အခန်း ၃၉ - လီဖုန်း၏ အရှက်ရမှု

ဖျန်း! ဖျန်း!

ဘယ်အရာကိုမှ ဂရုမစိုက်ဘဲ ပိုင်ဇီဟန်သည် လီဖုန်းကို ဆက်လက်ရိုက်နှက်နေသည်။

လီမျိုးနွယ်စုဝင်များ၏ မျက်နှာများသည် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ပင် အပြောင်းအလဲ မြန်လှသည်။

ခဏအစောပိုင်းက သူတို့သည် ပြုံးရွှင်ကာ ကြွားဝါနေကြသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများသည် ပျက်ယွင်းကာ မှိုင်ညို့သွားကြသည်။

ကျောက်မျိုးနွယ်စု၏ အခြေအနေမှာလည်း ထိုထက်မသာလှပေ။ သို့သော် အနည်းဆုံးတော့ အရှက်ခွဲခံနေရသည်မှာ သူတို့မျိုးနွယ်စု မဟုတ်သဖြင့် တော်သေးသည်ဟု ဆိုရမည်။

ပိုင်ဇီဟန်သည် လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် လီဖုန်းကို အနိုင်ယူနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်လိမ့်မည်ဟု မည်သူကမှ ထင်မထားခဲ့ကြပေ။

လီဖုန်းသည် အကူအညီမဲ့နေသော ကလေးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ အရိုက်ခံနေရသည်ကို ကြည့်ရင်း ကျောက်ချန်း၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်သွားသည်။

သူသည် အံကြိတ်ကာ နောက်ဆုံးတွင် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်သည်။ သို့သော် သူ ရှေ့ထွက်လိုက်သည့် အချိန်မှာပင် သူတို့၏ အစီအစဉ်မှာ ကျရှုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သူသိလိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူလုပ်နိုင်သည်မှာ အခြေအနေကို ပြန်လည်ထိန်းသိမ်းရန်နှင့် လီဖုန်း ဝေဒနာနည်းပါးအောင် လုပ်ပေးရန်သာ ရှိတော့သည်။ မဟုတ်ပါက လီဖုန်း အရှက်ခွဲခံနေရချိန်တွင် ဝင်မကူညီခဲ့သည့်အတွက် လီမျိုးနွယ်စု၏ အပြစ်တင်ခြင်းကို သူ ခံရနိုင်ပေသည်။

"တော်တော့ ပိုင်ဇီဟန်!"

သူ၏ အရှိန်အဝါများကို ထုတ်ဖော်ရင်း ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မင်း နိုင်သွားပြီလေ! ဆက်လုပ်နေစရာ မလိုတော့ဘူး—"

"အိုး?"

ပိုင်ဇီဟန်က စကားဖြတ်ပြောရင်း ခေါင်းကို စောင်းလိုက်သည်။

သူ၏ အပြုံးက ပို၍ကျယ်ပြန့်လာကာ မျက်လုံးများထဲတွင် ရယ်ချင်စိတ်များ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

"ဒါပေမဲ့ ကျောက်ချန်း... လီဖုန်းက ချူးဇီယန်ကို အရမ်းချစ်တာဆို? အဲ့ဒီတော့ အချစ်အတွက်နဲ့ ဒီလောက်နာကျင်မှုကို သူ သည်းခံနိုင်ရမှာပေါ့၊ မဟုတ်ဘူးလား?"

ကျောက်ချန်း၏ မျက်နှာမှာ တောင့်ခဲသွားသည်။

ပိုင်ဇီဟန်က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"သူ ဒီလောက်နဲ့တော့ အရှုံးပေးလိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ဘူး။ သူက သူ့အချစ်အတွက် ဒီထက်ပိုပြီး သည်းခံနိုင်ဦးမှာပါ!"

သူသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖူးရောင်ညိုမဲကာ ညည်းတွားနေသော လီဖုန်းဘက်သို့ ပြန်လှည့်လိုက်သည်။

"ဒါက တစ်ဖက်သတ်အချစ်ရဲ့ နာကျင်မှုနဲ့ယှဉ်ရင် ဘာမှမဟုတ်သေးပါဘူး"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ပိုင်ဇီဟန်သည် ခြေထောက်ကို မြှောက်လိုက်ကာ—

အားပြင်းပြင်းဖြင့် နင်းချလိုက်သည်။

"အားးးးးးးး!!"

လီဖုန်း၏ အော်ဟစ်သံက ခန်းမတစ်ခုလုံးကို ဖောက်ထွက်သွားသည်။

"မိန်းကလေးတစ်ယောက်လို အော်မနေဘဲ ယောက်ျားတစ်ယောက်လို ခံစမ်းပါဦး။ မဟုတ်ရင် ချူးဇီယန်ရှေ့မှာ မင်းကြည့်မကောင်း ဖြစ်နေလိမ့်မယ်!"

ဘုန်း!

လီဖုန်း၏ အခြေအနေမှာ ပြန်လည်မတိုက်ခိုက်နိုင်တော့ဘဲ ဒဏ်ရာများစွာ ရနေပြီဖြစ်သော်လည်း ပိုင်ဇီဟန်မှာ သူ့ကို လွှတ်ပေးမည့် အစီအစဉ် မရှိသေးပုံရသည်။

လီဖုန်းသည်လည်း အရှုံးပေးလိုသော်လည်း သူ အရှုံးပေးရန် ကြိုးစားတိုင်း ပိုင်ဇီဟန်က သူ၏မျက်နှာကို ရိုက်လိုက်သဖြင့် အရှုံးပေးစကားပင် မပြောနိုင်အောင် ဖြစ်နေရသည်။

ပိုင်ဇီဟန် နောက်ထပ်လက်သီးတစ်ချက် ထိုးရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်—

ဝုန်း!

လီမျိုးနွယ်စုဘက်မှ ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ခန်းမတစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေသည်။

"တော်တော့!!"

မုန်တိုင်းတစ်ခု ကျရောက်လာသည့်အလား ဟိန်းထွက်လာသော အသံကြီးက အခန်းတွင်းသို့ ပြည့်နှက်သွားသည်။

လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်ထားသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ကျရောက်လာသဖြင့် ဧည့်သည်တော်များ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ ကျင့်ကြံမှုအားနည်းသူများမှာမူ ထိုပြင်းထန်သော ဖိအားအောက်တွင် အသက်ရှူပင် ကျပ်လာကြသည်။

ဥက္ကာခဲတစ်ခုကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်လာသူမှာ လီမျိုးနွယ်စု၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ လီကျန့်ဟုန် ဖြစ်သည်။ သူသည် လီဖုန်း၏ ဖခင်လည်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ မျက်နှာမှာ ညိုမှောင်နေပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် ဒေါသအရှိန်များ တောက်လောင်နေသည်။

သူသည် ယဉ်ကျေးမှုအရ သူ၏သား အရှက်ခွဲခံနေရသည်ကို အသံတိတ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သော်လည်း ပိုင်ဇီဟန်၏ မညှာမတာ ရိုက်နှက်မှုက သူ၏ သည်းခံနိုင်စွမ်းကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

လီကျန့်ဟုန်သည် မဆိုင်းမတွဘဲ သူ၏လက်ဖဝါးကို မြှောက်လိုက်ကာ သူ၏စွမ်းအင်များကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်၍ ပိုင်ဇီဟန်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

ထိုတိုက်ခိုက်မှုမှာ ရက်စက်လွန်းလှပြီး ပိုင်ဇီဟန်ကို ချက်ချင်း ချေမှုန်းပစ်ရန် ရည်ရွယ်ကာ လျင်မြန်ပြင်းထန်လှသည်။

ဧည့်သည်များမှာ အံ့အားသင့်ကာ အသက်ရှူရပ်မတတ် ဖြစ်သွားကြသည်။

"လီကျန့်ဟုန်က ကိုယ်တိုင် ဝင်ပါနေပြီ!"

"သူက တကယ်ပဲ လူအများရှေ့မှာ လူငယ်တစ်ယောက်ကို တိုက်ခိုက်နေတာလား? သူ့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာ ထိခိုက်မှာကို မကြောက်ဘူးလား?"

"သာမန် အမြုတေဖြစ်တည်မှုအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က 'ဟာလာဟင်းလင်းပြင် သန့်စင်ခြင်းအဆင့်' ပညာရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ဘယ်လိုမှ ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

...

ဧည့်သည်တော် အများအပြားသည် လီကျန့်ဟုန်၏ အပြုအမူအပေါ် မျက်မှောင်ကြုတ်မိသော်လည်း မည်သူကမျှ ဝင်ရောက်မစွက်ဖက်ရဲကြပေ။ ဤသည်မှာ ပိုင်မျိုးနွယ်စုနှင့် လီမျိုးနွယ်စုတို့အကြား တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်သည်။

သို့သော်—

ဝုန်း!

လီကျန့်ဟုန်၏ တိုက်ခိုက်မှုက ပိုင်ဇီဟန်ထံသို့ မရောက်မီမှာပင် ဒုတိယမြောက် ထိတ်လန့်ဖွယ် စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခု ထပ်မံ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ပုံရိပ်တစ်ခုက တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပေါ်ထွက်လာပြီး ပိုင်ဇီဟန်၏ ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။

သူကား ပိုင်ထျန်းဟန် ပင် ဖြစ်သည်။

ပိုင်မျိုးနွယ်စု၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ ပိုင်ဇီဟန်၏ ဖခင်မှာ နောက်ဆုံးတွင် ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဒေါင်!

လီကျန့်ဟုန်၏ လက်ဖဝါးရိုက်ချက် ကျရောက်လာချိန်တွင် ပိုင်ထျန်းဟန်၏ လက်က လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး အလွယ်တကူပင် ခုခံလိုက်သည်။

နားကွဲမတတ် ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုလှိုင်းတစ်ခု ခန်းမအတွင်း ပြန့်နှံ့သွားသဖြင့် လက်ဖက်ရည်ခွက်များ ကွဲအက်ကုန်ကာ ကျင့်ကြံမှုအားနည်းသူများမှာ နောက်သို့ ယိုင်နဲ့သွားကြသည်။

မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် နှစ်ဦးစလုံးသည် အသံတိတ် စွမ်းအင်တိုက်ပွဲ ဆင်နွှဲနေကြရင်း တစ်နေရာတည်းတွင် ငြိမ်သက်နေကြသည်။

'ဟာလာဟင်းလင်းပြင် သန့်စင်ခြင်းအဆင့်' ပညာရှင်နှစ်ဦး၏ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုဖြစ်ရာ လေထုမှာ အလွန်ပင် တင်းမာနေသည်။ ဤသည်မှာ ဟိန်းဟောက်ကမ္ဘာဦးအင်ပါယာ၏ အသန်မာဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦးအကြား ရင်ဆိုင်မှု ဖြစ်သည်။

ပိုင်ထျန်းဟန်၏ အကြည့်မှာ တည်ငြိမ်သော်လည်း လီကျန့်ဟုန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သောအခါ စူးရှလှသည်။

"မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် လီ" သူက အခွင့်အာဏာရှိသော လေသံဖြင့် အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက တကယ်ပဲ အထင်ကရ ဧည့်သည်တော်တွေအားလုံးရဲ့ ရှေ့မှာ လူငယ်တစ်ယောက်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား?"

လီကျန့်ဟုန်၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်နေပြီး သူ၏ ဒေါသကို မနည်းထိန်းထားရသည်။

"ပိုင်ထျန်းဟန်! မင်းရဲ့သားက လွန်လွန်းသွားပြီ! အရာတိုင်းမှာ အကန့်အသတ် ရှိတယ်! ငါက ဘေးကနေ ဒီအတိုင်း ထိုင်ကြည့်နေမယ်လို့ မင်းက ထင်နေတာလား?"

ပိုင်ထျန်းဟန်မှာ လုံးဝ မတုန်လှုပ်ပေ။ လီကျန့်ဟုန်၏ လက်ဖဝါးကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည့် သူ၏လက်မှာ ခိုင်မာမြဲမြံနေဆဲဖြစ်သည်။

"ဒါဆို မင်းရဲ့သားကရော?"

ပိုင်ထျန်းဟန်က အေးဆေးစွာ မေးလိုက်သည်။

"ငါ့သား ဇီဟန်ကို စိန်ခေါ်ခဲ့တာ သူ မဟုတ်ဘူးလား? အဲ့ဒီအချိန်မှာ မင်း ဘာလို့ သူ့ကို မတားခဲ့တာလဲ?"

သူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ဒါမှမဟုတ် လီမျိုးနွယ်စုက တခြားသူကိုပဲ စိန်ခေါ်တတ်ပြီး အကျိုးဆက်ကိုတော့ မခံနိုင်ဘူးလို့ မင်းက ပြောချင်တာလား?"

လီကျန့်ဟုန်၏ မျက်နှာမှာ ရှုံ့မဲ့သွားသည်။

"မင်း—!"

ပိုင်ထျန်းဟန်၏ စွမ်းအင်များ သိသိသာသာ ထွက်ပေါ်လာပြီး မမြင်နိုင်သော ဖိအားများကို ပေးလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ မင်းက ငါ့သားကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ဆက်ပြီး ကြိုးစားနေမယ်ဆိုရင်" သူ၏ လေသံမှာ အေးစက်သွားပြီး "ငါလည်း ညှာတာမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ မင်းကို သတိပေးလိုက်မယ်"

သူပြောလိုသော အဓိပ္ပာယ်မှာ ရှင်းလင်းလှသည်။

အကယ်၍ လီကျန့်ဟုန်က ပိုင်ဇီဟန်ကို တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက ပိုင်ထျန်းဟန်ကလည်း အစွမ်းကုန် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်မည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းက မျိုးနွယ်စုနှစ်ခုအကြား စစ်ပွဲတစ်ခု၏ အစပျိုးမှုလည်း ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

ခန်းမတစ်ခုလုံးသည် သေမင်းတမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ခဏအစောပိုင်းက အခြေအနေကို ကြည့်ပြီး ပျော်နေခဲ့သော ကျောက်မျိုးနွယ်စုမှာ ယခုအခါ စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

ဒါက သူတို့ အစီအစဉ်ထဲမှာ မပါဝင်ခဲ့ပေ။ လီဖုန်းသည် ပိုင်ဇီဟန်ကို အရှက်ခွဲနိုင်ခဲ့လျှင်ပင် ၎င်းမှာ လူငယ်ချင်း တိုက်ခိုက်မှုသာ ဖြစ်သင့်ပြီး လူကြီးများအထိ မရောက်သင့်ပေ။

သို့သော် လီကျန့်ဟုန် လုပ်ဆောင်နေသည့်အရာက ပဋိပက္ခကို ပိုမိုကြီးထွားလာစေပြီး ကြီးမားသော ပြဿနာတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေသည်—၎င်းမှာ ကျောက်မျိုးနွယ်စု မလိုလားသည့် အရာဖြစ်သည်။

ကျောက်ချန်းက လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်သည်။ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်များ ပါဝင်လာသဖြင့် သူကဲ့သို့ လူငယ်တစ်ယောက်အတွက် နေရာမရှိတော့ပေ။

ထိုအချိန်တွင် ပိုင်ဇီဟန်မှာမူ ဘာမှမဖြစ်သကဲ့သို့ သူ၏ အင်္ကျီလက်စကို ခါလိုက်သည်။ သူသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ညည်းတွားနေဆဲဖြစ်သော လီဖုန်းကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

"မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် လီ" သူက ပျင်းရိစွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက တကယ်ပဲ ဝင်ပါချင်တာလား? မင်းသားရဲ့ အချစ်ကို ဖျက်ဆီးတဲ့သူ တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်ချင်တာလား?"

လီကျန့်ဟုန်၏ လက်ချောင်းများမှာ ဒေါသကြောင့် တုန်ရီနေသည်။

ထိုအချစ်ဇာတ်လမ်းဆိုသည်မှာ စေ့စပ်ပွဲကို နှောင့်ယှက်ရန်အတွက် အကြောင်းပြချက်သက်သက်သာ ဖြစ်သော်လည်း ပိုင်ဇီဟန်က ထိုဇာတ်လမ်းကိုပင် အသုံးချကာ သူ၏သားကို ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် ဤမောက်မာသော ကောင်လေးကို ချေမှုန်းပစ်ချင်သော်လည်း ပိုင်ထျန်းဟန်မှာ လွယ်ကူသော ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ကြောင်း သူသိသည်။ ထို့အပြင် သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တူညီနေသော်လည်း ပိုင်ထျန်းဟန်က အမြဲတမ်း ပို၍ အစွမ်းထက်ခဲ့ပြီး ခဏအစောပိုင်းက ထိပ်တိုက်တွေ့မှုကလည်း ပိုင်ထျန်းဟန် သာလွန်နေဆဲဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

"တောက်!"

အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် လီကျန့်ဟုန်က သူ၏လက်ကို ပြန်ရုတ်လိုက်သည်။

"ဟင်း!"

ပိုင်ထျန်းဟန်ကလည်း သူ၏လက်ကို လွှတ်ပေးလိုက်သော်လည်း သူ၏ အကြည့်မှာ စူးရှနေဆဲဖြစ်သည်။

"ဒီကောင်လေး! မင်း ဘယ်အချိန်မှာ ရပ်ရမယ်ဆိုတာ သိသင့်တယ်။ လီဖုန်းက ရှုံးသွားပြီ!" လီကျန့်ဟုန်က ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။

"အိုး? အဲ့ဒီလိုဆိုရင်လည်း ပြီးတာပါပဲ။ ငါကလည်း အားနည်းတဲ့သူတွေကို ရိုက်ရတာ သိပ်ပြီး စိတ်မပါပါဘူး"

ပိုင်ဇီဟန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သဖြင့် လီကျန့်ဟုန် ပို၍ ဒေါသထွက်သွားရသည်။

လီကျန့်ဟုန်က ပိုင်ဇီဟန်ကို နောက်ဆုံးတစ်ချက် စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏သားထံသို့ လှည့်လိုက်သည်။

"လီဖုန်း" သူက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ထစမ်း!"

လီဖုန်းသည် နာကျင်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်ထရန် တုန်ရီစွာ ကြိုးစားလိုက်သည်။

သူ၏ ခြေထောက်များမှာ အားမရှိတော့ဘဲ အမြင်အာရုံများလည်း ဝေဝါးနေသော်လည်း သူသည် အံကြိတ်ကာ အတင်းပြန်ထလိုက်သည်။

တစ်ချိန်က ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားခဲ့သော လီမျိုးနွယ်စု၏ ပါရမီရှင်မှာ ယခင်နှင့် လုံးဝ မတူတော့ပေ။

ရှုံးနိမ့်သွားပြီ!

အရှက်ရသွားပြီ!

ပြိုလဲသွားပြီ!

ဧည့်သည်တော်များက တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောဆိုနေကြသည်။

"လီဖုန်းက အရမ်း သနားစရာကောင်းအောင် ရှုံးသွားတာပဲ"

"ပိုင်ဇီဟန်က ဒီလောက်အထိ အစွမ်းထက်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်ထားမှာလဲ?"

"ဘယ်လိုတွေတောင် ဖြစ်ကုန်တာလဲ..."

ပိုင်ဇီဟန်က ပျင်းရိစွာ အကြောဆန့်ရင်း သမ်းလိုက်သည်။

လီဖုန်းက လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ရာ လက်သည်းများက လက်ဖဝါးထဲသို့ စိုက်ဝင်သွားသည်။ သူ၏ အရှက်ရမှုက သူ၏ ဒဏ်ရာများထက် ပို၍ ပူလောင်နေသည်။

သူသည် ပိုင်ဇီဟန်ကို နောက်ဆုံးတစ်ချက် စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ယိုင်နဲ့သော ခြေလှမ်းများဖြင့် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

တိုက်ပွဲက ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်။

အနိုင်ရရှိသူမှာ ပိုင်ဇီဟန် ပင် ဖြစ်သည်။