အခန်း ၃၈ - ပိုင်ဇီဟန် နှင့် လီဖုန်း
လူအများ စောင့်စားနေကြသည့် တိုက်ပွဲမှာ နောက်ဆုံးတွင် စတင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဧည့်သည်တိုင်းက ဖြစ်ပျက်လာမည့် အခြေအနေများကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အာရုံစိုက်နေကြသည်။
သို့သော် ပိုင်မျိုးနွယ်စုဘက်တွင်မူ အခြေအနေမှာ မကောင်းလှပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပြဿနာရှာဖို့လောက်သာ သိပြီး ဘာမှအသုံးမကျသည့် သူတို့၏ ဆက်ခံသူအကြောင်းကို သူတို့ အသိဆုံး ဖြစ်သည်။ ပိုင်ဇီဟန်သည် လီဖုန်း၏ရှေ့တွင် သုံးကွက်ပင် ခံလိမ့်မည်မဟုတ်ဟု လူတိုင်းက ထင်မှတ်ထားကြသည်။
အစိုးရိမ်ဆုံးဖြစ်နေသူမှာ ပိုင်ဇီဟန်၏ဖခင် ပိုင်ထျန်းဟန် ဖြစ်သည်။
(ဒီမိုက်မဲတဲ့သား! အရှက်မရှိဘဲ တိုက်ပွဲကို ငြင်းလိုက်ရုံပဲဟာကို။)
ပိုင်ဇီဟန်သည် 'ကမ္ဘာမြေအဆင့်' လက်နက်ထက် ပိုကောင်းသည်ကို လောင်းကြေးထပ်ရန် တောင်းဆိုခြင်း အပါအဝင် လီဖုန်းနှင့် မတိုက်ခိုက်ရစေရန် အကြောင်းပြချက်အမျိုးမျိုးပေးကာ အစွမ်းကုန် ရှောင်လွှဲနေသည်ဟု သူက အစောပိုင်းတွင် ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် ပိုင်ဇီဟန်က လက်ခံလိုက်သဖြင့် ပိုင်ထျန်းဟန်မှာ ပို၍ပင် ဇဝေဇဝါဖြစ်ကာ စိုးရိမ်ပူပန်သွားရသည်။
သူသည် ပိုင်ဇီဟန်က စေ့စပ်ပွဲကို ရှောင်လွှဲလိုသဖြင့် တမင်သက်သက် ပြဿနာရှာနေခြင်းလားဟုပင် သံသယဝင်လာမိသည်။ သို့ဆိုလျှင် ပိုင်ဇီဟန်အတွက် အရိုက်ခံရဖို့သာ ရှိတော့သည်။
သေချာသည်မှာ သူသည် ဧည့်သည်တော်များစွာ၏ရှေ့တွင် ဖြစ်သဖြင့် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်းမပြုဘဲ အခြားသူများနှင့်အတူ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ လူငယ်အချင်းချင်း ယှဉ်ပြိုင်နေချိန်တွင် သူက ဝင်ရောက်နှောင့်ယှက်ပါက ပိုင်မျိုးနွယ်စု၏ ရပ်တည်ချက်နှင့် ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်စေနိုင်သည်။
ထို့ကြောင့် လီမျိုးနွယ်စုနှင့် ကျောက်မျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်များကဲ့သို့ပင် ပိုင်ထျန်းဟန်သည်လည်း နေရာတွင်ထိုင်ကာ အခြေအနေကို ကြည့်နေရရုံသာ ရှိတော့သည်။
အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ လီမျိုးနွယ်စုနှင့် ကျောက်မျိုးနွယ်စုတို့မှာ အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်နေကြပြီး အချို့မှာ ပြုံးရွှင်နေကြပြီဖြစ်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တူညီနေလျှင်ပင် ပိုင်ဇီဟန် ဆယ်ယောက်ရှိလျှင်ပင် လီဖုန်းကို ယှဉ်နိုင်မည်မဟုတ်ဟု သူတို့က ယူဆထားကြသည်။ ဤစေ့စပ်ပွဲ ပျက်ပြယ်သွားပြီး ပိုင်မျိုးနွယ်စု အကြီးအကျယ် အရှက်ကွဲတော့မည်ဟု သူတို့ အားလုံးက တွက်ချက်ထားကြသည်။
အခြားဧည့်သည်များကလည်း လီဖုန်း အလွယ်တကူ အနိုင်ရမည့် ရလဒ်မှာ ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်ပြီးသားဟု ထင်မှတ်နေကြသည်။ သို့သော် ၎င်းက သူတို့၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို လျော့နည်းသွားစေခြင်းမရှိပေ။ သူတို့သည် ပိုင်ဇီဟန်၏ စေ့စပ်ပွဲ ပျက်စီးသွားသည်ကိုသာမက လီဖုန်း၏ အရိုက်ခံနေရသည့် ပိုင်ဇီဟန်ကိုပါ ကြည့်လိုကြခြင်းဖြစ်သည်။
လီဖုန်း အနိုင်ရမည်ကို အကြွင်းမဲ့ မယုံကြည်နိုင်ကြသူများမှာ ပိုင်ဇီဟန်နှင့် ပိုင်ကျန့်တို့ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် ချူးဇီယန်ကဲ့သို့သော လူအချို့သာ ဖြစ်သည်။ ချူးဇီယန်သည် ပိုင်ဇီဟန် ရှုံးနိမ့်လိမ့်မည်ဟု သေချာပေါက် မထင်ပေ။ အထူးသဖြင့် ပိုင်ကျန့်နှင့် ရင်ဆိုင်စဉ်က ပြသခဲ့သည့် အစွမ်းမျိုးကို သူ ထပ်မံပြသနိုင်လျှင် ဖြစ်သည်။ ပိုင်ဇီဟန်သည် လီဖုန်းကို အနိုင်ယူနိုင်မလားဆိုသည်ကို သူမ မသေချာသော်လည်း အလွယ်တကူနှင့်တော့ ရှုံးနိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူမ ယုံကြည်နေသည်။
ပိုင်ရွှေချင်းသည်လည်း စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ကြည့်နေသော်လည်း သူမဖြစ်စေ၊ အခြားသူဖြစ်စေ ဘာမှလုပ်ပေးနိုင်ခြင်းမရှိပေ။ အရာအားလုံးက ပိုင်ဇီဟန်၏လက်ထဲတွင်သာ ရှိတော့သည်။
ပိုင်ဇီဟန်သည် အောက်သို့လျှောက်လှမ်းလာကာ လီဖုန်း၏ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။ ပိုင်မျိုးနွယ်စု၏ အိမ်တော်မှာ အလွန်ကြီးမားသဖြင့် တိုက်ခိုက်ရန် နေရာအလုံအလောက် ရှိသည်။ ဧည့်သည်များကလည်း သူတို့နှစ်ဦး လွတ်လပ်စွာ တိုက်ခိုက်နိုင်ရန် နေရာဖယ်ပေးထားကြသော်လည်း၊ တိုက်ပွဲက ခဏချင်းနှင့် ပြီးသွားမည်ဟု ထင်နေကြသဖြင့် ဤသို့လုပ်ရန် မလိုအပ်ဟု အများစုက ယူဆနေကြသည်။
"ကဲ... မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ဘယ်လိုလျှော့ချမှာလဲ?" ဟု ပိုင်ဇီဟန်က မေးလိုက်သည်။ "မင်းဘာသာ မင်း ထိန်းချုပ်ထားမှာမျိုးကိုတော့ ငါက ယုံလိမ့်မယ်လို့ မထင်နဲ့နော်။"
လီဖုန်းသည် ပိုင်ဇီဟန်၏စကားကြောင့် ပြုံးလိုက်သော်လည်း ဒေါသမထွက်ပေ။ ထိုအစား သူသည် သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ရှေးဟောင်းပုံစံ ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားလေးတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ထိုဆွဲပြားလေးဆီမှ မှိန်ဖျော့ဖျော့ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော စာလုံးများက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များနှင့်အတူ လှုပ်ခတ်နေသည်။
ပရိသတ်များက ထိုအရာကို ချက်ချင်း မှတ်မိသွားကြသည်။
"ဝိညာဉ်ပိတ်ဆို့ ဆွဲပြားပဲ!" ဟု လူအုပ်ထဲမှ တစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"အဲ့ဒါက ဝိညာဥ်စွမ်းအင်စုစည်းရာဗဟို ထဲက ဝိညာဉ်စွမ်းအင် စီးဆင်းမှုကို ကန့်သတ်ပြီး ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ယာယီနှိမ်ထားနိုင်တယ်လို့ ငါကြားဖူးတယ်" ဟု နောက်တစ်ဦးက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
"ဝိညာဉ်ပိတ်ဆို့ ဆွဲပြားကို အသက်သွင်းလိုက်တာနဲ့ ငါ့ရဲ့ကျင့်ကြံမှုက အတိအကျ တစ်နာရီကြာအောင် 'အမြုတေဖြစ်တည်မှုအဆင့်' မှာ ပိတ်မိနေလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီအချိန်အတွင်းမှာ ငါ့ရဲ့ 'ရွှေရောင်အမြုတေ' စွမ်းအားကို လုံးဝ ထုတ်သုံးလို့ရမှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု လီဖုန်းက ရှင်းပြလိုက်သည်။
"ဒီလက်နက်က မင်းကို စိတ်အေးသွားစေမယ်လို့ ငါမျှော်လင့်ပါတယ်" ဟု လီဖုန်းက မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။
"တော်တော်လေး ကောင်းပါတယ်၊ လုပ်လိုက်လေ" ဟု ပိုင်ဇီဟန်က ဆိုလိုက်သည်။
ပိုင်ဇီဟန်သည် ဤလက်နက်အကြောင်း သိထားပြီးဖြစ်ကာ တစ်နာရီမပြည့်မချင်း လီဖုန်းအတွက် ထိုအတားအဆီးကို ချိုးဖျက်ရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း နားလည်ထားသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ လီဖုန်းသည် ခွေးတစ်ကောင်လို အရိုက်ခံရလျှင်ပင် ဤဆွဲပြား သူ့ကိုယ်ပေါ်တွင် ရှိနေသရွေ့ သူသည် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
လီဖုန်းက ဆွဲပြားကို အသက်သွင်းလိုက်သည်ကို ပိုင်ဇီဟန်က စောင့်ကြည့်နေသည်။ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများက လီဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝန်းရံသွားကာ ထိုလက်နက်က ၎င်း၏စွမ်းအားကို ပြသလိုက်သည်။ လီဖုန်း၏ 'ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့်' ဆီမှ ထွက်ပေါ်နေသော ပြင်းထန်သည့် ဖိအားများမှာ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ 'အမြုတေဖြစ်တည်မှုအဆင့်' တွင် တည်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။
ခဏအကြာတွင် ဆွဲပြားဆီမှ အလင်းတန်းများ မှိန်သွားပြီး စာလုံးများလည်း ဖျော့တော့သွားသည်။
"ပြီးပြီ!" လီဖုန်းက သူ၏လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်ကာ သူ၏ခွန်အားကို စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏မျက်နှာမှာ ယုံကြည်မှုအပြည့် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ယာယီနိမ့်ကျသွားသော်လည်း သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးနည်းစနစ်များ၊ တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ခွန်အားမှာ ပိုင်ဇီဟန်ထက် သာလွန်နေဆဲဖြစ်သည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားသည်။
ပိုင်ဇီဟန်ကတော့ မီးတောက်ထဲကို တိုးဝင်လာမည့် ပိုးဖလံတစ်ကောင်ကို ကြည့်နေသည့်အလား လီဖုန်းကို ပြုံးကြည့်နေသည်။
"ဟင်း! မင်း အခု စိတ်ကျေနပ်သွားပြီလို့ ငါမျှော်လင့်ပါတယ်။ အခု ငါတို့ တိုက်လို့ရပြီလား?" ဟု လီဖုန်းက မေးလိုက်သည်။
"ရတာပေါ့၊ ရတာပေါ့! ငါ့အချိန်တွေကို ထပ်ပြီး မဖြုန်းပါနဲ့တော့" ဟု ပိုင်ဇီဟန်က တစ်ချိန်လုံး သူကိုယ်တိုင်ကသာ တိုက်ပွဲကို အချိန်ဆွဲနေခဲ့ခြင်းမဟုတ်သည့်အလား ပြောလိုက်သည်။
ထို့နောက် တိုက်ခိုက်သူနှစ်ဦးစလုံး အနေအထားပြင်လိုက်ကြသည်။ ပရိသတ်များမှာလည်း တိုက်ပွဲစတင်ရန် အသက်ရှူပင် မဝဘဲ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ လီဖုန်းသည် သူ၏လက်နှစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ယှက်ထားကာ အလွန်အမင်း ယုံကြည်မှုရှိသည့်ဟန်ဖြင့် ရပ်နေသည်။
"ကဲ... ဘာကို စောင့်နေတာလဲ?" ဟု ပိုင်ဇီဟန်က မေးလိုက်သည်။
"ဟင်း! ငါ မင်းကို အနိုင်ကျင့်လွန်းရာ ရောက်မှာစိုးလို့။ မင်း အရင် စတိုက်နိုင်တယ်" ဟု လီဖုန်းက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
သူက မောက်မာနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ ပိုင်ဇီဟန်မှာ သူ့အတွက် ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ဟု အမှန်တကယ် ယုံကြည်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် ပိုင်ဇီဟန်ကို အရင်တိုက်ခိုက်ခွင့်ပေးကာ အလွယ်တကူ အနိုင်ယူပြခြင်းဖြင့် သူ့ကို အကြီးအကျယ် အရှက်ခွဲလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ပိုင်ဇီဟန်အနေဖြင့် ဆင်ခြေပေး၍ရမည်မဟုတ်ဘဲ ပိုင်မျိုးနွယ်စုလည်း အရှက်ရသွားပေလိမ့်မည်။
ပိုင်ဇီဟန်၏ နှုတ်ခမ်းများက အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးညွတ်သွားသည်။
"ကောင်းပြီလေ၊ မင်းဆန္ဒအတိုင်းပေါ့" ဟု သူက ပျင်းရိစွာ ပြောလိုက်သည်။
အကယ်၍ လူမိုက်တစ်ယောက်က မြန်မြန်သေချင်နေသည်ဆိုလျှင် သူက ဘာလို့ ငြင်းဆန်နေရမည်နည်း?
ဝှူး!
ပိုင်ဇီဟန် လှုပ်ရှားလိုက်သည်—၎င်းမှာ အမြုတေဖြစ်တည်မှုအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် အလွန်မြန်လွန်းနေပေသည်။ လီဖုန်း တုံ့ပြန်ရန်ပင် မမီခင်မှာပင် ပိုင်ဇီဟန်သည် သူ၏ရှေ့သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ လီဖုန်းသည် အချိန်မီ မရှောင်နိုင်သဖြင့် ပိုင်ဇီဟန်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်ရန် သူ၏လက်မောင်းကိုသာ မြှောက်၍ ခုခံလိုက်ရသည်။
ဒိုင်း!
ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထိုးလိုက်သည့် လက်သီးတစ်ချက်က လီဖုန်း၏ ခုခံထားသော လက်မောင်းဆီသို့ တည့်တည့်ကျရောက်သွားသည်။ ထိုတိုက်ခိုက်မှုမှာ မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သည့်အလား ပြင်းထန်လှသည်။
ပိုင်ဇီဟန်၏ လက်သီးက ထိမှန်သွားသည့် ခဏမှာပင် နားမခံသာသော ဂျွတ် ဆိုသည့် အသံက ခန်းမတစ်ခုလုံး ဟိန်းထွက်သွားခဲ့သည်။
"အားးးးးးး!!"
လီဖုန်းသည် ယခင်က တည်ငြိမ်ပြီး မောက်မာလှသည့် ပါရမီရှင်တစ်ဦးနှင့် လုံးဝမတူတော့ဘဲ သနားစရာကောင်းသော စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်သံကြီးကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်မောင်းတစ်ခုလုံးမှာ ပုံပျက်ပန်းပျက် ကွေးညွတ်သွားခဲ့ပြီး လက်သီး၏ ပြင်းထန်သော ခွန်အားအောက်တွင် အရိုးများမှာ သိသိသာသာပင် ကြေမွသွားခဲ့သည်။
ပရိသတ်များမှာ အံ့သြလွန်းသဖြင့် တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။
ဘာဖြစ်သွားတာလဲ?
လက်သီးတစ်ချက်တည်းလား?! ဒီလောက်တောင် ထိခိုက်သွားတာလား?!
လီဖုန်းက ပိုင်ဇီဟန်၏ လက်သီးကို အပြည့်အဝ ခုခံလိုက်တာတောင်မှ သူ၏လက်မောင်းက ကြေမွသွားခဲ့ရသည်။
လီဖုန်းသည် သူ၏ကျိုးသွားသော လက်မောင်းကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း နာကျင်မှုကြောင့် မျက်နှာပျက်ယွင်းကာ နောက်သို့ ယိုင်နဲ့စွာ ဆုတ်သွားသည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို နှိမ်ထားလျှင်ပင် ပိုင်ဇီဟန်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို သူ မခုခံနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးထားခဲ့ပေ။ သို့သော် ထိုလက်သီးမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသဖြင့် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဖြင့် ကာကွယ်ထားသော လက်မောင်းကို ဖောက်ထွက်ကာ အရိုးများကို တိုက်ရိုက် ကြေမွစေခဲ့သည်။
ထိုအစွမ်းမှာ ရူးသွပ်စရာကောင်းလှသည်—၎င်းမှာ သူ၏အစွမ်းကို လုံးဝ ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
လီဖုန်း၏ ယခင်က ယုံကြည်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အသက်ကို လုရှူနေရကာ နဖူးပေါ်မှ ချွေးများမှာလည်း တရဟော စီးကျနေသည်။
သို့သော် ပိုင်ဇီဟန်က မပြီးသေးပေ။
လီဖုန်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည်မထိန်းသိမ်းနိုင်ခင်မှာပင် ပိုင်ဇီဟန်က ရှေ့သို့ ထပ်မံ တိုးဝင်လိုက်သည်။
ဘုန်း!
ဗိုက်ကို ဒူးဖြင့် တိုက်လိုက်သဖြင့် လီဖုန်းသည် ခါးကွေးသွားကာ ပါးစပ်မှ အသံမထွက်နိုင်ဘဲ အသက်ရှူရပ်မတတ် ဖြစ်သွားရသည်။ အဆုတ်ထဲမှ လေများ အကုန်ထွက်သွားသလို ခံစားရကာ သူ၏ အမြင်အာရုံများလည်း ဝေဝါးသွားခဲ့သည်။
ဒါပေမဲ့ ပိုင်ဇီဟန်က မပြီးသေးပြန်ဘူး။
ဖျန်း!
မျက်နှာကို လက်ဖဝါးဖြင့် ရိုက်လိုက်သဖြင့် လီဖုန်းသည် လေထဲတွင် ဝဲသွားကာ အရုပ်တစ်ခုကဲ့သို့ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ဘုန်းဘုန်းလဲ ကျသွားခဲ့သည်။
"အားးးးးးး!"
တစ်ချိန်က ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားခဲ့သော လီမျိုးနွယ်စု၏ ပါရမီရှင်မှာ ယခုအခါ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် လူးလိမ့်နေရပြီး နာကျင်မှုကြောင့် တုန်ရီနေသည့် သူ၏ အော်ဟစ်သံများက ခန်းမအတွင်း ဟိန်းထွက်နေသည်။
ပရိသတ်များက မယုံနိုင်သော မျက်လုံးများဖြင့် အံ့သြတုန်လှုပ်စွာ ကြည့်နေကြသည်။
"ဒါ... ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး!"
"ပိုင်ဇီဟန်က ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် သန်မာနေရတာလဲ?!"
"ပိုင်ဇီဟန်က တကယ်ပဲ အဲ့ဒီလောက် အစွမ်းထက်နေတာလား? ဒါမှမဟုတ် လီဖုန်းကပဲ အားနည်းနေတာလား?"
...
ပိုင်ဇီဟန်က သူ့ကို နှိပ်စက်နေသည်ကို ဘေးမှလူများက အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေကြစဉ် လီဖုန်း၏ အော်ဟစ်သံများက ခန်းမတစ်ခုလုံးကို ပြည့်နှက်နေသည်။
လီဖုန်းမှာ ယှဉ်နိုင်သည့် အလားအလာ မရှိတော့ကြောင်းမှာ ယခုအခါ နေ့နေ့ညည ထင်ရှားသွားပြီဖြစ်သည်။
တိုက်ပွဲက ပြီးသွားပြီ!
သို့သော် ပိုင်ဇီဟန်ကမူ ဤကိစ္စကို ချက်ချင်း အဆုံးသတ်ချင်ပုံ မရသေးပေ...