အခန်း ၂၆ - လွတ်မြောက်ရာလမ်းမရှိ

ပိုင်ဇီဟန်သည် သူ၏အသစ်စက်စက် ခွန်အားများကို စမ်းသပ်ပြီးနောက် အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ရန် သီးသန့်ကျင့်ကြံခဲ့သည်မှာ တစ်ရက်သာ ကြာသေးသော်လည်း သူ မရှိခိုက်တွင် ပိုင်မျိုးနွယ်စုအတွင်း၌ အရေးကြီးသော ဖြစ်ရပ်များစွာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပုံရသည်။

ချူးဇီယန်နှင့် သူ၏စေ့စပ်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်မှုများမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လုပ်ဆောင်နေကြသည်။ သို့သော် သူ့ကို စောင့်ကြိုနေသည့် အကြီးမားဆုံး အံ့သြစရာမှာ ထိုအရာမဟုတ်ပေ။

သူ ထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လော့ချင်းသည် စိုးရိမ်တကြီး အမူအရာဖြင့် သူ့ထံ အပြေးအလွှား ရောက်လာသည်။

"သခင်လေး!"

သူမက အရေးတကြီး ခေါ်လိုက်သည်။

ပိုင်ဇီဟန်သည် သူမ ဘာကြောင့် ဤမျှ အလျင်စလို ဖြစ်နေရသနည်းဟု တွေးတောရင်း လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ?"

"သခင်မလေး ပိုင်ရွှေချင်းက သခင်လေးကို ရှာနေပါတယ်။ သူမက သခင်လေးနဲ့ စကားပြောချင်နေပြီး သခင်လေးထွက်လာတာနဲ့ ချက်ချင်း အကြောင်းကြားဖို့ ကျွန်မကို မှာထားပါတယ်" ဟု လော့ချင်းက ပြောသည်။

(ဘာလဲ? ငါ အခု ဘာလုပ်မိပြန်ပြီလဲ?)

လော့ချင်းက သူ၏အစ်မ သူ့ကို ရှာနေသည်ဟု ပြောလိုက်သည်နှင့် ပိုင်ဇီဟန်သည် ချက်ချင်း သတိထားလိုက်မိသည်။

ပိုင်ရွှေချင်းသည် သူ ပြဿနာရှာသည့်အခါမှသာ သူ့ကို ရှာတတ်သည်။

သူမ သူ့ကို ရှာပြီဆိုလျှင်—ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း တပည့်များနှင့် ဖြစ်ခဲ့သည့် အဖြစ်အပျက်လိုမျိုး—သူ တစ်ခုခု အကျပ်ရိုက်တော့မည်မှန်း သူ သိသည်။

"ဘာကြောင့်လဲဆိုတာရော ပြောလား?"

ပိုင်ဇီဟန်က မေးလိုက်သည်။

"သခင်မလေး ပိုင်ရွှေချင်းက အကြောင်းရင်းကို မပြောခဲ့ပါဘူး၊ သခင်လေးကို အကြောင်းကြားဖို့ပဲ မှာထားပါတယ်" ဟု လော့ချင်းက ပျာပျာသလဲ ပြန်ဖြေသည်။

သူမသည် အကြောင်းရင်းကို အနည်းငယ် ရိပ်မိပုံရသော်လည်း ပိုင်ရွှေချင်း၏ အတွေး သို့မဟုတ် ရည်ရွယ်ချက်များကိုမူ ခန့်မှန်းရန် မဝံ့ရဲပေ။

ပိုင်ဇီဟန်သည်လည်း အသေးစိတ်ကို ထပ်မမေးတော့ပါ။

အကယ်၍ ပိုင်ရွှေချင်းမှာ အရေးကြီးကိစ္စ ပြောစရာရှိလျှင် မကြာမီ သူ သိရတော့မည် မဟုတ်ပါလား။

အချိန်မဆွဲတော့ဘဲ သူ၏အစ်မ နေထိုင်ရာဆီသို့ ဦးတည်ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

ဒေါက်! ဒေါက်!

"ဘယ်သူလဲ?"

အခန်းထဲမှ အေးစက်စက် အသံတစ်သံ ထွက်လာသည်—၎င်းမှာ ပိုင်ရွှေချင်း၏ အသံဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

"ကျွန်တော်ပါ အစ်မ!"

ပိုင်ဇီဟန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဝင်ခဲ့!"

ပိုင်ဇီဟန်သည် အခန်းထဲသို့ ချက်ချင်းဝင်လိုက်ရာ သူ၏အစ်မဖြစ်သူ ထိုင်ခုံပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူမက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး စူးရှသောအကြည့်ဖြင့် အကဲခတ်နေသည်။

ပိုင်ဇီဟန်ထံတွင် တစ်ခုခု ထူးခြားပြောင်းလဲနေသော်လည်း ၎င်းက ဘာလဲဆိုသည်ကိုမူ သူမ အတိအကျ မပြောနိုင်ပေ။ သူမ ထိုအရာကို အာရုံထဲ ထည့်မထားခဲ့ပါ။

"အစ်မ၊ ကျွန်တော့်ကို ဘာလို့ ခေါ်တာလဲ?"

ပိုင်ဇီဟန်က အချိန်မဖြုန်းလိုသဖြင့် တိုက်ရိုက်ပင် မေးလိုက်သည်။

"ငါ မင်းကို စကားအရှည်ကြီး မပြောတော့ဘူး။ ပထမအချက်က၊ ချူးဇီယန်နဲ့ မင်းရဲ့ စေ့စပ်ပွဲကို အတည်ပြုလိုက်ပြီ။ ဒါက မင်းအတွက် ကောင်းပါတယ်။"

"..."

ပိုင်ဇီဟန်သည် ညည်းညူချင်စိတ် ပေါက်နေသော်လည်း တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ်သာ နေလိုက်သည်။ ဒါက သူ့အတွက် ဘယ်လိုလုပ် ကောင်းမှာလဲ?

သို့သော်လည်း ကန့်ကွက်နေလျှင်လည်း ထူးခြားလာမည် မဟုတ်ပေ။ အပြန်အလှန်အားဖြင့် သူမက သူ့ဖခင်ကဲ့သို့ပင်—'မင်းနဲ့ မတန်မရာ ရနေတာကို ဘာလို့ ကန့်ကွက်နေရတာလဲ' ဆိုပြီး ပြန်မေးခွန်းထုတ်နေဦးမည်။

ပိုင်ရွှေချင်းသည် သူ့ထက် ချူးဇီယန်ကို ပိုဂရုစိုက်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း သိထားသည်။ သူ မကျေနပ်လျှင်တောင် သူမက အရေးစိုက်မည် မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ တစ်ဖက်က ချူးဇီယန်ကသာ စေ့စပ်ပွဲကို ဖျက်သိမ်းချင်သည်ဆိုလျှင် ပိုင်ရွှေချင်းက ထိုဆုံးဖြတ်ချက်ကို ထောက်ခံပေးခဲ့လိမ့်မည်။

"သူ့ကို ကောင်းကောင်း မဆက်ဆံရင် ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာ ငါ မင်းကို ပြောနေစရာ မလိုဘူး ထင်တယ်" ဟု ပိုင်ရွှေချင်းက သတိပေးလိုက်သည်။

ပိုင်ဇီဟန်၏ အတိတ်က အမူအရာများကို သိထားသဖြင့် သူ ပြဿနာရှာရန် အခွင့်အလမ်း မြင့်မားနေကြောင်း သူမ သိသည်။

မယားငယ်ထားခြင်း သို့မဟုတ် အခြား အဓိပ္ပာယ်မရှိသည့် ကိစ္စများဖြင့် ချူးဇီယန်အပေါ် မကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံနိုင်သည့် ဖြစ်နိုင်ခြေလည်း ရှိသည်။

ထို့ကြောင့် ပိုင်ရွှေချင်းက ထိုသို့သော ကိစ္စမျိုး မလုပ်ရန်နှင့် သူမကို ကောင်းကောင်း ဆက်ဆံရန် သတိပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

အမှန်တကယ်တော့ ချူးဇီယန်၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ပိုင်ဇီဟန်နှင့် ယှဉ်လျှင် သူမ (ပိုင်ရွှေချင်း) ဝင်ပါနေစရာပင် မလိုပါ။

အကယ်၍ ပိုင်ဇီဟန်က သူမအပေါ် မကောင်းဆက်ဆံဝံ့လျှင် ချူးဇီယန်ကိုယ်တိုင်ပင် သူ့ကို နှိမ်နင်းနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

သို့သော်လည်း ချူးဇီယန်၏ သူငယ်ချင်းကောင်းတစ်ဦးအနေဖြင့် သူမ၏မောင်လေးမှာ သင့်တော်သော ခင်ပွန်းကောင်းတစ်ဦး ဖြစ်လာစေရန် တာဝန်ရှိသည်ဟု ပိုင်ရွှေချင်းက ယူဆထားသည်။

"ပိုအရေးကြီးတာက၊ ဒီစေ့စပ်ပွဲက ပိုင်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အမွေခံဆိုတဲ့ မင်းရဲ့ အဆင့်အတန်းကို ခိုင်မာစေတယ်" ဟု ပိုင်ရွှေချင်းက အကျိုးကျေးဇူးများကို ပိုင်ဇီဟန် နားလည်အောင် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီအပေါ်မှာ သာယာမနေနဲ့ဦး။ မင်းက သူမနဲ့ တန်ဖို့ အများကြီး လိုသေးတယ်။"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသော်လည်း ပိုင်ဇီဟန်၏ မျက်နှာပေးမှာ ဘာကိုမှ ဖတ်၍မရပေ။

(သူမနဲ့ ဘယ်သူက တန်ချင်လို့လဲ? ငါက သူမနဲ့ မတန်ပါဘူး—ကျေးဇူးပြုပြီး စေ့စပ်ပွဲကိုသာ ဖျက်ပေးလိုက်ပါ!)

ပိုင်ဇီဟန်သည် စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲနေမိသည်။

"ကြိုးစားပါ" ဟု ပိုင်ရွှေချင်းက ဆက်ပြောသည်။ "မင်း သူမရဲ့ ဘေးနားမှာ ရပ်တည်ချင်ရင် မင်းကိုယ်မင်း သက်သေပြဖို့ လိုတယ်။"

ပိုင်ဇီဟန်သည် သူက သူမဘေးနားမှာ မရပ်တည်ချင်သလို ဘာကိုမှလည်း သက်သေမပြချင်ကြောင်း ပြန်အော်ပြောချင်စိတ်ကို မနည်းအောင့်ထားရသည်။

(ငါ့မှာ အသုံးမကျတဲ့ ပါရမီပဲ ရှိတာတောင် ငါ့စေ့စပ်ပွဲကျ အောင်မြင်နေပြီး၊ ဇာတ်လိုက်ကျတော့ အဲ့ဒီအကြောင်းရင်းကြောင့်ပဲ စေ့စပ်ပွဲ အဖျက်ခံရတာ ဘာလို့လဲ?)

သူ့ဘဝမှာ ဇာတ်လိုက်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်ရပ်များ ကြုံတွေ့နေရသည်ကို ပိုင်ဇီဟန် သတိထားမိလိုက်သည်။

(ဖြစ်နိုင်တာက အစ်မရဲ့ စေ့စပ်ထားသူဟောင်းက စေ့စပ်ပွဲ အဖျက်ခံရလို့ စိတ်သက်သာရာ ရနေတာများလား?)

ပိုင်ဇီဟန် သံသယဝင်လာမိသည်။

အကယ်၍ သူသာ ပိုင်ရွှေချင်းကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းသော အမျိုးသမီးနှင့် စေ့စပ်ထားရမည်ဆိုလျှင် စေ့စပ်ပွဲ ပျက်သွားပါက သူ အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာမိမည် ဖြစ်သည်။

သေချာတာပေါ့၊ သူ ဤသို့ တွေးနိုင်ခြင်းမှာ သူ၏စေ့စပ်ပွဲ ပျက်သွားလျှင်ပင် သူ့အပေါ် သို့မဟုတ် ပိုင်မျိုးနွယ်စုအပေါ် ထိခိုက်မှု အများကြီး မရှိနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ပိုင်ရွှေချင်း၏ စေ့စပ်ထားသူဟောင်းအတွက်မူ အခြေအနေချင်း မတူပါ—သူသည် လက်စားချေရန် သေချာပေါက် ပြန်လာလိမ့်မည်ကို ပိုင်ဇီဟန် သိသည်။

ပိုင်ရွှေချင်းသည် သူမ၏စကားများကို အရှိန်သတ်လိုက်ပြီးနောက် နောက်ထပ် သတင်းတစ်ခုကို ထပ်မံ ပြောကြားလိုက်သည်။

"ဒုတိယအချက်က၊ မင်း ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း ထဲကို ဝင်ခွင့်ရသွားပြီ။"

ပိုင်ဇီဟန်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

(ဘာ? အဲ့ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး!)

ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းသို့ ဝင်ခွင့်ရရန် အသက် ၁၅ နှစ် မပြည့်မီ အမြုတေစုစည်းခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရမည်ဟူသော တင်းကျပ်သည့် သတ်မှတ်ချက်များ ရှိသည်။

အသက် ၁၅ နှစ်ရှိသော်လည်း အမြုတေတည်နောက်ဆုံးအဆင့်မှာသာ ရှိသေးသည့် ပိုင်ဇီဟန်မှာ မည်သည့်သတ်မှတ်ချက်နှင့်မျှ မကိုက်ညီပေ။

သူ့တွင် ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီရော၊ ကြိုးစားအားထုတ်မှုရော မရှိပေ—၎င်းတို့မှာ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းက အလေးထားသည့် အရာများ ဖြစ်သည်။

"ဒီအခွင့်အရေးကို ကောင်းကောင်း အသုံးချပါ" ဟု ပိုင်ရွှေချင်းက ပြောသည်။

"နေဦး... ဘာပြောလိုက်တာလဲ?"

ပိုင်ဇီဟန်သည် အစကတော့ ဒီအတိုင်း နားထောင်ပြီး အမြန်ထွက်သွားရန် စိတ်ကူးထားသော်လည်း ဤမမျှော်လင့်ထားသည့် သတင်းကြောင့် အစ်မဖြစ်သူကို ပြန်လည်မေးခွန်းထုတ်လိုက်မိသည်။

ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းက ဘာဆေးတွေ မှားစားလို့ သူ့လိုလူကို တပည့်အဖြစ် ရုတ်တရက် လက်ခံလိုက်ရတာလဲ?

"အစ်မ၊ ကျွန်တော် ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းကို ဝင်ခွင့်ရသွားပြီဆိုတာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ?"

ပိုင်ဇီဟန်က မေးလိုက်သည်။

သူ၏ ပါရမီနှင့် စရိုက်အရ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းက သူ့ကို လက်ခံရန် မည်သို့မျှ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူ သိသည်။

"ပြောတဲ့အတိုင်းပဲ။ ဇီယန်နဲ့ စေ့စပ်ပြီးရင် မင်း ငါတို့နဲ့အတူ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းကို လိုက်ခဲ့ရမယ်။ အဲ့ဒီမှာတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိန်းထိန်းသိမ်းသိမ်း နေဖို့ ငါ မျှော်လင့်တယ်။ မဟုတ်ရင်တော့ အဖေတောင်မှ မင်းကို အပြစ်ပေးခံရတာကနေ ကာကွယ်ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

ပိုင်ရွှေချင်းက ပြောသည်။

"ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ? ကျွန်တော်က ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းရဲ့ သတ်မှတ်ချက် တစ်ခုမှ မပြည့်မီဘူးလေ" ဟု ပိုင်ဇီဟန်က ကန့်ကွက်လိုက်သည်။

"ဟွန့်! မင်းမှာ တာအိုအရိုး ရှိမှန်း သိလို့ သူတို့က ချွင်းချက်အနေနဲ့ လက်ခံလိုက်တာ" ဟု ပိုင်ရွှေချင်းက စက်ဆုပ်ရွံရှာသော အမူအရာဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။ ထိုအရိုးကို ပိုင်ဇီဟန် မည်သို့ ရယူခဲ့သည်ကို သူမ သိထားပြီး ၎င်းမှာ အလွန်ပင် သိက္ခာမဲ့သော လုပ်ရပ်ဟု သူမ ယူဆထားသည်။

သေချာတာပေါ့၊ အပြင်လူတွေကတော့ ဒါကို မသိကြပါဘူး။ ပိုင်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အဆင့်မြင့် ပုဂ္ဂိုလ်အချို့သာ သိကြတာပါ။

"ပိုအရေးကြီးတာက၊ ချူးဇီယန်ရဲ့ စေ့စပ်ထားသူ ဖြစ်လာတာကလည်း အထောက်အကူ ဖြစ်စေတယ်။ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲတွေက စေ့စပ်ပွဲအကြောင်း သိသွားကြပြီး၊ မင်းတို့နှစ်ယောက် အတူတူရှိနိုင်ဖို့ အဖေ့ရဲ့ တောင်းဆိုချက်ကို လက်ခံလိုက်ကြတာ။"

သေချာတာပေါ့၊ ဒါတင် မဟုတ်နိုင်ပါ။ ပိုင်ထျန်းဟိန်းသည် ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းသို့ လာဘ်ထိုးမှုများစွာ ပြုလုပ်ခဲ့သည်မှာလည်း သေချာသည်။

ထို့ပြင် ပိုင်ရွှေချင်း၏ မောင်လေးဖြစ်နေခြင်းကလည်း အထောက်အကူ ဖြစ်ခဲ့သည်—သို့သော် သူမကတော့ ထိုအချက်ကို ဝန်ခံမည် မဟုတ်ပေ။

"..."

ပိုင်ဇီဟန် ဘာပြန်ပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။

ချူးဇီယန်နှင့် စေ့စပ်ရမည်မှန်း သိလိုက်ရသည့်အချိန်မှစ၍ သူ၏ဘဝမှာ အောက်ဆုံးသို့ ထိုးဆင်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သေချာတာပေါ့၊ ထိုကိစ္စအများစုမှာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အပြုအမူများကြောင့် ဖြစ်သည်ကိုမူ သူ ဝန်ခံမည် မဟုတ်ပေ။ သူ၏ဖခင်မှာ သားဖြစ်သူအတွက် အကောင်းဆုံးဟု ယူဆသည့် ဆုံးဖြတ်ချက်များကိုသာ ချမှတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

"နောက်ဆုံးတစ်ချက်ကတော့၊ ငါ မင်းကို ဒီအကြောင်းပြချက်ကြောင့် ခေါ်လိုက်တာပဲ။"

(ဘာလဲ? နောက်ထပ် ရှိသေးတာလား?!)

ပိုင်ဇီဟန် စိတ်ထဲမှ ညည်းတွားလိုက်သည်။ တုန်လှုပ်စရာ သတင်းတွေကို သူ လုံလောက်အောင် ကြားပြီးပါပြီ။

"ဇီယန်ကို ပိုင်မျိုးနွယ်စုက တခြားကောင်လေးတွေက ချဉ်းကပ်နေကြတယ်။ အကြီးအကဲတွေလည်း စတင် လှုပ်ရှားနေကြပြီထင်တယ်" ဟု ပိုင်ရွှေချင်းက ပြောလိုက်သည်။

(အို?)

ဤသတင်းကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ပိုင်ဇီဟန်မှာ ဒေါသထွက်မည့်အစား မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်လေး မြင်လိုက်ရသည်။

ပိုင်မျိုးနွယ်စုအတွင်းမှာ သူ့ဘက်တော်သားတွေ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပါ—သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သူ နားလည်သော်လည်းပေါ့။

သူတို့သာ အောင်မြင်သွားခဲ့လျှင် သူသည် ဤစေ့စပ်ပွဲမှ လွတ်မြောက်သွားမည် မဟုတ်ပါလား။

"မင်း သူတို့ကို တားရမယ်!"

ပိုင်ရွှေချင်းက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ဟင်? ဘာဖြစ်လို့လဲ?"

ပိုင်ဇီဟန်က မေးလိုက်သည်။

"ဘာလို့လဲ ဟုတ်လား? မင်းက သူမရဲ့ စေ့စပ်ထားသူလေ! ဘာလဲ? မင်းက မတားချင်ဘူးလား?"

ပိုင်ရွှေချင်းက သူ့ကို အေးစက်စက် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

အကယ်၍ သူက ငြင်းလိုက်လျှင် ရှည်လျားလှသော ဆုံးမသြဝါဒများကို နားထောင်ရတော့မည့်ပုံပင်။

"တားမှာပေါ့၊ တားမှာပေါ့! အစ်မ ပြောတဲ့အတိုင်း ကျွန်တော် လုပ်ပါ့မယ်။"

ပိုင်ရွှေချင်းနှင့် အငြင်းအခုန်မလုပ်ခြင်းက ပိုကောင်းမှန်း သိသဖြင့် ပိုင်ဇီဟန်က ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်သည်။

"ဒါပါပဲ။ သွားလို့ရပြီ!"