အခန်း ၂၀ - ချူးဇီယန် ပိုင်မျိုးနွယ်စုသို့ ရောက်ရှိလာခြင်း!
ခမ်းနားထည်ဝါပြီး ဆန်းပြားသော ပျံသန်းနိုင်သည့် သင်္ဘောတစ်စင်းသည် ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ကျော့မော့စွာ ပျံသန်းလာပြီး ပိုင်မျိုးနွယ်စု၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အိမ်ရာဝင်းဆီသို့ ဆင်းသက်လာသည်။
ထိုယာဉ်ပျံပေါ်တွင် ကောင်းကင်ဘုံ စွန့်ပစ်ခံအင်ပါယာ၏ သြဇာအရှိဆုံး မှူးမတ်မျိုးနွယ်စုများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော ချူးမျိုးနွယ်စု၏ အမှတ်တံဆိပ်ကို ခန့်ထည်စွာ ဖော်ပြထားသည်။
သင်္ဘောဦးပိုင်းတွင် ရပ်နေသော ချူးဇီယန်သည် အောက်ဘက်ရှိ ပြန့်ပြောလှသော ပိုင်မျိုးနွယ်စု အိမ်ရာဝင်းကြီးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ အနီရောင်မျက်လုံးများမှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း အနည်းငယ် သဘောကျနေပုံရသည်။
လေပြေညင်းက သူမ၏ ဝတ်ရုံစများကို တဖျတ်ဖျတ် လှုပ်ခါနေစေပြီး သူမ၏ ရှည်လျားနက်မှောင်သော ဆံနွယ်များကလည်း လေထဲတွင် ဝဲဖြန့်နေသည်။
(ဒီကို နောက်ဆုံးရောက်ခဲ့တာ နှစ်တွေတောင် အတော်ကြာသွားပြီပဲ... အခုတော့ ပိုင်ဇီဟန်ရဲ့ စေ့စပ်ထားသူအဖြစ်နဲ့ ပြန်လာရတယ်ပေါ့။ ဘယ်သူက ထင်ထားမှာလဲ?)
သူမ တစ်ကိုယ်တည်း ပြုံးလိုက်မိသည်။
ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသမျှ အရာအားလုံးထဲတွင် ဤအခြေအနေမှာ သူမ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားသည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
သူမ၏ လက်ချောင်းများက ခါးတွင်ချိတ်ထားသော ဓားရိုးကို အသာအယာ ပွတ်သပ်နေမိပြီး ပိုင်ဇီဟန်နှင့် ပထမဆုံး ဆုံတွေ့ခဲ့စဉ်က အမှတ်တရများကို ပြန်လည် မြင်ယောင်နေမိသည်။
မာနတွေကလည်းကြီး၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်လည်း ဘာမှန်းမသိ၊ ငါ့ကို ဘယ်သူမှ မနိုင်ဘူးဆိုတဲ့ စိတ်နဲ့ အရမ်းကို စိတ်ပျက်ဖို့ကောင်းတဲ့ ကိုးနှစ်သားလေး။
(ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သူက ကစားလို့ကောင်းတဲ့ အရုပ်ကလေးတစ်ရုပ်ပါပဲ!)
သူမ၏ နှုတ်ခမ်းဖျားမှ ရယ်သံသဲ့သဲ့ ထွက်ပေါ်လာသည်။
သူ့ကို သူ့နေရာသူ သိသွားအောင် လုပ်ဖို့ လက်သီးအနည်းငယ်ပဲ ကျွေးလိုက်ရုံပါပဲ။
ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုလွန်ကဲနေတဲ့ သခင်လေးဘဝကနေ သူမအတွက် လက်ဖက်ရည် လောင်းပေးရတဲ့၊ သူမ ခိုင်းသမျှ လုပ်ရတဲ့ သနားစရာ အခိုင်းအစေလေး ဘဝကို ရောက်သွားခဲ့ပုံကို သူမ မှတ်မိနေသေးသည်။
နှစ်ပတ်လုံးလုံး သူဟာ သူမရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အခိုင်းအစေလေး ဖြစ်ခဲ့ရတာလေ။
အဲ့ဒီတုန်းကတည်းက သူမဟာ သူ့ထက် အများကြီး ပိုသန်မာခဲ့တာပါ။
အခုရော?
(ငါ သိချင်တာက... သူရော တစ်ခုခု ပြောင်းလဲသွားပြီလားဆိုတာပဲ?)
သူမ ဘာကြောင့်မှန်းမသိဘဲ သူ ပြောင်းလဲလိမ့်မည်မဟုတ်ဟု တွေးမိသည်။
ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းတွင် ပိုင်ဇီဟန်ကဲ့သို့ လူမျိုးများကို သူမ အများကြီး တွေ့ဖူးပါသည်—မိမိတို့ကိုယ်ပိုင် မဟုတ်သည့် အာဏာကို အလွဲသုံးစားလုပ်ကာ ယစ်မူးနေကြသူများပေါ့—သူကတော့ အဲ့ဒီလူတွေထဲမှာ အားအနည်းဆုံး ဖြစ်မှာပါ။
သင်္ဘောသည် ပိုင်မျိုးနွယ်စု၏ ဝင်းအတွင်းသို့ ချောမွေ့စွာ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ ပိုင်မျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲအချို့နှင့် အစေခံများက သူမကို ကြိုဆိုရန် အသင့်စောင့်နေကြသည်။
ချူးဇီယန်သည် သင်္ဘောပေါ်မှ ကျော့မော့စွာ ဆင်းလာသည်။
သူမ၏ တည်ရှိမှုက အမိန့်ပေးစရာ မလိုဘဲ လူအများကို လွှမ်းမိုးထားနိုင်ပြီး သူမ၏ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်တွင် ယုံကြည်မှုနှင့် အင်အားတို့၏ အငွေ့အသက်များက ထင်ရှားစွာ ရစ်ဝိုင်းနေသည်။
အကြီးအကဲများက ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်ကြသည်။
"မိန်ကလေးချူး၊ ကျွန်တော်တို့ ပိုင်မျိုးနွယ်စုကနေ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ကြိုဆိုပါတယ်!"
သူမက ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ အသိအမှတ်ပြုလိုက်သည်။
"အခုလို ကြိုဆိုတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"
အစေခံတစ်ဦး ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။
"မိန်းကလေးချူး၊ ဒီမှာနေထိုင်စဉ်အတွင်း အနားယူဖို့ နေအိမ် ပြင်ဆင်ထားပါတယ်။ အရင်ဆုံး အနားယူချင်ပါသလား၊ ဒါမှမဟုတ် သခင်လေးနဲ့ အရင် တွေ့ဆုံချင်ပါသလား?"
သူမက လက်ကာပြလိုက်ပြီး—
"ခဏနေမှ နားတော့မယ်။ အခုတော့ ငါ့ကို ပိုင်ရွှေချင်းဆီ ခေါ်သွားပေး။"
အစေခံက တွေဝေသွားသည်။
"သခင်မလေး ရွှေချင်းက အခု လေ့ကျင့်နေတာပါ။ သခင်မလေးက တွေ့ချင်သေးတာလား?"
"ဟုတ်တယ်။"
အစေခံက ခေါင်းငြိမ့်ကာ ရှေ့မှ လမ်းပြခေါ်သွားသည်။
ပိုင်ရွှေချင်း လေ့ကျင့်နေစဉ် မည်သူမျှ နှောင့်ယှက်ခွင့် မရှိသော်လည်း ချူးဇီယန်အတွက်မူ ဤစည်းကမ်းက သက်ရောက်မှု မရှိပေ။
ချူးဇီယန်သည် ပိုင်မျိုးနွယ်စု၏ ဓားလေ့ကျင့်ရေးကွင်းသို့ ရောက်ရှိလာရာ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း၏ ထွန်းသစ်စ ပါရမီရှင် ပိုင်ရွှေချင်းက ဓားသိုင်း လေ့ကျင့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။
ပိုင်ရွှေချင်း၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းမှာ ထက်မြက်ပြီး တိကျလှသလို သေစေနိုင်သည့် အစွမ်းရှိသည်။
သူမ၏ ဓားသည် ပိုးသားကို ဆွဲဖြဲလိုက်သည့်အသံကဲ့သို့ လေထုကို ခွဲထွက်သွားပြီး သူမ ဖြတ်သန်းသွားသည့် နေရာတိုင်းတွင် ဓားအသိစိတ် ရဲ့ အငွေ့အသက်အချို့ကို ချန်ရစ်ထားခဲ့သည်။
ချူးဇီယန်က ခေတ္တမျှ ရပ်ကြည့်နေပြီးမှ ရှေ့သို့ တိုးသွားလိုက်သည်။
"ကြည့်ရတာ အရင်အတိုင်း ထက်မြက်နေတုန်းပဲပေါ့။"
ပိုင်ရွှေချင်းက ဓားခုတ်နေရင်း တန့်သွားကာ ရင်းနှီးသောအသံကြားရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
ချူးဇီယန်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ၏ အမြဲအေးစက်နေသော မျက်နှာတွင် တွေ့ရခဲသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
"ဇီယန်!"
သူမက ဓားကို အိမ်ထဲပြန်ထည့်ကာ လျှောက်လာခဲ့သည်။
"နင် လာမယ်လို့တော့ ကြားတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလောက် မြန်မြန် ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။"
ချူးဇီယန်က ပခုံးတွန့်ပြရင်း—
"ငါ့မျိုးနွယ်စုက အကြီးအကဲတွေက ပိုင်မျိုးနွယ်စုနဲ့ ကိစ္စတွေကို အမြန်ဆုံး အပြီးသတ်စေချင်လို့လေ။"
ပိုင်မျိုးနွယ်စုသည် ချူးမျိုးနွယ်စုနှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့ရန် ခိုင်မာသော အကြောင်းပြချက် ရှိသကဲ့သို့ ချူးမျိုးနွယ်စုဘက်တွင်လည်း ထိုနည်းတူပင်—ဖြစ်နိုင်လျှင် ပို၍ပင် လိုအပ်ချက် ရှိနေသည်။
သူတို့၏ ပြိုင်ဘက်မျိုးနွယ်စုများသည် အင်အားအကြီးဆုံး မျိုးနွယ်စုကြီး သုံးခုထဲမှ ကျန်နှစ်ခု၏ ထောက်ပံ့မှုကို ရရှိနေကြပြီး သူတို့၏ စျေးကွက်ဝေစုများလည်း လျော့နည်းလာနေသည်။
ထို့ကြောင့် အခြေအနေများ ပိုမိုမဆိုးရွားလာမီ ချူးဇီယန်နှင့် ပိုင်ဇီဟန်တို့၏ စေ့စပ်ပွဲကို အမြန်ဆုံး အတည်ပြုနိုင်ရန် သူတို့က မျှော်လင့်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ပိုင်ရွှေချင်း၏ စူးရှသော မျက်လုံးများက အနည်းငယ် ကျဉ်းသွားသည်။
"နင်က ဘာကိစ္စ ရှိလို့လဲ?"
ပိုင်ရွှေချင်းက ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။
ချူးဇီယန်သည် ချူးမျိုးနွယ်စုနှင့် ပိုင်မျိုးနွယ်စုကြားက ကိစ္စရပ်များတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နိုင်လောက်အောင် ရင့်ကျက်ပြီဟု သူမ မထင်ပါ။
သူမကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရန် အရည်အချင်း မပြည့်မီသေးပေ။
ချူးဇီယန်က ပြုံးစစဖြင့်—
"ဘာလဲ? နင်က ငါ့ကို မယုံဘူးလား?"
ပိုင်ရွှေချင်းက လက်ပိုက်လိုက်ပြီး—
"နင့်အကြောင်း ငါသိပါတယ်။ နင်က ဘာအရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စမှ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။"
ချူးဇီယန်က ရယ်မောလိုက်သည်။
"အင်း... ဖြစ်နိုင်တာပေါ့?"
သူမက ရှေ့တိုးသွားပြီး ပိုင်ရွှေချင်း၏ ပခုံးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ပုတ်လိုက်သည်။
"နင့်အတွက် သတင်းကောင်း တစ်ခုရှိတယ်။"
ပိုင်ရွှေချင်း မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။
"ဘာသတင်းလဲ?"
ချူးဇီယန်၏ အပြုံးက ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာသည်။
"ငါက အခုကစပြီး နင့်ရဲ့ အစ်မကြီး ဖြစ်တော့မှာ။"
တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ပိုင်ရွှေချင်း မျက်တောင်တခတ်ခတ် ဖြစ်သွားပြီး ပထမတော့ ကောင်းကောင်း နားမလည်သေးပေ။
ထို့နောက်—
သူမ၏ မျက်နှာက မှောင်ကျသွားသည်။
"...နင် ဆိုလိုတာက—?"
ချူးဇီယန် ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။
"ဟုတ်တယ်! နင့်မျိုးနွယ်စုနဲ့ ငါ့မျိုးနွယ်စုက ငါ့ကို နင့်ရဲ့ ချစ်လှစွာသော မောင်လေးနဲ့ လက်ထပ်ဖို့ စီစဉ်လိုက်ပြီ။"
သူမက အနားသို့ အနည်းငယ် တိုးကပ်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သဘောကျနေသော အရိပ်အယောင်များ လက်ယှက်ထိုးနေသည်။
"ဒါကြောင့် အခုကစပြီး ငါ့ကို 'အစ်မကြီး ဇီယန်' လို့ ခေါ်ရတော့မယ်!"
ပိုင်ရွှေချင်း၏ နှုတ်ခမ်းများ ပြင်းထန်စွာ တွန့်သွားသည်။
ခေတ္တမျှ သူမ စကားမပြောနိုင်လောက်အောင် မှင်တက်သွားမိသည်။
ချူးဇီယန် ပြောလာလိမ့်မည်ဟု သူမ မျှော်လင့်ထားသမျှ အရာအားလုံးထဲတွင် ဤအချက်မှာ နောက်ဆုံးမှ ဖြစ်လိမ့်မည်။
ပိုင်ရွှေချင်း သို့မဟုတ် ထိုအစည်းအဝေးတွင် မပါဝင်ခဲ့သူ မည်သူမျှ ပိုင်ဇီဟန်နှင့် ချူးဇီယန်တို့ စေ့စပ်တော့မည့်အကြောင်းကို မသိရှိကြပေ။
စေ့စပ်ပွဲကို တရားဝင် မကြေညာမချင်း ဤကိစ္စကို လျှို့ဝှက်ထားရန် သတ်မှတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ပိုင်ရွှေချင်းသည် ချူးဇီယန် မကြာမီ ပိုင်မျိုးနွယ်စုသို့ လာရောက်လည်ပတ်မည် ဖြစ်ကြောင်းကိုသာ သိရှိထားပြီး—ကျန်တာ ဘာမှ မသိပါ။
အခုမှသာ သူမ အကြောင်းရင်းကို သိလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။
"...နင် နောက်နေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။"
"မဟုတ်ဘူး!"
"...အတည်ကြီးလား?"
"အတည်ပေါ့!"
ပိုင်ရွှေချင်း သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်ပြီး သူမ၏ နားထင်ကို ပွတ်လိုက်သည်။
အကယ်၍ ပိုင်ဇီဟန်သာ သူမ၏ မောင် မဟုတ်ခဲ့လျှင် ချူးဇီယန် လက်ထပ်မည့်အပေါ် သူမ ဝမ်းသာမိပေလိမ့်မည်။
သူမ၏ အသံက တိုးညှင်းသွားသည်။
"နင် တကယ်ပဲ အဲ့ဒီ စိတ်ပျက်ဖို့ကောင်းတဲ့ ကောင်လေးကို လက်ထပ်တော့မလို့လား?"
ချူးဇီယန်က ပြုံးလိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ်။"
ပိုင်ရွှေချင်းသည် သူမ၏ သူငယ်ချင်းကို အချိန်အတော်ကြာ စိုက်ကြည့်နေမိပြီး တွန့်ဆုတ်နေသော အရိပ်အယောင်များ ရှိ၊ မရှိ ရှာဖွေနေမိသည်။
ဘာမှ မရှိပေ။
"ဘာလို့လဲ?"
ချူးဇီယန်က ခေါင်းကို အနည်းငယ် စောင်းလိုက်ပြီး—
"ဘာလို့ မဖြစ်ရမှာလဲ?"
ပိုင်ရွှေချင်း၏ မျက်နှာက တွန့်သွားသည်။
"ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက ပိုင်ဇီဟန် ဖြစ်နေလို့ပေါ့?!"
ဒီအကြောင်းပြချက် တစ်ခုတည်းနဲ့တင် လူအများစုဟာ သူနဲ့ လက်ထပ်ဖို့ ရှောင်ကြဉ်ကြမှာ ဖြစ်သည်။
ချူးဇီယန်က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်။ သူက လူအ လေးပဲ။"
"ဒါဆို ဘာလို့လဲ?"
"ပျော်စရာကောင်းမယ်လို့ ငါထင်လို့လေ၊ ပြီးတော့ ငါက နင့်ရဲ့ အစ်မကြီး ဖြစ်ခွင့်ရမယ် မဟုတ်လား။"
ပိုင်ရွှေချင်း မျက်လုံးမှိတ်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်ပိုင်းက "ဒီစေ့စပ်ပွဲကို ငါကိုယ်တိုင် ဖျက်သိမ်းလိုက်မယ်!" ဟု ပြောချင်နေမိသည်။
သို့သော် ၎င်းမှာ ထိုမျှ မရိုးရှင်းမှန်း သူမ သိသည်။
ဤလက်ထပ်ပွဲသည် ပိုင်ဇီဟန်နှင့် ချူးဇီယန်တို့ နှစ်ဦးတည်း၏ ကိစ္စမဟုတ်ဘဲ မျိုးနွယ်စုနှစ်ခုကြားက မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ဤအချက်သည် ပိုင်ဇီဟန်၏ အမွေခံရာထူးကိုလည်း ပိုမို ခိုင်မာစေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
သူမသည် သူ့ကို သိပ်မကြိုက်သော်လည်း သူသည် သူမ၏ မောင်အရင်း ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ဤလက်ထပ်ပွဲ မဟာမိတ်က သူ့အတွက် များစွာ အကျိုးရှိနိုင်မှန်း သူမ သိသည်။
ဒါပေမဲ့ ဇီယန်က တကယ်ပဲ အဆင်ပြေရဲ့လား?
ပိုင်ရွှေချင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။
သူမ ခေါင်းခဲလာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
"...ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်လေ။ နင် တကယ်ပဲ ဒါကို လုပ်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ငါ မတားတော့ပါဘူး။"
ချူးဇီယန်က ပြုံးလိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ။ ဒါဆို အခုပဲ အဲ့ဒီအတိုင်း ခေါ်လိုက်စမ်း။"
ပိုင်ရွှေချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
"ဘာကို ခေါ်ရမှာလဲ?"
"နင် သိသားပဲ။"
"...ငါ မသိဘူး။"
ချူးဇီယန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကောက်ကျစ်သော အရိပ်အယောင်များ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။
"ငါ့ကို အစ်မကြီးလို့ ခေါ်လေ!"
ပိုင်ရွှေချင်း၏ မျက်နှာ မှောင်ကျသွားသည်။
ချူးဇီယန် ရယ်မောလိုက်သည်။
"ဪ၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ နောက်မှ ခေါ်ဖို့ အချိန်တွေ အများကြီး ရှိပါသေးတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်—အခု ငါတို့က မိသားစုတွေ ဖြစ်သွားပြီလေ!"
ပိုင်ဇီဟန်နှင့် လက်ထပ်ရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားပုံရသော ချူးဇီယန်ကို ပိုင်ရွှေချင်း စိုက်ကြည့်နေမိသည်။
"ငါ အခု ငါ့ရဲ့ မကြာခင် ဖြစ်လာတော့မယ့် စေ့စပ်ထားသူကို သွားတွေ့လိုက်ဦးမယ်၊ ညီမလေး!"