အခန်း ၁၀၀ - အကွက်ထဲ ဆင်းမိသွားခြင်းလား?

ပိုင်ဇီဟန်က စိန်ခေါ်မှုကို လက်ခံလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ခန်းမတစ်ခုလုံးတွင် အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားသံများ ပျံ့လွင့်သွားသည်။ ပိုင်မျိုးနွယ်စုမှ အကြီးအကဲများမှာ ကိုယ်ရှိန်သတ်သွားကြပြီး သူတို့၏မျက်နှာများတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုနှင့်အတူ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ အထင်အရှား ပေါ်လွင်လာသည်။

သူတို့အားလုံးက ပိုင်ဇီဟန်သည် မိုရိချန်၏ ပရိယာယ်ထဲသို့ ကျဆင်းသွားပြီး မိမိကိုယ်ကို အရှက်ခွဲရန် ကြိုးစားနေသည်ဟုသာ ထင်နေကြသည်။

"ငါးစာကို ဟပ်လိုက်ပြီပေါ့!"

သူကတော့ အကွက်ထဲ တည့်တည့်တိုးသွားပြီဟု သူတို့က စိတ်ပျက်လက်ပျက် တွေးလိုက်ကြသည်။ သူတို့မျိုးနွယ်စု၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဂုဏ်သတင်းကို ပြသနိုင်မည့်အစား ဂုဏ်သိက္ခာများ ကျဆင်းသွားကာ ရန်သူများကလည်း ကြီးမြတ်လှသည့် ပိုင်မျိုးနွယ်စုသည် မေမျိုးနွယ်စုကဲ့သို့ မျိုးနွယ်စုလေးကိုတောင် မဖျက်ဆီးနိုင်ဘူးဟု ဆိုကာ အခွင့်ကောင်းယူ တိုက်ခိုက်လာနိုင်ပေသည်။

အကယ်၍ ပိုင်မျိုးနွယ်စုက သူတို့ပေးထားသော ကတိအတိုင်း မေမျိုးနွယ်စုကို ဆက်လက်မဖျက်ဆီးတော့ဘူးဆိုလျှင် ဘိုင်ရွှယ်ချင်း၏ စေ့စပ်ပွဲ ပယ်ဖျက်လိုက်ခြင်းကြောင့် ထိခိုက်နေသော သူတို့၏ ယုံကြည်ကိုးစားမှုမှာ ပို၍ပင် ကျဆင်းသွားပေလိမ့်မည်။ အမှန်စင်စစ် လူအားလုံးကို သတ်ပစ်ပြီး သက်သေမကျန်အောင် လုပ်နိုင်သည့် နည်းလမ်းများ ရှိသော်လည်း မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။ သေခါနီးအချိန်တွင် သက်သေများကို နည်းမျိုးစုံဖြင့် ပေးပို့နိုင်သည့်အတွက် သူတို့အနေဖြင့် ထိုသို့သော စွန့်စားမှုကို မလုပ်ဝံ့ကြပေ။

သူတို့အတွက် အန္တရာယ်အကင်းဆုံး နည်းလမ်းမှာ အထူးသဖြင့် မိုရိချန်ကဲ့သို့ နာမည်ကျော် ပါရမီရှင်တစ်ဦးထံမှ စိန်ခေါ်မှုကို လုံးဝလက်မခံဘဲ ပယ်ချလိုက်ရန်သာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ပိုင်ဇီဟန်က လက်ခံပြီးသွားလေပြီ။

အကြီးအကဲ အတော်များများက စိတ်ပျက်စွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။ ပြောင်းလဲသွားပြီဟု ထင်ရသော သူတို့၏ သခင်လေးသည် သူ၏ မာန်မာနကြောင့် ရှေ့နောက်မစဉ်းစားတတ်သည့် မိုက်မဲသော လူမိုက်တစ်ဦးအဖြစ် ရှိနေဆဲပင်ဟု သူတို့က ထင်နေကြသည်။

သို့သော်လည်း အကြီးအကဲချုပ် ပိုင်ရန်မှာမူ ထိုကဲ့သို့ စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်း အလျဉ်းမရှိပေ။ သူသည် ပိုင်ဇီဟန်၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို တစ်ချက်ကလေးမှ မလွတ်စေဘဲ စောင့်ကြည့်နေသည်။ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းတွင် ပိုင်ဇီဟန် ပြသခဲ့ပုံနှင့် ရှန်လျန်ကို ကိုင်တွယ်ပုံများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ပိုင်ရန်သည် ဤကောင်လေးမှာ လူမိုက်မဟုတ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိထားသည်။ သူသည် နောက်ခံအင်အား တစ်ခုခုမရှိဘဲ ရန်သူ့ထောင်ချောက်ထဲသို့ ခြေစုံပစ်ဝင်မည့်သူ မဟုတ်ပေ။

(ငါ့ကို စိတ်မပျက်စေနဲ့!) ဟု အကြီးအကဲချုပ် ပိုင်ရန်က တွေးနေသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ မေယွမ်းဟယ်သည် သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်မလာအောင် အတတ်နိုင်ဆုံး ထိန်းထားရသည်။

(သူလက်ခံလိုက်ပြီ... တကယ်ပဲ လက်ခံလိုက်တာပဲ!)

သူသည် မိုရိချန်ကို မျှော်လင့်ချက်နှင့် စိုးရိမ်စိတ်များ ရောထွေးနေသည့် မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ယခင်က မိုရိချန်၏ အပြုအမူကြောင့် ဒေါသထွက်ခဲ့သော စိတ်နေစိတ်ထားနှင့် ယခုမှာ လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသည်။ ယခုအချိန်တွင်မူ မိုရိချန်သည် ပိုင်ဇီဟန်ကို ထိစောင်းအောင် ပြောဆိုခဲ့ခြင်းမှာ ကောင်းမွန်သောအချက် ဖြစ်သည်ဟု သူယူဆလိုက်သည်။ အကြောင်းမှာ ပိုင်ဇီဟန်က ငါးစာကို မျိုချလိုက်ပြီ မဟုတ်ပါလား။

(အကယ်၍ မိုရိချန်က ပိုင်ဇီဟန်ကို တကယ်ပဲ အနိုင်ယူနိုင်မယ်ဆိုရင် ငါတို့ ပိုင်မျိုးနွယ်စုအတွက် စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ဘူး။ ဟားဟား... သူ့ကို ငါ့သားမက်အဖြစ်တောင် လက်ခံနိုင်တယ်!) ဟု မေယွမ်းဟယ်က မျှော်လင့်ချက်အသစ်များဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ တွေးလိုက်သည်။

မိုရိချန်သည် ဘာကြောင့် ပိုင်မျိုးနွယ်စုကိုပင် စိန်ခေါ်ဝံ့သနည်း ဆိုသည်ကိုလည်း သူသိသည်။ ထိုအရာမှာ သူ၏သမီးဖြစ်သူ မေရူလန်အတွက်ကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ ယခင်က မိုရိချန်သည် အလွန်ပါရမီထူးချွန်ပြီး မျိုးနွယ်စုအတွင်း ခေါ်ယူလိုသည့်သူ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ နိမ့်ပါးသော နောက်ခံကြောင့် မေယွမ်းဟယ်မှာ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သို့သော် အကယ်၍ သူသာ မေမျိုးနွယ်စုကို ဤဘေးဒုက္ခမှ ကယ်တင်နိုင်မည်ဆိုပါက သူ၏သမီး၏ နှလုံးသားကို ရယူနိုင်ရန် ကူညီပေးရန် ဝန်လေးတော့မည် မဟုတ်ပေ။

မေမျိုးနွယ်စုဝင် အခြားသူများလည်း ထိုနည်းတူပင် တွေးနေကြသည်။ လူတိုင်းသည် မိုရိချန် မည်မျှအစွမ်းထက်ကြောင်း ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။ ကျင့်စဉ်အဆင့် တူညီနေလျှင်တောင် မည်သူမျှ သူ့ကို အနိုင်မတိုက်နိုင်ပေ။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ပိုင်ဇီဟန်၏ မကြာသေးမီက ကျော်ကြားမှုများ ရှိနေသော်လည်း သူ၏ ဆိုးသွမ်းသော အတိတ်ကတည်းက မပြောင်းလဲသေးသည့် အရာတစ်ခုမှာ သူ၏ကျင့်စဉ်အဆင့်ပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ပြီးခဲ့သည့်နှစ်ကမှ မခိုင်မာသေးသော အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်ဟု လူတိုင်းက ထင်မှတ်ထားကြသည်။ သူသည် မည်မျှပင် ပါရမီရှင်ဖြစ်ပါစေ အမြုတေစုစည်းခြင်းအဆင့် ထက် ကျော်လွန်မည်ဟု မည်သူမျှ မယုံကြည်ကြပေ။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ကျင့်စဉ်အဆင့် တူညီနေလျှင်တောင် လူအများစုမှာ မိုရိချန်ဘက်ကသာ ယုံကြည်မှုရှိကြသည်။ ထို့အပြင် ကျင့်စဉ်အဆင့်ချင်း အလွန်ကွာဟနေသည်ဟု ယူဆထားကြသည့်အတွက် ပိုင်ဇီဟန်ကို ပို၍ပင် အထင်သေးနေကြသည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့အားလုံးက ပိုင်ဇီဟန်သည် မိုရိချန်ကို အနိုင်ရရန် လုံးဝအခွင့်အရေးမရှိဟု ယုံကြည်နေကြသည်။ စေ့စပ်ပွဲ၌ ပိုင်ဇီဟန် အရိုက်အနှက်ခံခဲ့ရသော လီဖုန်းနှင့်မတူဘဲ မိုရိချန်သည် သူ၏ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို ပိတ်ပင်ထားမည်ဟု ကတိမပေးခဲ့ပေ။ ၎င်းမှာ ရာနှုန်းပြည့် ရှုံးနိမ့်မည့်ပွဲပင် ဖြစ်သည်။ သံသယဖြစ်နေစရာပင် မလိုတော့ချေ။

မေယွမ်ဟယ်၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ ဤအရာမှာ တိုက်ပွဲတစ်ခု မဟုတ်တော့ပေ။ ထိုအရာမှာ လက်ဆောင်တစ်ခု၊ ရွှေရောင်အခွင့်အရေး တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် သက်ပြင်းအသာချလိုက်ပြီး အနီးနားရှိ မေမျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲများဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ သူတို့လည်း စိတ်သက်သာရာရသွားပုံရပြီး ခေါင်းငြိမ့်ပြနေကြသည်။

သို့သော် သူတို့ ထိုသို့ဖြစ်နေသည်ကို အပြင်ပန်းတွင် မပြသကြပေ။ မေမျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲများသည် တည်ငြိမ်ပြီး ရိုသေဟန်ကို ထိန်းထားကြသည်။ အကြောင်းမှာ မိုရိချန် အနိုင်ရခဲ့လျှင်တောင် ပိုင်မျိုးနွယ်စုကို လှောင်ပြောင်ရန် သို့မဟုတ် စော်ကားရန် အခွင့်အရေးရှိမည် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဤတိုက်ပွဲသတင်းသာ နည်းလမ်းအမှားဖြင့် ပျံ့နှံ့သွားပါက ပိုင်မျိုးနွယ်စုက နောက်တစ်ကြိမ် မည်သို့သော လက်တုံ့ပြန်မှုမျိုး လုပ်လာမည်ကို မည်သူမျှ မခန့်မှန်းနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် မေမျိုးနွယ်စု၏ နှလုံးသားထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များ ပွင့်လန်းနေသော်လည်း သူတို့သည် ပါးလွှာသော ရေခဲပြင်ပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေရသကဲ့သို့ သတိထားနေကြရဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော် အတွေ့အကြုံရှိသော အကြီးအကဲများသာ ထိုသို့ တွေးတောနေခြင်း ဖြစ်သည်။ မေမျိုးနွယ်စုမှ လူငယ်တပည့်များမှာမူ သူတို့၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်ကြဘဲ သူတို့၏ ပြုံးပျော်နေသော မျက်နှာများက အရာအားလုံးကို ဖော်ပြနေသည်။

မိုရိချန်သည် ဓားကိုကိုင်ကာ မားမားမတ်မတ် ရပ်နေပြီး သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် တရားမျှတမှုအတွက် တောက်လောင်နေသော အရှိန်အဝါများ ရှိနေသည်။ မေမျိုးနွယ်စုထံမှ ယုံကြည်မှုများကို သူခံစားမိပြီး သူတို့ကို အသာအယာ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ အထူးသဖြင့် မေရူလန်က သူ့ကို ယုံကြည်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သောအခါတွင် ဖြစ်သည်။

သူ အနိုင်ရရမည်။ အမှန်တကယ်ပင် အနိုင်ရလိမ့်မည်။ ပိုင်ဇီဟန်ကို အနိုင်ယူပြီးနောက် သူ့ကို စောင့်ကြိုနေမည့် ဂုဏ်သတင်းကျော်စောမှုများကို သူ စိတ်ကူးယဉ်နေမိသည်။

သူ့တစ်ဖက်တွင်မူ ပိုင်ဇီဟန်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ အေးအေးဆေးဆေးပင် လမ်းလျှောက်လာသည်။ သူသည် မပြုံးမိအောင် အတတ်နိုင်ဆုံး ထိန်းထားရသည်။ သူ့ကို အထင်သေးစွာ ကြည့်နေကြသူများ၏ စိတ်ထဲတွင် ဘာတွေတွေးနေကြသည်ကို သူ အတိအကျ သိနေသည်။

သူတို့ သူ့ကို အထင်သေးနေသည်ကို သူ ဂရုမစိုက်ပေ။ သို့သော် မိမိကိုယ်ကို ကောင်းကင်ရွေးချယ်ထားသူဟု သတ်မှတ်ထားသူတစ်ယောက်ကပင် ထိုသို့ အထင်သေးပြီးနောက် သနားစရာကောင်းလောက်အောင် သေဆုံးသွားမည်ဆိုလျှင်... အင်း၊ အဲဒါကတော့ နည်းနည်း စိတ်ပျက်စရာကောင်းလိမ့်မည်။

ပိုင်ဇီဟန်သည် မတ်တပ်ရပ်ကာ မိုရိချန်ရှိရာသို့ ဦးတည်သွားလိုက်သည်။

ပိုင်မျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲများမှာ ပို၍ပင် စိုးရိမ်ပူပန်လာကြသည်။ သူတို့သည် ကျောက်ရုပ်ကဲ့သို့ ငြိမ်သက်နေသော အကြီးအကဲချုပ်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသော်လည်း သူက ဘာမှ မပြောသေးပေ။ သူသည် ပိုင်ဇီဟန်ကို တားဆီးမည့်ပုံလည်း မပေါ်ပေ။

'ငါတို့ တကယ်ပဲ ဒီလိုမျိုး အရှက်ကွဲတော့မှာလား' ဟု တပည့်များနှင့် အကြီးအကဲတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် တွေးနေကြသည်။ ပိုင်ဇီဟန်က ဤပြဇာတ်ကို ဘာကြောင့် လက်ခံခဲ့သည်ကို မည်သူမျှ နားမလည်ကြပေ။ သူ အနိုင်ရနိုင်မည်ဟုလည်း မည်သူမျှ မယုံကြည်ကြပေ။ သူတို့သည် မေမျိုးနွယ်စုကို ခြေဖဝါးအောက်တွင် နင်းခြေရန် ဤနေရာသို့ လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုမူ သူတို့၏ သခင်လေးသည် မာန်မာနကြောင့် မျက်စိကန်းကာ ထောင်ချောက်ထဲသို့ ခြေစုံပစ်ဝင်နေပြီဖြစ်သည်။ လူတိုင်းက ထိုသို့သာ ထင်နေကြသည်။

"ဒါကိုတော့ ငါ မင်းကို အသိအမှတ်ပြုပါတယ်" ဟု မိုရိချန်က လူအများကြားနိုင်လောက်သည့် အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အနည်းဆုံးတော့ မင်းမှာ ငါ့ကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရဲတဲ့ သတ္တိရှိတယ်။ ငါကတော့ သူတို့မျိုးနွယ်စုရဲ့ နာမည်နောက်မှာ ပုန်းပြီး အမိန့်ပေးတတ်တဲ့၊ အခြေအနေမဟန်ရင် ထွက်ပြေးတတ်တဲ့ သခင်လေးတွေ အများကြီး တွေ့ဖူးတယ်"

မေမျိုးနွယ်စုဝင်များကြားတွင် တိုးတိုးတိုးတိုး ပြောသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အချို့အကြီးအကဲများကလည်း သဘောတူသည့်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းငြိမ့်ကြသည်။ မိုရိချန်သည် ပိုင်ဇီဟန်ကို လူပုံအလယ်တွင် မနှိပ်ကွပ်မီ အနည်းငယ် အသိအမှတ်ပြုဟန် ပြနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ပိုင်ဇီဟန်ကမူ... ရယ်မောလိုက်သည်။

ဟန်ဆောင်ရယ်မောခြင်း မဟုတ်ဘဲ တကယ့်ကို စိတ်ထဲကပါသည့် ရယ်သံဖြစ်သည်။ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းရန် ဟန်ဆောင်ရယ်မောခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ "မင်းကတော့ လူအ တစ်ယောက်ပဲ။ မင်း ဘာဖြစ်လာတော့မယ်ဆိုတာကို မင်း လုံးဝမသိသေးဘူး" ဟု ပြောနေသည့် ရယ်သံမျိုး ဖြစ်သည်။

"ဟားဟား..."

ပိုင်ဇီဟန်က ခပ်တိုးတိုးရယ်ရင်း သူ၏နှုတ်ခမ်းဖျားမှ အပြုံးကို ဖုံးကွယ်ရန် လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ "မင်းက တကယ်ကို ထူးခြားတဲ့သူပဲ၊ သိလား"

မိုရိချန်၏ မျက်မှောင်များ တွန့်သွားသည်။ သူက ဘိုင်ဇီဟန်၏ သတ္တိကို ချီးကျူးခဲ့သော်လည်း ပိုင်ဇီဟန်က သူ့ကို ရယ်မောနေသည်လား။

"ဘာက အဲဒီလောက် ရယ်စရာကောင်းနေတာလဲ" ဟု မိုရိချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

ပိုင်ဇီဟန်က သူ၏လက်ကို ချလိုက်ပြီး မိုရိချန်ကို ဓားကဲ့သို့ ထက်ရှသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်းက တရားမျှတတဲ့သူလို ဟန်ဆောင်ပြီး ငါ့ကို ကျေးဇူးပြုနေသလိုမျိုး ချီးကျူးစကားတွေ ပြောနေတာလား။ ငါ့မှာ သတ္တိရှိတယ်လို့တောင် ပြောသေးတယ်ပေါ့"

သူသည် တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ရှေ့သို့ အနည်းငယ် တိုးလိုက်သော်လည်း သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ အေးစက်ကာ လှောင်ပြောင်သည့်ဟန် ပေါ်နေသည်။ "အဲဒီစကားကို ငါက မင်းကို ပြန်ပြောရမှာ မဟုတ်ဘူးလား။ မင်းလို အစွမ်းအစ မရှိတဲ့သူက ငါ့ကို စိန်ခေါ်ရဲတဲ့ သတ္တိရှိနေတာကိုလေ"

မိုရိချန်၏ မေးရိုးများ တင်းမာသွားသည်။

"မင်းလို ရှုံးနိမ့်သူတစ်ယောက်က ငါနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ခွင့်ရပြီး သေခြင်းတရားကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရဲတဲ့ သတ္တိရှိနေတာပဲ။ အမှန်ဆိုရင် ငါကပဲ မင်းရဲ့ သတ္တိကို ချီးကျူးပေးရမှာပါ" ဟု ပိုင်ဇီဟန်က အမှန်တရားကို ပြောနေသည့်အတိုင်း တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

မည်သူမျှ ထိုစကားကို အလေးအနက် မထားကြပေ။ တစ်ယောက်မှလွဲ၍ပေါ့။ သူမကတော့ မေရူလန်ပင် ဖြစ်သည်။

ပိုင်ဇီဟန်သည် လူတိုင်းထင်ထားသကဲ့သို့ အသုံးမကျသူ မဟုတ်ကြောင်း သူမ သင်ခန်းစာ ကောင်းကောင်း ရထားပြီးဖြစ်သည်။ သူသည် လှည့်ဖြားတတ်သူဖြစ်ပြီး သူ၏ အကြံအစည်များမှာ သမုဒ္ဒရာထက်ပင် နက်ရှိုင်းလှသည်။ သူ စကားပြောသောအခါတွင် ဟာသတစ်ခု သို့မဟုတ် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုကဲ့သို့ အမြဲတမ်း ကြားရတတ်သည်။ သို့သော် အဆုံးသတ်တွင်မူ ထိုအရာက အမြဲတမ်း အမှန်တရား ဖြစ်မလာခဲ့ဘူးလား။ မဟုတ်လျှင် သူမသည် သူမ၏မျိုးနွယ်စုပေါ်သို့ ဤကဲ့သို့သော ဘေးဒုက္ခကို မည်သို့ ယူဆောင်လာခဲ့မည်နည်း။ ပိုင်ဇီဟန်၏ စကားများကို အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများဟု သူမ ထင်မှတ်ခဲ့မိသောကြောင့် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော်ငြားလည်း သူမသည် သူမ၏ စိုးရိမ်စိတ်များကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ပြီး ယခုအရေးကြီးသော အရာကိုသာ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ အကယ်၍ မိုရိချန်သာ အနိုင်ရခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူမ၏မျိုးနွယ်စုသည် ပိုင်ဇီဟန်၏ ခြေဖဝါးအောက်သို့ ရောက်ရှိမည့်အရေးမှ လွတ်မြောက်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ ပိုင်ဇီဟန်သည် ယခုအချိန်အထိ သူ၏ကတိကို အမြဲတည်ခဲ့သည့်အတွက် ဤတစ်ကြိမ်တွင်လည်း သူ ထိုသို့ပင် လုပ်လိမ့်မည်ဟု သူမ ယုံကြည်နေမိသည်။

"မင်းလို မာနကြီးတဲ့ ကောင်!" ဟု မိုရိချန်က ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။

သူ လှောင်ပြောင်ခြင်းနှင့် အထင်သေးခြင်း ခံခဲ့ရသော ဆိုးရွားသည့် အတိတ်များမှာ သူ၏ ခေါင်းထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာသည်။ အရာအားလုံးကို ပြောင်းလဲစေခဲ့သော ရှေးဟောင်းလက်နက်ကို မရရှိမီ အချိန်များကပေါ့။ မှန်ပါသည်၊ သူသည် သူ၏ပါရမီနှင့် ကြိုးစားမှုကြောင့်သာ ထိုလက်နက်ကို ရရှိခဲ့သည်ဟု အမြဲတမ်း ယုံကြည်ထားသည်။ ထိုအရာမှာ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း မှန်ကန်ပါသည်။ သို့သော် ထိုလက်နက်မှာ သူရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မရှိသည်ဖြစ်စေ အစွမ်းထက်နေမည်သာ ဖြစ်သည်။ သူသာ ထိုလက်နက်မရှိလျှင်မူ ယခုကဲ့သို့ ဖြစ်လာနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ထိုအချိန်ကတည်းက မည်သူမျှ သူ့ကို အထင်မသေးရဲတော့ချေ။ သူ၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ အင်ပါယာတစ်ခုလုံးတွင် ပျံ့နှံ့နေပြီး ထိပ်တန်းမျိုးနွယ်စုကြီးများကပင် သူ့ကို ခေါ်ယူရန် ကြိုးစားနေကြသည်။ သို့သော် ယခုမူ ပိုင်မျိုးနွယ်စု၏ နာမည်ကြီး အသုံးမကျသူက သူ့ကို တစ်ဖန်ပြန်၍ အထင်သေးနေပြန်ပြီ။

"မင်းက စကားပဲ တတ်နေတာမျိုး မဟုတ်ဖို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်။ မင်း ငါ့ကို ဆယ်မိနစ်တောင် မခံနိုင်ဘူးဆိုရင်တော့ ငါ တကယ်ပဲ စိတ်ပျက်မိမှာပဲ" ဟု ပိုင်ဇီဟန်က ပြောလိုက်သည်။

မိုရိချန်၏ သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ပြင်းထန်လာသည်။

"မင်း တကယ်ပဲ ငါ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မယ် ထင်နေတာလား" ဟု သူသည် ဒေါသတကြီး ပြောဆိုကာ သံမဏိကိုပင် အရည်ပျော်စေနိုင်သည့် အကြည့်မျိုးဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။ "ပိုင်ဇီဟန်၊ မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကို အထင်ကြီးလွန်းနေပြီ!"