အခန်း (၈) - သားအဖနှစ်ယောက်၏ တိုက်ပွဲ

"တုန်... မစ်ရှင်အောင်မြင်ပါသည်။ အိမ်ရှင်အတွက် ချာကရာမြှင့်တင်ဆေးရည် ရရှိသည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်။ ၎င်းကို စနစ်သိုလှောင်ခန်းအတွင်း ထည့်သွင်းပေးထားပြီးဖြစ်ပါသည်။" စနစ်၏အသံက ခါဇူကာဇဲ၏နားထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ခါဇူကာဇဲတစ်ယောက် စိတ်ထဲတွင် အလွန်ဝမ်းသာသွားကာ ညစာစားပြီးသည်နှင့် နာရူတိုကိုပင် ပြန်မပို့တော့ဘဲ သူ့အခန်းထဲသို့ တန်းပြေးတော့သည်။

ဂျောက်...

ခါဇူကာဇဲသည် အခန်းတံခါးကို ပိတ်လိုက်ပြီးနောက် စိတ်ထဲမှ ချက်ချင်းပင် ရေရွတ်လိုက်သည်။ "ဆေးရည်ကို ထုတ်ယူမယ်။" ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် လိမ္မော်ရောင်ဆေးရည် ပုလင်းငယ်လေးတစ်ခု သူ့လက်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ ခါဇူကာဇဲသည် ပုလင်းဆို့ကို ဆွဲဖွင့်ကာ နှာခေါင်းနားကပ်ပြီး အရင်နမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ဟွန်း... အနံ့ကတော့ သိပ်မကောင်းလှဘူးပဲ။

ထို့နောက် သူသည် တစ်ငုံတည်းနှင့် ကုန်အောင် သောက်ချလိုက်သည်။ အရသာလည်း ဘာမှမရှိပေ။ သို့သော် မကြာမီမှာပင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ထူးခြားသော စွမ်းအင်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာပြီး ၎င်းစွမ်းအင်မှာ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ ပျံ့နှံ့စီးဆင်းသွားတော့သည်။ တစ်ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက် ခါဇူကာဇဲ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ချာကရာပမာဏမှာ တကယ်ပင် တိုးပွားလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း အလွန်အမင်း တိုးသွားခြင်းမျိုးတော့ မဟုတ်ပေ။ သူ့ရဲ့ စုစုပေါင်းချာကရာ၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံခန့်သာ ရှိလိမ့်မည်။

သူသည် နှုတ်ခမ်းကို လျှာဖြင့်သပ်ရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ "ဒီလိုမျိုး ကောင်းတာလေးတွေ ခဏခဏ လာနေရင် ဘယ်လောက်ကောင်းမလဲ!"

[တုန်... မစ်ရှင်အသစ် ထုတ်ပြန်လိုက်သည်။ မစ်ရှင်အမည်မှာ "သွေးစွန်းသောည"၊ မစ်ရှင်အဆင့် - S။ မစ်ရှင်အကြောင်းအရာ - အူချီဟာမျိုးနွယ်စု၏ ရုပ်အလောင်းနှင့် ရှာရင်ဂန် မျက်လုံးများကို ရယူရန် (အသက်ဝင်နေသည့်အခြေအနေ ဖြစ်ရမည်)။ ဆုလာဘ် - ရရှိသည့် ရုပ်အလောင်းနှင့် ရှာရင်ဂန် အရေအတွက်အပေါ် မူတည်၍ ဆုလာဘ် ထုတ်ပေးမည်။ မအောင်မြင်ပါက ပြစ်ဒဏ် – မရှိ။]

ခါဇူကာဇဲ၏ မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားသည်။ ဒီနေ့မှ အီတာချီနှင့် ဆုံခဲ့သည်၊ အခု စနစ်က ဒီလိုမစ်ရှင်မျိုး ပေးလာသည်မှာ တစ်ခုခုကို နိမိတ်ပြနေခြင်းလော? သို့သော် စနစ်ဘုတ်ပေါ်ရှိ သွေးရောင်လွှမ်းနေသော S အက္ခရာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ခါဇူကာဇဲ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုမှာ ချက်ချင်းပင် အေးစက်သွားသည်။ ဤသည်မှာ သူ ပထမဆုံးအကြိမ် ရရှိသော S အဆင့် မစ်ရှင်ဖြစ်ပြီး၊ ဤမစ်ရှင်ကို ပြီးမြောက်အောင် ဆောင်ရွက်ရန် မည်မျှ ခက်ခဲမည်ကို သူ ကောင်းကောင်း သိနေသည်။

သို့သော် အန္တရာယ်ကြီးလေလေ ဆုလာဘ်က ပိုများလေလေပင်။ အရင်က ခါဇူကာဇဲဆိုလျှင် အန္တရာယ်ကို တွေးမိသည်နှင့် လက်လျှော့ကောင်း လက်လျှော့မိမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခု ချီကီဟွီ၏ လေ့ကျင့်ပေးမှုအောက်တွင် သူ အများကြီး ပြောင်းလဲခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ဤမစ်ရှင်မှာ ခက်ခဲသော်လည်း မစတင်မီကတည်းက လက်လျှော့လိုက်ခြင်းက သတ္တိနည်းရာ ကျလွန်းသည်။

အူချီဟာမျိုးနွယ်စုကို အီတာချီက သုတ်သင်မည့်အချိန်တွင် သူက နောက်ကနေ လိုက်ကောက်ရုံသာ။ ခက်ခဲသည်မှာ ‘ဒန်ဇို၏ လျှို့ဝှက်အဖွဲ့’ များနှင့် ‘အိုဘီတို ’ တို့ မသိအောင် လုပ်ဆောင်ရမည် ဖြစ်သည်။ လက်ရှိအင်အားနှင့်ဆိုလျှင် မျှော်လင့်ချက် ရှိသော်လည်း အန္တရာယ်ကတော့ အလွန်ကြီးလှသည်။

စနစ်မှ ပေးမည့် ‘အမည်မသိ ဆုလာဘ်’ ဆိုသော စကားလုံးလေးလုံးကို ကြည့်ရင်း ခါဇူကာဇဲ သွားကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "စွန့်စားရမှာပဲ၊ မစွန့်စားရင် ဘာမှ မရနိုင်ဘူး။"

သို့သော် ဇွတ်တရွတ်တော့ လုပ်၍မရပေ၊ အစီအစဉ်ကောင်းကောင်း ရှိရန် လိုအပ်သည်။ အခက်အခဲမှာ အီတာချီ မည်သည့်အချိန်တွင် စတင်လှုပ်ရှားမည်ကို သူ မသိခြင်းပင်။ ဤကိစ္စအတွက် ဖခင်ဖြစ်သူထံမှ အကူအညီတောင်းရမည်ဟု သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အကယ်၍ အဲ့ဒီအတတ်ပညာကိုသာ ရရင်တော့ စမ်းကြည့်လို့ ရပြီ။

ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးနောက် ခါဇူကာဇဲသည် ခြံဝင်းအတွင်း၌ တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေသော ချီကီဟွီထံသို့ တန်းသွားလိုက်သည်။ ယနေ့သည် လပြည့်နေ့ဖြစ်သဖြင့် ကောင်းကင်ထက်တွင် လမင်းကြီးမှာ အလွန်ဝိုင်းစက်ကာ တောက်ပနေ၏။ လရောင်က ခါဇူကာဇဲ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ကျရောက်လာသောအခါ အူချီဟာမျိုးနွယ်စု သုတ်သင်ခံရသည့်ညကလည်း လမင်းကြီးက ဤကဲ့သို့ ဝိုင်းစက်နေခဲ့သည်ကို သူ သတိရသွားသည်။ တစ်လအတွင်း လပြည့်ညမှာ အချိန်အတိအကျ သတ်မှတ်ရ လွယ်ကူလှသည်။

ခါဇူကာဇဲက ချီကီဟွီ၏ ဘေးတွင် ရပ်လိုက်ပြီး ခဏမျှ ငိုင်သွားရာ၊ ချီကီဟွီက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် "ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ထိုအသံကြောင့် ခါဇူကာဇဲ သတိပြန်ဝင်လာကာ အတွေးအားလုံးကို ဖယ်ထုတ်ပြီး ဦးညွှတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "အဖေ၊ ကျွန်တော့်ကို 'အရိပ်ကိုယ်ပွားအတတ်' သင်ပေးဖို့ တောင်းဆိုချင်ပါတယ်"

ချီကီဟွီကဲ့သို့သော သူရှေ့တွင် အကြောင်းပြချက်အမျိုးမျိုး ပေးနေလျှင် ပို၍ သိသာသွားမည်ဖြစ်ရာ ခါဇူကာဇဲက တိုက်ရိုက်ပင် ပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဖခင်ဖြစ်သူသည် သူ၏အပေါ်တွင် အလွန်ကောင်းမွန်လှသည်ကို သူ သိသည်။ တခါတရံ တင်းကျပ်လွန်းသည်မှာလည်း သူ့ကို တော်စေချင်သောကြောင့်သာ ဖြစ်၏။

"ဘာလို့ ဒီအတတ်ကို ရုတ်တရက် သင်ချင်ရတာလဲ၊ ကျောင်းမတက်ဘဲ ကိုယ်ပွားလွှတ်ထားလို့ ရတယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်က ပြောလိုက်လို့လား" ချီကီဟွီက ခါဇူကာဇဲ၏ စိတ်ကို ခန့်မှန်းမိသကဲ့သို့ တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ဒါကတော့..." ခါဇူကာဇဲမှာ သူ့ဖခင်က သူ့အတွက် အကြောင်းပြချက်တောင် ရှာပေးလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ "ဟုတ်ကဲ့ အဖေ"

ချီကီဟွီ ငြင်းလိမ့်မည် သို့မဟုတ် ဆူလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်ထားသော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ ချီကီဟွီက ခေါင်းငြိမ့်ကာ "တကယ်တော့ ကျောင်းက သင်တာတွေက မင်းအတွက် သိပ်ပြီး အသုံးမဝင်လှပါဘူး၊ ဒီတော့ ဒီအတတ်ကို သင်ပေးမယ်!"

ခါဇူကာဇဲ မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားသည်။ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အဖေ!"

"ကျေးဇူးတင်တာ ခဏထားဦး၊ သင်ပေးဖို့အတွက် ကတိတစ်ခု ရှိတယ်၊ ငါတို့ နှစ်ယောက် တိုက်ပွဲတစ်ခု ဆင်နွှဲရမယ်။ မင်းရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်က ငါ့ကို စိတ်ကျေနပ်စေနိုင်မှ ဒီအတတ်ကို သင်ပေးမယ်" ချီကီဟွီက အလေးအနက် ဆိုလိုက်သည်။

ခါဇူကာဇဲ မျက်မှောင်ကြုတ်မိသွားသည်။ စိတ်ကျေနပ်စေရမယ်? ထိုစကားလုံးမှာ အဓိပ္ပာယ်ကျယ်ပြန့်လှသည်။ သို့သော် သူသည် ဤအတတ်ကို လိုချင်သည်ဖြစ်ရာ ချီကီဟွီ၏ စည်းကမ်းချက်ကို လက်ခံလိုက်သည်။

"အဖေ... သင်ပြပေးပါဦး" ခါဇူကာဇဲက ခေါင်းအသာညွှတ်လိုက်သည်။

"အရင်ဆုံး မင်းရဲ့ လက်နက်သွားယူလိုက်ဦး! ပြီးတော့ ငါတို့ တခြားနေရာကို ပြောင်းဖို့ လိုလိမ့်မယ်" ဟု ချီကီဟွီက ဆိုသည်။

သူ့သား၏ အင်အားကို သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။ အကယ်၍သာ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ကြလျှင် ဤခြံဝင်းလေးက ခံနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ခြံဝင်းသာ ပျက်စီးသွားပါက နာနာကို ပြန်လာလျှင် ခြင်္သေ့မဟိန်းသကဲ့သို့ အဆူခံရမည်မှာ သေချာသည်။

"ဟုတ်ကဲ့...!" ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် ခါဇူကာဇဲ အခန်းထဲသို့ ပြေးဝင်ကာ လေ့ကျင့်ရေးဝတ်စုံလဲပြီး နင်ဂျာအိတ်ကို ချိတ်ကာ နံရံရှိ စင်ပေါ်မှ ဓားရှည်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။

ဧည့်ခန်းထဲတွင် ရပ်နေသော နာနာကိုမှာ လက်နက်အပြည့်အစုံနှင့် ထွက်သွားသော သားဖြစ်သူကို ကြည့်ကာ ဘာမှမပြောပေ။ သူမ၏သားသည် တစ်နေ့တွင် နင်ဂျာဖြစ်လာမည်ကို သူမ သိသည်။ သူမသည် နင်ဂျာဆေးရုံတွင် အလုပ်လုပ်နေသူဖြစ်ရာ၊ တစ်နေ့တွင် သူမ၏သားကို ခွဲစိတ်ကုတင်ပေါ်၌ မမြင်လိုခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

လေအေးလေး တိုက်ခတ်နေပြီး သစ်ရွက်များ၏ လှုပ်ရှားသံများက ည၏တေးဂီတကို ဖန်တီးနေသည်။ လရောင်က အလွန်ဖြူစင်လှရာ ဖခင်ဖြစ်သူ၏ မျက်နှာကို ခါဇူကာဇဲ ကောင်းကောင်း မြင်နေရသည်။

"သင်ပြပေးပါဦး" ခါဇူကာဇဲက ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

ချီကီဟွီက ဘာမှမပြောဘဲ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေ၏။ ဤသည်မှာ သူ သားဖြစ်သူနှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် တရားဝင် တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြစ်ရာ သူလည်း စိတ်လှုပ်ရှားမိသည်။

ခါဇူကာဇဲက ခေါင်းမော့ကာ ဓားကို ညာလက်ဖြင့် မြဲမြဲဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ဘယ်လက်ဖြင့် နင်ဂျာအိတ်ထဲမှ ရှုရီကင် အများအပြားကို ခပ်သွက်သွက် ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သူသည် အားဖြင့် လွှဲလိုက်ရာ ငွေရောင်အလင်းတန်းများသဖွယ် ရှုရီကင်များသည် ဆယ်မီတာအကွာရှိ ချီကီဟွီထံသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

ဆယ်မီတာဟူသော အကွာအဝေးမှာ ရှုရီကင်များအတွက်မူ မျက်တောင်တစ်ခတ်စာမျှသာ။ ရှုရီကင်များ ရောက်ခါနီးတွင် ချီကီဟွီသည် ထိုနေရာမှ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

မြန်လိုက်တာ!

ချလွမ်း!

ခါဇူကာဇဲက ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်ကာ အနောက်သို့ ချက်ချင်း လှည့်ခုတ်လိုက်သည်။ သတ္တုချင်း ထိခိုက်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချီကီဟွီက ကူနိုင်းတစ်ချောင်းတည်းဖြင့် ခါဇူကာဇဲ၏ ဓားရှည်ကို ခုခံထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ခါဇူကာဇဲက ဓားကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ လက်ကောက်ဝတ်ကို လှည့်လိုက်ပြီး ကူနိုင်းကို ဓားသွားဖြင့် ပွတ်တိုက်ကာ ချီကီဟွီ၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

ချလွမ်း!

ဓားရှည်မှာ ထပ်မံ အပိတ်ခံလိုက်ရပြန်သည်။ ခါဇူကာဇဲသည် ဓားသွားကို အဆက်မပြတ် လမ်းကြောင်းပြောင်းလျက် အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်တော့သည်။ သို့သော် ချီကီဟွီကတော့ ကူနိုင်းလေး တစ်ချောင်းတည်းဖြင့်သာ ဓားချက်တိုင်းကို အလွယ်တကူ ပိတ်ဆို့ထားနိုင်သည်။ လရောင်အောက်ရှိ မြက်ခင်းပြင်ပေါ်တွင် ငွေရောင်အလင်းတန်းများနှင့် မီးပွင့်များ အဆက်မပြတ် စင်ထွက်နေသည်။

တစ်ခဏတွင် ခါဇူကာဇဲက ဓားကို လေထဲတွင် ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ လခြမ်းပုံစံ ငွေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ချီကီဟွီက လက်ကို အမှတ်မထင် မြှောက်လိုက်ရုံဖြင့် ဓားသွားကို ပိတ်လိုက်ပြီးနောက် လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် ခါဇူကာဇဲ၏ ညာဘက်ပခုံးကို ကန်ထုတ်လိုက်သည်။

ခါဇူကာဇဲ ရှောင်ရန် မမီတော့သဖြင့် ဓားဖြင့် ကာလိုက်သော်လည်း အရှိန်မမီပေ။

ဝုန်း!

ချီကီဟွီ၏ ခြေထောက်က ဓားကိုင်ထားသော ခါဇူကာဇဲ၏ လက်ကို တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွားသည်။ ကြီးမားသော အားဒဏ်ကြောင့် ခါဇူကာဇဲ၏ လက်များ တုန်ခါသွားကာ ဓားကို မမြဲတော့ဘဲ လွင့်ထွက်သွားပြီး ဆယ်မီတာအကွာရှိ မြေပြင်ပေါ်သို့ စိုက်ဝင်သွားတော့သည်။

"ဒါပဲလား... မင်းမှာ ရှိတာ ဒါပဲလား" ချီကီဟွီက အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။

"အဖေ... သတိထားနော်" ခါဇူကာဇဲက လေသံကို ခပ်မှန်မှန် ထုတ်လိုက်ရင်း မျက်လုံးများက တည်ကြည်သွားသည်။ သူသည် အနောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ပြီး ရှုရီကင်များကို ထပ်မံ ပစ်လွှတ်လိုက်ပြန်သည်။

တောက် တောက်!

ရှုရီကင်များသည် သစ်သားတုံးတစ်ခုကိုသာ စိုက်ဝင်သွားပြီး ချီကီဟွီက ထပ်မံ ပျောက်ကွယ်သွားပြန်သည်။ သူ ပြန်ပေါ်လာသည့်အချိန်တွင် ခါဇူကာဇဲ၏ အနောက်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ လက်ထဲမှ ကူနိုင်းက ခါဇူကာဇဲ၏ လည်ပင်းဆီသို့ အလွန်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ထိုးစိုက်လာသည်။

ခါဇူကာဇဲက လက်ဟန် ကို မြန်မြန်ပြောင်းလိုက်သော်လည်း ထိုအရှိန်ကို မမီနိုင်ပေ။ နောက်ဆုံးအချိန်တွင် ဖောင်း ကနဲ အသံနှင့်အတူ သစ်သားတုံးတစ်ခုက ခါဇူကာဇဲ၏ နေရာတွင် အစားထိုးဝင်ရောက်သွားပြီး ကူနိုင်းမှာ သစ်သားတုံးကိုသာ ထိမှန်သွားတော့သည်။

ခါဇူကာဇဲ၏ နဖူးမှ ချွေးစေးများ ကျလာသည်။ ခုနက ကူနိုင်း၏ အေးစက်လှသော အရှိန်အဝါကို သူ ကောင်းကောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ စဉ်းစားနေရန် အချိန်မရှိသဖြင့် ခါဇူကာဇဲက ချက်ချင်းပင် လက်ဟန်ဖော်ကာ ရေဂျူစုအတတ် ကို သုံးလိုက်သည်။ "ရေလှိုင်းအတတ်! "

သူ အားရပါးရ မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ ပါးစပ်ထဲမှ မီတာဝက်ခန့် ကျယ်သော ရေတိုင်လုံးကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရေအရှိန်က အလွန်ပြင်းထန်လှသည်။ သို့သော် ချီကီဟွီက ပို၍ မြန်ဆန်လှသည်။ သူသည် လက်ဟန်ကို ခပ်သွက်သွက် ဖော်လိုက်ပြီး မြေပြင်ကို လက်ဖြင့် ရိုက်ချလိုက်ကာ မြေဂျူစုအတတ် ( ကို သုံးလိုက်သည်။ "မြေတံတိုင်းအတတ်! "

မြေတံတိုင်းကြီးက ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာကာ ရေလှိုင်းကို တားဆီးလိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ခါဇူကာဇဲက မကောင်းသော အရိပ်အယောင်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် အပေါ်သို့ အတင်းခုန်တက်လိုက်ရာ၊ သူ ခုန်လိုက်သည့် တစ်ပြိုင်နက် မြေကြီးထဲမှ လက်နှစ်ဖက် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ကို ဖမ်းရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ "ခေါင်းမြေမြှုပ်ဂျူစု! "

လေထဲတွင် ရှိနေစဉ် ခါဇူကာဇဲက လက်ဟန်ကို ထပ်မံ ဖော်လိုက်ပြီးနောက် မီးလုံးကြီးတစ်လုံးကို အောက်သို့ ပစ်ချလိုက်ပြန်သည်။ မီးဂျူစု- "မီးတောက်ဗုံး! "

မီးပွားများ စင်ထွက်သွားပြီး မြေပြင်တွင် ကျင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသော်လည်း ခါဇူကာဇဲကတော့ မိမိ၏ ဖခင်ကို ဤမျှလောက်နှင့် မထိခိုက်နိုင်သည်ကို သိနေသည်။

ရုတ်တရက် ခါဇူကာဇဲ၏ အနောက်တွင် လူရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး လက်က မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ခါဇူကာဇဲ၏ လည်ပင်းကို လှမ်းဖမ်းလိုက်သည်။ ခါဇူကာဇဲက လက်သီးဖြင့် ပြန်ထိုးရန် ကြိုးစားသော်လည်း တစ်ဖက်လူက သူ့လက်ကို သံညှပ်ကြီးကဲ့သို့ မြဲမြဲဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။ ခါဇူကာဇဲက ဘယ်ခြေဖြင့် ချီကီဟွီ၏ ခေါင်းကို ကန်လိုက်သော်လည်း နောက်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ထပ်မံ အပိတ်ခံလိုက်ရပြန်သည်။

ဝုန်း!

ခြေထောက်ဖြင့် ကန်ချက်က ခါဇူကာဇဲ၏ ခါးကို ထိမှန်သွားပြီး သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ မီတာအနည်းငယ်ခန့် လွင့်ထွက်သွားသည်။ သူ ထရန် ကြိုးစားလိုက်စဉ်မှာပင် ကူနိုင်းတစ်ချောင်းက သူ့လည်ပင်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ လရောင်အောက်တွင် ကူနိုင်း၏ အေးစက်သော အလင်းတန်းကို သူ မြင်နေရသည်။

"မင်း ရှုံးပြီ။" ခဏအကြာတွင် ချီကီဟွီက ကူနိုင်းကို ပြန်ရုပ်သိမ်းကာ တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

ခါဇူကာဇဲက ပြုံးလျက် မြေပြင်မှ ထရပ်လိုက်သည်။ သူ့ဖခင်နှင့် သူ၏ကြားတွင် ကွာဟချက်က ကြီးမားနေဆဲပင်။ "သင်ပြပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အဖေ" ဟု ဆိုကာ ခါဇူကာဇဲက ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

‘အရိပ်ကိုယ်ပွားအတတ်’ ကသာ သူ စဉ်းစားနိုင်သမျှ အကောင်းဆုံးနည်းလမ်း ဖြစ်သည်။ ကိုယ်ပွားသာဆိုလျှင် တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့ပါက နာကျင်မှုနှင့် ချာကရာအချို့သာ ဆုံးရှုံးမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ကိုယ်တိုင်သွားမည်ဆိုပါက အိုဘီတိုနှင့် အီတာချီတို့ကဲ့သို့သော သူများ၏ မျက်စိအောက်မှ လွတ်အောင် ရှောင်နိုင်မည်ဟု သူ မယုံကြည်သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။