အခန်း ၅၃၀ - ရေခဲနှင့် အဆိပ် (အပိုင်း ၁)

ခရမ်းရောင်သန်းသော အဆိပ်မြူခိုးများသည် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး စက္ကန့်ပိုင်းမျှအတွင်းမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

မြေပြင်ပေါ်ရှိ ပုရွက်ဆိတ်များမှာ ချက်ချင်းပင် လိပ်ပြာလွင့်သွားကြရသလို သစ်ပင်ထက်မှ ငှက်ကလေးများသည်လည်း တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ဆက်တိုက် ကြွေကျလာကြသည်။ စိမ်းစိုနေသော သစ်ရွက်များပင်လျှင် မီးခိုးဖြူရောင် အဆိပ်လွှာတစ်ခုဖြင့် လျင်မြန်စွာ ဖုံးအုပ်ခြင်း ခံလိုက်ရချေပြီ။

ထူထပ်လှသော အဆိပ်မြူခိုးများကြားတွင် မြင်ကွင်းမှာ မီတာအနည်းငယ်မျှသာ မြင်တွေ့ရတော့သည်အထိ ဝေဝါးသွားခဲ့သည်။

ကန်ကူရိုသည် ရင်ဘတ်ကို ဖိဆွဲကာ နာကျင်စွာဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် လူးလိမ့်နေရသည်။ အသက်ရှူကျပ်လွန်းသဖြင့် သူ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းနေပြီး ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ ရဲဘော်ရဲဘက် အားလုံးမှာလည်း လဲကျနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

"တောက်...!"

သူသည် မကျေမနပ်ဖြင့် ကျိန်ဆဲလိုက်မိသည်။ ထိုစဉ် နီးကပ်လာသော ခြေသံများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် အားယူကာ မော့ကြည့်လိုက်ရာ ကြီးမားလှသော သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

ထိုသတ္တဝါကြီး၏ ဦးခေါင်းထက်တွင်မူ ဆံပင်ဖြူရှည်များဖြင့် မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော လူတစ်ယောက် ရပ်တန့်နေသည်။ သူ၏ ခါးတွင် ချည်နှောင်ထားသော သံကြိုးများသည် လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ တခြွင်ခြွင် မြည်ဟည်းနေပြီး ဘေးတစ်ဖက်စီတွင်မူ သေစေနိုင်သော ဓားကောက်တစ်ခုနှင့် လက်သီးဆုပ်ခန့်ရှိသော သံလုံးတစ်လုံး ဆွဲချိတ်ထားရာ ထိုအရာများသည် သာမန်ဓားထက်ပင် ပိုမို အသက်ဘေးနားစေနိုင်သည့် လက်နက်များ ဖြစ်ကြသည်။

"မဟာနင်ဂျာငါးနိုင်ငံရဲ့ နင်ဂျာတွေ... တစ်ချိန်က မင်းတို့ဟာ ကိုယ်ကျိုးစီးပွားအတွက်နဲ့ ကမ္ဘာမြေပေါ်မှာ အဆုံးမဲ့တဲ့ ဒုက္ခတွေကို သယ်ဆောင်လာခဲ့ကြတာ။ အခုကျတော့ ပိုပြီး သန်မာတဲ့ ရန်သူတစ်ယောက်ကြောင့် အတူတူ ပူးပေါင်းနေကြပြန်ပြီ... တကယ်ကို ရယ်စရာကောင်းလှချေရဲ့"

"မင်း...!"

ကန်ကူရိုသည် အတင်းအကျပ် မတ်တတ်ရပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ချောင်းများ တုန်ရီစွာ လှုပ်ရှားသွားပြီး နောက်ကွယ်မှ ရုပ်သေးရုပ်ကို လှုပ်ရှားစေရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း နှေးကွေးလွန်းလှသော အရှိန်ကြောင့် တိုက်ခိုက်နိုင်ပါ့မလားဆိုသည်မှာ မသေချာလှချေ။

"ငါက အတိတ်မှာလည်း မင်းတို့ရဲ့ ရန်သူဖြစ်ခဲ့သလို အခုလည်း ရန်သူပဲ။ ငါက မိုးရွာ (အာမေဂါကူရီ) ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ဟောင်း ဟန်ဇိုပဲ။ မိုးရွာမှာ သေဆုံးသွားခဲ့ရတဲ့သူတွေအတွက်... မင်းတို့ရဲ့ အသက်တွေကို ငါ နှုတ်ယူရလိမ့်မယ်။ မင်းကနေ စတာပေါ့"

ဟန်ဇို၏ လေသံမှာ အေးစက်စက်နှင့် သရော်လှောင်ပြောင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

သူသည် သူ၏ ဓားကောက်ကို မြှောက်ကိုင်လိုက်သည်။

သံကြိုးသံက ဆူညံစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး—

ဓားသွားက ဝုန်းကနဲ လေထဲမှ ဝဲဆင်းလာခဲ့တော့သည်။

ဒုန်း—!

စူးရှလှသော လက်နက်ချင်း ထိခိုက်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ကြားဖြတ်ဟန့်တားခြင်း ခံလိုက်ရသော်လည်း မည်သည့်အရာက တားဆီးလိုက်သည်ကိုမူ မမြင်တွေ့ရချေ။

"ရေခဲအစွမ်း...?"

ဟန်ဇိုက မော့ကြည့်လိုက်သည်။

သူ့ရှေ့မှောက်တွင် ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သော ရေခဲဒိုင်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်နေပြီး ထိုဒိုင်းပြင်မှနေ၍ လက်မောင်းခန့် တုတ်ခိုင်သော ရေခဲဆူးချွန်များ ရုတ်တရက် ထိုးထွက်လာကာ သူ့အား နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားစေခဲ့သည်။

ကန်ကူရို၏ နောက်ကွယ်ရှိ အဆိပ်မြူခိုးများထဲမှနေ၍—

ဖြူဖွေးသော မျက်နှာဖုံးကို စွပ်ထားသည့် လူရိပ်တစ်ရိပ် ရှေ့သို့ တလှမ်းချင်း တက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

"လေစတိုင် - မဟာဖောက်ထွက်ခြင်း အတတ် သုံးဆင့်!"

ဝူး—!

ပြင်းထန်လှသော လေပြင်းများက ဝုန်းကနဲ တိုက်ခတ်သွားပြီး အဆိပ်မြူခိုးအချို့ကို လွင့်စင်သွားစေခဲ့သည်။ အားလုံးကို မရှင်းလင်းနိုင်သေးသော်လည်း ဘေးကင်းသော နေရာလွတ်တစ်ခုကိုမူ ဖန်တီးပေးနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"စစ်ကူတွေ... နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီ..."

ကန်ကူရိုသည် မိမိဘေးနားရှိ မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသူကို ကြည့်ရင်း၊ ထို့နောက်မှ ချဉ်းကပ်လာသော မဟာမိတ်နင်ဂျာများကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် နောက်ဆုံး၌ သက်ပြင်းချကာ စိတ်အေးသွားရတော့သည်။

"စိတ်အေးလက်အေးနဲ့ ဆုတ်ခွာလိုက်ပါ။ ဒီနေရာကို ငါတို့ လွှဲပြောင်းယူလိုက်မယ်"

မျက်နှာဖုံးအောက်မှနေ၍ ဟာကု၏ တည်ငြိမ်လှသော လေသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရင်း -

"ကင်းထောက်တပ်ဖွဲ့ကို ခေါ်ပြီး ဆုတ်ခွာကြ"

"ဟုတ်ကဲ့!"

နင်ဂျာအချို့က ကန်ကူရိုနှင့် အခြားသူများကို လျင်မြန်စွာ တွဲထူကာ နောက်တန်းသို့ သယ်ဆောင်သွားကြတော့သည်။

ဟန်ဇိုနှင့် အခြားသူများကမူ ချက်ချင်း ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ခြင်းမရှိဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

အဖွားအို ချီယိုနှင့် အခြားသူများသည် အတိတ်က မဟာမိတ်ဟောင်းများကို ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် ဝေခွဲမရဖြစ်နေကြပြီး ကီမီမာရိုကမူ တိုက်ရိုက်အမိန့်ကို မရရှိသေးချေ။ ဟန်ဇိုအဖို့ကမူ မည်သူ့ကို သတ်ရသတ်ရ ဂရုစိုက်နေမည့်သူ မဟုတ်ပေ။

ဟန်ဇိုသည် ဟာကု၏ ခြေဖဝါးအောက်ရှိ မြေပြင်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ အေးခဲလာနေသော မြက်ပင်များကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဟာကုကို အကဲခတ်သလို သေချာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီလောက် တိကျတဲ့ ထိန်းချုပ်မှုမျိုး... ဒီအဆင့်အတန်းရှိတဲ့ ရေခဲကျင့်စဉ်မျိုးကို ငါ မမြင်ရတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီ။ မဟုတ်သေးဘူး... ဒီလောက်အထိ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းနဲ့ အေးစက်မှုမျိုးကို ငါ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့တာ"

"သူက အစွမ်းထက်တယ်..." အာရုံခံနင်ဂျာကလည်း မချိပြုံးဖြင့် ဝန်ခံလိုက်ရသည်။

"ဒီအချိန်ကစပြီး မင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက်က ငါပဲ... ဆာလမန္ဒာ ဟန်ဇို"

ဟာကု၏ လေသံမှာ တိုးညင်းသော်လည်း သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာမူ ပိုမို အေးစက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ခြေအောက်ရှိ မြက်ပင်များပင်လျှင် ခဲတောင့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ငါ့ကို သိနေတာပဲ... ငါ သေဆုံးခဲ့တာ စိတ်ထင်သလောက် မကြာသေးဘူး ထင်တယ်" ဟန်ဇိုက သူ၏ ဓားကောက်နှင့် သံကြိုးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါမှာလည်း ဟာကု၏ အေးစက်မှုကဲ့သို့ပင် ရင်ထဲအထိ စိမ့်ဝင်သွားစေနိုင်သည်။

"အားလုံးပဲ — အနည်းဆုံး မီတာ ၅၀ဝ အကွာအဝေးမှာပဲ နေကြပါ။ အနားကို မချဉ်းကပ်ကြနဲ့။ မင်းတို့တွေ သူ့ရဲ့ အဆိပ်ကို တောင့်ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟာကုက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့!"

ကျန်ရှိနေသောသူများသည် သေစေနိုင်သော အဆိပ်ငွေ့များကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာသွားကြတော့သည်။ ဟန်ဇို၏ "နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်း" ဟူသော ဂုဏ်သတင်းက လူတိုင်းသိရှိထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

"သူတို့က မင်းတို့အပိုင်းပဲ" ဟန်ဇိုက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

မိမိကိုယ်ကို ယုံကြည်မှုလွန်ကဲခြင်းကြောင့်လော သို့မဟုတ် အခြားအကြောင်းကြောင့်လော မသိရဘဲ သူက ထိုသူများကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

ကျန်ရှိနေသော လူသုံးယောက်ဖြစ်သည့် အဖွားအို ချီယို၊ ကီမီမာရိုနှင့် အာရုံခံနင်ဂျာတို့သည် ဆုတ်ခွာသွားသော နင်ဂျာများနောက်သို့ လိုက်လံသွားကြသဖြင့် ဤနေရာတွင် ဟန်ဇိုနှင့် ဟာကု နှစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

နှစ်ယောက်စလုံးက မျက်နှာဖုံးများ စွပ်ထားကြသည်။

တစ်ယောက်က — အဆိပ်ကာမျက်နှာဖုံး။

အခြားတစ်ယောက်က — ဖြူဖွေးသော မျက်နှာဖုံး။

"သတ္တိရှိတဲ့ ကောင်လေးပဲ... ငါ့ကို တစ်ကိုယ်တော် ရင်ဆိုင်ရဲတယ်ပေါ့" ဟန်ဇိုက ပြောလိုက်သည်။ "ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်းရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်က မှန်လည်းမှန်သလို မှားလည်းမှားနေတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်း ဒီနေရာမှာ သေရမှာမို့လို့ပဲ။ ပြီးတော့ နောက်တစ်ခု... ငါက မဟာနင်ဂျာငါးနိုင်ငံက နင်ဂျာတွေကို တကယ် ရွံရှာတာ"

"ငါက အဲဒီထဲက မဟုတ်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ စကားတွေ အများကြီး ပြောမနေပါနဲ့တော့။ ငါ အချိန်ဖြုန်းရတာကို မကြိုက်ဘူး"

ဟာကု၏ လေသံမှာ တည်ငြိမ်ပြီး မည်သည့် စိတ်ခံစားချက်မျှ ပါဝင်ခြင်းမရှိချေ။

သူသည် သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် ယှက်လိုက်ရာ—

ရေခဲအပ် များက ချက်ချင်း ဖြစ်တည်လာခဲ့သည်။

လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် အပ်ချွန်များစွာက ဟန်ဇိုဆီသို့ တရဟော ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

ဟန်ဇိုကမူ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိ။

ချွင်! ချွင်! ချွင်!

သူ၏ ဓားကောက်ကို လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားရင်း အပ်ချွန်များကို တစ်ချောင်းပြီးတစ်ချောင်း ရိုက်ထုတ်ပစ်လိုက်သည်။

သို့သော် ဤအရာက အစပျိုးခြင်းမျှသာ ရှိသေးသည်။

ဟာကုသည် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားရင်း အခြားအပ်ချွန် ပေါင်းများစွာကို ထပ်မံ ထုတ်ဖော်လိုက်ပြန်သည်။ ဟန်ဇိုပင်လျှင် အားလုံးကို မဟန့်တားနိုင်တော့ဘဲ အပ်နှစ်ချောင်းက သူ၏ လက်မောင်းနှင့် ခြေထောက်တို့တွင် ထိုးစိုက်သွားခဲ့ရသည်။

အေးစက်လှသော အအေးဓာတ်က ချက်ချင်း ပြန့်နှံ့သွားတော့သည်။

ဟန်ဇိုက ခဲတောင့်လာနေသော မိမိ၏ ခြေလက်များကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ အထက်ကောင်းကင်ယံသို့ ခုန်တက်၍ နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်ရန် ပြင်နေသော ဟာကုကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"ကောင်းမွန်တဲ့ စွမ်းရည်တစ်ခုပဲ... ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်လေးနဲ့ ငါ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မယ်လို့ ထင်နေရင်တော့ မင်း ငါ့ကို အထင်သေးလွန်းရာ ကျလိမ့်မယ်"

"အိဘူဆဲ!"

ဝုန်း—!

ပြင်းထန်လှသော မြေကွဲသံကြီးနှင့်အတူ ကြီးမားလှသော ဆာလမန္ဒာကြီးက ကောင်းကင်ယံမှ ဝဲဆင်းလာပြီး ဟန်ဇို၏ ရှေ့မှောက်တွင် ၎င်း၏ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ကာကွယ်ကာ ပြေးဝင်လာသော ရေခဲအပ်အားလုံးကို ပိတ်ဆို့လိုက်တော့သည်။

အေးခဲခြင်းအစွမ်းက ပြန့်နှံ့သွားသော်လည်း အပ်တစ်ချောင်းချင်းစီက နေရာအနည်းငယ်မျှကိုသာ ခဲတောင့်သွားစေနိုင်သည်။ မီတာပေါင်းများစွာ ကြီးမားလှသော သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်အတွက်မူ ဤဒဏ်ရာက စာဖွဲ့လောက်စရာ မဟုတ်ချေ။

ဟန်ဇို၏ "နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်း" ဟူသော ဘွဲ့အမည်မှာ ဤဆင့်ခေါ်ထားသည့် သတ္တဝါကြီးကြောင့်လည်း အများကြီး သက်ဆိုင်ပေသည်။

ဟာကုသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်လည်ဆင်းသက်လိုက်ရင်း ဆာလမန္ဒာကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် စိုက်ဝင်နေသော ရေခဲဆူးချွန်များကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

သူက ထပ်မံ၍ တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုတော့ချေ —

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဆာလမန္ဒာကြီးကမူ ၎င်း၏ ပါးစပ်ကို ဟလိုက်ပြီးဖြစ်ကာ—

သူ့ထံသို့ ဦးတည်၍ အရေအတွက် အကန့်အသတ်မရှိသော အဆိပ်မြူခိုးများကို တရစပ် စတင် မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။