အခန်း (၄၃) တိုက်ပွဲအစ

"ခါဇူကာဇဲ... မင်း မစ္စတာဒါနာဇ်ကို ကာကွယ်ထားလိုက်။"

ကာကာရှီက ဇာဘူဇာကို သတိကြီးစွာ စိုက်ကြည့်ရင်း လေးနက်သော အသံဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ် ရင်ဆိုင်တွေ့ကြုံမှုအရ 'ဓားခုနစ်လက်ဂိုဏ်း' ဝင်ဟောင်းတစ်ဦးဖြစ်သူ ဇာဘူဇာသည် နင်ဂျုဆု၊ ဓားသိုင်းနှင့် တိုက်ပွဲဗျူဟာပိုင်းတို့တွင် အလွန်ထက်မြက်ပြီး ကိုင်တွယ်ရခက်ခဲသော ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာသိရှိထားသည်။ ထိုကဲ့သို့သောသူက ဒါနာဇ်ကဲ့သို့ သာမန်လူတစ်ဦးကို လုပ်ကြံရန် ကြိုးပမ်းပါက ဒါနာဇ်အနေဖြင့် ခုခံနိုင်စွမ်း အလျဉ်းရှိမည်မဟုတ်ပေ။

ထို့ပြင် တံတားပေါ်တွင် ရောက်ရှိနေသည်မှာ ၎င်းတို့သုံးဦးတည်း မဟုတ်ဘဲ လက်နက်ကိုယ်စီ ကိုင်ဆောင်ထားသည့် သန်မာထွားကျိုင်းသော လူအင်အား ရာဂဏန်းခန့် ရှိနေသေးရာ ၎င်းတို့သည် ဘေးမှရပ်ကြည့်နေကြမည်မဟုတ်ချေ။ ကာကာရှီအနေဖြင့် ခါဇူကာဇဲကို ဒါနာဇ်အား ကာကွယ်ခိုင်းရခြင်းမှာ အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း နာရူတိုနှင့် ဆာစကေးတို့ကို အတွေ့အကြုံကောင်းများ ရရှိစေလိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ခါဇူကာဇဲ ဘေးတွင်ရှိနေသရွေ့ အသက်အန္တရာယ် မစိုးရိမ်ရသဖြင့် ဤကဲ့သို့သော လေ့ကျင့်ကွင်းကောင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် ရရှိရန် ခဲယဉ်းပေလိမ့်မည်။

"နားလည်ပါပြီ။"

ခါဇူကာဇဲက ခေါင်းညိတ်ပြကာ ဒါနာဇ်၏ လက်မောင်းကို ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး "မစ္စတာဒါနာဇ်... ကျွန်တော်တို့ အနောက်ကို နည်းနည်းဆုတ်ရအောင်။" ဟု ဆိုလိုက်သည်။ ဒါနာဇ်သည် သူ၏လက်မောင်းထဲတွင် အသက်ပျောက်သွားရှာသော လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ကို ကြည့်ကာ တစ်ဖက်လူအုပ်ကို နာကျည်းစွာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ သို့သော် သူသည် လောကဓံကို ကြုံဖူးသူပီပီ ဒေါသထွက်နေသော်လည်း အခြေအနေကို ဆင်ခြင်မိသဖြင့် ခေါင်းကို အားနည်းစွာ ညိတ်ပြလိုက်ရှာသည်။

"ဟာကု... လှုပ်ရှားတော့။" ဇာဘူဇာ၏ အမိန့်ပေးသံ အဆုံးတွင် ဟာကု၏ ပုံရိပ်သည် လျင်မြန်သော အရှိန်နှုန်းဖြင့် ခါဇူကာဇဲထံသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

ဖျတ်ခနဲ အချိန်အတွင်းမှာပင်... "ဂွမ်း..." ခနဲ သတ္တုချင်း ရိုက်ခတ်မိသံနှင့်အတူ ကူနိုင်းနှစ်ခု ထိမိရာမှ မီးပွားများ လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။

ဆာစကေးသည် လက်ထဲမှ ကူနိုင်းဖြင့် ဟာကု၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုကို ဆီးကြိုပိတ်ဆို့ထားရင်း လေးနက်သောအသံဖြင့် "သူ့ကို ငါ့လက်ထဲပဲ ထားလိုက်။" ဟု ဟစ်အော်လိုက်သည်။

"ငါကောပဲဟေ့။" နာရူတိုကလည်း ကူနိုင်းကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဘေးဘက်မှ ဝိုက်၍ ပြေးထွက်လာပြီး ဟာကု၏ ဦးခေါင်းကို တည့်တည့်ဆွဲထိုးလိုက်သည်။

"ခွပ်..."

အုန်းခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ နာရူတိုသည် ဟာကု၏ ကန်ချက်ကြောင့် လွင့်ထွက်သွားခဲ့ရသည်။ ဟာကုသည် ကူနိုင်းကို လျင်မြန်စွာ ကစားလျက် ဆာစကေးကို အဆက်မပြတ် ဖိအားပေး တိုက်ခိုက်တော့သည်။ ဆာစကေးသည် အရည်အချင်းရှိသော်လည်း အတွေ့အကြုံ နုနယ်သေးသဖြင့် ဟာကု၏ ဆက်တိုက် တိုက်စစ်အောက်တွင် မနည်းရုန်းကန်ကာ ခုခံနေရရှာသည်။

ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ ခါဇူကာဇဲသည် ဒါနာဇ်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ တံတားအကွယ်ရှိ မြက်ခင်းပြင်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။

တံတားပေါ်တွင်မူ ဆာစကေး၏ ကူနိုင်းနှင့် ဟာကု၏ လက်နက်တို့သည် အဆက်မပြတ် ထိခတ်မိနေပြီး နာရူတိုသည်လည်း မြေပြင်မှ ပြန်ထကာ ကူနိုင်းကို ကိုင်ဆွဲလျက် စနစ်တကျ မဟုတ်သော်လည်း ဟာကုကို အနှောင့်အယှက်ပေးရန် ဝင်ရောက်ပူးပေါင်းလာခဲ့သည်။ သူတို့သုံးဦးမှာ လုံးထွေးသတ်ပုတ်နေကြပြီး ထက်မြက်သော ကူနိုင်းချင်း ထိခတ်သံများ စည်းချက်ကျကျ ထွက်ပေါ်နေသည်။ ဟာကုသည် တစ်ယောက်တည်းဖြင့် နှစ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း အသာစီးရနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ထောက်ခံရမည်ဆိုလျှင် နာရူတိုနှင့် ဆာစကေးတို့သည် ငယ်ရွယ်သေးသော်လည်း ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ခံပညာမှာ သာမန် ချူးနင် (အလတ်တန်းစားနင်ဂျာ) များပင် ယှဉ်နိုင်စွမ်းမရှိချေ။ ဟာကုအနေဖြင့် ၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ ပူးပေါင်းတိုက်စစ်ကို အေးဆေးစွာ အသာစီးရယူနိုင်ခြင်းက သူ၏ ကိုယ်ခံပညာ စွမ်းရည်မှာ သာမန်ချူးနင်အဆင့်ထက် သာလွန်နေကြောင်း သက်သေပြနေပေသည်။

ကာကာရှီသည် ဟာကုနှင့် လုံးထွေးနေသော ဆာစကေးနှင့် နာရူတိုတို့ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်ကာ ဝင်ရောက်ကူညီရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း သူ မလှုပ်ရှားရသေးခင်မှာပင် ဇာဘူဇာ၏ ပုံရိပ်သည် ရှေ့တည့်တည့်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ခေါင်းဖြတ်ဓားကြီးသည်လည်း လေထုကို ဖြတ်သန်းကာ လည်ပင်းဆီသို့ တည့်တည့်ဦးတည်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

"ကာကာရှီ... ငါနဲ့တိုက်နေတုန်း အာရုံလွဲနေရင်တော့ အသေဆိုးနဲ့ သေရလိမ့်မယ်။" ဇာဘူဇာက ကဲ့ရဲ့ရှုံ့ချရင်း လက်ရှိတိုက်ကွက်ကို အရှိန်မြှင့်လိုက်သည်။

ဓားကြီးသည် ကာကာရှီ၏ ဦးခေါင်းကို နှစ်ခြမ်းခွဲတော့မည့် ဆဲဆဲတွင် ကူနိုင်းတစ်ခုက ဓားသွားအောက်သို့ ပိတ်ဆို့ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

"ချွမ်း..."

ပြတ်သားသော သတ္တုချင်းထိသံနှင့်အတူ ကာကာရှီသည် ကူနိုင်းဖြင့် ဓားချက်ကို ခုခံလိုက်နိုင်သော်လည်း ပြင်းထန်လှသော အင်အားကြောင့် နောက်သို့ အနည်းငယ် ဆုတ်သွားရသည်။ လက်နက်ချင်း နှိုင်းယှဉ်လျှင် ကူနိုင်းငယ်လေးသည် ဇာဘူဇာ၏ ခေါင်းဖြတ်ဓားကြီးကို ခံနိုင်ရည်မရှိချေ။

ဇာဘူဇာသည် အသက်ရှူချောင်ခွင့်မပေးဘဲ ဓားချက်အပိတ်တွင် တစ်ဆက်တည်း ပြင်းထန်သော ဘေးတိုက်ကန်ချက်တစ်ခုကို ထပ်မံဆွဲထည့်လိုက်သည်။

"ဝုန်း..."

ကာကာရှီသည် ဒူးဖြင့် အကာအကွယ်ယူလိုက်ရသော်လည်း ထိုပြင်းထန်သော ကန်အားကြောင့် တံတားပေါ်မှ လွင့်ထွက်ကာ တံတားအောက်ရှိ ရေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။ သူသည် ရေပြင်ပေါ်တွင် မီတာအနည်းငယ်ခန့် လျှောတိုက်သွားပြီးနောက် ကုန်းကုန်းလေး ဖြစ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်လိုက်ရာ ဆံနွယ်များမှ ရေစက်များ တောက်တောက်ကျလာခဲ့သည်။ ကာကာရှီ၏ မျက်ဝန်းများ အေးစက်သွားပြီး ရေပြင်ထက်တွင် မတ်မတ်ရပ်လျက် "ဒီတစ်ခါတော့... မင်းကို ထွက်ပြေးဖို့ ဘယ်လိုအခွင့်အရေးမှ ပေးမှာမဟုတ်ဘူး။" ဟု အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း စောင့်ကြည့်ရသေးတာပေါ့။" ဇာဘူဇာက ကာကာရှီ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို အမှုမထားဟန်ဖြင့် ခပ်အေးအေး ပြန်ပြောလိုက်သည်။

တံတားပေါ်တွင်မူ ဟာကု၊ နာရူတိုနှင့် ဆာစကေးတို့၏ တိုက်ပွဲမှာ အရှိန်အဟုန် ပြင်းထန်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဓားချက်၊ ကူနိုင်းချက်များမှာ တစ်ပြန်စီ အပြန်အလှန် လျှပ်စီးပမာ လက်ပတ်နေကြသည်။

တစ်ဖက်တွင်လည်း ခါဇူကာဇဲက ဒါနာဇ်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဆုတ်ခွာသွားသည်ကို တွေ့ရှိသွားသော အီနိုအာသည် သွားများကို ကြိတ်ကာ မျက်ဝန်းထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ယှက်သန်းလာခဲ့သည်။ သူသည် လက်ထဲမှ ကာတာနာဓားကို ခါဇူကာဇဲတို့ရှိရာသို့ ညွှန်ပြလျက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "တက်ကြစမ်း... အဲဒီကောင်လေးနဲ့ အဖိုးကြီးကို သတ်ပစ်ကြစမ်း။"

"သတ်ဟေ့..."

လူအုပ်ကြီးသည် သွေးဆာနေသော မျက်ဝန်းများဖြင့် အော်ဟစ်ကြွေးကြော်ကာ လက်နက်များကို ဝှေ့ယမ်းလျက် ခါဇူကာဇဲတို့ရှိရာသို့ ဝုန်းဒိုင်းကြဲ ပြေးဝင်သွားကြတော့သည်။

ဆာစကေးနှင့် နာရူတိုတို့သည် လူအုပ်ကြီး ခါဇူကာဇဲထံသို့ ဦးတည်သွားသည်ကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် သွားရောက်တားဆီးလိုသော်လည်း ဟာကု၏ ဖိအားပေးမှုကြောင့် လှုပ်ရှား၍မရဘဲ လက်နက်ကိုင် လူအုပ်ကြီး ပြေးဝင်သွားသည်ကို ငေးကြည့်နေရရုံသာ ရှိတော့သည်။

"သူ့အတွက် စိုးရိမ်မနေနဲ့... မင်းတို့ကိုယ်မင်းတို့ပဲ အရင်ပူလိုက်စမ်းပါ။"

မျက်နှာဖုံးအောက်မှ အေးစက်သောအသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ နာရူတို အာရုံလွဲသွားသည့် ခဏချင်းတွင် ဟာကုသည် ဆာစကေး၏ ဓားချက်ကို ပါးနပ်စွာ ရှောင်တိမ်းကာ နာရူတို၏ နှာခေါင်းတည့်တည့်သို့ လက်သီးဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် နာရူတို၏ ရင်ဘတ်ကို အရှိန်ပြင်းစွာ ကန်ထုတ်လိုက်ရာ နာရူတိုမှာ တံတားပေါ်တွင် မီတာအတော်ကြာ လိမ့်ထွက်သွားခဲ့ရသည်။

"နာရူတို..." ဆာစကေးက စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်ကာ ဟာကုထံသို့ ဒေါသတကြီး ပြေးဝင်သွားပြန်သည်။

သို့သော် ဟာကုသည် ကူနိုင်းကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းကာ ဆာစကေး၏ တိုက်ကွက်ကို ရိုက်ချလိုက်ပြီးနောက် ကိုယ်ကို အနည်းငယ် ညွှတ်ကာ လေထဲသို့ ခုန်ပျံလျက် ဆာစကေး၏ လည်ပင်းကို ပြင်းထန်စွာ ကန်ချလိုက်ပြန်သည်။ ဆာစကေးသည်လည်း ဟာကု၏ ကန်ချက်ကြောင့် လွင့်ထွက်သွားခဲ့ရသည်။

ဟာကုသည် လေထဲမှ ကြော့ရှင်းစွာ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး လဲကျနေသော နှစ်ဦးကို အေးဆေးစွာ ကြည့်လျက် "ကြည့်ရတာ... မင်းတို့က ဟိုလူ့ထက် အရင် သေရမယ့်ပုံပဲ။" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"တောက်... နင့်ကို ငါ အပြတ်ရှင်းပစ်မယ်။" နာရူတိုသည် ဒေါသအလိပ်လိပ် ထွက်လာကာ လက်ဟန်များကို လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

"မာလ်တီပယ် ရှာဒိုး ဘန်ရှန် နို ဂျုဆု (ကိုယ်ပွားအများအပြားခွဲခြင်းအတတ်)...!"

"ဖူး... ဖူး..."

မြူခိုးဖြူများ အလိပ်လိပ် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် တံတားတစ်ခုလုံး နာရူတို၏ ကိုယ်ပွားများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

"တက်ကြစမ်း..." နာရူတို၏ အမိန့်ပေးသံနှင့်အတူ ရာနှင့်ချီသော ကိုယ်ပွားများသည် ဟာကုထံသို့ ကြုံးဝါးကာ ပြေးဝင်သွားကြတော့သည်။

ထိုမျှများပြားလှသော ကိုယ်ပွားများကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် ဟာကုအနေဖြင့် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိချေ။ တိုက်ပွဲဟူသည် လူအင်အားများရုံဖြင့် အနိုင်ရနိုင်သောအရာ မဟုတ်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။ ဟာကုသည် အနောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာရင်း လက်ထဲမှ (စူးအပ်) အမြောက်အမြားကို ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ နာရူတို၏ ကိုယ်ပွားအချို့မှာ ထိမှန်ပြီး မြူခိုးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်။

"ဖူး... ဖူး..."

နာရူတို၏ ကိုယ်ပွားများမှာ များပြားလှသဖြင့် ဟာကုအနေဖြင့် တစ်ချက်တည်းနှင့် အကုန်မဖျက်ဆီးနိုင်သော်လည်း သူသည် စိုးရိမ်စိတ်ကင်းမဲ့စွာဖြင့် လှုပ်ရှားရင်း ဆင်းဘိုများကို အဆက်မပြတ် ပစ်လွှတ်ကာ ကိုယ်ပွားများကို တဖြည်းဖြည်း ချေမှုန်းနေခဲ့သည်။

နာရူတိုသည် ကိုယ်ပွားများကို ညွှန်ကြားကာ ဟာကုကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်စေရင်း မြေပြင်မှ မနည်းထလာရသော ဆာစကေးကို လှမ်းအော်လိုက်သည်။ "ငတုံး ဆာစကေး... မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား။"

"ရတယ်...!" ဆာစကေးသည် ဝေဝေဝါးဝါးဖြစ်နေသော ဦးခေါင်းကို ရုန်းခါကာ မတ်မတ်ရပ်လိုက်ပြီး ကိုယ်ပွားများကြားတွင် ပိတ်မိနေသော ဟာကုကို စိုက်ကြည့်ရင်း "ဒီလူက မလွယ်ဘူး... ငါတို့ အတူတူ တိုက်မှရမယ်။" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ။" နာရူတိုက ပြန်လည်ထူးလိုက်သည်။

ထို့နောက် ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် ဘယ်ညာညှပ်ကာ ဟာကုကို ခုခံခွင့်မရစေရန် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြေးဝင်သွားကြတော့သည်။

"လျှို့ဝှက်အတတ်... ရေအပ်တစ်ထောင် သတ်ဖြတ်ခြင်းတိုက်ကွက် ...!"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဟာကုသည် လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် နင်ဂျာလက်ဟန်ကို ဖော်ဆောင်လိုက်ရာ သူ၏ပတ်ပတ်လည်မှ ရေစက်များသည် ချွန်ထက်လှသော ရေခဲစူးအပ်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ လေထဲသို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့တော့သည်။

နာရူတိုနှင့် ဆာစကေးတို့သည် ရှေ့ဆက်မတိုးရဲတော့ဘဲ အနောက်သို့ အတင်းဆုတ်ခွာရင်း လက်ထဲမှ ကူနိုင်းများဖြင့် ထိုရေခဲအပ်များကို မနည်းကာကွယ်လိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့နှစ်ဦးမှာ အချိန်မီ ဆုတ်ခွာနိုင်ခဲ့သဖြင့် ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာမရရှိခဲ့သော်လည်း နာရူတို၏ ကိုယ်ပွားများမှာမူ ထိုတိုက်ကွက်အောက်တွင် တစ်ခုမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်။

တံတားပေါ်တွင်မူ ယခင်အတိုင်း လူသုံးဦးသာ ပြန်လည်ကျန်ရှိတော့ပြီး တင်းမာမှုများက ပိုမိုမြင့်တက်လာခဲ့တော့သည်။