အခန်း (၂၂) ကာကာရှီ၏ သင်ကြားပြသမှု

အမှန်တကယ်တော့ ဤသည်မှာ အပျော်သဘော ယှဉ်ပြိုင်ရုံမျှသာ ဖြစ်သဖြင့် နှစ်ဦးစလုံးက အားကုန်ထုတ်သုံးခြင်း မရှိကြပေ။ ခါဇူကာဇဲတွင်လည်း ဝှက်ဖဲအချို့ ကျန်ရှိနေသေးသည်။ သို့သော် ကာကာရှီသာ သူ၏ ရန်သူစစ်စစ် ဖြစ်ခဲ့ပါက ခါဇူကာဇဲတစ်ယောက် အသက်ရှင်ရန် လမ်းစရှိမည်မဟုတ်ချေ။ အဆင့်မြင့် (S-Class) နင်ဂျုဆုဖြစ်သော 'ရိုင်းချီ' (လျှပ်စီးလက်ဝါး) ကို ခါဇူကာဇဲအနေဖြင့် ခုခံနိုင်စွမ်းရှိမည်ဟု မသေချာပါ။ ဤသည်မှာ စစ်တလင်းသာ ဖြစ်ခဲ့ပါက ကာကာရှီသည် သူ့ကို ဤမျှ တိုက်ကွက်ဖော်ခွင့် ပေးလိမ့်မည်မဟုတ်။ ထိုအတတ်ပညာကို မသုံးလျှင်ပင် ကာကာရှီက သူ့ကို အလွယ်တကူ အသက်ခြွေနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ခါဇူကာဇဲ၏ ရည်ရွယ်ချက်က အောင်မြင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤတိုက်ပွဲတွင် 'အာရုံခံဟာကီ' နှင့် 'သံမဏိဟာကီ' အပြင် ဓားသိုင်းနှင့် နင်ဂျုဆုတို့ကပါ အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့သည်။ ဤတိုက်ပွဲကို သူ၏စွမ်းရည်များအတွက် အသေးစား ပြန်လည်သုံးသပ်ချက်တစ်ခုဟု ဆိုနိုင်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ခါဇူကာဇဲ နိုင်ခဲ့သည်ကတော့ အမှန်ပင်။ ဤနိုင်ပွဲက များစွာအဓိပ္ပာယ်မရှိဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ သူ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုများ အလဟဿ မဖြစ်ခဲ့ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။ အဆင့်နိမ့် (အစွမ်းလျှော့ထားသော) ကာကာရှီထံမှ တစ်ခုခုကို လုယူနိုင်ခဲ့ခြင်းကပင် အတော်လေး အဆင်ပြေလှပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းက ခါဇူကာဇဲ မည်မျှ အစွမ်းထက်သည်ကို ပြဆိုခြင်းမဟုတ်ဘဲ အနည်းဆုံးတော့ သူနှင့် စစ်မှန်သော ဂျိုနင် (အထက်တန်းစားနင်ဂျာ) ကြားတွင် ကွာဟချက် ရှိနေသေးကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။ အထူးသဖြင့် တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံ အပိုင်းတွင် ခါဇူကာဇဲနှင့် အလွန်ကွာခြားလှသည်။ သူသည် အတွေ့အကြုံ အားနည်းလွန်းသေးပြီး စစ်မှန်သော သတ်ဖြတ်ခြင်း အတွေ့အကြုံနှင့် သေတွင်းမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်ခဲ့ရသည့် အတွေ့အကြုံများ မရှိသေးပေ။ သို့သော် ဤကဲ့သို့သောအရာများကို ချက်ချင်းရယူ၍ မရနိုင်ဘဲ အချိန်ယူရမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကိစ္စမရှိပါ၊ ခါဇူကာဇဲအနေဖြင့် သူ့ကို အမီလိုက်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်နေသည်။

ထိုစဉ် မြက်တောထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော ဆာစကေးသည်လည်း အခွင့်အရေးကို မြင်သွားပုံရသည်။

"သူ အခုတင် တိုက်ပွဲပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆင်နွှဲထားရတာ။ အခု အရှိန်လျှော့လိုက်တဲ့ အချိန်က အလစ်ငိုက်အမိဆုံးပဲ"

ကာကာရှီက လက်နှစ်ဖက်ကို အိတ်ကပ်ထဲထည့်ကာ ကျောခိုင်းထားသည်ကို ကြည့်ပြီး ဆာစကေး စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် မြက်တောထဲမှနေ၍ ရှိူရီကန် (ကြယ်ပွင့်ပုံစံစကြာ) ဒါဇင်ဝက်ခန့်ကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပစ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

သို့သော် ခါဇူကာဇဲ စောစောက ပြောခဲ့သလိုပင် နင်ဂျာသင်တန်းကျောင်း၌ သင်ကြားခဲ့သမျှအရာများဖြင့် ကာကာရှီကဲ့သို့ အထက်တန်းစား နင်ဂျာတစ်ဦးကို မည်သို့ ယှဉ်နိုင်ပါမည်နည်း။ စစ်မှန်သော အစွမ်းအပြင် ကာကာရှီကဲ့သို့ ဝါရင့်ဆရာကြီးများရှေ့တွင် ထိုကဲ့သို့ လှည့်ကွက်ကလေးများ သုံးခြင်းက ကိုယ့်သေတွင်းကိုယ်တူးခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

စွပ်... စွပ်... စွပ်...

တိုးဖျော့သော အသံအချို့နှင့်အတူ ဆာစကေး ပစ်လွှတ်လိုက်သော ရှိူရီကန်အားလုံးက သစ်သားတုံးပေါ်သို့ တိကျစွာ စိုက်ဝင်သွားပြီး ကာကာရှီမှာမူ တစ်ခဏချင်းအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်သွားမှန်း မသိရတော့ပေ။ ဆာစကေး၏ အကြည့်များက ပတ်ဝန်းကျင်ကို အမြန်ဝဲကြည့်လိုက်မိပြီးမှ စောစောက ကာကာရှီသည် တမင်သက်သက် အကွက်ချ၍ အားနည်းချက် ပြခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

သူက ချုံပုတ်ထဲမှ ခုန်ထွက်ကာ နေရာပြောင်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း ပြေးထွက်ပြီးခါမှ တစ်ခုခုမှားနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

ချွင်... ချွင်... ချွင်...

သာယာကြည်လင်သော ခေါင်းလောင်းသံ ထွက်ပေါ်လာရာ ဆာစကေး၏ မျက်လုံးများက ကာကာရှီ၏ ပုံရိပ်ကို အလောတကြီး ရှာဖွေလိုက်မိသည်။ လက်နှစ်ဖက်ကလည်း အသင့်တိုက်ခိုက်ရန် နင်ဂျာအိတ်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအခါမှ ကာကာရှီက ဆာစကေး၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်လာတော့သည်။ သူက သစ်ပင်ပင်စည်ကို ပျင်းရိပျင်းတွဲ မှီထားပြီး ဆာစကေးကို စိုက်ကြည့်နေပုံမှာ စောစောက လေညင်းခံနေသည့် ပုံစံအတိုင်းပင်။

"မင်း ဆက်ပြေးနေဦးမှာလား"

ဆာစကေးက လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး အလွန်အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် ကာကာရှီကို စိုက်ကြည့်ကာ - "ကျွန်တော်က ဟိုကောင်နဲ့ မတူဘူး။ အုချီဟာ မျိုးနွယ်စုရဲ့..."

ကာကာရှီက စိတ်မရှည်ဟန်ဖြင့် သူ၏စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ "မင်း ခေါင်းလောင်းကို လုနိုင်တဲ့အထိ စောင့်လိုက်ပါဦး။ မမေ့နဲ့ဦး... အခု ခေါင်းလောင်းက တစ်ခုပဲ ကျန်တော့တာ!"

ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် ကာကာရှီက ကျန်ရှိနေသော ခေါင်းလောင်းတစ်ခုတည်းကို တမင်သက်သက် လှုပ်ခါပြလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားရလျှင် ဆာစကေးက စကားတစ်ခွန်းမှ မဆိုတော့ဘဲ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ရှိူရီကန် အနည်းငယ်ကို ချက်ချင်း ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး ထိုလက်နက်များ နောက်ကနေ ကာကာရှီထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးဝင်သွားတော့သည်။

ကာကာရှီက သူ့ထံသို့ ပြေးဝင်လာသော ရှိူရီကန်များကို အလွယ်တကူ ရှောင်တိမ်းရင်း ဆာစကေးကို အေးဆေးစွာ ကြည့်ကာ - "မင်း ဒီလို တိုက်ရိုက်တိုးဝင်လာတာ အလကားပဲ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ဆာစကေးက အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများကို မပြောဘဲ ကာကာရှီကို တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ အမှန်တော့ ကာကာရှီ၏ နောက်ကွယ်ကို ကြည့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ရုတ်တရက် ကာကာရှီ၏ နောက်ကွယ်ရှိ ကြိုးတစ်ချောင်းက တိတ်တဆိတ် ပြတ်တောက်သွားပြီး လေထုကို ဖြတ်သန်းသွားသော အသံနှင့်အတူ ထက်မြက်သော ဓားမြှောင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာက ကာကာရှီ၏ နောက်ကွယ်ရှိ ချုံပုတ်ထဲမှ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြန်ထွက်လာတော့သည်။

ကာကာရှီက ဓားမြှောင်များကို ရှောင်ရန် လိမ့်ထွက်လိုက်သော်လည်း ဆာစကေးက ထိုအချိန်ကို အသုံးချကာ သူ၏ ဘေးနားသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ဖြစ်သည်။ သူက အထက်သို့ ခုန်တက်ကာ ကာကာရှီ၏ မျက်နှာကို ဝှစ်ခနဲ ကန်ချက်ဖြင့် လွှဲကန်လိုက်သည်။ ကာကာရှီက လက်မောင်းနှစ်ဖက်ကို ကြက်ခြေခတ်ကာ ထိုကန်ချက်ကို ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီး ဆာစကေး ကန်လိုက်သော ခြေထောက်ကို အမြန် လက်လှမ်း၍ ဖမ်းချုပ်လိုက်သည်။

ဆာစကေးက လေထဲတွင် ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်ကာ ကျန်ရှိနေသော အရှိန်ဖြင့် ကာကာရှီကို လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်သည်။ ကာကာရှီက အခြားလက်တစ်ဖက်ကို လက်သီးဆုပ်ပြောင်းကာ ထိုထိုးချက်ကို အလွယ်တကူ ခုခံပြီး လက်သီးကို ဖမ်းဆွဲလိုက်ပြန်သည်။

ဆာစကေးက ကိုယ်ကို ကိုင်းညွှတ်လိုက်ပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကာကာရှီ၏ ခါးကို တို့ထိလိုက်သည်။ တိုးဖျော့သော အသံတစ်ခုနှင့်အတူ ဆာစကေးသည် ခေါင်းလောင်းကို ထိမိသွားခဲ့သည်။ သို့သော် ထိမိရုံမျှသာ ဖြစ်ပြီး လက်ချောင်းများနှင့် ခေါင်းလောင်းတို့ ပွတ်တိုက်သွားပြီးနောက် ဆာစကေးက အမြန်ရုန်းထွက်ကာ နောက်သို့ ခုန်ဆုတ်၍ မြေပြင်ပေါ်သို့ တည်ငြိမ်စွာ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

ကာကာရှီက ဆာစကေးကို အနည်းငယ် တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်ကာ တိုးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။ "တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက်... ဘာလို့ အားလုံးက ဒီလောက် ဒုက္ခပေးနိုင်ရတာလဲ!"

ဆာစကေး မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသည်နှင့် လက်နှစ်ဖက်ကို အမြန် ဂျူစုလက်ကွက်လုပ်လိုက်ပြီး ပါးစပ်ကို ဖောင်းပွကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို နောက်သို့ ကိုင်းညွှတ်၍ လေကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်သည်။ ထိုအခါ မီးဓာတ်ချာကရာများက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် အလျင်အမြန် စုစည်းသွားတော့သည်။

"မီးစွမ်းအင် - မီးလုံးကြီးအတတ်!"

တစ်မီတာခန့် မြင့်သော မီးလုံးကြီးတစ်လုံးက ဆာစကေး၏ ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကာကာရှီထံသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။ မီးရောင်ကြောင့် ဆာစကေးသည် ကာကာရှီ၏ ပုံရိပ်ကို ခဏတာ မျက်ခြေပြတ်သွားခဲ့သည်။ မီးလုံးကြီး ကွယ်ပျောက်သွားသောအခါ ကာကာရှီ စောစောက ရပ်နေခဲ့သော နေရာတွင် မြေကျင်းတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

"ဘယ်မှာလဲ..."

ဆာစကေး၏ မျက်လုံးများက ကာကာရှီ၏ အရိပ်အယောင်ကို ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အပြင်းအထန် ရှာဖွေနေမိသည်။ မီးလုံးကြီးတစ်ခုတည်းဖြင့် ကာကာရှီကို အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ပေ။ ရုတ်တရက် သူ၏ ခြေထောက်အောက်တွင် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ လက်တစ်စုံက မြေကြီးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဖြစ်သည်။

"မြေစွမ်းအင် - မြေမြှုပ်ခေါင်းဖြတ်အတတ်!"

"အားးးးး!"

ဆာစကေး၏ အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ သူသည် ထိုလက်များ၏ ဖမ်းဆွဲခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ခြေထောက်များမှတစ်ဆင့် တစ်ကိုယ်လုံး မြေကြီးထဲသို့ ဆွဲသွင်းခြင်း ခံလိုက်ရကာ ခေါင်းတစ်ခုသာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ကျန်ရစ်တော့သည်။ ဆာစကေး၏ လက်ရှိစွမ်းရည်ဖြင့် ဤကျင်းထဲမှ ရုန်းထွက်ရန် ခဲယဉ်းလှသဖြင့် ဆာစကေးနှင့် ကာကာရှီတို့၏ တိုက်ပွဲကတော့ အနိုင်အရှုံး ပေါ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကာကာရှီက ဆာစကေးထံသို့ လျှောက်လှမ်းသွားပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ပုတ်ကာ ဆင်းထိုင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ရုန်းကန်နေသော ဆာစကေးကို ကြည့်ပြီး အေးဆေးစွာ ဆိုလိုက်သည်။ "မင်းက အရမ်းထက်မြက်လွန်းတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက သိပ်မကောင်းဘူး..."

ပြောပြီးနောက် ဆာစကေးကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းဆီသို့ လျှောက်သွားရင်း - "ဒီလောက်ကြာသွားပြီဆိုတော့ ဟိုလူအူတူတူကောင်လည်း ရုန်းထွက်နိုင်လောက်ပြီ ထင်တယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ကာကာရှီ ထွက်သွားပြီးနောက် ခါဇူကာဇဲက ဘေးနားမှ ထွက်လာပြီး မြေကြီးထဲ ရောက်နေသော ဆာစကေးကို ကြည့်ကာ စကားတစ်ခွန်းမှ မဆိုဘဲ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် လက်ကွက်များဖော်ဆောင်ကာ ဘေးရှိ မြေပြင်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် ဆာစကေးကို ဖမ်းချုပ်ထားသော မြေကြီးက ပျော့ပြောင်းသွားသဖြင့် ဆာစကေးက လှုပ်ရှားကာ မြေကြီးထဲမှ တွားသွား၍ ထွက်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် ခါဇူကာဇဲကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ယခုအချိန်တွင် အမြဲလိုလို ပြုံးရွှင်နေတတ်သော ဤခါဇူကာဇဲ၏ မျက်နှာက သူ့အတွက် အလွန်စူးရှလွန်းနေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"အဆင်ပြေရဲ့လား" ခါဇူကာဇဲက မျက်နှာတွင် ဖုန်မှုန့်များ ပေကျံနေသော ဆာစကေးကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

ဆာစကေးက သူ့ကို မကြည့်ဘဲ ဘေးမှ ဖြတ်ကျော်သွားကာ အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။ "ငါ့လိုလူမျိုးကို မင်းတို့နားမလည်နိုင်ပါဘူး။"

ခါဇူကာဇဲ တစ်ခဏမျှ ဆွံ့အသွားပြီး ဆာစကေး၏ ကျောပြင်ကို လှည့်ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်မိသည်။ ဤသည်မှာ ဆယ်ကျော်သက်တို့၏ ဝေဒနာ လော။ အနည်းငယ်တော့ ထူးဆန်းလှသည်။ သို့သော် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နားလည်ဖို့ဆိုသည်မှာ တကယ်ပဲ ခက်ခဲလွန်းလှသည် ထင်ပါရဲ့။ ဤသို့တွေးမိရင်း ခါဇူကာဇဲ၏ မျက်နှာထက်မှ အပြုံးများက အလျင်အမြန် ကွယ်ပျောက်သွားတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကာကာရှီသည် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပြီး သစ်သားတိုင်ပေါ်တွင် ဆင်းထိုင်ကာ "ငါ အခု စားတော့မယ်!" ဟု အော်ဟစ်နေသော ဆံပင်ဝါရောင်နှင့် ကောင်လေးကို စကားမရှိသလို ကြည့်ရင်း - "ငါ ပြောမယ်..." ဟု ဆိုလိုက်သည်။

နာရူတိုက လန့်သွားပြီး မော့ကြည့်ကာ - "ကျွန်တော်က အပျော်သဘော ပြောတာပါ" ဟု ဆိုသည်။

"နောက်ကျသွားပြီ!" ကာကာရှီက သူ၏ တည်ငြိမ်သောမျက်လုံးများကို ဝှေ့ယမ်းကာ ကရုဏာကင်းမဲ့စွာ ဆိုလိုက်ပြီး နာရူတိုကို သစ်သားတိုင်တွင် ရက်ရက်စက်စက် ချည်နှောင်လိုက်တော့သည်။

ဆာစကေးနှင့် ခါဇူကာဇဲတို့က လေ့ကျင့်ရေးကွင်းသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာကြရာ ကာကာရှီက ထိုနေရာတွင် သူတို့ကို စောင့်ဆိုင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦး သစ်သားတိုင်အနီးသို့ လျှောက်လာသည်ကို ကြည့်ရင်း ကာကာရှီက - "မင်းတို့... စကားစမြည် ပြောကြဦးမလား။ ဟုတ်သားပဲ! ထားလိုက်ပါတော့၊ မပြောရင်လည်း နေပေါ့။ ဗိုက်ဆာလာပြီ။ ချီကီ ခါဇူကာဇဲ တစ်ယောက်ပဲ အရည်အချင်းပြည့်မီတယ်။ ကျန်တဲ့နှစ်ယောက်ကတော့ နင်ဂျာသင်တန်းကျောင်းကို ပြန်ဖို့ ပြင်ဆင်ထားကြတော့!"

"မင်းတို့ နင်ဂျာဖြစ်ဖို့ မလိုတော့ဘူး!"

ကာကာရှီ၏ စကားကို ကြားလျှင် နာရူတိုက ချက်ချင်း အော်ဟစ်တော့သည်။ "အဲဒါ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ! ကျွန်တော်တို့ ခေါင်းလောင်းကို မလုနိုင်ခဲ့ပေမဲ့ နင်ဂျာဖြစ်ခွင့်ကိုတော့ တားဆီးလို့ မရပါဘူး!"

ကာကာရှီက နာရူတို၏ အော်ဟစ်သံကို လျစ်လျူရှုကာ ဆက်ပြောသည်။ "ချီကီကလွဲလို့ မင်းတို့ ကလေးနှစ်ယောက်က နင်ဂျာဖြစ်ဖို့ အရည်အချင်းမရှိဘူး။"

ထိုစကားကို ကြားရလျှင် ဆာစကေးက မအောင့်နိုင်တော့ဘဲ ထိုနေရာမှ ဝုန်းခနဲ ပြေးထွက်သွားသော်လည်း အလဲအလှဲအနေဖြင့် ကာကာရှီ၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် အလွယ်တကူ အဖိခံလိုက်ရပြီး ကာကာရှီက သူ့ခေါင်းကို ခြေထောက်ဖြင့် နင်းထားလေသည်။

ခါဇူကာဇဲလည်း ငြိမ်မနေနိုင်တော့ဘဲ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ကာကာရှီကို စူးရှသော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်ကာ - "ကာကာရှီဆန်ဆေ... ဆန်ဆေရဲ့ စိတ်ထဲမှာ မစ်ရှင် (တာဝန်) နဲ့ အဖော် (သူငယ်ချင်း) ဘယ်အရာက ပိုအရေးကြီးလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ကာကာရှီက ဆာစကေးကို နင်းထားဆဲဖြစ်ပြီး နာရူတိုကမူ "မင်းရဲ့ ညစ်ပတ်တဲ့ ခြေထောက်ကို ဆာစကေးခေါင်းပေါ်ကနေ ဖယ်စမ်း!" ဟု အော်ဟစ်နေသည်။

ကာကာရှီက သူ့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ခါဇူကာဇဲကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ယခုအချိန်တွင် သူ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ ပျင်းရိခြင်း အရိပ်အယောင်မျှပင် မရှိတော့ချေ။ "ချီကီ ခါဇူကာဇဲ... မင်းကော ဘယ်လိုထင်လဲ"

ခါဇူကာဇဲက သူ့ကို တိုက်ရိုက်မဖြေဘဲ မေးခွန်းကို ပြန်လှည့်မေးလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် သိသလောက်တော့ ကာကာရှီဆန်ဆေက အမြဲတမ်း တာဝန်ကိုပဲ ဦးစားပေးတဲ့လူပဲ! ဒါကြောင့် ဆန်ဆေရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ တာဝန်က အဖော်ထက် ပိုအရေးကြီးမယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်!"

ထိုခဏတွင် ကာကာရှီ၏ အကြည့်များက ထက်မြက်လာပြီး ခါဇူကာဇဲကို စိန်းစိန်းဝါဝါ စိုက်ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။ "ကလေးလေး... မင်းရဲ့ ရေတိမ်တဲ့ အမြင်တွေနဲ့ ငါ့ကို မဆွပေးနဲ့။ မမေ့နဲ့ဦး... အခု ငါက မင်းတို့ရဲ့ ဆရာ!"

"အခု ငါ ကြေညာမယ်... မင်းတို့ရဲ့ ရလဒ်တွေကို ပယ်ဖျက်လိုက်ပြီ။ မင်းတို့တွေ နင်ဂျာဖြစ်ဖို့ မထိုက်တန်ဘူး။"

"ဆန်ဆေက ဆုံးဖြတ်နိုင်လို့လား" ခါဇူကာဇဲက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

"ဘာပြောတယ်..." ကာကာရှီက မယုံကြည်နိုင်ဟန်ဖြင့် ဆိုသည်။

"ကျွန်တော် ပြောတာက ဆန်ဆေက ဆုံးဖြတ်နိုင်လို့လားလို့။ ကျွန်တော်တို့ကို နင်ဂျာဖြစ်ခွင့် ဆုံးရှုံးအောင် လုပ်နိုင်တာ ဟိုကာဂေးအဆင့်ပဲ ရှိတာ။ ကာကာရှီဆန်ဆေ... ဆန်ဆေမှာ ကော အဲဒီအခွင့်အာဏာ ရှိလို့လား" ခါဇူကာဇဲက ဆက်လက်၍ အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

"ကလေးလေး... မင်းကိုယ်မင်း သိပ်အရေးပါတယ်လို့ ထင်နေတာလား။" ကာကာရှီက ခါဇူကာဇဲကို ကြည့်ပြီး အေးစက်စွာ ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။ "ငါ့မှာ အဲဒီလို အခွင့်အာဏာ ရှိတယ်ဆိုရင်ကော ဘာဖြစ်လဲ!"

"ဒါဆိုရင်လည်း ကာကာရှီ... ဆန်ဆေအနေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ကို တစ်သက်လုံး ဒီအတိုင်း ဖိနှိပ်ထားနိုင်ပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်" ခါဇူကာဇဲက ယဉ်ကျေးမနေတော့ပေ။ ကာကာရှီသည် သူတို့ကို စမ်းသပ်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ သိသော်လည်း ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်းက သူ့ကို အနည်းငယ် စိတ်ဆိုးစေသည်။ လူဆိုသည်မှာ ဤသို့ မလုပ်သင့်၊ အနည်းဆုံးတော့ မလုပ်အပ်ပေ။

ကာကာရှီက ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသဖြင့် သူ ဘာတွေးနေသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ချေ။ ထို့နောက် သူက ချက်ချင်း ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး - "မင်းတို့ကို ဘာလို့ အဖွဲ့လိုက် လေ့ကျင့်ခိုင်းလဲ သိလား။ တစ်နည်းပြောရရင် မင်းတို့တွေ ဒီစမ်းသပ်မှုရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားမလည်ကြသေးဘူး။"

ကာကာရှီ၏ စကားကြောင့် သူတို့ သုံးဦးစလုံး (အနည်းဆုံးတော့ အပြင်ပန်းအားဖြင့်) ဆွံ့အသွားကြသည်။

"ဘာရည်ရွယ်ချက်လဲ" နာရူတိုက အော်မေးသည်။

ကာကာရှီ၏ မျက်လုံးများက အေးစက်နေသည်။ "အဖြေကတော့... အဖွဲ့လိုက် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု ပဲ။"

"မင်းတို့တွေ အတူတူ သွားခဲ့ရင် ခေါင်းလောင်းကို လုနိုင်ခဲ့မှာပဲ။"

"မင်း... ချီကီ ခါဇူကာဇဲ၊ မင်းက သိသိသာသာ အစွမ်းထက်ရဲ့သားနဲ့ မင်းရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေ ဒုက္ခရောက်နေတာကို ဘာမှမလုပ်ဘဲ ထိုင်ကြည့်နေတယ်။ မင်း... အုချီဟာ ဆာစကေး၊ မင်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပဲ အရေးလုပ်တယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ မင်းသာ ထွက်လာပြီး ခါဇူကာဇဲနဲ့အတူ ငါ့ကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရင် ခေါင်းလောင်းကို လုနိုင်ခဲ့လိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ မင်း... အူဇူမာကီ နာရူတို၊ ဇွတ်တရွတ်နိုင်ပြီး စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်တတ်တယ်၊ အသင်းဖော်တွေကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘူး။"

"မစ်ရှင်တွေကို ထမ်းဆောင်တဲ့နေရာမှာ နင်ဂျာတစ်ဦးချင်းစီရဲ့ စွမ်းရည်က အရေးကြီးပေမဲ့ အဖွဲ့လိုက် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုလောက်တော့ အရေးမပါဘူး။ မင်းတို့ သုံးယောက်စလုံးက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပဲ ကြည့်ကြတယ်၊ အတ္တကြီးကြတယ်။ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးက ရလဒ်တစ်ခုပဲ ထွက်လိမ့်မယ်... အဲဒါကတော့ သေခြင်းတရားပဲ။ အခု ဆာစကေး ဖြစ်နေသလိုမျိုးပေါ့... ငါ လက်ကလေး နည်းနည်း လှုပ်လိုက်တာနဲ့ မင်းတို့ရဲ့ အဖော်က ချက်ချင်း သေသွားနိုင်တယ်၊ အခုလိုမျိုး...!"

ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် ကာကာရှီက ကူနိုင်း (နင်ဂျာဓားမြှောင်) တစ်လက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ ဆာစကေး၏ လည်ပင်းကို ထိုးစိုက်တော့မည့်ပုံစံ ဖြစ်သွားသော်လည်း ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ သူက ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် တိုးဖျော့စွာ ဆိုလိုက်သည်။ "ဒါက မင်းတို့ နင်ဂျာဖြစ်ပြီးရင် ရင်ဆိုင်ရမယ့် အရာတွေပဲ။"

စကားဆုံးသည်နှင့် ကာကာရှီက လေ့ကျင့်ရေးကွင်း၏ အစွန်းနားရှိ ကျောက်စာတိုင်တစ်ခုဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။ ထိုကျောက်စာတိုင်ပေါ်တွင် နာမည်များစွာ ရေးထိုးထားပြီး ကာကာရှီက ကျောက်စာတိုင်ပေါ်သို့ လက်တစ်ဖက်ကို ညင်သာစွာ တင်လိုက်ရာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေသလို၊ လွမ်းဆွတ်တမ်းတနေသလို ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေသည်။

"ဒီပေါ်က နာမည်တွေကို မြင်လား... ဒါတွေက 'သူရဲကောင်း' လို့ ခေါ်ဝေါ်ခြင်းခံရတဲ့ နင်ဂျာတွေပဲ။"

"ဒီနေရာက လေ့ကျင့်ရေးကွင်း ဖြစ်သလို... စစ်သူရဲကောင်းဗိမာန်လည်း ဖြစ်တယ်။"