အခန်း ၂၁ - ကာကာရှီနှင့် ရင်ဆိုင်ရခြင်း

မထင်မှတ်ထားစရာမရှိဘဲ ခါဇူကာဇဲ၏ဓားချက်က လွဲချော်သွားခဲ့သော်လည်း ကာကာရှီမှာမူ မိမိဝမ်းဗိုက်ဆီသို့ ငုံ့ကြည့်မိသွားသည်။ ထိုနေရာရှိ အဝတ်စမှာ အနည်းငယ် စုတ်ပြဲသွားခဲ့ပြီး အပေါက်အပြဲလေးတစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း အများကြီးကို သက်သေပြနေခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ သူကိုယ်တိုင်လည်း ပေါ့ဆသွားခဲ့၍ ဖြစ်သည်။ ကာကာရှီသည် နောက်သို့ မီတာအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်ပြီးနောက် အနက်ရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ကောင်လေးကို စိုက်ကြည့်ကာ လက်ထဲမှစာအုပ်ကို သိမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကူနိုင်းတစ်လက်ကို ထုတ်ယူကာ လွှဲရမ်းလိုက်ပြီး ခိုင်မြဲစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရင်း -

“ချီကီ ခါဇူကာဇဲ မင်း တော်တော်လေး မဆိုးဘူးပဲ”

ကာကာရှီက တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ ယခုအချိန်တွင် ပျင်းရိငြီးငွေ့ဖွယ် အသွင်ဆောင်နေသော ကာကာရှီမှာ အနည်းငယ် ပို၍ တည်ကြည်အလေးအနက်ထားလာသည့် ပုံပေါ်နေသည်။

“ကာကာရှီဆန်ဆေကလည်း ချီးမွမ်းလွန်းနေပါပြီ။ ချီကီမျိုးနွယ်စုရဲ့ ဓားသိုင်းအကြောင်းကို ကျွန်တော် ကြားဖူးပါတယ်။ အင်မတန် အစွမ်းထက်တယ်လို့ ဆိုကြလို့ ဒီနေ့ပဲ မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့ခွင့်ရဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”

ခါဇူကာဇဲ၏ စကားသံအဆုံး၌ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် တစ်ဖန် လျှပ်စီးပမာ တိုးဝင်သွားပြီး ကာကာရှီထံသို့ ကပ်သွားခဲ့သည်။ လက်ထဲမှ ရှည်လျားသော ဓားမြှောင်ဖြင့် အဆက်မပြတ် ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ ထိုအရှိန်မှာ မည်မျှပင် မြန်ဆန်လှသနည်းဆိုလျှင် နာရူတိုနှင့် ဆာစကေးတို့အတွက် လေထုထဲ၌ ဓားအလင်းတန်းများ ဖြတ်ပြေးသွားသည်ကိုသာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ကာကာရှီလည်း အလေးအနက်ထားရန် ဖိအားပေးခံလိုက်ရသဖြင့် လက်ထဲမှ ကူနိုင်းကို အဆက်မပြတ် လှည့်ပတ်ကာ ဝင်ရောက်လာသော ဓားသွားများကို ခုခံလိုက်ရသည်။ သတ္တုချင်း ပွတ်တိုက်မိမှုကြောင့် မီးပွားများ တဖျတ်ဖျတ် စင်ထွက်သွားခဲ့သည်။ တိုက်ကွက်များ၏ ထောင့်စွန်းမှာ လှည့်စားလွန်းလှပြီး ဓားအေးစက်စက် အရှိန်အဝါကြောင့် ကာကာရှီအနေဖြင့် ၎င်းမှာ နင်ဂျာကျောင်းမှ အခုမှ ဆင်းလာသည့် ကလေးတစ်ယောက်မဟုတ်ဘဲ စစ်မှန်သော ရန်သူတစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ နင်ဂျာကျောင်းမှ ထွက်လာခါစ ကလေးမွှားများသည် ဓားကိုင်ကာ အတင်းတိုးဝင်တတ်ကြသည်သာ မဟုတ်ပါလော။ ယခုမူ သူလည်း အလေးအနက် မထား၍ မရတော့ချေ။ အကယ်၍ သူသာ သတိမထားပါက ထိုကောင်လေးက သူ့ကို တကယ်ပင် အသက်အန္တရာယ် ပေးနိုင်စွမ်းရှိသည်။

ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးနောက် ကာကာရှီသည် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ခုခံနေရုံသာ မဟုတ်တော့ဘဲ ကူနိုင်းဖြင့် ခါဇူကာဇဲ၏ ဦးခေါင်းထက်မှ ဓားချက်ကို ပယ်ဖျက်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်၍ ခါဇူကာဇဲ၏ ဝမ်းဗိုက်သို့ ပြန်လည် ထိုးနှက်လိုက်သည်။ သို့သော် ကူနိုင်းက တိုးဝင်လာသည်နှင့် ခါဇူကာဇဲသည် ကိုယ်ကို ဘေးသို့စောင်းကာ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။ ကူနိုင်းသည် ခါဇူကာဇဲ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ဆက်လက် ခြစ်သွားသော်လည်း ခါဇူကာဇဲ၏ ခြေလှမ်းများက မြေပြင်ပေါ်တွင် လျင်မြန်စွာ ပေါ့ပါးစွာ နင်းခြေကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း နောက်သို့ တစ်ဖန် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကာကာရှီသည်လည်း စစ်မှန်သော လက်ကွက်များကို စတင် ထုတ်ဖော်တော့သည်။ သူသည် ခါဇူကာဇဲထံသို့ ရှူရီကန် တစ်လက်ကို ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို လျင်မြန်စွာ အက္ခရာပုံဖော် လိုက်သည်။

“ရှူရီကန် အရိပ်ကိုယ်ပွားအတတ်!”

ခဏချင်းတွင်ပင် ရှူရီကန်တစ်လက်မှာ ဆယ်လက်မကမကွဲပြားသော အရေအတွက်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး လေကိုခွဲကာ ခါဇူကာဇဲထံသို့ ဝဲပျံတိုးဝင်သွားသည်။ ခါဇူကာဇဲသည် မျက်စိရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာတော့မည့် ရှူရီကန်များကို ကြည့်ကာ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ‘အာရုံခံစားမှုအမြင်’ ကို အသုံးချလိုက်သည်။ ခါဇူကာဇဲသည် ရှူရီကန်များ ပျံသန်းလာမည့် လမ်းကြောင်းအားလုံးကို ကြိုတင်သိမြင်နေသကဲ့သို့ ခေါင်းကို စောင်းကာ၊ ကိုယ်ကို လှည့်၍၊ ခန္ဓာကိုယ်ကို လေထဲတွင် လှန်ပြောင်းလျက် ရှူရီကန်အားလုံးကို ရှောင်တိမ်းလိုက်လေသည်။

ရှူရီကန်များသည် နောက်ကွယ်ရှိ သစ်ပင်ကြီးကို ထိုးစိုက်မိသွားပြီး သစ်ပင်ထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ နစ်ဝင်သွားမှုက ကာကာရှီ၏ တိုက်ကွက် မည်မျှ ပြင်းထန်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။ သို့သော် ခါဇူကာဇဲမှာမူ... အားလုံးကို ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

“ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ! ဒီအတိုင်းအတာအထိ လုပ်နိုင်တယ်လား!”

ချုံပုတ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော ဆာစကေးသည် ထိုမြင်ကွင်းကို ဆွံ့အစွာ ကြည့်နေမိပြီးနောက် သူ၏ လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်မိသည်။

ကာကာရှီသည်လည်း ခါဇူကာဇဲက သူ၏ ရှူရီကန်အားလုံးကို ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည့်အတွက် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ သို့သော် သူသည် ထုတ်ဖော်မပြောဘဲ ခါဇူကာဇဲကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်ကာ လေးနက်သော လေသံဖြင့် -

“ချီကီ ခါဇူကာဇဲ၊ မင်းကို ငါ အထင်သေးမိသွားတာ ဝန်ခံပါတယ်။ ဒါကြောင့် နောက်ပိုင်းမှာတော့ ငါ အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးတော့မယ်၊ မင်း... သတိထားပါ!”

“ကာကာရှီဆန်ဆေ... ဒါပေါ့၊ ဒီလိုပဲ ဖြစ်သင့်တာပေါ့၊ ကျွန်တော့်ကို ထိခိုက်မိမှာ စိတ်မပူပါနဲ့! ကျွန်တော်က အဲဒီလောက်အထိ နုနယ်လွန်းတဲ့သူ မဟုတ်ပါဘူး”

ခါဇူကာဇဲသည် ကာကာရှီကို သတိကြီးစွာဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ ထိုသူမှာ ရိုးရှင်းလှသူမဟုတ်ချေ။ အနည်းဆုံးတော့ ယခုအချိန်တွင် သူသည် ကာကာရှီကို အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မည်ဟု မသေချာသေးဘဲ နှစ်ဖက်စလုံး၏ အင်အားမှာ ကွာခြားလွန်းနေသေးသည်ဟု ဆိုရမည်။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကာကာရှီသည် စကားအပို မဆိုတော့ဘဲ မြေပြင်ကို ခြေထောက်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်နင်းကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပေါက်ကွဲထွက်မတတ် တွန်းပို့လျက် ခါဇူကာဇဲ၏ ရှေ့မှောက်သို့ လျှပ်တပြက် ရောက်ရှိလာပြီး ခါဇူကာဇဲ၏ ရင်ဘတ်ကို ဝှေ့ယမ်းကန်ချက်ဖြင့် ကန်သွင်းလိုက်သည်။

“မြန်လိုက်တာ!”

ခါဇူကာဇဲသည် စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်ပြီး မျက်ဝန်းများ ဝင်းလက်သွားသည်။ ‘အာရုံခံစားမှုအမြင်’ အရ မည်သို့လုပ်ဆောင်ရမည်ကို သိရှိလိုက်သဖြင့် သူသည် နောက်သို့ လှန်ချလိုက်ပြီး ရှူဆုအိ (ဆောင်းဦးရေလှိုင်း) ကို ဘယ်ဘက်သို့ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

“တိန်း...!”

ညင်သာသော အသံတစ်ခုနှင့်အတူ ဝှေ့ယမ်းကန်ချက်သည် ခါဇူကာဇဲ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်မှ ဖြတ်ကျော်သွားသော်လည်း သူ့ကို အနည်းငယ်မျှ မထိခိုက်စေခဲ့ချေ။ သို့သော် ဘယ်ဘက်ခါးဘေးတွင်မူ ထိုဘက်မှ ကူနိုင်းတစ်လက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ခါဇူကာဇဲသာ ဓားကို အချိန်မီ အသုံးမပြုဘဲ ခုခံလိုက်ခြင်းမရှိပါက ဤတိုက်ကွက်က သူ့ခါးကို တည့်တည့် ထိမှန်သွားပေလိမ့်မည်။

ကူနိုင်းကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲထုတ်ပြီးနောက် ကာကာရှီသည် ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ သို့သော် တစ်စုံတစ်ယောက်သော အကြောင်းကြောင့် သူ၏ တိုက်ကွက်တိုင်းကို ခါဇူကာဇဲက ခုခံနိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် ရှောင်တိမ်းနိုင်ခြင်း ရှိနေသည်။ ထိုကဲ့သို့သော စွမ်းရည်မျိုးကို ကာကာရှီအနေဖြင့် တိုက်ပွဲပေါင်း ရာချီ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော လူမျိုးများ၌သာ မြင်တွေ့ဖူးသည်။ ၎င်းမှာ တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံ အမြောက်အမြားကို အချိန်အကြာကြီး ဖြတ်သန်းပြီးမှသာ ဖြစ်တည်လာနိုင်သည့် တိုက်ပွဲဗီဇ အသိစိတ်မျိုး ဖြစ်သည်။ သို့သော် ခါဇူကာဇဲသည် ပါရမီရှင် ဖြစ်နေပါစေဦး၊ ဤမျှ ငယ်ရွယ်သော အသက်အရွယ်ဖြင့် ထိုမျှ ထက်မြက်သော တိုက်ပွဲဗီဇမျိုး ရှိနေရန် မဖြစ်နိုင်ချေ!

သို့သော် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ခါဇူကာဇဲသည် သူ၏တိုက်ကွက်များကို ‘မြင်’ နေနိုင်သည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

“ကိုယ်ခံပညာ (တိုက်ကွက်) က သူ့အပေါ်မှာ အသုံးမဝင်ဘူး၊ ဒါမှမဟုတ် အခုလောလောဆယ် အရှိန်မလုံလောက်သေးတာနဲ့ ခွန်အား မပြည့်ဝသေးတာ ဖြစ်နိုင်တယ်”

“ကာကာရှီဆန်ဆေ... အာရုံမပြန့်လွင့်ပါနဲ့!”

ခါဇူကာဇဲက ဆိုလိုက်ပြီး ရှည်လျားသော ဓားမြှောင်ဖြင့် ကာကာရှီ၏ လည်ပင်းဆီသို့ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။ ကာကာရှီက နောက်သို့ဆုတ်ကာ ရှောင်တိမ်းလိုက်စဉ် ခါဇူကာဇဲသည် အပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်၍ ပျံသန်းကန်ချက်ဖြင့် ကာကာရှီ၏ မျက်နှာတည့်တည့်သို့ ကန်သွင်းလိုက်သည်။ ကာကာရှီက လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ခုခံလိုက်သော်လည်း နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်ခွာသွားရန် ဖိအားပေးခံလိုက်ရသည်။

“ဒီကောင်လေး... ဒီလောက် ခွန်အားမျိုး ဘယ်ကရလာတာလဲ!”

ကာကာရှီသည် လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ခါဇူကာဇဲကို ကြည့်ကာ ဤကောင်လေးကို မည်သို့ ဆုံးမရမည်ကို စဉ်းစားနေမိသည်။ အလွန်လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနေသော ခါဇူကာဇဲကို ကြည့်ရင်း ကာကာရှီ၏ တစ်ခုတည်းသော သေဆုံးနေသည့် ငါးမျက်လုံးပမာ မျက်ဝန်းသည် အနည်းငယ် ဝင်းလက်သွားပြီး ခါဇူကာဇဲနှင့် အကွာအဝေးကို ခွာရန် နောက်သို့ဆုတ်ရင်း လက်အက္ခရာကို လျင်မြန်စွာ ပုံဖော်လိုက်သည်။

ကာကာရှီ၏ အက္ခရာပုံဖော်မှု အရှိန်မှာ အလွန်ပင် မြန်ဆန်လှသဖြင့် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။ ကာကာရှီ၏ ပါးစပ်က ဖောင်းကြွလာပြီး မီးလုံးကြီးတစ်ခုက ခါဇူကာဇဲထံသို့ တည့်တည့် ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

“မီးဓာတ် - လောင်မြိုက်ခြင်းဗုံး!”

ပြေးဝင်လာသော မီးလုံးကြီးကို ကြည့်ကာ ခါဇူကာဇဲ၏ လက်ထဲမှ ရှည်လျားသော ဓားမြှောင်သည် လှည့်ပတ်သွားပြီး အနက်ရောင် စွမ်းအင်အလွှာတစ်ခုက ရှူဆုအိပေါ်တွင် တိတ်တဆိတ် ကပ်ငြိသွားခဲ့သည်။ သူ၏ လက်ရှိခွန်အားဖြင့် ‘ကာလာဟာကီ’ မှာ အားမကောင်းသေးသော်လည်း ဓားတစ်လက်ကို မဆိုစလောက် ရစ်ပတ်ထားရန်မူ တတ်စွမ်းနိုင်သေးသည်။

လက်နက်ရောင်ဝါက ရှူဆုအိ တစ်ပြင်လုံးကို ရစ်ပတ်သွားပြီး ခါဇူကာဇဲသည် ဓားကို အထက်သို့ မြှောက်လိုက်ရာ လေဓာတ် ချာကရာက ဓားသွားပေါ်တွင် ပုံရိပ်ယောင် အပြာရောင် ဓားသွားတစ်ခုကို ထွက်ပေါ်လာစေသည်။ ထို့နောက် ဓားကို တစ်ချက် လွှဲရမ်းလိုက်သည်။

“ဓားနင်ဂျာအတတ်ပညာ - လေဓားသွား!”

အပြာရောင် လေဓာတ်ချာကရာက ရှူဆုအိနှင့် ပူးကပ်ကာ ထက်မြက်သော ဓားသွားတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး ဓားတစ်ချက်ဖြင့် မီးလုံးကြီးကို နှစ်ခြမ်းခွဲပစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အပြာရောင် လေဓားသွားတစ်ခုက လေကိုခွဲကာ ကာကာရှီထံသို့ တည့်တည့် ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။

“မီးလုံးကြီးက... တကယ်ပဲ အခွဲခံလိုက်ရတာလား!”

ကာကာရှီသည် ထိခိုက်ဒဏ်ရာ တစ်စုံတစ်ရာမရရှိဘဲ ဘေးကင်းနေသည့် ခါဇူကာဇဲကို ကြည့်ကာ အနည်းငယ် ဆွံ့အသွားရပြီး အကြောင်းရင်းကို စဉ်းစားရန် အချိန်မရဘဲ လက်နှစ်ဖက်ကို အက္ခရာပုံဖော်လိုက်ပြန်သည်။

“မြေဓာတ် - မြေပြင်စီးဆင်းမှုတံတိုင်း!”

မြေတံတိုင်းတစ်ခု ထက်အောက် မြင့်တက်လာပြီး ကာကာရှီ၏ မျက်နှာရှေ့တွင် ပိတ်ဆို့ပေးလိုက်သည်။ လေဓားသွားသည် မြေတံတိုင်းကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ အနည်းငယ် နစ်ဝင်သွားခဲ့သော်လည်း မြေတံတိုင်းကို ချိုးဖျက်ရန်မူ ကွာဟချက် အများကြီး လိုအပ်နေသေးသည်။

ရုတ်တရက် ကာကာရှီသည် ညာဘက်မှ လျှပ်တပြက် ပေါ်ထွက်လာပြီး ကြည်လင်သော ဆည်းလည်းသံတစ်ခုက ခါဇူကာဇဲ၏ နားစည်ထဲသို့ စိမ့်ဝင်လာခဲ့သည်။

“လှည့်စားအတတ် - နာရာကူမီ၏ အတတ်ပညာ”

ခါဇူကာဇဲသည်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဤပြဿနာကို သတိပြုမိသွားပြီး ကြီးမားသော ချာကရာများ အလိပ်လိုက် ထွက်ပေါ်လာကာ မမှန်မကန် စီးဆင်းသွားခဲ့သည်။ တစ်ခဏချင်းတွင်ပင် ကြီးထွားလာသော ဆည်းလည်းသံမှာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ခါဇူကာဇဲသည် လျင်မြန်စွာ နောက်သို့ဆုတ်ကာ ရှည်လျားသော ဓားမြှောင်ဖြင့် ရှေ့တွင် ကာကွယ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကူနိုင်းတစ်လက်သည် ခါဇူကာဇဲ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း ကြီးထွားလာပြီး ရှည်လျားသော ဓားမြှောင်က ကူနိုင်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်ကာ စူးရှသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာစေသည်။ ပိတ်ဆို့နိုင်ခဲ့သော်လည်း ခါဇူကာဇဲသည်လည်း အနီးကပ်ခံလိုက်ရပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လက်သီးတစ်ချက်က လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။ ခါဇူကာဇဲသည် ရှောင်တိမ်းရန် ခေါင်းကို လျင်မြန်စွာ လှည့်လိုက်သော်လည်း ထိမှန်သွားခဲ့ဆဲဖြစ်ကာ ပြင်းထန်သော ခွန်အားကြောင့် ခါဇူကာဇဲ၏ မျက်စိရှေ့တွင် မှောင်မိုက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် သူသည် အလွယ်တကူ လက်လျှော့ကာ အဖမ်းခံမည့်သူ မဟုတ်ချေ။ ဒဏ်ရာရရှိပြီးဖြစ်၍ အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ဒဏ်ရာချင်း လဲလှယ်သည်ဖြစ်စေ၊ တိုက်ကွက်ကို ကာကွယ်သည်ဖြစ်စေ အတူတူပင်ဖြစ်ကာ အချုပ်အားဖြင့် လက်လျှော့၍မဖြစ်ချေ။ လက်ဖဝါးကို လှည့်လိုက်ရာ ရှည်လျားသော ဓားမြှောင်၏ ကျန်ရှိသော စွမ်းအားက လွတ်လပ်စွာ လည်ပတ်သွားပြီး ဓားနှင့်အတူ ဝှေ့ယမ်းကာ ကကာရှီကို နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားစေရန် ဖိအားပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် မည်းမှောင်သော စွမ်းအားက ခါဇူကာဇဲ၏ ဘယ်ဘက်လက်သီးကို ရစ်ပတ်သွားခဲ့သည်။

“ကာလာဟာကီ - မာကျောမှု!”

ရှည်လျားသော ဓားမြှောင် မြေပြင်ပေါ်သို့ မကျရောက်မီ ခါဇူကာဇဲသည် လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်ပြီးဖြစ်ကာ ဓားသွား၏ ဘေးဘက်မှ ဖြတ်ကျော်လျက် ကာကာရှီ၏ ခါးဘေးသို့ လက်သီးဖြင့် တွင်းသွင်းလိုက်သည်။

ရှည်လျားသော ဓားမြှောင်က မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်ကာ မြေကြီးထဲသို့ တည့်တည့် စိုက်ဝင်သွားခဲ့သည်။ ကာကာရှီသည် နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်ရပြီး ခါးဘေးမှ နာကျင်မှုတစ်ခု တိုးဝင်လာသဖြင့် ကာကာရှီက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ခါဇူကာဇဲ၏ လက်သီးကို စိုက်ကြည့်ရင်း -

“အဲဒီ အမည်းရောင် အလွှာက ဘာလဲ? လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်အတတ်ပညာလား?”

“ကာကာရှီဆန်ဆေ... ကျွန်တော် ပြောသားပဲလေ! သတိမလွတ်ပါနဲ့လို့!”

ခါဇူကာဇဲက ခေါင်းကို ခါယမ်းကာ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး မိမိကိုယ်ကို တတ်နိုင်သမျှ ကြည်လင်အောင် ထိန်းသိမ်းလျက် လက်နှစ်ဖက်ကို လျင်မြန်စွာ အက္ခရာပုံဖော်လိုက်သည်။

“လှည့်စားအတတ် - မြေခွေးစိတ်အတတ်!”

“မကောင်းဘူး!”

ကာကာရှီက ရေရွတ်လိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်က လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်သွားကာ လှည့်စားအတတ်မှ ရုန်းထွက်ရန် လျင်မြန်စွာ ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ လှည့်စားအတတ်မှ ရုန်းထွက်ရန် အချိန်လိုအပ်ပြီး ခါဇူကာဇဲ ခုနကကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ ဤအချိန်မှာ မကြာမြင့်သော်လည်း ခါဇူကာဇဲအတွက် နင်ဂျုဆုကို ထုတ်ဖော်ရန် လုံလောက်လှသည်။

“လေဓာတ် - သားရဲလှိုင်း ပြင်းထန်သော လေဖဝါးချက်!”

ခါဇူကာဇဲ၏ အလွန်လျင်မြန်သော လက်ဖဝါးချက်ကြောင့် တစ်ခဏချင်းတွင်ပင် လေဖဝါးချက် အမြောက်အမြားက ကာကာရှီထံသို့ ပေါက်ကွဲထွက်မတတ် တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ကာကာရှီမှာ လှည့်စားအတတ်မှ ရုန်းထွက်ခါစသာ ရှိသေးပြီး ထိုမျှများပြားလှသော လေဖဝါးချက်များကို ကြည့်ကာ မကောင်းတော့ကြောင်း အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း ရှောင်တိမ်းရန် သို့မဟုတ် ခုခံရန် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီဖြစ်၍ မတတ်သာဘဲ လက်ခံလိုက်ရတော့သည်။

ကူနိုင်းကို ဝှေ့ယမ်းကာ လေဖဝါးချက် အချို့ကို ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို လှန်ကာ လက်ဖဝါးချက် အချို့ကို ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။ သူ တတ်နိုင်သမျှ ကောင်းမွန်စွာ လုပ်ဆောင်ခဲ့သော်လည်း လေဖဝါးချက် နှစ်ချက်မှာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားခဲ့ပြီး တစ်ချက်မှာ သူ၏လက်မောင်းဖြင့် ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရကာ နောက်ထပ်တစ်ချက်မှာမူ သူ၏ ညာဘက်ခြေထောက်နှင့် ပေါင်သို့ တည့်တည့် ထိမှန်သွားခဲ့သည်။

နင်ဂျုဆု၏ စွမ်းအားက အလွန်ပင် ကြီးမားလှသဖြင့် ပြင်းထန်သော ခွန်အားကြောင့် ကာကာရှီမှာ ယိမ်းထိုးသွားခဲ့ရသည်။ ခါဇူကာဇဲသည် ဤအခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ဓားကို မြှောက်လျက် ခြေလှမ်းများကို မြေပြင်ပေါ်တွင် လျင်မြန်စွာ တစ်ဖန် နင်းခြေကာ လျှပ်တပြက် ပြေးထွက်သွားပြီး ကာကာရှီ၏ ရင်ဘတ်သို့ ဓားဖြင့် ထိုးစိုက်လိုက်သည်။ ကာကာရှီက ဘေးသို့ ရှောင်တိမ်းချင်နေခဲ့သည်။

ခါဇူကာဇဲက အောက်သို့ ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ ကကာရှီက ခုန်ကျော်ကာ ရှောင်တိမ်းသွားခဲ့သည်။

“ချီကီ ခါဇူကာဇဲ!”

ကာကာရှီသည် မီတာအနည်းငယ် အကွာသို့ ခုန်ဆုတ်လိုက်ပြီး မလှမ်းမကမ်းရှိ ခါဇူကာဇဲကို သတိကြီးစွာဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ခြေထောက်များ၊ လက်မောင်းများနှင့် ခါးတို့မှ စူးရှသော နာကျင်မှုကို ခံစားနေရသဖြင့် သူသည် နင်ဂျာကျောင်းမှ ထွက်လာခါစ ကလေးတစ်ယောက်၏ ဒဏ်ရာပေးခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်ဟူသောအချက်ကို မယုံကြည်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေရသည်။ သူ၏ ပေါ့ဆမှု သို့မဟုတ် အင်အားကို ဝှက်ဖုံးထားမှု အပိုင်းအချို့ ရှိနေသော်လည်း ဒဏ်ရာရရှိသွားခြင်းက ဒဏ်ရာရရှိသွားခြင်းသာ ဖြစ်၍ ရှင်းပြနေစရာ မလိုချေ။

“ကာကာရှီဆန်ဆေ... ဆန်ဆေပဲ ကျွန်တော့်ကို သတ်ချင်တဲ့ စိတ်ထားရှိဖို့ ပြောခဲ့တာလေ”

ခါဇူကာဇဲက ကာကာရှီကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်ကာ ထပ်မံ၍ တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုတော့ဘဲ ချက်ချင်းပင် ခေါင်းခါလျက် ပြောလိုက်သည်။

“ဒါက စိတ်ဝင်စားစရာ မကောင်းတော့ဘူး၊ ကာကာရှီဆန်ဆေ... ဆန်ဆေသာ အစွမ်းကုန် မထုတ်ရင် ကျွန်တော့်အတွက် တိုက်ရတာ စိတ်မပါတော့ဘူး!”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ခါဇူကာဇဲသည် မြေပြင်ပေါ်မှ ဆည်းလည်းတစ်ခုကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ ကာကာရှီ၏ ရှေ့တွင် လွှဲရမ်းပြလိုက်ရင်း -

“ကာကာရှီဆန်ဆေ... ကျွန်တော် ရသွားပြီ၊ ဒါဆို ကျွန်တော့်ကို စာမေးပွဲအောင်တယ်လို့ သတ်မှတ်လို့ရပြီလား?”

ကာကာရှီသည် မိမိခါးတွင် ကျန်ရှိနေသော ဆည်းလည်းကို ကြည့်ကာ ခါဇူကာဇဲ အဘယ်ကြောင့် ဆက်လက် မတိုက်ခိုက်တော့ကြောင်း ချက်ချင်း နားလည်သွားခဲ့သည်။ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ခြင်းပင်... သူ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ခုနက ဓားချက်တွင် ခါဇူကာဇဲသည် ဆည်းလည်းတစ်ခုကို ဖြုတ်ယူသွားခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် သတိမထားမိခဲ့ချေ။

ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေပုံပေါ်သော်လည်း ဂရုမစိုက်ဟန် ဆောင်နေသည့် ကောင်လေးကို ကြည့်ကာ ကာကာရှီသည် စိတ်ထဲမှ မတတ်သာဘဲ ပြုံးလိုက်မိပြီး -

“အမြတ်ရပြီးမှ ဟန်ဆောင်နေတဲ့ ကောင်လေးပဲ” ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။

ခါဇူကာဇဲကို ကြည့်ကာ ကာကာရှီက ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညိတ်လိုက်ပြီး လေးနက်သော လေသံဖြင့် -

“ရတာပေါ့!” ဟု ဆိုလိုက်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ နောက်ဆုံးစမ်းသပ်ချက်က ဒါမှမဟုတ်သေးချေ။

ခါဇူကာဇဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှတစ်ဆင့် သူသည် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ အရိပ်အာဝါသကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ စရိုက်လက္ခဏာ မဟုတ်ဘဲ ပါရမီကို ဖြစ်သည်။ ထိုသူသည် အသက် တစ်ဆယ့်နှစ်နှစ် အရွယ်တွင် ဤမျှ အစွမ်းထက်ခဲ့ပြီး အသက် တစ်ဆယ့်သုံးနှစ်တွင် ထိုသူသည် အဆင့်-S သစ္စာဖောက်နင်ဂျာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူတို့၏ ပါရမီမှာ အလားတူပင် အံ့သြစရာ ကောင်းလှသည်။ ထိုသူ အသက် တစ်ဆယ့်နှစ်နှစ် အရွယ်တုန်းက တကယ်ပဲ ယခုကဲ့သို့ ခါဇူကာဇဲထက် ပို၍ သန်မာခဲ့ပါသလော။ အမှန်တော့ သူကိုယ်တိုင် အသက် တစ်ဆယ့်နှစ်နှစ် အရွယ်တုန်းကလည်း အလွန် သန်မာခဲ့သည်သာ ဖြစ်သည်။

ချုံပုတ်တစ်ခုထဲတွင် ဆာစကေးသည် ဤအရာအားလုံးကို ကြည့်နေခဲ့သည်။ ခါဇူကာဇဲနှင့် ကာကာရှီတို့၏ တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရင်း နှစ်ဦးစလုံး၏ ပြင်းထန်သော အင်အားကို ခံစားလိုက်ရကာ သူ၏ လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်မိသည်။ သူသည် မကျေမနပ် ဖြစ်နေမိသော်လည်း ဘာမှ မတတ်နိုင်ခဲ့ချေ။ ထိုသူမှာ တကယ်ပင် ဤမျှ သန်မာနေခဲ့သည်။ သူသည် မိမိထက် သန်မာသောသူ ရှိနေသည်ကို လက်ခံနိုင်သော်လည်း မိမိနှင့် သက်တူရွယ်တူများထဲတွင်မူ မဖြစ်ချင်ပါ...!

“ဟားဟားဟားဟား! ခါဇူကာဇဲက တော်တော်လေး အစွမ်းထက်တာပဲ၊ ကာကာရှီဆန်ဆေကတော့ အူတူတူ အတတနဲ့ ဖြစ်သွားတာပဲ၊ အသည်းယားစရာကြီး!”

နာရူတိုသည် သစ်ပင်ပေါ်တွင် ဇောက်ထိုး ဆွဲသလဲ အချိတ်ခံထားရပြီး ခါဇူကာဇဲက ဆည်းလဲကို ယူဆောင်သွားသည်ကို ကြည့်ကာ မိမိ၏ အခြေအနေကို လုံးဝ မေ့လျော့နေသကဲ့သို့ ရယ်မောနေခဲ့သည်။

ကာကာရှီက သူ့ကို တစ်ချက် စိုက်ကြည့်ကာ -

“မင်း အရင်ဆုံး ဘယ်လိုဆင်းရမလဲဆိုတဲ့ နည်းလမ်းကို ရှာဖွေလိုက်တာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်!” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ခါဇူကာဇဲက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ရှူဆုအိကို ဓားအိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်ကာ ကာကာရှီထံသို့ အနည်းငယ် ဦးညွှတ်လျက် ပြုံးကာ -

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကာကာရှီဆန်ဆေ” ဟု ဆိုလိုက်လေသည်။