အခန်း ၇ စွန့်ပစ်ထားသော ဆေးရုံ (၃)
ဒုတိယမြောက် အခန်းထဲရှိ ပစ္စည်းများမှာ ပထမအခန်းထက်ပင် ပို၍ ထူးဆန်းနေသည်။ နံရံလေးဖက်မှသည် မျက်နှာကြက်အထိ ရေတွက်၍မရနိုင်သော ပုံတူပန်းချီကားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ အခန်းထဲတွင် အခြားပစ္စည်း မရှိသလောက်ဖြစ်သော်လည်း နံရံတိုင်းမှာတော့ ပန်းချီကားများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ အခန်းအလယ်တည့်တည့်တွင်မူ သံမဏိသေတ္တာ (Safe) တစ်လုံးတည်းသာ သီးသန့်ရှိနေသည်။
"ဒီပဟေဠိကတော့ တော်တော်လေး ရှင်းနေပြီပဲ" ဖုန်းပုကျွယ်သည် သံမဏိသေတ္တာဆီသို့ လျှောက်သွားကာ အနီးကပ်ကြည့်ရန် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်သည်။ "ဒါက လေ့ကျင့်ရေးအဆင့် (Training Mode) ဆိုတော့... ကစားသမားတွေက ကြောက်လန့်နေလို့ သေချာမစဉ်းစားနိုင်မှာကို ဂိမ်းဘက်က ထည့်တွက်ပေးထားပုံရတယ်" သူက ဤအခက်အခဲအဆင့်မှာ သူ့အတွက် အလွန်လွယ်ကူလွန်းနေသကဲ့သို့ ပြောလိုက်သည်။
ဝမ်တန်ကျီလည်း သူ့နောက်မှ ကပ်လိုက်လာသည်။ ယခုအချိန်တွင် နံရံပေါ်ရှိ မျက်နှာပုံစံများသည် သက်ရှိများကဲ့သို့ပင် အသက်ဝင်နေသလို သူ ခံစားနေရသည်။ ထိုမျက်နှာများထဲတွင် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု တူညီသောအရာဟူ၍ မရှိချေ။ မျက်လုံးပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ သူ့ကို ဝိုင်းကြည့်နေသလို ခံစားချက်ကြောင့် ဝမ်တန်ကျီမှာ ကြက်သီးတဖြန်းဖြန်း ထနေတော့သည်။
"ကျွယ်ကော... ဒီသေတ္တာကို အပြင်ထုတ်ပြီးမှ စစ်လို့မရဘူးလား" ဝမ်တန်ကျီက မေးလိုက်သည်။
"ခဏလေးပါ... မိနစ်ပိုင်းအတွင်း ပြီးသွားမှာပါ" ဖုန်းပုကျွယ်သည် မတ်တပ်ရပ်ကာ သူရလာသော ပုံကြမ်းများကို ရှေ့တွင်ချ၍ နံရံပေါ်မှ ပုံတူပန်းချီများကို စတင်လေ့လာတော့သည်။ "ငါ သေတ္တာနားသွားတုန်းက ဒါကိုဖွင့်ဖို့ ဂဏန်းခြောက်လုံးပါတဲ့ လျှို့ဝှက်နံပါတ် လိုတယ်လို့ စနစ်က သတိပေးတယ်"
သူ့မျက်လုံးများက တစ်နေရာတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။ "အော်... ဟိုမှာပဲ!" သူက နံရံနားသို့ လျှောက်သွားကာ ခေါင်းကို ဘယ်ဘက်သို့ စောင်းကြည့်လိုက်သည်။ "ဒီအခန်းထဲမှာ ပုံတူပန်းချီတွေ အများကြီး ဆွဲထားတာက ကစားသမားတွေရဲ့ အမြင်အာရုံကို ရှုပ်ထွေးအောင် လုပ်ထားတာ" သူက နံရံကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း "ဟိုမှာကြည့်... ထောင့်ဖြတ်မျဉ်းအတိုင်း စီနေတဲ့ မျက်နှာ ခြောက်ခုရှိတယ်။ အဲဒါတွေက ငါတို့ရထားတဲ့ ပုံကြမ်းတွေနဲ့ တစ်ထပ်တည်းပဲ"
သူသည် ကြည့်ရရုံနှင့်ပင် ကျောချမ်းစရာကောင်းလှသော ထိုပုံများကို ဘယ်မှညာ၊ အပေါ်မှအောက်သို့ စတင်နှိုင်းယှဉ်တော့သည်။ ပုံကြမ်းစာရွက်များ၏ ထောင့်တွင် ရေးထားသော ဂဏန်းများကို ကြည့်ရင်း သူက ခပ်တိုးတိုး ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။ "၄၊ ၁၊ ၆၊ ၃၊ ၅၊ ၂"
ဖုန်းပုကျွယ်သည် သေတ္တာဆီသို့ ပြန်သွားကာ လျှို့ဝှက်နံပါတ်ကို ရိုက်ထည့်လိုက်သည်။ "တကယ်လို့ မင်းက ပထမအခန်းကို တံခါးဖွင့်ပြီး အပေါ်ယံပဲ ကြည့်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ဒီပုံကြမ်းတွေထဲက သဲလွန်စကို တွေ့မှာမဟုတ်ဘူး။ အဲဒါဆိုရင်တော့ ဒီဒုတိယအခန်းက သေတ္တာကို ဖွင့်ဖို့ လျှို့ဝှက်နံပါတ်ကိုလည်း သိမှာမဟုတ်တော့ဘူးပေါ့"
သူက နံရံပေါ်ရှိ မျက်နှာခြောက်ခုကို လှည့်ကြည့်ရင်း "တကယ်တော့ တံခါးစဖွင့်လိုက်ကတည်းက အလင်းရောင် အကျဆုံးနေရာမှာ အဖြေက ရှိနေပြီးသား။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့မှာ ဒီပုံကြမ်းတွေသာ မရှိဘူးဆိုရင် လျှို့ဝှက်နံပါတ်က ဒီအခန်းထဲမှာ ရှိမှန်းသိရင်တောင် ရှာတွေ့ဖို့ မလွယ်ဘူး"
ထိုအချိန်တွင် သံမဏိသေတ္တာ ပွင့်သွားသည်။ အတွင်း၌ သော့တစ်ချောင်းနှင့် ကတ်ပြားတစ်ခု တွေ့ရသည်။ "တွက်ချက်မှု မှားသွားပြီ" ပစ္စည်းနှစ်ခု၏ အချက်အလက်များကို စစ်ဆေးပြီးနောက် ဖုန်းပုကျွယ်က ရေရွတ်လိုက်သည်။
"ဘာဖြစ်လို့လဲ" ဖုန်းပုကျွယ်၏ တည်ငြိမ်မှုကြောင့် ဝမ်တန်ကျီလည်း လိုက်၍ စိတ်အေးသွားပုံရသည်။ သူ၏ ကြောက်ရွံ့မှုတန်ဖိုး (Fear Value) သည် ယခုအခါ ၃ ရာခိုင်နှုန်းသာ ရှိတော့သည်။
"ဒီသော့ကို မကြာခင် သုံးရတော့မယ်။ ပြီးတော့ ဒါက..." ဖုန်းပုကျွယ်က ကတ်ပြားကို ဝမ်တန်ကျီထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။
[အမည် - ပေါက်ကွဲစေသော နတ်ဘုရားလက်သီး]
[ကျွမ်းကျင်မှုကတ် (Skill Card) အင်္ဂါရပ် - အသုံးပြုနိုင်သော စွမ်းရည် (Active skill)၊ နှစ်ကြိမ်အသုံးပြုပြီးနောက် ပျောက်ကွယ်သွားမည်]
[အမျိုးအစား - တိုက်ခိုက်ရေး]
[အကျိုးသက်ရောက်မှု - ပစ်မှတ်ကို ထိမှန်ပြီးနောက် ပေါက်ကွဲစေပြီး မီးဓာတ် (Fire Attribute) ထိခိုက်မှု ပေးစွမ်းနိုင်သည်]
[အသုံးပြုမှု - ကိုယ်ခန္ဓာစွမ်းအင် (Physical Value) ၅၀ မှတ်]
[အသုံးပြုနိုင်သည့် အခြေအနေ - တိုက်ခိုက်ရေးအထူးကျွမ်းကျင်မှု (Fighting Specialty) အဆင့် F]
[မှတ်ချက် - ဘုန်း!]
"ဆုလာဘ်အနေနဲ့ အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းတစ်ခုခု ရမယ်လို့ ထင်ထားတာ။ ကျွမ်းကျင်မှုစွမ်းရည် (Skill) တစ်ခုပဲ ဖြစ်နေတယ်" ဟု ဖုန်းပုကျွယ်က ပြောလိုက်သည်။
"နေပါဦး... ပစ္စည်းတွေ စွမ်းရည်တွေက ထားပါဦး။ ဒီမှာ ဝှက်ထားတဲ့ ဆုလာဘ်တွေ ရှိမယ်ဆိုတာ မင်း ဘယ်လို သိတာလဲ" ဟု ဝမ်တန်ကျီက မေးသည်။
"ဒါက သိသာနေတာပဲ မဟုတ်လား။ ဒီဂိမ်းက အတွေ့အကြုံ (EXP) ကလွဲလို့ ဘာမှမပေးဘူး ဆိုပေမဲ့ ကစားသမားတွေအတွက် မျှတမှုရှိအောင် ဇာတ်လမ်းကို နည်းလမ်းနှစ်မျိုးနဲ့ ပြီးဆုံးနိုင်အောင် လုပ်ပေးထားတယ်" ဖုန်းပုကျွယ်က ရှင်းပြသည်။ "အခု ငါတို့သွားနေတာက တစ်စုံတစ်ယောက်ကို တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်တဲ့ နည်းလမ်းမဟုတ်ဘဲ ပဟေဠိတွေကို ဖြေရှင်းတဲ့ နည်းလမ်းကို သုံးနေတာ"
သူသည် သော့ကို ကိုင်ထားရင်း ဝမ်တန်ကျီကို ခေါ်၍ ဒုတိယအခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ "တကယ်လို့ ကစားသမားတွေက ပဟေဠိမဖြေရှင်းချင်ဘူး ဆိုရင်တော့ ရန်သူတွေကို ရင်ဆိုင်နိုင်ဖို့ သူတို့ရဲ့ ကြောက်စိတ်ကို အနိုင်ယူရမယ်။ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် ကောင်းမယ်ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ အထူးကျွမ်းကျင်မှု (Specialties) အဆင့်တွေ တက်လာမယ်။ အဆင့်နဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် တက်လာတဲ့အခါ ဂိမ်းကစားနေရင်း ကျွမ်းကျင်မှုတန်ဖိုး (Skill Value) တွေ ရလာနိုင်တယ်"
"အဲဒီအတောအတွင်းမှာ ငါတို့ကတော့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် မြှင့်တင်ဖို့ထက် ဂိမ်းရဲ့ တိုးတက်မှုအဆင့်ကိုပဲ အာရုံစိုက်နေတာ။ ပဟေဠိကို ဖြေရှင်းနိုင်မယ်ဆိုရင် ဂိမ်းရဲ့ အခက်အခဲအဆင့်ကို လျှော့ချနိုင်မယ်၊ မလိုအပ်တဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ရှောင်လွှဲနိုင်မယ်၊ ပြီးတော့ ဇာတ်ကွက်ကိုလည်း ပိုကောင်းအောင် လုပ်နိုင်မယ်။ ဒီနည်းလမ်းကို လိုက်တဲ့ ကစားသမားတွေကတော့ အထူးကျွမ်းကျင်မှု အဆင့်တွေမှာ နောက်ကျကျန်ခဲ့လိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် စနစ်က အဲဒါကို ပြန်ဖြည့်ဆည်းပေးတဲ့အနေနဲ့ ပေးတဲ့ ဆုလာဘ်က ပုံမှန်ထက် ပိုများတတ်တယ်"
ဤတွင် ဝမ်တန်ကျီ နားလည်သွားပြီး ဖုန်းပုကျွယ်၏ စကားကို ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "လေ့ကျင့်ရေးအဆင့် (Training Mode) က ကျွမ်းကျင်မှုတန်ဖိုး (Skill Value) မပေးဘူး... ဒါကြောင့် ကစားသမားက ပဟေဠိကို ဖြေရှင်းဖို့ ရွေးချယ်ရင် ပစ္စည်းတွေနဲ့ ပြန်ပေးတာပေါ့"
"အတိအကျပဲ" ဖုန်းပုကျွယ်သည် တတိယမြောက် တံခါးကို ဆွဲကြည့်လိုက်သည်။ သူထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် တံခါးမှာ သော့ခတ်ထားသည်။ သူသည် သော့ကို သုံး၍ ချက်ချင်းပင် ဖွင့်လိုက်ရာ တံခါးပွင့်သွားသည်နှင့် သော့မှာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
တတိယမြောက်အခန်းမှာမူ သန့်ရှင်းနေသည်။ နံရံဘက်တွင် စားပွဲတစ်လုံး ရှိနေပြီး ၎င်းပေါ်၌ မှတ်စုစာအုပ်တစ်အုပ် တင်ထားသည်။
"ဟေး... မင်းရဲ့ အထူးကျွမ်းကျင်မှု (Specialties) အကွက်တွေထဲက ဘယ်နှစ်ခု ပွင့်သွားပြီလဲ" ဖုန်းပုကျွယ်က မှတ်စုစာအုပ်ကို ကောက်ယူရင်း မေးလိုက်သည်။
"ငါ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး (Fighting) နဲ့ အထွေထွေ (Common) အထူးကျွမ်းကျင်မှု နှစ်ခုလုံးက အဆင့် F မှာ ရှိတယ်။ မင်းကော ဘယ်လိုလဲ"
"ငါကတော့ ‘အထွေထွေ’ တစ်ခုပဲ ပွင့်သေးတယ်" ဖုန်းပုကျွယ်က မှတ်စုစာအုပ်ကို လှန်ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်က ဘယ်လို အခြေအနေမှာ ပွင့်သွားတာလဲ"
"ကစားသမားသစ် သင်ခန်းစာ (New Player Tutorial) တုန်းက မျောက်နဲ့တူတဲ့ အကောင်တစ်ကောင် ငါ့ကို လာတိုက်တယ်။ အဲဒါကို ငါသတ်လိုက်တော့ တိုက်ခိုက်ရေးအထူးကျွမ်းကျင်မှု အဆင့် F ပွင့်သွားတယ်လို့ စနစ်က အကြောင်းကြားတယ်" ဝမ်တန်ကျီက ပြန်စဉ်းစားရင်း ပြောသည်။ "ဒါပေမဲ့ အထွေထွေစွမ်းရည်ကတော့ ဇာတ်လမ်းပြီးမှ ပေါ်လာတာ"
"အော်... အဲဒါကြောင့်ကိုး။ ဒါဆိုရင် ငါတို့ အထူးကျွမ်းကျင်မှု ခြောက်ကွက်လုံး ပွင့်အောင် အခွင့်အရေး ရှာရမှာပေါ့" ဟု ဖုန်းပုကျွယ်က တွေးတောရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူက ဝမ်တန်ကျီဘက် လှည့်ကာ "မင်း စွမ်းရည်ရသွားပြီဆိုတော့ ကျွမ်းကျင်မှုဘား (Skill bar) ပွင့်သွားလောက်ပြီ။ မင်းက အခြေအနေနဲ့ ကိုက်ညီတာမို့ အဲဒီစွမ်းရည်ကတ်ကို ယူထားလိုက်။ မကြာခင် သုံးရမှာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်"
ဖုန်းပုကျွယ်သည် ကျွမ်းကျင်မှုကတ်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကိုင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ အချက်အလက်များကို ဖတ်နေစဉ် သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှုဘား ပွင့်သွားကြောင်း စနစ်က သတိပေးသည်။ Thriller Paradise ရှိ ကျွမ်းကျင်မှုဘားတွင် အကွက် ၁၂ ကွက်သာ ရှိသည်။ ကစားသမားများသည် ဇာတ်လမ်းထဲသို့ မဝင်မီ ၎င်းတို့ကို ချိန်ညှိနိုင်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဇာတ်ကောင်တွင် စွမ်းရည်မည်မျှပင် ရှိစေကာမူ ဇာတ်လမ်းတစ်ခုအတွင်း စွမ်းရည် ၁၂ ခုထက် ပို၍ မသုံးနိုင်ပေ။ ထို့ပြင် ကျွမ်းကျင်မှုဘားတွင် ထည့်သွင်းထားသော စွမ်းရည်ကတ်များသည် တစ်ခါမျှ မသုံးရသေးလျှင်ပင် ဇာတ်ကောင်နှင့် ပေါင်းစပ်သွားသဖြင့် အခြားသူနှင့် လဲလှယ်၍မရတော့ပေ။ ကစားသမားတစ်ဦးသည် စွမ်းရည်ကတ်ကို ရောင်းချချင်ပါက ၎င်းကို ကျွမ်းကျင်မှုဘားထဲ မထည့်ဘဲ အိတ်ထဲတွင်သာ ထည့်ထားရမည်ဖြစ်သည်။ စွမ်းရည်ကတ်ကို တစ်ကြိမ်ထည့်သွင်းလိုက်သည်နှင့် ကတ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ထိုစွမ်းရည်သည် ကစားသမား၏ အချက်အလက်အဖြစ် မီနူးတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားမည် ဖြစ်သည်။
အခြားစည်းမျဉ်းတစ်ခုမှာ မသုံးရသေးသော စွမ်းရည်ကတ်များကို ဇာတ်လမ်းအတွင်းမှ အပြင်သို့သာ ယူဆောင်သွားနိုင်ပြီး အပြင်မှ ဇာတ်လမ်းအတွင်းသို့ ယူဆောင်လာ၍ မရခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ကစားသမားများ စွမ်းရည် ၁၂ ခုအပြင် အိတ်ထဲတွင်လည်း စွမ်းရည်ကတ်များစွာ အပိုသယ်ဆောင်လာခြင်းကို တားဆီးရန် ဖြစ်သည်။ ကန့်သတ်ချက် တစ်ခုမှာမူ ဇာတ်လမ်းအတွင်း အသစ်တွေ့သော စွမ်းရည်ကတ်ကို ထိုနေရာတွင်တင် ချက်ချင်း လေ့လာနိုင်သည်။ အကယ်၍ ကျွမ်းကျင်မှုဘား ပြည့်နေပါက စွမ်းရည်ဟောင်းတစ်ခုနှင့် အသစ်လဲလှယ်ရန် လော့ဂ်အင်ဝင်သည့် နေရာ (Login Space) သို့ ပြန်သွားရမည် ဖြစ်သည်။
"ဒါ ပေါ်လာပြီပဲ... ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ နှစ်ကြိမ်ပဲ သုံးလို့ရတာလဲ" ဝမ်တန်ကျီက နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။ ဤမေးခွန်းကို မေးသူမှာ ဂိမ်း၏ မိတ်ဆက်လမ်းညွှန်ကို မဖတ်ထားကြောင်း သိသာလှသည်။
ဖုန်းပုကျွယ်သည် မှတ်စုစာအုပ်ကို စိတ်ပါဝင်စားစွာ ဖတ်နေရင်းပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "စွမ်းရည်တွေရဲ့ အင်္ဂါရပ်က အရေးကြီးဆုံးပဲ။ စွမ်းရည်တွေကို အသုံးပြုနိုင်သော စွမ်းရည် (Active) နဲ့ အမြဲရှိနေသော စွမ်းရည် (Passive) ဆိုပြီး နှစ်မျိုးခွဲထားတယ်။ Active စွမ်းရည်မှာ ‘အမြဲတမ်းပိုင်ဆိုင်မှု’၊ ‘အချိန်ကန့်သတ်ပိုင်ဆိုင်မှု’ နဲ့ ‘အသုံးပြုသည့်အကြိမ်ရေအရ ကုန်ဆုံးမှု’ ဆိုပြီး သုံးမျိုးရှိတယ်။ Passive မှာတော့ ပထမနှစ်မျိုးပဲ ရှိတယ်"
ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူက ဆက်ပြောသည်။ "မင်းရဲ့ကတ်က အသုံးပြုတဲ့ အကြိမ်ရေအရ ကုန်ဆုံးမယ့် အမျိုးအစားပဲ။ နှစ်ကြိမ်သုံးပြီးရင် ဒါက ပျောက်သွားလိမ့်မယ်"
"ငါ့ကြည့်ရတာ သူတို့က ငါတို့ကို နောက်နေသလိုပဲ" ဝမ်တန်ကျီက ထိုသို့ မှတ်ချက်ပေးသော်လည်း ဖုန်းပုကျွယ် ပြောသည့်အတိုင်း စွမ်းရည်ကို ထည့်သွင်းလိုက်သည်။
"မဟုတ်ဘူး... ဒါက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပါတယ်" ဟု ဖုန်းပုကျွယ်က ပြောသည်။ "မင်းရဲ့ လက်ရှိ ကိုယ်ခန္ဓာစွမ်းအင်နဲ့ဆိုရင် အပြည့်ရှိနေရင်တောင် နှစ်ချက်ပဲ ထိုးနိုင်မှာ။ ဒီဇာတ်လမ်းရဲ့ အခြေအနေအရလည်း တတိယတစ်ချက်အထိ သုံးဖို့ လိုမှာမဟုတ်ဘူး။ ဘာမှမသုံးရတာတောင် ဖြစ်နိုင်သေးတယ်" သူက ခေတ္တတုံ့ဆိုင်းသွားပြီးမှ "တကယ်လို့ ဒါက ‘အမြဲတမ်း’ ဒါမှမဟုတ် ‘အချိန်ကန့်သတ်’ စွမ်းရည်သာ ဖြစ်မယ်ဆိုရင် လိုအပ်ချက်တွေနဲ့ စွမ်းအင်ကုန်ဆုံးမှုက ဒီလောက် နည်းမှာမဟုတ်ဘူး။ တိုက်ခိုက်ရေးအဆင့် ပိုမြင့်ဖို့ လိုမှာဖြစ်သလို ကိုယ်ခန္ဓာစွမ်းအင်လည်း အများကြီး ကုန်မှာပဲ။ မဟုတ်ရင်တော့ ဒီစွမ်းရည်က အရည်အသွေး နိမ့်သွားလိမ့်မယ်။ ဥပမာ - အဆင့် ၅၀ ရှိတဲ့ သေနတ်ပစ်ကျွမ်းကျင်တဲ့ ကစားသမားတစ်ယောက်က အမြဲတမ်းသုံးလို့ရတဲ့ နပန်းစွမ်းရည်ကို တပ်ဆင်ထားတယ်ဆိုပါစို့။ အဲဒီစွမ်းရည်က အဆင့် F ပဲ လိုအပ်ပြီး ကိုယ်ခန္ဓာစွမ်းအင် ၅၀ ပဲ ကုန်မယ်ဆိုရင် သူက အဲဒီစွမ်းရည်ကို အကြိမ်တစ်ရာလောက် ဆက်တိုက် သုံးလို့ရနေမှာ မဟုတ်လား"
ဝမ်တန်ကျီကလည်း ဒါက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်ဟု ယူဆမိသည်။ "အင်း... ဟုတ်သားပဲ။ တကယ်လို့ သူတို့က တိုက်ခိုက်ရေးအဆင့် F ပဲ လိုတဲ့ စွမ်းရည်ကို ပေးထားပြီး ကိုယ်ခန္ဓာစွမ်းအင် ကုန်ဆုံးမှုက ၁၀၁ မှတ် ဖြစ်နေမယ်ဆိုရင်တော့ ဒါက ဂိမ်းဒီဇိုင်းအဖွဲ့ရဲ့ အမှားပဲ ဖြစ်မှာပေါ့"
"ဟေး... ငါ မင်းကို တစ်ခု သတိပေးရဦးမယ်။ အဆင့် F မှာ ဒီလို Active စွမ်းရည်မျိုး အောင်မြင်ဖို့ နှုန်းက ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းပဲ ရှိတယ်။ ဒါကြောင့် အဆင့်နိမ့်ကစားသမားတစ်ယောက်က စွမ်းရည်တစ်ခု ရလာရင် အဲဒါကို အောင်အောင်မြင်မြင် သုံးနိုင်ဖို့က ကံတရား (Karma) ပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်" ဟု ဖုန်းပုကျွယ်က ထပ်လောင်းပြောသည်။
"ဒါက လူလိမ်ကျတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား"
"အဲဒါကြောင့်လည်း ငါက အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းတွေကိုပဲ ရှာချင်တာပေါ့။ ငါ ဂိမ်းရဲ့ ပင်မစာမျက်နှာမှာ စစ်ကြည့်ပြီးပြီ။ ဒီနေ့မနက်တင် Closed Beta ဗားရှင်း ထွက်လာတာ၊ ပြီးတော့ ညနေမှာ လမ်းညွှန်ချက်တွေ ထွက်လာတယ်။ အဆင့် ၁၀ ရောက်သွားတဲ့ သူအချို့က ဖိုရမ်မှာ ပြောကြတာတော့ ဇာတ်ကောင်က အဆင့်နိမ့်နေသေးရင် ပစ္စည်းတွေက အကောင်းဆုံးပဲတဲ့။ အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ‘ထူးချွန်’ (Excellent) နဲ့ အထက်ရှိတဲ့ ပစ္စည်းတွေကတော့ ‘အလွန်ရှားပါး’ တယ်တဲ့"
ဖုန်းပုကျွယ်သည် အလုပ်နှစ်ခုကို တစ်ပြိုင်တည်း လုပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ စကားစမြည် ပြောဆိုနေရင်းပင် သူသည် မှတ်စုစာအုပ်ကို ဖတ်ပြီးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။ "အဆင့် ၁၀ ထိ ရောက်ဖို့က လွယ်ကူနိုင်ပါတယ်။ တကယ်လို့ ကစားသမားမှာ ပစ္စည်းကောင်းကောင်းရှိရင် ပဟေဠိမဖြေရှင်းဘဲနဲ့လည်း အသက်ရှင်နိုင်တယ်။ အင်အားသုံးပြီး ဇာတ်လမ်းကို အဆုံးသတ်လိုက်ရုံပဲ။ အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ ဂိမ်းက အဆင့်နိမ့်တွေအတွက် ပစ္စည်းကောင်းတွေ ပေးမှာမဟုတ်ဘူး"
သူ မှတ်စုစာအုပ်ကို ပိတ်လိုက်သည်။ "အဆင့် ၁၀ ကျော်သွားရင်တော့ အဆင့်နိမ့် ‘ထူးချွန်’ ပစ္စည်းတွေက သိပ်ပြီး တန်ဖိုးမရှိတော့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ လွှင့်ပစ်ဖို့ကလည်း နှမြောစရာပဲ။ အခုလောလောဆယ် ဆိုင်တွေလည်း မဖွင့်သေးတော့ အိတ်ထဲမှာပဲ ထည့်ထားရတာ နေရာပုပ်တာပေါ့"
စကားပြောနေရင်း ဖုန်းပုကျွယ်မှာ ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်သွားသည်။ "ဟာ... တွက်ချက်မှု မှားသွားပြီ!"
"ဘာဖြစ်လို့လဲ" ဝမ်တန်ကျီ ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ သူသည် သစ်သီးလှီးဓားကို မြှောက်ကာ တံခါးအပြင်ဘက်က စင်္ကြံလမ်းဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ နံရံပေါ်ရှိ သွေးစွန်းနေသော ခြေရာများမှလွဲ၍ ဘာမျှ မတွေ့ရချေ။
"နောက်ကျရင် သေတ္တာတွေဖွင့်ဖို့ လိုလာရင် မင်းပဲ ဖွင့်တော့။ ငါက လျှို့ဝှက်နံပါတ်နဲ့ ဘယ်လိုဖွင့်ရမလဲပဲ ပြောပြမယ်" ဟု ဖုန်းပုကျွယ်က ပြောသည်။
"ဟူး... ငါက ဘာများလဲလို့" ဝမ်တန်ကျီက ဆက်ပြောသည်။ "ဒီကံတရားဆိုတာက အဓိပ္ပာယ်မရှိပါဘူး၊ ဖြစ်နိုင်ခြေ (Probability) သဘောတရားပဲဟာ။ မင်းဖွင့်ရင်ရော ဘာဖြစ်မှာမလို့လဲ"
"ငါ အပြင်ထွက်ပြီး ကျောက်ခဲတစ်လုံးလောက် ကောက်ပြီး မင်းခေါင်းကို ထုပစ်ချင်လိုက်တာ"
"အေးပါ... ငါ့အမှားပါ"
ဖုန်းပုကျွယ်သည် မှတ်စုစာအုပ်ကို အိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး "သွားကြစို့။ လမ်းလျှောက်ရင်းနဲ့ ဒီဇာတ်လမ်းအကြောင်း ငါပြောပြမယ်..." ဟု ဆိုကာ ထွက်လာခဲ့တော့သည်။