အခန်း ၅၀ - ပြိုင်ဘက်ကင်း ကြက်သွန်ဖြူ (၄)

ဖုန်းပုကျွယ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဝမ်ထန်ကျီမှာ ထိုမျှလောက် တည်ငြိမ်အေးဆေးသူ မဟုတ်ပေ။ ပို၍ရိုးသားဖြူစင်သူ ပီပီ၊ မြေပြင်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် သူသည် များများစားစား တွေးမနေတော့ဘဲ ပင်မမစ်ရှင်ကိုသာ စတင်အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ နည်းနည်းတော့ နားအေးပါးအေး နေတတ်သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ သူသည် ထိရောက်မှုရှိသော ကစားသမားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ လမ်းဘေး သတင်းစာဆိုင်တစ်ခုတွင် မြို့ပြမြေပုံတစ်ခုကို သူ ချက်ချင်းရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး အဲလက်မူး ကုမ္ပဏီ၏ လိပ်စာကို ရရှိခဲ့သည်။ ရှောင်ထန်က သူ၏ အသင်းဖော်များလည်း ထိုနေရာသို့ လာကြလိမ့်မည်ဟု တွေးမိသောကြောင့် အဆောက်အအုံဆီသို့ အမြန်သွားလျှင် သူတို့နှင့် ပြန်ဆုံနိုင်မည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူသည် မိစ္ဆာသတ္တဝါ တော်တော်များများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ ပင်မမစ်ရှင်တွင် ညွှန်ပြထားသော အဆောက်အအုံနှင့် နီးကပ်လာလေလေ၊ ဇွန်ဘီများ ပို၍များပြားလာလေလေပင်။ နေ့ခင်းကြောင်တောင် ဖြစ်နေသောကြောင့်လားတော့ မသိ၊ ရှောင်ထန်တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နေသော်လည်း သူ၏ ထိတ်လန့်မှုအဆင့် (Terror Points) ကို ထိန်းထားနိုင်ခဲ့သည်။ ရုပ်ရှင်ထဲက ဇွန်ဘီများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဤ 'သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်-ဝံပုလွေ ဇွန်ဘီ' (BW Zombies) များက ပိုကြောက်စရာကောင်းသလား၊ ရုပ်ရှင်ထဲက ဇွန်ဘီများက ပိုကြောက်စရာကောင်းသလား ဆိုသည်မှာ ပြောရခက်လှသည်။ သို့သော် အဓိကပြဿနာမှာ ၎င်းတို့သည် အလွန်နှေးကွေးပြီး အန္တရာယ်ရှိသည်ဟူသော ခံစားချက်ကို မပေးနိုင်ခြင်းပင်။ နေ့ခင်းဘက်တွင် ဘာအန္တရာယ်မှ မပေးနိုင်သော သတ္တဝါများကြားမှ ဖြတ်လျှောက်ရသည်မှာ ဝတ်စုံပြည့်ပွဲတော် (Convention) တစ်ခုတွင် ဇွန်ဘီပုံစံ ဝတ်ဆင်ထားသူများကြား လမ်းလျှောက်နေရသလိုမျိုး အေးအေးလူလူ ရှိလှသည်။ နေဝင်သွားလျှင်တော့ အခြေအနေများ ပြောင်းလဲသွားနိုင်ပါသည်။

မွန်းလွဲ ၂ နာရီခွဲခန့်၊ ဖုန်းပုကျွယ်က လူရှာရန် သူ၏ 'အခြေစိုက်စခန်း' မှ ထွက်ခွာလာချိန်တွင် ရှောင်ထန်မှာ အဲလက်မူး ကုမ္ပဏီ၏ အဝင်ဝသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ အဆောက်အအုံမှာ ၅၂ ထပ် မြင့်ပြီး အပေါ်ဆုံးထပ်တွင် 'အဲလက်မှူး' ဟု ရေးထားသော ကုမ္ပဏီအမှတ်တံဆိပ် အကြီးကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်။ ၎င်းမှာ လူတွေ မသိမှာ စိုးရိမ်နေသည့်အလား 'အဗန်ဂျာ' (Avengers) အဖွဲ့၏ ဌာနချုပ်နှင့်ပင် ဆင်တူနေသေးသည်။ အဆောက်အအုံ အပြင်ဘက်တွင် ကုမ္ပဏီအမှတ်တံဆိပ်ကို ထင်ထင်ရှားရှား တပ်ဆင်ထားနိုင်ခြင်းက ဤအဆောက်အအုံသည် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။ မိတ်ဆက်ချက်များအရ ဤ အဲလက်မူး ကုမ္ပဏီသည် ဗိုင်းရပ်စ်ကို သုတေသနပြုသည့် အဓိကဗဟိုချက်မ ဖြစ်သည်မှာ ငြင်းစရာမရှိပေ။

ဝမ်ထန်ကျီသည် ဘေ့စ်ဘောတုတ်ကို လက်တွင်ကိုင်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှေ့တိုးလာခဲ့သည်။ လက်နက်ပေါ်ရှိ ခြောက်ကပ်နေသော သွေးစက်များက သူသည် အစောပိုင်းက ရန်သူများနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့စဉ်တွင် မည်မျှ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ခဲ့သည်ကို သက်သေပြနေသည်။ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို နှိုင်းယှဉ်မည်ဆိုလျှင် ဒေါက်တာဝမ် (Doctor Wang) သည် ဖုန်းပုကျွယ်ထက် မနိမ့်ပါးနိုင်ပေ။ အလွယ်ပြောရလျှင် သူတို့၏ လက်ရှိ အဆင့်နှင့် စွမ်းရည်များအရ သူတို့ လုပ်ဆောင်နိုင်သည့် အပြုအမူများသည် သာမန်လူသားတစ်ဦး၏ ဖြစ်နိုင်ခြေ ဘောင်အတွင်း၌သာ ရှိနေသေးသည်။

အဆောက်အအုံ အဝင်ဝတွင် 'သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်-ဝံပုလွေ ဇွန်ဘီ' အများအပြား ဝိုင်းအုံနေကြသည်။ သူတို့သည် အသက်ရှိသော လူသားတစ်ဦးကို မြင်လိုက်သည်နှင့် ထိုသူရှိရာသို့ စုပြုံလာကြသည်။ ရှောင်ထန်၏ ရှေ့ရှိ နေရာလွတ်သည် အဆောက်အအုံ၏ အရိပ်အောက်တွင် ကျရောက်နေပြီး၊ ထိုနေရာရှိ ဇွန်ဘီများသည် နေရောင်အောက်တွင် ရှိနေသော ဇွန်ဘီများထက် ပို၍ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားကြသည်။ သူတို့သည် ရုပ်ရှင်ထဲက ဇွန်ဘီများကဲ့သို့ မြန်ဆန်လှသည်။ ဟုတ်ပါသည်၊ ဇွန်ဘီများက ပြေးနိုင်၊ ခုန်နိုင်၊ တံခါးဖွင့်နိုင်ပြီး ကားမောင်းခြင်းနှင့် သေနတ်သုံးခြင်းတို့ကိုပင် လုပ်ဆောင်နိုင်သည့် နောက်ပိုင်းပေါ် ရုပ်ရှင်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်တော့ သူတို့သည် အတော်လေး အားနည်းသေးသည်။

ရှောင်ထန်မှာ နောက်ဆုံးတွင် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားရသည်။ သူ့ဆီသို့ တရွေ့ရွေ့ တက်လာနေသော အမွေးအမှင်ထူထပ်သည့် ဇွန်ဘီများကို ကြည့်ရင်း၊ သူကိုင်ထားသော တုတ် ကျိုးသွားလျှင်ပင် သူတို့အားလုံးကို နှိမ်နင်းနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ အလွန်ထူးဆန်းသော အရာတစ်ခုကို သတိပြုမိသွားသည်။ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် သေဆုံးနေသော ဇွန်ဘီ တစ်ကောင်မှ မရှိချေ။ အကယ်၍ အသင်းဖော်တစ်ယောက်ယောက်သာ အဆောက်အအုံထဲသို့ အရင်ဝင်သွားခဲ့လျှင်... သူတို့သည် ဤဇွန်ဘီအုပ်ကြားကို ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့ရမည် ဖြစ်သည်။ သူတို့ မည်မျှပင် လျင်မြန်ပါစေ၊ လမ်းဖောက်ထွက်ရန်အတွက် အနည်းဆုံး ငါးကောင် သို့မဟုတ် ခြောက်ကောင်လောက်ကိုတော့ သတ်ခဲ့ရမည် မဟုတ်ပါလား? သို့သော် အဆောက်အအုံရှေ့တွင် သူ့ဆီသို့ လာနေသည်မှအပ လဲကျနေသော ဇွန်ဘီ တစ်ကောင်မှ မရှိပေ။

"ကြည့်ရတာ ငါက ပထမဆုံး ရောက်တဲ့သူ ထင်တယ်" ဟု ရှောင်ထန်က သူ့ဘာသာ ရေရွတ်ရင်း နောက်ဆုတ်ရန် ပြင်လိုက်သည်။ အသင်းဖော်များ မရောက်သေးသည့်အတွက် သူ ဇွတ်အတင်း ဝင်သွားရန် မလိုတော့ပေ။ အခြားသူများ ရောက်လာသည်အထိ အပြင်မှာပဲ စောင့်ရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ထိုသို့တွေးပြီး နောက်ပြန်လှည့်လိုက်စဉ်မှာပင် အဖြစ်အပျက်တစ်ခု စတင်သွားပြီး ဂိတ်စောင့် မီနီဘော့စ် (Mini Boss) တစ်ကောင် ပေါ်လာတော့သည်။

ရှောင်ထန်သည် အဆောက်အအုံကို ကျောခိုင်းထားပြီး၊ သူ့ရှေ့ မီတာ ၁၀၀ ခန့်အကွာ လမ်းမလယ်တွင် အရပ် ၂.၅ မီတာခန့်ရှိသော အရိပ်ကြီးတစ်ခု မတ်တပ်ရပ်နေသည်။ ထိုအကောင်သည် မည်သည့်အချိန်က ရောက်လာသည်ကို ရှောင်ထန် မသိလိုက်သော်လည်း၊ ၎င်းသည် ဘေ့စ်ဘောတုတ်တစ်ချောင်းတည်းဖြင့် သတ်နိုင်မည့် သတ္တဝါ မဟုတ်ကြောင်းတော့ သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိနေသည်။ ထိုမိစ္ဆာ၏ ခန္ဓာကိုယ် အထက်ပိုင်းသည် အညိုရောင် အမွေးအမှင်များ ဖုံးလွှမ်းနေသောကြောင့် ဝံပုလွေတစ်ကောင်အဖြစ် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။ မျက်နှာ သို့မဟုတ် လက်မောင်းများတွင် အရေပြား လုံးဝ မမြင်ရဘဲ၊ ဦးခေါင်းမှာ ဝံပုလွေတစ်ကောင်နှင့် တူနေကာ လက်ချောင်းများမှာလည်း လက်သည်းရှည်ကြီးများ ဖြစ်နေသည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်၏ လက္ခဏာ မတွေ့ရသော်လည်း ဇွန်ဘီဖြစ်နေသည့် လက္ခဏာများတော့ ရှိနေသည်။ ၎င်း၏ ဘယ်ဘက်ရင်ဘတ်တွင် ဒဏ်ရာအကြီးကြီးတစ်ခု ရှိနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ဟိုဘက်ဒီဘက် ဖောက်မြင်နေရသော်လည်း ပြဿနာမှာ ထိုအပေါက်မှတစ်ဆင့် ကြည့်လိုက်လျှင် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများကို မတွေ့ရဘဲ၊ နံရိုးများအတွင်း၌ သွေးအလိမ်းလိမ်းနှင့် လူခေါင်းအချို့ ညပ်နေသည်ကို မြင်တွေ့ရခြင်းပင်။

ဤ မီနီဘော့စ်ကို 'ဇွန်ဘီ ဝံပုလွေ' ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ပါသည်။ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်နှင့် လုံးဝ မတူသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ၎င်းသည် နေရောင်ခြည်၏ သက်ရောက်မှုကို မခံရဘဲ ၎င်း၏ အရွယ်အစားမှာလည်း လူသားပုံသဏ္ဌာန် ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်နေသည်။ ဇွန်ဘီ ဝံပုလွေကြီးက ရှောင်ထန်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းလာရာ ၎င်း၏ ရှိနေမှုနှင့် ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဖိအားမှာ စကားဖြင့် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်အောင်ပင်။ ရှောင်ထန်၏ ထိတ်လန့်မှုအဆင့်မှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မြင့်တက်လာပြီး ချွေးများ တဖြဖြထွက်လာသော်လည်း သူ ကြောက်ရွံ့ပြီး ကြောင်အမနေခဲ့ပေ။ အဆောက်အအုံထဲသို့ နောက်ပြန်လှည့်ဝင်၍ မရကြောင်းနှင့် ဤ မီနီဘော့စ်ကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်လျှင် သေရုံသာ ရှိတော့မည်ကို သူ သိသည်။ ထို့ကြောင့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ ဘေးဘက်သို့ အမြန်ထွက်ပြေးရန်သာ ရှိတော့သည်။

သူသည် လွတ်လမ်းရှာရန် အလွန်လောနေခဲ့သည်။ သူ၏ အကြည့်က ဟောင်းလောင်းပွင့်နေသော လမ်းတစ်ခုပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီးနောက် အရှိန်ဖြင့် ပြေးထွက်လိုက်သည်။ သူရွေးချယ်လိုက်သော လမ်းမှာ အောက်သို့ ဆင်းသွားသော လမ်းစောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပြီး မြေအောက် ကားပါကင် အဝင်ဝသို့ ဦးတည်နေသည်။ သူ သတိပြုမိလိုက်ချိန်တွင် ဘေးပတ်ပတ်လည်ရှိ နံရံများသည် သူ ကျော်တက်နိုင်သည့် အမြင့်ထက် ကျော်လွန်နေပြီဖြစ်ရာ ဆက်ပြေးရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ သူ ထွက်ပြေးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ဇွန်ဘီ ဝံပုလွေကလည်း သဘာဝအတိုင်း နောက်က လိုက်လာတော့သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ထိုသတ္တဝါသည် ဝံပုလွေအစစ် မဟုတ်သောကြောင့် ခြေလေးချောင်းဖြင့် ပြေးခြင်းက ခြေနှစ်ချောင်းဖြင့် ပြေးခြင်းထက် ပိုမြန်သည်ကို မသိပုံရပေ။ သို့သော်လည်း နှေးကွေးလွန်းသည့် သာမန်ဇွန်ဘီများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်တော့ ၎င်းသည် အလွန်မြန်ဆန်နေဆဲဖြစ်ရာ ရှောင်ထန်အဖို့ အကွာအဝေးတစ်ခု ရရန် ခက်ခဲနေခဲ့သည်။

မကြာမီ ရှောင်ထန်သည် မြေအောက်ကားပါကင် ဂိတ်တံခါးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ဂိတ်တံခါးမှာ သူ ခုန်ကျော်နိုင်ရုံမျှသာ မြင့်သောကြောင့် သူ့လမ်းကို မပိတ်နိုင်သော်လည်း၊ ပြဿနာမှာ မြေအောက်ကားပါကင်အတွင်းတွင် မည်သည့် အလင်းရောင်မှ မရှိသည်ကို သူ သတိထားမိလိုက်ခြင်းပင်။ သူ၏ ခြေထောက်များက ရှေ့သို့ ဆက်ပြေးနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း လက်များကတော့ ကျောပိုးအိတ်ထဲမှ ဓာတ်မီးကို နှိုက်ယူလိုက်သည်။ ထိုစဉ် တစ်စုံတစ်ခုက သူ၏ အမြင်အာရုံထဲသို့ ဝင်လာသည်။ ကားပါကင်အတွင်းရှိ ဂိတ်တံခါးနှင့် မနီးမဝေးတွင် လှုပ်ရှားနေသော အရိပ်အချို့ ရှိနေသည်။ ထို့နောက် ပို၍ ဆိုးရွားသော အရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပြန်သည်။

အစပိုင်းတွင် ရှောင်ထန်သည် အရိပ်အချို့ကိုသာ မြင်ခဲ့ရသော်လည်း အနားသို့ ချဉ်းကပ်သွားချိန်တွင် မှောင်မည်းနေသော ကားပါကင်တစ်ခုလုံး၌ 'သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်-ဝံပုလွေ ဇွန်ဘီ' များ ပြည့်နှက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

*နေရောင် မထိနိုင်တဲ့ ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ သတ္တဝါတွေ အများကြီး ပုန်းနေကြတာကိုး!* ရှောင်ထန်က စိတ်ထဲမှ အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း ဤတုန်လှုပ်မှုကို အချိန်ယူ တွေးတောနေရန် အချိန်မရှိပေ။ သူသည် ဇွန်ဘီအုပ်ကြီးနှင့် တစ်ကောင်တည်းသော အစွမ်းထက် ဇွန်ဘီ ဝံပုလွေအကြား တစ်ခုကို ရွေးချယ်ရမည် ဖြစ်သည်။ လက်ရှိ အခြေအနေအရ မှောင်မိုက်နေသော နေရာထဲသို့ ဇွတ်တိုးဝင်သွားပါက သူသည် ချက်ချင်းပင် အပိုင်းပိုင်း အဖြတ်ခံရမည်ဖြစ်ရာ မီနီဘော့စ်ကို ပြန်လှည့်၍ ရင်ဆိုင်ရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

ရှောင်ထန်၏ လက်ရှိ စွမ်းအားအဆင့်နှင့် ဇွန်ဘီ ဝံပုလွေကို သတ်ရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲလိမ့်မည်။ သို့သော် သူ၏ ခံနိုင်ရည်အားကို စနစ်တကျ သုံးစွဲပြီး အကွက်စေ့စေ့ ကစားနိုင်မည်ဆိုလျှင် အခြေအနေက ထင်သလောက် ဆိုးချင်မှ ဆိုးလိမ့်မည်။ သူ့တွင် ဖြေရှင်းနည်း နှစ်ခု ရှိသည်။ တစ်ခုမှာ 'နှေးကွေးစေသော သဲပွင့်များ' (Slowing Sands) ကို သုံးရန်ဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယတစ်ခုမှာ သူ၏ ဘွဲ့အမည်ဖြစ်သော 'ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသည့် လျှို့ဝှက်တိုက်ခိုက်သူ' (Panicked Hidden Assailant) မှ ရရှိသော အထူးစွမ်းရည် 'ထွက်ပြေးရင်း တိုက်ခိုက်ခြင်း' (Fleeing Strike) ကို အသုံးပြုရန် ဖြစ်သည်။

---

**စွမ်းရည်အမည် - ထွက်ပြေးရင်း တိုက်ခိုက်ခြင်း (Fleeing Strike)**

**အထူးစွမ်းရည်အမျိုးအစား - အသုံးပြုနိုင်သော စွမ်းရည် (Active)**

**အသုံးပြုမှု - အမြင့်ဆုံး ခံနိုင်ရည်အား (Stamina Points) ၏ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်း**

**အကျိုးသက်ရောက်မှု - တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခု ထိမှန်သွားသည့်အခါ စတင်အသုံးပြုနိုင်သည်။ အသုံးပြုသူသည် ပစ်မှတ်ထံမှ အနည်းဆုံး ၁၀ မီတာခန့် ဝေးကွာသွားစေရန် အလွန်မြင့်မားသော အရှိန်ဖြင့် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားလိမ့်မည်။ အသုံးပြုရန် ကြာမြင့်ချိန် (Cooldown) မရှိသော်လည်း အသုံးပြုသူသည် လက်နက်ကိုင်ဆောင်ထားမှသာ အသုံးပြုနိုင်သည်။**

**မှတ်ချက် - ငါ နောက်ကို ခုန်ထွက်လိုက်တယ်... ပြီးတော့ ပြန်ခုန်ဝင်လာတယ်... ဘာဖြစ်လဲ? ဘာလို့ ငါ့ကို မရိုက်တာလဲ ဒီငတုံးရဲ့!**

---

ပထမနည်းလမ်းက ရှောင်ထန်ကို လွတ်မြောက်အောင် ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မည်။ တစ်မိနစ်ဆိုသည်မှာ ထိုမိစ္ဆာသတ္တဝါလက်မှ ပြေးထွက်ရန် လုံလောက်သော အချိန်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ရှောင်ထန်က 'နှေးကွေးစေသော သဲပွင့်များ' ကို ပို၍ ကောင်းမွန်သော နေရာတွင် သုံးချင်နေသည်။ ဤဇာတ်လမ်း (Scenario) သည် တိုက်ခိုက်ရေးအပေါ် ပို၍ အားပြုရသော ဇာတ်လမ်းဖြစ်ရာ ဇွန်ဘီအုပ်ကြီး၏ ဝိုင်းရံမှုကို ခံရချိန် သို့မဟုတ် နောက်ဆုံး ဘော့စ် (Final Boss) နှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ဤပစ္စည်းကို လိုအပ်လိမ့်မည်ဟု သူ တွေးထားသည်။ ထိုသို့သော အခြေအနေကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်မည့် ပစ္စည်းကို ယခုအချိန်တွင် သုံးလိုက်ရခြင်းမှာ ဖြုန်းတီးရာ ရောက်သည်ဟု သူ ခံစားရသည်။

ဒုတိယနည်းလမ်းကတော့ အလွန်စွန့်စားရသည်။ ဤစွမ်းရည်ကို သုံးပြီး ထွက်ပြေးရန်အတွက် သူသည် ဇွန်ဘီ ဝံပုလွေ၏ နောက်ကျောဘက်သို့ တစ်နည်းနည်းဖြင့် ရောက်သွားရမည် သို့မဟုတ် အနည်းဆုံးတော့ လမ်းစောင်းကို ကျောခိုင်းထားရမည် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ထိုမိစ္ဆာကို တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ထိအောင် လုပ်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။ လုံအောက်မင် တစ်ယောက် စွမ်းအားမြင့် ဇွန်ဘီ၏ ရိုက်ထုတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည့် မှတ်ဉာဏ်က သူ့ဦးနှောက်ထဲတွင် လတ်ဆတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဤ ဇွန်ဘီ ဝံပုလွေသည် ထိုမိစ္ဆာထက် အားနည်းမည်ဟု ရှောင်ထန် မထင်ပေ။ အဆင့်များအရ ကြည့်မည်ဆိုလျှင်ပင် ဤဇာတ်လမ်းရှိ ကစားသမားများ၏ ပျမ်းမျှအဆင့်မှာ အစောပိုင်း ဇာတ်လမ်းရှိ ကစားသမားများထက် နှစ်ဆနီးပါး ရှိနေသည်။ အခြား အကြောင်းရင်းများကို ဖယ်ထားလျှင်ပင် ဤသတ္တဝါ၏ အစွမ်းထက်မှုကို ခန့်မှန်းကြည့်နိုင်ပါသည်။

ရှောင်ထန် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် ဇွန်ဘီ ဝံပုလွေက အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။ ထိုသတ္တဝါက တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ ၎င်းသည် နောက်သို့ ပြန်လှည့်လိုက်ပြီး ဝမ်ထန်ကျီ ရှိနေသည်ကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုလိုက်တော့သည်။ ၎င်း၏ ဦးခေါင်းက လမ်းကြောင်းတစ်ခုသို့ လှည့်သွားပြီး လည်ချောင်းထဲမှ ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

*တောက်... တောက်... တောက်...*

သတ္တုဖိနပ်အလေးစားများ မြေပြင်ကို နင်းလိုက်သော အသံက လမ်းမတစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး၊ လမ်းစောင်း၏ ထိပ်တွင် ရှည်လျားသော အရိပ်နှစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူတို့က အလင်းကို ကျောခိုင်းထားသောကြောင့် ရှောင်ထန်အနေဖြင့် သူတို့၏ မျက်နှာကို မမြင်ရသော်လည်း၊ မိစ္ဆာ၏ တုံ့ပြန်မှုအရ သူတို့သည် အခြားကစားသမားများ သို့မဟုတ် ရန်လိုသော ဇာတ်ဆောင်မဟုတ်သည့် ဇာတ်ကောင် (NPC) များ ဖြစ်နိုင်ပါသည်။

"ဟဲပေပြည်နယ်မှာ ဖန်ဖုန်းလို့ အမည်တွင်တဲ့ စစ်သည်တော်တစ်ဦး ရှိတယ်..."

"သူ့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်က ဂလက်ဆီတစ်ခုလုံးစာမက ကြီးမားတယ်၊ သူ့ရဲ့ လက်အောက်မှာ စစ်သည်တော် သန်းပေါင်းများစွာ ချီတက်ခဲ့ကြတယ်..."

"နတ်ဘုရားတစ်ပါး ပြန်လည်ဝင်စားလာသူ၊ 'ဖီးနစ်' ဆိုတာကတော့ သူ့ရဲ့ ချစ်စနိုးအမည်ပေါ့..."

"သူ့ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းက အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြား ပျံ့နှံ့နေတယ်၊ သူရဲကောင်းတစ်ဦး ဖြစ်ဖို့က သူ့ရဲ့ ကံကြမ္မာပဲ!"

သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးက ရှေ့သို့ လျှောက်လာရင်း ဤထူးဆန်းသော ကဗျာကို ရွတ်ဆိုနေသည်။ ထိုလူမှာ အသက် ၃၀ ဝန်းကျင်ခန့် ရှိပြီး မုတ်ဆိတ်မွေး အပြည့်နှင့် ဖြစ်ရာ ထူးထူးခြားခြား ကြည့်ကောင်းနေသူတော့ မဟုတ်ပေ။ သူ့လက်ထဲတွင် ပုဆိန်အကြီးကြီး တစ်လက်ကို ကိုင်ထားပြီး၊ ထိုပုဆိန်က ကိုင်ထားသူထက်ပင် ပို၍ လူအာရုံစိုက်စရာ ကောင်းနေသေးသည်။ ယခုအချိန်အထိ ဝမ်ထန်ကျီအနေဖြင့် ကိုင်ထားသူထက်ပင် ကြီးမားလှသော ဤကဲ့သို့သော လက်နက်မျိုးကို သုံးသူအား ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ရှိနေမှုက အမှန်တကယ်ပင် အရှိန်အဝါ ကြီးမားလှသည်။

"ညီငယ်လေး... မကြောက်နဲ့!"

စကားပြောလိုက်သူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ 'ပြိုင်ဘက်ကင်း ဗိုလ်ချုပ် ဖန်ဖုန်း' ပင် ဖြစ်သည်။

"ငါနဲ့ ညီနောင် ဟွာ (Hwa) ဒီမှာ ရှိနေသရွေ့ မင်းကို ဘယ်သူမှ အန္တရာယ် မပြုနိုင်စေရဘူး!"

'လူသတ်ထောင်ချီ ဟွာရှုံး' သည်လည်း လှံရှည်တစ်စင်းကို ကိုင်ထားသည်။ သူသည်လည်း ဖန်ဖုန်းနှင့် အသက်အရွယ်တူလောက်ပင် ရှိပုံရပြီး ခန့်ညားသော နှုတ်ခမ်းမွေးကြီး ရှိနေသည်။

"အစ်ကိုကြီး ဖန်ရဲ့ စကားကို ယုံကြည်လိုက်စမ်းပါ။ ညီငယ်လေး... ခဏလောက် ထပ်ပြီး သည်းခံပေးပါ။ ဒီလောက် အဆင့်ရှိတဲ့ မိစ္ဆာကတော့ ကြောက်စရာ မလိုပါဘူး။ ဒီကောင့်ကို သတ်ရတာ ဝက်တစ်ကောင် ဒါမှမဟုတ် ခွေးတစ်ကောင်ကို သတ်ရသလိုပါပဲ..."

ဝမ်ထန်ကျီ၏ တစ်ခုတည်းသော အတွေးမှာ... *ငါ ရှေးခေတ် နန်းတွင်းဇာတ်လမ်းတစ်ခုထဲကို ရောက်သွားတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ငါပဲ ရူးသွားပြီလား?*