အခန်း ၄၁ - တောင်ပေါ်ရေကန်နှင့် ခြောက်ခြားဖွယ်ရာ စံအိမ် (၈)

"အစ်ကိုပုကျွယ်... ဒါ... ဒါက... အဲဒါကြီးက..." ဝမ်ထန်ကျီမှာ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် စကားများ ထစ်အကုန်ပြန်သည်။

"ငါသာ မင်းကို မဖြတ်ပြောရင် မင်းက ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် [ဘစ်] ခနဲ ဖြစ်အောင် ဆက်လုပ်နေတော့မှာလား" ဖုန်းပုကျွယ်က မေးလိုက်သည်။

"အစ်ကိုဖုန်း... ခင်ဗျား ဘယ်လိုလုပ်ပြီး စနစ်ရဲ့ ဆဲဆိုခြင်း ဆင်ဆာကို ကျော်ဖြတ်လိုက်တာလဲ" လုံအောက်မင်က အံ့ဩတကြီး ဟစ်အော်လိုက်၏။

"ရှင်းနေတာပဲလေ... ငါပြောတဲ့ စကားလုံးနောက်ကွယ်မှာ တစ်ဖက်သားကို စော်ကားလိုတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် မပါလို့ပေါ့။ ဒါကြောင့် ဝါကျတစ်ခုလုံးကို စနစ်က ပိတ်ပင်ခြင်း မရှိတာ။ ဒါပေမဲ့ သုံးလိုက်တဲ့ အသုံးအနှုန်းက သိပ်ပြီး ယဉ်ကျေးပျူငှာမှု မရှိလို့ 'ဘစ်' ဆိုတဲ့ အသံနဲ့ အစားထိုးခံလိုက်ရတာပဲ" ဖုန်းပုကျွယ်က ရှင်းပြသည်။

"ဒါနဲ့... အခုက ဒီပြဿနာကို ဆွေးနွေးနေရမယ့် အချိန်မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား"

ဒိုင်း... ဒိုင်း... ဒိုင်း... ခွမ်း...

ပေါက်ကွဲသံများနှင့် ဖန်ကွဲသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ နံရံပေါ်ရှိ မီးအိမ်များ တစ်ပြိုင်နက် ပေါက်ကွဲသွားပြီး တစ်လောကလုံး မှောင်အတိ ကျသွားတော့သည်။ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ အခြေအနေ မပြီးဆုံးခင်မှာပင် ဖုန်းပုကျွယ်က သူ့ကျောပိုးအိတ်ထဲမှ လက်နှိပ်ဓာတ်မီးကို ထုတ်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။ သူက မီးဖွင့်လိုက်ပြီး အပေါ်ဘက်သို့ အလင်းတန်းကို ထိုးပြလိုက်သည်။

"ဒါကြီးက တကယ်လိုအပ်လို့လား။ မီးပိတ်လိုက်ရုံနဲ့ ရနေတာကို။ ဒီနေရာက လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားတဲ့ စွမ်းအားက ဇာတ်နာအောင် လုပ်ရတာ တော်တော်ဝါသနာပါပုံပဲ"

ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် သူက 'ရန်လိုသောအကြည့်' (Eye of Hostility) ကို တပ်ဆင်လိုက်သည်။ ရှောင်ထန်နှင့် အစ်ကိုလုံတို့သည် မှောင်မည်းနေသော အမှောင်ထဲတွင် အလင်းရောင်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဖုန်းပုကျွယ်ကို ကျောပေးကာ သူ၏ ဘေးနားသို့ တဖြည်းဖြည်း ဆုတ်ခွာလာကြသည်။ ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ရင်း သူတို့၏ ပစ္စည်းသိုလှောင်ခန်းထဲမှ လက်နှိပ်ဓာတ်မီးများကိုယ်စီ ထုတ်ကာ ရှေ့ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကို အလင်းပေးလိုက်ကြသည်။

'ဖြတ်ကျော်မိုးစက်' နှင့် 'ရယ်မောသော ဝိညာဉ်' တို့တွင်လည်း ကိုယ်ပိုင် အလင်းရောင် အရင်းအမြစ်များ ရှိကြသည်။ 'ဖြတ်ကျော်မိုးစက်' က ဟောင်းနွမ်းနေသော မီးအိမ်တစ်ခုကို ကိုင်ထားသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ ဆွေးမြည့်နေသော်လည်း ပစ္စည်း၏ ဂုဏ်သတ္တိများမှာမူ မဆိုးလှပေ။

ပစ္စည်းအမည် - အမြဲတမ်း အလင်းဖျော့ပေးသော မီးအိမ်

ပစ္စည်းအမျိုးအစား - အသုံးအဆောင်

အရည်အသွေး - ညံ့ဖျင်း

လုပ်ဆောင်ချက် - အလင်းပေးရန်

အထူးအကျိုးသက်ရောက်မှု - ဘယ်တော့မှ မငြိမ်းသတ်နိုင်ပါ။

မှတ်ချက် - ဤမီးအိမ်သည် တစ်ချိန်က စွမ်းအားကြီးမားသော မှော်ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ပျက်စီးသွားပြီးနောက် ပြန်လည်ပြင်ဆင်ခြင်း မခံခဲ့ရပေ။ လက်ရှိပုံစံအရ အသုံးပြုသူ၏ ပတ်လည် ၅ မီတာ အကွာအဝေးအတွင်းကိုသာ အလင်းပေးနိုင်သည်။ အလင်း၏ တောက်ပမှုကို ချိန်ညှိ၍မရသလို ပိတ်၍လည်း မရပါ။ ကံကောင်းသည်မှာ ၎င်းတွင် ဘယ်တော့မှ ကုန်ဆုံးခြင်းမရှိသော လောင်စာများ ပါရှိနေခြင်းပင်။

သူမက မီးအိမ်ကို စားပွဲရှည်ကြီးပေါ် တင်လိုက်ရာ ပစ္စည်းဖော်ပြချက်တွင် ပါသည့်အတိုင်း မီးတောက်မှာ တုန်ယင်ခြင်းမရှိဘဲ ပတ်လည် ၅ မီတာအတွင်း လင်းထိန်သွားစေသည်။ 'ရယ်မောသော ဝိညာဉ်' ကမူ အဝါရောင် မိုင်းလုပ်သားဦးထုပ်တစ်ခုကို ထုတ်လိုက်ပြီး ၎င်းတွင် တပ်ဆင်ထားသော မီးကို ဖွင့်လိုက်သည်။ သူမက ထိုဦးထုပ်ကို လက်ထဲတွင်ပဲ ကိုင်ထား၏။ ဦးထုပ်က ဆောင်းရသည်မှာ သက်သောင့်သက်သာ မရှိ၍သော်လည်းကောင်း၊ ဖက်ရှင်မကျဟု ထင်၍သော်လည်းကောင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

အမှောင်ထဲမှ ချဉ်းကပ်လာနိုင်သည့် အန္တရာယ်များကို သိရှိနိုင်ရန် အားလုံးက အသက်ရှူသံကို နှိမ့်ကာ နားစွင့်နေကြသည်။ ရုတ်တရက် အပေါ်ဘက်မှ တကျွိကျွိအသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အားလုံးက အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ စားပွဲပေါ်ရှိ ကြီးမားသော chandeliers (ဖန်ဆိုင်းမီးအိမ်) ကြီးသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော စွမ်းအားတစ်ခုဖြင့် ဆွဲခါခံနေရပြီး ၎င်းဦးတည်နေသည့် လူမှာ... ဖုန်းပုကျွယ် ဖြစ်နေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဖန်ဆိုင်းမီးအိမ်ကို ထိန်းထားသည့် သံကြိုးမှာ ရုတ်တရက် ပြတ်တောက်သွားတော့သည်။ အဝတ်လျှော်စက် တစ်ဝက်စာခန့်ရှိသော ထိုအရာကြီးသည် ဖုန်းပုကျွယ်ထံသို့ အရှိန်ဖြင့် ပျံဝဲကျလာသည်။ ဖုန်းပုကျွယ်၏ ပထမဆုံး တုံ့ပြန်မှုမှာ စားပွဲအောက်သို့ ငုပ်လျှိုးဝင်ရန် ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ တုံ့ပြန်မှုထက် ပိုမြန်သော လူတစ်ယောက် ရှိနေခဲ့သည်။ တစ်လှမ်းမက ပိုမြန်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

'ဖြတ်ကျော်မိုးစက်' သည် လျင်မြန်စွာ ခုန်တက်လိုက်ပြီး နောက်ရှိ ကုလားထိုင်ကို ကန်ကာ လေထဲသို့ ထိုးတက်သွားသည်။ သူမသည် ဖျတ်လတ်သွက်လက်သော်လည်း သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများတွင် အမျိုးသမီးဆန်သော ကျော့ရှင်းမှုများလည်း စွက်နေဆဲပင်။ ဓားအိမ်အတွင်းမှ ဓားမြောင်သည် လျှပ်ခနဲ ထွက်ပေါ်လာပြီး အမှောင်ထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် ဝင်းလက်သွားသည်။ သန့်ရှင်းသေချာသော ခုတ်ချက်တစ်ခုဖြင့် သူမက ကျဆင်းလာသော ဖန်ဆိုင်းမီးအိမ်ကြီးကို ပိုင်းချလိုက်သည်။

ဖန်ဆိုင်းမီးအိမ်၏ သံဘောင်ကြီး နှစ်ခြမ်းကွဲသွားပြီးနောက် ထိုအရာကို ထိန်းချုပ်ထားသော အင်အားစုမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကမ္ဘာမြေဆွဲအားက နေရာယူလာသည်။ ဖန်ဆိုင်းမီးအိမ်ကြီးသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆူညံစွာ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။ 'ဖြတ်ကျော်မိုးစက်' က ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ အသာအယာ ပြန်လည်သက်ဆင်းလိုက်ပြီး ဓားကို ကိုင်ထားရင်း သူမမျက်နှာပေါ်သို့ ကျနေသော ဆံနွယ်များကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သပ်တင်လိုက်သည်။ ထိုကဲ့သို့ ရဲရင့်သော လုပ်ဆောင်ချက်ကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် သူမ၏ အသက်ရှူသံမှာ ပြောင်းလဲခြင်းပင် မရှိပေ။ 'အထင်ကြီးစရာ' ဆိုသည့် စကားလုံးမှာ သူမအတွက် သိပ်ပြီး သာမန်ဆန်လွန်းနေသည်။

ရှောင်ထန်နှင့် အစ်ကိုလုံတို့မှာ ကြောင်အသွားကြသည်။ ယခင်နေ့က ဖုန်းပုကျွယ် ဇွန်ဘီခေါင်းကို ရိုက်ခွဲခဲ့သည့် မှတ်ဉာဏ်မှာ အခုပုံရိပ်နှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် မှေးမှိန်သွားရသည်။ သူတို့ရှေ့မှ စစ်သည်တော်မင်းသမီးလေးမှာ စွမ်းရည်ရော၊ ရက်စက်မှုပါ အစ်ကိုဖုန်းထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေသည်။ ဤလူနှစ်ယောက်၏ တိုက်ခိုက်ရေးခန်းကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်မည်ဆိုပါက စစ်မှန်သော ပစ္စည်းနှင့် အတုအပကို နှိုင်းယှဉ်နေသကဲ့သို့ပင်။ နှိုင်းယှဉ်စရာပင် မလိုတော့ချေ။

"ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုဘူး" ဖုန်းပုကျွယ် စကားပြောရန် ပါးစပ်ဟလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ 'ဖြတ်ကျော်မိုးစက်' က အရင်ဦးအောင် ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

ဖုန်းပုကျွယ်သည် "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သူရဲကောင်းမလေး" ဟူသော စကားကို လည်ချောင်းထဲ ပြန်မျိုချလိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ ကြံစည်မိသည်မှာ... တော်သေးတာပေါ့၊ အဲဒီစကားတွေ ပါးစပ်က ထွက်မသွားလို့။ ဒါက သိုင်းကားတွေထဲက ဇာတ်ပို့တွေ ပြောလေ့ရှိတဲ့ စကားတွေပဲ။

သူက ချောင်းတစ်ချက် ဟန့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်မှာ "အင်း... 'ဖြတ်ကျော်မိုးစက်'၊ အဲဒီမီးအိမ်ကို ဒီထက် ပိုလင်းအောင် လုပ်လို့ရမလား"

"'ရဘူး" 'ဖြတ်ကျော်မိုးစက်' က ပြတ်ပြတ်သားသား ဖြေသည်။

"အင်း... အဲဒါကို ငါ့ကို တစ်ချက်လောက် ပေးကြည့်မလား" ဖုန်းပုကျွယ်က မေးသည်။

"ဘာလို့လဲ" 'ဖြတ်ကျော်မိုးစက်' က မေးခွန်းကို ပြန်ပစ်လိုက်သည်။

"ငါ့မှာ စက်ပစ္စည်း အမျိုးအစားတွေကို ခဏတဖြုတ် ပြုပြင်ပေးနိုင်တဲ့ စွမ်းရည် ရှိတယ်" ဖုန်းပုကျွယ်က ရှင်းပြသည်။ "အကယ်၍ မင်းရဲ့ မီးအိမ်က normal အဆင့်အောက် ဆိုရင်..."

စကားမဆုံးခင်မှာပင် 'ဖြတ်ကျော်မိုးစက်' က သူမ၏ ဓားဖြင့် မီးအိမ်ကို မကာ သူ့ထံသို့ ထိုးပေးလိုက်သည်။

"ညံ့ဖျင်းအဆင့် (poor)" သူမက တိုတိုနှင့် လိုရင်း ပြောရသည်ကို ပိုနှစ်သက်သဖြင့် သူကလည်း ချက်ချင်း နားလည်လိုက်သည်။

သူက မီးအိမ်ကို လက်ခံလိုက်ပြီး 'ကသုတ်ကရက် ပြုပြင်ခြင်း' (A Hasty Repair) စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ စနစ်က သူ့ကို အကြောင်းကြားသည်မှာ "စွမ်းရည် အသုံးပြုမှု ကျရှုံးပါသည်"။

ကျရှုံးနိုင်ခြေက ပိုများသဖြင့် ဖုန်းပုကျွယ်မှာ သိပ်ပြီး အံ့ဩမနေပါ။ သူ၏ 'Workmanship' (လက်မှုပညာ) ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်မှာ F ဖြစ်ပြီး စွမ်းရည် အောင်မြင်နိုင်ခြေမှာ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းသာ ရှိသည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် ယခင်က လက်နှိပ်ဓာတ်မီးကို ပထမအကြိမ်မှာတင် ပြုပြင်နိုင်ခဲ့သည်မှာ သူ၏ ကံကောင်းမှုကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ ယခုအကြိမ်တွင်မူ ထိုကံကောင်းမှုက ဆက်မရှိတော့ပေ။ သူက စွမ်းရည်ကို သုံးကြိမ်မြောက် ကြိုးစားပြီးမှသာ အောင်မြင်သွားတော့သည်။ သူ၏ 'ခံနိုင်ရည်အား' (Stamina Points) ၃၀၀ ကုန်ဆုံးသွားသော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ မီးအိမ် ပြန်ကောင်းသွားပြီး ထမင်းစားခန်း တစ်ခုလုံးကို အလင်းရောင်များ ဖြာကျသွားစေသည်။

ထမင်းစားခန်းမှာ အလွန်ကျယ်ဝန်းလှသည်။ အမှန်စင်စစ် သူတို့ ရောက်ခဲ့သမျှ အခန်းများထဲတွင် အကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။ မီးလင်းလာသောအခါ သူတို့နှင့် အဝေးဆုံး ထောင့်စွန်းတွင် အရိပ်တစ်ခု ရပ်နေသည်... တစ္ဆေအရိပ်တစ်ခုပင်။ ၎င်းမှာ ရှေးကျသော ဝတ်စုံအနက်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦး၏ ပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်သည်။ သူ၏ အသားအရေမှာ ဖြူဖျော့နေပြီး မျက်လုံးများမှာလည်း ကျိုင့်ဝင်နေသည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ မှတ်မိလွယ်လှသည်၊ နဖူးမှာ ကျယ်ပြန့်ပြီး မေးရိုးမှာ စတုရန်းပုံစံ ရှိသည်။ သာမန် ကောလာဟလများအရ တစ္ဆေတစ်ကောင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ သူတို့ နောက်ဆုံးအသက်ရှူချိန်က ပုံစံ သို့မဟုတ် သူတို့ အသက်ရှင်စဉ်က အကြိုက်ဆုံး ပုံစံကို ထင်ဟပ်နေတတ်သည်။ တစ္ဆေ၏ ရုပ်ရည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤသူမှာ ရော်ဒရစ် အက်ရှာ (Roderick Usher) ဖြစ်သည်မှာ မြေကြီးလက်ခတ်မလွဲပေ။

မူလက ထိုအရိပ်သည် လက်နှိပ်ဓာတ်မီးနှင့် မီးအိမ်၏ အလင်းရောင် မရောက်နိုင်သော ထောင့်တွင် ပုန်းအောင်းနေခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ရုတ်တရက် တောက်ပလာသော အလင်းရောင်ကြောင့် သူ၏ တည်ရှိမှုမှာ လုံးလုံးလျားလျား ပေါ်ထွက်သွားသည်။ ရော်ဒရစ်သည် ဤအလင်းရောင်ကို ကြောက်လန့်နေပုံရသည်။ သူက လက်မောင်းများဖြင့် မျက်လုံးကို ကာလိုက်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တွန့်လိမ်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ဖုန်းပုကျွယ်က မီးအိမ်ကို ကိုင်ကာ ထိုဝိညာဉ်ထံသို့ အကြောက်အလန့်မရှိ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ သူက တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်မှာ "မစ္စတာ အက်ရှာ၊ ကျွန်တော်တို့ ဒီနေရာကနေ ဘယ်လို ထွက်သွားရမလဲဆိုတာ ပြောပြလို့ ရမလား"

"နီးနီးကပ်ကပ် မလာနဲ့" ရော်ဒရစ်က ညည်းညူလိုက်သည်။ "မဟုတ်ရင်..."

ဝါကျကို စပြောချိန်တွင် သူ၏ အသံမှာ ယဉ်ကျေးပြီး ကြင်နာသံပင် ပေါက်နေသေးသော်လည်း ဝါကျ၏ ဒုတိယပိုင်းသို့ ရောက်သောအခါ သူက မျက်နှာပေါ်မှ လက်များကို ဖယ်ရှားလိုက်ရာ လူသားနှင့် မတူတော့သော မျက်နှာတစ်ခု ပေါ်လာပြီး တောရဲတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဟောက်လိုက်တော့သည်။ "မင်းတို့ ပေးဆပ်ရလိမ့်မယ်!"

ဖုန်းပုကျွယ်မှာ ထိုဝိညာဉ်နှင့် တစ်မီတာအကွာတွင် ရပ်နေသော်လည်း ဘာတုံ့ပြန်မှုမှ မပြပေ။ သူ၏ နောက်မှ လူများမှာမူ ရော်ဒရစ်၏ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားမှုကြောင့် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

"မင်း ငါ့ကို ဘယ်လိုပေးဆပ်အောင် လုပ်မှာလဲ။ ကုလားထိုင်ကို ထိန်းချုပ်ပြီး ငါ့ခေါင်းနောက်ကို ရိုက်မှာလား" ဖုန်းပုကျွယ်သည် ထိုသူမှာ သူ့ကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမရှိဘဲ အိမ်အတွင်းရှိ ပစ္စည်းများကို ထိန်းချုပ်ခြင်းဖြင့်သာ နှောင့်ယှက်နိုင်သည့် ဝိညာဉ်တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သိထားသည်။

သူ ကံကောင်းသည်ဟုပင် ပြောရမည်လား၊ ထိုအချိန်မှာပင် ကုလားထိုင်တစ်လုံးက တကယ်ပင် လေထဲသို့ မြောက်တက်လာပြီး ဖုန်းပုကျွယ်၏ ကျောဘက်သို့ ပျံဝဲကျလာသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် လုံအောက်မင်က အနီးဆုံးတွင် ရှိနေသည်။ သူက ရှေ့သို့ လှမ်းတက်လိုက်ပြီး 'အာထရွန်၏ အပိုင်းအစ' (Ultron’s Fragment) ဖြင့် ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

"ဒီမှာ လူငါးယောက် ရှိနေတာကို မင်းက ငါ့ကိုပဲ အထူးတလည် စိတ်ဝင်စားနေသလိုပဲ..." ဖုန်းပုကျွယ်၏ လေသံမှာ အဓိပ္ပာယ်ပါနေသည်။ "မက်ဒလင်းရဲ့ အလောင်းက ဘယ်မှာလဲ။ သူမကို မင်းရဲ့ ဘေးနားမှာပဲ ထားထားတာလား"

"အား!" ရော်ဒရစ်က အော်ဟစ်လိုက်ရာ အခန်းအတွင်းရှိ ကြမ်းပြင်တွင် ကပ်မထားသော ဓားများ၊ ပန်းကန်များ နှင့် ဖယောင်းတိုင်ခုံများကဲ့သို့ ပစ္စည်းများအားလုံး လေထဲသို့ မြောက်တက်လာသည်။

ဖုန်းပုကျွယ်က အချိန်မဆွဲဘဲ သူ၏ ပစ္စည်းသိုလှောင်ခန်းထဲမှ 'နှေးကွေးစေသော သဲများ' (Slowing Sands) ကို ယူကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ရိုက်ခွဲလိုက်သည်။ ဤပစ္စည်းသည် မီတာ ၅၀ အတွင်းရှိ 'မိစ္ဆာများ' ကို တစ်ဝက်ခန့် နှေးကွေးသွားစေနိုင်သော်လည်း သက်မဲ့ပစ္စည်းများ၏ လှုပ်ရှားမှုနှုန်းကိုမူ မထိခိုက်စေနိုင်ပေ။ သို့သော်လည်း ရော်ဒရစ်၏ စိတ်စွမ်းအားဖြင့် ထိန်းချုပ်မှုမှာလည်း ထိခိုက်သွားပုံရပြီး လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသော ပစ္စည်းများအားလုံး ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ တဖြုတ်ဖြုတ် ပြုတ်ကျကုန်သည်။

တစ္ဆေ ထိန်းချုပ်ထားသော ပစ္စည်းများမှာ လူတစ်ယောက် စီးနင်းနေသည့် စက်ဘီးနှင့် တူသည်။ အကယ်၍ တွန်းအားဖြစ်သော လူက နင်းခြင်းကို ရပ်လိုက်ပါက စက်ဘီးသည် နှေးကွေးသွားရုံသာမက လဲကျသွားပေလိမ့်မည်။

ဖုန်းပုကျွယ်က မီးအိမ်ကို မြှောက်ကာ လက်နှိပ်ဓာတ်မီးဖြင့် ရော်ဒရစ်ကို ထိုးလိုက်သည်။ ထိုဝိညာဉ်သည် သူတို့ကို တိုက်ရိုက် မထိခိုက်စေနိုင်သကဲ့သို့ ပြောင်းပြန်အနေဖြင့် သူတို့ကလည်း ဝိညာဉ်ကို တိုက်ရိုက် ထိခိုက်အောင် မလုပ်နိုင်ပေ။ သူ လုပ်နိုင်သည်မှာ ထိုဝိညာဉ် အလွန်ကြောက်ရွံ့ပုံရသော အလင်းရောင်ဖြင့် ခြောက်လှန့်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

နားမလည်နိုင်သော ညည်းညူသံများ ရော်ဒရစ်၏ နှုတ်ခမ်းဖျားမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူက တဖြည်းဖြည်း နောက်သို့ လှည့်သွားသည်။ သူက လက်မောင်းများဖြင့် အလင်းကို ကာကွယ်ကာ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူက အလွန်နှေးကွေးနေသည်။

"ဒီဇာတ်လမ်း (scenario) ရဲ့ ခက်ခဲမှုက သိပ်မမြင့်ဘူး ထင်ရတာပဲ။ အားကောင်းတဲ့ အလင်းရောင် အရင်းအမြစ်တစ်ခု ရှိနေသရွေ့၊ အိမ်ကို စူးစမ်းတဲ့အခါ သတိထားနေသရွေ့၊ ပြီးတော့ စိတ်အာရုံချောက်ခြားမှုတွေရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကို မခံရသရွေ့ အသက်မှတ် (Life Points) အတွက် စိတ်ပူစရာ မလိုဘူး" ဖုန်းပုကျွယ်က ပြောသည်။ "ဒါက တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ထက် သတ္တိကို အဓိက စမ်းသပ်ဖို့ ဒီဇိုင်းထုတ်ထားတဲ့ ဇာတ်လမ်း ဖြစ်ရမယ်"

သူက မီးအိမ်ကို ကိုင်ပြီး ရော်ဒရစ်၏ ကိုယ်ထဲသို့ လျှောက်ဝင်သွားသည်။ အလင်းရောင်ကြောင့် ဝိညာဉ်မှာ တဖြည်းဖြည်း ပို၍ လင်းထိန်သွားသော်လည်း လုံးလုံးလျားလျား ပျောက်ကွယ်သွားအောင် မလုပ်နိုင်ပေ။ တစ်မိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက် ရော်ဒရစ်မှာ နံရံထဲသို့ ဆုတ်ခွာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ဖုန်းပုကျွယ်က အနည်းငယ် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပခုံးတွန့်လိုက်ပြီး စားပွဲဆီသို့ ပြန်လာကာ မီးအိမ်ကို ချလိုက်သည်။

"ငါတို့ရဲ့ အတွေးတွေကို ပြန်စီစစ်ကြည့်ရအောင်" ဖုန်းပုကျွယ်က သစ်သားကုလားထိုင်တစ်လုံးကို ဆွဲကာ ထိုင်လိုက်သည်။ "အစ်ကိုမရှုံးနိမ့်ခြင်း (Brother Invincible) သေဆုံးသွားပြီးနောက် လွှဲပြောင်းရရှိလာတဲ့ ဇာတ်ကြောင်းဆိုင်ရာ ပစ္စည်း (plot item) က ဒီနားမှာပဲ ရှိရမယ်၊ ငါတို့ သွားရှာရအောင်..."

'ရယ်မောသော ဝိညာဉ်' က ထိုပစ္စည်းကို ထုတ်ပေးလိုက်ပြီး ပြောသည်မှာ "အဲဒါက ဒီပစ္စည်းပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အထဲမှာ ပါတဲ့ အချက်အလက်က အကန့်အသတ် ရှိတယ်။ အနှစ်ချုပ်ကတော့... ဒီအိမ်ရဲ့ ပိုင်ရှင်ဖြစ်တဲ့ စာရေးဆရာက ဖျားနာနေပြီး၊ စာကတစ်ဆင့် သူ့သူငယ်ချင်းကို လာတွေ့ဖို့ တောင်းဆိုထားတာပဲ"

"ဒါကို ငါတစ်ချက်လောက် ကြည့်လို့ ရမလား" ဖုန်းပုကျွယ်က မေးသည်။

"ရတာပေါ့" 'ရယ်မောသော ဝိညာဉ်' က စာကို သူ့ထံ ကမ်းပေးလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်မှာ "မင်းက ဒီစာထဲကနေ တစ်ခုခု ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ သတင်းစကားကို ရှာဖို့ ကြံနေတယ်ဆိုရင်တော့ အချိန်မကုန်ပါနဲ့တော့။ ဒါက သာမန်စာတစ်စောင်ပဲ"

သူမက စောစောက တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့်ပင် ဤစာမှာ သာမန် ဇာတ်ကြောင်းဆိုင်ရာ ပစ္စည်းတစ်ခုသာ ဖြစ်ကြောင်း သိနိုင်ခဲ့သည်။

ဖုန်းပုကျွယ်က စာကို တစ်မိနစ်ခန့် ဖတ်ရှုပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်မှာ "မူရင်းဝတ္ထုကို ဖတ်ဖူးတဲ့ ကစားသမားတွေကတော့ ဒီစာကို ကြည့်ပြီး ငါတို့က 'အက်ရှာစံအိမ်' (House of Usher) ထဲ ရောက်နေတာလို့ ခန့်မှန်းနိုင်မှာပဲ၊ မဖတ်ဖူးတဲ့ သူတွေကလည်း ဒီနေရာရဲ့ နောက်ခံ အခြေအနေကို အကြမ်းဖျင်း သိသွားမှာပေါ့" သူက စာကို ပြန်ပေးလိုက်သည်။ "ဒီပစ္စည်းက ဇာတ်လမ်းထဲကနေ အပြင်ကို ယူသွားလို့မရဘူး၊ ဆိုတော့ ဒါက ပင်မဇာတ်ကြောင်းကို နားလည်အောင် ကူညီပေးတဲ့အရာပဲ ဖြစ်ပုံရတယ်၊ ငါတို့ရဲ့ တိုးတက်မှုကို ရှေ့ဆက်သွားနိုင်အောင် ကူညီပေးမယ့် အရာတော့ မဟုတ်ဘူး"

"ဒါဆိုရင် ငါတို့ရဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေကို ရှင်းပြပေးပါဦး။ မင်းက ဒီဇာတ်လမ်းအကြောင်း တော်တော်လေး သိနေပုံရတယ်၊ ပြီးတော့ စောစောက ဝိညာဉ်က ငါ့ဆီမှာ ဇာတ်ကြောင်းဆိုင်ရာ ပစ္စည်း ရှိနေတာတောင် မင်းကိုပဲ အဓိကထား တိုက်ခိုက်နေတာ သိသာတယ်" 'ရယ်မောသော ဝိညာဉ်' က ပြောသည်။ "အဲဒီနောက်ကွယ်မှာလည်း အကြောင်းပြချက် တစ်ခုခု ရှိနေရမယ် မဟုတ်လား"