လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ ထိုကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာကို ရရှိထားသော်လည်း ဇွန်ဘီမှာ လဲကျမသွားဘဲ ဝမ်ထန်ကျီကို ဖမ်းဆွဲရန် လက်ကို မြှောက်လိုက်ခြင်းပင်။ ထိုစက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးနှစ်ခု တပြိုင်နက် ပေါ်လာသည်။ ပထမတစ်ခုမှာ မွန်စတာ၏ ဦးခေါင်းခွံအတွင်းပိုင်းမှာ ဗွက်ပေါက်အောင် မွှေနှောက်ခံထားရပြီးပြီ ဖြစ်ကြောင်းနှင့် ဒုတိယတစ်ခုမှာ ဝမ်ထန်ကျီအတွက်တော့ သေဘေးကြုံရပြီဟူ၍ ဖြစ်သည်။
ဒိုင်း!
နောက်ထပ် သေနတ်သံ တစ်ချက်။ ဖုန်းပုကျွယ်၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ သူ၏ အတွေးကဲ့သို့ပင် လျင်မြန်လှသည်။ ထို့ပြင် သူ၏ သွေးအေးတည်ငြိမ်မှုမှာလည်း ကြောက်ခမန်းလိလိပင်။ သူသည် ဇွန်ဘီနှင့် နှစ်မီတာအကွာတွင် ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏ ဦးခေါင်းကို ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။ အကွာအဝေး အလွန်နီးကပ်သဖြင့် ကျည်ဆန်မှာ ဇွန်ဘီ၏ ဦးခေါင်းခွံကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး အမည်မသိ အရည်အချို့နှင့်အတူ ဦးခေါင်းတွင် အပေါက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားစေသည်။
ဇွန်ဘီမှာ နောက်ဆုံးတွင် လှုပ်ရှားမှု ရပ်တန့်သွားတော့သည်။ ဝမ်ထန်ကျီသည် ၎င်း၏ လက်ထဲမှ ရုန်းထွက်ကာ ပုခုံးပေါ်မှ အမြန်ခုန်ချလိုက်သည်။ ဖုန်းပုကျွယ်သည် ဇွန်ဘီ၏ ရှေ့သို့ လျှောက်သွားပြီး မျက်ခုံးနှစ်ခုကြား တည့်တည့်သို့ သေနတ်ဖြင့် ချိန်လိုက်သည်။
"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ၊ ဒီမွန်စတာက သူ့ဦးနှောက်ရဲ့ အောက်ဘက်ခြမ်းကို သုံးပုံမရဘူး" ဟု ဆိုကာ သူက နောက်ထပ်တစ်ချက် ထပ်ပစ်လိုက်သည်။ ကျည်ဆန်မှာ ဇွန်ဘီ၏ နဖူးကို ဖောက်ဝင်သွားသည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ၎င်းမှာ အသံတစ်ချက်ပင် မထွက်နိုင်တော့ဘဲ လုံးဝ ငြိမ်ကျသွားလေတော့သည်။
"ဟင်း... ငါ အခုမှ နားလည်သွားပြီ။ ဒီသတ္တဝါက သူ့ကို အန္တရာယ်အပေးနိုင်ဆုံး ပစ်မှတ်ကိုပဲ အာရုံစိုက်တတ်လို့ တခြားသူတွေအတွက် သူ့ရဲ့ နောက်ကျောကို အခွင့်အရေး ပေးမိနေတာပဲ။ သူ့ရဲ့ အားနည်းချက်က ဦးခေါင်းခွံ ဖြစ်နေပေမဲ့ စနစ်က အားနည်းချက်ကို ဦးခေါင်းရဲ့ အရှေ့ဘက်မှာ တမင်ထားပေးထားပြီး သူ့ကို တိုက်ခိုက်မှုအားကောင်း၊ အသက် (HP) များအောင် လုပ်ထားတာကိုး..." ဖုန်းပုကျွယ် စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ဇွန်ဘီအလောင်းမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျနေဆဲ ဖြစ်သည်။ အမှန်စင်စစ် သူ၏အမြင်တွင် မွန်စတာကို သတ်ရန်ထက် ၎င်းကို မည်သို့သတ်ရမည်ကို သိရှိရန်က ပို၍ အရေးကြီးသည်။
လုံအောက်မင်သည် နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချနိုင်ခွင့် ရသွားသည်။ သူ မတ်တတ်ရပ်နိုင်သေးသော်လည်း မျက်နှာမှာ သွေးမရှိသကဲ့သို့ ဖြူလျော်နေသည်။ သူ၏ Life Points မည်မျှကျန်သည်ကို အခြားသူများ မသိသော်လည်း သူ၏ အခြေအနေမှာ မကောင်းလှကြောင်း ခန့်မှန်းနိုင်သည်။ ဝမ်ထန်ကျီ၏ Life Points လျော့နည်းမှုမှာ လုံအောက်မင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဘာမှမဟုတ်ပေ။ သို့သော် ဝမ်ထန်ကျီ၏ ခံနိုင်ရည်နှင့်ဆိုလျှင် ဇွန်ဘီ၏ လက်သည်းဖြင့် တစ်ချက်ခြစ်ခံရရုံနှင့်ပင် ချက်ချင်း သေဆုံးသွားနိုင်သည်မှာ အမှန်ပင်။
သူတို့သည် မီနီဘော့စ်ကို အနိုင်ယူပြီးပြီဟု ထင်ကာ အနားယူရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် အမှောင်ထုက ထပ်မံ ဖုံးလွှမ်းလာပြန်သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ် အသံမျိုးစုံက သူတို့ နားထဲတွင် ဆူညံလာပြီး အဖွဲ့သားများ၏ ထိတ်လန့်မှုအဆင့် (Terror Points) မှာလည်း မြင့်တက်လာသည်။ အမှောင်ထု ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် ဤဇွန်ဘီကြီး ပြန်ထလာပြီး ပို၍ သန်မာသော အရာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမည်လားဟု လူတိုင်း စိုးရိမ်နေကြသည်။
စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာတွင် အမှောင်ထုမှာ ရောက်လာစဉ်ကကဲ့သို့ပင် လျင်မြန်စွာ ကွယ်ပျောက်သွားသည်။ ဖုန်းပုကျွယ်သည် သေနတ်ကို မြှောက်ကာ ဇွန်ဘီ၏ နဖူးကို ချိန်ထားသော်လည်း ဇွန်ဘီမှာ ဘာတုံ့ပြန်မှုမှ မရှိပေ။
"ကြည့်ရတာ... ငါ ထင်ထားတဲ့ ဒုတိယမြောက် ဖြစ်နိုင်ခြေက မှန်ပုံရတယ်" ဖုန်းပုကျွယ်သည် ငါးစက္ကန့်ခန့် စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် ဇွန်ဘီမှာ အမှန်တကယ် သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုကာ သေနတ်ကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။ "ဒီအမှောင်ထုက သဘာဝဖြစ်စဉ်တစ်ခုပဲ။ သူ့ရဲ့ အာနိသင်ကတော့ 'အသက်ရှင်နေသေးတဲ့' မွန်စတာတွေကို ဆင့်ကဲပြောင်းလဲစေတာ (Evolution) ဖြစ်နိုင်တယ်။"
"ငါ သံသယဖြစ်တာကတော့ ဒီဇွန်ဘီက အစကတည်းက ဆင့်ကဲပြောင်းလဲပြီးသား ဖြစ်နေတာပဲ... သူတင်မကဘူး၊ ငါတို့ ပထမဆုံး အမှောင်ထုကို ကြုံရတုန်းက ဒီမြို့ထဲမှာ အသက်ရှင်နေတဲ့ မွန်စတာအားလုံးဟာ ပိုပြီး သန်မာသွားကြတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်။"
လုံအောက်မင်၊ Mr. Loneliest နှင့် Miss Saddest တို့သည် ဖုန်းပုကျွယ်ဆီသို့ လျှောက်လာကြသည်။ လုံအောက်မင်က စကားအများကြီး မပြောဘဲ 'အာထရွန်၏ အပိုင်းအစ' (Ultron's Fragment) ဒိုင်းကို ဖုန်းပုကျွယ်အား ပြန်ပေးသည်။ ဖုန်းပုကျွယ်ကလည်း အေးဆေးပင် လက်ခံလိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးလုံး ထိုကိစ္စကို မှတ်ချက်မပေးကြပေ။
ဖုန်းပုကျွယ်က "တကယ်လို့ ငါတို့ ဒီဇွန်ဘီကို မသတ်ခဲ့ရင် သူ အခုနက အမှောင်ထဲမှာ နောက်ထပ်တစ်ဆင့် ထပ်ပြီး ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်" ဟု ဆိုသည်။
"ဒါဆိုရင် ဒီဇာတ်လမ်းက အရမ်းခက်မသွားဘူးလား? အမှောင်ထုကသာ နောက်ထပ် အကြိမ်အနည်းငယ် ထပ်လာရင် တစ်မြို့လုံးမှာ မွန်စတာတွေ အပြည့်ဖြစ်နေမှာပေါ့" ဟု ဝမ်ထန်ကျီက ပြောသည်။
"တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင် ဒါက စနစ်က ငါတို့အပေါ် သတ်မှတ်ထားတဲ့ အချိန်ကန့်သတ်ချက်ပဲ။ မြို့က အလွန်ကျယ်ပြီး ဇာတ်လမ်းထဲက မွန်စတာတွေက သတ်မှတ်ထားတဲ့ နေရာတစ်ခုတည်းမှာ စုနေတာမျိုး မဟုတ်ဘူး။ ဒါမှမဟုတ် ဇွန်ဘီရုပ်ရှင်တွေထဲကလို အရေအတွက် အများကြီး မရှိဘူး... ဒါကြောင့်မို့လို့ ကစားသမားတွေက အေးအေးဆေးဆေး အချိန်ဆွဲပြီး မြို့ကို လိုက်မရှာနိုင်အောင် စနစ်က ဒီနည်းလမ်းကို သုံးထားတာပဲ" ဟု ဖုန်းပုကျွယ်က ရှင်းပြသည်။ "ငါတို့သာ အလျင်မလိုရင် နောက်ထပ် နာရီအနည်းငယ်အတွင်းမှာ မြို့ထဲက ဘယ်မွန်စတာမဆို ဘော့စ် (Boss) တစ်ကောင်လို သန်မာလာလိမ့်မယ်။ အဲဒီအခါကျရင်တော့ ငါတို့အဖွဲ့ သေဖို့ပဲ ရှိတော့တယ်"
"ဒါဆို ဘာစောင့်နေဦးမလဲ? မြန်မြန်..." လုံအောက်မင် စကားမဆုံးသေးမီ ဖုန်းပုကျွယ်က ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။
"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အခြေအနေရဲ့ အရေးကြီးပုံကိုတော့ ငါတို့ သိထားရမယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ငါတို့ရဲ့ မူလအစီအစဉ်ကိုတော့ မထိခိုက်စေဘူး" သူက ရဲစခန်းဘက်သို့ ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ "ဇွန်ဘီကို သတ်ပြီးပြီ၊ ဒီလို ခက်ခဲတဲ့ တိုက်ပွဲအပြီးမှာ ဆုလာဘ်တစ်ခုခု ရှိကိုရှိရမယ်။ အားလုံးအတွက် လက်နက်ကိရိယာတွေ ရနိုင်ဖို့ ရဲစခန်းကို ရှာသင့်တယ်။ အဲဒါအပြင် အစ်ကိုလုံရဲ့ Life Points ကို ပြန်ဖြည့်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းကိုလည်း ရှာရမယ်"
ဖုန်းပုကျွယ်သည် ပျက်စီးနေသော နံရံဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။ သူ၏ ကျောပိုးအိတ်ထဲမှ ကွဲအက်နေသော လက်နှိပ်ဓါတ်မီးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး - "ငါ့မှာ ဒီပစ္စည်းကို သုံးမိနစ်လောက် ပုံမှန်အတိုင်း အလုပ်လုပ်အောင် လုပ်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ခံနိုင်ရည်အား (Stamina Points) ၁၀၀ ကုန်ဆုံးလိမ့်မယ်။ ခုနက တိုက်ပွဲကို အမြန်ပြန်လာရလို့ ဒီနေရာကို သေချာမရှာရသေးဘူး။ တိုက်ပွဲမတိုင်ခင်မှာလည်း ခံနိုင်ရည်အားကို ချွေတာချင်လို့ အဲဒီစွမ်းရည်ကို မသုံးခဲ့တာ။"
"အဆောက်အအုံထဲမှာ အလင်းရောင် နည်းနေတာရယ်၊ လက်နှိပ်ဓါတ်မီးကလည်း တစ်လက်တည်း ရှိတာရယ်ကြောင့် ငါတစ်ယောက်တည်း အထဲဝင်တာ ပိုကောင်းမယ်လို့ အကြံပေးချင်တယ်။ တကယ်လို့ စိတ်ချရတဲ့ အလင်းရောင် အရင်းအမြစ်တစ်ခုခု တွေ့ရင် ငါပြန်ထွက်လာပြီး အားလုံးကို ခေါ်မယ်။ အဲဒီကျမှ အတူတူ ရှာဖွေကြတာပေါ့။"
"ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူမဆို ငါနဲ့ အခုလိုက်ခဲ့ချင်ရင်လည်း ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုက ငါ့လက်နှိပ်ဓါတ်မီးရဲ့ အလင်းတန်း ရောက်တဲ့နေရာမှာပဲ ကန့်သတ်ခံထားရလိမ့်မယ်"
"မလိုပါဘူး။ ငါတို့ ဒီမှာပဲ မင်းပြန်လာမှာကို စောင့်နေပါ့မယ်။ ဘာလဲ... မင်း ပစ္စည်းတွေအကုန် တစ်ယောက်တည်း ယူထားမှာကို ငါတို့ ကြောက်နေမယ်လို့ ထင်လို့လား?" လုံအောက်မင်က မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချရင်း အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။ "ငါလည်း ဒီအခွင့်အရေးကို သုံးပြီး အနားယူရင်း ခံနိုင်ရည်အားလေး နည်းနည်း ပြန်ဖြည့်ဦးမယ်"
Mr. Loneliest မှာမူ နှုတ်ဆိတ်နေသည်။ သူ၏ အရင်ဇာတ်လမ်းနှစ်ခုတွင် အဆင့်မြင့်ကစားသမား တစ်ဦးတစ်ယောက်မှ သူ့ကိုရော သူ၏ချစ်သူကိုရော မကာကွယ်ပေးခဲ့သည့်အပြင် ပစ္စည်းများကိုလည်း မျှဝေပေးခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ယခုအခါ ဤညီလေးဖုန်းက အဖွဲ့အတွက် ပစ္စည်းရှာပေးမည် ဆိုသောကြောင့် သူတို့တွင် ကန့်ကွက်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။
ဖုန်းပုကျွယ်သည် လေးဦးလုံးကို မျက်လုံးချင်း အချက်ပြကာ ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက် နံရံရှိ အပေါက်မှတစ်ဆင့် အထဲသို့ ထပ်မံ ခုန်ဝင်သွားပြန်သည်။ သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ၏ လက်ထဲ၌ လက်နှိပ်ဓါတ်မီး တစ်လက် ပါရှိနေသည်။ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လျှောက်ပြီးနောက် သူသည် ကသုတ်ကရက် ပြုပြင်ခြင်း (A Hasty Repair) စွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ ခံနိုင်ရည်အား ၁၀၀ လျော့နည်းသွားသည်နှင့်အတူ လက်နှိပ်ဓါတ်မီး ဘေးပတ်လည်တွင် ကုဒ်များဖြင့် ရေးထားသော ကုဗတုံးငယ်လေးများ ပေါ်လာပြီး စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာတွင် ၎င်းမှာ မှော်ဆန်စွာပင် ပြန်လည် ကောင်းမွန်သွားလေတော့သည်။
ဤအရာကို ဇာတ်လမ်းပြင်ပသို့ ယူဆောင်သွားနိုင်သည် ဆိုသော်လည်း ဖုန်းပုကျွယ်၏ စွမ်းရည်မှာ အချိန်ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့် ၎င်းမှာ အရည်အသွေးညံ့ (Poor) အဖြစ် ပြန်ပြောင်းသွားမည် ဖြစ်သဖြင့် သိပ်တော့ အသုံးမဝင်လှပေ။ ထို့ပြင် ၎င်းမှာ ပဟေဠိကတ်အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်သည့် ဇာတ်လမ်းပစ္စည်းလည်း မဟုတ်ပေ။
လက်နှိပ်ဓါတ်မီး ရရှိသွားသဖြင့် ဖုန်းပုကျွယ်၏ ရှာဖွေမှုမှာ အလွန်ပင် ထိရောက်လာပြီး မကြာမီပင် အသုံးဝင်သော အရာတစ်ခုကို သူ တွေ့ရှိသွားလေတော့သည်။