အခန်း (၂၀) : ပထမဆုံး အဖွဲလိုက် ဇာတ်လမ်း(၄)

အမှောင်ထု စတင်ကျရောက်လာချိန်တွင် Ms. Saddest မှာ ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်မိသွားသည်။ အမှန်စင်စစ် Mr. Loneliest မှာလည်း အလွန်ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း ချစ်သူမိန်းကလေးက သူ့လက်မောင်းကို ဖက်တွယ်ထားသဖြင့် အော်ဟစ်၍ မဖြစ်ပေ။ ထို့ကြောင့် "မစိုးရိမ်နဲ့၊ ငါရှိတယ်" ဟုသာ အားတင်းပြောရင်း ရဲစွမ်းသတ္တိရှိဟန် ဆောင်နေရသည်။ သို့သော် အဆင့် ၇ သာရှိသေးသော Mr. Loneliest တွင် မိစ္ဆာများကို တိုက်ခိုက်ရန် လက်နက်ပင် မရှိသေးဘဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပင် ကာကွယ်နိုင်စွမ်း မရှိချေ။

သူတို့နှစ်ဦးမှာ အဆင့် ၁ ကတည်းက အဖွဲ့လိုက် လေ့ကျင့်ရေးမုဒ်များကိုသာ ကစားခဲ့ကြပြီး အဆင့် ၅ ရောက်မှ ပထမဆုံး အဖွဲ့လိုက်ရှင်သန်ရေးမုဒ် (Team Survival Mode) သို့ ဝင်ခဲ့ကြသည်။ ရလဒ်မှာ နှစ်ဦးလုံး သေဆုံးသွားခဲ့သော်လည်း Mr. Loneliest မှာ အနည်းငယ် ပို၍ အားထုတ်ခဲ့သဖြင့် အခြားကစားသမားများ မစ်ရှင်အောင်မြင်ချိန်တွင် သူက အတွေ့အကြုံမှတ် (EXP) ပိုရကာ အဆင့် ၇ ဖြစ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ ပစ္စည်းကိရိယာလည်း မရှိ၊ စွမ်းရည်လည်း မရှိဘဲ အဖွဲ့အတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများသာ ဖြစ်နေကြသည်။

စနစ် က ကစားသမားများကို အဖွဲ့ဖွဲ့ပေးရာတွင် ယခင်ကစားခဲ့သည့် စွမ်းဆောင်ရည်များကို ဆန်းစစ်ပြီး အားနည်းသော ကစားသမားများကို ကူညီရန် အဆင့် ၁၀ ရှိသော လုံအောက်မင်ကဲ့သို့ အားကောင်းသည့် ကစားသမားကို ထည့်ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အဆင့်နိမ့်သော်လည်း အလားအလာရှိသည့် အခြားကစားသမားနှစ်ဦးကိုပါ ထည့်သွင်းကာ အဖွဲ့၏ ဟန်ချက်ကို ထိန်းညှိထားသည်။ ဤအဖွဲ့၏ ပျမ်းမျှအဆင့်မှာ ၆.၆ ဖြစ်သဖြင့် ဇာတ်လမ်း၏ ခက်ခဲမှုမှာ အဆင့် ၆ သို့မဟုတ် ၇ ဝန်းကျင်တွင်သာ ရှိနေသည်။ ၎င်းမှာ စနစ်အနေဖြင့် Mr. Loneliest နှင့် Ms. Saddest တို့ကို အခြားသူများက ဆွဲတင်ပေးနိုင်ရန် ဖန်တီးပေးထားခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။

"အဲဒါ ဘာကြီးလဲ" ဟု လုံအောက်မင်က မေးလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ အဖြေကို မျှော်လင့်၍ မေးခြင်းမဟုတ်ဘဲ အလွန်အမင်း ကြောက်လန့်နေသဖြင့် စကားပြောခြင်းဖြင့် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဖုန်းပုကျွယ်က တည်ငြိမ်သောလေသံဖြင့် "ဖြစ်နိုင်ခြေ သုံးမျိုးရှိတယ်၊ နောက်မှ ရှင်းပြမယ်" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သဖြင့် သူ အံ့အားသင့်သွားသည်။

ဝမ်ထန်ကျီမှာမူ ယခုအကြိမ်တွင် မအော်သော်လည်း မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်နေပြီး အသံများ တုန်ရီနေသည်။ "ဒီလို လုပ်ဖို့... လိုလို့လား? မြေအောက်ရထားထဲမှာ... မီးပိတ်တာက ထားပါတော့... အပြင်မှာ... လရောင်အောက်မှာတောင်... မီးတွေ ပိတ်သွားနိုင်သေးတာလား? ဘယ်သူ့ကို ကြောက်အောင် လုပ်နေတာလဲ?"

"တကယ် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့အရာက ဟိုမှာ" ဟု ဖုန်းပုကျွယ်က ဝမ်ထန်ကျီ၏ နောက်ဘက်သို့ လက်ညှိုးညွှန်ပြလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မရှိဘဲ တည်ငြိမ်နေသည်။ ဝမ်ထန်ကျီနှင့် အခြားသူများ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဘတ်စ်ကားတစ်စီး၏ ခေါင်မိုးပေါ်တွင် နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော မိစ္ဆာကလေးငယ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုမိစ္ဆာမှာ အသွင်ပြောင်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။ အသားအရေမှာ ပို၍ ညိုမှောင်သွားကာ မျက်လုံးများမှာ စိမ်းဖန့်ဖန့် အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်နေပြီး သွားများမှာလည်း အစွယ်များ ဖြစ်ကုန်သည်။ အရွယ်အစားမှာ မပြောင်းလဲသော်လည်း တံစဉ်းကဲ့သို့ လက်မောင်းများနှင့် နောက်ခြေထောက်များမှာ နှစ်ဆခန့် ကြီးထွားလာသည်။ ၎င်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်သောအခါ အရပ်မှာ ၁.၆ မီတာခန့် ရှိနေပြီး လက်မောင်းများမှာ ပုံပျက်နေသော လူ့လက်မောင်းများနှင့်ပင် တူနေသည်။ ဝမ်ထန်ကျီမှာ တံတွေးကို ခက်ခဲစွာ မျိုချရင်း မိမိ၏ သစ်သီးလှီးဓားနှင့် မိစ္ဆာ၏ လက်မောင်းများကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ကာ ရှက်စိတ်ပင် ဖြစ်မိသွားသည်။

"ထူးဆန်းတဲ့ ဓာတုပစ္စည်းတစ်ခုခုကြောင့် အဆင့်တက်သွားတဲ့ပုံပဲ" ဟု ဖုန်းပုကျွယ်က ကားခေါင်မိုးပေါ်မှ ဆင်းရင်း ပြောလိုက်သည်။ လုံအောက်မင်ကလည်း "ငါ ရှေ့ကနေ တိုက်ခိုက်ပြီး သူ့ကို မြေပြင်ပေါ်ရောက်အောင် ဆွဲခေါ်မယ်၊ အခွင့်အရေးရရင် မင်းတို့က ဘေးကနေ ဝင်တိုက်ကြ" ဟု အစီအစဉ်ကို ပြောလိုက်သည်။ လုံအောက်မင်သည် ဖုန်းပုကျွယ်ကဲ့သို့ နောက်ပြောင်နိုင်စွမ်း မရှိဘဲ အလွန်အလေးအနက် ထားနေသည်။

သို့သော် လုံအောက်မင်၏ အစီအစဉ်မှာ မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။ ထိုမိစ္ဆာမှာ လူ့စကား နားလည်သည်လော သို့မဟုတ် ဉာဏ်ရည်ပိုမြင့်သည်လော မသိရသော်လည်း လုံအောက်မင်ကို လျစ်လျူရှုကာ အပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် ကစားသမား သုံးဦး၏ ခေါင်းပေါ်မှ ကျော်ဖြတ်ကာ လမ်းမီးတိုင်အောက်တွင် ရှိနေသည့် Mr. Loneliest နှင့် Ms. Saddest တို့ဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

လုံအောက်မင်မှာ သူတို့ကို ကူညီရန် စောစောက စွမ်းရည် 'မိုးကြိုးပစ်ခြင်း'(Lightning Bash) ကို အသုံးပြုချင်သော်လည်း မရတော့ပေ။ ထိုစွမ်းရည်မှာ 'ရဲရင့်သော အားဖြည့်သူ('The Intrepid Charger' )ဟူသော ဘွဲ့အမည်ကြောင့် ရရှိထားခြင်းဖြစ်ပြီး အသုံးပြုရန် Stamina Points ၃၀ ရာခိုင်နှုန်း ကုန်ဆုံးသည့်အပြင် Cooldown အချိန်မှာ တစ်နာရီတိတိ ကြာမြင့်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ထိုစုံတွဲမှာ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်သာ ကာကွယ်ရတော့မည့် အခြေအနေ ဖြစ်နေသည်။

မိစ္ဆာသည် ကောင်းကင်မှ ဥက္ကာခဲတစ်ခုကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ကျဆင်းလာသည်။ ဖုန်းပုကျွယ်က "ငါတို့ဆီကို ပြေးလာခဲ့! ခေါင်းငုံ့ထား!" ဟု ဟိန်းဟောက် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ မှန်ကန်သော လမ်းညွှန်ချက် ဖြစ်သည်။ သူတို့သာ နောက်ဆုတ်ခြင်း သို့မဟုတ် ဘေးသို့ပြေးခြင်း ပြုလုပ်ပါက တစ်ဦးဦးမှာ သေချာပေါက် အသတ်ခံရမည် ဖြစ်သည်။ ခေါင်းငုံ့ကာ ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာခြင်းဖြင့်သာ မိစ္ဆာက ဦးတည်ချက် ပြောင်းရန် ကြိုးစားနေသည့် ခဏတာအတွင်း လွတ်မြောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ကြောက်လန့်နေသူများမှာ အမိန့်ပေးသံကြားပါက မစဉ်းစားဘဲ လိုက်နာတတ်ကြသည့်အတိုင်း Mr. Loneliest သည် Ms. Saddest ၏ ခေါင်းကို နှိပ်ကာ ရှေ့သို့ လိမ့်ဝင်လိုက်သည်။ မိစ္ဆာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျလာချိန်တွင် သူတို့နှစ်ဦးမှာ မိစ္ဆာ၏ အောက်ခြေမှ လွတ်ထွက်သွားခဲ့သည်။ မိစ္ဆာမှာ ဒေါသတကြီးဖြင့် သူတို့နောက်သို့ ချက်ချင်း လှည့်လိုက်သော်လည်း လုံအောက်မင်က အချိန်မီ ရောက်ရှိလာသည်။

လုံအောက်မင်၏ မီးခိုးရောင် သတ္တုဒိုင်းက မိစ္ဆာ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ဟန့်တားလိုက်သည်။ မိစ္ဆာ၏ တံစဉ်းများက ဒိုင်းကို ခုတ်သံမှာ သတ္တုချင်း ထိခိုက်သံများ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်စေသော်လည်း ဒိုင်းပေါ်တွင် မီးပွင့်ရုံသာ တတ်နိုင်ပြီး ထိခိုက်မှု မရှိခဲ့ပေ။

လုံအောက်မင်၏ ဒိုင်းမှာ ''Ultron ရဲ့ အပိုင်းအစ'' ဟု အမည်ရပြီး Excellent အဆင့်ရှိသော ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဖုန်းပုကျွယ်၏ 'မာရီယိုဂွ' ထက်ပင် ဂိမ်း၏ အစောပိုင်းအဆင့်များတွင် ပို၍ အသုံးဝင်နေသည်။ မိစ္ဆာမှာ ဒိုင်းကို ဖြတ်ကျော်၍ မရမှန်း သိလာသောအခါ လုံအောက်မင်ကို ကျော်ဖြတ်ရန် ကြိုးစားသည်။ သို့သော် အချိန်အတော်ကြာသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် ဝမ်ထန်ကျီမှာ ကားတစ်စီးကို ပတ်၍ မိစ္ဆာ၏ နောက်ကျောသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဝမ်ထန်ကျီသည် မိမိ၏ သစ်သီးလှီးဓားကို မြှောက်ကာ မိစ္ဆာ၏ ကျောရိုးတည့်တည့်သို့ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ ဆေးပညာ ဗဟုသုတကြောင့်လော မသိသော်လည်း ထိုနေရာမှာ မိစ္ဆာကို မသေစေကာမူ လှုပ်ရှား၍ မရအောင် ပြုလုပ်နိုင်သည့် နေရာဖြစ်သည်။ မိစ္ဆာမှာ အော်ဟစ်ရင်း သွေးအမည်းရောင်များ ထွက်လာကာ ရုန်းကန်နေစဉ် ဖုန်းပုကျွယ်က ဘေးမှ ရောက်လာပြီး မာရီယို၏ဂွ ဖြင့် မိစ္ဆာ၏ ဘယ်ဘက်မျက်လုံးကို ထိုးစိုက်ကာ အဆုံးသတ်လိုက်ပါတော့သည်။