အခန်း ၃၅ - ယခုအချိန်မှစ၍ ငါတို့နှစ်ဦးကြားက သံယောဇဉ်တွေအားလုံး ပြတ်တောက်သွားခဲ့ပြီ... ဆန်ကွမ်း၀မ်အာ မင်း သဘောပေါက်လား

စနစ်၏ အသိပေးသံကို ကြားလိုက်ရသော်လည်း တီကျွယ်တျန်းကတော့ ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေသည် ကံကြမ္မာသားတော်အတွက် သချိုင်းဂူတစ်ခု ဖြစ်လာစေရန်အတွက်နောက်ထပ် သူ၏ အစီအစဉ်ကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ရန်သာ အာရုံရှိနေသည်။

တီကျွယ်တျန်းသည် လေဟာနယ်အတွင်း၌ တိတ်တဆိတ် ထပ်မံ ပုန်းကွယ်လိုက်တော့၏။

ကွက်တိ ဤအချိန်တွင်... အဘိုးအိုနှင့် ရှောင်ယွီတို့နှစ်ဦးစလုံး လုံးဝ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ကြသည်။

"ဆရာ... အစောက ကိစ္စက ဆရာ လုပ်ခဲ့တာလား"

'မဟုတ်ဘူး...'

"ဆရာ...ဒီလို အခြေအနေမျိုး ထိ ရောက်နေတာတောင်မှ ဆရာက ကျွန်တော့ကို လိမ်ညာနေတုန်းပဲလား..."

"ကောင်လေး  ဆရာသာ မင်းကို လိမ်ညာနေခဲ့မယ်ဆိုရင်... မင်း အခုအချိန်အထိ အသက်ရှင်နေနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိဘူး…"

"အဲ့ဒီသခင်လေးရဲ့ နောက်ခံက အလွန်တရာ မြင့်မားလွန်းလှတယ်…ဖြစ်နိုင်တာကတော့ သူ့ရဲ့ နောက်ကွယ်က ပညာရှင်ကြီးတွေကနေတစ်ဆင့် ဤနေရာကို အတိအကျ တွက်ချက်နိုင်ခဲ့ကြလို့ နေမှာပါ..."

ရှောင်ယွီ စကားထပ်မပြောတော့ချေ။ သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာမူ အဆက်မပြတ် လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။

'တောင်းပန်ပါတယ် ဆရာ... ကျွန်တော် ဆရာ့ကို အထင်လွဲသွားခဲ့မိတယ်'

'ဒါပေမဲ့ ဆရာ... နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကကော ဘယ်လိုလဲ...'

"နောက်ထပ် တစ်ရက်အတွင်းမှာတင် အဆင်သင့် ဖြစ်သွားပါလိမ့်မယ်"

ထိုစကားကို ကြားရမှသာ ရှောင်ယွီ၏ ညှိုးငယ်နေသော မျက်နှာထက်တွင် မှိန်ဖျော့လှသော ပြုံးယောင်သန်းမှုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သော်လည်း ၎င်းက အလွန်တရာ သာမန်ကာလျှံကာ ပုံစံမျိုးသာ ဖြစ်၏။

ယခုအချိန်တွင် ရှောင်ယွီ၏ စိတ်အခြေအနေမှာ အနည်းငယ် ပျက်ယွင်းနေခဲ့သည်။ 

မိမိ၏ စိတ်ထဲ၌ ဘာတွေ မှားယွင်းနေသလဲဆိုသည်ကိုမူ သူ မသိသော်လည်း သူ၏ ခံစားချက်များမှာ အလွန်တရာ အပြောင်းအလဲ မြန်ဆန်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ 

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ၏ လက်ထဲတွင် "ကောင်းကင်နဲ့ မြေကမ္ဘာကြား ထူးဆန်းလှတဲ့ မီးလျှံ" တစ်ခု ကျန်ရှိနေသေးသည်။

"တီကျွယ်တျန်း... တစ်နေ့ကျရင် ငါ မင်းကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သတ်ပစ်ပြီး... ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အရာအားလုံးကို ပြန်လည်လုယူပြမယ်..." ရှောင်ယွီ အသက်ကို ပြင်းထန်စွာ ရှူသွင်းလိုက်မိသည်။ 

သူသည် ယခုလက်ရှိ အခြေအနေတွင် မိမိက တီကျွယ်တျန်း၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်သေးကြောင်း သေသေချာချာ သိရှိနေခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် စိတ်ကို အတင်းအကျပ်သာ တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းချုပ်ထားလိုက်တော့သည်။

ကွက်တိ ဒီအခိုက်အတန့်တွင်... ရှောင်ယွီ၏ ခြေလှမ်းများ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားခဲ့ရ၏။

"မကောင်းတော့ဘူး... ဒီနေရာက လုံးဝ ပြိုကျပျက်စီးတော့မယ်"

"မြန်မြန် ထွက်စမ်း..." ရှောင်ယွီ၏ စိတ်ထဲတွင် ဆရာဖြစ်သူ၏ အသံ အလောတကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုသတိပေးသံကို ကြားရသောအခါ ရှောင်ယွီ၏ မျက်နှာထက်တွင်လည်း ပြင်းထန်လှသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရတော့၏။

တစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက်တွင်... ရှောင်ယွီ၏ ပုံစံမှာ အနည်းငယ် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေခဲ့ရသည်။ မိစ္ဆာလှံကို သိမ်းဆည်းထားသော ထိုနေရာကြီးတစ်ခုလုံး တိုက်ရိုက်ပင် ဝုန်းခနဲ ပြိုကျပျက်စီးသွားလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်မထားခဲ့မိချေ။ 

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေကြီးတစ်ခုလုံးကတော့ ပြိုကျပျက်စီးခြင်း မရှိသေးချေ။

သို့သော်လည်း ထို့နောက် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ရှောင်ယွီ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရပြန်သည်။ 

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ပုံရိပ်တစ်ခုကို လှမ်းမြင်လိုက်ရခြင်းကြောင့် ဖြစ်၏။ ထိုပုံရိပ်မှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ဆန်ကွမ်းချင်းအာပင် ဖြစ်သည်။ သူမသည် ရှောင်ယွီကို ကြည့်ကာ ခါးသီးလှသော လှောင်ပြုံးတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်တော့သည်။

"ကံတရားဆိုတာ ရေစီးကြောင်းလိုပဲ ပြောင်းလဲနေတတ်တာမျိုးပါပဲ"

"ရှောင်ယွီ... မင်း အရင်က ပြောခဲ့တဲ့ စကားတွေကို ငါ ပြန်‌ပြောပေးတာလေ…မင်း အခုလိုမျိုး သနားစရာကောင်းတဲ့ ပုံစံ ဖြစ်နေတာကို မြင်ရတာ... တကယ့်ကို စိတ်ကျေနပ်ဖို့ ကောင်းလွန်းလှတယ်..."

"ဆန်ကွမ်းချင်းအာ... မင်းက မင်းရဲ့ အမအရင်းခေါက်ခေါက်ကိုတောင်မှ လုံးဝ ရက်ရက်စက်စက်လုပ်ခဲ့တာ မင်းက လူသားတစ်ယောက်ကော ဟုတ်သေးရဲ့လား..."

"ငါက လူသားမဟုတ်ဘူး... အဲ့ဒါ မှန်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက ဘာဖြစ်လဲ... အခု ငါ့မှာ အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှတဲ့ စွမ်းရည်တွေ ရှိနေပြီလေ"

"ငါ့ရဲ့ ယခုလက်ရှိ အင်အားကို ကြည့်လိုက်စမ်းပါ.

"ရှင်က တကယ့်ကို သနားစရာကောင်းလိုက်တာ"

"ဒါပေမယ့်... ရှင် သေဆုံးသွားတာကို မြင်ရရင်တော့ ငါ ပိုပြီး ပျော်ရွှင်မိမှာ သေချာတယ်..."

ပြောနေရင်း ပင် ဆန်ကွမ်းချင်းအာသည် အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရင်း ရှောင်ယွီရှိရာဆီသို့ အသည်းအသန် ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။

ရှောင်ယွီ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြင်းထန်စွာ ပျက်ယွင်းသွားခဲ့ရပြီးနောက်... အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအင်တစ်ခုမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ရိုက်ခတ်ဝင်ရောက်လာခဲ့တော့သည်။ 

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လမ်းကြောင်းအများအပြား  ထိခိုက်ပျက်စီးသွားခဲ့ရ၏။ ရှောင်ယွီ၏ မျက်နှာ လုံးဝ ဖြူလျော်သွားခဲ့ရတော့သည်။

"ဆရာ..."

"မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ထိန်းချုပ်မှုကို ဆရာ့လက်ထဲ အမြန်ဆုံး အပ်နှံလိုက်စမ်း..."

"သို့သော်လည်း ဒီမိန်းကလေးက အခုတင်မှ အရှိန်အဟုန်နဲ့ ဖောက်ထွက်ထားတာ ဖြစ်သလို... မင်းရဲ့ စွမ်းအင်လမ်းကြောင်းတွေကလည်း ထိခိုက်ပျက်စီးနေတာ ဖြစ်လို့... ငါတို့ အခုလောလောဆယ် ဒီနေရာကနေပဲ အရင်ဆုံး ထွက်ခွာကြရအောင်..."

ဆရာဖြစ်သူက ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှဲပြောင်းရယူပြီးနောက်ပိုင်းတွင်... "ရှောင်ယွီ" သည် နက်မှောင်လှသော အရိပ်တစ်ခုအသွင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ထိုနေရာမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရတော့သည်။

ဆန်ကွမ်းချင်းအာက နောက်ကွယ်မှနေ၍ အသည်းအသန် လိုက်လံဖမ်းဆီးလိုသော်လည်း...

"ငါ့ရဲ့ အမိန့်ကို မင်း မေ့သွားပြီလား..." 

အေးစက်လှသော အသံတစ်သံ ရုတ်တရက် ဟိန်းထွက်လာခဲ့သည်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ဆန်ကွမ်းချင်းအာ၏ မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရတော့၏။

'ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်လေး နာခံပါ့မယ်ည... ဒါပေမဲ့ သခင်လေး... ကျွန်မမှာ လုပ်ဆောင်စရာ အခြားသော ကိစ္စရပ်အချို့ ကျန်ရှိနေသေးတာ ဖြစ်လို့... အရင်ဆုံး ထွက်ခွာခွင့်ပြုပါဦး...' 

ဆန်ကွမ်းချင်းအာသည် ထိုအသံ၏ တုံ့ပြန်မှုကိုပင် ဆက်လက်မစောင့်ဆိုင်းတော့ဘဲ ထိုနေရာမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရပြန်သည်။

တီကျွယ်တျန်းသည် လေဟာနယ်အတွင်းမှနေ၍ အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာဖြင့် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ 

သူသည် လုံးဝ စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်း မရှိဘဲ အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်မိ၏။ 

အဆုံး၌မူ သူ လိုလားတောင့်တသည်မှာ ဇာတ်လိုက်၏ ကံကြမ္မာတန်ဖိုးများ လျော့သွားရန် သာ ဖြစ်ပေသည်။ 

"ရှောင်ယွီ" တစ်ယောက် ထိုနေရာမှ ဘေးကင်းစွာ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီးနောက်... မိမိ၏ နောက်ကွယ်တွင် မည်သူမျှ လိုက်ပါလာခြင်း မရှိသည်ကို မြင်ရမှသာ စိတ်သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။ သူသည် အလွန်တရာ လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားလှသော ဂူတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့၏။

သို့သော် ရုတ်တရက် ရှောင်ယွီ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရပြန်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ပုံရိပ်တစ်ခုကို လှမ်းမြင်လိုက်ရခြင်းကြောင့် ဖြစ်၏။

ထိုဂူအတွင်း၌ လူတစ်ယောက် လဲလျောင်းနေခဲ့သည်။ 

သူမသည် အိပ်ပျော်နေသည့်အလား ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေသော်လည်း မည်သည့် အသက်ရှူသံမျှ ရှိမနေခဲ့ချေ။ 

ရှောင်ယွီ မိမိ၏ နှလုံးသားတစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားခဲ့ရတော့သည်။ မမြင်ရသော လက်တစ်ဖက်က မိမိ၏ နှလုံးသားကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသည့်အလား ခံစားလိုက်ရခြင်းကြောင့်ပင်။

ခြေသံများကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင်... ထိုအမျိုးသမီးသည် ရင်းနှီးလှသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို အလိုအလျောက် အာရုံခံမိသွားခဲ့သည်။ 

သူမသည် မိမိ၏ မျက်လုံးများကို အတင်းအကျပ် ဖွင့်ဟကြည့်ရှုလိုသော်လည်း အလွန်တရာ မောပန်းနွမ်းနယ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သလို... သူမ၏ သက်တမ်းမှာလည်း လုံးဝ ကုန်ဆုံးခါနီး ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ 

သူမ၏ ဆံပင်များမှာ လုံးဝ ဖြူဖွေးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ နူးညံ့လှသော အသားအရေမှာလည်း ခြောက်သွေ့နေသည့် သစ်ခေါက်ဟောင်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့ရတော့၏။

"ဝမ်အာ..."

ထိုခေါ်သံကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင်... ထိုအမျိုးသမီးသည် သူမ၏ လက်ညှိုးကိုသာ အသာအယာ လှုပ်ရုံသာလှုပ်ရှားနိုင်သည်။

ရှောင်ယွီ၏ မျက်ဝန်းများ ရဲခနဲ ဖြစ်သွားခဲ့ရတော့၏။

"ဆရာ... သူမကို ကယ်တင်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းမျိုး ရှိသေးလားဟင်..."

"သူမက အခုတော့ အသုံးမဝင်တဲ့ အမှိုက်တစ်စ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီလေ... သူမရဲ့ သက်တမ်းကလည်း လုံးဝ ကုန်ဆုံးခါနီး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်လို့ မကြာခင်မှာတင် အရိုးစုတစ်ခုအသွင် ပြောင်းလဲသွားတော့မှာ။ သူမကို ပြန်လည်အသက်သွင်းဖို့ ဆိုတာကတော့... အလွန်တရာ ခက်ခဲလွန်းလှတယ်..."

အလွန်တရာ ခက်ခဲလှသည်ဆိုသော်ငြား နည်းလမ်းတော့ ရှိနေသေးသည် မဟုတ်ပါလား။ 

ဆရာဖြစ်သူ၏ စကားကို ကြားရသောအခါ ရှောင်ယွီ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် မျှော်လင့်ချက် အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာခဲ့ရသည်။ ဆရာဖြစ်သူက ဤကဲ့သို့ တွေဝေတုံ့ဆိုင်းစွာ ပြောဆိုနေသည်ကို မြင်ရသဖြင့် ရှောင်ယွီ ပိုမို အလောတကြီး ဖြစ်လာခဲ့ရတော့၏။

"ဘာနည်းလမ်းလဲ ဆရာ... ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကို ပြောပြပါ... မြန်မြန်ပြောပြပါဦး..."

"မင်း အခုလက်ရှိ အခြေအနေနဲ့တော့ ၎င်းကို မလုပ်ဆောင်နိုင်သေးဘူး။ မင်းက သူတော်စင် အဆင့် အထိ ရောက်ရှိသွားမှသာ ဖြစ်နိုင်လိမ့်မယ်..."

ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ ရှောင်ယွီ၏ မျက်နှာအမူအရာ  ညှိုးငယ်သွားခဲ့သည်။

"အခြားနည်းလမ်း လုံးဝ မရှိတော့ဘူးလားဟင်... သူတော်စင်နယ်ပယ်ရောက်မှပဲ ကယ်တင်နိုင်မှာလား..."

"သူမရဲ့ အစစ်အမှန် စွမ်းအင်အရင်းအမြစ်က  အတင်းအကျပ် ထုတ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရတာလေ။ သို့သော်လည်း အခြားသော နည်းလမ်းတစ်ခုတော့ ရှိပါသေးတယ်... ဒါကကတော့ 'ကောင်းကင်ဘုံ မီးလျှံ' တစ်ခုကို အသုံးပြုတာပဲ "

"ကောင်းကင်ဘုံ မီးလျှံတစ်ခုကသာ... မင်းရဲ့ ဝမ်အာကို သေချာပေါက် ကယ်တင်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်..."

"ဟုတ်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ အကယ်၍ မင်းသာ ဒါကို လုပ်ဆောင်ခဲ့မယ်ဆိုရင်... မင်းအတွက် နောက်ထပ် အဆင့်တက်ဖို့ ဆိုတာ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး..."

"ဘာဖြစ်လို့လဲ ဆရာ"

“ဆရာသိရသလောက် ကောင်းကင်ဘုံ မီး လျှံဆိုတာ ဒီအဇူရာနယ်မြေမှာ တစ်ခုပဲ ရှိတာ”

"တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့... အကယ်၍ မင်းသာ သူမကို ဤကောင်းကင်ဘုံ မီးလျှံ ပေးအပ်လိုက်မယ်ဆိုရင်... မင်းအနေနဲ့ အခြားသော ကမ္ဘာအသီးသီးဆီ သွားရောက်ပြီး နောက်ထပ် ကောင်းကင်ဘုံမီးလျှံတစ်ခုကို မရှာဖွေနိုင်မချင်း တံဆိပ်ခတ်ဧကရာဇ် အဆင့်အထိ ဘယ်လိုမှ ဖောက်ထွက်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

"တစ်ချိန်တည်းမှာပင်... မင်းအနေနဲ့ ဆန်ကွမ်းချင်းအာရဲ့ လိုက်လံသတ်ဖြတ်မှုကိုလည်း သေသေချာချာ ကာကွယ်ရပေလိမ့်မယ်"

"မီးနတ်ဘုရားခန္ဓာက အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှတယ်ဆိုသော်လည်း... နှလုံးအာရုံခုနှစ်ပါးထူးကဲခန္ဓာနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင်တော့ ကွာဟချက်တစ်ခု ရှိနေသေးတယ်"

"ဆရာ့ရဲ့ ကူညီမှု ရှိနေစေဦးတော့... ဒီကောင်းကင်ဘုံမီးလျှံသာ မရှိဘူးဆိုရင်... မင်းအနေနဲ့ အနည်းဆုံး နှစ်နှစ်လောက် အချိန်ယူရလိမ့်မယ်"

"အကယ်၍ မင်းသာ ဤကောင်းကင်ဘုံမီးလျှံနဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်မယ်ဆိုရင်... မင်းရဲ့ မီးနတ်ဘုရားကျင့်စဉ်က ထပ်မံ အဆင့်တက်သွားမှာ ဖြစ်သလို... မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ပုံကလည်း ထပ်မံ၍ ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မယ်"

"မီးနတ်ဘုရား သူတော်စင်ခန္ဓာ' အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမှာ ဖြစ်တယ်"

"မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း မြန်နှုန်းကလည်း အဆမတန် မြင့်မားတိုးတက်လာလိမ့်မယ်..."

"မင်းဘာသာ သေသေချာချာဆုံးဖြတ်ပါ..."

"ဆရာက မင်းရဲ့ လမ်းပြဆရာတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်လို့... ရှေ့ဆက်ရမည့် လမ်းကြောင်းကတော့ မင်းကိုယ်တိုင်ပဲ ရွေးချယ်ရမှာ ဖြစ်တယ်"

"နောက်ပြီး... ဒီအရာအားလုံးက အလွန်တရာ တိုက်ဆိုင်လွန်းလှတယ်လို့ မင်း မထင်ဘူးလား"

အစောပိုင်း စကားများကို ကြားရစဉ်တုန်းက ရှောင်ယွီ၏ မျက်နှာမှာ ညှိုးငယ်ရုံမျှသာ ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ 

သူ၏ စိတ်ထဲ၌ ဆန်ကွမ်းဝမ်အာကို ကယ်တင်လိုသော ဆန္ဒများ ပြင်းပြနေခဲ့ဆဲ ဖြစ်၏။

 သို့သော်လည်း ဆရာဖြစ်သူ၏ နောက်ဆုံး စကားစုဖြစ်သော "အလွန်တရာ တိုက်ဆိုင်လွန်းလှတယ်" ဆိုသည်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင်မူ... ရှောင်ယွီ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရတော့သည်။

သူ ရုတ်တရက် ပြန်လည်တွေးတောမိလိုက်သည်မှာ... အတိတ်တုန်းက ဆန်ကွမ်းဝမ်အာ ထွက်ခွာမသွားမီအချိန်၌ သူမသည် ဆန်ကွမ်းချင်းအာနှင့် မိမိကြားတွင် စုဆောင်းထားသော စေ့စပ်ကြောင်းလမ်းမှုကို အတင်းအကျပ် စီစဉ်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ 

ထို့နောက် ၎င်းကို ပြင်းထန်စွာ ပြန်လည်ပယ်ဖျက်ခဲ့၏။

ထိုစဉ်က မိမိသည် ပြင်းထန်လှသော ကတိသစ္စာများကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး မာန်ဝင့်လှသော စကားများကို ပြောဆိုခဲ့သည်။ ကံတရားဆိုတာ ရေစီးကြောင်းလိုပဲ ပြောင်းလဲနေတတ်တာမျိုးပါပဲ... ဟု သူ ကြွေးကြော်ခဲ့ဖူး၏။

သုံးနှစ်တာ ကြာမြင့်ပြီးနောက်တွင်... မိမိကိုယ်မိမိ ပြက်လုံးတစ်ခုအသွင် ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့မိချေ။ 

မိမိ အနိုင်ရရှိတော့မည့် အချိန်ကျမှသာ သူမ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး အလွန်တရာ လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားလှသော သခင်လေးတစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ 

တီကျွယ်တျန်း... ထိုနတ်ဘုရားကဲ့သို့သော လူသားကြောင့်... မိမိ လုံးဝ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရပြီး လူပြက်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ရတော့သည်။ မိမိ၏ မိသားစုတစ်ခုလုံးသည်လည်း လှောင်ပြောင်စရာ ကိစ္စရပ်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ရ၏။

ထို့နောက် ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ချိန်တွင်... မိမိအနေဖြင့် ကြီးမားလှသော အခွင့်အရေးကြီးကို ရရှိခဲ့သည်။ 

ထိုလှံကြီးမှာ မူလက မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်အရာ ဖြစ်ရမည် ဖြစ်သော်လည်း... ထိုကောင် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြန်သည်။ သူ၏ အခွင့်အရေးကြီးမှာ လုယူခြင်း ခံလိုက်ရတော့၏။

ယခုအခါတွင် သူမသည် သေလုမြောပါး ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ... မိမိအနေဖြင့် သူမကို ကယ်တင်ရန်အတွက် ကောင်းကင်ဘုံ မီးလျှံတစ်ခုလုံးကို ပေးဆပ်ရတော့မည် အခြေအနေဖြစ် နေသည်။ 

အစမှအဆုံးတိုင်အောင်... မိမိ ဤမျှလောက်အထိ လူပြက်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ရခြင်းမှာ သူမကြောင့်တင် ဖြစ်ရမည်။

ဒီအရာကို တွေးမိရင်း ရှောင်ယွီ၏ မျက်နှာအမူအရာ ရုတ်တရက် အလွန်တရာ ခါးသီးညှိုးငယ်သွားခဲ့ရတော့သည်။

'ဒီနေရာထိ ငါ့ကို ခေါ်ဆောင်လာပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်’  ရှောင်ယွီ၏ စိတ်ထဲတွင် တီကျွယ်တျန်း ပြောခဲ့သော စကားလုံးများ ထပ်မံ၍ ပဲ့တင်ထပ်လာခဲ့ရပြန်သည်။

အကယ်၍ ၎င်းက ဆရာဖြစ်သူ သစ္စာဖောက်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါက... သေချာပေါက် ဆန်ကွမ်းဝမ်အာကိုယ်တိုင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်။ 

ဆန်ကွမ်းဝမ်အာတစ်ယောက်တည်းသာ ထိုကောင်နှင့် အဆက်အသွယ် ရှိနေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။ 

မိမိ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်ပိုင်းကျမှသာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ပုံမှာ ဘာဖြစ်လို့ အတင်းအကျပ် ထုတ်ယူ ခံလိုက်ရတာလဲ... မိမိရှိနေစဉ်တုန်းကတော့ ဘာဖြစ်လို့ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့ရတာလဲ။

ရှောင်ယွီ ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းချင်း လှမ်းလျှောက်သွားလိုက်ရင်း ဆန်ကွမ်းဝမ်အာကို စိုက်ကြည့်လိုက်မိသည်။ 

အတိတ်တုန်းကတော့ သူမသည် သူ၏ မျက်ဝန်းထဲ၌ အလွန်တရာ ပြည့်စုံလွန်းလှသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ဖူး၏။ 

သူသည် သူမနှင့်အတူ ရှိနေနိုင်ရန်အတွက် အစဉ်အမြဲ အိမ်မက်မက်ခဲ့ဖူးသည် မဟုတ်ပါလား။

ယခုအခါတွင်မူ... သူမ၏ ဖြူဖွေးနေသော ဆံပင်များနှင့် အလွန်တရာ အားနည်းလှသော အသက်ရှူသံများကို ကြည့်ရင်း... ခေတ္တမျှ ကြာအောင် ရှောင်ယွီ၏ စိတ်ထဲ၌ လမ်းပျောက်သွားခဲ့ရတော့သည်။ 

မိမိ၏ စိတ်ထဲတွင် ဘာတွေ မှားယွင်းနေသလဲဆိုသည်ကို သူ မသိချေ။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ... မိမိသည် အတိတ်ကတည်းက သူမကို တကယ်ပဲ ချစ်မြတ်နိုးခဲ့ခြင်း မဟုတ်ဘဲ... ဤကဲ့သို့သော အချစ်မျိုးကိုသာ တောင့်တခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ 

ဟုတ်ပါတယ်... သူမက အထက်ကမ္ဘာဆီ သွားရောက်ခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်ရာ သူမ၏ စံနှုန်းများနှင့် အမြင်များက အလွန်တရာ မြင့်မားလှပေသည်။ သူမက မိမိ၏ လက်ထဲရှိ အခွင့်အရေးများကိုသာ မက်မောခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဤအရာအားလုံးက မိမိ၏ တစ်ဖက်သတ် အချစ်မျိုး သက်သက်မျှသာ ဖြစ်ရမည်။

၎င်းကို တွေးမိရင်း ရှောင်ယွီ၏ စိတ်ထဲ၌ အနည်းငယ် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရတော့၏။ သူ၏ လက်ချောင်းများကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်မိရင်း သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ခံစားချက်များစွာမှာ အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ထဲတွင် ပျော်ရွှင်မှု၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုနှင့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့ရ၏။

နောက်ဆုံးတွင်မူ သူသည် အသက်ကို ပြင်းထန်စွာ ရှူသွင်းလိုက်မိရင်း တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသော လက်နှစ်ဖက်ကို ပြန်လည်၍ လျှော့ချလိုက်တော့သည်။

"ဆန်ကွမ်း၀မ်အာ ဒီအချိန်မှစပြီး... ငါတို့နှစ်ဦးကြားက အချစ်တွေနဲ့ သံယောဇဉ်တွေအားလုံး လုံးဝ ပြတ်တောက်သွားခဲ့ပြီ" ရှောင်ယွီသည် စကားလုံးတိုင်းကို တိတိကျကျ ပြောဆိုလိုက်၏။

ထိုသို့ ပြောဆိုပြီးနောက် သူသည် လှည့်ထွက်သွားခဲ့တော့သည်။ မည်သည့် တွယ်တာမှု အရိပ်အယောင်မျှ ကျန်ရှိမနေခဲ့ချေ။

ဆန်ကွမ်းဝမ်အာသည် သူမ၏ ရဲရဲနီနေသော မျက်ဝန်းများကို အတင်းအကျပ် ဖွင့်ဟလိုက်ရင်း... ရှောင်ယွီ လှည့်ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်လိုက်မိတော့သည်။ 

ထို့နောက် သွေးရောင်လွှမ်းနေသော မျက်ရည်တစ်စက်မှာ စီးကျလာခဲ့ရပြီး... တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဆန်ကွမ်းဝမ်အာ၏ နောက်ဆုံး အသက်ရှူသံမှာလည်း လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခါနီး ဖြစ်နေချိန်…

"မင်း အားလုံးကို သေသေချာချာ မြင်တွေ့လိုက်ရပြီ မဟုတ်လား..." အလွန်တရာ အေးစက်စက် အသံတစ်သံ ထွက်လာခဲ့သည်။