အခန်း ၃၀ - စာသားမပါသော ကျောက်စာတိုင်နှင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကြား ပေါက်ဖွားလာသော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်

မွန်းလွဲပိုင်းအချိန်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ အဖြူအမည်းမြို့သည် အလွန်တရာ စည်ကားသိုက်မြိုက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မျိုးဆက်သစ် တပည့်ငယ်များ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာကြ၏။ ထိုလူအများစုမှာ တစ်ခါမှ မြင်တွေ့ဖူးခြင်း မရှိကြသော်လည်း သူတို့၏ အားကောင်းလှသော ကျင့်ကြံခြင်းအရှိန်အဝါများအရ ဤလူငယ်များမှာ အလွယ်တကူ စိန်ခေါ်၍ရမည့်သူများ မဟုတ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားလှပေသည်။

တီကျွယ်တျန်းကတော့ လေဟာနယ်အတွင်း၌ ပုန်းကွယ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ကို အနည်းငယ်မျှပင် ဂရုမစိုက်ချေ။ အဆုံး၌မူ ကံကြမ္မာသားတော်၏ နောက်သို့ တောက်လျှောက် လိုက်ပါနေခြင်းကသာ အကောင်းဆုံး နည်းလမ်း ဖြစ်ပေသည်။

'ငါကတော့ ကံကြမ္မာသားတော်အတွက် ပြဇာတ်စင်ကြီးတစ်ခုကို သေသေချာချာ ပြင်ဆင်ပေးထားပြီးပြီ။ ငါ့ကို စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်ဖို့ပဲ မျှော်လင့်ရတော့မှာပဲ...' တီကျွယ်တျန်းသည် မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

ဂျိန်း...

ရုတ်တရက် ပြင်းထန်လှသော မိုးခြိမ်းသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးတန်းကြီးတစ်ခု ကောင်းကင်ယံထက်မှနေ၍ တိုက်ရိုက်ပင် စီးဆင်းလာခဲ့ပြီး ဖြတ်သန်းသွားခဲ့၏။ ထိုခရမ်းရောင် လျှပ်စီးတိုင်ကြီးမှာ အဆက်မပြတ် ကြီးထွားလာခဲ့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်... မိုင်ပေါင်းသောင်းချီသော နယ်မြေတစ်ခုလုံး ၎င်း၏ ဖုံးလွှမ်းခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး အဖြူအမည်းမြို့သည်လည်း ထိုအလင်းတိုင်ကြီး၏ အတွင်း၌ ကျရောက်သွားခဲ့ရတော့၏။

အစောပိုင်းက ထိုအလင်းတိုင်ကြီး မိမိတို့ရှိရာဆီသို့ တိုးကပ်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသော လူများသည်... အလွန်တရာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြပြီး မျက်နှာအမူအရာများ ပျက်ယွင်းလျက် အသည်းအသန် ထွက်ပြေးရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။ 

သို့သော်လည်း ထိုအလင်းတိုင်ကြီးက သူတို့အပေါ် မည်သည့်ထိခိုက်နာကျင်မှုမျှ မပေးသည်ကို မြင်ရမှသာ စိတ်သက်သာရာရကာ သက်ပြင်းချနိုင်ကြတော့၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လျှပ်စီးစွမ်းအင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော သတ္တဝါငယ်လေးများမှာလည်း လေထုထဲ၌ ပျော်ရွှင်စွာ ဆော့ကစားရင်း ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ 

လူအများအပြားက ၎င်းတို့ကို လှမ်း၍ စနောက်လိုက်ကြရာ... အဆုံး၌မူ သူတို့အားလုံး၏ ဆံပင်များမှာ အဖရိုဖရဲ ဖြစ်ကာ မီးလောင်ကွေးသွားကြရတော့၏။ အမျိုးသမီးအချို့ဆိုလျှင် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ မီးကျွမ်းမသွားဘဲ မျက်နှာတစ်ခုလုံး မည်းတူးမသွားခဲ့ခြင်းကိုပင် ကံကောင်းသည်ဟု မှတ်ယူရပေလိမ့်မည်။ မဟုတ်ပါက အခြားလူများကို ရင်ဆိုင်ရဲမည့် မျက်နှာ ရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။

ယခုအချိန်တွင် ကံကြမ္မာသားတော်သည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် ရေရွတ်လိုက်မိသည်။ 'ဒါက တကယ့်ကို ပညာရှင်ကြီးတွေရဲ့ လက်ချက်ပဲ...' ၎င်းက တကယ့်ကို မျက်စိပွင့်စေခဲ့သည်။

ရှောင်ယွီ၏ ဆရာပင်လျှင် လေဟာနယ်အတွင်း၌ ပုန်းကွယ်နေရင်း... ဦးခေါင်းကို အခါအားလျော်စွာ ခါယမ်းလိုက်မိပြီးနောက် စိတ်လှုပ်ရှားလှသော မျက်နှာအမူအရာကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်မိသည်။ 

ကံကောင်းစွာဖြင့် ရှောင်ယွီ ၎င်းကို မြင်တွေ့ခြင်း မရှိချေ။ မဟုတ်ပါက သူ၏ ဆရာအတုများလားဟူ၍ သေချာပေါက် သံသယဝင်မိပေလိမ့်မည်။ အတိတ်က ရှိခဲ့သော တည်ငြိမ်ခန့်ညားသည့် စရိုက်များက ဘယ်ရောက်ကုန်ပြီနည်း။

အလင်းတိုင်ကြီး ကွယ်ပျောက်သွားသည်ကို စောင့်ကြည့်ပြီးနောက်... အဝေးဆီရှိ ကုန်းမြေမြှင့်လေးတစ်ခုမှာ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် စာသားမပါသော ကျောက်စာတိုင် တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

တီကျွယ်တျန်း ၎င်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် ခေတ္တမျှ ကြောင်အသွားခဲ့ရသည်။ သူသည် ရင်းနှီးနေသော အာရုံခံစားမှုမျိုး ရရှိလိုက်သော်လည်း ဖော်ပြရခက်လှသော ခံစားချက်မျိုးလည်း ဖြစ်နေခဲ့၏။ စာသားမပါသော ကျောက်စာတိုင်ကြီးသည် ရှောင်ယွီရှိရာဆီသို့ တိုက်ရိုက်ပင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့မိချေ။

ရှောင်ယွီလည်း အလွန်တရာ ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရသည်။ အခြားလူအများအပြားကမူ အက်ကွဲကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော စာသားမပါသည့် ကျောက်စာတိုင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် အထင်သေးလှသော အကြည့်များဖြင့် ဦးခေါင်းခါယမ်းလိုက်ကြကာ အဝေးရှိ ပေါက်ကွဲသွားသော ကုန်းမြေမြှင့်လေးဆီသို့သာ အာရုံပြောင်းလိုက်ကြတော့၏။

သို့သော်လည်း အချို့လူများကမူ ထိုစာသားမပါသော ကျောက်စာတိုင်ကို အသေအချာ စိုက်ကြည့်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။ 

အဆုံး၌မူ ၎င်းက အခွင့်အရေးကြီး ရှိရာနေရာမှ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ရာ အကယ်၍ ၎င်းက အဖိုးတန်ရတနာတစ်ခုခု ဖြစ်နေခဲ့လျှင် ဘယ်လိုလုပ်မည်နည်း။ 

ရှောင်ယွီကဲ့သို့သော အဆင့်၄ ကျင့်ကြံသူ မျှသာ ရှိသေးသည့် လူတစ်ယောက်ကိုမူ သူတို့ လုံးဝ ဂရုမစိုက်ကြချေ။ 

သူက လက်တစ်ချက် တောက်ရုံမျှဖြင့် သတ်ပစ်နိုင်သော ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်မျှသာ မဟုတ်ပါလား။

စာသားမပါသော ကျောက်စာတိုင်သည် ရှောင်ယွီ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ကျရောက်လာခဲ့သည်။ ရှောင်ယွီလည်း လန့်ဖျပ်သွားခဲ့ရ၏။

ကွဲအက်သံ...

စာသားမပါသော ကျောက်စာတိုင်ကြီးသည် လုံးဝ အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲအက်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက်တွင်မူ လူတိုင်း၏ အကြည့်များမှာ အဝေးဆီရှိ အခွင့်အရေးကြီး ပွင့်ဟလာမည့် နေရာဆီသို့သာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားကြတော့၏။ 

အကယ်၍ သူတို့သာ မျက်စိလွှဲခြင်းမရှိဘဲ ကျိုးပဲ့နေသော ကျောက်ခဲအပျက်အစီးတစ်ခုကိုသာ စိုက်ကြည့်နေကြမည်ဆိုပါက တကယ့်ကို အရှက်ရစရာ ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

အထက်ကမ္ဘာမှ ဆင်းသက်လာကြသော အချို့သော သခင်လေးများသည်လည်း သူတို့၏ အကြည့်များကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ကြသည်။ 

ဤအောက်ကမ္ဘာမှ ဒေသခံများပင် ဂရုမစိုက်ကြသည်ကို... သူတို့ကဲ့သို့ မြင့်မြတ်လှသော အထက်ကမ္ဘာမှ သခင်လေးများအနေဖြင့် ဒေသခံများထက် နိမ့်ကျသွားစရာ အကြောင်းရှိပါသလား။

ရှောင်ယွီသည် အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ရင်း စာသားမပါသော ကျောက်စာတိုင်ကြီး အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲအက်သွားသည်ကို စောင့်ကြည့်လိုက်သည်။ 

မကျိုးမပဲ့ဘဲ ကျန်ရှိနေသေးသော ကျောက်ခဲအပိုင်းအစတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် သူသည် ၎င်းကို ခြေထောက်ဖြင့် တစ်ချက် ကန်ထုတ်လိုက်၏။ 

အဆုံး၌မူ မကြာသေးမီက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အကြောင်းအရာများကြောင့် သူ အတော်လေး လန့်ဖျပ်နေခဲ့ရခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ထို့နောက်... ရှောင်ယွီ၏ မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရပြီး သူ၏ ခြေထောက်မှာလည်း စူးစူးရှရှ နာကျင်သွားခဲ့ရ၏။ ကျောက်ခဲမှာ ကျိုးပဲ့မသွားခဲ့ချေ။

လူအများအပြားက ရှောင်ယွီ၏ ထူးဆန်းသော အမူအရာကို သတိပြုမိလိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် ဤဘက်သို့ အခါအားလျော်စွာ လှမ်း၍ အကဲခတ်လိုက်ကြ၏။ ရှောင်ယွီ၏ မျက်နှာထက်တွင် အစောပိုင်းက နာကျင်မှု အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်ခဲ့ပြီးနောက် ယခုအခါတွင်မူ ပျော်ရွှင်မှု အပြုံးများ ထွက်ပေါ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ လူတိုင်း မိမိကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်ကို မြင်ရသောအခါ ရှောင်ယွီသည် မိမိ၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် ဘာရှိနေသလဲဆိုသည်ကို အခြားလူများ မသိစေရန်အတွက် အခြားနည်းလမ်း မရှိတော့ချေ။

သူသည် "မီးနတ်ဘုရားကျင့်စဉ်"  ကို ချက်ချင်း နှိုးဆွလိုက်သည်။

ဝူး...

မည်းနက်လှသော မီးခိုးငွေ့အချို့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ လူအများအပြား ၎င်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြရင်း နှာခေါင်းများကို အသည်းအသန် ပိတ်လိုက်ကြတော့သည်။

"အော့..." အချို့လူများဆိုလျှင် အော့အန်လုနီးပါးပင် ဖြစ်သွားခဲ့ရ၏။

"ငါက တကယ့်ကို လူမိုက်ပဲ... ဘာဖြစ်လို့ ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို လာပြီး စူးစမ်းနေမိတာလဲ"

"ပြောရဦးမယ်... အောက်ကမ္ဘာက ဒေသခံတွေက တကယ့်ကို မတူညီဘူးပဲ... သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ မည်းနက်တဲ့ မီးခိုးငွေ့တွေတောင် ထွက်လာနိုင်တာပဲ"

"လန်းတယ်ကွာ... သူ ဘာတွေ စားထားခဲ့လဲဆိုတာ တကယ်ပဲ သိချင်မိတယ်"

"သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ အညစ်အကြေးတွေ အရမ်းများလွန်းနေလို့ ဖြစ်ရမယ်" စသည်ဖြင့် အမျိုးမျိုး ခန့်မှန်းပြောဆိုလိုက်ကြတော့သည်။

ယခုအချိန်တွင် ရှောင်ယွီ၏ ဆရာပင်လျှင် မည်သည့်မှတ်ချက်မျှ ထုတ်မပြောနိုင်တော့ချေ။

"နံစော်နေတဲ့ ကောင်လေး... မင်းက တကယ့်ကို မိုက်မဲတဲ့ တပည့်ပဲ..."

"မင်း မီးနတ်ဘုရားကျင့်စဉ်ကို ဤကဲ့သို့သော နေရာမျိုးမှာ သုံးရတယ်လား..."

"အကယ်၍ မီးနတ်ဘုရား အဘိုးကြီးသာ သိသွားရင်... မင်းရဲ့ အရေပြားကို အရှင်လတ်လတ် ဆွဲခွာပစ်လိမ့်မယ်..." ရှောင်ယွီ၏ ဤကဲ့သို့သော အရှက်မရှိလှသည့် လုပ်ရပ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက် အဘိုးအိုသည် တကယ့်ကို ဆွံ့အသွားခဲ့ရတော့သည်။

တီကျွယ်တျန်းပင်လျှင် ကြောင်အသွားခဲ့ရ၏။ ဤကံကြမ္မာသားတော်တွင် တကယ့်ကို ထူးခြားချက်အချို့ ရှိနေပေသည်။ သူက ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်းမျိုးကိုတောင် တွေးတောမိနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။ တကယ့်ကို ပါရမီရှင်တစ်ဦးပါပဲ။

ကံကြမ္မာသားတော်၏ ဤမျှလောက်အထိ အရှက်မရှိသော အမူအရာကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက် တီကျွယ်တျန်းသည် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ မည်သူမျှ ဤအခွင့်အရေးကြီးကို ကံကြမ္မာသားတော်၏ လက်ထဲမှနေ၍ ဝင်ရောက်လုယူနိုင်ကြမည် မဟုတ်ကြောင်း ပိုမို၍ ယုံကြည်သွားခဲ့ရတော့သည်။

ရှောင်ယွီသည် နာကျင်မှု ခံစားချက်များကို နာရီဝက်ခန့် ကြံ့ကြံ့ခံပြီးနောက် အဆိုပါ အခွင့်အရေးကြီးဖြစ်သော ကျောက်ခဲအပိုင်းအစကို လွယ်လွယ်ကူကူပင် ကောက်ယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ထည့်သွင်းပစ်လိုက်၏။

ရှောင်ယွီ၏ ဆရာသည်လည်း အလွန်တရာ စူးစမ်းလိုစိတ် ရှိနေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ကျောက်ခဲ၏ ပုံသဏ္ဌာန်အစစ်အမှန်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင်မူ သူ သဘောကျစွာ ရယ်မောလိုက်မိတော့၏။

"မင်း ကံကောင်းတာပဲ ကောင်လေးရာ... ကြည့်ရတာဒီ အရာက သော့ချက် တစ်ခု ဖြစ်ပုံရတယ်"

'ဒါပေမဲ့ အတွင်းထဲမှာ ရင်းနှီးနေတဲ့ အရှိန်အဝါတစ်ခုလည်း ရှိနေသေးတယ်'

"ငါ သေသေချာချာ ပြန်တွေးကြည့်ဦးမယ်... ဤအရာက ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာ..."

"အတိအကျ ပြောရရင် ၎င်းက ဘာလဲ..."

ရှောင်ယွီသည်လည်း ယခုအချိန်တွင် အဘိုးအို၏ တွေးတောဆင်ခြင်မှုကို ဝင်ရောက်မနှောင့်ယှက်ခဲ့ချေ။

"ငါ သိပြီ..."

ဖြောင်း...

ရှောင်ယွီ၏ ဆရာသည် အလွန်တရာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့သဖြင့် ရှောင်ယွီ၏ ဦးခေါင်းနောက်စေ့ကို လက်ဝါးဖြင့် ခပ်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရိုက်ချလိုက်မိသည်။

ရှောင်ယွီ ရုတ်တရက် ဟန်ချက်ပျက်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ မှောက်လျက်လဲကျသွားသည်ကို စောင့်ကြည့်လိုက်ရင်း... လူအများအပြားသည် ဤကောင်နှင့် ပိုမိုဝေးကွာသော နေရာဆီသို့ သွားကြတော့၏။ 

ဤကောင်၏ ဦးနှောက်မှာ အနည်းငယ် ပုံမှန်မဟုတ်ပုံရပေသည်။ သူ၏ ဦးနှောက်ငယ်တွင် ပြဿနာရှိနေခြင်းကြောင့်သာ လမ်းကိုပင် တည့်တည့်မတ်မတ် မလျှောက်နိုင်ဘဲ လဲကျသွားရခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ရှောင်ယွီ၏ မျက်နှာထက်တွင်လည်း ပျော်ရွှင်မှု အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရသည်။ မည်သူမျှ မိမိကို သတိမထားမိကြခြင်းကသာ အကောင်းဆုံး မဟုတ်ပါလား။

"မြန်မြန် ကြည့်ကြစမ်း... အခွင့်အရေးကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီ..."

အဝေးဆီရှိ ဝင်ပေါက်တံခါးကြီးတစ်ခုဆီမှ တောက်ပလှသော အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင်... လူအများအပြားသည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ကြရင်း မျက်ဝန်းထဲ၌ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့ကြရတော့သည်။ ထို့နောက် သူတို့အားလုံးသည် ကျိုင်းကောင်အုပ်ကြီးကဲ့သို့ ထိုနေရာဆီသို့ အလုအယက် ပြေးဝင်သွားကြတော့၏။

ရှောင်ယွီကတော့ အစောတလျင် ထွက်ခွာခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ အခွင့်အရေးကြီးဆိုသည်မှာ ရေစက်ရှိသောသူများနှင့်သာ ထိုက်တန်သော အရာ ဖြစ်ရာ... စောစောသွားခြင်းက အသုံးမဝင်ချေ။ သို့သော်လည်း... ခေတ္တမျှ ကြာပြီးနောက်တွင်မူ ရှောင်ယွီ၏ ခြေထောက်နှစ်ဖက်မှာ ရိပ်ခနဲ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ ပုံရိပ်အစစ်အမှန်ကိုပင် မမြင်ရတော့ချေ။

ရှောင်ယွီသည် အခြားလူများအားလုံး၏ ရှေ့မှောက်မှနေ၍ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဦးဆောင်ပြေးထွက်သွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် လူအများအပြား ဆွံ့အသွားခဲ့ကြရတော့သည်။

"ဒီကောင့်ရဲ့ ဦးနှောက်ငယ်မှာ ပြဿနာရှိတယ်လို့ ဘယ်သူပြောခဲ့တာလဲ... သူ ပြေးတာ တကယ့်ကို မြန်လွန်းလှတယ်..."

တီကျွယ်တျန်းသည် လေဟာနယ်အတွင်း၌ ရှိနေရင်း ခပ်ဖွဖွလေး ပြုံးလိုက်မိသည်။ ထို့နောက် သူသည်လည်း နောက်မှနေ၍ အေးဆေးစွာ လိုက်ပါသွားခဲ့၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုစာသားမပါသော ကျောက်စာတိုင်အတွင်း၌ ဘာရှိနေသလဲဆိုသည်ကို သူ ကြိုတင်သိရှိထားပြီး ဖြစ်ခြင်းကြောင့်ပင်။

ကံကြမ္မာသားတော်၏ ဤကဲ့သို့သော အကူးအပြောင်း အခွင့်အရေးကြီးမှာ တကယ့်ကို အံ့ဩစရာကောင်းလှပေသည်။

'စာသားမပါတဲ့ ကျောက်စာတိုင်... ဤအရာက မသေမျိုးကမ္ဘာကြီး ဆီက အရာတစ်ခုပဲ ဖြစ်ရမယ်'

'လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းတုန်းက... မသေမျိုးကမ္ဘာထဲမှာ အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှတဲ့ ပညာရှင်ကြီးတစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုအတွင်းကနေ ဤစာသားမပါတဲ့ ကျောက်စာတိုင်နဲ့အတူ ဆန်းကြမ်းလှတဲ့ လက်နက်တစ်ခုကို ရရှိခဲ့ဖူးတယ်'

အဆိုပါ ပညာရှင်ကြီးသည် အသည်းအသန် လိုက်လံသတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ တီမိသားစုသည်လည်း ထိုစဉ်က ဝင်ရောက်လှုပ်ရှားခဲ့ဖူး၏။ ထို့အပြင် တီမိသားစု၏ ဘိုးဘေးကြီးတစ်ဦးကိုယ်တိုင်လည်း ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးရာ... ၎င်းက ဘယ်နှစ်ယောက်မြောက် ဘိုးဘေးကြီးလဲဆိုသည်ကိုမူ တီကျွယ်တျန်း တိကျစွာ မသိချေ။

သို့သော် ထိုစာသားမပါသော ကျောက်စာတိုင်၏ အတွင်း၌မူ "ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာကြား ပေါက်ဖွားလာသော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်"  တစ်ခု ကိန်းအောင်းနေခဲ့သည်။ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ဆိုသည်မှာ မိမိကိုယ်တိုင် ဖန်တီးဖော်ထုတ်ထားသော အရာများမှအပ... အချို့သော အရာများမှာ ထူးခြားဆန်းပြားလှသော ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေများအောက်တွင် သဘာဝအတိုင်း အလိုအလျောက် ပေါက်ဖွားလာတတ်ကြခြင်း ဖြစ်၏။ 

ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာကြား ပေါက်ဖွားလာသော အချို့သော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များမှာ အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှသလို... အချို့မှာမူ အနည်းငယ် အားနည်းတတ်ကြပေသည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းက သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ရာ မည်မျှပင် အားနည်းသည်ဆိုစေကာမူ သာမန်ထက်တော့ သေချာပေါက် သာလွန်နေမည် ဖြစ်ပေသည်။

တီကျွယ်တျန်းအနေဖြင့် အလောတကြီး ဖြစ်မနေခဲ့ချေ။ စာသားမပါသော ကျောက်စာတိုင်ကို... ထူးခြားလှသော အခြေအနေမျိုးအောက်တွင်မှသာ လှုံ့ဆော်နှိုးဆွနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ ခန့်မှန်းထားခဲ့၏။

သို့သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးကြီး ထွက်ပေါ်လာခြင်းက အလွန်ကောင်းမွန်လှပေသည်။ သူ၏ နောင်အနာဂတ် အစီအစဉ်များ အောင်မြင်နိုင်ခြေမှာ ပိုမို၍ ကြီးမားသွားခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။

ယခုအချိန်တွင် ရှောင်ယွီသည် လူမသိသူမသိ ပုန်းကွယ်နေခဲ့သည်။ သူသည် စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူလိုက်မိ၏။ စာသားမပါသော ကျောက်စာတိုင်အတွင်း၌ ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာကြား ပေါက်ဖွားလာသော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တစ်ခု ကိန်းအောင်းနေကြောင်း ဆရာဖြစ်သူက သူ့ကို ပြောပြလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့မိချေ။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာကြား ပေါက်ဖွားလာသော အရာမျိုးမှာမူ မည်သည့်အဆင့်တွင်ပင်မဆို ကျင့်ကြံနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းကို အောင်မြင်အောင် ကျင့်ကြံနိုင်ရန်အတွက်မူ အလွန်တရာ ခက်ခဲလှပေလိမ့်မည်။