အခန်း ၂၂ - သုံးနှစ်ပြည့်ပြီ၊ ရှောင်ယွီ ရောက်ရှိလာပြီး ကြောင်အသွားခြင်း
တီကျွယ်တျန်းသည် ဆန်ကွမ်းချင်းအာ၏ နာကျင်ခံခက်နေသော မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။
စိတ်ထဲမှနေ၍ တွေးလိုက်မိသည်…
'မင်းအစ်မက မင်းအကျိုးအတွက် တကယ်လုပ်ပေးခဲ့တာ ဆိုပေမယ့် မင်းကတော့ စံနှုန်း မမှီဘူးဖြစ်နေတာ... ဒါက ကံကြမ္မာရဲ့ သားတော်လေ... နောင်တစ်ချိန်မှာ ကောင်းကင်ဘုံအားလုံးကို ခြေဖဝါးအောက်မှာ နင်းခြေမယ့်သူမျိုးပေါ့'
သို့သော်လည်း ကံကြမ္မာသားတော်၏ ဆွေမျိုးသားချင်း ဖြစ်ရခြင်းမှာလည်း အလွန်အန္တရာယ်ကြီးမားလှပေသည်။ ဇာတ်လိုက်ကိုယ်တိုင်မှလွဲ၍ ကျန်ရှိသော ပတ်သက်သူအားလုံးမှာ ဘေးအန္တရာယ် အလွန်များပြားသည့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းတစ်ခုကို လုပ်ကိုင်နေရသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ဗီလိန်တစ်ယောက်အတွက်မူ သူနှင့် သူ၏မိသားစု နှစ်ဖက်စလုံးမှာ အန္တရာယ်ဇုန်ထဲတွင် ရှိနေခြင်းပင်။
"ငါ မင်းကို အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးမယ်။ အကယ်၍ မနက်ဖြန် မင်းအနိုင်ရရင် မင်းအစ်မရဲ့နေရာကို အစားထိုးနိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ရှိလာလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းရှုံးနိမ့်သွားရင်တော့..." တီကျွယ်တျန်းက စကားကို အဆုံးမသတ်ခဲ့ပေ။
ဆန်ကွမ်းချင်းအာသည် မယုံကြည်နိုင်လောက်သော မျက်ဝန်းများဖြင့် တီကျွယ်တျန်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်မိသည်။
"သခင်လေးက ကျွန်မအစ်မကြောင့်နဲ့ အောက်ကမ္ဘာကို ဆင်းသက်လာတာ မဟုတ်ဘူးလား"
"မင်းရဲ့ အစ်မက မင်းအတွက်တော့ အစွမ်းထက်တယ်လို့ ထင်ရလိမ့်မယ်... ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူမက မင်းရဲ့ အတွင်းစိတ်မိစ္ဆာ ဖြစ်နေလို့ပဲ"
"ဒါပေမဲ့ ငါ့အတွက်တော့... သူမက စိတ်ကြိုက်ခြေမွပစ်လို့ရတဲ့ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်သက်သက်ပဲ။ အားလုံးက မင်းအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်။ မင်းသာ အောင်မြင်ပြီး အထက်ကမ္ဘာကို ရောက်သွားရင် မင်းအစ်မဆိုတာ သမုဒ္ဒရာထဲက ရေတစ်စက်မျှသာ ရှိတယ်ဆိုတာကို နားလည်သွားလိမ့်မယ်"
ထိုစကားများကို ကြားရသောအခါ ဆန်ကွမ်းချင်းအာ ငေးမှိုင်သွားခဲ့ရသည်။ သူမအနေဖြင့် ခြေရာအမှီလိုက်နိုင်ရန် အပြင်းအထန် ကြိုးစားခဲ့ရသော အစ်မဖြစ်သူမှာ ဤသခင်လေး၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်တော့ အစေခံမိန်းကလေးတစ်ဦးလောက်ပင် တန်ဖိုးမရှိကြောင်း သိလိုက်ရခြင်းကြောင့် ဖြစ်၏။
ဆန်ကွမ်းချင်းအာ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် တီကျွယ်တျန်းကတော့ ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်မိသည်။
ဆန်ကွမ်းချင်းအာသည် စိတ်လေလွင့်စွာဖြင့် အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့စဉ် ရုတ်တရက် ခြေလှမ်းများ တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့ရသည်။
"အစ်မကြီး... အစ်မလည်း မအိပ်သေးဘူးပဲ"
"ဒါက မင်းပြောတဲ့ အားအင်တွေ ပြည့်ဝနေအောင် ကြိုးစားကျင့်ကြံတာလား"
"ကျွန်မ ဘယ်လိုပဲ နေထိုင်ပြုမူပါစေ... အစ်မကြီးနဲ့ မဆိုင်ပါဘူး"
"ချင်းအာ... မင်း တကယ်ကို ပြောင်းလဲသွားပြီပဲ" ဆန်ကွမ်းဝမ်အာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။
"ဟုတ်တယ်... ကျွန်မ ပြောင်းလဲသွားတာ ကြာပါပြီ…ဒါတွေအားလုံးက အစ်မကြီးကိုယ်တိုင် ဖိအားပေးခဲ့တာ မဟုတ်လား..အစ်မကြီးက သူ့ကို သဘောကျရင် အထက်ကမ္ဘာကို တစ်ခါတည်း ခေါ်သွားလိုက်ပါတော့လား... ဘာဖြစ်လို့ ကျွန်မရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုကို လာပြီး စတေးရတာလဲ"
"အခြားလူတွေ ကျွန်မကို ဘာပြောကြလဲဆိုတာ အစ်မကြီး သိရဲ့လား။ ကျွန်မရဲ့ အင်အားက အစ်မကြီးထက် နိမ့်ကျနေတယ်... ကျွန်မရဲ့ ရုပ်ရည်ကလည်း အစ်မကြီးထက် ညံ့ဖျင်းတယ်... နောင်တစ်ချိန်မှာ ကျွန်မ ရှာဖွေမယ့် အမျိုးသားကလည်း အစ်မကြီးရဲ့ အမျိုးသားထက် နိမ့်ကျနေလိမ့်မယ်တဲ့။
တကယ့်ကို ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ... အစ်မကြီးက နောင်တရသလို ခံစားနေရတယ် ဟုတ်လား။ သူက ဘယ်သူမို့လို့လဲ... သူစိမ်းသက်သက်ပဲလေ။ ကျွန်မက ဘယ်သူလဲ... ကျွန်မက အစ်မကြီးရဲ့ သွေးသားရင်းချာ ညီမအရင်းပါ"
"ငါ... ငါက မင်းရဲ့ အကျိုးအတွက် လုပ်ပေးခဲ့တာပါ..."
"ကျွန်မ မလိုချင်ဘူး…ဆန်ကွမ်းဝမ်အာ... အစ်မကြီးရဲ့ ဟန်ဆောင်မှုတွေကို တော်လိုက်ပါတော့… အခုအချိန်ကစပြီး ကျွန်မ ဘာပဲလုပ်လုပ်... ရှောင်ယွီကို သတ်ပစ်လိုက်ရင်တောင်မှ ဒါတွေအားလုံးက အစ်မကြီး ဖိအားပေးခဲ့လို့ပဲ"
"ရိုင်းစိုင်းလှချည်လား... မင်းက ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို ဘယ်လိုတောင် လုပ်ဝံ့ရတာလဲ"
"ကျွန်မ လုပ်ရင်ကော... ဘာဖြစ်လဲ"
"အစ်မကြီးက ကျွန်မကို သတ်ချင်တာလား... လာလေ... လုပ်လိုက်လေ… အစ်မကြီး တကယ်လုပ်ဝံ့… မလုပ်ဝံ့ဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့…သူစိမ်းတစ်ယောက်အတွက်နဲ့ မိမိရဲ့ ညီမအရင်းကို သတ်မလို့လား... လာလေ... လုပ်လိုက်စမ်းပါ"
"ဘာဖြစ်လို့ မလုပ်တာလဲ..."
ဆန်ကွမ်းဝမ်အာ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။
"အစ်မကြီး မလုပ်ဝံ့ဘူးဆိုရင်လည်း... ပါးစပ်ပိတ်ထားလိုက်ပါတော့"
"ဆန်ကွမ်းဝမ်အာ... ရှင်က ကျွန်မရဲ့ အစ်မဖြစ်ဖို့ မထိုက်တန်ပါဘူး"
ဆန်ကွမ်းချင်းအာ လှည့်ထွက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် မုန်းတီးမှုနှင့် နာကျည်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။
သူမသည် တီကျွယ်တျန်း၏ စကားကို ရုတ်တရက် သတိရမိလိုက်သည်။
'မင်းရဲ့ အစ်မကို အနိုင်ယူနိုင်သရွေ့... ငါ မင်းကို သူမရဲ့နေရာမှာ အစားထိုးနိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ပေးမယ်'
မူလက ဆန်ကွမ်းချင်းအာ၏ စိတ်ထဲတွင် ဝေခွဲမရဖြစ်ခြင်းအချို့ ရှိနေသေးသော်လည်း ဆန်ကွမ်းဝမ်အာက သူမကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ စောင့်ဆိုင်းကာ စကားပြောဆိုခဲ့သည်ကို မြင်တွေ့ရပြီးနောက်တွင်တော့ သူမ၏ ဝေခွဲမရဖြစ်မှုများအားလုံး လုံးဝ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ရတော့သည်။
သူမ၏ မျက်ဝန်းများ အေးစက်သွားခဲ့ပြီး ခြေလှမ်းများကလည်း ပိုမိုခိုင်မာလာခဲ့၏။
တီကျွယ်တျန်းသည်လည်း ၎င်းတို့နှစ်ဦးကြားရှိ လှုပ်ရှားမှုများကို သဘာဝကျစွာပင် သိရှိထားခဲ့သည်။
"ဇာတ်လမ်းကောင်းကတော့ စပြီပဲ..."
"ပျင်းစရာကောင်းတဲ့ အချိန်တွေကို ဤနည်းလမ်းနဲ့ ဖြတ်သန်းလို့ရတာပေါ့… ဒါနဲ့... ငါ မင်းကို စုံစမ်းခိုင်းထားတဲ့ ကိစ္စကော... ဘယ်လိုလဲ" တီကျွယ်တျန်းက လေဟာနယ်ကြီးထဲသို့ လှမ်း၍ ပြောဆိုလိုက်သည်။
အနက်ရောင် ပုံရိပ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး တီကျွယ်တျန်း၏ ရှေ့မှောက်၌ ဒူးထောက်လိုက်၏။
"နတ်ဘုရားသားတော်... စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု ပြီးပါပြီ။ အဲ့ဒီ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နယ်မြေ က အထက်ကမ္ဘာနဲ့ ပတ်သက်နေပါတယ်။ မိသားစုရဲ့ အရင်တုန်းက ခန့်မှန်းချက်က မှန်ကန်နိုင်ပါတယ်"
တီကျွယ်တျန်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည့် အချိန်မှာပင် ထိုပုံရိပ်မှာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
'ဒါက ကံကြမ္မာသားတော်အတွက် ကံကောင်းမှု အခွင့်အရေး ဖြစ်ရမယ် အကယ်၍ ကံကြမ္မာသားတော်သာ ဤကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးကို ရရှိပြီး အချိန်အတန်ကြာ ဆက်လက်ကျင့်ကြံသွားမယ်ဆိုရင် သူ သေချာပေါက် မသေမျိုးနယ်ပယ် ကို တက်လှမ်းနိုင်လိမ့်မယ်'
နောက်တစ်နေ့ မနက်ခင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဆန်ကွမ်းမိသားစုတစ်ခုလုံးမှာ လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် အလွန်အမင်း စည်ကားသိုက်မြိုက်နေခဲ့၏။
အဆုံး၌မူ လူအများအပြားက ဤသုံးနှစ်ပြည့် ကတိကဝတ် ပြိုင်ပွဲကို မျှော်လင့်စောင့်စားနေကြခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။
ထို့ပြင် ဆန်ကွမ်းမိသားစု၏ မြင့်မြတ်လှသော ပါရမီရှင်သမီးတော်ကြီးသည်လည်း အထက်ကမ္ဘာမှ ပြန်လည်ဆင်းသက်လာခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။
ထို့အပြင် ထိုနေရာတွင် ထူးဆန်းလှသော သခင်လေးတစ်ဦးလည်း ရှိနေသေးပြီး ထိုသူ၏ အဆင့်အတန်းမှာ အထက်ကမ္ဘာတွင်ပင် အလွန်တရာ မြင့်မားလှပေသည်။
ထို့ကြောင့် အင်အားစုအမြောက်အမြားမှာ ယခုအခါ တီကျွယ်တျန်းအပေါ်၌သာ အာရုံစိုက်နေကြ၏။
"ဝူဝမ်ဂိုဏ်း ရောက်ရှိလာပါပြီ..." ဤအချိန်တွင် အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
"တာအိုဓားဂိုဏ်း ရောက်ရှိလာပါပြီ..."
"လျိုမိသားစု ရောက်ရှိလာပါပြီ..."
"ဝမ်မိသားစု ရောက်ရှိလာပါပြီ..."
အသံများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် ဆန်ကွမ်းမိသားစု၏ ရင်ပြင်ကျယ်ကြီးတစ်ခုလုံး အလွန်အမင်း သက်ဝင်လှုပ်ရှားလာခဲ့တော့သည်။
"ရွမ်ရန်ဂိုဏ်း ရောက်ရှိလာပါပြီ..."
ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ရောက်ရှိနေကြသော အင်အားစုအများအပြား၏ မျက်နှာအမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။
"တောက်လောင်မီးလျှံဂိုဏ်း ရောက်ရှိလာပါပြီ..."
"လေနတ်ဘုရားဂိုဏ်း ရောက်ရှိလာပါပြီ..."
အဇူရာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နယ်ပယ်၏ အရှင်သခင် အင်အားကြီးဂိုဏ်းအချို့ ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် အခြားလူများအားလုံး ငြိမ်သက်သွားခဲ့ကြရတော့၏။
သို့သော်လည်း ခဏအကြာတွင် လူတိုင်း၏ အကြည့်များမှာ မြင့်မားလှသော စင်မြင့်ထက်ဆီသို့သာ ကျရောက်သွားခဲ့ကြသည်။
"ဟိုမှာ ရှိနေတာက ဆန်ကွမ်းမိသားစုရဲ့ ဂုဏ်ယူစရာ သမီးတော်ကြီး ဖြစ်ရမယ်"
"ဟုတ်တယ်... သုံးနှစ်တောင် ရှိသွားပြီပဲ။ သူမကို အစွမ်းထက်တဲ့ ပညာရှင်ကြီးတစ်ယောက်က အထက်ကမ္ဘာဆီ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့တုန်းက အဇူရာ နယ်ပယ်တစ်ခုလုံးကို လှုပ်ခတ်သွားစေခဲ့တာ။
သူမက ငါတို့နဲ့ အလှမ်းဝေးလွန်းပါတယ်။ အထက်ကမ္ဘာရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိထားတာဆိုတော့ သူမရဲ့ ပါရမီက တကယ့်ကို အံ့မခန်း ဖြစ်ရမယ်"
"သူမရဲ့ အင်အားက ဘယ်လောက်အထိ ရောက်နေပြီလဲဆိုတာ ငါ တကယ်သိချင်မိတယ်"
ထိုလူများက ဆွေးနွေးပြောဆိုနေကြစဉ်မှာပင် မြင့်မားလှသော စင်မြင့်ထက်၌ ပုံရိပ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်နှာပြင်မှာ မြူခိုးအလွှာတစ်ခုဖြင့် ဖုံးကွယ်ခြင်း ခံထားရသဖြင့် အသေအချာ မမြင်ရချေ… လူတိုင်းက ထိုနေရာသို့ လှမ်း၍ စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။
"ဟွန့်..."
အေးစက်လှသော နှာခေါင်းရှုံ့သံတစ်ခု ဟည်းသွားခဲ့၏။
'မင်းတို့လို ပုရွက်ဆိတ်တွေက... နတ်ဘုရားသားတော်ကို ချောင်းမြောင်းကြည့်ဝံ့ကြတယ်လား...'
ရွမ်ရန်ဘိုးဘေးအိုကြီးသည် ရှေ့သို့ လှမ်းထွက်လာခဲ့ပြီး သူ၏ တံဆိပ်ခတ်ဧကရာဇ် ကျင့်ကြံခြင်းအရှိန်အဝါ ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
လူတိုင်း၏ မျက်နှာအမူအရာ အလွန်တရာ ပျက်ယွင်းသွားခဲ့ရ၏။ ဤအဘိုးကြီးက ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်ကို အမှန်တကယ် ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့လိမ့်မည်ဟု သူတို့ လုံးဝမထင်ထားခဲ့မိချေ။ စင်မြင့်ထက်ရှိ သခင်လေးက ဤအဘိုးကြီးကို အကျိုးကျေးဇူးအချို့ ပေးအပ်ခဲ့ပုံရပေသည်။
"ရွမ်ရန်ဂိုဏ်းက နတ်ဘုရားသားတော်ကို အရိုအသေပေးပါတယ်..." ရွမ်ရန်ဘိုးဘေးအိုကြီးသည် ရွမ်ရန်ဂိုဏ်းသားများကို ဦးဆောင်ကာ ဒူးထောက်လိုက်သည်။
"မလိုပါဘူး... ထကြပါ" တီကျွယ်တျန်းအနေဖြင့် ရွမ်ရန်ဘိုးဘေးအိုကြီး ဤကဲ့သို့ ပြုလုပ်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။
အခြားလူများ၏ မျက်နှာအမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ထို့နောက်တွင် စင်မြင့်ထက်ရှိ လူကို ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်ဖွယ် အကြည့်များဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်ကြရင်း ဒူးထောက်လိုက်ကြတော့သည်။
"နတ်ဘုရားသားတော်ကို နှုတ်ခွန်းဆက်သပါတယ်..."
ဤအခိုက်အတန့်တွင် အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
"သုံးနှစ်တာ ကာလ ပြည့်မြောက်သွားခဲ့ပြီ... ရှောင်ယွီ လာရောက် တွေ့ဆုံပါတယ်"
ရှောင်ယွီ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီးနောက်တွင်တော့ သူ လုံးဝ ကြောင်အသွားခဲ့ရ၏။
ဘာဖြစ်လို့ ဤလူတွေအားလုံးက ဒူးထောက်နေကြရသနည်း။
သူက ဤမျှလောက်အထိ မျက်နှာပန်းလှနေခဲ့လို့လား။ ထိုလူများအားလုံးမှာ ဝမ်အာကို ဒူးထောက်နေကြခြင်း ဖြစ်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်လိုက်မိသည်။
'သုံးနှစ်တောင် ရှိသွားပြီပဲ... မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား...' ရှောင်ယွီသည် မြင့်မားလှသော စင်မြင့်ထက်ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
ထို့နောက်တွင် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရ၏။ ထိုလူများအားလုံး ဒူးထောက်နေကြသည်မှာ ဆန်ကွမ်းဝမ်အာကို မဟုတ်ဘဲ ရုပ်သွင်အစစ်အမှန်ကို မမြင်တွေ့ရသော အခြားတစ်စုံတစ်ယောက်ကို ဖြစ်ကြောင်း သူ ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်ရခြင်းကြောင့်ပင်။
သူ့အနေဖြင့် ထိုသူ၏ ရုပ်သွင်အစစ်အမှန်ကို မမြင်ရသော်ငြား ရှောင်ယွီ၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန်ပြင်းထန်လှသော ဘေးအန္တရာယ် ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ဤလူသည် နောင်တစ်ချိန်တွင် သူ၏ ရန်သူ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟူသော ခံစားချက်ကို ပြင်းထန်စွာ ခံစားလိုက်ရသည်။
'ဒီလူက... အတိအကျဆိုရင် ဘယ်သူလဲ...'
'ထားလိုက်ပါတော့... ဆန်ကွမ်းချင်းအာကို အနိုင်ယူပြီးတာနဲ့... ဝမ်အာကို မေးမြန်းဖို့ အခွင့်အရေး ရှာရမှာပေါ့'
မြင့်မားလှသော စင်မြင့်ထက်ရှိ ဆန်ကွမ်းဝမ်အာကို ကြည့်ရင်း ရှောင်ယွီ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် စွဲလန်းနှစ်သက်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့ရသည်။ 'သုံးနှစ်အကြာမှာ... မင်းကို နောက်ဆုံးတော့ ပြန်တွေ့ရပြီပဲ...'
တီကျွယ်တျန်းကတော့ ၎င်းကို သဘာဝကျစွာပင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
ယခင်က အခြားအမျိုးသားများ ဆန်ကွမ်းဝမ်အာကို စိုက်ကြည့်ကြစဉ်က သူမ၏ မျက်နှာထက်၌ ရွံရှာဖွယ် အမူအရာများ ထွက်ပေါ်ခဲ့သော်လည်း ရှောင်ယွီက သူမကို စိုက်ကြည့်လိုက်ချိန်တွင်တော့ သူမ၏ မျက်နှာထက်၌ ရှက်သွေးဖြာမှုများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။
'ကောင်းကင်ဘုံက တကယ့်ကို မတရားတာပဲ...'
အခြားလူများ၏ အကြည့်ကတော့ ရမ္မက်ကြီးလှသော ဝက်အုပ်ကြီးကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း ကံကြမ္မာသားတော်၏ မျက်ဝန်းများကတော့ လေးစားတန်ဖိုးထားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့်အလား ထင်မှတ်နေသည်။
ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်မြင်ချင်း ချစ်မိသွားခြင်းဟူသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်မြင်ချင်း ရမ္မက်ဆန္ဒ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းမျှသာ ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော်လည်း ကောင်းကင်ဘုံ၏ သားတော်ဖြစ်သဖြင့် အထူးအခွင့်အရေး ရရှိထားခြင်း ဖြစ်၏။
၎င်းတို့နှစ်ဦးမှာ အကြည့်ချင်း ဆုံမိသွားခဲ့ကြသည်။ ဆန်ကွမ်းဝမ်အာ၏ မျက်ဝန်းထဲရှိ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ရှောင်ယွီသည် မရည်ရွယ်ဘဲ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးပြလိုက်မိသည်။
၎င်းအပြုံးမှာ အလွန်တရာ အားကောင်းလှသော ယုံကြည်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။