အပိုင်း ( ၇ ) - ထန်ရီ၏ သွန်သင်ချက်များ
သိပ်မကြာလိုက်ဘဲ ဂေါင်သခင်ကြီးသည် ထောင်လွှားသော အမူအရာ ဆင်ယင်ထားသည့် နတ်လမ်းစဉ် လုလင်ငယ်တစ်ဦးနှင့်အတူ ဧည့်ခန်းမအတွင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ ထိုနတ်လမ်းစဉ် လုလင်ငယ်သည် ဝင်ဝင်ချင်းမှာပဲ ကုလားထိုင်ထက်၌ ထိုင်နေသော နတ်လမ်းစဉ် ဆရာအိုကြီးနှင့် ဘေးနားရှိ လင်ဖန့်တို့ကို မြင်တွေ့လိုက်ရရာ နှုတ်ခမ်းထောင့်၌ လှောင်ပြုံးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီး ဆိုလိုက်သည်။
“ဒါ စိမ်းစိုသော တိမ်တိုက်ကျောင်းတော်က ဆရာကြီး ဂီပင်း မဟုတ်လား။ ဆရာကြီးလည်း ဒီလို ရှုပ်ထွေးလှတဲ့ အရေးကိစ္စထဲကို လာပြီး ပတ်သက်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ကိုယ့်ရဲ့ ပျက်စီးယိုယွင်းနေတဲ့ ကျောင်းတော်မှာပဲ အေးအေးဆေးဆေး မနေဘဲ ဘာဖြစ်လို့ ဒီနေရာကို လာပြီး အသက်အန္တရာယ် ရှာနေရတာလဲ”
နတ်လမ်းစဉ် ဆရာအိုကြီး၏ မျက်နှာပြင်မှာ ချက်ချင်းပဲ အလွန်အမင်း ပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး ထိုလုလင်ငယ်ကို လက်ညှိုးထိုးလျက် အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။ “ရွှမ်ကျိန်း... မင်း တအား ထောင်လွှားမနေနဲ့ဦး။ အချို့သော အရာတွေက မင်း မြင်တွေ့နေရသလောက် မရိုးရှင်းဘူး”
“နှစ်တွေ ဒီလောက်အထိ ကြာသွားတာတောင် ဆရာကြီးကတော့ ဒီစကားတွေကိုပဲ ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောနေတုန်းပဲ... တကယ့်ကို ပျင်းစရာကောင်းလှပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါကလည်း အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခုပါပဲ။ ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး စစ်မှန်တဲ့ စွမ်းပကားက ဘယ်လိုမျိုးလဲဆိုတာ ဆရာကြီးကို ငါ ပြသပေးရတာပေါ့။ အဲဒီတော့မှ ဆရာကြီးလည်း ရေတွင်းအောက်ခြေက ဖားတစ်ကောင်လို ကမ္ဘာကြီးအကြောင်းကို မသိဘဲ ဖြစ်မနေတော့မှာ”
ထိုစကားကြောင့် နတ်လမ်းစဉ် ဆရာအိုကြီးသည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားခဲ့ရသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်နေခဲ့သည်။ ဤအခြေအနေကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ လင်ဖန့်သည် ပတ်ဝန်းကျင် ဂုဏ်သိက္ခာကို ဂရုမစိုက်ဘဲ စိတ်ထဲမှနေ၍ တိုးညှင်းစွာ ရယ်မောလိုက်မိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤနတ်လမ်းစဉ် ဆရာအိုကြီး ယခုကဲ့သို့ အရေးနိမ့်နေသည့် ပုံစံမျိုးကို သူ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
“အို... ဆရာကြီး နှစ်ပါးက လူဟောင်းတွေ ဖြစ်နေကြတာပဲ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့မျက်နှာကို ထောက်ထားပြီး အငြင်းပွားမနေကြပါနဲ့ဦး” ဂေါင်သခင်ကြီးက ကြားထဲမှနေ၍ အခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းရန် အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်ပြောဆိုလိုက်သည်။
သူ၏ စကားကြောင့် နှစ်ဦးစလုံးမှာ လမ်းဆင်းစရာ အခွင့်အရေး ရရှိသွားခဲ့ကြပြီး နတ်လမ်းစဉ် ဆရာအိုကြီးနှင့် ရွှမ်ကျိန်းတို့သည် ရင်ထဲမှ မကျေနပ်ချက်များကို ထိန်းချုပ်ကာ အသီးသီး ထိုင်လိုက်ကြသည်။
“သခင်ကြီး... အခြေအနေ အသေးစိတ်ကို ရှင်းလင်းပြောကြားပေးပါ။ အဲဒါမှ ငါလည်း မိစ္ဆာကို နှိမ်နင်းဖို့အတွက် ပြင်ဆင်နိုင်မှာ” ရွှမ်ကျိန်းက ထိုင်လိုက်သည်နှင့် တကယ့်ကို ကျွမ်းကျင်လှသော အမူအရာဖြင့် ဆိုလိုက်ရာ လင်ဖန့်အနေဖြင့် အနည်းငယ်မျှ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသည်။
“ဟူး...” ဂေါင်သခင်ကြီးသည် ပြင်းထန်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် အခြေအနေ အရပ်ရပ်ကို တဖြည်းဖြည်းချင်း ရှင်းလင်းပြောကြားလိုက်တော့သည်။
“ဒါကတော့ ငါတို့ မိသားစုရဲ့ ကံဆိုးမှုပါပဲ။ ငါ့မှာ ကံဇာတာ နည်းပါးလှတဲ့အတွက် သားယောက်ျားလေး မထွန်းကားခဲ့ဘဲ သမီးမိန်းကလေး သုံးယောက်ပဲ ရှိခဲ့တယ်။ အစ်မကြီး နှစ်ယောက်ကတော့ သင့်တော်လှတဲ့ မိသားစုတွေဆီကို အိမ်ထောင်ပြုပြီး ထွက်ခွာသွားကြပြီဖြစ်လို့ အငယ်ဆုံးသမီးလေး ဆွေလန်ပဲ ကျန်တော့တာ။ အဲဒါကြောင့် ငါ့ရဲ့ အိုမင်းရင့်ရော်တဲ့ အချိန်မှာ စောင့်ရှောက်ပေးနိုင်ဖို့အတွက် သမက်တစ်ယောက်ကို အိမ်ခေါ်ဖို့ စဉ်းစားခဲ့မိတယ်။
နောက်ပိုင်းမှာ လူတစ်ယောက် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး သူက ဖူလင်တောင်ကနေ လာခဲ့တာဖြစ်ကြောင်း၊ ငါ့မိသားစုထဲကို သမက်အဖြစ် ဝင်ရောက်ဖို့ သဘောတူကြောင်း ပြောခဲ့တယ်။ သူရဲ့ ရုပ်ရည်ကလည်း သင့်တော်လှပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း ထွားကျိုင်းလှတာကို မြင်တွေ့ရတဲ့အတွက် မိသားစုအတွက် အားကိုးရမယ့် ဒေါက်တိုင်တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ထင်မှတ်ပြီး ငါ့ရဲ့ သမီးငယ်လေးကို သူနဲ့ လက်ထပ်ပေးခဲ့မိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ငါတို့ မိသားစုအတွက် အိပ်မက်ဆိုးကြီးရဲ့ အစပျိုးခြင်း ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး။
အစပိုင်းမှာတော့ အရာအားလုံးက အဆင်ပြေနေခဲ့ပါတယ်။ သူက အလုပ်ကို ကြိုးကြိုးစားစား လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး လူငါးယောက် ခြောက်ယောက်စာ အလုပ်ကို သူတစ်ဦးတည်းနဲ့ ပြီးမြောက်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။ အစားအသောက် အမြောက်အမြား စားသုံစေကာ သူလုပ်ဆောင်တဲ့ အလုပ်တွေက အစားအသောက် ပမာဏကို ကာမိစေခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်ရက်မှာတော့ သူ အရက်အလွန်အမင်း သောက်သုံးမိပြီးနောက်မှာ သူရဲ ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခုလုံး လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရတယ်။ သူရဲ မျက်နှာပြင်က ဝက်တစ်ကောင်ရဲ့ ပုံစံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး နှာခေါင်းရှည်ကြီးနဲ့ နားရွက်ကြီးတွေ ရှိနေခဲ့တာက တကယ့်ကို ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလှပါတယ်။ အဲဒီအချိန်ကျမှပဲ သူက မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်နေမှန်း ငါ သိရှိလိုက်ရတာ”
“သူက မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်နေပြီး သခင်ကြီးကလည်း သူရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်ကို သိရှိသွားခဲ့ပြီဆိုရင် သူက အမျက်ဒေါသ ထွက်ရမှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ရွာသူရွာသားတွေကို ကြည့်ရတာ အားလုံးက ဘေးအန္တရာယ်ကင်းကင်းနဲ့ အေးချမ်းနေကြတာပဲ။ မိစ္ဆာတစ်ကောင်ရဲ့ နှောင့်ယှက်ခြင်းကို ခံထားရတဲ့ ပုံစံမျိုး မရှိပါဘူး။ ဒါဆို ဂေါင်သခင်ကြီးအနေနဲ့ တစ်စုံတစ်ရာကို ဖုံးကွယ်ထားတာမျိုး ရှိနေမလား” လင်ဖန့်က အချိန်ကိုက် ကြားဖြတ်မေးမြန်းလိုက်သည်။
သူ၏ ဒုတိယမြောက် စီနီယာအစ်ကိုကြီးသည် ဘာဖြစ်လို့ အရက်သောက်မိချိန်တွင် လူသားအသွင်ကို မထိန်းသိမ်းနိုင်ဘဲ ဖြစ်ရသလဲဟူသော အချက်နှင့် ပတ်သက်၍ လင်ဖန့်၏ ရင်ထဲ၌ ခန့်မှန်းချက်တစ်ခု ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ စိမ့်ယိုမှုကင်းသော အဆင့်အတန်းကို ပြည့်စုံစွာ မတည်ဆောက်နိုင်သေးခြင်းကြောင့် ဖြစ်လိမ့်မည်။ အရက်မူးခြင်းကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အသက်ရှူနှုန်းများ ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားခဲ့ရသဖြင့် စိမ့်ယိုမှုကင်းသောအခြေအနေကို မထိန်းသိမ်းနိုင်တော့ဘဲ မူလပုံသဏ္ဌာန် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအချက်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် စိမ့်ယိုမှုကင်းသောအဆင့်သည် ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်၏ အခြေခံအကျဆုံးသော အဆင့်အတန်းဖြစ်ပြီး ပေါ့ဆ၍မရကြောင်း သေချာသဖြင့် သူသည် ဤအဆင့်ကို ပိုမို၍ ခိုင်မာအောင် ကျင့်ကြံရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်မိသည်။
“ငါက ဖုံးကွယ်ထားတာမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။ ထိုမိစ္ဆာက ခက်ထန်လှတဲ့ ပုံစံရှိနေပါစေ ငါ့ရဲ့ သမီးလေးကို လက်ထပ်ဖို့ပဲ စိတ်အားထက်သန်နေခဲ့တာဖြစ်လို့ ငါတို့ရဲ့ အသက်အန္တရာယ်ကိုတော့ တစ်ခါမှ မခြိမ်းခြောက်ခဲ့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူက ငါ့ရဲ့ သမီးလေးကို အိမ်နောက်ဖေးက ဂူဗိမာန်အတွင်းမှာပဲ ပိတ်လှောင်ထားခဲ့ပြီး လေပြင်းတွေ တိုက်ခတ်အောင်၊ ဖုန်မှုန့်တွေ လွင့်စင်အောင် အမြဲတမ်း လှုံ့ဆော်နေခဲ့တာကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင် အိမ်နီးနားချင်းတွေကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့တယ်။ ဒါက ငါတို့ ဂေါင်မိသားစုအတွက် တကယ့်ကို အရှက်ရစရာ ဖြစ်နေခဲ့ရပြီး ရွာထဲမှာ ခေါင်းမော့ရဲခြင်း မရှိတော့ပါဘူး။ အဲဒါကြောင့် ဆရာကြီးတို့အနေနဲ့ ဒီဘေးဒုက္ခကို ဖယ်ရှားပေးပြီး ငါတို့ မိသားစုကို အေးချမ်းမှု ပြန်လည်ပေးသနားဖို့ မျှော်လင့်မိပါတယ်” ဂေါင်သခင်ကြီးက တောင်းပန်တိုးလျှိုးစွာ ဆိုလိုက်သည်။
လင်ဖန့်နှင့် နတ်လမ်းစဉ် ဆရာအိုကြီးတို့သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိကြသည်။ ၎င်းတို့အနေဖြင့် ထွားကျိုင်းပြီး သဘောကောင်းမည့်ပုံစံ ရှိသော ဂေါင်သခင်ကြီးက ယခုကဲ့သို့ ရက်စက်လှသော စိတ်ဓာတ်မျိုး ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ကြပါ။ ထိုမိစ္ဆာက ခက်ထန်လှစေကာ ၎င်းတို့အပေါ် တစ်စုံတစ်ရာ အန္တရာယ်ပြုခဲ့ခြင်း မရှိပါ။ ထိုသူကို မောင်းထုတ်ရုံမျှဖြင့် အဆင်ပြေနိုင်သော်လည်း သူရဲ စကားလုံးများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ထိုမိစ္ဆာကို လုံးဝ သတ်ဖြတ်ပစ်ချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
လင်ဖန့် စကားမဆိုရသေးခင်မှာ နတ်လမ်းစဉ် ဆရာအိုကြီးက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ဆိုလိုက်သည်။ “ဒီမိစ္ဆာက သခင်ကြီးတို့ရဲ့ မိသားစုထဲမှာ ကာလကြာရှည်စွာ ရှိနေခဲ့ပြီး ဘယ်သူ့ရဲ့ အသက်ကိုမှ ရယူခဲ့ခြင်းမရှိဘူးဆိုရင် သူ့ကို သတ်ဖြတ်ပစ်တာကတော့ မသင့်တော်လှပါဘူး”
“တကယ့်ကို မိန်းမဆန်လှတဲ့ သနားဂရုဏာမျိုးပဲ” ရွှမ်ကျိန်းက လှောင်ပြောင်လျက် ဆိုလိုက်သည်။ “မိစ္ဆာကတော့ မိစ္ဆာပဲလေ... ငါတို့ ကျင့်ကြံသူတွေအနေနဲ့ မိစ္ဆာတွေကို နှိမ်နင်းပြီး သတ်ဖြတ်ပစ်ဖို့က တာဝန်ပဲ မဟုတ်လား။ အဲဒါကို ဆရာကြီးက မိစ္ဆာကောင်း မိစ္ဆာဆိုးဆိုပြီး ခွဲခြားပြောဆိုနေရသေးတယ်”
“မင်း...!!!” နတ်လမ်းစဉ် ဆရာအိုကြီးသည် ရုတ်တရက် ဒေါသထွက်သွားခဲ့ရပြီး ပြန်လည်ချေပရန် ကြံစည်လိုက်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ကာ မည်သည့်စကားမှ ထပ်မံဆိုခြင်းမရှိဘဲ ရွှမ်ကျိန်းကိုသာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့တော့သည်။
ရွှမ်ကျိန်းသည် နတ်လမ်းစဉ် ဆရာအိုကြီး၏ ဒေါသတကြီး ကြည့်ရှုခြင်းကို အလေးမထားဘဲ ဂေါင်သခင်ကြီးကို ပြုံးလျက် မေးမြန်းလိုက်သည်။ “ဒါဆို အဲဒီမိစ္ဆာက ဘယ်နေရာမှာ ပုန်းအောင်းနေတတ်လဲ။ ညဉ့်နက်သွားရင် ပြဿနာတွေ ပိုပြီး များပြားလာနိုင်တဲ့အတွက် ငါ အခုချက်ချင်းပဲ မန္တန်အစီအမံတွေကို စတင်လိုက်တော့မယ်”
ထိုစကားကို ကြားသိလိုက်ရသောအခါ ဂေါင်သခင်ကြီးသည် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။ “ထိုမိစ္ဆာက ငါ့အိမ်ရဲ့ အိမ်နောက်ဖေးမှာ ရှိနေတတ်ပါတယ်။ နေ့ခင်းဘက်မှာ ဘယ်ကို သွားတတ်လဲဆိုတာ ငါ မသိသော်လည်း ညနေစောင်းအချိန် ရောက်တာနဲ့ လေပြင်းတွေနဲ့အတူ ပေါ်ပေါက်လာတတ်တယ်”
“ငါ့ကို အိမ်နောက်ဖေးဆီကို လမ်းပြစမ်း”
ဂေါင်သခင်ကြီးသည် လင်ဖန့်နှင့် အခြားသူများကို ချန်ထားခဲ့ကာ ရွှမ်ကျိန်းကို အိမ်နောက်ဖေးဆီသို့ အလျင်အမြန်ပဲ ဦးဆောင်ခေါ်သွားခဲ့တော့သည်။
လင်ဖန့်အနေဖြင့် နတ်လမ်းစဉ် ဆရာအိုကြီး၏ စကားများကြောင့် ဤသဘောကောင်းလှသော သခင်ကြီး၏ စိတ်ထဲတွင် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားခဲ့ရကြောင်း ကောင်းမွန်စွာ သဘောပေါက်မိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ မျှော်လင့်ထားသည်မှာ ထိုမိစ္ဆာကို မောင်းထုတ်ရန် မဟုတ်ဘဲ ဝက်ကျောက်ကန်းကို လုံးဝ သတ်ဖြတ်ပစ်ရန် ဖြစ်သောကြောင့်ပဲ။ မိမိ၏ အနာဂတ် ပြဿနာများကို ဖယ်ရှားရန်နှင့် ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက်သာ လူသားတစ်ဦး၏ ရက်စက်လှသော ဗီဇစိတ်ကို လင်ဖန့်အနေဖြင့် ပထမဆုံးအကြိမ် တိကျစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ရွှမ်ကျိန်း ပြောဆိုခဲ့သကဲ့သို့ ၎င်းတို့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် မိစ္ဆာသည် မိစ္ဆာသက်သက်သာဖြစ်ပြီး ကောင်းခြင်းဆိုးခြင်းကို ခွဲခြားထားခြင်း မရှိကြပေ။
နတ်လမ်းစဉ် ဆရာအိုကြီး၏ မျက်နှာပြင်မှာ တည်ငြိမ်နေခဲ့ပြီး ကာလကြာရှည်စွာ တွေးတောပြီးမှ သက်ပြင်းချလျက် ဆိုလိုက်သည်။ “ဟူး... ဒီကမ္ဘာကြီးက ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ”
ဤမေးခွန်းက နက်နဲလွန်းလှသဖြင့် လင်ဖန့်အနေဖြင့် မည်သို့မျှ ပြန်လည်မဖြေကြားနိုင်ခဲ့ပါ။ သူသည် ပြုံးလျက်သာ ဆရာအိုကြီးကို နှစ်သိမ့်လိုက်မိသည်။ “ဒါက လက်ရှိ ကမ္ဘာမြေရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ သဘာဝ ဖြစ်နေလို့နေမှာပါ”
နတ်လမ်းစဉ် ဆရာအိုကြီးသည် စိတ်ပျက်အားလျော့စွာဖြင့် ဂေါင်လောင်ရွာမှ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သူ ကာလကြာရှည်စွာ မျှော်လင့်ထားခဲ့သော ဆုလာဘ်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အစပိုင်းတွင် ဂေါင်သခင်ကြီးသည် မိစ္ဆာကို နှိမ်နင်းနိုင်သည်ဖြစ်စေ၊ မနှိမ်နင်းနိုင်သည်ဖြစ်စေ ဆုလာဘ်အချို့ ပေးသနားမည်ဟု ကတိပြုထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
“ကျင့်ကြံသူညီနောင်... ငါ့ကြောင့်နဲ့ မင်းကို ဒီအထိ အချည်းနှီး လိုက်ပါလာစေခဲ့မိတဲ့အတွက် တကယ်ကို စိတ်မကောင်းပါဘူး” နတ်လမ်းစဉ် ဆရာအိုကြီးက နောင်တစိတ်အချို့ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
“ဆရာကြီးအနေနဲ့ ရလဒ်ကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့ရင် ဘာဖြစ်လို့ စောစောက စကားလုံးတွေကို ထုတ်ပြောခဲ့ရတာလဲ” လင်ဖန့်က အလေးမထားဘဲ မေးမြန်းလိုက်သည်။ သူသည် ဤငွေကြေးအပေါ် စိတ်ဝင်စားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သူ စိတ်ဝင်စားသည်မှာ နတ်လမ်းစဉ် ဆရာအိုကြီး၏ ရွေးချယ်မှုသာ ဖြစ်သည်။
“ငါ့ရဲ့ ရင်ထဲမှာ အပြစ်ကင်းလှတဲ့ မျှော်လင့်ချက်အချို့ ကျန်ရှိနေသေးလို့ ဖြစ်လိမ့်မယ်” နတ်လမ်းစဉ် ဆရာအိုကြီးက တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်ရာ လင်ဖန့်အနေဖြင့် ထိုစကားလုံးများ နောက်ကွယ်၌ လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိနေရမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ ဤဆရာအိုကြီး၏ ငယ်စဉ်ကာလကလည်း စိတ်ဝင်စားစရာ အကြောင်းအရာများ ရှိခဲ့ဖူးလိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။
“ဆရာကြီး ရောက်လာခဲ့ပြီဆိုမှတော့ သူရဲ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းတဲ့ နည်းစနစ်တွေကို သွားပြီး မကြည့်ချင်ဘူးလား။ ငါ့အထင်တော့ ဤမိစ္ဆာက အလွယ်တကူနဲ့ နှိမ်နင်းလို့ရမယ့် တည်ရှိမှုမျိုး မဟုတ်ဘူး” လင်ဖန့်က အနည်းငယ် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုသူမှာ ကောင်းကင်ဘုံမှ လူ့လောကသို့ ပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်း ခံထားရသည့် နတ်မင်းကြီး ဖြစ်သောကြောင့်ပဲ။ ဝက်တစ်ကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ပြန်လည်မွေးဖွားပြီး မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်လာခဲ့ကာ သူရဲ့ မှတ်ဉာဏ်များက ပျက်စီးသွားခြင်းမရှိသဖြင့် သူရဲ့ စွမ်းအားများမှာလည်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ရွှမ်ကျိန်းဟူသော နတ်လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူသည် သူရဲ ရှေ့မှောက်၌ အသက်အန္တရာယ် ရှာဖွေနေခြင်းနှင့်သာ တူလိမ့်မည်။
လင်ဖန့်၏ စကားကြောင့် နတ်လမ်းစဉ် ဆရာအိုကြီးသည် အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်သွားခဲ့သော်လည်း သူရဲ့ ရင်ထဲမှ သိလိုစိတ်များကြောင့် ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်မိသည်။ လင်ဖန့်သည် ပြုံးလျက် အိမ်နောက်ဖေးဆီသို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့တော့သည်။ သူသည် ဤနေရာသို့ မဝင်ရောက်ခင်ကတည်းက ပတ်ဝန်းကျင်ကို သေချာစွာ စူးစိုက်ကြည့်ရှုထားခဲ့သဖြင့် အိမ်နောက်ဖေး မည်သည့်နေရာတွင် ရှိကြောင်းကို ကောင်းမွန်စွာ သိရှိထားပြီး ကျွမ်းကျင်စွာဖြင့် ဦးတည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။