အပိုင်း ( ၅၃ ) - ပုံပြင်
ဤဘုရင်ထံမှ ရတနာလာရောက်တောင်းခံသူ ရှိနေသည်ဟူသော စကားမှာ တကယ့်ကို ရယ်စရာကောင်းလှသည်ဟု တွင်းနဂါးမင်းကြီးက ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း သူသည် ချက်ချင်း အခြေအနေတစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း သတိပြုမိသွားပြီး ဝန်ကြီးချုပ်လိပ်ကို ဆွဲကိုင်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။
“ပြန်ပြောစမ်း။ သူက လောကပြင်ပက ရောက်လာတာ ဟုတ်လား။ ရေတွင်းဝကို စောင့်ကြပ်ဖို့က မင်းရဲ့တာဝန် မဟုတ်ဘူးလား။ သူက ဘယ်လိုမျိုး ဝင်လာတာလဲ”
“အရှင်မင်းကြီး... အစေခံတော်လည်း လုံးဝမသိပါဘူးဘုရား။ ရေတွင်းဝက ပွင့်မသွားခဲ့ပါဘူး၊ ထိုလူသား မည်သို့ဝင်ရောက်လာသည်ကို အစေခံတော်လည်း အရှင်မင်းကြီးနည်းတူ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်ရပါတယ်ဘုရား”
၎င်းတို့နှစ်ဦး တိုင်ပင်ဆွေးနွေးနေကြစဉ်မှာ လင်ဖန့်သည် မည်သူ့ကိုမျှ ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ဖန်ဆောင်နန်းတော်အတွင်းသို့ အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ လှမ်းလျှောက်ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြင်ကွင်းများကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။ နဂါးမျိုးနွယ်စုဝင်တို့၏ နေရာပီပီ ဤဖန်ဆောင်နန်းတော်ကြီးမှာ တကယ့်ကို ခန့်ညားထည်ဝါပြီး ခမ်းနားထည်ဝါလှသည်ဟု ဆိုရမည်။ မြင်တွေ့ရသမျှ နေရာတိုင်းတွင် သစ်ပင်များအလား သွေးကဲ့သို့ ရဲရဲနီနေသော သန္တာကျောက်တန်းကြီးများ ရှိနေခဲ့ပြီး ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းလိုက်တိုင်း တောက်ပလှသော ညဉ့်အလင်းရောင်ပြာကျောက်စိမ်းလုံးကြီးများကို ချိတ်ဆွဲထားသဖြင့် နန်းဆောင်တစ်ခုလုံး နေ့ခင်းဘက်အလား လင်းထိန်နေခဲ့သည်။ ကြီးမားလှသော ပုလဲလုံးကြီးများကို လိုက်ကာများအဖြစ် ဖန်တီးထားပြီး ဆန်းကြယ်လှသော ကမာခွံကြီးများကိုလည်း အလှဆင်ပစ္စည်းများအဖြစ် အသုံးပြုထားရာ အခြားသော ကမ္ဘာမြေမှ ရောက်ရှိလာသည့် လင်ဖန့်အတွက် ဤနေရာသည် အလွန်အမင်း ချမ်းသာကြွယ်ဝသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့သည်။
တိုင်ပင်နေကြသော ထိုနှစ်ဦးသည် ဦးခေါင်းကို မော့ကြည့်လိုက်သည့်အခါ မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်အိမ်အတွင်း လှည့်လည်နေသည့်အလား လုံးဝလွတ်လပ်ပေါ့ပါးစွာ လျှောက်လှမ်းနေသော လင်ဖန့်ကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရသည်။ တွင်းနဂါးမင်းကြီးသည် လင်ဖန့်၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်ရန်အတွက် လည်ချောင်းကို အသာအယာ ရှင်းလိုက်ပြီးနောက် မေးမြန်းလိုက်သည်။
“မင်းက ဘယ်သူလဲ။ ငါ့ရဲ့ နဂါးနန်းတော်ဆီကို ဘာကိစ္စနဲ့ လာခဲ့တာလဲ”
ပြောဆိုနေစဉ်အတွင်း သူသည် စစ်မှန်သော နဂါးမင်းတစ်ပါး၏ တန်ခိုးအရှိန်အဝါများကို တိတ်တဆိတ် ထုတ်ဖော်လျက် လင်ဖန့်ကို ဖိနှိပ်ရန် ကြိုးပမ်းလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ ပြင်းထန်လှသော ဖိအားများသည် လင်ဖန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည့်အခါ နက်ရှိုင်းလှသော ရေတွင်းဟောင်းကြီးတစ်ခုအတွင်းသို့ ကျရောက်သွားသည့်အလား တစ်စုံတစ်ရာ သဲလွန်စမချန်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်။ လင်ဖန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုနိုင်သော ဟင်းလင်းပြင်ကြီးတစ်ခုအလား သူ၏ ဖိအားများကို အဆက်မပြတ် စုပ်ယူနေခဲ့သည်။
“ငါက လောကအပြင်ပက သာမန်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးရုံတင်ပါပဲ။ ငါ့ရဲ့ နာမည်ကတော့ ပြောပလောက်အောင် မရှိတာမို့လို့ ထည့်မပြောပါရစေနဲ့တော့” လင်ဖန့်က လက်ကို အသာဝေ့ယမ်းရင်း ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
“ငါလာခဲ့တဲ့ အကြောင်းရင်းကတော့ ဝန်ကြီးချုပ်လိပ်က မင်းကို မပြောပြသေးဘူးလား။ ငါက မကြာသေးခင်ကမှ ငွေကြေးအနည်းငယ် ခက်ခဲနေလို့ပါ။ နဂါးမင်းကြီးရဲ့ လက်ထဲမှာ ရတနာတွေ အမြောက်အမြား ရှိတယ်လို့ ကြားသိရတာမို့လို့ ယခုလိုမျိုး အကူအညီလာရောက် တောင်းခံရခြင်း ဖြစ်ပါတယ်” လင်ဖန့်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။
“ဒါက အလွယ်တကူ လုပ်ဆောင်ပေးလို့ ရပါတယ်။ ငါက လူတစ်ယောက်ကို အဖိုးတန်ပုလဲတွေ အပြည့်ထည့်ထားတဲ့ အိတ်တစ်အိတ်ကို ပြင်ဆင်ခိုင်းပြီး မင်းကို လူ့လောကထဲ ပြန်ယူသွားခွင့်ပြုမယ်။ အဲဒီပုလဲတွေက မင်းကို တစ်သက်လုံး ချမ်းသာသွားစေဖို့အတွက် လုံလောက်ပါတယ်” တွင်းနဂါးမင်းကြီးသည် လင်ဖန့်၏ ထူးခြားလှသော စွမ်းအားများကို ခံစားမိသဖြင့် လူ့လောက၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာများဖြင့် သူ့ကို အမြန်ဆုံး မောင်းထုတ်ရန် ကြိုးပမ်းလိုက်သည်။
“နဂါးမင်းကြီး... မင်းက ငါ့ကို အရူးတစ်ယောက်လိုမျိုး လှည့်စားဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။ ငါတို့လို ကျင့်ကြံသူတွေအတွက် ဒီလိုမျိုး သာမန်ပုလဲတွေက ဘာအသုံးတည့်မှာလဲ။ အဖိုးတန်လှတဲ့ ရတနာကောင်းတွေကိုသာ မြန်မြန်ထုတ်ပေးစမ်းပါ။ မဟုတ်ရင်တော့ ငါက ဒီဖန်ဆောင်နန်းတော်ကို သဘောကျသွားပြီး ရက်အနည်းငယ်လောက် သီတင်းသုံးနေမိလိမ့်မယ်” လင်ဖန့်က ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် စကားလုံးတို့ကို ပြတ်သားစွာ ဆိုလိုက်သည်။
“အရှင်မြတ်... မင်း နားမလည်ပါဘူး။ ငါက နဂါးမင်းတစ်ပါး ဖြစ်ပေမဲ့ တကယ့်ကို သနားစရာကောင်းလှပါတယ်။ ဒီရေတွင်းကျဉ်းလေးထဲမှာပဲ ပိတ်မိနေပြီး ဘယ်မှမသွားနိုင်တဲ့အတွက် မင်းကို ပေးအပ်စရာ ရတနာတွေ မရှိပါဘူး။ နဂါးမင်းတွေမှာ ရတနာတွေ ရှိတယ်ဆိုတဲ့ ကောလာဟလတွေက မြစ်ကြီးတွေနဲ့ သမုဒ္ဒရာတွေကို စိုးမိုးထားတဲ့ အခြားနဂါးမင်းတွေကို ပြောတာပါ။ ငါ့လိုမျိုး ရေတွင်းစောင့်နဂါးကတော့ မိမိကိုယ်ကိုယ်တောင် အသည်းအသန် ရုန်းကန်နေရတာပါ” တွင်းနဂါးမင်းကြီးက လင်ဖန့်၏ စိတ်ကူးများကို ရိုက်ချိုးရန်အတွက် ရင်ဖွင့်လျက် ငိုညည်းပြလိုက်တော့သည်။
“ဒါတွေက ငါ့အလုပ်မဟုတ်ဘူး။ ဒီနေ့ ငါ့ကို ကျေနပ်စေမယ့် ရတနာတစ်ခုခုကို ထုတ်မပေးနိုင်ရင် ငါ လုံးဝထွက်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ့အတွက် စားနပ်ရိက္ခာတွေကိုသာ သေသေချာချာ ပြင်ဆင်ထားပေတော့”
ထိုအခြေအနေကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ တွင်းနဂါးမင်းကြီးသည် လင်ဖန့်ကို တိုက်ခိုက်ရန် စိတ်ကူးရှိသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည်အောင့်အည်းထားလိုက်ရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လင်ဖန့်၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအားများကို သူ မခန့်မှန်းနိုင်သောကြောင့်ပဲ။ သူ ဦးခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ဝန်ကြီးချုပ်လိပ်က မိမိကို အဓိပ္ပာယ်ပါသော မျက်ရိပ်ပြနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သဖြင့် ၎င်းတို့နှစ်ဦး ဘေးနားသို့ ခေတ္တဖယ်လိုက်ကြသည်။
“အရှင်မင်းကြီး... ထိုကျောက်တုံးအကြောင်းကို မေ့လျော့နေပြီလားဘုရား” ဝန်ကြီးချုပ်လိပ်က တိုးညှင်းစွာ ဆိုလိုက်သည်။
“မင်းပြောတာက... မြစ်ရေတွေကို ဖြတ်တောက်ခဲ့တဲ့ ထိုကျောက်တုံးကြီးကို ပြောတာလား” တွင်းနဂါးမင်းကြီးသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ချက်ချင်း သတိရသွားဟန်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။
“မှန်လှပါဘုရား... ထိုကျောက်တုံးကြီးပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ထိုအရာက ငါတို့ နဂါးနန်းတော်အတွက် ဘာအသုံးမှမဝင်တာမို့လို့ ဒီဓားပြကိုပဲ ပေးအပ်လိုက်တာ ပိုပြီးကောင်းမွန်ပါတယ်။ နောင်တစ်ချိန်မှာ အရှင်မင်းကြီးအနေနဲ့ ဒီချုပ်နှောင်မှုတွေကနေ ရုန်းထွက်နိုင်မယ့် နေ့ရက်ရောက်လာခဲ့ရင် ထိုသူနဲ့ စာရင်းကို သေသေချာချာ ပြန်လည်ရှင်းလင်းရတာပေါ့ဘုရား”
ဝန်ကြီးချုပ်လိပ်၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ တွင်းနဂါးမင်းကြီး၏ မျက်ဝန်းများ လင်းလက်သွားခဲ့ရပြီး လင်ဖန့်၏ ဘေးနားသို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ချဉ်းကပ်လျက် ဆိုလိုက်သည်။
“အရှင်မြတ်... ငါ့ရဲ့ နဂါးနန်းတော်က တကယ့်ကို ဆင်းရဲနွမ်းပါးလှပါတယ်။ အကယ်၍ ရတနာလို့ ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့ တကယ့်ကို ထူးဆန်းလှတဲ့ ရတနာတစ်ခု ရှိနေခဲ့ပေမဲ့ မင်းရဲ့ စိတ်တိုင်းကျ ဖြစ်ပါ့မလားတော့ မသိပါဘူး”
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လင်ဖန့် ရင်ထဲ၌ ဝမ်းမြောက်သွားခဲ့ရသည်။ သူသည် အစပိုင်းတွင် တစ်စုံတစ်ရာ ရရှိနိုင်ချေ ရှိမလားဟူသော အတွေးဖြင့်သာ ခြိမ်းခြောက်ပြောဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ယခုကဲ့သို့ တကယ့်ရတနာ အစစ်အမှန်တစ်ခု ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်မထားခဲ့ပါ။ ထို့ကြောင့်ပဲ သူက ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။
“နဂါးမင်းကြီးအနေနဲ့ ငါ့ကို လက်ဗလာနဲ့ ပြန်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါ ကြိုတင်ပြီး သိရှိထားခဲ့ပါတယ်”
တွင်းနဂါးမင်းကြီး၏ နောက်မှ လိုက်ပါသွားခဲ့ရာ မကြာမီအချိန်မှာ အလွန်အမင်း ကြီးမားခြင်းလည်းမရှိ၊ သေးငယ်ခြင်းလည်းမရှိသော စိမ်းလန်းလှသော ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ တွင်းနဂါးမင်းကြီးက ထိုကျောက်တုံးကြီးကို လက်ညှိုးညွှန်ပြရင်း ဆိုလိုက်သည်။
“ဒါကတော့ ငါပြောတဲ့ ရတနာပဲ ဖြစ်ပါတယ်”
“နဂါးမင်းကြီး... မင်းက ငါ့ကို နောက်ပြောင်နေတာလား။ ဒါက သာမန်ကျောက်တုံးတစ်တုံးရုံတင်ပဲ ဥစ္စာကို”
“အရှင်မြတ်... မင်း မသိပါဘူး။ ဒါက သာမန်ကျောက်တုံးတစ်တုံး လုံးဝမဟုတ်ပါဘူး” ထို့ကြောင့်ပင် တွင်းနဂါးမင်းကြီးသည် ထိုကျောက်တုံးကြီး၏ နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းကို လင်ဖန့်အား ရှင်းလင်းပြောပြတော့သည်။
“လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက... ဝူကျီတိုင်းပြည် မတည်ဆောက်ရသေးမီ အချိန်က ဤနေရာ၌ မိခင်နှင့် သားဖြစ်သူတို့သည် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအတွက် အလွန်အမင်း ရုန်းကန်နေခဲ့ကြရပြီး နေ့စဉ်မပြတ် တောင်းရမ်းစားသောက်လျက် အသက်ရှင်နေခဲ့ကြရပါတယ်။ မိခင်ဖြစ်သူက အသက်ကြီးရင့်လှသဖြင့် ဝေးကွာလှသော နေရာများသို့ မသွားလာနိုင်ရှာဘဲ သားဖြစ်သူ ခရီးထွက်တိုင်း အိမ်ရှေ့ဝရှိ ကျောက်ပြာတုံးကြီးထက်၌ ထိုင်လျက် သားဖြစ်သူ ပြန်လာမည့်အချိန်ကိုသာ အစဉ်အမြဲ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ရှာပါတယ်”
“နေ့ရက်ပေါင်းများစွာ ကုန်လွန်ခဲ့ပြီးနောက် မိခင်ဖြစ်သူကတော့ ဆက်လက်၍ တောင့်ခံနိုင်ခြင်းမရှိတော့ဘဲ လောကကြီးကို စွန့်ခွာသွားခဲ့ရှာပါတယ်။ သားဖြစ်သူက မိခင်၏ ရုပ်အလောင်းကို သေသေချာချာ သင်္ဂြိုဟ်ပေးခဲ့ပြီးနောက် အိမ်ရှေ့ရှိ ထိုကျောက်ပြာတုံးကြီးကို မြင်တွေ့ရတိုင်း ရင်ထဲ၌ ခံစားချက်မျိုးစုံ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ရပြီး မျက်ရည်များ အဆက်မပြတ် စီးဆင်းခဲ့ရပါတယ်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ထိုမြင်ကွင်းကို ဆက်လက်မမြင်တွေ့လိုတော့ဘဲ မိမိ၏ ရင်ထဲရှိ ဝမ်းနည်းမှုများကို လျော့ပါးသက်သာစေရန်အတွက် ထိုကျောက်ပြာတုံးကြီးကို အနီးအနားရှိ မြစ်ကြီးအတွင်းသို့ ပစ်ချလိုက်ပါတော့တယ်”
“ဘယ်သူက မျှော်လင့်ထားမှာလဲ... ထိုကျောက်ပြာတုံးကြီး မြစ်အတွင်းသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည့် အခိုက်အတန့်တွင် မြစ်ရေပြင်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာ အပိုင်းနှစ်ပိုင်းအဖြစ် ပြတ်တောက်သွားခဲ့ရပါတယ်။ ဤထူးဆန်းလှသော ဘေးအန္တရာယ်ကြောင့် မြစ်ကို စိုးမိုးထားသော နဂါးမင်းကြီးသည်လည်း ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရပြီး အခြေအနေကို လာရောက်စူးစမ်းခဲ့ပါတယ်။ သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ ထိုကျောက်ပြာတုံးကြီး ဖြစ်နေခဲ့သဖြင့် လက်ဖြင့် ဆယ်ယူရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သော်လည်း ထိုကျောက်တုံး၏ အလေးချိန်မှာ ပိဿာပေါင်းသောင်းချီ၍ လေးလံနေခဲ့သဖြင့် နဂါးမင်းကြီးကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် မ မနိုင်အောင် ဖြစ်ခဲ့ရပါတယ်”
“အခြားနည်းလမ်းမရှိတော့တဲ့အတွက် နဂါးမင်းကြီးက ထိုလူငယ်ထံမှ အကူအညီတောင်းခံခဲ့ရပြီး သူ၏ မည်သည့်ဆန္ဒကိုမဆို ဖြည့်ဆည်းပေးမည်ဟု ကတိပြုခဲ့ပါတယ်။ လူငယ်ဖြစ်သူတွင် အခြားဆန္ဒများ မရှိခဲ့ဘဲ အလွန်အမင်း ဆင်းရဲနွမ်းပါးလှသဖြင့် ဇနီးတစ်ဦး မရှာဖွေနိုင်ခဲ့သောကြောင့် မိမိအတွက် ဇနီးတစ်ဦး တောင်းခံခဲ့ပါတယ်”
“ထို့ကြောင့်ပင် နဂါးမင်းကြီးသည် မိမိ၏ သမီးတော်ကို ထိုလူငယ်နှင့် လက်ထပ်ပေးခဲ့ပြီး ရွှေငွေရတနာ အမြောက်အမြားကိုပါ လက်ဖွဲ့ပေးခဲ့ကာ ထိုကျောက်ပြာတုံးကြီးကိုလည်း ပြန်လည်ယူဆောင်သွားခွင့် ပြုခဲ့ပါတယ်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ထိုလူငယ်သည် ပျော်ရွှင်စရာကောင်းသော ဘဝကို ပိုင်ဆိုင်ခွင့် ရရှိသွားခဲ့ပါတယ်”
“အဲဒီနောက်ပိုင်း ဘာတွေဆက်ဖြစ်ခဲ့လဲ။ ဒီအရာက မင်းရဲ့ လက်ထဲကို ဘယ်လိုမျိုး နည်းလမ်းနဲ့ ရောက်ရှိလာတာလဲ” လင်ဖန့်သည် ဤဇာတ်လမ်း၏ အဆုံးသတ်ကို အလွန်အမင်း စိတ်ဝင်စားသွားခဲ့ရသည်။
“လူငယ်ဖြစ်သူ ချမ်းသာကြွယ်ဝလာခဲ့ပြီးနောက် လူအများ၏ အာရုံစိုက်ခြင်းကို လျင်မြန်စွာ ခံခဲ့ရပါတယ်။ အထူးသဖြင့် သူ၏ ဇနီးဖြစ်သော နဂါးသမီးတော်လေးမှာ အလွန်အမင်း တည်ငြိမ်လှပပြီး ဆန်းကြယ်လှသဖြင့် မြင်တွေ့ရသူမှန်သမျှ ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားခဲ့ကြရပါတယ်”
“မကြာမီအချိန်မှာ ထိုခေတ်က ရှင်ဘုရင်သည် ဤသတင်းကို ကြားသိသွားခဲ့ရပြီး လူငယ်၏ မိသားစုတစ်ခုလုံးကို နန်းတော်အတွင်းသို့ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်လာခဲ့ကာ ‘သင်တို့အနေဖြင့် လောက၌ အထူးဆန်းဆုံးသော ရတနာတစ်ခုကို ငါ့ထံ ဆက်သရမည်။ အကယ်၍ ပျက်ကွက်ခဲ့ပါက သင်တို့အားလုံး အသက်ဘေးနှင့် ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မည်’ ဟု ခြိမ်းခြောက်ခဲ့ပါတယ်”
“အခြားနည်းလမ်းမရှိတော့တဲ့အတွက် လူငယ်ဖြစ်သူက ထိုကျောက်တုံးကြီးကို မြစ်အတွင်းသို့ ထပ်မံ၍ ပစ်ချခဲ့ရပြန်ပါတယ်။ နဂါးမင်းကြီးက ဤအခြေအနေကို ကြားသိရသည့်အခါ လူငယ်ထံသို့ ဆန်းကြယ်လှသော ရေဘူးငယ်တစ်ဘူးကို ပေးအပ်ခဲ့ပြီး ‘ဒါကတော့ လူသားဘုရင် လိုချင်နေတဲ့ ထူးဆန်းလှတဲ့ ရတနာပဲ ဖြစ်တယ်။ ဒါကို သူ့ထံ ဆက်သလိုက်ပါ၊ ပြီးရင် မင်းရဲ့ ဇနီးနဲ့အတူ ဘေးကင်းရာမှာ နေထိုင်ပြီး ရှင်ဘုရင်ကို ဒီဘူးကို ဘယ်လိုအခြေအနေမျိုးမှာမဆို လုံးဝမဖွင့်ဖို့ သေချာမှာကြားခဲ့ပါ’ လို့ မှာကြားခဲ့ပါတယ်”
“လူငယ်ဖြစ်သူက ထိုရေဘူးငယ်ကို ဆက်သလိုက်သည်နှင့်အမျှ ရှင်ဘုရင်သည် သူ၏ မှာကြားချက်များကို နာခံခြင်းမရှိဘဲ လူအများ၏ ရှေ့မှောက်၌ ချက်ချင်းပင် ဖွင့်လှစ်လိုက်ပါတော့တယ်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဘူးအတွင်းမှနေ၍ အတိုင်းအဆမရှိလှသော ရေလှိုင်းကြီးများ တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး တိုင်းပြည်တစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်းပင် ရေလွှမ်းမိုးသွားခဲ့ရပါတယ်။ ရှင်ဘုရင်နှင့် မှူးမတ်အားလုံး ရေနစ်သေဆုံးခဲ့ကြရပြီး ထိုလူငယ်နှင့် နဂါးသမီးတော်လေးသာလျှင် ဘေးကင်းစွာ လွတ်မြောက်ခဲ့ကြပါတယ်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ထိုတိုင်းပြည်ကြီး ပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး နောက်ပိုင်းတွင်မှ ယခု ဝူကျီတိုင်းပြည်အဖြစ် ပြန်လည်တည်ဆောက်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပါတယ်”
“ဤအဖြစ်အပျက်ကြီး ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီးနောက် လူငယ်ဖြစ်သူသည်လည်း လောကကြီးကို လုံးဝငြီးငွေ့သွားခဲ့ရပြီး မိမိ၏ ဇနီးနှင့်အတူ တောတောင်များအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းခဲ့ကြပါတယ်။ သူတို့ ထွက်ခွာမသွားမီမှာပင် ထိုကျောက်ပြာတုံးကြီးကို နဂါးမင်းကြီးထံသို့ ပြန်လည်ပေးအပ်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင်မှ ငါ့ရဲ့ လက်ထဲသို့ အဆင့်ဆင့် လက်ဆင့်ကမ်း ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပါတယ်” နဂါးမင်းကြီးက ထိုကျောက်ပြာတုံးကြီး၏ နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းကို အသေးစိတ် ရှင်းလင်းပြောပြခဲ့သည်။
“ဒီဇာတ်လမ်းက ရှေးကျလှပေမဲ့ တကယ့်အမှန်တရားတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ လက်ထဲကို ရောက်ရှိလာပြီးတဲ့နောက်ပိုင်းမှာတော့ ဒီကျောက်တုံးက မည်သည့်တန်ခိုးစွမ်းပကားကိုမျှ ပြသခြင်းမရှိတော့သလို မြစ်ရေကို ဖြတ်တောက်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ကလည်း ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ပါပြီ။ အရှင်မြတ်ရဲ့ ကြီးမားလှတဲ့ တန်ခိုးစွမ်းပကားတွေနဲ့ဆိုရင်တော့ ဒီအရာရဲ့ ဆန်းကြယ်လှတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်မိပါတယ်”