အပိုင်း ( ၂၀ ) - ဝူကျွမ်းကျောင်း

လင်ဖန့်သည် မိမိ၏ လူသွင်ပြောင်းလဲခြင်းအတတ်ကို အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိအောင် ကျင့်ကြံထားနိုင်ခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားများသည်လည်း ကောင်းကင်ဘုံ၏ မိုးကြိုးဘေးဒုက္ခဖြင့် သန့်စင်ခြင်းခံထားရပြီး ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများကြားရှိ ရောထွေးနေသော အညစ်အကြေးများအားလုံး ပယ်ဖျောက်ခြင်းခံခဲ့ရပြီး အလွန်အမင်း သန့်စင်မွန်မြတ်နေခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူသည် ဘဝသက်တမ်းတစ်ခုလုံးတွင် လူသားများကို တစ်ခါမျှ စားသုံးခဲ့ခြင်းမရှိသလို မကောင်းသော ကံကြမ္မာအကျိုးဆက်များနှင့်လည်း ပတ်သက်မှုမရှိပါ။ သူ၏ အရှိန်အဝါသည် သဘာဝအလျောက် အေးချမ်းတည်ငြိမ်လွန်းလှရာ သစ်ပင်အိုမင်းရာမှ မိစ္ဆာဖြစ်လာသော ဤအဖိုးအိုအတွက် လင်ဖန့်အပေါ်တွင် မသိစိတ်မှနေ၍ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လိုသော ခံစားချက်ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မြေခွေးငယ်သည်လည်း အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရပြီး လင်ဖန့်၏ ဘေးနားတွင် လှည့်လည်ကြည့်ရှုနေခဲ့တော့သည်။ သူသည် လင်ဖန့်နှင့်အတူ အချိန်အတော်ကြာအောင် လမ်းခရီးကို အတူတူ လျှောက်လှမ်းခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်သည့်အလျောက် လင်ဖန့်ကို လူသားမျိုးနွယ်စုဝင် နတ်လမ်းစဉ်ဆရာတစ်ဦးဟူ၍သာ အစဉ်အမြဲ ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး မိမိကဲ့သို့သော မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်တစ်ဦး ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမျှ ထင်မှတ်မထားခဲ့မိပါ။

“တကယ့်ကို ဆန်းကြယ်လှတဲ့ နည်းလမ်းပဲ။ ယခုလိုမျိုး ပုံသဏ္ဌာန်နဲ့ အရှိန်အဝါမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်ရင်တော့ လူ့လောကထဲမှာ သွားလာနေထိုင်ရင်တောင်မှ မိစ္ဆာတွေကို နှိမ်နင်းတတ်ကြတဲ့ နတ်မင်းကြီးတွေရဲ့ အန္တရာယ်ကို သေချာပေါက် စိုးရိမ်ရမှာ မဟုတ်ပါဘူး” လောကအတွေ့အကြုံ ကြွယ်ဝလှသော မိစ္ဆာအိုကြီးက ၎င်း၏ အားသာချက်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ထိုစကားကြောင့် မြေခွေးငယ်၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာလည်း တောက်ပသွားခဲ့ရသည်။ မြေခွေးမိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်သည့်အလျောက် သူသည် လူ့လောက၏ နေထိုင်မှုဘဝကို အစဉ်အမြဲ တောင့်တခဲ့ဖူးသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မြေခွေးမျိုးနွယ်စုဝင်များသည် လူသားမျိုးနွယ်စုကို အလွန်အမင်း နှစ်သက်တတ်ကြသည် မဟုတ်လား။ သူသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက လူ့လောကနှင့် ပတ်သက်သော ပုံပြင်များကို အမြောက်အမြား ကြားသိခဲ့ဖူးသဖြင့် မိမိ၌သာ ယခုကဲ့သို့သော စွမ်းဆောင်ရည်မျိုး ရှိနေခဲ့လျှင် လူ့လောက၏ အလှအပများကို လွတ်လပ်စွာ သွားရောက်ကြည့်ရှုနိုင်လိမ့်မည်ဟူ၍ တွေးတောနေမိသည်။

မြေခွေးငယ်၏ မျက်ဝန်းများထဲရှိ အားကျလှသော အမူအရာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် အခါတွင် လင်ဖန့်သည် အတန်ငယ် အခက်တွေ့သွားခဲ့ရပြီး ဆိုလိုက်သည်။

“လူ့လောကဆိုတာက မင်းထင်မှတ်ထားသလောက် မလှပပါဘူး။ အကယ်၍ မင်း တကယ် မြင်တွေ့လိုက်ရတဲ့ အခါမှာတော့ စိတ်ပျက်သွားရပါလိမ့်မယ်”

မြေခွေးငယ်က သူ၏ နှုတ်ခမ်းကို အသာအယာ စေ့လိုက်မိရင်း လင်ဖန့်၏ စကားကို မယုံကြည်ဟန် ပြုလုပ်နေခဲ့သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် လင်ဖန့်သည် ဤမိစ္ဆာငယ်လေး၏ စိတ်ကူးယဉ်မှုများကို ထပ်မံ၍ ဖျက်ဆီးခြင်း သို့မဟုတ် သရော်ခြင်းမျိုး မပြုလုပ်တော့ပါ။ သူ၏ ရင်ထဲ၌ ဤလောကနှင့် ပတ်သက်သော လှပသည့် အတွေးအမြင်အချို့ကို ချန်ထားပေးခြင်းကလည်း ကောင်းမွန်သောအရာတစ်ခု ဖြစ်နိုင်သည်။

မိုးမခရွက်၏ သက်စောင့်စွမ်းအားများ ကြောင့် မိစ္ဆာအိုကြီးသည် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းအားများကို တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပြန်လည်ရရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာ မတ်တပ်ရပ်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ကြီးမားလှသော တောင်တန်းကြီး ရှိနေခဲ့သင့်သည့် အဝေးဆီသို့ စိုက်ကြည့်နေခဲ့မိသော်လည်း ယခုအခါတွင် ထိုနေရာ၌ မန္တန်အစီအရင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားခဲ့ပြီ ဖြစ်သဖြင့် လူသားများအနေဖြင့် ချဉ်းကပ်ရန် ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်တော့ပါ။

“အဘိုးက လက်မလျှော့သေးဘူးလား” သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲရှိ ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဝါများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် လင်ဖန့်က အံ့သြတကြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ငါ့ရဲ့ကလေးက အဲဒီထဲမှာ ရှိနေသေးတာ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ သူ့ကို ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်လာရပါလိမ့်မယ်”

မိစ္ဆာအိုကြီး၏ စိတ်ဓာတ်မှာ ခိုင်မာလွန်းလှသည်။ စောစောက သေလုနီးပါး ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရဖူးသည်ဆိုကာ သူသည် မည်သည့် ထိတ်လန့်မှုမျှမရှိဘဲ ထိုနတ်မြေမြတ်ဆီသို့ ဦးတည်ရန် ရွေးချယ်နေခဲ့ပြန်သည်။ ထိုနေရာသည် စွမ်းအားကြီးမားလှသော နတ်မင်းကြီးတစ်ပါး၏ နတ်ဗိမာန်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားခဲ့လျှင်တောင်မှ ဖြစ်သည်။

“လီရှန်းမယ်တော်ကြီးက ဘယ်လောက်အထိ စွမ်းအားကြီးမားလဲဆိုတာကို အဘိုး သိရဲ့လား” လင်ဖန့်က မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ငါ မသိပါဘူး... သူမရဲ့ နာမတ်ကိုတောင် တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ပါဘူး” မိစ္ဆာအိုကြီးက အမှန်အတိုင်း ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

“သူမက ရှေးဟောင်းနတ်မင်းကြီးတစ်ပါး ဖြစ်ပြီး ဗုဒ္ဓဘာသာဂိုဏ်းက ဗောဓိသတ်တွေထက် အဆင့်အတန်း ပိုမိုမြင့်မားလှသူ ဖြစ်ပါတယ်။ အကယ်၍ အဘိုးအနေနဲ့ ဇွတ်တရက် လုပ်ဆောင်မယ်ဆိုရင်တော့ သေလမ်းကလွဲလို့ အခြားမရှိပါဘူး” လင်ဖန့်က အခြေအနေ၏ ပြင်းထန်မှုများကို မိစ္ဆာအိုကြီး သဘောပေါက်စေရန်အတွက် မိမိသိရှိထားသမျှကို တဖြည်းဖြည်းချင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။

မိစ္ဆာအိုကြီးသည် ခန္ဓာကိုယ် အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့ရပြီးနောက် တိုးညှင်းစွာ ဆိုလိုက်သည်။

“ငါက ငါ့ရဲ့ကလေးကိုပဲ ရှာဖွေချင်တာပါ”

လင်ဖန့်သည် မိစ္ဆာအိုကြီးကို အံ့သြတကြီး ကြည့်ရှုလိုက်မိသည်။ သူ၏ စကားလုံးများအတွင်း၌ မပြောင်းလဲနိုင်သော ခိုင်မာမှုများကို အာရုံခံမိလိုက်ပြီးနောက် စိတ်ထဲမှနေ၍ သက်ပြင်းချလိုက်မိရင်း ဆိုလိုက်သည်။

“အစစ်အမှန်အားဖြင့်တော့ အဘိုးရဲ့ကလေးက အဲဒီနေရာမှာ တကယ်ရှိမနေတာမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်”

“ဒါက မဖြစ်နိုင်တာ... သူ့ရဲ့ အရှိန်အဝါတွေက ဒီနေရာမှာတင် ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့တာမျိုးပဲ”

“ဒါက လီရှန်းမယ်တော်ကြီးက ဖမ်းဆီးသွားခဲ့တာလို့ မဆိုလိုပါဘူး။ ထိုနတ်မင်းကြီးက မြင့်မြတ်လှတဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်တာမို့ မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို ယခုလိုမျိုး လိမ်ညာနေစရာ အကြောင်းမရှိပါဘူး” လင်ဖန့်က သေသေချာချာ တွေးတောပြီးနောက် တဖြည်းဖြည်းချင်း ဆိုလိုက်သည်။

မိစ္ဆာအိုကြီးသည် ထိုနေရာ၌တင် ငြိမ်သက်သွားခဲ့ရသည်။ သူသည်လည်း စိတ်ထဲမှနေ၍ အကြောင်းအရာအချို့ကို ရိပ်မိထားခဲ့သည်ဆိုကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် လက်ခံရန်အတွက် ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ဘဲ ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ လင်ဖန့်က ဤအမှန်တရားကို အတိအလင်း ပြောကြားလိုက်သည့် အခါတွင်မှ သူသည် လက်ရှိအခြေအနေကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန် တွန်းအားပေးခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။ သူသည် ကောင်းကင်ယံကြီးကို မော့ကြည့်လိုက်မိရာ သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် အားကိုးရာမဲ့မှုများနှင့် ဝမ်းနည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏ ကလေးကိုသာ ရှာဖွေလိုခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ကျယ်ပြောလှသော ဤလောကကြီးအတွင်း၌ မိမိ၏ ကလေးကို ဘယ်နေရာမှာ သွားရောက်ရှာဖွေရပါမည်နည်း။

မိစ္ဆာအိုကြီးသည် အတိုင်းအဆမရှိသော စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများအတွင်းသို့ ကျဆင်းသွားခဲ့ရပြီး သူ၏ ဘဝသက်တမ်းတစ်ခုလုံးသည်လည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် မှောင်မိုက်သွားခဲ့ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

လင်ဖန့်သည် စိတ်ပျက်အားငယ်နေသော မိစ္ဆာအိုကြီးကို ကြည့်ရင်း မိမိအတိတ်ဘဝက မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော ကလေးသူငယ် ပြန်ပေးဆွဲခြင်းခံရသည့် မိဘများကို ပြန်လည်သတိရမိသွားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည်လည်း ယခုကဲ့သို့ စိတ်ပျက်အားငယ်လျက် လမ်းစပျောက်ဆုံးနေခဲ့ကြရပြီး ဘဝ၏ အဓိပ္ပာယ်များအားလုံး ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ရသည် မဟုတ်လား။

“အဘိုးရဲ့ကလေးကလည်း သစ်ပင်မိစ္ဆာတစ်ကောင်ပဲလား” လင်ဖန့်က မေးမြန်းလိုက်သည်။

သစ်ပင်မိစ္ဆာ မျိုးနွယ်စုဝင်များသည် မျိုးဆက်ပြန်လည်ပွားများရန်အတွက် အလွန်အမင်း ခက်ခဲလှသူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် ၎င်းတို့၏ ကလေးငယ်များသည် မည်ကဲ့သို့သော ပုံသဏ္ဌာန် ရှိသည်ကို သူ သေချာမသိပါ။

“မဟုတ်ပါဘူး... သူက ဂျင်ဆင်းဝိညာဉ်လေးတစ်ကောင်ပါ။ ငါ့ရဲ့ ဘေးနားမှာ ကြီးပြင်းလာခဲ့ရင်းနဲ့ တဖြည်းဖြည်း တရားဓမ္မ အသိဉာဏ်ပညာတွေ ရရှိလာခဲ့ပြီး မိစ္ဆာအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့တာမျိုး။ ငါ သူကြီးပြင်းလာတာကို စောင့်ကြည့်ခဲ့ရပြီး တောအုပ်ထဲမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး မှီခိုရင်း နေထိုင်ခဲ့ကြတာပါ” မိစ္ဆာအိုကြီးက ဆိုလိုက်သည်။

“ဒါက ငါ့ရဲ့ အပြစ်တွေကြောင့်ပါ။ ငါက သူ့ကို အပြင်လောကနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ပုံပြင်တွေကို အများကြီး ပြောပြခဲ့မိလို့ သူက လူ့လောကအပေါ်မှာ အလွန်အမင်း စိတ်ဝင်စားသွားခဲ့တာမျိုး။ တစ်ရက်မှာတော့ သူက တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားခဲ့တာမို့ ငါလည်း သူ့ရဲ့ အရှိန်အဝါတွေနောက်ကို လိုက်လံရင်းနဲ့ ဒီနေရာအထိ ရောက်ရှိလာခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာကို ရောက်တဲ့အခါမှာတော့ သူ့ရဲ့ သဲလွန်စတွေအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရပါတော့တယ်”

မိစ္ဆာအိုကြီးသည် အတိတ်က အကြောင်းအရာများကို အဆက်မပြတ် ပြောဆိုနေခဲ့မိသည်။ ၎င်းကား မိမိ၏ ရင်ထဲ၌ ရှိနေသော လေးလံမှုများကို လျော့နည်းသွားစေရန်အတွက် ဖြစ်လိမ့်မည်။

လင်ဖန့်သည် နက်နဲစွာ အတွေးပွားများသွားခဲ့ရသည်။ ဂျင်ဆင်းဝိညာဉ်များသည် အလွန်အမင်း ရှားပါးလှသော မိစ္ဆာများ ဖြစ်ကြသည့်အလျောက် လူတိုင်းက အသည်းအသန် လိုချင်တောင့်တကြသော ရတနာများလည်း ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော်လည်း မိစ္ဆာအိုကြီး၏ သဲလွန်စများကို လုံးဝ ပယ်ဖျောက်နိုင်ခဲ့သူသည် သေချာပေါက် အစွမ်းထက်လှသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်ရပါလိမ့်မည်။

“ဒီလိုဆိုရင်တော့ မြေစောင့်နတ်မင်းကြီးကို ဘာဖြစ်လို့ မမေးမြန်းကြည့်ရတာလဲ။ ဤနယ်မြေတစ်ခုလုံးမှာဆိုရင် သူက အကြောင်းအရာ အားလုံးကို အသိဆုံးသူတစ်ဦး ဖြစ်တာမို့ တစ်ခုခုကို သိရှိထားနိုင်စရာ အကြောင်းရှိပါတယ်” လင်ဖန့်က အကြံပြုလိုက်သည်။

၎င်းကား သူသည် မျောက်ကြီး၏ အပြုအမူများမှတစ်ဆင့် ရရှိခဲ့သော အတွေ့အကြုံတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ လမ်းခရီးတွင် သတင်းအချက်အလက်များကို သိရှိလိုပါက တောင်စောင့်နတ်မင်းနှင့် မြေစောင့်နတ်မင်းတို့သည် အကောင်းဆုံးသော ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း မိစ္ဆာအမြောက်အမြားမှာ ဤအချက်ကို သတိမထားမိကြပါ။

“တောင်စောင့်နတ်မင်းနဲ့ မြေစောင့်နတ်မင်းတို့ဆိုတာက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေ ဖြစ်ကြတာမျိုး။ ငါတို့က မိစ္ဆာတွေ ဖြစ်နေတာမို့ သူတို့က ကူညီပါ့မလား” မိစ္ဆာအိုကြီးက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

လင်ဖန့်သည် မိစ္ဆာအိုကြီး၏ ရိုးအလှသော စရိုက်ကို ကြည့်ကာ စိတ်ထဲမှနေ၍ တိုးညှင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ အနောက်ဘက်သို့ ဘုရားဖူးထွက်မည့် လမ်းစဉ်ပေါ်တွင် မည်သည့် မိစ္ဆာက တောင်စောင့်နတ်မင်းနှင့် မြေစောင့်နတ်မင်းတို့ကို နှိပ်စက်ခြင်း မပြုဘဲ နေခဲ့ဖူးပါသနည်း။ အချို့သော မိစ္ဆာကြီးများဆိုလျှင် ၎င်းတို့ကို အစေခံကျွန်များအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့ကြပြီး ကောင်းကင်ဘုံဟူသော နာမတ်ကို အနည်းငယ်မှ ဂရုစိုက်ခဲ့ကြသည် မဟုတ်ပါ။

“စကားပုံတစ်ခု ရှိတာပဲ... ကောင်းကင်ယံက မြင့်မားလှပြီး ဧကရာဇ်မင်းကြီးကလည်း ဝေးကွာလှပါတယ်တဲ့။ ယခုလိုမျိုး အဆင့်နိမ့်လှတဲ့ နတ်မင်းငယ်လေးတွေက ကောင်းကင်ဘုံကို ဘယ်လိုမျိုး အကြောင်းကြားနိုင်မှာလဲ။ အဆင်ပြေပါတယ်... ငါတို့က သတင်းအချက်အလက်အချို့ကိုပဲ မေးမြန်းမှာဖြစ်ပြီး မကောင်းတဲ့ အကြံအစည်တွေ ရှိနေတာမဟုတ်လို့ စိုးရိမ်နေစရာ မလိုပါဘူး” လင်ဖန့်က စိတ်ချစေရန်အတွက် ပြောကြားလိုက်သည်။

လင်ဖန့်၏ ယုံကြည်ချက် ပြည့်နှက်နေသော အမူအရာကို ကြည့်ရှုပြီးနောက်တွင် မိစ္ဆာအိုကြီးသည် သူ၏ ရင်ထဲ၌ ရှိနေသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို နောက်ဆုံးတွင် ဖယ်ရှားလိုက်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“ဒါပေမဲ့ မြေစောင့်နတ်မင်းတွေဆိုတာက မြေအောက်ထဲမှာ ဝိညာဉ်တွေလိုမျိုး နေထိုင်တတ်ကြတာမို့လို့ သင့်တော်တဲ့ မန္တန်နည်းလမ်းတွေ မရှိရင်တော့ သူတို့ကို ရှာဖွေဖို့က ဘယ်လိုမှ မလွယ်ကူပါဘူး”