​အခန်း (၅) - တပည့်အဖြစ် တရားဝင်လက်ခံခြင်း

​"ဒီ 'ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်း အတတ်ပညာ' ဆိုတာ အရင်တုန်းက ငါလျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုကနေ ရခဲ့တဲ့ နက်နဲတဲ့ ဆေးဖော်စပ်နည်းတစ်ခုပဲ"

​တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေသော လုယွမ်ကို ကြည့်ရင်း မုချင်းရွှယ်ကတော့ သူအောင်မြင်လိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်သေးပေ။ 

ဤအတတ်ပညာကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် အနည်းဆုံး အဆင့် ၃ ဆေးပညာရှင် ဖြစ်ရမည်။ 

ဤနည်းလမ်းသည် ဆေးဖိုအတွင်းရှိ ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ၏ အနှစ်သာရကို ပေါင်းစပ်ပေးကာ ဆေးလုံးအောင်မြင်မှုနှုန်းကို များစွာမြှင့်တင်ပေးသလို ဆေးလုံး၏ အရည်အသွေးကိုလည်း အထူးကောင်းမွန်စေသည်။

​အကယ်၍ ဤပညာကို အပြည့်အဝ တတ်မြောက်သွားပါက 'ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်' ဆေးလုံးများကိုပင် အလွယ်တကူ ဖော်စပ်နိုင်သည်။ 

ထိုအဆင့်ရှိ ဆေးလုံးများမှာ အညစ်အကြေး လုံးဝကင်းစင်ပြီး အာနိသင်မှာ သာမန်ဆေးလုံးထက် အဆပေါင်းများစွာ.. ရာပေါင်းများစွာပင် ပိုမိုစွမ်းဆောင်နိုင်သောကြောင့် အလွန်တန်ဖိုးကြီးလှ၏။

​မုချင်းရွှယ်ကိုယ်တိုင်မှာ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူမ ဤအတတ်ပညာကို လေ့လာစဉ်က အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာအတွင်း၌ပင် တတ်မြောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ 

ထို့ကြောင့် သူမ၏ တပည့်ရင်းဖြစ်လာမည့်သူမှာလည်း သူမကဲ့သို့ပင် ထူးချွန်သူဖြစ်ရန် မျှော်လင့်ထားခြင်းဖြစ်၏။ 

သို့သော် ထိုသတ်မှတ်ချက်မှာ ခက်ခဲလွန်းလှသဖြင့် ယခုထက်ထိ မည်သူမျှ မအောင်မြင်သေးပေ။

​အချိန်တွေက တစ်ရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးလာသည်။

​အမွှေးတိုင်မှာလည်း အောက်ခြေထိ ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။

​"ကြည့်ရတာ သူလည်း မတတ်နိုင်ဘူးထင်တယ်... ထားလိုက်ပါတော့.. အချိန်ကျရင် သူ့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန်ပဲ ဆုံးမလိုက်မယ်.. အသက်တော့ မယူတော့ပါဘူး" မုချင်းရွှယ် စိတ်ထဲတွင် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

​"အကြီးအကဲ မု... ကျွန်တော် သတ်မှတ်ထားတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ ဒီအတတ်ပညာကို နားလည်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပါပြီ"

​နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပင် လုယွမ်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

​"ဟင်" မုချင်းရွှယ် အံ့သြသွားသည်။ သူ တကယ်ပဲ နားလည်သွားတာလား။

​"မင်း ငါ့ကို လာနောက်နေတာ မဟုတ်ဖို့ မျှော်လင့်တယ်" မုချင်းရွှယ်၏ လေသံမှာ အလွန်တည်ကြည်သွားပြီး ခြံဝန်းအတွင်းရှိ အပူချိန်မှာလည်း ရုတ်တရက် အေးစိမ့်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

​"ကျွန်တော် မလိမ်ရဲပါဘူး" လုယွမ်က ခေါင်းညိမ့်ပြလိုက်သည်။

​"ကောင်းပြီ... မင်းလိမ်တာ ဟုတ်မဟုတ်ဆိုတာ စမ်းသပ်ကြည့်ရင် သိရတာပဲ" မုချင်းရွှယ်က လက်ချောင်းလေးကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ လုယွမ်၏ ရှေ့တွင် ဆေးဖိုတစ်ခုနှင့် 'အခြေခံတည်ဆောက်မှုဆေးလုံး' အတွက် လိုအပ်သော ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ ပေါ်လာတော့သည်။

​လုယွမ်လည်း အချိန်မဆွဲတော့ဘဲ ချက်ချင်းပင် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းကို စတင်လိုက်သည်။ 

သူ၏ လက်ချောင်းလေးဖြင့် အသာအယာ တို့လိုက်ရာ ကိုယ်တွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ ဆေးဖိုအတွင်းသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးဝင်သွားပြီး မီးတောက်များ တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်လာတော့သည်။

​ဆေးဖော်စပ်ရာတွင် မီးကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမှာ အခြေခံအကျဆုံး ဖြစ်သည်။ လုယွမ်သည် လက်ရှိတွင် အဆင့် ၆ ဆေးပညာရှင်၏ အတတ်ပညာများကို ကူးယူထားသူဖြစ်သဖြင့် မီးထိန်းချုပ်ခြင်းမှာ သူ့အတွက် အသေးအဖွဲမျှသာ။

​ထို့နောက် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို တစ်ခုချင်းစီ ဆေးဖိုအတွင်းသို့ ထည့်ကာ အညစ်အကြေးများကို စတင်ဖယ်ရှားသည်။ 

အပင်တစ်မျိုးစီအတွက် လိုအပ်သော အပူချိန်ကို တိကျစွာ ထိန်းချုပ်နေသည့် လုယွမ်ကို ကြည့်ရင်း မုချင်းရွှယ် ရင်ထဲ၌ အလွန်အံ့သြနေမိသည်။

​"သူက ဆေးဖော်စပ်တာ တစ်ခါမှ မလုပ်ဖူးဘူးဆိုတာ တကယ်ပဲလား ဒီမီးထိန်းချုပ်ပုံက အပြစ်ပြောစရာမရှိအောင် ပြီးပြည့်စုံနေတာပဲ… ဒါဟာ အခုမှစလုပ်တဲ့သူရဲ့ လက်ရာ မဟုတ်ဘူး"

​အညစ်အကြေးများ ဖယ်ရှားပြီးနောက်တွင် ဆေးရည်ဖြစ်အောင် ကျိုချက်ခြင်းနှင့် ဆေးလုံးအဖြစ် စုစည်းခြင်း အဆင့်များကို လုယွမ်က ကျွမ်းကျင်စွာ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်သွားသည်။ 

'ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်း အတတ်ပညာ' ပါ နည်းစနစ်များအတိုင်း စိတ်ကို အာရုံစိုက်ကာ ဆေးရည်များကို ဆေးဖိုအလယ်တွင် စုစည်းလိုက်ရာ မကြာမီမှာပင် ဆေးလုံးအနှစ်လေး ဖြစ်တည်လာတော့သည်။

​"ဆေးလုံးဖြစ်တည်စေ.. အနှစ်သာရကို ထိန်းသိမ်းစေ"

​နောက်ဆုံးအဆင့်တွင် လုယွမ်သည် မိမိ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ဆက်တိုက်ထည့်သွင်းပေးလိုက်ရာ ဆေးလုံးမှာ ပိုမိုတည်ငြိမ်ပြီး ဝိုင်းစက်လာသည်။

​"အောင်မြင်ပြီ" လုယွမ် လက်ညှိုးလေးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဆေးဖိုအတွင်းမှ ဆေးလုံးတစ်လုံးမှာ အပြင်သို့ ပျံထွက်လာတော့သည်။

ဆေးလုံးမှ တောက်ပသော အလင်းတန်းများနှင့် သင်းပျံ့သော ဆေးရနံ့များမှာ တစ်ခြံလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွား၏။

​"အကြီးအကဲ မု... ကျွန်တော် အောင်မြင်သွားပါပြီ" လုယွမ်က ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

​မုချင်းရွှယ်က လက်ညှိုးလေးဖြင့် ဆွဲယူလိုက်ရာ ဆေးလုံးမှာ သူမရှေ့သို့ ရောက်လာသည်။ 

ဆေးလုံးကို အနီးကပ် ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမ၏ လှပသော မျက်ဝန်းများထဲတွင် အံ့သြတုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်သွား၏။

​"အဆင့်မြင့် အရည်အသွေးရှိတဲ့ အခြေခံတည်ဆောက်မှု ဆေးလုံးပဲ... နှမြောစရာပဲ.. 'ပြီးပြည့်စုံတဲ့အဆင့်' ရောက်ဖို့ နည်းနည်းလေးပဲ လိုတော့တာ"

​လုယွမ်သည် 'ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်း အတတ်ပညာ' ကို တကယ်ပင် အသုံးချနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

​"အဆင့်မြင့်အရည်အသွေးရှိတဲ့ ဆေးလုံးကို ဖော်စပ်နိုင်တယ်ဆိုတာ အဆင့် ၄ ဆေးပညာရှင်ရဲ့ အရည်အချင်းမျိုးပဲ.. လုယွမ်... မင်းတကယ်ပဲ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖော်စပ်တာလား" မုချင်းရွှယ်က မယုံနိုင်စွာ ထပ်မေးသည်။

​"ဟုတ်ကဲ့ပါ" လုယွမ်က ခေါင်းညိမ့်ဖြေကြားလိုက်သည်။

​ထိုစဉ် ဝိညာဉ်ငှက်တစ်ကောင် ပျံသန်းလာပြီး မုချင်းရွှယ်ရှေ့၌ အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ စာလိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုစာလိပ်မှာ ဂိုဏ်းတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော လုယွမ်၏ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်များပင် ဖြစ်၏။

​"လုယွမ်... ချင်းယန်မြို့.. ဆောက်မန်ရွာက... မိဘတွေ ဆုံးပါးသွားပြီ... အသက် ၁၆ နှစ်မှာ ဂိုဏ်းပြင်ပတပည့်အဖြစ် ဝင်ရောက်ခဲ့တယ်..."

​မှတ်တမ်းအရ လုယွမ်မှာ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၃ မှာသာ ရှိနေရမည် ဖြစ်သော်လည်း ယခုသူမရှေ့ရှိ လုယွမ်မှာ အဆင့် ၉ ကို ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။

​"ဒီကလေးမှာ ကြီးမားတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ရှိနေပုံပဲ" မုချင်းရွှယ် စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။

 "ထားလိုက်ပါတော့... လူတိုင်းမှာ ကိုယ်စီလျှို့ဝှက်ချက် ရှိကြတာပဲ… ငါသာ သေချာသင်ပေးရင် ကောင်းကင်မြစ်ဂိုဏ်းအတွက် နောက်ထပ် ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ထွက်လာမှာပဲ"

​သူမသည် စာလိပ်ကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီး လုယွမ်ကို ခေါ်လိုက်သည်။ 

"ဒီနားကို လာခဲ့ဦး"

​လုယွမ် အနားသို့ ရောက်သွားသောအခါ သူမသည် ဘေးရှိ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် လွင့်ပျံစေကာ လုယွမ်၏ ရှေ့သို့ ပို့ပေးလိုက်သည်။

​"လက်ဖက်ရည် တိုက်တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကြီးအကဲ" လုယွမ်က ခွက်ကို လှမ်းယူပြီး တစ်ကျိုက်တည်း သောက်ချလိုက်သည်။

​မုချင်းရွှယ်...(သူမ ဆွံ့အသွားသည်…သူမက လက်ဖက်ရည်ပေးတာ သောက်ဖို့ မဟုတ်ပေ)

​မုချင်းရွှယ်က နောက်ထပ် ခွက်အသစ်တစ်ခွက်ကို လုယွမ်ရှေ့သို့ ပို့ပေးပြန်သည်။ 

လုယွမ်က အားနာနာဖြင့် "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကြီးအကဲ.. ဒါပေမဲ့ တစ်ခွက်ဆိုရင် တော်ပါပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

​"ဒါက ဆရာတင်တဲ့ လက်ဖက်ရည် အခမ်းအနားအတွက်လေ" မုချင်းရွှယ်က အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်သည်။

​ထိုအခါမှ လုယွမ် သဘောပေါက်သွားပြီး ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်သွားတော့သည်။ 

သူသည် လက်ဖက်ရည်ခွက်အသစ်ကို ကိုင်ကာ မုချင်းရွှယ်၏ ရှေ့တွင် 'ဗုန်း' ခနဲ ဒူးထောက်လိုက်ပြီး... 

"ဆရာ... လက်ဖက်ရည် သုံးဆောင်ပါဦး" ဟု ရိုသေစွာ ပြောလိုက်သည်။

​"ဒူးထောက်နေစရာ မလိုပါဘူး" မုချင်းရွှယ် အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။ 

သူမက လက်ဖက်ရည် ကမ်းပေးရုံပဲ မှတ်ထားတာ.. လုယွမ်က တိုက်ရိုက်ကြီး ဒူးထောက်ချလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

​"ကျွန်တော် ဒူးထောက်ပြီးမှတော့ ဆရာ အရင်သောက်လိုက်ပါဦး" လုယွမ်က ပြုံးရင်း ဆိုသည်။

​မုချင်းရွှယ်သည် လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံမျှ သောက်လိုက်ပြီး တရားဝင် ပြောလိုက်သည်။ 

"ဒီနေ့ကစပြီး မင်းဟာ ငါ မုချင်းရွှယ်ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော တပည့်ရင်း ဖြစ်သွားပြီ.. နောင်မှာ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို ငါ အစွမ်းကုန် လမ်းပြပေးမယ်.. ငါ့ကို စိတ်မပျက်စေနဲ့"

​"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာ"

​လုယွမ် ပြန်‌ဖြေလိုက်သည်… ယခုတော့ သူ့မှာလည်း  နောက်ခံလူတစ်ယောက် ရှိသွားပြီ မဟုတ်ပါလား။