​အခန်း (၄၄) ဖန်းလုံတောင်ကို  ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်း

​ဆယ်နာရီကျော် ကြာပြီးနောက် လုယွမ်နှင့် အခြားသူတို့သည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော နေရာတစ်ခုသို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင်...

သူတို့၏ ရှေ့တွင် မိုးကောင်းကင်နှင့် နေမင်းကိုပင် ဖုံးကွယ်ထားသော ထူထဲသည့် မြူခိုးများ ရှိနေပြီး အတွင်းဘက်တွင် အဘယ်အရာ ရှိနေသည်ကို မမြင်နိုင်ပေ။

​"စီနီယာ... ဒါဟာ ကြီးမားတဲ့ တားမြစ်ချက်အစီအရင် တစ်ခု ဖြစ်ပုံရတယ် ကျွန်တော်တို့ ပတ်သွားလို့ မရဘူး... ဖြတ်ကျော်သွားမှပဲ ဖြစ်မယ်" 

ဝေယန်ဖုန်းက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည် သူ၏ နတ်ဘုရားအာရုံသည် အတွင်းဘက်ကို စူးစမ်း၍ မရပေ မြူခိုးများသည် ကျင့်ကြံသူ၏ နတ်ဘုရားအာရုံကိုပင် ဝါးမြိုပစ်နိုင်ပုံရသည်။

​"တကယ်ပဲ ပတ်သွားလို့ မရဘူး" လုယွမ်က ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "သွားကြစို့... ဝင်ပြီး စုံစမ်းကြည့်မယ်" ဟု ပြောသည်။

​"ဟုတ်ကဲ့" ဝေယန်ဖုန်းနှင့် ရွှယ်ယောင်တို့က ပြန်ဖြေလိုက်ကြသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူတို့သုံးဦးသည် တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်သွားပြီး မြူခိုးများအတွင်းသို့ လုံးဝ ၀င်‌ရောက်သွားတော့သည်။

​မြူခိုးများအတွင်း ဝင်ရောက်ပြီးနောက် အမြင်အာရုံမှာ အလွန်အမင်း ကျဆင်းသွားသည်။

​"နီးနီးကပ်ကပ် နေကြ... လမ်းမကွဲစေနဲ့... မဟုတ်ရင် အတော်လေး ရှုပ်ထွေးလိမ့်မယ်" လုယွမ်က သတိပေးလိုက်သည်။ 

တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ကွဲသွားပါက နတ်ဘုရားအာရုံဖြင့် စူးစမ်း၍မရသည့်အတွက် အချင်းချင်း ပြန်ရှာရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲသော အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်

​ဝေယန်ဖုန်းနှင့် ရွှယ်ယောင်တို့သည် လုယွမ်အနားသို့ ပိုမိုတိုးကပ်လာကြသည်။

သူတို့သုံးဦးသည် တစ်လှမ်းချင်းစီ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ လျှောက်လှမ်းသွားကြသည်။ သူတို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ မြူခိုးများမှာ ပိုမိုထူထပ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှာပင် အနည်းငယ် အေးစိမ့်လာသည်။

​အချိန်များ တဖြည်းဖြည်း ကုန်လွန်သွားသည်။

သူတို့ အချိန်မည်မျှ ကုန်လွန်သွားသည်ကို မသိကြပေ။ သူတို့သုံးဦးသည် မြူခိုးများအတွင်း၌ပင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

​"စီနီယာအကို လုယွမ်... တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ ကျွန်မတို့ မြူခိုးတွေထဲ ဝင်လာတာ နာရီပေါင်းများစွာ ကြာနေပြီ ကျွန်မတို့ရဲ့ အမြန်နှုန်းအရဆိုရင် ဒီအချိန်ဆို အဝေးကြီး ရောက်နေသင့်ပြီ... ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့က ဒီမြူခိုးတွေထဲမှာပဲ ရှိနေတုန်းပဲ..." 

ရွှယ်ယောင်က လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် သူတို့ မြူခိုးများအတွင်း၌ပင် အချိန်အကြာကြီး လှည့်ပတ်နေမိသည်ဟု သံသယဝင်နေသည်။

ဖန်းလုံတောင်ကို ရှာဖွေရသည်မှာ သူတို့ ထင်ထားသလောက် မလွယ်ကူပေ။

​"စီနီယာ... ကျွန်တော်လည်း အဲဒီလိုပဲ ခံစားနေရတယ်... ဒီမြူခိုးတွေထဲမှာပဲ ပိတ်မိ နေသလိုပဲ။ ဒီတားမြစ်ချက်အစီအရင် က ကျွန်တော်တို့ ထင်ထားတာထက်တောင် ပိုပြီး အစွမ်းထက်နေတယ်" ဝေယန်ဖုန်းက ချက်ချင်း ထပ်ပြောလိုက်ပြီး 

"ဒီ တားမြစ်ချက်အစီအရင် ကို ဖျက်ဆီးပြီး ဒီမြူခိုးတွေထဲက ထွက်သွားဖို့ဆိုရင် တားမြစ်ချက်အစီအရင် ရဲ့ အဓိကဗဟိုချက်ကို ရှာဖို့ လိုအပ်ပုံရတယ်" ဟု ဆိုသည်။

​"သွားကြစို့... ငါ တားမြစ်ချက်အစီအရင် ရဲ့ ဗဟိုချက်ကို ရှာတွေ့ပြီလို့ ထင်တယ်" လုယွမ်က ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

​"စီနီယာ အစ်ကိုလုယွမ်... စီနီယာက တကယ်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းတာပဲ" ရွှယ်ယောင်က အော်ပြောလိုက်သည်။

​"စီနီယာလုယွမ်ဟာ တားမြစ်ချက်အစီအရင်ဆိုင်ရာ တာအို မှာလည်း နက်နဲတဲ့ အတတ်ပညာရှိပုံရတယ် ဒီဂျူနီယာ လေးစားမိပါတယ်" ဝေယန်ဖုန်းက လက်အုပ်ချီရင်း ပြောလိုက်သည်။

​"သွားကြစို့... ကျွန်တော့်နောက်ကို နီးနီးကပ်ကပ် လိုက်ခဲ့" လုယွမ်က ခပ်ဖျော့ဖျော့သာ ပြုံးလိုက်ပြီး ဘာမျှ ထပ်မပြောတော့ပေ။

​အရင်တုန်းက တားမြစ်ချက်အစီအရင်ဆိုင်ရာ တာအိုကို ကျွမ်းကျင်စေရန်အတွက်...

လုယွမ်သည် ဂိုဏ်း၏ တားမြစ်ချက်အစီအရင်တောင်ထိပ် သို့ အကြိမ်ကြိမ် သွားရောက်ခဲ့ဖူးသည်။

ထို့မှသာလျှင် တားမြစ်ချက်အစီအရင် တောင်ထိပ်၏ဆရာသခင် ကျွမ်းကျင်သည့် နည်းပညာအားလုံးကို ကူးယူနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုတွင်တော့ ၎င်းတို့သည် အသုံးဝင်လာပြီဖြစ်သည်။

​လုယွမ်၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင်...

သူတို့သည် နောက်ထပ် အချိန်အနည်းငယ်ကြာအောင် ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းသွားကြသည်။

သူတို့၏ ရှေ့တွင်...

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ဤယဇ်ပလ္လင်ပေါ်သို့ တက်ရောက်လိုက်သောအခါ...

ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခုလုံးတွင် ထွင်းထုထားသော အထူးတားမြစ်ချက်အစီအရင် သင်္ကေတများကို မြင်နိုင်ပြီး... ထိုသင်္ကေတများအထက်တွင် ထူးဆန်းသော ပုံဆောင်ခဲတစ်ခု မျောနေသည်ကို တွေ့ရသည်။

ဒီပုံဆောင်ခဲမှာ တစ်ခုလုံး နီးပါး တောက်ပနေသော်လည်း... အပေါ်ထိပ်ဖျားပိုင်းရှိ အနည်းငယ်သော အစိတ်အပိုင်းမှာမူ အလင်းမထွက်ပေါ်ပေ

၎င်းမှာ အလွန်ပင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နေသည်။

​"ဒီ တားမြစ်ချက်အစီအရင် ကို တည်ဆောက်တဲ့သူက တကယ်ကို ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပဲ" လုယွမ်က သေချာစစ်ဆေးကြည့်ရှုပြီးနောက် အံ့ဩစွာ ပြောလိုက်သည်။

​၎င်းက ဝေယန်ဖုန်းနှင့် ရွှယ်ယောင်တို့ကို ပိုမို သိလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

​"ကြည့်လိုက်... ဒီတားမြစ်ချက်အစီအရင် မှာ အသက်သွင်းခြင်းနဲ့ ပိတ်သိမ်းခြင်းအတွက် အထူးကန့်သတ်ချက်တွေ ရှိနေတယ်"

လုယွမ်က သူတို့ကို ရှင်းပြလိုက်သည်။ 

"ဒီပုံဆောင်ခဲက အချိန်တိုင်းကိရိယာပဲ သူ့ရဲ့ အလင်းရောင် တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းသွားပြီး နောက်ဆုံးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့အခါ ဖန်းလုံလျှို့ဝှက်နယ်မြေလည်း ပိတ်သိမ်းချိန် ရောက်ပြီလို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်"

​"ဖန်းလုံလျှို့ဝှက်နယ်မြေ ပွင့်လာပြီးနောက် ဒီကြီးမားတဲ့ မြူခိုး တားမြစ်ချက်အစီအရင် က အလိုအလျောက် အသက်ဝင်လာတာ ဖြစ်ရမယ်နောက်ကြောင်းပြန်ရေတွက်ခြင်း က တရားဝင် စတင်နေပြီ..."

​လုယွမ်၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ...

ဝေယန်ဖုန်းနှင့် ရွှယ်ယောင်တို့လည်း ရုတ်တရက် နားလည်သွားကြပြီး "ဒါဆိုရင် ဒီ တားမြစ်ချက်အစီအရင် က တကယ်ကို နက်နဲလှတာပဲ" ဟု တစ်ပြိုင်နက်တည်း အော်ပြောလိုက်မိသည်။

​"ဒါ့အပြင် ဒီ တားမြစ်ချက်အစီအရင် က ပြည့်စုံပုံမရသေးဘူး သတ်ဖြတ်ခြင်းဆိုင်ရာ တားမြစ်ချက်အစီအရင် .. ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်စေသော တားမြစ်ချက်အစီအရင် ကပုံရိပ်တို့နဲ့ပါ ပေါင်းစပ်နိုင်ပုံရတယ်..." လုယွမ်က ဆက်လက်၍ သေချာစစ်ဆေးရင်း "ဒါသာ ပြည့်စုံတဲ့ တားမြစ်ချက်အစီအရင် တစ်ခုဆိုရင်တော့ ဒီနေရာကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေဟာ သေဆုံးဖို့ ရာခိုင်နှုန်းကိုးဆယ်လောက် ရှိလိမ့်မယ်" ဟု ပြောသည်။

​"ဒါဆိုရင် ဒီ တားမြစ်ချက်အစီအရင် ကို တည်ဆောက်တဲ့သူဟာ ဒီမြူခိုး တားမြစ်ချက်အစီအရင် ကိုသာ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနဲ့ စီစဉ်ထားပြီး ကျင့်ကြံသူတွေကို ဒီထဲမှာ ပိတ်မိနေစေဖို့ လုပ်ထားတာပေါ့" ဝေယန်ဖုန်းက အတွေးနက်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

​"ဒါကိုလည်း စမ်းသပ်မှုတစ်ခုလို့ သတ်မှတ်နိုင်တာပဲ" လုယွမ်က ခန့်မှန်းလိုက်သည်

​"စီနီယာ... ကြည့်ပါဦး... အလင်းရောင်က နည်းနည်းလေး ပိုမှိန်သွားပြီ" ရွှယ်ယောင်က ရုတ်တရက် သတိထားမိပြီး အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

​"ငါတို့ အလျင်လိုဖို့ လိုပြီ ငါတို့ကို ဘယ်လို တခြားစမ်းသပ်မှုတွေ စောင့်ကြိုနေမလဲ မသိဘူး ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဖန်းလုံတောင်ကို တတ်နိုင်သလောက် အမြန်ဆုံး ရှာတွေ့မှ ဖြစ်မယ်... မဟုတ်ရင် နောက်ပိုင်းမှာ အချိန် လုံလောက်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး" လုယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

​ချက်ချင်းပင်...

သူသည် လက်ချောင်းဖြင့် ခပ်ဖွဖွ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ တရဟော ပုံဆောင်ခဲထဲသို့ စီးဝင်သွားသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ထည့်သွင်းလိုက်သည်နှင့် ပုံဆောင်ခဲမှာ တိုက်ရိုက်ပင် အလင်းတန်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

​"သွားကြစို့…အခုကစပြီး ဒီအလင်းတန်း လမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်သွားရင် ဒီမြူခိုး တားမြစ်ချက်အစီအရင် ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်လိမ့်မယ်" လမ်းပြအလင်းတန်း ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသော လုယွမ်က အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

​အတွင်းဘက်တွင် အခြားအန္တရာယ်များ မရှိတော့ပေ။

သူတို့သုံးဦးလည်း ခြေလှမ်းကို အရှိန်မြှင့်လိုက်ကြသည်။

အလင်းတန်းကို လိုက်ပါရင်း သူတို့ အမြန်ရွေ့လျားသွားကြသည်... အမွှေးတိုင် နှစ်တိုင်စာခန့် ကြာပြီးနောက်။

​လုယွမ်နှင့် အခြားနှစ်ဦးတို့သည် မြူခိုးများကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့သည်။

သူတို့ ပြန်ကြည့်လိုက်သောအခါ...

သူတို့ရှေ့တွင် ရှိနေသော ခမ်းနားထည်ဝါသည့် တောင်ကြီးကို မြင်လိုက်ရပြီး သုံးဦးစလုံး၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြသည်။

​၎င်းသည် နတ်တောင်တစ်လုံးနှင့်ပင် တူနေသည်။

စစ်မှန်သော နဂါးတစ်ကောင်သည် တောင်ကို ခွေပတ်ထားသည့်အတိုင်း အမှန်တကယ်ပင် မြင်ရသည်။

ကောင်းကင်သို့တက်သည့် လှေကား တစ်ခုသည် တောင်ခြေမှသည် တိမ်တိုက်များဆီသို့ တန်းမတ်သွားပြီး ၎င်း၏ လှေကားထစ်များမှာ အဆုံးအစမရှိ များပြားလှသည်။

ကောင်းကင်သို့တက်သည့် လှေကားတစ်ခုလုံးသည် ကမ္ဘာမြေနှင့် ကောင်းကင်ကို ဆက်သွယ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

​"ကောင်းကင်သို့တက်သည့် လှေကား... ဖန်းလုံတောင်... ကျွန်တော်တို့ နောက်ဆုံးတော့ ရှာတွေ့ပြီ" ဝေယန်ဖုန်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် "ငါတို့က ဒီတစ်ခါ ဖန်းလုံလျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ ဖန်းလုံတောင် တည်နေရာကို အရင်ဆုံး ရှာတွေ့တဲ့သူတွေ ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ထင်တယ်" ဟု ပြောသည်။

​"အရမ်းကို ခမ်းနားတာပဲ ကျွန်မက ကောင်းကင်မြစ်ဂိုဏ်းရဲ့ ရှုခင်းတွေကတင် အတော်လေး စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းတယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့ ဒီဖန်းလုံတောင်ကို မြင်လိုက်ရတော့ ကောင်းကင်မြစ်ဂိုဏ်းက အရေးမပါတော့သလိုပဲ" ရွှယ်ယောင်က အံ့ဩတကြီးဖြင့် ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ ဆက်ပြောသည်…

"ဖန်းလုံဂိုဏ်းဟာ သူ့ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကာလမှာ ဘယ်လောက်တောင် ခမ်းနားတဲ့ မြင်ကွင်းမျိုး ရှိခဲ့မလဲဆိုတာ မတွေးရဲစရာပဲ" ဟု ဆိုသည်။

​"ဖန်းလုံဂိုဏ်းလို ကြီးမားတဲ့ ဂိုဏ်းတစ်ခု ဒီလိုအဆုံးသတ်နဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတာကတော့ နှမြောစရာပဲ" လုယွမ်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး "တကယ်ပါပဲ... စည်းစိမ်ချမ်းသာဆိုတာ ပျက်စီးခြင်းဆီ ဦးတည်တတ်စမြဲပါပဲ... ဘယ်အင်အားစုမဆို ထာဝရ မတည်မြဲနိုင်ပါဘူး..." ဟု ပြောသည်။

​သို့သော်လည်း...

ဤဖန်းလုံတောင်သည် တကယ်ကို ခမ်းနားထည်ဝါလှသည်။

အကယ်၍ ဤဖန်းလုံတောင်ကို ကောင်းကင်မြစ်ဂိုဏ်းသို့ ရွှေ့ပြောင်းနိုင်ပါက...

ကောင်းကင်မြစ်ဂိုဏ်းသည် ပို၍ပင် ခန့်ညားလာမည်မှာ အသေအချာပင်။

​"ကဲ... ကျွန်တော်တို့ ဖန်းလုံတောင်ကို နောက်ဆုံးတော့ ရှာတွေ့ပြီ အခု ကောင်းကင် လှေကားကို စတင်တက်ကြစို့" လုယွမ်က တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလှေကားဟာလည်း စမ်းသပ်မှုတစ်ခုပဲ... ဖြတ်ကျော်ဖို့ မလွယ်ကူလောက်ဘူး"

​"ဟုတ်ပါတယ်... ဆရာပြောတာ ကြားဖူးတယ် ကျင့်ကြံသူ အများအပြားဟာ ဖန်းလုံတောင်ကို အောင်မြင်စွာ ရှာတွေ့ခဲ့ကြပေမဲ့... ဒီလှေကားကို ဖြတ်ကျော်နိုင်တဲ့သူက လက်ချိုးရေလို့ ရတဲ့သူလောက်ပဲ ရှိတယ်" ဝေယန်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ရင်း "ဒီလှေကားဟာ စမ်းသပ်မှုတစ်ခုတင် မဟုတ်ဘဲ... တစ်ယောက်ရဲ့ စွမ်းအား... စိတ်ဓာတ်ခွန်အားနဲ့ တခြားကဏ္ဍအားလုံးကို ပြည့်စုံစွာ အကဲဖြတ်ခြင်းတစ်ခုပါပဲ" ဟု ဆိုသည်။

​"ဒဏ္ဍာရီတွေအရ ဖန်းလုံဂိုဏ်းက တပည့်သစ် ခေါ်ယူတဲ့ စံနှုန်းဟာ ဒီလှေကားကို ဖြတ်ကျော်ဖို့ပါပဲ"

​ဒါကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရွှယ်ယောင်က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် "ဒီလှေကားကို ဖြတ်ကျော်နိုင်မှပဲ ဖန်းလုံဂိုဏ်းရဲ့ တပည့် ဖြစ်နိုင်တာလား ဒါဆိုရင် ဖန်းလုံဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တိုင်းဟာ ထူးခြားတဲ့သူတွေချည်းပဲ ဖြစ်နေမှာပေါ့" ဟု ပြောသည်။

​"အဲဒီလို နားလည်လို့ ရပါတယ်" ဝေယန်ဖုန်းက သဘောတူကြောင်း ခေါင်းညိတ်သည်။

​"ဒါဆိုရင် ဖန်းလုံဂိုဏ်းထဲက လူတိုင်းက နဂါးတွေလို ဖြစ်နေပြီးမှ ဂိုဏ်းက ပျက်စီးသွားတာ... အဲဒီကြားထဲမှာ ဘာတွေဖြစ်ပျက်ခဲ့လဲဆိုတာ တွေးကြည့်ဖို့တောင် ခက်တယ်" ရွှယ်ယောင်မှာ အမှန်တကယ် စိတ်ဝင်စားနေမိသော်လည်း... နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ ထိုအဖြေကို ရှာတွေ့ရန်မှာ ဖြစ်နိုင်ဖွယ် မရှိပေ

​"သွားကြစို့" လုယွမ်သည် ကောင်းကင် လှေကားဆီသို့ လမ်းလျှောက်သွားခဲ့သည်။