အခန်း (၄၃) ဖန်းလုံတောင်၏ ဦးတည်ရာကို အတည်ပြုခြင်း

​"ငါတို့ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် တွေ့ဆုံရတာ ကံကောင်းခြင်းတစ်ခုပဲ" လုယွမ်က ခေါင်းညိတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

​ဝေယန်ဖုန်းနှင့်သာ မတွေ့ဆုံခဲ့ပါက ထိုမျှအရေးပါသော သတင်းအချက်အလက်များ ရှိနေကြောင်း သူတို့ ဘယ်သောအခါမှ သိရှိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

​"ဒီလိုဆိုရင်တော့ အဲဒီတောင်ကြီးဆီကို တန်းသွားမယ်... ဦးတည်ချက်ကို အတည်ပြုပြီး ဖန်းလုံတောင်ဆီကို ရှာကြမယ်" လုယွမ်က ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။

​"ဟုတ်ကဲ့" ဝေယန်ဖုန်းနှင့် ရွှယ်ယောင်တို့နှစ်ဦးစလုံးက သဘောတူကြောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

​ထိုသုံးဦးတို့သည် အလျင်အမြန်ပင် ခရီးဆက်ခဲ့ကြသည်။ လမ်းခရီးတွင် သူတို့တွေ့သမျှ သားရဲများကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။ 

လူသုံးဦးပါဝင်သော အဖွဲ့ဖြစ်သည့်အတွက် 'လူသတ်ပြီး ပစ္စည်းလုယက်ရန်' ကြံစည်နေသူများမှာလည်း လှုပ်ရှားရဲခြင်း မရှိကြပေ။ 

လူသတ်လုယက်ခြင်းဆိုသည်မှာ အန္တရာယ်ကြီးမားလှပြီး လုယွမ်တို့အဖွဲ့မှာ သုံးယောက်ဖြစ်သည့်အတွက် ထိုအန္တရာယ်မှာ ပို ကြီးမားနေသည်။ 

လုယက်သူများ သည် များသောအားဖြင့် တစ်ယောက်တည်း သွားလာနေသော ကျင့်ကြံသူများကိုသာ ပစ်မှတ်ထားလေ့ရှိကြသည်။

​နာရီအနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်။

​လုယွမ်တို့အဖွဲ့သည် မြေပုံ၏ အဆုံးတွင်ရှိသော တောင်ကြီးကို အလျင်အမြန် အတည်ပြုနိုင်ခဲ့ပြီး တောင်ထိပ်သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ 

တောင်ကြီးပေါ်တွင်လည်း စွမ်းအင်သတ္တိ  ကြွယ်ဝသော သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင် ရှိနေသည်။

ထိုအချိန်တွင် တောင်ထိပ်၌ အမြုတေဖြစ်တည်ခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဒါဇင်နှင့်ချီကာ သစ်ပင်ကြီးကို ဝိုင်းရံထိုင်နေကြပြီး ထိုသစ်ပင်အတွင်းရှိ စွမ်းအင်များကို အကောင်းဆုံး စုပ်ယူသန့်စင်နေကြသည်။

​"စီနီယာလုယွမ်... ဒါက မှန်ကန်တဲ့‌ နေရာပဲ ဖြစ်ရမယ်" တောင်ထိပ်သို့ ရောက်ပြီးနောက် ရွှယ်ယောင်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဖန်းလုံတောင်ဘက်သို့ ဦးတည်ကြောင်း ချက်ချင်း အတည်ပြုလိုက်သည်။

​"ဒီတောင်ထိပ်မှာ ဒီလိုထူးခြားတဲ့ သစ်ပင်ကြီး ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့မိဘူး" 

ဝေယန်ဖုန်းက ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်လိုက်ရသဖြင့် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။

​"ဂျူနီယာ ဝေ... ဒီစွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူသန့်စင်ကြည့်မလား မင်းအတွက် အကျိုးရှိလိမ့်မယ်" လုယွမ်က အခြေအနေကိုကြည့်ပြီး အကြံပေးလိုက်သည်။

​"အချိန်မဖြုန်းကြပါနဲ့... ကျွန်တော် မလိုပါဘူး" ဝေယန်ဖုန်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ 

သူသည် ဒီစွမ်းအင်များသည် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ပိုမိုကောင်းမွန်စေနိုင်ကြောင်း သိရှိနေသည်။ 

သူ အမှန်တကယ် လိုချင်သော်လည်း ပိုမိုကြီးမားသော ပန်းတိုင်ကိုသာ အလေးထားနေမိသည်။ ဖန်းလုံတောင်ကို သွားရောက်ရန်မှာ ပို၍ အရေးကြီးသည်။

​"ရပါတယ်... အခုအချိန်မှာ ကျွန်တော်တို့ ပိုနေတာက အချိန်ပါပဲ မင်းအရင် စုပ်ယူသန့်စင်လိုက်ပါ ဂျူနီယာ ညီမရွှယ်ယောင်နဲ့ ငါလည်း နည်းနည်းလောက် စုပ်ယူလိုက်ဦးမယ်" လုယွမ်က ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။ 

"ဒီလို သန့်စင်တဲ့ စွမ်းအင်မျိုးကို အပြင်မှာ ရှာဖို့ ခက်ခဲတယ် ဒီအခွင့်အရေးကို လက်လွတ်မခံပါနဲ့"

​"ဟုတ်တယ် စီနီယာ" ရွှယ်ယောင်ကလည်း အမြန်ပင် ထောက်ခံလိုက်သည်။

​သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက တိုက်တွန်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ ဝေယန်ဖုန်းက "ကောင်းပါပြီ... စီနီယာစကားအတိုင်း လုပ်ပါ့မယ်" ဟု ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ 

သူသည် အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ လုယွမ်သည် သူ့ကို ပိုမိုသန်မာစေချင်သည့် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဒီလိုလုပ်ပေးနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူကောင်းစွာ သိရှိသည်။

​ချက်ချင်းပင် သူတို့သုံးဦးသည် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်ချလိုက်ကြသည်။ ဝေယန်ဖုန်းနှင့် ရွှယ်ယောင်တို့သည် အလျင်အမြန်ပင် သူတို့၏ ကျင့်စဉ်များကို လည်ပတ်ကာ သစ်ပင်ကြီးထဲရှိ စွမ်းအင်များကို အပြင်းအထန် စုပ်ယူသန့်စင်နေကြသည်။ 

သူတို့နှစ်ဦး ရောက်လာခြင်းကြောင့် အခြားကျင့်ကြံသူများလည်း စွမ်းအင်ကို ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ စုပ်ယူရန် ကြိုးပမ်းလာကြသည်။

​လုယွမ်ကမူ အားလုံးကို ငေးကြည့်နေသည်။ သူသာ စုပ်ယူလိုက်မည်ဆိုပါက ဤသစ်ပင်ကြီးထဲရှိ စွမ်းအင်များမှာ အသက်ရှူနှုန်း အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သူ့တစ်ယောက်တည်းကြောင့် ကုန်စင်သွားလိမ့်မည်ကို သူ စိုးရိမ်နေသည်။ 

ထို့ကြောင့် ဝေယန်ဖုန်းတို့ စုပ်ယူပြီးသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းပြီးမှ သူစတင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

​ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ရှိနေသည့် ကျင့်ကြံသူအားလုံးမှာ အမြုတေဖြစ်တည်ခြင်း အဆင့် အလယ်ပိုင်းမှ နောက်ဆုံးပိုင်းအထိ ဖြစ်ကြသည်။ 

ထို့ပြင် သူတို့အားလုံးမှာ ငယ်ရွယ်ကြပြီး အခြားဂိုဏ်းကြီးများမှ ပါရမီရှင်တပည့်များ ဖြစ်ပုံရသည်။ 

ဒီနေရာထိ ရောက်လာနိုင်သူများမှာ သာမန်ကျင့်ကြံသူများ မဟုတ်ကြပေ။

​အချိန်နှစ်နာရီခန့် ကုန်လွန်သွားပြီးနောက် လုယွမ်သည် အချိန်တန်ပြီဟု ယူဆလိုက်သည်။

​သူသည် သစ်ပင်ကြီးထဲရှိ စွမ်းအင်များကို စတင်စုပ်ယူလိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူသည် မယုံနိုင်စရာ 'တွင်းနက်' တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး စွမ်းအင်အားလုံးကို အသက်ရှူနှုန်း အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် စုပ်ယူလိုက်သည်။ စွမ်းအင်များ ကုန်စင်သွားသော သစ်ပင်ကြီးမှာ လျင်မြန်စွာပင် ညှိုးနွမ်းသွားတော့သည်။

​အခြားကျင့်ကြံသူများမှာ ရုတ်တရက် မျက်လုံးဖွင့်လာကြပြီး လုယွမ်ကို ကြောက်ရွံ့မှုအပြည့်ဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

​"ဒီလူက ဘယ်သူလဲ ကျန်ရှိနေတဲ့ စွမ်းအင်တွေကို ဒီလောက်မြန်မြန် စုပ်ယူသွားနိုင်တာ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ ငါတို့အားလုံး ပေါင်းစပ်ပြီး ကြိုးစားရင်တောင် ဒီလောက် မလုပ်နိုင်ဘူး"

​"သူဟာ အလွန်နက်နဲတဲ့ ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ထားတာ ဖြစ်ရမယ်"

​"ကံကောင်းလို့ပဲ... ငါတို့အရင် ရောက်ခဲ့လို့ စွမ်းအင်အလုံအလောက် ရလိုက်တယ် ဒါကိုပဲ အမြတ်ထွက်တယ်လို့ပဲ သဘောထားလိုက်တော့မယ်"

​"ထားလိုက်ပါတော့... တခြားတောင်ကြီးတွေဆီ အမြန်သွားကြစို့…ဒီလိုမျိုး သစ်ပင်တွေ ထပ်ရှိကောင်း ရှိနိုင်တယ်"

​သူတို့အားလုံး ထရပ်လိုက်ကြပြီး အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားကြသည်။ သူတို့သည် ဖန်းလုံလျှို့ဝှက်နယ်မြေသို့ တိုက်ခိုက်ရန် လာခဲ့ခြင်းမဟုတ်... အခွင့်အရေးကို ရှာဖွေရန် လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ 

ဒီလိုသန့်စင်တဲ့ စွမ်းအင်သည်လည်း ကြီးမားသော အခွင့်အရေးတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ 

စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူပြီးနောက် ကျင့်ကြံသူများစွာမှာ သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် အတားအဆီးများ လျော့ပါးသွားသည်ကို သိရှိလိုက်ရပြီး ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တိုးတက်နိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက်ကို ပိုမိုမြင်တွေ့လာကြသည်။

​"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာလုယွမ်" ဝေယန်ဖုန်းက လုယွမ်ထံ လာရောက်ကာ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။

​သူကောင်းစွာ သိသည်။ လုယွမ်သာ အစောကတည်းက စုပ်ယူခဲ့လျှင် သူတို့အနေဖြင့် စွမ်းအင်အနည်းငယ်သာ ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ လုယွမ်သည် သူတို့ စုပ်ယူပြီးစီးလုနီးပါးအထိ စောင့်ဆိုင်းပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

​"ဂိုဏ်းချုပ် လျှိုက အထူးမှာကြားထားတာမို့လို့ ငါကလည်း ကတိအတိုင်း လုပ်ရမှာပေါ့" လုယွမ်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ 

"ကဲ... နောက်တစ်ခုက အဓိကပန်းတိုင်ဖြစ်တဲ့... ဖန်းလုံတောင်ကို ရှာရမယ်"

​"ဟုတ်ကဲ့" ဝေယန်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

​ထို့နောက်တွင် လုယွမ်တို့သုံးဦးသည် ခရီးဆက်ခဲ့ကြသည်။ ဦးတည်ချက်ကို အတည်ပြုပြီးနောက် ထိုလမ်းအတိုင်း တန်းမတ်သွားကြသည်။

​"ဖန်းလုံတောင်ဆိုတာ ဘယ်လိုပုံစံရှိမလဲ မသိဘူး" ခရီးလမ်းတစ်လျှောက် ရွှယ်ယောင်က စိတ်ကူးကို ပြောလိုက်သည်။ 

"ဒါဟာ နတ်တောင်ကြီးတစ်ခုလိုမျိုး ဖြစ်ရမယ်"

​"ဂိုဏ်းချုပ် ပြောပြတာ ကြားဖူးတယ် ဖန်းလုံတောင်က အလွန်ထူးခြားတဲ့ တောင်ပါ။ အဝေးကနေ ကြည့်ရင် တောင်ကြီးပေါ်မှာ စစ်မှန်တဲ့ နဂါးတစ်ကောင် ခွေနေသလို မြင်ရတယ်တဲ့" ဝေယန်ဖုန်းက ဖြည်းညင်းစွာ ပြောသည်။ 

ဖန်းလုံတောင်အကြောင်းကို မှတ်တမ်းများတွင် အလွန်ရှားပါးစွာသာ တွေ့ရပြီး ရှေးဟောင်းကျမ်းစာများတွင်ပင် ရှာမတွေ့နိုင်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းမှာ အလွန်ရှေးကျသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

​"ဖန်းလုံတောင်ကို တက်ဖို့ဆိုရင် 'ကောင်းကင် လှေကား'  ကို ဖြတ်ကျော်ရမယ် အဲဒီလှေကားက အလွန်ခက်ခဲလိမ့်မယ်... အဲဒီအချိန်ကျရင် ကိုယ့်အားကိုယ်ပဲ ကိုးစားရတော့မယ်" လုယွမ်က ပြောလိုက်သည်။

 "ဖန်းလုံတောင်ကို ရှာတွေ့တာက အစပဲရှိပါသေးတယ် အဲဒီလှေကားကို မဖြတ်နိုင်ရင် ရှာတွေ့တာက အလကားပါပဲ"

​"စီနီယာပြောတာ မှန်ပါတယ် ဖန်းလုံတောင်ထဲကို ဝင်ပြီး စစ်မှန်တဲ့ အမွေအနှစ်ကို ရချင်ရင် ဒီလှေကားကို ဖြတ်ကို ဖြတ်ကျော်ရမယ်…အားလုံး အောင်မြင်ပါစေလို့ပဲ ဆုတောင်းပါတယ်" 

ဝေယန်ဖုန်း ပြောတာကို ကြားရသောအခါ ရွှယ်ယောင်မှာ အလွန်စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်သွားပြီး သူမကိုယ်သူမ ယုံကြည်မှု လျော့နည်းလာသည်။ သို့သော် သူမသည် သူမကိုယ်သူမ အားပေးလိုက်ပြီး လုပ်နိုင်ရမည်ဟု စိတ်ထဲတွင် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

​"ကဲ... စကားတွေ ရပ်ထားကြရအောင် ဖန်းလုံတောင်ကို မြန်မြန်ရှာတွေ့အောင် အရှိန်မြှင့်ရမယ်" လုယွမ်က သတိပေးလိုက်သည်။ 

"သူများထက် အရင်ရောက်ရင် ဖန်းလုံတောင်ထဲက အခွင့်အရေးတွေကို ပိုရနိုင်မယ်"

​"ဟုတ်ကဲ့ စီနီယာ" ဝေယန်ဖုန်းနှင့် ရွှယ်ယောင်တို့က တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်ကြသည်။