အခန်း (၂၂) - ဤနေရာမှ အရာအားလုံးသည် အဆုံးသတ်သွားပြီ
လုယွမ်ထုတ်လွှတ်လိုက်သော အဆုံးမဲ့မီးလျှံများရှေ့တွင် ဆန်းကြယ်သော သွေးမျှော့ကောင်များ ဘယ်လောက်ပင် ထွက်လာပါစေ.. ထွက်လာသမျှ အားလုံးမှာ လွယ်ကူစွာဖြင့် ပြာအတိ ဖြစ်သွားကြသည်။
ထိုမီးတောက်ကြီးသည် အမွှေးတိုင် အနည်းငယ် ကုန်ဆုံးလုနီးပါး အချိန်အထိ တောက်လောင်နေခဲ့ပြီးမှ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်းသတ်သွားတော့သည်။
ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်သည့်အခါ လျှို့ဝှက်အခန်းတစ်ခုလုံး လုံးဝကို ပြာကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သွေးကန်ထဲမှ သွေးရည်များပင်လျှင် လုံးဝ ခန်းခြောက်သွားခဲ့သည်။
"သူတို့အားလုံး ပျက်စီးသွားပြီလား" ရွှီဟို့က တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။
"အကုန်နီးပါးပါပဲ.. ဒါပေမဲ့ သတိတော့ ထားရဦးမယ်" လုယွမ်က အသာအယာ ခေါင်းညိမ့်ပြလိုက်ပြီး "မင်း ဂျူနီယာညီမလေး ဝမ်ကို ကြည့်ထားပေး.. ငါ သွေးကန်အောက်ခြေကို သွားစစ်ဆေးလိုက်ဦးမယ်" ဟု ဆိုသည်။
"ဟုတ်ကဲ့ပါ စီနီယာအစ်ကို" ရွှီဟို့က ချက်ချင်း ပြန်ဖြေသည်။
ယခုအချိန်တွင် သူသည် မန္တန်အစီအရင်ထဲမှ အပြင်သို့ အလွယ်တကူ မထွက်ဝံ့သေးပေ။ အကယ်၍ နောက်ထပ် သွေးမျှော့ကောင်တစ်ကောင် ထွက်လာပြီး သူ့ကို ကိုက်လိုက်ပါက ဒုက္ခရောက်မည်ကို သူ ကြောက်နေမိသည်။
လုယွမ်သည် မန္တန်အစီအရင်ထဲမှ ထွက်လာပြီး သွေးကန်၏ အနားသတ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။
ယခုအချိန်တွင် သွေးကန်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာ နက်ရှိုင်းသော တွင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အောက်ခြေရှိ သွေးရောင် အခေါင်းကြီးကိုလည်း ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရပြီ ဖြစ်သည်။
ရှူး...
လုယွမ်သည် အောက်သို့ တိုက်ရိုက် ခုန်ဆင်းလိုက်ရာ တွင်းကြီး၏ အောက်ခြေသို့ တည်ငြိမ်စွာ ဆင်းသက်မိသွားသည်။
ထိုအခေါင်းကြီးမှာ အလွန်ကြီးမားပြီး အပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော စာလုံးပုံရိပ်များ ထွင်းထုထားကာ အလွန်ပင် ဆိုးယုတ်သော အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ထို့အပြင် အခေါင်းပေါ်တွင် သေးငယ်သော အပေါက်များစွာ သိပ်သည်းစွာ ရှိနေသည်။
သူ အထင်မမှားဘူးဆိုလျှင် ခုနက သွေးမျှော့ကောင်များမှာ ဤအခေါင်းထဲမှနေ၍ ထိုအပေါက်ငယ်လေးများမှတစ်ဆင့် တိုးထွက်လာကြခြင်း ဖြစ်ရမည်။
ဝုန်း…
လုယွမ်က လက်ညှိုးကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အခေါင်းအဖုံးမှာ ပြင်းထန်စွာ ပွင့်ထွက်သွားပြီး ဘေးသို့ လွင့်ကျသွားတော့သည်။ ထို့နောက် လုယွမ်သည် အခေါင်းထဲသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကြောင့် လုယွမ်၏ အမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် တည်ကြည်သွားရသည်။
အခေါင်းထဲတွင် မိန်းမပျိုတစ်ဦး လဲလျောင်းနေသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။ သို့သော် စိတ်မကောင်းစရာမှာ ထိုမိန်းမပျို၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ သွေးရောင်လွှမ်းနေပြီး အသက်ဝိညာဉ် လုံးဝ မရှိတော့ပေ။
သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်မှာလည်း စူဖောင်းနေပြီး အထဲတွင် တစ်ခုခု ရှိနေပုံရသည်။
"ကြည့်ရတာ ထိုသွေးမျှော့ကောင်တွေရဲ့ မိခင်မျှော့ကောင် က သူမရဲ့ ဝမ်းဗိုက်ထဲမှာ ရှိနေတာပဲ"
"သူမက သာမန်လူသား မိန်းကလေးတစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်ပုံရတယ်… ဒီချန်မိသားစုဝင်တွေက ရက်စက်ကြတာပဲ သူတို့က သွေးမျှော့ကောင်တွေကို မွေးမြူဖို့အတွက် လူတစ်ယောက်ကို သားကောင်အဖြစ် အသုံးချခဲ့ကြတာပဲ..."
လုယွမ် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ သူ ဤမိန်းကလေးအတွက် အလွန်ပင် စိတ်မကောင်း ဖြစ်မိသည်။
သို့သော်လည်း ဤကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် သူမကဲ့သို့ သနားစရာကောင်းသော အဖြစ်ဆိုးနှင့် ကြုံရသူများမှာ အဆုံးမရှိအောင် ရှိနေသည်။ သန်မာသူက နိုင်ပြီး အစွမ်းသတ္တိကသာ အရာရာကို ဆုံးဖြတ်သည်။
အစွမ်းထက်သော ကျင့်ကြံသူများသည် သူတို့အလိုရှိရာကို လုပ်ဆောင်နိုင်ကြသည်။ မိမိကိုယ်ကိုယ်နှင့် မိမိကာကွယ်လိုသောအရာများကို ကာကွယ်နိုင်ရန်အတွက် မိမိတွင် လုံလောက်သော အစွမ်းသတ္တိ ရှိနေရမည် ဖြစ်သည်။
ပလွတ်...
ရုတ်တရက် ထိုမိန်းကလေး၏ ဝမ်းဗိုက် ပေါက်ထွက်သွားပြီး ကြီးမားလှသော မိခင်မျှော့ကောင်ကြီးတစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် ဆန်းကြယ်သော သွေးရောင်အလင်းများကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး လုယွမ်ကို အိမ်ရှင်အသစ်အဖြစ် တွယ်ကပ်ရန် ကြိုးစားသည့်ပုံစံဖြင့် ပြေးဝင်လာသည်။
"ဟမ့်" လုယွမ်က လက်ကိုမြှောက်ကာ ဓားချက်တစ်ချက် ခုတ်ချလိုက်သည်။
ဓားချက်ကျရောက်သွားသည်နှင့် ထိုမိခင်မျှော့ကောင်ကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် လုံးဝ ပျက်စီးသွားတော့သည်။
"မင်းလည်း အေးချမ်းစွာ နားခိုပါတော့" ထို့နောက် လုယွမ်သည် မီးလျှံများကို ထုတ်လွှတ်ကာ အခေါင်းတစ်ခုလုံးကို ဝါးမြိုစေလိုက်သည်။
ဝုန်း…
နက်ရှိုင်းသော တွင်းကြီးထဲမှ ပြန်တက်လာပြီးနောက် လုယွမ်သည် ထိုတွင်းကြီးတစ်ခုလုံးကို မြေမြှုပ်ပစ်လိုက်သည်။
"စီနီယာအစ်ကို... ဘယ်လိုလဲ" လုယွမ် ပြန်တက်လာသည်ကို မြင်လျှင် မန္တန်အစီအရင်ထဲမှ ရွှီဟို့က လျင်မြန်စွာ မေးလိုက်သည်။
"လုံးဝ ဖြေရှင်းပြီးသွားပြီ" လုယွမ်က ခေါင်းညိမ့်ပြရင်း လက်ချောင်းကို အသာအယာ ပုတ်လိုက်ရာ မန္တန်အစီအရင်၏ အလုပ်လုပ်ဆောင်မှု ရပ်တန့်သွားသည်။ မန္တန်အလံများကိုလည်း သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။
ချက်ချင်းပင် လုယွမ်သည် ဝမ်ရှီရှီ၏ ဘေးသို့ သွားကာ သူမ၏ အခြေအနေကို ထပ်မံ စစ်ဆေးလိုက်သည်။ သူမ ဘာမှမဖြစ်တော့ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက်မှ သူ စိတ်အေးသွားရသည်။
ထို့နောက် သူမကို ပွေ့ချီလိုက်ရင်း "ငါတို့ ဒီနေရာကနေ အရင် ထွက်ကြရအောင်" ဟု ဆိုသည်။
"ဟုတ်ကဲ့ပါ" ရွှီဟို့က လျင်မြန်စွာ ခေါင်းညိမ့်သည်။
မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် သူတို့သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။ တောင်ဂူထဲမှ ထွက်လာပြီး ကျယ်ပြောလှသော ကောင်းကင်ကြီးကို ကြည့်ကာ ရွှီဟို့ သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်မိသည်။
"အပြင်ဘက်က တကယ်ကို ပိုကောင်းတာပဲ"
ထိုမြေအောက်ကမ္ဘာမှာ တကယ်ကို ဖိစီးမှုများပြီး သွေးညှီနံ့များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသဖြင့် လူကို အလွန်ပင် မသက်မသာ ဖြစ်စေသည်။
လုယွမ်က လက်ညှိုးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ အနားယူသည့် ထိုင်ခုံရှည် တစ်လုံးကို ထုတ်ကာ ဝမ်ရှီရှီကို ထိုထိုင်ခုံပေါ်တွင် လှဲလျောင်းစေလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူသည် လက်ဟန်တစ်ခု ပြုလုပ်ကာ "ပေါက်ကွဲစမ်း" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း...
တောင်ဂူအတွင်းမှ ဆက်တိုက်ဆိုသလို ပေါက်ကွဲသံကြီးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ မြေအောက်ကမ္ဘာတစ်ခုလုံး စတင်ပြိုကျပျက်စီးတော့သည်။
ယခင်က အပြင်သို့ ထွက်လာစဉ် လုယွမ်သည် ပေါက်ကွဲစေတတ်သော မန္တန်စက္ကူ အများအပြားကို လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ကပ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤနေရာကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်ရမည်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုသော် ချန်မိသားစု၏ မြေအောက်ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို သူတို့ အပြည့်အဝ မစူးစမ်းရသေးဘဲ အကယ်၍ ထူးဆန်းသောအရာများ ကျန်ရှိနေပြီး တခြားသူများနှင့် သွားရောက်ကြုံတွေ့ပါက ဒုက္ခရောက်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
"ဤနေရာမှ အရာအားလုံးသည် အဆုံးသတ်သွားပြီ" လုယွမ်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
"စီနီယာအစ်ကို... ဒီတစ်ခါ စီနီယာအစ်ကို့ကို ကျွန်တော်တို့ အများကြီး အကြွေးတင်သွားပါပြီ…မဟုတ်ရင် ကျွန်တော်နဲ့ စီနီယာအမတို့ကတော့ အဖြစ်ဆိုးနဲ့ သေဆုံးသွားလောက်ပြီ" ရွှီဟို့က လုယွမ်၏ ရှေ့သို့ လာကာ ဦးညွှတ်ကျေးဇူးတင်သည်။
ဤအတွေ့အကြုံက 'အမြူတေစုစည်းခြင်းအဆင့်' မှာ အလွန် အားနည်းသေးကြောင်း သူ့ကို အမှန်တကယ် နားလည်သွားစေခဲ့သည်။
သူ အမြုတေဖြစ်တည်ခြင်းအဆင့်သို့ အမြန်ဆုံး ရောက်အောင် ကြိုးစားရမည် ဖြစ်သည်။
"မင်းရဲ့ ပါရမီက ကောင်းပါတယ်… ကြိုးစားကျင့်ကြံရင် နောင်ကျရင် အောင်မြင်မှုအကြီးကြီး ရမှာပါ…ဒီတစ်ခါ မင်း အသိအမြင်တွေ အများကြီး ရခဲ့တယ် မဟုတ်လား" လုယွမ်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။
"ဟုတ်ပါတယ် ရခဲ့ပါတယ်" ရွှီဟို့ ပြန်ဖြေသည်။
"ကျင့်ကြံသူတွေဆိုတာ ဒီလိုပါပဲ… လမ်းခရီးမှာ အတွေ့အကြုံတွေ အများကြီး ဖြတ်သန်းရပြီး စဉ်ဆက်မပြတ် အသိအမြင်တွေ ရရှိနေရမယ်... ဒါဟာ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် အများကြီး အကျိုးရှိစေတယ်" လုယွမ်က သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ ရိုးရှင်းသော လမ်းညွှန်မှုအချို့ကို ဆက်လက် ပြောပြပေးသည်။
လုယွမ်သည် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်များကို ကူးယူစဉ်ကတည်းက ဤကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ အသိအမြင်များကို အလိုအလျောက် နားလည်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။
တစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက် ဝမ်ရှီရှီသည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် နိုးလာခဲ့သည်။
"စီနီယာအမ... နိုးလာပြီပဲ" ရွှီဟို့က ဝမ်းသာအားရ ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်မ မသေဘူးလား" ဝမ်ရှီရှီက ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ တော်တော်လေး သက်သောင့်သက်သာ ရှိနေသည်ကို ခံစားနေရသည်။
"စီနီယာအမက အသက်ရှင်နေဆဲပါ…စီနီယာအစ်ကို လုက ကယ်တင်ပေးလိုက်တာ" ရွှီဟို့က ရယ်မောကာ ပြောသည်။
"စီနီယာအစ်ကိုကော" ထိုစကားကို ကြားလျှင် ဝမ်ရှီရှီက ပတ်ပတ်လည်ကို လျင်မြန်စွာ လှည့်ကြည့်သော်လည်း လုယွမ်၏ အရိပ်အယောင်ကို မတွေ့ရပေ။
"စီနီယာအစ်ကိုက အမဲလိုက်ဖို့ သွားတယ်.. မကြာခင် ပြန်လာလိမ့်မယ်လို့ ပြောသွားတယ်" ရွှီဟို့က လျင်မြန်စွာ ရှင်းပြသည်။
"ပြီးတော့ မိုးချုပ်တော့မှာဆိုတော့ စီနီယာအစ်ကိုက ဒီည ဒီမှာပဲ နားပြီး မနက်ဖြန်မှ ဂိုဏ်းကို ပြန်ကြမယ်လို့ ပြောတယ်"
"ဪ... ဒါဆိုလည်း ဟုတ်ပါပြီ" ဝမ်ရှီရှီက ခေါင်းညိမ့်လိုက်ပြီး စပ်စုလိုက်သည်။
"ဂျူနီယာမောင်လေး... ကျွန်မ သတိလစ်သွားပြီးနောက် ဘာတွေဖြစ်ခဲ့လဲ"
"စီနီယာအမ... မသိလိုက်ဘူး… ထူးဆန်းတဲ့ သွေးမျှော့ကောင်တွေရဲ့ အရေအတွက်က အများကြီးပဲ… စီနီယာအစ်ကိုက အမွှေးတိုင် အနည်းငယ် ကုန်ဆုံးတဲ့အထိ အချိန်ပေးပြီး တော့ကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ရတာ။ ပြီးတော့ သွေးကန်အောက်ခြေမှာလည်း အခေါင်းတစ်ခု ရှိနေသေးတယ်..." ရွှီဟို့က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို အသေးစိတ် ပြန်လည်ပြောပြသည်။
နားထောင်ပြီးနောက် ဝမ်ရှီရှီ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ "ဂိုဏ်းရဲ့ ဒီတာဝန်က ဒီလောက်အထိ ခက်ခဲလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး…ဒါ စီနီယာအစ်ကို ရှိနေလို့သာပဲ"
"ဟုတ်တယ်… စီနီယာအစ်ကိုသာ မရှိရင် ကျွန်တော်တို့ကတော့ သေနေလောက်ပြီ" ရွှီဟို့ ခေါင်းညိမ့်သည်။
ခေတ္တမျှ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် လုယွမ်သည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်ကို သယ်ဆောင်ကာ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။
မိစ္ဆာသားရဲ၏ အသားအချို့မှာ သေချာပြင်ဆင်ပြီး ချက်ပြုတ်လိုက်ပါက အလွန်ပင် စားကောင်းလှသည်။
"ဂျူနီယာညီမလေး... နိုးလာပြီပဲ…ဘယ်လို ခံစားရလဲ" ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် လုယွမ်က ဝမ်ရှီရှီကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာအစ်ကို.. ကျွန်မ အခု အများကြီး ကောင်းသွားပါပြီ" ဝမ်ရှီရှီက ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် လျင်မြန်စွာ ပြန်ဖြေသည်။
"ဒါဆိုရင်တော့ ကောင်းတာပေါ့" လုယွမ် ပြုံးလိုက်ရင်း "အခွင့်အရေးက ရှားပါတယ်.. ဒါကြောင့် ငါ့ရဲ့ ဟင်းချက်လက်ရာကို မင်းတို့ကို မြည်းစမ်းခွင့်ပေးမယ်" ဟု ဆိုသည်။
"စီနီယာအစ်ကို... စီနီယာအစ်ကိုကိုယ်တိုင် ချက်ကျွေးတာကို ခံယူဖို့ ကျွန်တော်တို့က ဘယ်လိုလုပ် ထိုက်တန်မှာလဲ " ရွှီဟို့က လျင်မြန်စွာ ဆိုသည်။
တပည့်ရင်းတစ်ယောက်က သူတို့အတွက် ကိုယ်တိုင်ချက်ပြုတ်ပေးသည်ကို ခံယူရန် သူတို့ မည်သို့ တွေးဝံ့ပါမည်နည်း။
"အစားအသောက်နဲ့ ပတ်သက်ရင် ငါက အမြဲတမ်း ကိုယ်တိုင်ပဲ ချက်စားတာ… မင်းတို့နှစ်ယောက် ပုံစံကို ကြည့်ရသလောက် မင်းတို့ချက်ရင် စားလို့ကောင်းမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ ထင်တယ်" လုယွမ်က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ဆိုလိုက်သည်။
"စီနီယာအစ်ကို ပြောတာလည်း ဟုတ်ပါတယ်"
ရွှီဟို့က အိုးတိုးအမ်းတမ်းဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။ အကယ်၍ သူသာ ချက်ပါက အစားအစာ ကျက်ရုံမျှသာ သူ အာမခံနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ဝမ်ရှီရှီမှာမူ တစ်ခါမျှ ဟင်းမချက်ဖူးပေ။ သူမ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်တွင် ရှိစဉ်က ဂိုဏ်း၏ မီးဖိုဆောင်တွင်သာ အမြဲ စားသောက်ခဲ့သည်။
အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ပြီးနောက်တွင်မူ သူမသည် အစားအစာ စားခြင်းကို လုံးဝ ရပ်တန့်ထားခဲ့သည်။ အလွန်ဆုံးရှိမှ သစ်သီးအချို့ကိုသာ စားလေ့ရှိသည်။
လုယွမ်သည် သူ၏ လက်မကြီးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
ခမ်းနားလှသော စားပွဲကြီးတစ်ခုမှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး အပေါ်တွင် ဟင်းချက်ကိရိယာမျိုးစုံ.. အမွှေးအကြိုင်များ.. အိုးများနှင့် တခြားအရာများစွာ ပါရှိနေသည်။ ၎င်းမှာ တကယ့် ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တစ်ဦး၏ ပုံစံအတိုင်းပင်။
"စီနီယာအစ်ကို... စီနီယာအစ်ကို့ရဲ့ အဆင့်အတန်းနဲ့ဆိုရင် အစားအစာ စားတာကို ဖြတ်ထားနိုင်တာ ကြာပြီ မဟုတ်လား ဘာလို့ ဟင်းချက်နေသေးတာလဲဟင် ကျွန်မတို့လည်း အမြူတေစုစည်းခြင်းအဆင့်ဆိုတော့ အစားအသောက် မလိုတော့ပါဘူး" ၎င်းကို မြင်သည့်အခါ ဝမ်ရှီရှီက စပ်စုမေးမြန်းသည်။
"ဒါက မင်းတို့ နားမလည်လို့ပါ" လုယွမ်က ဟင်းချက်ရင်း ရှင်းပြသည်… "အစားအသောက်ရဲ့ အရသာရှိမှုက လူတစ်ယောက်၏ စိတ်ခံစားချက်ကို ကုသပေးနိုင်တယ်… စိတ်ခံစားချက် ကောင်းနေတဲ့အခါ ကျင့်ကြံခြင်းက အားစိုက်ထုတ်မှု ထက်ဝက်နဲ့ အကျိုးရလဒ် နှစ်ဆ ရရှိစေမှာ မဟုတ်ဘူးလား"
"ဒါ့အပြင် အချို့သော ဝိညာဉ်သစ်သီးတွေနဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေကို... ဟင်းလျာအဖြစ် ချက်ပြုတ်လိုက်တဲ့အခါ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုမိုကောင်းမွန်စေပြီး ကျင့်ကြံမှုကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်တယ်"
"စဉ်းစားကြည့်လေ... သာမန်လူသားတွေ ဆေးဘက်ဝင် ဟင်းလျာတွေကို စားသုံးတဲ့အခါ သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေ ကျန်းမာလာတယ် မဟုတ်လား ကျင့်ကြံသူတွေအတွက်လည်း ဒီသဘောတရားအတိုင်းပါပဲ"
လုယွမ်၏ ကောင်းမွန်လှသော ရှင်းပြချက်များကို ကြားရသည့်အခါ ဝမ်ရှီရှီနှင့် ရွှီဟို့တို့ အသိအမြင်များစွာ ရရှိသွားကြသည်။
"လမ်းညွှန်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာအစ်ကို" ဝမ်ရှီရှီက လျင်မြန်စွာ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုသည်။
သူမ ယခင်က တွေ့ဖူးသော တပည့်ရင်းများမှာ အလွန်ပင် မာနကြီးပြီး အေးစက်ကြသည်။ ရှေ့က လုယွမ်ကဲ့သို့ မည်သူမျှ ရင်းနှီးဖော်ရွေပြီး သဘောကောင်းခြင်း မရှိကြပေ။
နာရီဝက်ခန့် စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် လုယွမ်သည် ဟင်းချက်ခြင်းကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။
သူသည် အစားအစာများကို ဝမ်ရှီရှီနှင့် ရွှီဟို့တို့ထံသို့ တစ်ယောက်တစ်လှည့် ဝေမျှပေးလိုက်သည်။ သူတို့ သုံးဦးသည် မီးပုံဘေးတွင် ဝိုင်းဖွဲ့ထိုင်ကာ အစားအစာများကို မြိန်ယှက်စွာ စတင် စားသောက်ကြတော့သည်။
"ဒါ... ဒါက တကယ်ကို စားလို့ကောင်းလွန်းတယ်… တကယ့်ကို အရသာထူးပဲ" ပထမဆုံးတစ်လုပ်ကို မြည်းစမ်းပြီးနောက် ရွှီဟို့သည် အံ့ဩချီးကျူးစကား ချက်ချင်း ဆိုလိုက်မိပြီး အငမ်းမရ စတင် စားသောက်တော့သည်။
"တကယ်ကို ထူးထူးခြားခြား အရသာရှိတာပဲ.. ပြီးတော့ ဒါက ကျွန်မရဲ့ စိတ်ခံစားချက်ကို တကယ်ပဲ ပိုပြီး ပျော်ရွှင်စေတယ်" ဝမ်ရှီရှီက ခေါင်းညိမ့်သည်။
ကိုယ်တိုင် ကြုံတွေ့လိုက်ရသည့်အခါမှ လုယွမ်၏ စကားများကို သူမ ပို၍ နားလည်သွားရသည်။
"ကြိုက်ရင် အများကြီးစားကြ.. ငါ အများကြီး ချက်ထားတယ်" လုယွမ်က ရယ်မောကာ ပြောသည်။ အမှန်စင်စစ် ဤအရာမှာ သူ၏ အကောင်းဆုံး ဟင်းချက်လက်ရာပင် မဟုတ်သေးပေ။
အကယ်၍ ပိုမိုကောင်းမွန်သော ဆေးဖက်ဝင် အပင်များ ရှိပါက ထွက်လာမည့် အစားအစာမှာ ပို၍ပင် အရသာရှိဦးမည် ဖြစ်သည်။
ယခုအချိန်တွင် တောရိုင်းထဲတွင် ရှိနေရင်း.. မီးပုံဘေးတွင် ထိုင်ကာ.. အရသာရှိသော အစားအစာများကို စားရင်း.. ကောင်းကင်ယံရှိ ကြယ်ပွင့်များကို ကြည့်ရှုနေရသည့် ခံစားချက်မှာ တကယ့်ကို လန်းဆန်းလှသည်။ ၎င်းမှာ စခန်းချ ခရီးသွားနေရသလိုမျိုးပင်။
ဗိုက်ပြည့်အောင် စားသောက်ပြီးနောက် သုံးဦးစလုံးမှာ အလွန်ပင် ကျေနပ်နှစ်သိမ့်သော အမူအရာများ ရှိနေကြသည်။
"ငါ မန္တန်အစီအရင်တစ်ခု တည်ဆောက်ထားတယ်.. ဒါကြောင့် ဒီည စိတ်ချလက်ချ နားကြတော့" မန္တန်အစီအရင် တည်ဆောက်ပြီးနောက် လုယွမ်က ကြေညာလိုက်သည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာအစ်ကို" ဝမ်ရှီရှီနှင့် ရွှီဟို့က သူ့ကို ကျေးဇူးတင်ကြသည်။
ထို့နောက် ထိုနှစ်ဦးသည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ ကျင့်ကြံခြင်းကို ချက်ချင်း စတင်ကြတော့သည်။ ပတ်ပတ်လည်ရှိ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ ထိုနှစ်ဦးဆီသို့ လျင်မြန်စွာ တိုးဝင်လာပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စုပ်ယူ သန့်စင်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
တစ်ဖက်တွင်မူ လုယွမ်သည် ထိုင်ခုံရှည်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းရင်း ကြယ်ပွင့် စုံလင်လှသော ကောင်းကင်ယံကြီးကို ငေးကြည့်ကာ ကျေနပ်နှစ်သိမ့်မှု အပြည့်ဖြင့် ထိုအချိန်လေးကို အေးချမ်းစွာ ခံစားနေတော့သည်။