အခန်း (၈၉) - ရဲတိုက်

ယခင်က စည်ကားခဲ့သည့် နယ်မြေများသည် ယခုအခါ သွေးရောင်လွှမ်းနေသော လမ်းမများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး တောက်လောင်နေသည့် မီးလျှံများက ဟစ်အော်သံများနှင့် ကျိန်ဆဲသံများကို ပြန်လည် ထင်ဟပ်နေသည်။ နှစ်ပေါင်း ၇၀ ကြာ ငြိမ်းချမ်းခဲ့သည့် ဆိပ်ကမ်းတွင် ပင်လယ်ဓားမြများ၏ ရိုင်းစိုင်းသော ရယ်မောသံများ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ ကုန်းပေါ်သို့ တက်လာပြီးနောက် ရွေးချယ်ခံရသော ပင်လယ်ဓားမြများမှာ စည်းကမ်းမဲ့စွာဖြင့် အုပ်စုလိုက် ရပ်နေကြသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာတွင် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်နေပြီး လှုပ်ရှားချင်စိတ်များ ပြင်းပြနေသည်။ အကယ်၍သာ ‘အမာရွတ် ဟယ်ရီ’၏ အာဏာနှင့် ရှီယန်၏ ရက်စက်သော နည်းလမ်းများသာ မရှိပါက သူတို့သည် ချက်ချင်းပင် တစ်နေရာရာသို့ ပြေးဝင်ပြီး ကိုယ်ပိုင် ပစ္စည်းများကို လုယက်ကြပေလိမ့်မည်။

ဆဲဆိုသံများနှင့် အမိန့်ပေးသံများအပြီးတွင် ‘ဘဲလ် အန် မတ်ဂ်’ မှ ပင်လယ်ဓားမြများသည် တော်ကျူဂါရဲတိုက်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ဦးတည်သွားကြသည်။ သူတို့၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ ရဲတိုက်အတွင်း၌ ရှိသည်ဟု သတင်းထွက်နေသော ‘တောင်ပုံရာပုံ’ ရတနာများပင် ဖြစ်သည်။ ခရီးစဉ်အတွင်း သူတို့သည် နွေးထွေးနေဆဲဖြစ်သော အလောင်းများစွာကို နင်းခြေသွားကြသည်။ သွေးနှင့် မီးခိုးငွေ့များကြားမှ တိုက်ပွဲ၏ အနံ့အသက်များကို ရှူရှိုက်နိုင်ဆဲဖြစ်သဖြင့် ဝါရင့်ပင်လယ်ဓားမြများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားကာ သူတို့၏ လက်နက်များကို မြှောက်၍ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ ဤသို့သော စိတ်ပျက်ဖွယ် မြင်ကွင်းမျိုးကို တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးသေးသည့် ရှီယန်မှာ အနည်းငယ် အာရုံလွင့်သွားသော်လည်း သူ၏ စိတ်ခံစားချက်ကို ချက်ချင်း ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး အနီးရှိ ပင်လယ်ဓားမြများကို အရှိန်မြှင့်ရန် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူတို့၏ လမ်းတွင် ပိတ်ဆို့နေသူမှန်သမျှကို တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ သတ်ဖြတ်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်! ဤကဲ့သို့သော ရိုင်းစိုင်းသည့် လုပ်ရပ်မျိုးမှာ ပုံမှန်ဆိုလျှင် ကပ်ဆိုးကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သော်လည်း၊ ယခုကဲ့သို့ ဥပဒေမဲ့ပြီး ရှုပ်ထွေးနေသည့် ဆိပ်ကမ်းတွင်မူ ကြီးမားသော အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ဖြစ်စေသည်။

"ကြည့်စမ်း!" ရှေ့ဆုံးမှ ပင်လယ်ဓားမြတစ်ဦးက အဝတ်စလေးတစ်စကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။ "ဒါ လူအိုဘူကီ ရဲ့ အဝတ်ပဲ၊ သူတို့ ရဲတိုက်ကိုသွားဖို့ ဒီလမ်းကိုပဲ သုံးထားတာ ဖြစ်ရမယ်။"

ရှီယန်သည် ထိုအဝတ်စကို လက်ခံယူလိုက်သည်။ အဝတ်၏ ကြမ်းတမ်းသော မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် သွေးစွန်းမနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး မျက်လုံးအိမ်များ ကျုံ့ဝင်သွားကာ အသံကို မြှင့်၍ အော်လိုက်သည်။

"မြန်မြန်လုပ်ကြ! အိုဘူကီ တစ်ယောက် ရတနာတွေတွေ့လို့ စိတ်လှုပ်ရှားပြီး သူ့ခေါင်းပေါင်းကိုတောင် လွှင့်ပစ်ခဲ့တာပဲ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အပေါင်းအပါတွေက ရတနာတွေကို ရွှေ့ဖို့ ကျွန်တော်တို့ကို စောင့်နေကြတယ်!"

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပင်လယ်ဓားမြများ၏ သွေးများ ဆူပွက်လာပြီး သူတို့၏ ဓားမြှောင်များကို မြှောက်၍ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ ခြေလှမ်းများကို အရှိန်မြှင့်ကာ ပြေးသွားကြသည်။ အမှန်တကယ်တွင် ‘အမာရွတ် ဟယ်ရီ’ လည်း ထိုအဝတ်စကို ကြည့်လိုသော်လည်း ရှီယန်မှာ လူအုပ်ကြီးကို ဦးဆောင်၍ ရှေ့သို့ ပြေးသွားနှင့်ပြီ ဖြစ်သည်။ ဟယ်ရီ၏ ခေါင်းထဲတွင် အရိုးများ ကျိုးကျမတတ် နာကျင်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူသည် ရမ်အရက်ပုလင်းကို ဆွဲယူပြီး နာကျင်မှုကို သက်သာစေရန် အငမ်းမရ သောက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ထိုနာကျင်မှုကို သည်းခံကာ ကျန်သူများနှင့် လိုက်ပါသွားသည်။

ပင်လယ်ဓားမြအဖွဲ့ ရဲတိုက်ဝင်ပေါက်သို့ ရောက်သည့်အခါ ဤခမ်းနားကြီးကျယ်သော ရဲတိုက်ကြီးမှာ လုံးဝ မှောင်မိုက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ စွန့်ပစ်ခံထားရသကဲ့သို့ သေမင်းကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်နေသည်။ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်မှာ ကြောက်စရာကောင်းသော အရိပ်များ၊ ပင့်ကူအိမ်များနှင့် မီးရောင်မှိန်မှိန်လေးများသာ ရှိတော့သည်။ ရဲတိုက်၏ အဓိကတံခါးကြီးမှာ ပွင့်လျက်ရှိပြီး အတွင်းဘက်တွင်မူ အစာကို စောင့်ဆိုင်းနေသော သားရဲကြီးကဲ့သို့ အမည်းရောင် အမှောင်ထုသာ ရှိနေသည်။ ရှေ့ဆုံးမှ ရောက်သွားသော တပ်ဖွဲ့မှာ လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်! ထိုသို့ ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းကြောင့် ပင်လယ်ဓားမြများ ငြိမ်ကျသွားသည်။ သူတို့၏ မီးတုတ်သံများသာ ကြားနေရပြီး တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်ကာ အားမလိုအားမရ ဖြစ်နေကြသည်။ အချို့မှာ ကြောက်ရွံ့လာကြသည်။ သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ကာကွယ်ရေးများ တင်းကျပ်နေမည် သို့မဟုတ် ရှုပ်ထွေးနေမည်ဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း ဤသို့သော ထူးဆန်းသည့် အခြေအနေမျိုးကို မကြုံဖူးကြပေ။

ယခုအချိန်သည် ရှီယန် ဆုံးဖြတ်ချက်ချရမည့် အချိန်ဖြစ်သည်။ သူသည် ဟယ်ရီ၏ ဘေးသို့ လျှောက်သွားပြီး အသံကို လျှော့၍ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါ ရန်သူတွေရဲ့ လှည့်ကွက်တစ်ခုပဲ ဖြစ်ရမယ်။"

‘အမာရွတ် ဟယ်ရီ’ က အသံကို လျှော့၍ မေးသည်။ "ဘာလို့ အဲဒီလို ပြောရတာလဲ?"

ရှီယန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။ "ကျွန်တော့်ရဲ့ အရင် အခြေအနေအရဆိုရင် ဖော့ကီ အိမ်ရှေ့မင်းသားငယ်က ‘ဘလက် ပုလဲ’ ကို ဦးဆောင်တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်။ ဒါက သူ အဲဒီ တိုက်ခိုက်မှုအတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ဖို့ အချိန် အလုံအလောက် ရှိခဲ့တယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲ။ လက်ရှိမှာ ဖော့ကီ အိမ်ရှေ့မင်းသားငယ်ရဲ့ အဓိကတပ်ဖွဲ့တွေက ‘ဘလက် ပုလဲ’ ပေါ်မှာ ရှိနေပြီး ရဲတိုက်ကို စောင့်တဲ့သူ အရေအတွက်က နည်းနည်းလေးပဲ ရှိမယ်။ ဒါကြောင့် သူ ဒီလို အောက်လမ်းနည်းတွေကို သုံးရတာပေါ့။ ရန်သူတွေ ရဲတိုက်ထဲဝင်ပြီး အုပ်စုကွဲသွားတဲ့အခါ သူက တပ်ဖွဲ့တွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း သုတ်သင်ပစ်မှာပဲ။ မဟုတ်ရင် ရဲတိုက်တံခါးကို ပိတ်ပြီး ရန်သူတွေကို ပြန်တိုက်တာက ပိုမကောင်းဘူးလား?"

"ဒါဆို ရှာအာ နဲ့ တခြားသူတွေကော?" ဟယ်ရီက ပြန်မေးသည်။

ရှီယန်က ပြတ်သားစွာ အသံမြှင့်လိုက်သည်။ "သူတို့ ရဲတိုက်ထဲဝင်ပြီး ရတနာရှာဖို့ အုပ်စုကွဲသွားပြီလို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်။ သူတို့ အထဲမှာ ပိတ်မိနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ကျွန်တော်တို့သာ ချက်ချင်း ဝင်သွားရင် သူတို့ကို ကယ်ဖို့ အချိန်မီနိုင်သေးတယ်!"

လက်ရှိတွင် ရှီယန်မှာ ဦးဆောင်သူဖြစ်ပြီး ‘အမာရွတ် ဟယ်ရီ’ မှာ စောင့်ကြည့်သူသာ ဖြစ်သည်။ သူ တစ်ခုခု လွဲနေသည်ဟု ခံစားရသော်လည်း အဆက်မပြတ် နာကျင်နေသော ခေါင်းဒဏ်ရာကြောင့် ရှီယန်ကို ငြင်းဆန်ဖို့ အကြောင်းပြချက် မရှာနိုင်တော့ပေ။ ထို့အပြင် ရှီယန်က သူ့၏ တွက်ချက်မှုများကို ပင်လယ်ဓားမြများရှေ့တွင် ကြေညာလိုက်ပြီ ဖြစ်ရာ သံသယရှိသူများပင်လျှင် ကိုယ့်ရင်ထဲတွင်သာ သိမ်းထားရတော့သည်။ ထို့နောက် ရှီယန်သည် ပင်လယ်ဓားမြများကို အုပ်စု ၆ ခု ခွဲလိုက်သည်။ တစ်အုပ်စုတွင် ပင်လယ်ဓားမြ အနည်းဆုံး ၂၀ ပါဝင်သည်။ အုပ်စုတိုင်းတွင် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မျှတအောင် ခွဲဝေပေးထားပြီး မည်သူမျှ ကန့်ကွက်စရာ မရှိပေ။ ထို့နောက် ရတနာများ၏ ဆွဲဆောင်မှုဖြင့် စိတ်ဓာတ်မြှင့်တင်ပေးကာ ရဲတိုက်၏ အမှောင်ထုထဲသို့ ဦးဆောင်ဝင်သွားသည်။

ရှီယန်က "ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့" ဟူသော နည်းလမ်းကို သုံးလိုက်သဖြင့် ‘အမာရွတ် ဟယ်ရီ’ မှာလည်း နောက်ကျကျန်ရစ်ရန် ရှက်နေမိကာ အခြားအုပ်စုကို ဦးဆောင်၍ ရဲတိုက်ထဲသို့ ဝင်သွားသည်။ ခေါင်းဆောင်များက အတုယူစရာ ပြသနေသောအခါ ကျန်ပင်လယ်ဓားမြများမှာ မည်သို့ပြောနိုင်မည်နည်း? ထို့အပြင် အင်အားဖြည့်တင်းပေးလိုက်သဖြင့် သူတို့၏ သတ္တိများ တက်ကြွလာပြီး အော်ဟစ်ကာ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ကြသည်။

သူတို့၏ အစီအစဉ်အရ လမ်းဆုံရောက်တိုင်း အုပ်စုငယ်များအဖြစ် ကွဲ၍ ရှာဖွေကြသည်။ အလွန်မြန်ဆန်စွာပင် တော်ကျူဂါ ရဲတိုက်ကြီးသည် အုပ်စု ၆ ခုကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားအောင် ဝါးမြိုလိုက်သည်။ အုပ်စုငယ်များအဖြစ် ကွဲသွားပြီးနောက် ရှီယန်သည် သူ၏အဖွဲ့ကို ရှေ့ဆုံးမှ ဆက်လက်ဦးဆောင်နေသည်။ သို့သော် သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လုံခြုံသည်ဟု သတ်မှတ်ထားသကဲ့သို့ အလွန်ပင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရှိနေသည်။ သတိထားနေခြင်း လုံးဝမရှိပေ။ ထို့အပြင် ရှီယန်၏ ဂုဏ်သတင်းမှာလည်း ပင်လယ်ဓားမြများကြားတွင် နိမ့်ကျသည်မဟုတ်သဖြင့် သူ့နောက်မှ ပင်လယ်ဓားမြများမှာ တိတ်ဆိတ်စွာပင် လိုက်ပါလာကြသည်။

အစပိုင်းတွင် ဤတိတ်ဆိတ်မှုမှာ အလွန်ပင် လေးလံနေသည်။ ရဲတိုက်အတွင်းရှိ ပရိဘောဂများမှာ ခမ်းနားလှပြီး မီးတုတ်ရောင်အောက်တွင် မြေပြင်ပေါ်၌ ရှိသော ကော်ဇောပျော့များကို မြင်နေရသည်။ ဒီဇိုင်းမှာ အလွန်လက်ရာမြောက်ပြီး ပျော့ပျောင်းမှုက ပင်လယ်ဓားမြများကို အတွေ့အကြုံသစ်တစ်ခု ပေးနေသည်။ သို့သော် ရွှေရောင် ဖယောင်းတိုင်ခုံများ သို့မဟုတ် အသုံးအဆောင်များမှာမူ ပျောက်ဆုံးနေသည်။ ၎င်းမှာ ရှီယန်၏ ကောက်ချက်အတိုင်း ပိုင်ရှင်များက ကြိုတင်ဝှက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် ရှေ့ဆုံးမှ ပင်လယ်ဓားမြတစ်ဦး ရပ်လိုက်သည်။ သူသည် ဓားလက်ကိုင်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ နောက်သို့လှည့်၍ အရေးတကြီး အော်လိုက်သည်။

"သတိထားကြ! ငါ သွေးနံ့ရနေတယ်!"

အခြားသူများမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး လေထဲတွင် ပျံ့လွင့်နေသော သွေးနံ့ကို ချက်ချင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။ ဤရက်စက်သော လူဆိုးများအတွက်မူ ဤအနံ့မှာ အလွန်ပင် ရင်းနှီးနေသည်။ လေထုမှာ တင်းမာသွားပြီး ပင်လယ်ဓားမြအချို့က လက်နက်များကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကြသည်။ ရှီယန်သည် မီးတုတ်ကို မြေပြင်နှင့် နီးကပ်စွာ ထားလိုက်ရာ ထူထဲပျော့ပျောင်းသော ကော်ဇောပေါ်တွင် အညိုရောင် သွေးစွန်းအစက်အပြောက်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုသွေးစွန်းရာကို လိုက်သွားရင်း သူတို့သည် ခိုင်မာသော ကျောက်တုံးနံရံတစ်ခုရှေ့တွင် ရပ်တန့်သွားကြသည်။

"ဒါ လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းပဲ!" ပင်လယ်ဓားမြတစ်ဦးက တုန်ယင်သောအသံဖြင့် ပြောသည်။

ဤသွေးစွန်းရာမှာ ကျောက်တုံးနံရံရှေ့တွင် အကွေ့တစ်ခုလုပ်ပြီး ပြတ်တောက်သွားသည်။ ဒဏ်ရာရထားသူမှာ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားစရာ အကြောင်းမရှိပေ။ တစ်ခုတည်းသော ရှင်းပြချက်မှာ သူသည် လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းထဲသို့ ထွက်ပြေးသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ သွေးစွန်းရာကို မလိုက်လျှင် ဤမျှ ခိုင်မာသော နံရံကြီးနောက်တွင် လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်း ရှိသည်ဟု မည်သူက ထင်မည်နည်း? ဤသဲလွန်စကို သိသွားပြီးနောက် ပင်လယ်ဓားမြများမှာ အရိပ်အယောင်တစ်ခုခုကို ရှာဖွေရန် ပြေးလွှားနေကြသည်။ ဝါရင့်ပင်လယ်ဓားမြများမှာ ဤနယ်ပယ်တွင် ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြရာ ကော်ဇောအောက်ရှိ လက်တံတစ်ခုကို ချက်ချင်း ရှာတွေ့သွားကြသည်။ ပင်လယ်ဓားမြနှစ်ဦးမှာ အင်အားအကုန်သုံး၍ ထိုလက်တံကို ဆွဲလိုက်ရာ နံရံထဲမှ ခြောက်သွေ့သော စက်သံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် ကျောက်တုံးနံရံကြီး တုန်ခါသွားပြီး တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာကာ လျှို့ဝှက်သော လမ်းကြောင်းငယ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

မီးတုတ်ရောင်အောက်တွင် လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်း၏ ကြမ်းပြင်ပေါ်၌ အဖိုးတန်ပစ္စည်းများ ပြန့်ကျဲနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ပင်လယ်ဓားမြများ၏ အသက်ရှူသံမှာ ပြင်းထန်လာသည်။ ရွှေဒင်္ဂါးပြားများ၊ လှပသော အသုံးအဆောင်များနှင့် ပိုးထည်များမှာ ပြန့်ကျဲနေသည်။ ၎င်းမှာ အချိန်အလုံအလောက်မရ၍ အလောတကြီး ရွှေ့ထားခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်။ ပင်လယ်ဓားမြများမှာ လောဘတက်ကာ ထိုရတနာများဆီသို့ ခုန်အုပ်လိုက်ကြသည်။

ရှီယန် တစ်ဦးတည်းသာ မီးတုတ်ကို မြှောက်လျက် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေသည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ထူးဆန်းနေပြီး သနားဂရုဏာသက်ဟန်နှင့် စိတ်သက်သာရာရဟန် ပေါင်းစပ်နေသည်။ ထို့နောက် သူသည် မီးတုတ်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်ပြီး အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ လက်ျာပခုံးကို သုံး၍ ဘေးရှိ လျှောတံခါးဝင်းဒိုးကို အားပြင်းစွာ တိုက်လိုက်သည်! ဝင်းဒိုး၏ သံချေးတက်နေသော ပတ္တာများမှာ အင်အားကြီးမားစွာ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ကျိုးကျသွားသည်။ အရောင်စုံ ဖန်သားများမှာလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကွဲကြေသွားပြီး အပိုင်းအစများမှာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ လွင့်စဉ်သွားသည်။

ရှီယန်သည် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ရဲတိုက်ထဲမှ ခုန်ထွက်လိုက်သည်။ သူသည် ဒူးကိုကွေးကာ ဝမ်းဗိုက်ကို ဆွဲတင်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ သူ၏ ခြေဖဝါးမှာ အရင်ဆုံး မြေပြင်ကို ထိပြီးနောက် ခြေဖနောင့်သို့ ဆက်သွားသည်။ မြေပြင်ကို ထိသည်နှင့် သူ၏ ကိုယ်အလေးချိန်ကို ရှေ့သို့ ပြောင်းလိုက်ပြီး အင်အားကို ရှေ့သို့ ညွှန်လိုက်သည်။ ရှီယန်သည် ခြေဖဝါးမှ တံတောင်ဆစ်အထိ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ မျက်နှာပြင်သက်သက်သာ ဖြစ်သဖြင့် ရှေ့သို့ ၅-၆ ကြိမ် လိမ့်သွားသည်။ ထို့နောက် မြေပြင်မှနေ၍ တည်ငြိမ်စွာ ထလာသည်။ သူသည် တတိယထပ်မှ ပြုတ်ကျသော်လည်း သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှုကြောင့် ပေါ့ပါးသော ဒဏ်ရာသာ ရရှိသည်။ သူ၏ ကျန်းမာရေး အမှတ် လေးပုံတစ်ပုံပင် မလျော့သွားပေ။ လက်ရှိတွင် သူသည် တိုက်ပွဲဝင်နေခြင်း မဟုတ်သဖြင့် ၅ မိနစ်အတွင်း ကျန်းမာရေး အမှတ်မှာ အလိုအလျောက် ပြည့်သွားပေလိမ့်မည်။

ရှီယန်သည် ယခင်က တစ်ပိုင်းတစ်စဖြစ်နေသော ခေါင်းပေါင်းကို ထုတ်ယူကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဒါ ထောင်ချောက်မှန်း ကျွန်တော် သိထားပေမဲ့ မင်းတို့ကို ကျွန်တော် ခေါ်လာမိတယ်"