အခန်း (၈၅) - အမျက်ဒေါသ

ကပ္ပတိန် ဂျက် စပဲရိုးသည် ရှီယန်ကို မိမိအဖွဲ့ထဲသို့ မသွတ်သွင်းနိုင်ခဲ့သည့်အတွက် အတော်လေး စိတ်ပျက်သွားသော်လည်း၊ ရှီယန်၏ တုံ့ဆိုင်းမှုများနောက်ကွယ်မှ ပြင်းပြသော အလိုဆန္ဒကို သူ သတိထားမိလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ရယ်မောကာ စကားလမ်းကြောင်းကို အမျိုးသမီးများအကြောင်းသို့ ပြောင်းလိုက်သည်။ ဤအကြောင်းအရာမှာ သူ့အတွက် ကျွမ်းကျင်ရာနယ်ပယ် ဖြစ်သည်။ ရှီယန်က အဆင့်မြင့်အမျိုးသမီးများ၊ အထူးသဖြင့် တခြားသူ၏ဇနီးမယားများကို စိတ်ဝင်စားဟန် စကားလုံးအချို့ကို 'တိုက်ဆိုင်စွာ' ပြောလိုက်သည့်အခါ အနာဂတ်ကပ္ပတိန် ဂျက်၏မျက်လုံးများမှာ ဝါသနာတူသူကို တွေ့လိုက်ရသည့်အလား တောက်ပသွားတော့သည်။ ထို့နောက်တွင် သူတို့နှစ်ဦး၏ စကားပြောဆိုမှုမှာ ပိုမိုလိုက်ဖက်ညီလာသည်။

ဤသို့ စကားပြောဆိုရင်း ရှီယန်တစ်ယောက် ဂျက် စပဲရိုး သည် ပွေလီသောသူတစ်ဦး မဟုတ်ဘဲ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော ရှုထောင့်မှကြည့်လျှင် စိတ်ခံစားချက်ပြင်းထန်ပြီး အချစ်ကြီးသူတစ်ဦး ဖြစ်မှန်း သဘောပေါက်သွားသည်။ ဥပမာပေးရလျှင် ‘ထျန်လုံပါဘူ’ တရုတ်ကိုယ်ခံပညာဆိုင်ရာ ရုပ်ရှင်ကား) ထဲမှ တွမ်ယူ ၏ဖခင်နှင့် ဆင်တူသည်။ ထိုသို့သောသူများသည် အမျိုးသမီးများစွာကို ချစ်မြတ်နိုးတတ်ကြသော်လည်း တစ်ဦးချင်းစီအပေါ်ထားသည့် ခံစားချက်များမှာ အမှန်တကယ် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ချစ်ခြင်း၏ ပျော်ရွှင်မှုနှင့်အတူ ပြင်းထန်သော စိတ်ဒုက္ခများကိုပါ တစ်ပြိုင်နက် ခံစားရလေ့ရှိသည်။ ထို့အပြင် ဂျက် စပဲရိုး သည် စည်းမဲ့ကမ်းမဲ့ လူတစ်ယောက်မဟုတ်သေးကြောင်း သူ၏စကားပြောဆိုမှုမှတစ်ဆင့် ပင်လယ်ဓားပြဘုရင်တစ်ဦး ဖြစ်လာလိုသည့် ကြီးမားသောရည်မှန်းချက်ကို အရိပ်အမြွက် မြင်တွေ့နိုင်သည်။

သူတို့၏ စကားပြောဆိုမှု အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေချိန်တွင် ရိုးသားသော မစ္စတာ ဂျိုရှာမီးသည် လှေကားထစ်များကို ခပ်သွက်သွက် တက်လာသည်။ သူက ရှီယန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ဂျက်၏နားထဲတွင် စကားအချို့ ပြောလိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ဂျက် စပဲရိုး သည် အမျိုးသမီးများ၏ မည်သည့်အစိတ်အပိုင်း (တင်ပါးလား၊ ရင်ဘတ်လား) က ပိုမိုဆွဲဆောင်မှုရှိသနည်းဆိုသည့်အကြောင်းကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ငြင်းခုံနေချိန်ဖြစ်သည်။ ဂျိုရှာမီး၏စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ သူသည် ပခုံးတွန့်ကာ နောင်တရစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဂျိုရှာမီး သတင်းဆိုး ယူလာတာကိုတော့ ဝန်ခံရမယ်။ 'ဘလက် ပုလဲ' မှာ ကိစ္စပေါ်နေလို့ ငါ ချက်ချင်း ပြန်ရဦးမယ်။ ဒီပျော်စရာကောင်းတဲ့ စကားဝိုင်းကို နောက်မှပဲ ဆက်ကြတာပေါ့။"

ရှီယန်က ပြုံး၍ အရက်ခွက်ကို မြှောက်ကာ - "မတော်တဆမှုဆိုတာ ကျွန်တော်တို့နဲ့ အမြဲကပ်ပါနေတာပဲလေ။ မလက်ကာ မှာ ကောင်မလေးတစ်ယောက်နဲ့ တွဲဖို့ စိတ်ကူးပေါက်တုန်းက သူလစဉ်လာနေတဲ့ရက်နဲ့ တိုးသွားသလောက်တော့ မဆိုးပါဘူးဗျာ။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဂျက် စပဲရိုး မှာ ခဏတာ ကြောင်သွားပြီးနောက် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရစွာ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ၏ ပင်လယ်ဓားပြဦးထုပ်ကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်ကာ ယဉ်ကျေးစွာ ဦးညွှတ်ပြီးနောက် ဘားဆိုင်မှ ထွက်ခွာသွားသည်။ ထိုမျှ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမူအရာသည် ရှီယန်ကဲ့သို့ အမျိုးသားတစ်ဦးကိုပင် စွဲငြိစေပြီး အမျိုးသမီးများအပေါ် မည်မျှလွှမ်းမိုးနိုင်မည်ကို ခန့်မှန်းရခက်လှသည်။

ဂျက် ထွက်ခွာသွားသည့် ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ရှီယန်သည် သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ သူ၏ 'အကဲခတ်ခြင်း' စွမ်းရည်ကို ထပ်မံ အသက်သွင်းလိုက်သည်။ စီးပွားရေးအရ အကျပ်အတည်း ဖြစ်နေသော်လည်း ကာရေဘီယံပင်လယ်ပြင်၏ နံပါတ် (၁) ဒဏ္ဍာရီလာ ဇာတ်ကောင်ကို အခွင့်အရေး ရတုန်း စူးစမ်းရန် လက်မလွှတ်နိုင်ခဲ့ပေ။ အထူးသဖြင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ပုဂ္ဂိုလ်၏ အခြေအနေမှာ 'စိမ်းသက်သူ' မှ 'မိတ်ဆွေ' သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ 'အကဲခတ်ခြင်း' စွမ်းရည်သည် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော အချက်အလက်များကို ရှာဖွေပေးနိုင်မည်မဟုတ်ပါလော။ 'အိပ်မက်ဆိုး အမှတ်အသား' မှ အကြောင်းကြားချက် ရောက်လာသည်။

ဂျက် စပဲရိုး

သင်္ဘော: ဒဏ္ဍာရီလာ ပင်လယ်ဓားပြသင်္ဘော - 'ဘလက် ပုလဲ'

ရာထူး: အရာရှိချုပ်

အရပ်: ?

ကိုယ်အလေးချိန်: ?

ခွန်အား: ? မှတ်

သွက်လက်ချက် : ? မှတ်

ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု : ? မှတ်

အကဲခတ်နိုင်စွမ်း : ? မှတ်

• ညှို့ဓာတ် : ၅၀ မှတ် (ဤတန်ဖိုးမှာ ဤကမ္ဘာ၏ အမြင့်ဆုံးကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်ရှိနေသည်)

ဉာဏ်ရည်: ? မှတ်

စိတ်ဓာတ်: ? မှတ်

အခြေခံကျွမ်းကျင်မှု: မသိရှိရ

အဆင့်မြင့်ကျွမ်းကျင်မှု: မသိရှိရ

တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း: မသိရှိရ

အဆင့် (၇) အထူးပါစစ်စွမ်းရည် :‘စစ်မှန်သော ကံကြမ္မာ’

အနှစ်ချုပ်: မသိရှိရ

ရှည်လျားသော စာရင်းဖြစ်သော်လည်း လက်တွေ့ကျသည့်အချက်မှာ နှစ်ချက်သာ ရှိသည်။ ပထမအချက်မှာ ဂျက် စပဲရိုး၏ ညှို့ဓာတ် ၅၀ ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် 'အိပ်မက်ဆိုးနယ်ပယ်'၏ အမြင့်ဆုံးကန့်သတ်ချက် ဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။ ဒုတိယအချက်မှာ သူ၏ အဆင့် (၇) ရှိသည့် 'စစ်မှန်သော ကံကြမ္မာ' စွမ်းရည်ဖြစ်သည်။

ဤအချက်အလက်များကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာကြည့်လျှင် -

က။ ဤကမ္ဘာ၏ ကန့်သတ်ချက်အရ လူတစ်ဦးချင်းစီ၏ စွမ်းရည်သည် အများဆုံး ၅၀ ထက် မကျော်လွန်နိုင်ပေ။

ခ။ ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးအတွက် ၅၀ ကျော်လွန်ခြင်းသည် အရေးကြီးသော မျဉ်းတစ်ကြောင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ဂ။ စွမ်းရည်အမျိုးမျိုးကို အဆင့် များအဖြစ် ခွဲခြားထားသည်။ အဆင့် (၁) သည် အနိမ့်ဆုံးဖြစ်ပြီး သူ၏စွမ်းရည်မှာ အလွန်သာမန်လွန်း၍ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ပင် မရှိခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ဃ။ ‘စစ်မှန်သော ကံကြမ္မာ’ သည် အလွန်ရှားပါးပြီး အစွမ်းထက်သော စွမ်းရည်ဖြစ်သည်။ ဇာတ်လိုက်သည် အန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်ခြင်း၊ ကံဆိုးခြင်းကို ကံကောင်းခြင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်းများကို ဤစွမ်းရည်ဖြင့်သာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အဆင့် (၇) ဖြစ်၍ အမြင့်ဆုံးစွမ်းရည်သည် အဆင့် (၉) ထက် ကျော်လွန်ရန် ခဲယဉ်းမည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။

င။ ဂျက် စပဲရိုး နှင့် တွေ့ဆုံမှုတွင် သူ၏စွမ်းအားများသည် ရှီယန်ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေသည်။ ရှီယန်နှင့် စကားပြောဖြစ်ခဲ့၍သာ ဤမျှ သိရှိရခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကပ္ပတိန် ဂျက် စပဲရိုး ကို ရန်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ရန်မှာ လုံးဝ ပညာရှိရာမကျပေ။

ထိုအချိန်တွင် ဘားတင်ဒါက ရှီယန်အတွက် အရက်တစ်ခွက် ထပ်ချပေးသည်။ ရွှေရောင်အရက်ထဲတွင် အမြှုပ်တစီစီ တက်နေကာ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်လှသည်။ ဤနေရာမှ ၄ ကီလိုမီတာအောက် မြေအောက်ထဲတွင် ပီဂန် ၏ ခွက်ထဲမှ အရည်သည် ဆူပွက်လာသည်။ ပီဂန်သည် အညိုရောင်ပုလင်းငယ်တစ်ခုကို ထုတ်ကာ အမှုန့်အချို့ကို ဖြူးလိုက်ရာ ခွက်ထဲမှ အရည်သည် ခရမ်းရောင်အမည်းရောင် မီးတောက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုမီးတောက်သည် မြေပြင်ကိုပင် အရည်ပျော်သွားစေပြီး ခြေနှစ်ဝက်ခန့် နက်သည့်တွင်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ထူးဆန်းသည်မှာ ထိုတွင်းအလယ်မှ အရိုးကို ထိမှန်စေမည့် အေးစက်စက် လေစီးကြောင်း ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။

ပီဂန်သည် အလောင်းကို ထိုတွင်းထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အစိမ်းရောင်ပုလင်းငယ်တစ်ခုမှ အရည်ကို ဖြူးကာ ဂါထာမန္တရားများ ရွတ်ဆိုလိုက်ရာ အလောင်း၏ အရေပြားပေါ်တွင် အလင်းဖျော့ဖျော့ တစ်ခု တောက်ပလာသည်။ ပီဂန်သည် အဖိုးတန် 'ခေါင်းကြီးငါးအိုကြီး' ၏ သွေးခြောက်များကို ပိုမိုဖြူးလိုက်ရာ အရိုးအလောင်း၏ အလယ်မှ ဝိညာဉ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

"ဆယ်လီ! ချစ်လှစွာသော ဆယ်လီ!!" ဖော့ကီ အိမ်ရှေ့မင်းသားငယ်သည် ထိုဝိညာဉ်ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ကာ အော်ဟစ်သည်။ ပီဂန်က တားမြစ်လိုက်သည်။ "အရှင်မင်းကြီး! ကျုပ်က ဝိညာဉ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း မရှိသေးပါဘူး၊ ဒါဟာ သူမရဲ့ ဝိညာဉ်အပြည့်အစုံ မဟုတ်ဘူး၊ သူမသေဆုံးခင်က မှတ်ဉာဏ်အပိုင်းအစလေးတွေသာ ဖြစ်တယ်။ ခန္ဓာကိုယ်က ပုပ်ပွနေပြီမို့ မှတ်ဉာဏ်တွေက ပြန့်ကျဲနေတာပါ။ အရှင်မင်းကြီး ဒီလို အတင်းအကျပ် လုပ်နေရင် ကျုပ်ရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေ အလကား ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်!"

ပီဂန်သည် ရေခွက်တစ်ခုထဲသို့ မှော်စွမ်းရည်ဖြင့် ဝိညာဉ်၏ မှတ်ဉာဏ်များကို စုစည်းလိုက်သည်။ ရေပြင်ပေါ်တွင် ပုံရိပ်များ ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် လေဒီ ဖော့ကီ ၏ နောက်ဆုံးအချိန်များ ဖြစ်သည်။ ဖော့ကီ အိမ်ရှေ့မင်းသားငယ်သည် ပုံရိပ်များကို စူးစိုက်ကြည့်နေရင်း သူ၏မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် နီရဲလာပြီးနောက် ပြာနှမ်းသွားသည်။

"ကတ်တီကာ! ဂျိုဗန်! ဂျက် စပဲရိုး!"

မှတ်ဉာဏ်ပုံရိပ်များကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် ဖော့ကီ အိမ်ရှေ့မင်းသားငယ်မှာ ရူးသွပ်လုမတတ် ဖြစ်သွားသည်။ သူ၏ ရင်ထဲမှ အသံမှာ "ဇွန်ဘီ!" ဟု အော်ဟစ်နေသည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းစာရင်းထဲသို့ ကတ်တီကာနှင့် ဂျက် စပဲရိုး တို့ကို ထည့်သွင်းလိုက်တော့သည်။