အခန်း (၈၄) - အမှန်တရားနှင့် လူအလိုက်ခံရခြင်း

ဒဏ္ဍာရီများအရ ၎င်းသည် ကော်တက်စ်၏ ရတနာများထဲတွင် ပထမဆုံးသော အဖိုးတန်ပြီး တန်ဖိုးအရှိဆုံး ပစ္စည်းဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ 'အဆုံးမဲ့ ရွှေအိတ်' ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ကော်တက်စ်၏ ရတနာများထဲတွင် ဒဏ္ဍာရီလာ နောက်ထပ်ပစ္စည်းတစ်ခုမှာ အသက်အရွယ်မရွေး နုပျိုစေနိုင်သည်ဟု သတင်းကြီးသော 'နုပျိုခြင်းစမ်းရေတွင်း' ဖြစ်သည်။ အန္တရာယ်နှင့် ရတနာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော 'ရတနာကျွန်း'ကို တတိယမြောက် ဒဏ္ဍာရီလာ ပစ္စည်းအဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြသည်။ သတင်းစကားများအရ အဆုံးမဲ့ ရွှေအိတ်သည် နေ့စဉ် ရွှေပမာဏ တစ်ခုကို အလိုလို ထုတ်လုပ်ပေးနိုင်ပြီး ၎င်းသည် ဓာတုဗေဒပညာ၏ အထွတ်အထိပ်ပင် ဖြစ်သည်! ဓာတုဗေဒပညာရှင် တစ်ယောက်မျှ ဤဆွဲဆောင်မှုကို ငြင်းပယ်နိုင်မည်မဟုတ်သလို၊ ဤဒဏ္ဍာရီလာ ရတနာကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် မည်သည့်ဓာတုဗေဒပညာရှင်မဆို ပီတိဖြာမှုကြောင့် တုန်ယင်သွားမိမည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။

"ငါ့ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးလိုက်ပါ။ ဒါဆိုရင် မင်းရဲ့ဆန္ဒလည်း ပြည့်ဝလိမ့်မယ်!"

ဖော့ကီ အိမ်ရှေ့မင်းသားငယ်၏ အသံသည် အခန်းတစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ၎င်းသည် အလွန်လေးနက်ပြီး ခြိမ်းခြောက်နေသည့် လေသံမျိုးဖြစ်သည်။ သို့သော် ဓာတုဗေဒပညာရှင် ပီဂန်သည် ၎င်းတို့ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ သူ၏ သေတ္တာကို အသည်းအသန် ဖွင့်လှစ်လိုက်သည်။ အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ ထိုသေတ္တာအတွင်းရှိ နေရာသည် အဆုံးမရှိကျယ်ဝန်းနေပုံရပြီး သူသည် စမ်းသပ်ခန်း ပလက်ဖောင်းကို အလျင်အမြန် စုစည်းလိုက်သည်။ အပေါ်တွင် မီးတောက်နေသော စပရစ်မီးအိမ်၊ ပုံစံမကျသော စမ်းသပ်ပြွန်များနှင့် စာအုပ်များ ပြန့်ကျဲနေသည်။ သူသည် ဓာတုဒြပ်ပေါင်းများကို အလျင်အမြန် ရောစပ်ပြီးနောက် စပရစ်မီးအိမ်၏ အပူချိန်ကို မြှင့်တင်လိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် အရောင်မဲ့ အရည်တစ်မျိုးကို စမ်းသပ်ပြွန်ထဲမှ အလောင်း၏ ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းသို့ လောင်းချလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် သေချာစွာ စစ်ဆေးရန် ရှေ့သို့ ကိုင်းညွှတ်လိုက်ပြီး ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး၏ လေသံဖြင့် ပထမဆုံးသော ကောက်ချက်ကို ချလိုက်သည်။

"သေဆုံးခင်မှာ သူမဟာ တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ အဓမ္မပြုကျင့်ခြင်းကို ခံခဲ့ရတယ်။"

ထိုစကားကို ပြောပြီးနောက် အခန်းအတွင်း ပဲ့တင်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအသံမှာ ရေခဲပြင်တစ်ခု ကွဲအက်သွားသည့်အလား ကြားလိုက်ရသည်။ ပီဂန်သည် အံ့အားသင့်စွာ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အခန်းအတွင်းရှိ အေးစက်သော လေထုမှာ အနည်းငယ် ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် သံသယမျက်လုံးများဖြင့် ဝေ့ကြည့်ပြီးနောက် အလောင်းထံသို့ အာရုံပြန်စိုက်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ဖော့ကီ အိမ်ရှေ့မင်းသားငယ်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို ခုခံနေရသည့်အလား ရုန်းကန်ပြောဆိုလိုက်သည်။

"သေချာရဲ့လား?"

ကျွမ်းကျင်သူတို့၏ အစဉ်အလာအတိုင်း မိမိ၏ ပညာရပ်ကို သံသယဝင်လာသည့်အခါ ပီဂန်သည် ဒေါသထွက်စွာ အသံကို မြှင့်လိုက်သည်။ "အရှင်မင်းကြီး! ကျုပ်ဟာ ရီယာမြက် အနှစ်နဲ့ ပြည်ကြီးငါး မှင်ရည်ကို ရောစပ်ပြီး ရလာတဲ့ ဓာတ်ပြုပစ္စည်းကို သုံးထားတာပါ။ ဒီဓာတ်ပြုပစ္စည်းက အမျိုးသားတွေအတွက် အကျိုးရှိရုံတင်မကဘဲ တခြား မသိသေးတဲ့ ဂုဏ်သတ္တိလည်း ရှိပါတယ်။ ဒါဟာ အမျိုးသားတစ်ဦးရဲ့ သုက်ရည်နဲ့ ထိတွေ့မိတဲ့အခါ အနီရောင်ပြောင်းသွားတာပါ။ သူမရဲ့ အဲဒီနေရာကို ကြည့်လိုက်ပါ!"

ဖော့ကီ အိမ်ရှေ့မင်းသားငယ်သည် ခေါင်းကို စောင်းကြည့်လိုက်ပြီး ခဏအကြာတွင် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "သေဆုံးရတဲ့ အကြောင်းရင်းကရော?"

ပီဂန်သည် မျက်ခုံးပင့်ကာ စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် လက်အိတ်ကို ဝတ်ဆင်ကာ အလောင်းကို စမ်းသပ်၍ အဖြေပေးလိုက်သည်။ "ထင်ရှားတဲ့ ဒဏ်ရာ မရှိပါဘူး၊ လည်ပင်းညှစ်ခံရတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ အို၊ သူမရဲ့ လည်ပင်းရိုးကို ကြည့်လိုက်ပါ! သာမန်လူတစ်ယောက် သေဆုံးတဲ့အခါ ဒီလိုအနေအထားမျိုး မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ သူမကို လည်ပင်းညှစ်ပြီး သတ်လိုက်တာ ဒါမှမဟုတ် လူသတ်သမားက သူမရဲ့ လည်ပင်းကို အားနဲ့လိမ်ချိုးလိုက်တာ ဖြစ်ရမယ်!"

"အို၊ ခဏလေး။" ပီဂန်သည် အလောင်းကို ဆက်လက်ရှာဖွေရင်း သူမ၏ လက်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။ လက်ဝါးထဲမှ အပိုင်းအစဖြစ်နေသော လည်ဆွဲတစ်ခုသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး သတ္တုချင်း တိုက်မိသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ "သူမဟာ သေဆုံးခါနီးမှာ ဒါကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့ပုံရတယ်။ ဒီမိန်းမပျိုလေးအတွက် အရေးကြီးတဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်မယ်ထင်တယ်။ သူမရဲ့ မိသားစုဆီက အမှတ်တရပစ္စည်းများလား?"

ဖော့ကီ အိမ်ရှေ့မင်းသားငယ်သည် ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ရှေ့သို့တိုးလာကာ လည်ဆွဲကို လုယူလိုက်ပြီး မျက်လုံးအဆင့်ထိ မြှောက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏အသံသည် လိုဏ်ဂူတစ်ခုအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်နေသော မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ! ဒါဟာ တန်ဖိုးမရှိတဲ့ ကြေးဝါလည်ဆွဲပဲ။ သူမရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အသုံးအဆောင်တွေက ဒါထက် ပိုကောင်းရမယ်! မှတ်မိပြီ၊ သူမရဲ့ လက်ချောင်းမှာ ရွှေပုလဲလက်စွပ် တစ်ကွင်း စွပ်ထားရမယ်! အဲဒါဟာ ကာရေဘီယံပင်လယ်ထဲမှာ တစ်ခုတည်းသော ရတနာပါ။ မင်း တွေ့ခဲ့လား?"

"တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျုပ် တွေ့ခဲ့တာကတော့ ဒီလည်ဆွဲတစ်ခုပဲ ရှိပါတယ်။" ပီဂန် က အေးဆေးစွာ ဆက်ပြောသည်။ "ဒီကိစ္စ ရှင်းသွားပါပြီ။ ဒီအမျိုးသမီးရဲ့ တန်ဖိုးကြီး အသုံးအဆောင်က လောဘကြီးတဲ့ လူမိုက်တစ်ယောက်ရဲ့ မျက်စိကျခြင်းကို ခံလိုက်ရတာပါ။ အဓမ္မပြုကျင့်ပြီးနောက် သူမကို ရက်စက်စွာ သတ်ဖြတ်လိုက်တာ ဖြစ်မယ်။ သူမမသေခင်မှာ ရုန်းကန်ရင်း လူသတ်သမားရဲ့ လည်ဆွဲကို ဆွဲဖြုတ်ပြီး တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့တာပဲ။"

"သူ့ကို ရှာပေးစမ်း!" ဖော့ကီ အိမ်ရှေ့မင်းသားငယ်သည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏အသံကြောင့် ပတ်ပတ်လည်ရှိ ရေခဲနံရံများပင် တုန်ခါသွားသည်။ "သူ့ကို ရှာပေး! ချက်ချင်းပဲ!"

"စိတ်လျှော့ပါ၊ စိတ်လျှော့ပါ၊ စိတ်လျှော့ပါ!" ပီဂန်က အမြန်ပြန်ပြောလိုက်သည်။ သူ ကြောက်နေတာမဟုတ်ဘဲ ဖော့ကီ အိမ်ရှေ့မင်းသားငယ်၏ ဘယ်ဘက်လက်က အိတ်ကို အလွန်တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသည်ကို မြင်နေရ၍ ဖြစ်သည်။ ထို 'အဆုံးမဲ့ ရွှေအိတ်'သည် ဓာတုဗေဒပညာရှင် တစ်ဦးအတွက် အကြီးမားဆုံးသော ရတနာဖြစ်သည်။ သူသည် စိတ်ချယုံကြည်စေရန် လေသံဖြင့် ဆက်ပြောသည်။ "ကျုပ် သူ့ကို သေချာပေါက် ရှာပေးပါ့မယ်။ ကျုပ်ကို (၁၀) မိနစ်လောက်ပဲ အချိန်ပေးပါ! အရင်ဆုံး 'အဆုံးမဲ့ ရွှေအိတ်' ကို လွှတ်ပေးပါ။ အရှင်မင်းကြီး အဲဒီလောက် အားနဲ့ ဆုပ်ကိုင်ထားတော့ ကျုပ်ရဲ့ နှလုံးသားတွေ တုန်ယင်လာပြီ၊ ဒါဟာ ကျုပ်ရဲ့ အလုပ်ကို ထိခိုက်စေတယ်။"

ဖော့ကီ အိမ်ရှေ့မင်းသားငယ်သည် နှာခေါင်းရှုံ့ကာ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ဒေါသကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ ပီဂန်သည် သူ၏ သေတ္တာထဲမှ ခွက်တစ်လုံးကို ထုတ်ကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် မီးဖိုပုံစံ ပြုလုပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အရည်တစ်မျိုးဖြင့် ခွက်ထဲသို့ ဖြည့်ပြီး မီးဖိုပေါ် တင်လိုက်သည်။ မီးတောက်များက ခွက်၏ အောက်ခြေကို လျှာဖြင့် လျက်နေသည့်အလား တောက်ပသော အဝါရောင်မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထင်းခြောက်များက မီးထဲတွင် တဖျပ်ဖျပ်မြည်ကာ လောင်ကျွမ်းနေပြီး၊ အစေးများမှ ထွက်လာသော မီးခိုးငွေ့များသည် ဓာတုဗေဒ အနံ့ဆိုးများနှင့် ရောနှောသွားသည်။ ထူးဆန်းသော ခံစားချက်ကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီးနောက် အရာအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။ ပီဂန်သည် ခွက်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ အောက်မှ မီးတောက်များ အလွန်ပြင်းထန်နေသော်လည်း အရည်သည် မလှုပ်ရှားဘဲ တောင့်တင်းနေသည်။ ဖော့ကီ အိမ်ရှေ့မင်းသားငယ်သည် ထောင်ချောက်ထဲမှ သားရဲကဲ့သို့ စိတ်မရှည်စွာ လမ်းလျှောက်နေပြီး အဆုံးမရှိသော စောင့်ဆိုင်းခြင်းထဲသို့ နစ်မြုပ်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှီယန်သည် တော်ကျူဂါ ရဲတိုက်နှင့် အနီးဆုံး ဘားဆိုင်တစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ သူ၏ ယခင်အစီအစဉ်တွင် ကွက်လပ်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည့်အတွက် သင်္ဘောပေါ်မှာ ဆက်နေလျှင် နောက်ယောင်ခံလိုက်သူများ၏ ပိုက်ကွန်ထဲသို့ အလွယ်တကူ ကျရောက်သွားမည့်အလား ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် တော်ကျူဂါ ဆိပ်ကမ်းသည် အရွယ်အစား သာမန်မျှသာ ဖြစ်ပြီး ဒေသအချို့ ပိတ်ထားခြင်းမျိုး မရှိသည့်အတွက် လူတစ်ယောက်ကို ခဏတာ ပုန်းခိုရန်မှာ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်။ ရှီယန် သည် ဘားဆိုင်၏ ဒုတိယထပ် လမ်းဘေးနှင့် ကပ်လျက်ရှိသော နေရာတစ်ခုတွင် နေရာယူလိုက်သည်။ ဤအတွက် သူသည် ပေါင် (၁) ပေါင် ထပ်မံပေးလိုက်ရသော်လည်း၊ ဤနေရာမှနေ၍ တော်ကျူဂါ ရဲတိုက်အနီးအနားမှ လှုပ်ရှားမှုများကို အေးဆေး စောင့်ကြည့်နိုင်သည်။ ကင်းလှည့်အစောင့်များ ပုရွက်ဆိတ်များလို အစုလိုက်အပြုံလိုက် ထွက်လာသည်ကို မြင်သည်နှင့် ကျွန်း၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ချက်ချင်း ထွက်ပြေးရန် စီစဉ်ထားသည်။ ခရစ်တို့၏ အဖွဲ့က သက်သေပြခဲ့သည့်အတိုင်း တော်ကျူဂါ ကင်းလှည့်အစောင့်များသည် စုပေါင်းလိုက်သောအခါ သတ္တိရှိသော်လည်း၊ ကျွန်း၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ထွက်ပြေးသွားသော ပြိုင်ဘက်များကိုမူ သူတို့ ဘာမှလုပ်၍ မရပေ။

သူ အပြင်ဘက်မှ လှုပ်ရှားမှုများကို စူးစိုက်ကြည့်နေစဉ်မှာပင် ဘားတင်ဒါသည် မီးတောက်လောင်နေသော ကော့တေးလ် တစ်ခွက်ကို လာချပေးသည်။ ဤအရက်ကို 'မီးတောက်နေသော နှုတ်ခမ်းနီ'ဟု ခေါ်ပြီး ဘားဆိုင်၏ နာမည်ကြီး အရက်ဖြစ်နိုင်သည်။ ၎င်း၏ ဈေးနှုန်းမှာလည်း အတော်အတန် မြင့်သည်။ ရှီယန်သည် သံသယဖြင့် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောသည်။ "တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဝိတ်တာ မှားချပေးလိုက်တယ် ထင်တယ်ဗျ။"

ဘားတင်ဒါက ခေါင်းခါရင်း ပြန်ပြောသည်။ "ဒီအရက်ကို ပိုက်ဆံပေးပြီးသားပါ။"

ရှီယန်သည် ဘာပြောရမှန်းမသိဘဲ စဉ်းစားခန်းဖွင့်လိုက်သော်လည်း မည်သူ့ဆီမှ ရောက်လာသည်ကို ချိတ်ဆက်လို့မရပေ။ သို့သော် သူ ခေါင်းမော့လိုက်သည့်အခါ အနီရောင် ခေါင်းစည်းပတ်ထားသည့် လူတစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ မုတ်ဆိတ်မွှေးပါးလေးနှစ်ခုနှင့် လှပသော အမျိုးသားတစ်ဦး လှေကားပေါ်မှ တက်လာပြီး ရှီယန်အား ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် အရက်ခွက်ကို မြှောက်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ ရှီယန်၏ နှလုံးသားမှာ တုန်လှုပ်သွားသော်လည်း အသက်ပြင်းပြင်း ရှူကာ ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ပြန်လည် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"မင်္ဂလာပါ၊ ကပ္ပတိန် ဂျက် စပဲရိုး ။"

ထိုသို့ ကြားလိုက်ရသဖြင့် ဂျက် စပဲရိုးသည် အံ့ဩသွားပုံရပြီး ပခုံးတွန့်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "အို၊ ငါ ရာထူးတိုးတယ်လို့ မမှတ်မိပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက မလွဲမသွေ ဖြစ်လာမယ့် ကိစ္စပါပဲ။"

မိမိ၏ ချစ်သူကို အသုံးချကာ ဂျက် စပဲရိုးကို ထောင်ချောက်ဆင်ခဲ့သည့် ရှက်ဖွယ်ကောင်းသော လုပ်ရပ်ကြောင့် ရှီယန်သည် အပြစ်ရှိသလို ခံစားလိုက်ရပြီး ဂျက်၏ ဖခင်မှာ ကျန်းမာစွာ ရှိနေသေးပြီး အနားမယူသေးကြောင်းကို ခဏတာ မေ့သွားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဂျက်ကို ကပ္ပတိန်ဟု ခေါ်ဆိုမိသော အမှားကို ပြုမိခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် ချက်ချင်းပင် စိတ်ကို ပြန်ထိန်းကာ ဂျက်နှင့် စကားစမြည် ပြောဆိုတော့သည်။

ဂျက် စပဲရိုးသည် ဆွဲဆောင်မှု အလွန်ရှိသော ဇာတ်ကောင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်ကို ဝန်ခံရမည်ဖြစ်သည်။ သူ၏ လေသံ၊ လက်ဟန်ခြေဟန်များနှင့် အမူအရာများသည် ပုလဲလုံးများကဲ့သို့ စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းပြီး နွေဦးလေညင်းကဲ့သို့ ကြည်နူးဖွယ်ကောင်းကာ အလိုလိုပင် သူ၏ စကားထဲတွင် နစ်မြုပ်သွားစေသည်။

ခဏတာ စကားပြောပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ ရင်းနှီးသွားကြသည်။ ဤရင်းနှီးမှုအားကို အသုံးချကာ ဂျက် စပဲရိုးသည် ရှီယန် ကို လာတွေ့ရသည့် အကြောင်းရင်းကို ပြောပြသည်။ ၎င်းမှာ အာမန်၏ အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်သူကို လူမိုက်ကဲ့သို့ စည်းရုံးရန်နှင့် 'ဘလက် ပုလဲ' ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် ဖိတ်ခေါ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ လက်ရှိတွင် ရှီယန်၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်းမှာ ပင်လယ်ဓားမြများကြားတွင် (၉၁၃/၃၀၀၀) အထိ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ သူသည် အမည်မသိ လူမိုက်တစ်ဦး မဟုတ်တော့ပေ။ ထို့ပြင် ယခင်က ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော မုန်တိုင်းကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ရှီယန်သည် အမိန့်ပေးကွပ်ကဲမှုကို တာဝန်ယူခဲ့ပြီး အရက်သမားများကို စုစည်းကာ အံ့အားသင့်ဖွယ် အောင်မြင်မှုကို ရယူနိုင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် 'ဘဲလ် အန် မတ်ဂ်'သင်္ဘောသည် ဦးဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ ဤစွမ်းရည်ကို 'ဘလက် ပုလဲ' သင်္ဘောပေါ်မှ လူတိုင်း မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး စုံစမ်းမှုများ ပြုလုပ်ပြီးနောက် သူ့ကို လူမိုက်ကဲ့သို့ စည်းရုံးရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အမှန်တကယ်တော့ ရှီယန်၏ အရည်အချင်းမှာ အပေါ်ယံမျှသာ ရှိသေးသည်။ သူသာ သွားလိုက်မည်ဆိုပါက 'ဘလက် ပုလဲ' သင်္ဘောပေါ်တွင် အောက်ခြေအဆင့်သာ ဖြစ်လိမ့်မည်။ သို့သော် ဂျက် စပဲရိုး ကမူ နောက်ဆုံး ခရီးစဉ်ပြီးလျှင် တတိယအရာရှိသည် အနားယူတော့မည်ဖြစ်ပြီး ရှီယန်ကို ရာထူးတိုးပေးမည်ဟု ရိုးသားစွာ ကတိပေးသည်။ ယုတ္တိဗေဒအရ ဤမျှကောင်းသော အခွင့်အရေးကို တွေ့လျှင် ရှီယန်သည် ချက်ချင်း သဘောတူသင့်သော်လည်း၊ သူ၏ အစီအစဉ်မှာ အခုမှ စတင် အသက်ဝင်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ 'ဘလက် ပုလဲ'ထံ ယခု သွားလိုက်မည်ဆိုပါက သူ၏ မစ်ရှင်ကို အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်နိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သော်လည်း၊ ထိုသို့ဆိုလျှင် တခြားသော အရာများစွာကို စွန့်လွှတ်ရလိမ့်မည်။ အရေးကြီးသည်မှာ ရှီယန်သည် ဤရုပ်ချောပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ဂျက် စပဲရိုးကို နောက်ကွယ်မှနေ၍ ထောင်ချောက်ဆင်သည့် ပြစ်မှုကို ကျူးလွန်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ ဖော်ထုတ်ခံရမည့် အခြေအနေ နည်းပါးသော်လည်း သူ၏ ရင်ထဲတွင် ကြီးမားသော ဖိအားများ ရှိနေသည်။ လိမ်ညာမှုကို စစ်ဆေးသည့် စက်မျိုး မရှိသော်လည်း ဓာတုဗေဒပညာ၊ ဗူဒူးဂိုဏ်း နှင့် သူတို့၏ မှော်အတတ်များ ရှိနေသေးသည်။ သေသွားသူပင်လျှင် လျှို့ဝှက်ချက်ကို သိမ်းမထားနိုင်မည်ကို စိုးရိမ်ရသည်။ ထို့ကြောင့် ရှီယန် သည် စဉ်းစားရန် အချိန်လိုကြောင်း ပြောလိုက်ပြီး၊ သူ၏ အတွေးနှင့် အမူအရာမှာ ကွဲလွဲနေဟန်ရှိသော သံသယဖြစ်ဖွယ် အမူအရာကို ပြသလိုက်သည်။