အခန်း (၅) - ရန်နှင့်မိတ်ဆွေကြားက တိုက်ပွဲ
ရှီဒေ ကို သတ်လိုက်မိခြင်းက သူ၏ စီမံကိန်းထဲတွင် မပါဝင်ခဲ့သော်လည်း ရှီယန် သည် လမ်းပိတ်သွားပြီဟု မခံစားရပေ။ ရှီဒေ သေဆုံးသွားခြင်းက သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိဘဲ သတင်းဆိုးဖြစ်သော်လည်း ဟွာရှန်းဖေး ကမူ ဤအကြောင်းကို မသိသေးချေ။ အကယ်၍ သူသာ ရှီဒေ ၏ အလောင်းကို ထိရောက်စွာ အသုံးချနိုင်မည်ဆိုပါက တူညီသော ရလဒ်မျိုးကိုပင် ထွက်ပေါ်လာစေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
အမာရွတ်နှင့်လူသည် ထွက်ပြေးသွားခဲ့သော်လည်း ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများကို ရရှိထားခဲ့သည်။ ဤနေရာမှ ဆိပ်ကမ်းသို့ သွားရမည့် ခရီးက အတန်ငယ် ဝေးကွာလှသဖြင့် ဟွာရှန်းဖေး သတင်းရရှိပြီး ချက်ချင်း ပြေးလာလျှင်ပင် ရှီယန် အဖို့ နောက်ထပ် ခြေလှမ်းအတွက် ပြင်ဆင်ရန် လုံလောက်သော အချိန် ရှိနေသေးသည်။
စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားပြီးနောက် ရှီယန် သည် မျက်နှာသစ်ရန် အနီးနားရှိ အိမ်သာသို့ ယိုင်တိယိုင်ထိုင် လျှောက်သွားလိုက်ပြီး သေနတ်ဒဏ်ရာကို ဆေးကြောကာ နောက်ဆုံးတွင်မူ အဝတ်စတစ်ခုဖြင့် ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပင် စည်းနှောင်လိုက်တော့သည်။ ထို့နောက် ရှီယန် သည် သန့်ရှင်းခြောက်သွေ့သော အဝတ်အစား အချို့ကို ယူကာ ရှီဒေ ၏ အလောင်းကို ဝတ်ဆင်ပေးလိုက်ပြီး အပြင်တွင် ရပ်ထားသော မီနီဗန်ကား၏ ရှေ့ခရီးသည်ထိုင်ခုံဆီသို့ အလောင်းကို ဆွဲခေါ်သွားကာ ထိုင်လျက် အနေအထား အကွက်ကျကျ ဖြစ်အောင် ပြင်ဆင်ပေးလိုက်သည်။
ပုံမှန်အားဖြင့် ဟွာရှန်းဖေး မရှိချိန်တွင် ဘိန်းဖြူမင်း သည် လက်ပါးစေအချို့ကို ခေါ်ကာ ဆက်ကြေးကောက်ရန် ဤမီနီဗန်ကားကို မောင်းထွက်လေ့ ရှိသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ရှီယန် သည် ကားသော့ ဘယ်မှာရှိမှန်း အတိအကျ သိနေခြင်းဖြစ်ပြီး သော့က ဘိန်းဖြူမင်း ၏ အလောင်းပေါ်တွင် ရှိနေသည်။ သူသည် ကြိုတင်ကာကွယ်သည့် အနေဖြင့် ပစ္စတိုသေနတ်ကိုလည်း ယူဆောင်ကာ ဆိပ်ကမ်းသို့ ဦးတည်မောင်းနှင်ခဲ့တော့သည်။
ရှီယန် သည် သူ၏ ဒဏ်ရာမှ စူးရှသော နာကျင်မှုကို ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်တွင်းမှ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အင်အားတစ်ခု နိုးထလာသကဲ့သို့ အားအင်များ ပြည့်ဝနေသည်ဟု ခံစားရသည်။ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ပြန်လည် စဉ်းစားနေရင်း သူသည် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ထိုခံစားချက်ကို မိမိကိုယ်ကိုယ်မသိဘဲ အမှန်တကယ်ပင် သဘောကျနှစ်ခြိုက်နေမိသည်။ ရမ်းသန်း သတ်ပုတ်ရသည့် ရန်ပွဲတစ်ခုတွင် ပါဝင်လိုက်ရချိန်၌ ရရှိသော စစ်မှန်သည့် ကြည်နူးပီတိမျိုး၊ အသက်တစ်ချောင်းကို မိမိလက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားရချိန်၌ ခံစားရသော ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားမှုမျိုး၊ နှာခေါင်းထဲတွင် စွဲကျန်နေသော သွေးညှီနံ့သည်သူ၏ ရင်ထဲတွင် ရုတ်တရက်ပင် အတောမသတ်နိုင်သော တောင့်တမှုအသစ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သေခြင်းတရားကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိခြင်းသည်သာ လူတစ်ယောက်၏ ဘဝရည်မှန်းချက် ဖြစ်သင့်ပေသည်!
ရှီဒေ ကို သတ်ပြီးသွားသည့် နောက်ပိုင်း အခိုက်အတန့်များတွင် ရှီယန် သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဘဝကို အပြည့်ဝဆုံး ရှင်သန်နေရသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
ဤခံစားချက်သည် ကာမစိတ်အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိခြင်း သို့မဟုတ် စီးကရက်ကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှိုက်ဖွာလိုက်ရခြင်းထက်ပင် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို ကောင်းမွန်လှပေသည်။
တောက်... ငါ ဘာလို့ စိတ်ဝေဒနာသည် ရက်စက်တတ်တဲ့ လူသတ်သမားတစ်ယောက်လို ခံစားနေရတာလဲ။ ရှီယန် သည် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ထိုအတွေးကို ခါထုတ်ပစ်လိုက်သည်။ စိတ်ကို တစ်ဖန် ပြန်လည် စုစည်းလျက် ဆိပ်ကမ်းဘက်သို့ ကားကို ဆက်လက် မောင်းနှင်သွားတော့သည်။
မီတာ ၅၀ မျှ မောင်းထွက်လာပြီးနောက် လမ်းပေါ်တွင် လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ လဲလျောင်းနေသည့် အမာရွတ်နှင့်လူ၏ အလောင်းကို ရှီယန် မြင်လိုက်ရသည်။ ရေလျှံနေသော လမ်းမကြောင့် သူ၏ မျက်နှာတစ်ဝက်က ရေထဲသို့ နစ်မြုပ်နေခဲ့ပြီ။ သူ၏ လည်ပင်းမှ ဒဏ်ရာသည်ပင် ပျို့အန်ချင်စရာကောင်းလောက်အောင် ဖြူလျော်နေပြီး ဘယ်ဘက်လက်ကမူ သူ၏ လည်ပင်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲပင်။ အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ရှီယန် ၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာကိုသာ ပေးစွမ်းနိုင်သော်လည်း သေလောက်သည်အထိ မဟုတ်ခဲ့ချေ။ သို့သော်လည်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားသော အမာရွတ်နှင့်လူသည် အတင်းအဓမ္မ ရုန်းကန်ထွက်ပြေးခဲ့သဖြင့် သွေးအလွန်အမင်း ထွက်ကာ နောက်ဆုံးတွင် သေဆုံးသွားရခြင်း ဖြစ်သည်။
အမာရွတ်နှင့်လူ၏ အလောင်းကို ကြည့်ရင်း ရှီယန် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။ ဤအရာသည် ဟွာရှန်းဖေး အနေဖြင့် မိမိအိမ် တိုက်ခိုက်ခံရသည်ကို လုံးဝ မရိပ်မိသေးကြောင်း ပြသနေပြီး ရှီယန် အတွက် သူ၏ စီမံကိန်းကို ဖော်ဆောင်ရန် ပိုမို လွယ်ကူသွားစေသည်။ ဘာမှ ပြင်ဆင်မထားဘဲ ဘာမှမသိသေးသော ဟွာရှန်းဖေး ကို ရင်ဆိုင်ရခြင်းက ရှီယန် အတွက် အောင်ပွဲရရှိရန် ပိုမို လွယ်ကူသည်မှာ သေချာပေသည်။
ဟွာရှန်းဖေး သည် မိုးသက်မုန်တိုင်းကြားထဲတွင် ဤအကျွမ်းတဝင်ရှိလှသော အဖြူရောင် မီနီဗန်ကား မောင်းဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အလွန်အမင်း လန့်ဖျန်သွားသည်။ ရှီယန် သည် ကားကို သူနှင့် မီတာ ၇၀ မျှ အကွာတွင် ရပ်လိုက်ပြီး ဗန်ကားထဲက အလင်းရောင်က မှိန်ပျပျသာ ရှိနေသည်။ ထို့နောက် သူသည် ရှီဒေ ၏ အလောင်းလည်ပင်းပေါ်သို့ ဓားကို တင်လိုက်ပြီး အံကြိတ်ကာ အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။
ဟွာရှန်းဖေး! မင်း ရှီဒေ ကို အရှင်လိုချင်တာလား၊ အသေလိုချင်တာလား။
ဟွာရှန်းဖေး ၏ မျက်ဝန်းအိမ်များ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး ရင်ထဲ၌ ဒေါသမီးများ တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်လာတော့သည်။သူ၏ အဆင့်အတန်းက စီချောင် မြို့ငယ်လေးတွင် ဧကရာဇ်တစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး အရာရာကို အဓိက ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့် ရှိသူဖြစ်ရာ ဘယ်သူကမျှ သူ့ကို ဤကဲ့သို့ မခြိမ်းခြောက်ခဲ့ဖူးချေ။ သို့သော်လည်း သူ နားလည်ထားသည်မှာ အကယ်၍ ရှီဒေ သာ သူ၏ နယ်မြေထဲတွင် သေဆုံးသွားပါက ထိုအဖိုးကြီး "ဘလက် ဒီဗယ်" က သူ၏ ကလဲ့စားချေလိုသော ဒေါသကို ပေါက်ကွဲလာမည့်အချိန်တွင် သူ့ကို ဘယ်သောအခါမှ ချန်ထားမည်မဟုတ်ဆိုခြင်းပင်။ ထို့ကြောင့် ဟွာရှန်းဖေး သည် သူ၏ မာန်မာနကို နှိမ့်ချကာ ပြောလိုက်သည်။
မင်း ဘာလိုချင်တာလဲ
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှီယန် ၏ ရင်ထဲ၌လည်း တောက်လောင်နေသော စိတ်အားထက်သန်မှုများက ရစ်ဝဲနေပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အရူးအမူး သောင်းကျန်းလိုသော အကြည့်များ ရှိနေသည်၊ အကြောင်းမှာ သူသည် ဦးလေး ဒါစီ ကို မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။
လက်ရှိတွင် သူ့ရှေ့၌ တုပ်နှောင်ခြင်း ခံထားရသော ဦးလေး ဒါစီ။
ဒါစီ ၏ မျက်နှာက ဖြူလျော်နေပြီး သူသည် သတိလစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သွေးများက သူ၏ လက်မောင်းများတွင် ရွှဲနစ်နေပြီး ဘယ်ဘက်လက်ကမူ မှတ်မိရခက်လောက်အောင် ကျိုးကြေနေကာ ပို၍ ဆိုးသည်မှာ ညာဘက်လက်တွင် လက်ချောင်း ၃ ချောင်းသာ ကျန်ရှိတော့ခြင်းပင်၊သူ၏ ဘေးတွင် သွေးများ ပြည့်နေသော ပန်းကန်လုံးတစ်လုံး ရှိနေပြီး သွေးများထဲတွင် မျောပါနေသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ဒါစီ ၏ လက်ချောင်းများ ဖြစ်နေသည်!
"ဟွာရှန်းဖေး" သူ၏ ရင်ထဲတွင် ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော်လည်း ရှီယန် သည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားရန် မိမိကိုယ်ကိုယ် အမြဲ သတိပေးရင်း အသက်ကို ပြင်းပြင်း ရှူနေရဆဲပင်။ သို့သော်လည်း သူ၏ မျက်နှာကြွက်သားများက အထိန်းအကွပ်မဲ့ တုန်ခါနေပြီး မျက်လုံးထဲက သွေးကြောများက ထောင်ထွက်နေကာ ရက်စက်ပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော သွေးဆိုးမျက်လုံးများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ သူသည် မျက်ခုံးပင့်လျက် အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။
"မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ ဟွာရှန်းဖေး။ မင်းက ငါ့မိသားစုတစ်ခုလုံးကို ရှင်းလင်းပစ်ချင်နေတာပဲ၊ ဒါဆိုရင်တော့ ငါ့ကို ရက်စက်တယ်လို့ မပြစ်တင်နဲ့တော့"
ဤအခိုက်အတန့်တွင် အနီးနားရှိ တဲအိမ်တစ်ခု၏ တံခါး ပွင့်သွားသည်။ မူလက လှည့်စားပြီး ခေါ်ထုတ်သွားခြင်း ခံခဲ့ရသော ဂေါင်ချီ သည် ယခုအခါတွင် ဆန်းဇီ နှင့်အတူ တဲအိမ်ထဲမှ ဆွဲထုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ သူတို့နှစ်ဦးလုံးသည် မျက်နှာတစ်ခုလုံး ညိုမည်းစွဲအောင် အလူးအလဲ အရိုက်ခံထားရသည်။ ရှီယန် ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူတို့နှစ်ဦးလုံး တပြိုင်နက်တည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။
"အစ်ကိုယန်"
ဟွာရှန်းဖေး ၏ ကောက်ကျစ်သော အကြည့်များက ရှီယန် ထံသို့ ကျရောက်သွားသည်။ ယခုအချိန်တွင် မိုးက သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေပြီး ဗန်ကားထဲတွင်လည်း အလင်းရောင် မှိန်ပျပျသာ ရှိနေသဖြင့် ဤကဲ့သို့ အမြင်အာရုံ မပြတ်သားမှုအောက်တွင် ရှီဒေ သည် သတိလစ်ရုံသာ လစ်နေသည်ဟု သူ ထင်မှတ်နေခဲ့ပြီး ရှီယန် က သူ့ကို အသက်မဲ့နေသော အလောင်းကောင်ကြီးဖြင့် ဆီးကြိုနေလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ချေ! ဟွာရှန်းဖေး အနေဖြင့် ထိပ်ဆုံးတွင် ကာလရှည်ကြာ ဗိုလ်ကျစိုးမိုးနိုင်ခဲ့ခြင်းသည်လည်း နှစ်ပေါင်းများစွာ လုံးထွေးသတ်ပုတ်ပြီး တိုက်ခိုက်လာခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ရာ ယနေ့ကိစ္စကို ရှီယန် ဘက်မှ အလွယ်တကူ လက်လွှတ်မည်မဟုတ်ကြောင်းနှင့် ရှီယန် ၏ ရည်မှန်းချက်က သူ၏ လူများ ဘေးကင်းလုံခြုံစေရန်ဖြစ်ကြောင်း သူ သိနေသည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ လက်ကို တစ်ချက် ဝေ့ယမ်းလိုက်ပြီး လက်ပါးစေများကို အနီးနားရှိ လူများကို ဝိုင်းရံထားရန် အချက်ပြကာ ဓားသွားဖျားများဖြင့် အတူတကွ ခြိမ်းခြောက်လျက် ရှီယန် ကို ဖိအားပေးလိုက်တော့သည်။
ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရသဖြင့် ရှီယန် သည် မျက်လုံးကို မှေးလိုက်ပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းများက လှောင်ပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ အပေါ်ယံတွင်မူ သူသည် ရှီဒေ ၏ လည်ပင်းကို ဓားဖြင့် ထောက်ထားသော်လည်း အောက်တွင်မူ သူ၏ ဘယ်ဘက်ခြေထောက်က ရှီဒေ ၏ အသက်မဲ့နေသော လေးလံလှသည့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ထောက်ပံ့ထားရန် အပြင်းအထန် ကြိုးစားနေရသည်။ ထို့နောက် ရှီယန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ဟွာရှန်းဖေး၊ ငါ သူ့ရဲ့ ဘယ်ဘက်ရင်ဘတ်ကို သေလောက်တဲ့ ဓားဒဏ်ရာ ပေးထားပြီးပြီ၊ အခု သူ့အခြေအနေက အလွန် ဆိုးရွားနေတယ်။ မင်းက အချိန်ဆွဲနေမယ်ဆိုရင်တော့ သူ့မှာ အချိန်အများကြီး ကျန်တော့မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ စိုးရိမ်မိတယ်။ အဲဒီကျရင် မင်း ဘလက် ဒီဗယ် ကို ဘယ်လို ရှင်းပြမလဲ"
ဟွာရှန်းဖေး သည် မည်သည့်ခံစားချက်မျှ မပြသော်လည်း ဓားမြှောင်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကမူ ဖြူလျော်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်ကာ သူ၏ ဒေါသက အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ၊ သို့သော်လည်း လေသံကို မပြောင်းလဲဘဲ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"ဒါဆိုရင်လည်း စောက်စကားတွေ အပိုမပြောနဲ့တော့! မင်းရဲ့ စည်းကမ်းချက်တွေကို ပြောစမ်း"
ရှီယန် သည် အဝေးက ဦးလေး ဒါစီ ကို အကြာကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ အိုမင်းရင့်ရော် ဖြစ်နေသော မျက်နှာသွင်ပြင်ကို ကြည့်ကာ ရင်ထဲတွင် လှုပ်ခတ်သွားရင်း ဆက်ပြောလိုက်သည်။
"သူတို့ကို လွှတ်ပေးလိုက်၊ ငါ ကျန်ခဲ့မယ်။ သူတို့အားလုံး ဘေးကင်းပြီဆိုမှ ငါ ရှီဒေ ကို အပ်မယ်။"
ဟွာရှန်းဖေး က လှောင်ပြောင်သရော်သော ရယ်မောသံကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။
"မင်းက ငါ့ကို လူအထင်နေတာလား။ သူတို့ ထွက်သွားပြီးတာနဲ့ မင်းက ဗန်ကားနဲ့ ချက်ချင်း ထွက်ပြေးမှာပဲ၊ အဲဒီကျရင် ငါ မင်းကို ဘယ်လို လိုက်ဖမ်းရမလဲ"
ရှီယန် က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြောလိုက်သည်။
"ဒါဆိုရင် ငါ ကားကို ချန်ခဲ့မယ်၊ ဒါဆိုရင် လုံလောက်ပြီလား"
ဟွာရှန်းဖေး ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထို့နောက် ရှီယန် က ရှီဒေ ကို ရက်ရက်စက်စက် တစ်ချက် ကန်လိုက်သဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး လည်ပင်းမှ ဓားကို နှိမ့်ချလိုက်သည်။ ဤလှုပ်ရှားမှုက ရှီယန် က ရှီဒေ ကို သတိလစ်အောင် ရိုက်နှက်ပြီး ထိုင်ခုံပေါ်တွင် လှဲသိပ်ထားသကဲ့သို့ ထင်ရစေသဖြင့် ဟွာရှန်းဖေး ၏ ဒေါသကို ပိုမို ပြင်းထန်လာစေကာ အခြေအနေ၏ တိုးမြင့်လာသော ဖိအားကို ခံစားလိုက်ရသည်။
"ကောင်းပြီ!"
သူသည် သူ၏ လက်ပါးစေများကို လက်ဖြင့် အချက်ပြလိုက်သည်။
"သူတို့ကို လွှတ်ပေးလိုက်"
ဟွာရှန်းဖေး ၏ လက်ပါးစေများက ဆဲရေးတိုင်းထွာရင်း လမ်းဖွင့်ပေးလိုက်ကြပြီး သူတို့ထိန်းချုပ်မှုအောက်က လူများကို တဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်ထွက်လာစေသည်။ ရှီယန် ၏ ဘယ်ဘက်လက်က သူ၏ ရင်ဘတ်ကို တင်းကျပ်စွာ ဖိထားရင်း မီနီဗန်ကားထဲမှ စတင် ထွက်ခွာလိုက်သည်။ သူသည် ကားကို မှီထားပြီး သူ၏ အောက်ပိုင်းခန္ဓာကိုယ်ကိုမူ ဗန်ကားတံခါးဖြင့် ကွယ်ထားသည်။ ဟွာရှန်းဖေး သည် သူ၏ ဘေးက လက်ပါးစေတစ်ယောက်ထံသို့ အေးစက်သော အကြည့်တစ်ချက် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ထိုလက်ပါးစေတွင် အမှန်တကယ်ပင် သေနတ်တစ်ပြောင်း ရှိနေသော်လည်း ရှီယန် ၏ လက်ထဲတွင် တူညီသော သေနတ်ပြောင်းကို မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး "သတိလစ်နေသော" ရှီဒေ ထံသို့ လှမ်းကြည့်ကာ မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမျိုးကိုမျှ စွန့်စား၍ မလုပ်ရဲခဲ့ချေ။
လွတ်မြောက်လာသော လူများသည် တစ်ပိုင်းတစ်စ သတိလစ်နေသော ဒါစီ ကို တွဲခေါ်လာပြီး ရှီယန် ထံသို့ ဦးတည်လျှောက်လှမ်းလာကြသည်။ ရှီယန် ၏ ရင်ထဲတွင် ကြီးမားသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်၊ အကြောင်းမှာ သူတို့သာ သူ့ထံသို့ ပိုမို နီးကပ်လာပါက ရှီဒေ သည် အမှန်တကယ်ပင် အေးစက်ပြီး အသက်မဲ့နေသော အလောင်းကောင်ကြီး ဖြစ်နေသည်ကို အချို့က ရိပ်မိသွားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤသို့ဆိုလျှင် သူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုကို ခန့်မှန်းရန် အလွန် ခက်ခဲလှပြီး ရလဒ်အပေါ် ကြီးမားစွာ သက်ရောက်မှု ရှိနိုင်ပေသည်။ ဤမီနီဗန်ကားသည် ကယ်ဆယ်လာသော လူ ၈ ယောက်လုံးကို ဆံ့နိုင်သော်လည်း လူအပြည့်ဖြင့် မောင်းနှင်ရမည့် အရှိန်နှုန်းကမူ မသေချာသေးချေ။ စီချောင် တစ်မြို့လုံးတွင် ဤကားတစ်စီးတည်းသာ ရှိသည်မဟုတ်ရာ အကယ်၍ ဟွာရှန်းဖေး သာ သူတို့ကို လိုက်လံ ဖမ်းဆီးမည်ဆိုပါက ဤနေရာရှိ လူတိုင်းအတွက် ဘေးဒုက္ခ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။
ဒီကိုမလာနဲ့၊ ဖူယွမ် ပေါ်ကို တက်ကြ ။ရှီယန် သည် မီတာ ၂၀ မျှသာ ကွာတော့သော ရေလုပ်သားများထံသို့ လှမ်းအော်လိုက်သည်။ ရှီယန် ၏ အော်ဟစ်သံကို ကြားပြီးနောက် ဟွာရှန်းဖေး ၏ မျက်နှာအမူအရာ ညိုမှောင်သွားသည်။ အကယ်၍ သူတို့က မီနီဗန်ကားဖြင့် ထွက်ပြေးမည်ဆိုပါက သူ ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း ပြန်လည် ဖမ်းဆီးနိုင်သည်ဟု သာမန်အတိုင်း တွေးတောထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ယခုအခါတွင် ကြီးမားသော မိုးသက်မုန်တိုင်းကြီး တိုက်ခတ်နေသဖြင့် အကယ်၍ သူတို့သာ လှေဖြင့် ပင်လယ်ထဲသို့ ထွက်ပြေးသွားပါက ဤကဲ့သို့သော ငါးဖမ်းလှေငယ်လေးကို လိုက်လံ ရှာဖွေရခြင်းက အလွန်ပင် လက်ဝင်ပြီး ဒုက္ခများလှပေလိမ့်မည်။
သို့သော်လည်း ရေလုပ်သားများသည် ယခင်ကတည်းက စိတ်ဒဏ်ရာ ရထားကြသဖြင့် ရှီယန် ကို လျစ်လျူရှုကာ သူ့ထံသို့သာ ဆက်လက် ဦးတည်လာကြသည်။ ရှီယန် သည် အံကို ကြိတ်ကာ လေထဲသို့ သေနတ်တစ်ချက် ဖောက်လိုက်တော့သည်။ စူးရှလှသော သေနတ်သံက သူတို့၏ ဝိညာဉ်ထဲအထိ ထိုးဖောက်သွားပြီး သူတို့ကို နိုးထလာစေကာ ရှီယန် ၏ ထပ်မံ အော်ဟစ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။
ဒီကိုမလာနဲ့၊ ဖူယွမ် ပေါ်ကို တက်ကြ။
ဤအကြိမ်တွင်မူ သူတို့ ရှီယန် ၏ စကားကို ကြားသွားပြီး ဝေခွဲမရစွာဖြင့် ရပ်တန့်သွားကြသည်၊ သို့သော်လည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဆန်းဇီ က အသံကျယ်ကြီးဖြင့် အော်ပြောလိုက်သည်။
မလုပ်ပါနဲ့! အစ်ကိုယန်၊ ကျွန်တော် သေရင်တောင် အစ်ကိုနဲ့အတူတူပဲ သေမယ်။
ဤကျယ်လောင်လှသော ကြေညာချက်နှင့်အတူ သူသည် ကျန်ရှိနေသော လူများကိုပါ တညီတညွတ်တည်း လိုက်ပါလာစေရန် ကြီးမားစွာ သက်ရောက်မှု ရှိသွားစေသဖြင့် ဤအရာက ရှီယန် ကို ပိုမို စိတ်ပျက်ရူးသွပ်သွားစေတော့သည်။ ဤကဲ့သို့သော သတ္တိမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ ၎င်းက ရိုးရှင်းလှသော အသိဉာဏ်မဲ့မှုနှင့် မိုက်မဲမှုသာ ဖြစ်သဖြင့် ရှီယန် အနေဖြင့် ဆန်းဇီ ၏ မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်ပစ်ချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။ အကယ်၍ သူသာ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ရန် ကျန်မနေခဲ့ပါက သူတို့အားလုံး မည်သို့ ဘေးကင်းစွာ ထွက်ခွာနိုင်ပါမည်နည်း။ အရာရာထက် ရှီဒေ သေဆုံးသွားခြင်းဟူသော ကြီးမားလှသည့် လိမ်လည်မှုကြီးက ဖော်ထုတ်ခြင်း မခံရသေးချေ။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရှီယန် သည် စကားပင် မဆိုနိုင်တော့ဘဲ ဟွာရှန်းဖေး သည် အလွန် ကောက်ကျစ်သူဖြစ်ကြောင်း သူ သိနေသည်၊ အကယ်၍ သူသာ စကားတွေ ဆက်ပြောနေမည်ဆိုပါက မိမိကိုယ်ကိုယ် ဖော်ကောင်လုပ်မိသလို ဖြစ်သွားနိုင်သည့် စွန့်စားရမှုမျိုး ရှိနေပေသည်။