အခန်း (၁) - ဟင်းလင်းပြင်ခရီးသွားစနစ်

အပြိုင်ကမ္ဘာ... ကြယ်ပြာ။

ကျန်းယဲ့သည် ခရီးသွားအေဂျင်စီ ကောင်တာနောက်တွင် မှိုင်တွေချလျက် ထိုင်နေသည်။ နံနက်ခင်း နေရောင်ခြည်က မှန်ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ဖြာကျနေသော်လည်း သူ၏ ဖြူဖျော့ဖြတ်လတ်နေသော မျက်နှာထက်တွင်မူ မည်သည့်အသက်ဓာတ်မျှ မရှိချေ။

သူ့လက်ထဲတွင် တွန့်ကြေကာ ထောင့်စွန်းများ ဆုတ်ပြဲနေသည့် ဆေးစစ်ချက် အစီရင်ခံစာတစ်ခု ရှိနေသည်။ မျက်လုံးများက အရောင်အဝါ ကင်းမဲ့နေပြီး ရှေ့မှောက်က ရက်စက်လွန်းသော အမှန်တရားကို အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုလို ခါးခါးသီးသီး ငြင်းဆန်ချင်နေမိ၏။

ကင်ဆာရောဂါ နောက်ဆုံးအဆင့်...

အသက်ရှင်ရန် သုံးလသာ အချိန်ကျန်တော့သည်။

မိဘနှစ်ပါး ကွယ်လွန်သွားပြီးနောက် ၎င်းတို့ တစ်သက်တာ သွေးချွေးများ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့သည့် ခရီးသွားအေဂျင်စီလေးသည်လည်း ကာလရွေ့လျားမှုကြားတွင် ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေကာ ဆက်လက်ရပ်တည်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။ ယခုမူ... သူ့ကိုယ်ပိုင်ဘဝသည်လည်း နိဂုံးချုပ်ရန် လက်တစ်ကမ်းအလိုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ မဟုတ်လော။

‘ဒီလောကမှာ ငါ့လောက် ကံဆိုးတဲ့သူ ရှိဦးမလား...’

ကျန်းယဲ့သည် ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်က ခြောက်ကပ်ကပ် မြင်ကွင်းကို ငေးငေးငေါင်ငေါင် ကြည့်နေမိစဉ်၊ အင်တာနက်ဝတ္ထုလောကထဲက ရယ်စရာအဖြစ် ပြောလေ့ရှိသော စကားတစ်ခွန်းက စိတ်ထဲသို့ အကြောင်းမဲ့ တိုးဝင်လာသည်။

‘မိဘတွေ ကောင်းကင်ဘုံကို စတေးခံလိုက်ရရင် ဇာတ်လိုက်ရဲ့ အစွမ်းက အဆုံးအစမရှိ ဖြစ်လာတတ်တယ်...’

သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်များ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လှောင်ပြောင်သရော်လိုက်မိ၏။ အခြားသူများကမူ ဇာတ်လိုက်အရာ၌ တည်ကာ ကံကြမ္မာကို အန်တုပြီး ဘဝကို ကြိတ်ကြိတ်တိုး ပြောင်းလဲပစ်နိုင်ကြသည်။ သူသည်လည်း အလားတူအခြေအနေမျိုး ကြုံရပါသော်လည်း ကံဆိုးစွာဖြင့် ဇာတ်လိုက်တစ်ယောက်၏ ကံကြမ္မာမျိုး မပါလာခဲ့ချေ။

ထိုစဉ် စက်ရုပ်ဆန်ဆန် အေးစက်လှသော အသံတစ်ခုက သူ၏ နားစည်ထဲသို့ ရုတ်ချည်း ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။

[ဒင်... ချိတ်ဆက်ရန် သတ်မှတ်ချက်များ ပြည့်မီပါသည်။ စနစ်ချိတ်ဆက်ခြင်းကို စတင်နေပါပြီ...]

[ဒင်... ချိတ်ဆက်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်။ ဟင်းလင်းပြင် ခရီးသွားစနစ်က သင့်အား ဝန်ဆောင်မှုပေးရန် အသင့်ရှိနေပါပြီ။ ‘ချင်မင်းဆက်သို့ နေ့တစ်ပိုင်း ခရီးစဉ်’ အတွက် သုံးရက်အတွင်း ခရီးသွား ၅ ဦးကို ရှာဖွေပါ။ စျေးနှုန်းမှာ တစ်ဦးလျှင် ယွမ် ၁,၀၀၀ ဖြစ်သည်။ မှတ်ချက်- ခရီးစဉ်ဒေသကို ပြတ်သားရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြရမည်ဖြစ်ပြီး လှည့်စားခြင်း သို့မဟုတ် လိမ်လည်ခြင်း နည်းလမ်းများကို တင်းကျပ်စွာ တားမြစ်ပါသည်။]

[မစ်ရှင်အောင်မြင်ပါက သက်တမ်း ၇ ရက်နှင့် ယွမ် ၁၀၀,၀၀၀ ဆုကြေးငွေ ရရှိပါမည်...]

ကျန်းယဲ့ တစ်ကိုယ်လုံး ဆတ်ခနဲ တုန်သွားကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် နားကြားမှားလေသလား ဟုပင် သံသယဝင်မိသွားသည်။

သူ... သူ... နောက်ဆုံးတော့ ကံတရားရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရပြီပေါ့။

ဆုကြေးငွေနှင့် သက်တမ်းတိုးမည့်အကြောင်းကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ကျန်းယဲ့ရှေ့မှောက်၌ ပိတ်ဆို့နေသော အမှောင်ထုကြီး ကွဲအက်ကာ လမ်းစသစ်တစ်ခု ပွင့်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် ဤဝမ်းသာပီတိက နှစ်စက္ကန့်မျှပင် မခံလိုက်၊ စနစ်၏ နောက်ဆက်တွဲအသံကြောင့် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာက ချက်ချင်း အေးခဲသွားရပြန်သည်။

[ဤမစ်ရှင်သည် စမ်းသပ်မှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး အိမ်ရှင်အနေဖြင့် စနစ်ကို လက်ခံဆောင်ရွက်ရန် အရည်အချင်း ပြည့်မီခြင်း ရှိမရှိ အကဲဖြတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ မစ်ရှင် ကျရှုံးပါက စနစ်သည် အိမ်ရှင်ထံမှ အပြီးတိုင် ထွက်ခွာသွားမည် ဖြစ်သည်။]

“စနစ်... ချင်မင်းဆက် နေ့တစ်ပိုင်းခရီးစဉ်ဆိုတာ ငါသိတဲ့ သမိုင်းထဲက ချင်မင်းဆက်ကို ပြောတာလား”

[ချင်မင်းဆက်သည် အိမ်ရှင်ရှိနေသော ခေတ်ကာလထက် နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်ကျော် စောသော ကာလဖြစ်ပါသည်...]

အတည်ပြုချက်ကို ရရှိလိုက်သည်နှင့် ကျန်းယဲ့သည် အချိန်ဆွဲမနေတော့ဘဲ ဖုန်းကို ကောက်ကိုင်ကာ အေဂျင်စီ၏ သယ်ဆောင်ရလွယ်ကူသော ကြော်ငြာသင်ပုန်းနှင့် ဖောက်သည်ဆွဲဆောင်သည့် ပစ္စည်းအချို့ကို ဆွဲယူပြီး လူအစည်ကားဆုံး ရထားဘူတာရုံဆီသို့ တန်းဦးတည်လိုက်တော့သည်။

ဘူတာရုံသို့ ရောက်သည်နှင့် ကြော်ငြာသင်ပုန်းကို ချကာ ခေါင်းစဉ်များကို စတင်ရေးသားတော့သည်။ သူ၏ အသက်ရှင်သန်ခွင့် အောင်မြင်ခြင်း၊ မအောင်မြင်ခြင်းမှာ ဤအချက်ပေါ်တွင် မူတည်နေသည် မဟုတ်ပါလော။

စနစ်၏ စည်းမျဉ်းအရ ‘ရိုးသားမှု’ က မရှိမဖြစ် လိုအပ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ခရီးသွားမည့်သူများသည် ၎င်းတို့သွားရမည့်နေရာမှာ ရှေးဟောင်းအဆောက်အအုံအတုများ ဆောက်လုပ်ထားသည့် ရုပ်ရှင်စတူဒီယိုမဟုတ်ဘဲ၊ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းနှစ်ထောင်က စစ်မှန်သော ချင်မင်းဆက်ဖြစ်ကြောင်း အတိအလင်း သိရှိနားလည်ထားရမည် ဖြစ်သည်။

တစ်ဦးလျှင် ယွမ် ၁,၀၀၀ ဆိုသည့် ဈေးနှုန်းနှင့် ပတ်သက်၍မူ... ကာလကမ္ဘာကို ဖြတ်ကျော်ရမည့် ခရီးစဉ်အတွက် ယွမ် ၁,၀၀၀ ဆိုသည်မှာ အတွင်းရေးကို သိရှိသူများအဖို့ “သောက်ကျိုးနည်း... ဒါက မြေခွေးသားရေလဲတာထက် တန်နေပါလား” ဟု အော်ဟစ်ရလောက်အောင် ဈေးပေါလွန်းလှသည်။

သို့သော် ပြဿနာမှာ... ထိုအရာကို မည်သူက ယုံမည်နည်း။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းနှစ်ထောင်က ချင်မင်းဆက်ဆီ ပြန်သွားမည့် ခရီးစဉ်... ပြီးတော့ ကုန်ကျစရိတ်က ယွမ် ၁,၀၀၀ ထဲ။ ဤသည်က ဆင်ပစ်ချင်လို့ ဆင်နားရွက်ကွက်ပြနေသည့် လိမ်လည်မှုသက်သက်ဟုသာ အများက မြင်ကြပေလိမ့်မည်။ လူတိုင်းက အရူးမှ မဟုတ်ဘဲ။ သူ့စိတ်ထဲတွင်သာ စနစ်ရှိမနေပါက ဤအရာကို သူကိုယ်တိုင်လည်း လုံးဝ ယုံကြည်မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ‘ဆုလာဘ်ကြီးလျှင် ရဲရင့်သူ ပေါ်ထွက်မြဲ’ ဆိုသည့်အတိုင်း ကျန်းယဲ့သည် စိတ်ကိုဒုန်းဒုန်းချကာ သင်ပုန်းပေါ်တွင် စာလုံးကြီးကြီးဖြင့် ရေးချလိုက်သည်။

“လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်က ချင်မင်းဆက်သို့ ပြန်လည်သွားရောက်မည့် တစ်ရက်တာ ခရီးစဉ်... တစ်ဦးလျှင် ယွမ် ၁,၀၀၀ တိတိ။ အကယ်၍ လိမ်လည်မှုဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိပါက တစ်ဦးလျှင် လျော်ကြေးငွေ ယွမ် ၁၀၀,၀၀၀ ပေးအပ်မည်။”

စနစ်က ‘နေ့တစ်ပိုင်းခရီးစဉ်’ ဟု သတ်မှတ်ထားသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ လက်တွေ့လောက၏ တစ်ရက်တာ ခရီးစဉ်နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် နေ့ချင်းပြန်ခရီးစဉ်များသည် ၂၄ နာရီအပြည့် ကြာမြင့်လေ့မရှိ၊ နံနက် ၅ နာရီ သို့မဟုတ် ၆ နာရီတွင် ထွက်ခွာပြီး ညနေစောင်းတွင် ဆုံရပ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလေ့ရှိကြသည်။ ထို့ကြောင့် စနစ်၏ နေ့တစ်ဝက်ခရီးစဉ်ကို လက်တွေ့ဘဝတွင် ‘တစ်ရက်တာ ခရီးစဉ်’ ဟု ရေးသားခြင်းက စနစ်၏ စည်းမျဉ်းကို ချိုးဖောက်ရာမရောက်ဘဲ လိမ်လည်မှုဟုလည်း မသတ်မှတ်ချေ။

အရှေ့ပိုင်းက စာသားများက ဆွဲဆောင်ရုံသက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး၊ အဓိက မျှားချိတ်ကတော့ နောက်ဆုံးက ‘တစ်သိန်း’ ဆိုသည့် စကားလုံးပင်။

ကျန်းယဲ့သည် ထိုစကားလုံးကို အလွန်ကြီးမားပြီး မျက်စိဖမ်းစားနိုင်အောင် ရေးသားထားကာ လူများ မြင်လိုက်သည်နှင့် တစ်ချက်တည်းဖြင့် စွဲထင်သွားစေရန် သေချာပြင်ဆင်ထားသည်။ ထို့နောက် ကြော်ငြာသင်ပုန်းကို ရှေ့တွင် ချိတ်ဆွဲကာ ငါးစာဟပ်မည့်အချိန်ကို စိတ်ရှည်လက်ရှည် စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။ အကယ်၍ ဤအစီအစဉ် ကျရှုံးပါက ဒုတိယအစီအစဉ် ရှိသေးသော်လည်း ၎င်းက ငွေကြေးအနည်းငယ် စိုက်ထုတ်ရမည် ဖြစ်သည်။ လောလောဆယ် သူ့အိတ်ကပ်ထဲတွင် ငွေအနည်းငယ်သာ ကျန်တော့သဖြင့် ရနိုင်သမျှ ချွေတာရပေမည်။ မတတ်နိုင်ပါကမှ ထိုနည်းလမ်းကို သုံးရမည်သာ။

ဘူတာရုံ အဝင်အထွက်တွင် ခရီးသည်များနှင့် ပွဲစားများ အများအပြား ရောထွေးကာ သွားလာနေကြသည်။ ကျန်းယဲ့၏ ဆိုင်းဘုတ် ထောင်လိုက်သည်နှင့် လမ်းသွားလမ်းလာအချို့၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ရရှိသွားတော့သည်။

အနီးအနားတွင် နေထိုင်သော သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦးက နံနက်ခင်း လမ်းလျှောက်ထွက်လာစဉ် ‘လျော်ကြေးငွေ ယွမ် ၁၀၀,၀၀၀’ ဆိုသည်ကို မြင်ပြီး ခြေလှမ်းများ တန့်သွားခဲ့သည်။

“လူငယ်လေး... မင်းရေးထားတဲ့ ‘ချင်မင်းဆက်ဆီသို့’ ဆိုတဲ့ ခရီးစဉ်က ရုပ်ရှင်စတူဒီယိုထဲက ချင်နန်းတော်အတုကို သွားမှာလား”

နောက်ဆုံးတော့ ငါးတစ်ကောင် စပြီး လာပတ်ချေပြီ။

ကျန်းယဲ့က ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာ ပြုံးပြရင်း “မဟုတ်ပါဘူး အဘိုး... ကျွန်တော်တို့က ခင်ဗျားတို့ကို လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်က စစ်မှန်တဲ့ ချင်မင်းဆက်ဆီ တကယ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ခေါ်သွားမှာပါ”

ပတ်ဝန်းကျင်က လူအချို့လည်း စိတ်ဝင်တစားဖြင့် နားစွင့်နေကြရာ ကျန်းယဲ့၏ အဖြေကို ကြားပြီးနောက် အားလုံးက သူ့ကို ‘အရူးတစ်ယောက်’ ကို ကြည့်သည့် မျက်လုံးမျိုးဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြတော့သည်။

“အစ်ကိုရာ... လိမ်မယ်ဆိုရင်တောင် ယုံလောက်စရာ အကြောင်းပြချက်လေး ပေးပါဦးဗျာ”

“လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်က ချင်မင်းဆက်ဆီ ခရီးသွားမယ် ဟုတ်လား။ ဘာတွေ လာပြောနေတာလဲ...”

“မင်းမှာ အဲဒီလို ခေတ်ကာလကို ဖြတ်ကျော်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည် တကယ်ရှိရင် ဒီမှာ လာပြီး ဆိုင်ဖွင့်စရာလိုမလား...”

ဝေဖန်သံများ ဆူညံသွားစဉ် ဘူတာရုံသို့ ရထားနှစ်စင်း တစ်ပြိုင်နက် ဆိုက်ရောက်လာပြီး ထွက်ပေါက်မှ ခရီးသည် အမြောက်အမြား တိုးဝှေ့ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

၎င်းတို့ထဲတွင် ဆဲလ်ဖီတုတ်ကို ကိုင်ကာ ကင်မရာကို ချိန်လျက် လမ်းလျှောက်ရင်း တတွတ်တွတ် ပြောဆိုနေသော ဝဝဖြိုးဖြိုး လူငယ်တစ်ဦးလည်း ပါဝင်သည်။

“အမျိုးတို့ရေ... ကျွန်တော် ဟန်ကျိုးကို ရောက်ပြီနော်။ နာမည်ကြီး အနောက်ကန် ရှာလကာရည် ငါးဟင်းကို မြည်းစမ်းဖို့ ခေတ္တနေရင် တက္ကစီနဲ့ သွားပါမယ်။ အဲဒီငါးဟင်းက တကယ် ညှီသလား၊ စားမကောင်းဘူးလားဆိုတာ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် မမြည်းရသေးဘဲနဲ့ သူများပြောတာကို လျှောက်ပြောလို့ မရဘူးလေ... ဟုတ်တယ်မလား။ စားပြီးရင် အမျိုးတို့ကို အမှန်အတိုင်း သုံးသပ်ပြပါ့မယ်ဗျာ...”

ကျန်းထောင်သည် ခရီးသွားနှင့် အစားအသောက် ဘလော့ဂါတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ မကြာသေးမီက ‘အနောက်ကန် ရှာလကာရည် ငါးဟင်း’ က အင်တာနက်တွင် ရေပန်းစားနေသဖြင့် ဤအရှိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ဗီဒီယိုအထူးအစီအစဉ်တစ်ခု လုပ်ရန် လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဘူတာရုံမှ ထွက်ထွက်ချင်းပင် မလှမ်းမကမ်းတွင် လူစုလူဝေးကြီး ဖြစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ပွဲကြည့်ချင်သော စိတ်ဖြင့် အားတက်သရော တိုးဝင်သွားတော့သည်။ ကင်မရာထဲက ပရိသတ်များကိုလည်း လက်တို့ရန် မမေ့ချေ။ “အမျိုးတို့ရေ... ရှေ့မှာ တစ်ခုခု ဖြစ်နေပုံပဲဗျ၊ သွားကြည့်ရအောင်...”

ကျန်းထောင်သည် ထိုဦးတည်ချက်သို့ အမြန်လျှောက်သွားပြီး သူ၏ ထွားကျိုင်းလှသော ခန္ဓာကိုယ် အရွယ်အစားကြောင့် လူအုပ်ကြားထဲမှ အရှေ့ဆုံးနေရာအထိ အလွယ်တကူ တိုးဝင်နိုင်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် သင်ပုန်းပေါ်ရှိ မျက်စိဖမ်းစားနိုင်လွန်းသော ‘ယွမ် ၁၀၀,၀၀၀’ ကို ချက်ချင်း သတိထားမိလိုက်၏။ ဘလော့ဂါတစ်ဦး၏ အာရုံခံစားမှုအရ ဤသည်က လူကြည့်များမည့် အချက်အချာဖြစ်ကြောင်း လျင်မြန်စွာ သဘောပေါက်သွားပြီး တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု ထဲက ပရိသတ်များကို ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။ “အမျိုးတို့ရေ... ဟန်ကျိုးကို ခြေချရုံရှိသေးတယ်၊ ဒီလို ရှားရှားပါးပါး ကိစ္စမျိုးနဲ့ ကြုံရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူးဗျာ”

သူ စကားပြောရင်း ကင်မရာကို သင်ပုန်းပေါ်ရှိ ကြော်ငြာဆီသို့ လှည့်လိုက်ရာ တိုက်ရိုက် ကြည့်ရှုနေသူများက သင်ပုန်းပေါ်က စာသားကို မြင်သောအခါ ကွန်မန့်များ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲကုန်တော့သည်။

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုမှ မှတ်ချက်များကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ကျန်းထောင်က ကျန်းယဲ့ကို မျက်ခုံးပင့်ရင်း မေးလိုက်၏။ “လူချောလေး... ချင်မင်းဆက်ဆီ ခရီးသွားမယ်ဆိုတာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်က ကာလကို တကယ် သွားမှာလို့ ပြောတာလား”

သူ့လေသံတွင် နောက်ပြောင်ကျီစယ်လိုသော အရိပ်အယောင်များ အပြည့်ပါဝင်နေပြီး မျက်နှာတွင်လည်း ရွှင်မြူးသော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။ သို့သော် တစ်ဖက်လူ၏ တည်ငြိမ်လွန်းသော အဖြေကြောင့် ထိုအပြုံးက မျက်နှာပေါ်တွင်ပင် အေးခဲသွားရချေသည်။

“ဟုတ်ပါတယ်” ကျန်းယဲ့က တည်ကြည်လေးနက်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။

ကျန်းထောင် အနည်းငယ် ဆွံ့အသွားပြီးမှ ပြာပြာသလဲ ရယ်မောလိုက်ကာ “လူချောလေး... မင်း ငါ့ကို ကင်မရာရှေ့မို့လို့ လာနောက်နေတာလား”

ကျန်းယဲ့က သင်ပုန်းပေါ်ရှိ လျော်ကြေးငွေစာသားကို လက်ညှိုးဖြင့် ပုတ်ပြလိုက်ပြီး “အကယ်၍ လိမ်လည်တာဆိုရင် ခင်ဗျားတို့ကို ယွမ်တစ်သိန်း လျော်ကြေး ချက်ချင်းပေးပါမယ်”

‘မင်း တကယ်ပြောနေတာလား...’

ကျန်းထောင်သည် မျက်လုံးအဝိုင်းသားဖြင့် ကျန်းယဲ့ကို အထက်အောက် ကြည့်လိုက်မိသည်။ သူ့စိတ်ထဲတွင် ‘ဒီကောင် ဦးနှောက်ထဲ တစ်ခုခု ချို့ယွင်းနေတာများလား’ ဟုသာ တွေးမိတော့သည်။ သို့သော် ကျန်းယဲ့၏ ပုံစံက ရူးကြောင်ကြောင် ဖြစ်မနေချေ။

ထိုတိုတောင်းလှသော တစ်မိနစ်အတွင်း တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုရှိ ကြည့်ရှုသူဦးရေနှင့် မှတ်ချက်အရေအတွက်သည် အဆမတန် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ ကျန်းထောင်လည်း တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု အတွင်းရှိ လှုပ်ရှားမှုကို သတိပြုမိလိုက်ရာ၊ ကွန်မန့်ပုံးတစ်ခုလုံး ဆူညံပွက်လောရိုက်နေပြီး ပရိသတ်များ၏ တက်ကြွမှုမှာ သူ၏ အထွတ်အထိပ်ကာလနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်လောက်ပေသည်။

[ထောင်ဇီ... ဘာဖြစ်တာလဲ၊ အခြေအနေကို မြန်မြန် စုံစမ်းစမ်းပါဦး...]

[သောက်ကျိုးနည်း... ငါ အခု ဘာကြားလိုက်တာလဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်က ချင်မင်းဆက်ဆီ ခရီးသွားမယ် ဟုတ်လား...]

[ဟားဟားဟား... ဒီခေတ်က လိမ်တဲ့သူတွေက ပိုပြီး သတ္တိကောင်းလာကြတာပဲ]

[ဟေး ဟေး... မင်းတို့တွေ အဓိကအချက်ကို လွတ်နေပြီ။ ချင်မင်းဆက်ဆီ မရောက်ရင် ယွမ် တစ်သိန်း လျော်ကြေးရမယ်တဲ့။ အဲဒီ ယွမ်တစ်သိန်းက ရှာရလွယ်တဲ့ ငွေမဟုတ်ဘူးဟ...]

[ငါလည်း ဘာလို့ အဲဒီလို ငွေဖြုန်းမယ့်သူမျိုးနဲ့ မကြုံရတာလဲ။ အား... အဲဒီ ယွမ်တစ်သိန်းကို ငါ သွားယူချင်လိုက်တာ...]