အခန်း ၁၁ တတိယအဆင့်အဆောင်သင်္ကေတသခင်

ဒါတင် မပြီးသေးပါဘူး။

"ယွမ်ဒန် ဖြစ်တည်လာပြီဆိုတော့ အခု စိတ်ဓာတ်စွမ်းအင် အတွက် အချိန်ရောက်ပြီ"

လင်းတုန်၏ အတွေးများ လှုပ်ရှားသွားပြီး နီဝမ်နန်းတော် အတွင်းရှိ စိတ်စွမ်းအင်များမှာ လျင်မြန်စွာ စတင်လှုပ်ရှားလာတော့သည်။

နီဝမ်နန်းတော်အတွင်း၌ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်သင်္ကေတ တစ်ခုသည် အတော်အတန်ကြီးမားသော အက်ကြောင်းတစ်ခုဖြင့် ကွဲအက်နေပြီး လုံးဝကွဲထွက်သွားရန် ဆံခြည်တစ်မျှင်သာ လိုတော့သည်။

"တတိယမြောက် မွေးရာပါ ဝိညာဉ်သင်္ကေတ၊ ထွက်ခဲ့စမ်း"

တိုးညှင်းသော အော်ဟစ်သံနှင့်အမျှ သူ၏နီဝမ်နန်းတော်အတွင်းရှိ စိတ်စွမ်းအင်များသည် ကွဲထွက်ရန် ကြိုးစားနေသော မွေးရာပါ ဝိညာဉ်သင်္ကေတဆီသို့ ရူးသွပ်စွာ စီးဝင်သွားခဲ့သည်။

ဤသို့ မပြတ်မတောက် ထည့်သွင်းပေးမှုနှင့်အတူ သာယာသော "ဝုန်း" ဆိုသည့် အသံထွက်ပေါ်လာပြီး မွေးရာပါ ဝိညာဉ်သင်္ကေတမှာ နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝကွဲထွက်သွားလေတော့သည်။

တတိယမြောက် မွေးရာပါ ဝိညာဉ်သင်္ကေတ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီ။

တတိယအဆောင်သင်္ကေတဆရာအဖြစ် အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဝူး ဝူး~"

တတိယမြောက် မွေးရာပါ ဝိညာဉ်သင်္ကေတကို အောင်မြင်လိုက်သည်နှင့်အမျှ သူ၏နီဝမ်နန်းတော်အတွင်း မနားတမ်း ပေါ်ပေါက်နေသော စိတ်ဓာတ်စွမ်းအင် မုန်တိုင်းမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။

"အစောပိုင်းယွမ်ဒန်နယ်ပယ် တတိယအဆောင် သင်္ကေတသခင်၊ ဒါဟာ တကယ်ကို အတော်လေး အင်အားကြီးတဲ့ ခွန်အားတစ်ခုပဲ။ ငါ့ရဲ့ လက်ရှိစွမ်းအားနဲ့ဆိုရင် သက်စောင့်ဓာတ် နဲ့ စိတ်ဓာတ်စွမ်းအင် ပေါင်းစပ်မှုက နှောင်းပိုင်းယွမ်ဒန်နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ကိုတောင် ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ ပြဿနာမရှိဘူး။ အနိုင်ရဖို့ ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း အခွင့်အရေးရှိတယ်"

လင်းတုန်သည် သူ၏မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ဖွင့်လိုက်ပြီး လက်များကို ဖြန့်ကာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း စီးဆင်းနေသော ခမ်းနားထည်ဝါသည့် စွမ်းအားများကို တိတ်ဆိတ်စွာ ခံစားလိုက်ရာ ဖော်ပြ၍မရသော ဝမ်းမြောက်မှုတစ်ခု သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် တိုးဝှေ့လာခဲ့သည်..။

နေမင်းသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး နေ့သစ်တစ်ခု စတင်ခဲ့ကာ လင်းမိသားစု နယ်မြေတစ်ခုလုံး လုံးဝဆူပူလှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။

အကြောင်းမှာ ဒီနေ့သည် လင်းမိသားစု၏ နှစ်စဉ်ကျင်းပမြဲ မိသားစုပြိုင်ပွဲနေ့ ဖြစ်သလို လင်းမိသားစု၏ မျိုးဆက်သစ်များ မျက်နှာပန်းလှရမည့် နေရာလည်း ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

လင်းမိသားစုမှ ရေတွက်၍မရသော အဖေများသည် သူတို့၏ သားသမီးများကို ခေါ်ဆောင်ကာ လင်းမိသားစု၏ လေ့ကျင့်ရေးခန်းမသို့ လျင်မြန်စွာ အပြေးအလွှား သွားကြသည်။

ထို့အပြင် ဤအထဲတွင် လင်းရှောင် လင်းတုန်နှင့် ချင်းတန်း တို့လည်း ပါဝင်သည်။

လင်းမိသားစု၏ အရှေ့ဘက် အတွင်းပိုင်းဒေသ၊ လေ့ကျင့်ရေးခန်းမ။

လင်းရှောင်နှင့် အခြားနှစ်ယောက် ဝင်ရောက်လာမှုသည် ဧည့်သည်များကို ကြိုဆိုရန် အဝင်ဝတွင် ရပ်နေသော ပိန်ပိန်ပါးပါး လူတစ်ယောက်၏ အာရုံစူးစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။

သူ၏မျက်ခုံးများ သိသိသာသာ တွန့်ကွေးသွားခဲ့သည်။

"လင်းရှောင်၊ နင် ဘာလို့ လေ့ကျင့်ရေးခန်းမကို ရောက်နေတာလဲ။ မိသားစုအတွက် မျက်နှာပျက်ရမှာ မကြောက်ဘူးလား"

"မင်း လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်နှစ်ကမှ ကောင်းကင်ယွမ်နယ်ပယ် ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တယ်လို့ ငါကြားတယ်။ မင်းရဲ့ တိုးတက်မှုက တကယ်ကို နှေးကွေးလွန်းပါတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က မိသားစုရဲ့ ဘဏ္ဍာရေးအာဏာကို ကိုင်တွယ်ထားတာက မင်းကို ကျင့်ကြံခြင်းမှာ အတော်လေး ပေါ့ဆသွားစေခဲ့တာပဲ"

လင်းရှောင်သည် ဒါကိုကြားတော့ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူ၏ ဖခင်တူဝမ်းကွဲ ညီအစ်ကိုဖြစ်သူ ဒုတိယသခင်လေးကို မော့ကြည့်ကာ မေးခွန်းကို ရှောင်လွှဲလျက် အနည်းငယ် နှိမ်ချသော လေသံဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။

"လင်းရှောင်၊ မင်း..."

လင်းမိသားစု၏ ဒုတိယသခင် လင်းမန် သည် သူ၏ မျက်နှာမူရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ကြိမ်းမောင်းတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် လင်းရှောင်နှင့် သူ၏ မိသားစုသုံးဦးမှာ အဝေးသို့ ထွက်ခွာသွားပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဟင်း၊ ကျင့်ကြံခြင်းက မြေကမ္ဘာယွမ်နယ်ပယ် မှာ ပိတ်မိနေပြီး လက်မတစ်ဝက်မျှတောင် ရှေ့မတိုးနိုင်တဲ့ မသန်စွမ်းတစ်ယောက်ပါပဲ။ ဘာလို့များ ဒီလောက်တောင် ပြောရဲဆိုရဲရှိနေရတာလဲ"

လင်းမန်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အရုပ်ဆိုးလှပြီး သူ၏နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားကာ လင်းရှောင် ထွက်ခွာသွားသော ကျောပြင်ကို ရာက်ရဲစွာ စုတ်သပ်လိုက်သည်။

လင်းရှောင်သည် မိသားစု၏ ဒုတိယအသန်မာဆုံး ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်ခဲ့စဉ်က လင်းမန်းသည် သည်းခံခဲ့သည်။ သို့သော် အခု လင်းရှောင်သည် တစ်ဝက် မသန်မစွမ်းဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ ဒီတတိယညီဆိုသူကို ဘာကြောင့်ကောင်းမွန်သော မျက်နှာပေး ရဦးမည်နည်း။

"အဖေ၊အဖေက အခု ယွမ်ဒန်နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီ။ ဒီလင်းမန်က ကောင်းကင်ယွမ်နယ်ပယ်က ကောင်သေးသေးလေးပဲ ရှိသေးတာကို အဖေကို မသန်စွမ်းလို့ ခေါ်ရဲသေးတယ်။ အဲဒါဆိုရင် သူက မသန်စွမ်းထက်တောင် ပိုဆိုးမနေဘူးလား"

ထိုင်လိုက်ပြီးနောက် လင်းတုန်က မကျေမနပ် ရေရွတ်လိုက်သည်။

"လူပြက်တစ်ယောက်ပါပဲ၊ လွှတ်ထားလိုက်ပါ။ ဪ၊ မင်းရဲ့ အဘိုးနဲ့ အခြားသူတွေ ရောက်လာပြီ။ မြန်မြန်၊ သွားပြီး နှုတ်ဆက်ကြရအောင်"

လင်းရှောင်၏ အကြည့်များ ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ရာ အိမ်ရှေ့တံခါးမှ ဝင်ရောက်လာသော လင်းမိသားစု၏ အကြီးအကဲ လင်းကျန်းထျန်း နှင့် အခြားသူအနည်းငယ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် သားနှင့်သမီးကို အမြန်ခေါ်ဆောင်၍ နှုတ်ဆက်ရန် သွားခဲ့သည်။

"တတိယသား မင်း နောက်ဆုံးတော့ ထွက်လာပြီး ငါ့ကို တွေ့ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီပေါ့"

ပန်းထိုးအင်္ကျီနှင့် ဝတ်ရုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အသွင်အပြင်တွင် အာဏာစက် အတန်ငယ်ရှိသော အဘိုးအိုသည် သူတစ်ချိန်က အဂုဏ်ယူရဆုံး သားကို ကြည့်ကာ ရှုပ်ထွေးသော မူရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အဖေဘာတွေပြောနေတာလဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က ဒီသား တိတ်ဆိတ်တဲ့ နေရာတစ်ခုမှာ တုန်အာနဲ့ ချင်းတန်းကို ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့ပဲ အာရုံစိုက်ချင်ခဲ့တာပါ"

လင်းရှောင်သည် မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်နေပြီး သဘာဝအတိုင်း မာနနှင့် ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားသော အငွေ့အသက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

"ဪ၊ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း မင်း တော်တော်လေး ပြောင်းလဲသွားပုံရတယ်။"

သူ၏သားတွင် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုများကို ကြည့်ရင်း လင်းကျန်းထျန်း၏ အိုမင်းနေသော မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့အားသင့်မှု တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

သူသည် လင်းရှောင် ဒဏ်ရာမရမီကမှ ဤသို့သော ယုံကြည်မှုကို တွေ့မြင်ခဲ့ဖူးခြင်းဖြစ်သည်။

"ဒါပေမဲ့၊ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း တုန်းအာနဲ့ ချင်းတန်းကို ပြုစုပျိုးထောင်ရာမှာ မင်း အလုပ်ကောင်းကောင်း လုပ်ခဲ့တာပဲ။

လွန်ခဲ့တဲ့ လေးလက တုန်အာက ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံခြင်း ဆဌမအဆင့် မှာရှိတဲ့ ဟုန်အာကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့ပြီး ချင်းတန်ကလည်း ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံခြင်း စတုတ္ထအဆင့်မှာရှိတဲ့ ရှန်းအာကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့တယ်လို့ ကြားရတယ်"

လင်းကျန်းထျန်း၏ အကြည့်သည် လင်းရှောင် ဘေးတွင် ရပ်နေသော လင်းတုန်နှင့် ချင်းတန်းထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

"အဘိုး (အဘိုး)"

လင်းတုန်နှင့် ချင်းတန်းတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ညီညီညာညာ ရှေ့သို့ လှမ်းလိုက်ကြပြီး အလွန်ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

"အင်း၊ မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံး ငါ့လင်းမိသားစုရဲ့ ကလေးကောင်းတွေပါ။ နောက်မှကျင်းပမယ့် မိသားစုပြိုင်ပွဲမှာ ကောင်းကောင်း ယှဉ်ပြိုင်ကြ၊ မင်းတို့ ကောင်းကောင်းလုပ်နိုင်ရင် အဘိုးမှာ မင်းတို့အတွက် ဆုကြေးရှိတယ်"

လင်းကျန်းထျန်းသည် ထိုနှစ်ယောက်ကို ခဏမျှ ချီးမွမ်းပြီးနောက် လင်းတုန်၏ အကြီးဆုံးဘကြီးဖြစ်သူ လင်းခန် ကို ဦးဆောင်၍ ပင်မနေရာများသို့ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

လင်းမိသားစု၏ လေ့ကျင့်ရေးခန်းမသည် ခဏမျှ ဆူညံနေပြီးနောက် လင်းကျန်းထျန်း၏ အချက်ပြမှုဖြင့် လင်းမိသားစု၏ အကြီးဆုံးသခင် လင်းခန်သည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ထရပ်လိုက်ပြီး လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"လင်းမိသားစု ပြိုင်ပွဲကို တရားဝင် စတင်လိုက်ပြီ"

လင်းမိသားစု၏ အကြီးဆုံးသခင် လင်းခန်၏ အမိန့်ပေးမှုနှင့်အတူ လေ့ကျင့်ရေးခန်းမသည် ချက်ချင်းပင် တစ်ဖန် သက်ဝင်လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။

လင်းမိသားစု တပည့်များသည် မဲနှိုက်ရန်နှင့် ပွဲစဉ်များတွင် ပါဝင်ရန် တန်းစီကြသည်။

ခဏတာမျှ ကျောက်စင်မြင့် အများအပြားသည် ညည်းတွားသံများနှင့် အော်ဟစ်သံများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

"လင်းချန်းချင်း၊ မင်း ငါနဲ့ တကယ် ယှဉ်ပြိုင်ချင်တာလား"

စင်ပေါ်သို့ ငရုတ်သီးတောင့်လို ရုန်းကန်တက်လာသော ဝဝတုတ်တုတ် ကောင်လေးကို ကြည့်ရင်း လင်းတုန်က တစ်ဝက်ပြုံးကာ မေးလိုက်သည်။

"ဟွတ် ဟွတ်၊ ငါ မင်းလို သားရဲလူသားနဲ့ မယှဉ်ပြိုင်ချင်ပါဘူး။ မင်းက လွန်ခဲ့တဲ့ လေးလကတည်းက ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံခြင်း သတ္တမအဆင့်ကို ဝင်ရောက်ခဲ့တာ၊ အခုဆိုရင် ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံခြင်း သတ္တမအဆင့်ရဲ့ အမြင့်ဆုံးအဆင့်မှာ ရောက်နေလောက်ပြီ။

ငါက ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံခြင်း စတုတ္ထအဆင့်ပဲ ရှိသေးတာ၊ ပြိုင်ချင်တဲ့သူ ပြိုင်ပါစေ"

လင်းချန်းချန်သည် သာမန်အတိုင်း ချောင်းဆိုးလိုက်ပြီး သူ၏ ညာဘက်လက်မောင်းကို မြှောက်ကာ တရားမျှတသော လေသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ငါ အရှုံးပေးတယ်"

တိုက်ပွဲများ စတင်ကာစဖြစ်သော ကျောက်စင်မြင့် အများအပြားသည် ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီး အားလုံးက သူတို့၏ အကြည့်များကို လွှဲပြောင်းလိုက်ကြသည်။

စစချင်းမှာပင် အရှုံးပေးလိုက်တာလား။

လင်းချန်းချန်သည် အမြန်ဆုံး အရှုံးပေးမှု စံချိန်ကို ချိုးဖျက်လိုက်တာ ဖြစ်နိုင်သည်။

လင်းခန်တွင်လည်း ထူးဆန်းသော အမူအရာ ရှိနေပြီး သူ၏လက်ကို ပုခုံးယမ်းလိုက်ကာ…။

"မင်း အရှုံးပေးလိုက်ပြီဆိုရင် မြန်မြန် ဆင်းလာခဲ့တော့"

လင်းချန်းချင်း၏ ဖခင်၊ လင်းမိသားစု၏ ပဉ္စမသခင်ကြီး အတွက်မူ သူသည် ရှက်ရွန်းလို့ မြေကြီးထဲ မြှုပ်နှံချင်စိတ် ပေါ်ပေါက်သွားခဲ့သည်။

လင်းကျန်းထျန်း သာ ရှိမနေပါက သူသည် မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်ပြီး ချက်ချင်း ထွက်ပြေးမိမည်ဖြစ်သည်။

‘မင်း သောက်သုံးမကျတဲ့ သား၊ မင်း အရှုံးပေးချင်ရင် အရှုံးပေးလိုက်ပါ။ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကျယ်ကျယ် အော်နေရတာလဲ။ ပြီးတော့ ဒီလောက်တောင် ဖြောင့်မတ်တဲ့ ပုံစံနဲ့။ အရှုံးပေးရတာက အလွန် ဂုဏ်ယူစရာကောင်းလို့လား။’

‘ဒါ့အပြင် အခမ်းအနားကို လေ့လာဖို့ ချင်းယန်မြို့ က အရေးပါတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်များစွာ ရောက်နေကြတယ်။ မင်းက လင်းမိသားစုရဲ့ ပဉ္စမသခင်ရဲ့ သားဆိုတာ လူတွေ မသိမှာကို ကြောက်နေတာမဟုတ်ဘူးလား။

ဟင်း၊ ဒီနေ့ည အိမ်ပြန်ရောက်ရင် ဒီအဖေရဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ မေတ္တာကို မင်းကို ခံစားစေရမယ်…။’

"ဪ၊ အဖေ အဖေရဲ့ မျက်နှာက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ဆိုးရွားနေရတာလဲ"

စင်ပေါ်မှ ပြေးဆင်းလာသော လင်းချန်းချင်းသည် သူ၏ဖခင်ကို စူးစမ်းစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"အင်း၊ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ မိသားစုပြိုင်ပွဲကိုပဲ အာရုံစိုက်ကြည့်ပါ။ ဒီနေ့ည အိမ်ပြန်ရောက်ရင် မင်းအတွက် အံ့အားသင့်စရာ တစ်ခုရှိတယ်"

လင်းမိသားစု၏ ပဉ္စမသခင်သည် ဒီအသုံးမကျတဲ့ သားကို ချက်ချင်း သတ်ပစ်ချင်သည့် စိတ်ဆန္ဒကို မျိုသိပ်လိုက်ပြီး အဖေတစ်ယောက်၏ အပြုံးကို အတင်းအကျပ် ပြုံးလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အဖေ"

ခန္ဓာကိုယ်၀၀နှင်ကောင်လေး လင်းချန်းချင်းသည် အများကြီး မတွေးဘဲ ဝမ်းမြောက်စွာ သဘောတူလိုက်ပြီး သူ၏သူငယ်ချင်း လင်းတုန်၏ ပွဲစဉ်ကို ကြည့်ရန် ထိုင်လိုက်သည်။

ဟိဟိ၊ ပွဲစဉ်မှာ ရှုံးသွားရင်တောင် အံ့အားသင့်စရာ ရလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ဘယ်လောက်တောင် ကောင်းလိုက်သလဲ~...။

"ဒုတိယပွဲစဉ်၊ လင်းယွန်း နှင့် လင်းတုန်"

လင်းခန်သည် လင်းတုန်၏ နောက်ထပ် ပြိုင်ဘက်ကို လျင်မြန်စွာ ကြေညာလိုက်သည်။

စကားနည်းသော မီးခိုးရောင်ဝတ် ကျောင်းတော်သားပုံစံကောင်လေးတစ်ယောက် ပြိုင်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်သို့ ဖျတ်လတ်စွာ ခုန်တက်လိုက်သည်။