အခန်း (၂၁) တျန်ဝု နယ်မြေပျက်

“အဲဒီ ဘိုက်ရွှယ်က ကြည့်ရတာ အေးစက်စက်နဲ့... ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ဆူညံနေရတာလဲ။”

“တကယ်ကို ဆူညံလွန်းတယ်... ဟူး...”

စူဝမ်ရို သူမ၏ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် နားကို ပိတ်ထားသော်လည်း ၎င်းက အရာမထင်ပါချေ။

အဆက်မပြတ် ညည်းတွားသံများမှာ

ရေချိုးကန်ကြီးဆီမှတစ်ဆင့်

မှန်တင်ခုံရှိရာအထိ ပျံ့လွင့်နေခဲ့သည်။

ဖယောင်းတိုင်မီးရောင်လေးမှာ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေပြီး

အခန်းတွင်းရှိ အရိပ်များမှာလည်း လှုပ်ခတ်နေခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင်မူ

ကောင်းကင်ယံကြီးတစ်ခုလုံး ဝေဝါးဖြူလျော်သော အရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့တော့သည်။

ဒီနေ့၏ ဒဏ်ရာကုသမှုကသာ အပြည့်စုံဆုံး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိစေခဲ့သည်။

ဝေချင်း၏ ချီစများမှာ ငါးဆယ်ခန့် ထပ်မံ၍ တိုးပွားလာခဲ့သည်။

စုစုပေါင်း ချီစ နှစ်ရာ့သုံးဆယ်တိတိ ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဝေချင်း သူ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်နေသော ဘိုက်ရွှယ်ကို မောပန်းစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

သူမ၏ မျက်နှာထက်မှ နီမြန်းမှုများမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်မသွားသေးပါချေ။

အခန်းတွင်းတစ်ခုလုံးမှာလည်း ရှုပ်ပွနေခဲ့သည်။

တုန်

ဂုဏ်ယူပါတယ် ပိုင်ရှင်... တာဝန်ကို အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးသွားပါပြီ။

ဝေဝေဝါးဝါး အခြေအနေအတွင်း

သူ ရင်းနှီးနေသော စနစ်၏ အကြောင်းကြားစာသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

သို့သော်လည်း သူ အလွန်အမင်း မောပန်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဆုလာဘ်များက အလိုအလျောက် ပျောက်ကွယ်သွားမည် မဟုတ်ပါချေ။

သူ နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်ခြင်းကမ္ဘာထဲသို့ နစ်မြောသွားခဲ့တော့သည်။

ဆုလာဘ်... သောင်းပြောင်းအမှန်ကန်မျက်လုံး

အသေးစိတ်... ပြိုင်ဘက်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို တိုက်ရိုက် သိမြင်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် သို့မဟုတ် လူမျိုးစု ကန့်သတ်ချက်များ မရှိပါချေ။

…………

နေမင်းကြီး ကောင်းကင်အလယ်ဗဟိုသို့ ရောက်ရှိလာသည့်တိုင်အောင် အိပ်ပျော်နေခဲ့သည်။

ဒိုအာ တံခါးလာခေါက်သဖြင့် ဝေချင်း နိုးလာခဲ့ရသည်။

သူ ပျင်းရိစွာဖြင့် အကြောဆန့်လိုက်သည်။

ဘိုက်ရွှယ်ကမူ နိုးလာခြင်း မရှိသေးပါချေ။

သူမ၏ အိပ်စက်သည့် ပုံစံကို ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

သူမ၏ သွယ်လျလှပသော ခြေတံများက ဝေချင်း၏ ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းထက်သို့ ကျရောက်နေပြီး

အသက်ရှူသံမှာလည်း မှန်မှန်နှင့် ရှည်လျားနေခဲ့သည်။

သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် အိပ်မက်လှလှလေးထဲတွင် နစ်မြောနေဟန် ရှိသည်။

သူမသည် လက်ရှိတွင် ကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းအားများကို အသုံးမပြုနိုင်သေးပါချေ။

သာမန်လူတစ်ယောက်နှင့် ဘာမျှ မခြားနားလှပေ။

သူမ၏ ခေါင်းလေးမှာ ဝေချင်း၏ လက်မောင်းထက်တွင် သိမ်မွေ့ပျော့ပြောင်းစွာ မှီတွယ်နေခဲ့သည်။

သူမ၏ ရှည်လျားနက်မှောင်သော ဆံနွယ်များမှာ ခေါင်းအုံးဘေးတွင် ရှုပ်ပွစွာ ကျရောက်နေသည်။

ဘိုက်ရွှယ်... ကောင်းကင်စစ်သည်တော်အဆင့် အစောပိုင်းအဆင့်

ဦးနှောက်ထဲတွင် အသံတစ်ချက် မြည်ဟီးသွားခဲ့ရာ

ဝေချင်း၏ အမူအရာ တောင့်တင်းသွားခဲ့သည်။

ထိုအခါမှသာ သူ သတိရလိုက်တော့သည်။

မနေ့ညက စနစ်က မိမိကို ဆုလာဘ်တစ်ခု ပေးခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

သူ ရှာဖွေကြည့်လိုက်ရာ

စနစ်မျက်နှာပြင်ထက်တွင် စနစ် ဟုခေါ်သော လုပ်ဆောင်ချက်အသစ်တစ်ခုကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

သောင်းပြောင်းအမှန်ကန်မျက်လုံး ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များ ဖြစ်သည်။

မိတ်ဆက်ကို ဖတ်ရှုပြီးနောက်

ဝေချင်း အံ့အားသင့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရသည်။

ဤအရာက တကယ့်ကို အဖိုးတန်လွန်းလှသည်။

ဤနည်းလမ်းဖြင့် သူသည် အခြားသူများ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ကြိုတင်၍ သိမြင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

အန္တရာယ်ကို ကြိုတင်သိမြင်နိုင်ကာ

ထွက်ပြေးမည့် အစီအစဉ်များကို ဆွဲဆောင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဝေချင်း သူမ၏ ခြေထောက်များကို အသာအယာ ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

မိမိ၏ လက်မောင်းကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး

ပြင်ပမှ စူချင်းယွဲ့နှင့် စူဝမ်ရိုတို့၏ အသံများအပြင်

အခြားသော အမျိုးသားအချို့၏ အသံများကိုပါ ကြားလိုက်ရသည်။

တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်ရာ

ခြံဝန်းထဲတွင်

နက်မှောင်သော သံချပ်ကာဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် သိုင်းပညာရှင်အချို့က သေတ္တာကြီးတစ်လုံးကို အလယ်ဗဟိုတွင် ချထားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

“ဒုတိယတပ်မှူးကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ် ခင်ဗျာ။”

ဝေချင်း ထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ထိုအမျိုးသားလေးဦးစလုံး ချက်ချင်းပင် ဒူးတစ်ဖက်ထောက်၍ ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

“ဒါက မြို့စားကြီးက သခင်လေးဆီကို ပို့ဆောင်ပေးဖို့ ညွှန်ကြားလိုက်တဲ့ သံချပ်ကာဝတ်စုံ ဖြစ်ပါတယ်။”

“ငွေပြား တစ်ထောင့်ငါးရာ ပါဝင်ပါတယ် ခင်ဗျာ။”

“ပြီးတော့ ဒါကတော့ အိမ်ထောင်စု မှတ်ပုံတင် စာရွက်စာတမ်း ဖြစ်ပါတယ်။”

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူက သူ၏ အနောက်ရှိ သေတ္တာကြီးကို ရိုသေစွာဖြင့် ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ သားရေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော လက်မှတ်တစ်ခုကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

ဝေချင်း ၎င်းကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး သူတို့ကို ထူမပေးလိုက်သည်။

မှတ်ပုံတင်တွင် ရေးသားထားသော အဆင့်အတန်းမှာ သိုင်းပညာရှင် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဒီဒုတိယမြို့စားကြီးက ကိစ္စရပ်များကို အတော်လေး သေသပ်အောင် စဉ်းစားပေးထားပုံရသည်။

“ဒီငွေတွေက ဘာလဲ။”

“ငွေပြား ၁၀၀၀ က မြို့စားမင်း ဝမ်ကျန်းရဲ့ လက်ဆောင် ဖြစ်ပြီး ကျန်တဲ့ ၅၀၀ ကတော့ မနေ့က မြို့စောင့်တပ်ရဲ့ ဗိုလ်ချုပ်က တောင်းပန်တဲ့အနေနဲ့ ပေးအပ်လိုက်တာ ဖြစ်ပါတယ် ခင်ဗျာ။”

“ကျွန်တော့်ရဲ့ သခင်က သခင်လေးဆီကို တစ်ပါတည်း ယူဆောင်လာပေးဖို့ ညွှန်ကြားလိုက်တာပါ။”

“ကောင်းပြီလေ... မင်းတို့တွေ ပင်ပန်းသွားကြပြီ။”

ဝေချင်း သေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်ရာ

အထက်တွင် ဖော်ပြထားသော အရာများအပြင် ၎င်းက အသစ်စက်စက် မီးတောက်နီ သံချပ်ကာဝတ်စုံ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

အောက်ခြေတွင်မူ ငွေပြားများကို သေသပ်စွာ စီရီထားသည်။

သူ တစ်ဆုပ်ခန့်ကို အလိုအလျောက် ကောက်ယူလိုက်ပြီး

သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးချင်းစီ၏ လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။

“ဒုတိယတပ်မှူးကြီး... ဒါ... ဒါက မဖြစ်သင့်ပါဘူး ခင်ဗျာ။”

“သခင်လေးဆီကို ပစ္စည်းတွေ လာပို့ရတာက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တာဝန်ပဲ။”

ထိုလူလေးဦး၏ မျက်နှာထက်တွင် ဝေခွဲမရသော အမူအရာများ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

တစ်ဦးချင်းစီကို အနည်းဆုံး ငွေပြား တစ်ဆယ်ကျော်စီ ပေးအပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် မနေ့က ဤလူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းရည်များကို ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ခဲ့ကြရသည်။

ဤငွေများကို မည်သို့ လက်ခံရဲပါမည်နည်း...

“လက်မခံဘူးဆိုတာ ငါ့ကို မျက်နှာပျက်အောင် လုပ်တာလား။”

မဟုတ်... မဟုတ်ပါဘူး...

“ကျွန်တော်တို့ မဝံ့ရဲပါဘူး ခင်ဗျာ။”

ထိုလူလေးဦး အလျင်အမြန်ပင် ခေါင်းခါလိုက်ကြသည်။

“ဒါဆိုရင်လည်း လက်ခံလိုက်ကြ။ အိမ်မှာ အမျိုးသမီးတွေ များတာမို့ ညစာ စားဖို့တော့ မခေါ်တော့ဘူး။”

“ဒီငွေတွေနဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုခုမှာ သွားပြီး စားသောက်လိုက်ကြစမ်း။”

ဝေချင်း လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ထိုလူလေးဦး ဦးညွှတ်၍ ကျေးဇူးတင် စကားဆိုလိုက်ကြသည်။

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူက အဆင်မပြေကြောင်း ပြောဆိုထားသဖြင့်

သူတို့လေးဦးစလုံး နားလည်စွာဖြင့် ငွေများကို အလျင်အမြန် ယူဆောင်ကာ ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။

“ဒီမှာ... ဒီငွေတွေအကုန်လုံး ခင်ဗျားတို့အတွက်ပဲ။”

ဝေချင်း မာန်ပါပါဖြင့် ဘေးနားရှိ ညီအစ်မနှစ်ဦးကို သူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်သည်။

စူချင်းယွဲ့ကမူ ဘာမျှမဖြစ်ပါချေ။

သူ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် ငြိမ်သက်စွာ မှီတွယ်နေခဲ့သည်။

သို့သော် စူဝမ်ရိုကမူ စိတ်ခံစားချက် သိပ်မကောင်းလှပါချေ။

ဤမိန်းကလေးက သူမ၏ စိတ်ခံစားချက်ကို မျက်နှာထက်တွင် ဖော်ပြတတ်သူ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ့တွင်လည်း ရွေးချယ်စရာ မရှိပါချေ။

သူ ဘိုက်ရွှယ်၏ ဒဏ်ရာများကို ကုသပေးရန် လိုအပ်သည်။

အပိုစွမ်းအင်များ လုံးဝ မရှိခဲ့ပါချေ။

သူမကို ရက်အနည်းငယ်ခန့်သာ အကြွေးတင်ထားရုံ ရှိသေးသည်။

စူချင်းယွဲ့... ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့် နှစ်ဆယ့်နှစ်ခုချီစ

စူဝမ်ရို... ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့် သုံးဆယ် ချီစ

ထိုနှစ်ဦး၏ အချက်အလက်များ ဝေချင်း၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ဝေချင်းနှင့် အတူတကွ ရှိနေမှသာ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် တိုးတက်နိုင်သည် မဟုတ်ပါချေ။

မိမိဘာသာလည်း ကျင့်ကြံနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

၎င်းက ပိုမို နှေးကွေးရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။

ငါးရက် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဘိုက်ရွှယ်၏ ဒဏ်ရာများမှာ ဝေချင်း၏ စေ့စပ်သေချာသော ပြုစုမှုအောက်တွင် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။

လုံးဝဥဿုံ သက်သာပျောက်ကင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယခင်က ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သော အသက်စွမ်းအင် အရင်းအမြစ်များပါ ပါဝင်သည်။

သို့သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းအားများကိုမူ လှည့်ပတ်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပါချေ။

ကံကောင်းစွာဖြင့် သူမသည် ချင်းယွန်းဂိုဏ်းမှ အချိန်မီ ထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မဟုတ်ပါက ယခုအချိန်တွင် မိမိကိုယ်မိမိ သတ်သေရန်ပင် စွမ်းဆောင်နိုင်မည် မဟုတ်ပါချေ။

ဘိုက်ရွှယ်၏ အမူအရာမှာ ရှုပ်ထွေးနေခဲ့သည်။

ဝေချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်တွယ်ထားလိုက်ပြီး

မျက်ဝန်းလေးများမှာ အနည်းငယ် ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

အမှန်တကယ်တွင်မူ သူမ၏ ဒဏ်ရာများမှာ မနေ့ကတည်းက လုံးဝဥဿုံ ကောင်းမွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဝေချင်းအနေဖြင့် သူမကို ဆက်လက်၍ ကုသပေးရန် လုံးဝ မလိုအပ်တော့ပါချေ။

သို့သော် ဝေချင်း၏ ဖိတ်ခေါ်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်

သူမဘက်က ငြင်းပယ်ရန် စိတ်ကူးပင် မရှိခဲ့ပါချေ။

သူမသည် အမူအယာအရသာ အနည်းငယ် တွန်းဖယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့ အလျင်အမြန်ပင် နစ်မြောသွားခဲ့ကြရသည်။

ထို့နောက်တွင်မူ

ဘိုက်ရွှယ်၏ နုနယ်လှသော မျက်နှာလေး ချက်ချင်းပင် နီမြန်းသွားခဲ့ရသည်။

သူမသည် မိမိကိုယ်မိမိ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို အလိုလိုသိစိတ်အရ လက်မခံနိုင်ပါချေ။

သူမ ၎င်းကို ငြင်းပယ်ချင်မိသည်။

ထွက်ပြေးချင်မိသည်။

သို့သော် ၎င်းက သူမပင် ဖြစ်သည်။

အတိုင်းအဆမဲ့စွာ ရိုးသားလွန်းလှသော သူမ ဖြစ်သည်။

“မဟုတ်ဘူး။”

“ဒါတွေအကုန်လုံးက ငါ့ရဲ့ ဒဏ်ရာရနေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့်ပဲ။”

မှန်ပေသည် ၎င်းက သေချာပေါက် ဖြစ်ရပေမည်။

မွန်းလွဲပိုင်းတွင်

စူမိသားစုအိမ်တော်သို့ လူတစ်ဦး ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဒုတိယမြို့စားကြီးက ဝေချင်းကို ရှာဖွေနေခြင်း ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း စင်ကြယ်သော လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာ ၏ သက်ရောက်မှုများကြောင့် ဝေချင်း၏ ချီစများမှာ လေးရာ့သုံးဆယ်အထိ အံ့ဩဖွယ်ရာ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဝိညာဉ်စစ်သည်တော်အဆင့် သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည့် အရိပ်အယောင်များ လုံးဝ မရှိသေးပါချေ။

“ညီလေး ဝေချင်း... ထိုင်ပါဦး။”

“ဒုတိယမြို့စားကြီး... ကျွန်တော့်ကို ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ ခင်ဗျာ။”

ဝေချင်း ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

ယခင်က ဒုတိယမြို့စားကြီး ပြောခဲ့သည်မှာ...

သူ့ကို လိုအပ်သည့် အချိန်မှသာ ဆက်သွယ်မည်ဟု ဖြစ်သည်။

“မင်းကလည်း အမြဲတမ်း ဒုတိယမြို့စားကြီး လို့ပဲ ခေါ်မနေပါနဲ့။”

“ဒါက အလွန်အမင်း ယဉ်ကျေးလွန်းရာ ရောက်မနေဘူးလား။”

“နောက်ဆိုရင် ငါ့ကို ဦးလေးဝမ် လို့ပဲ ခေါ်လိုက်စမ်း။”

သူ ဝေချင်း၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။

သူတို့ အလွန် ရင်းနှီးနေပုံရသည်။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ... ဦးလေးဝမ်။”

ဝေချင်း အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့သည်။

ဝမ်ကျန်းသည် သူ့ထံမှ အကူအညီ လိုအပ်နေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

သို့သော် သူတို့သည် ဤကာလအတွင်း စူမိသားစုကို အမှန်တကယ်ပင် ကောင်းမွန်စွာ စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့ကြသည်။

စူမိသားစု၏ အိမ်ခြံမြေ အခွန်များကို ကင်းလွတ်ခွင့် ပေးခဲ့ရုံသာမက ငွေကြေးများကိုလည်း မကြာခဏ ပေးအပ်ခဲ့ကြသည်။

“နောက်ထပ် နှစ်ပတ်ပဲ ကျန်တော့တယ်နော်။”

“ဝေချင်း။”

“တျန်ဝု နယ်မြေပျက်ကြီး ပွင့်တော့မယ်။”

“မင်းအနေနဲ့ လျူယွမ်မြို့ကိုယ်စားပြုပြီး ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ချင်စိတ် ရှိလား။”

ဝေချင်း ဝမ်ကျန်းကို ကြည့်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့ရသည်။

ထို့အပြင် ရင်ထဲတွင်လည်း တက်ကြွမှုများ ခံစားလိုက်ရသည်။

“အဲဒီ သိုင်းနတ်ဘုရား နယ်မြေပျက်က ဘာလဲ ခင်ဗျာ။”

“အင်း... မင်းကို ငါ ဘာလို့ အခုထိ အဆင့်မတက်ခိုင်းသေးတာလဲဆိုတာ မင်း သိလား။ ဝိညာဉ်စစ်သည်တော်အဆင့် ကိုလေ။”

“တျန်ဝု နယ်မြေပျက်က ဆယ်နှစ်မှာ တစ်ကြိမ်သာ ပွင့်တာ ဖြစ်တယ်။ ၎င်းက အလွန် စွမ်းအားထက်မြက်တဲ့ ဧကရာဇ်စစ်သည်တော်အဆင့် အထက်က စွမ်းအားရှင်တစ်ဦး သေဆုံးပြီးနောက် ဖြစ်တည်လာခဲ့တာလို့ ဆိုကြပြီး ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့် ရှိတဲ့ သိုင်းပညာရှင်တွေသာ ဝင်ရောက်ခွင့် ရှိတာ ဖြစ်တယ်။”

“တျန်ဝုနိုင်ငံအတွင်းရှိ မြို့တိုင်းက လူစေလွှတ်ခွင့် ရှိကြပေမဲ့ ငါတို့ လျူယွမ်မြို့ကတော့ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ နေရာတစ်ခုသာ ရရှိခဲ့တယ်။”

“အမှန်အတိုင်း ပြောရရင်တော့ ငါက ဒီနေရာကို ဆွန်းချန် ကို ပေးဖို့ ရည်ရွယ်ထားခဲ့တာ ဖြစ်တယ်။”

ဝမ်ကျန်း ဝေချင်းအတွက် လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် ငှဲ့ပေးလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင်လည်း သူ့ကိုပဲ ပေးလိုက်ပါ ခင်ဗျာ။”

ဝေချင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။

သူ ၎င်းကို လုံးဝ စိတ်ဝင်စားခြင်း မရှိပါချေ။

အိမ်မှာပဲ အမြန်ဆုံး အဆင့်တက်နိုင်မယ့် ကျင့်ကြံခြင်းအဖော် ရှိနေတာထက် ပိုကောင်းတာ ဘာရှိဦးမှာလဲ။

“မင်း အဲဒီကနေ ဘာတွေ ရရှိနိုင်မလဲဆိုတာ မသိချင်ဘူးလား။”

ဝမ်ကျန်း မျက်လုံးများ မှေးစင်းကာ ပြုံးလိုက်တော့သည်။