အခန်း (၈) - ကမ္ဘာကူးပြောင်းသူ ရောက်ရှိလာခြင်း

ရဲယွီ၏ အမြင်အာရုံများ ပြန်လည်ပွင့်လင်းလာခဲ့သည်။

【ဒင်။ ကမ္ဘာကူးပြောင်းသူသည် အဆင်သင့် ဖြစ်နေပါပြီ။ အိမ်ရှင်... ကျေးဇူးပြု၍ ဤလူ၏ ဆင်းသက်မည့် တည်နေရာကို ရွေးချယ်ပေးပါရန်】

အတန်ကြာအောင် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သော ကျန်းဖန်သည် စနစ်၏ အသိပေးချက်ကို ထပ်မံကြားလိုက်ရသည်။

"ဆင်းသက်မည့် တည်နေရာက... သူတို့ကို ငါ ပထမဆုံး ထိတွေ့ဆက်ဆံခဲ့ဖူးတဲ့ လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ စခန်းထဲကိုပဲ ဆင်းသက်ခိုင်းလိုက်မယ်။"

ကျန်းဖန် တွေးတောပြီး ပြောလိုက်သည်။

【ဒင်။ ကမ္ဘာကူးပြောင်းသူကို စေလွှတ်ပြီးပါပြီ】

အသိပေးချက်ကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့်အမျှ ကျန်းဖန်၏ အကြည့်သည် ကမ္ဘာမြေဂြိုဟ်အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့တော့သည်။

......

ကမ္ဘာမြေဂြိုဟ်၏ တစ်နေရာ၌ -

ကျွန်‌တော့်၏နာမည်က လီဇီမု လို့ခေါ်ပါတယ်။ ကျွန်တော်က ချင်းဟွာတက္ကသိုလ်မှ ဘွဲ့ရရှိထားတဲ့ ထိပ်တန်းကျောင်းသားတစ်ယောက် ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီနေ့မှာလည်း ထုံးစံအတိုင်း ပုံစံထုတ်ဒီဇိုင်းတစ်ခုကို ဆွဲသားဖို့ ပြင်ဆင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်တယ်။

ရုတ်တရက် ကျွန်‌တော့်ရဲ့ အမြင်အာရုံ ဝေဝါးသွားခဲ့ပြီး တောရိုင်းမြေပြင်ကြီးတစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့တယ်။

တောရိုင်းမြေပြင်ကြီးအတွင်း ရောက်ရှိလာတာကို ထားလိုက်ပါဦး၊ ကျွန်တော့်ရှေ့က 'ရိုင်းစိုင်းတဲ့အသွင်' ရှိတဲ့ လူအုပ်ကြီးက ဘာလဲဆိုတာကို လုံးဝ တွေးတောလို့မရဘူး။

ယခုကဲ့သို့ ၂၁ ရာစု ခေတ်ကာလကြီးတွင် ဤကမ္ဘာ၌ လူရိုင်းများ တည်ရှိနေသေးသည်လား။ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် အမွှေးအမျှင်များ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး လျှော်မျှင်ဖြင့် ရက်လုပ်ထားသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားကြသော်လည်း ၎င်းတို့မှာ ဤကမ္ဘာတွင် တည်ရှိသင့်သော သက်ရှိများ မဟုတ်ကြသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

လီဇီမုသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အပြင်းအထန် ဆိတ်ဆွဲကြည့်ကာ ဤအရာသည် အိပ်မက်တစ်ခု မဟုတ်ကြောင်း အတည်ပြုရင်း နက်နက်နဲနဲ တွေးတောနေခဲ့သည်။

"သွားပြီ... ငါ ကမ္ဘာကူးပြောင်းလာခဲ့တာပဲ။ သတင်းကောင်းကတော့ အခြားသူတွေ အမြဲတမ်း တောင့်တနေကြတဲ့ ကမ္ဘာကူးပြောင်းခွင့် အခွင့်အရေးကို ငါ ရရှိခဲ့တာပဲ။ သတင်းဆိုးကတော့ ငါ ကမ္ဘာကူးပြောင်းလာမိတဲ့ ကမ္ဘာက ပကတိအစဦး ကမ္ဘာကြီး ဖြစ်နေပုံရတာပဲ"

လီဇီမု တစ်ကိုယ်လုံး စိတ်ဓာတ်ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ သူသည် မည်သည့် တောတွင်းရှင်သန်ရေး အတတ်ပညာကိုမျှ တတ်မြောက်ထားခြင်း မရှိပေ။ အခြားသူများ ကမ္ဘာကူးပြောင်းသည့်အခါ အစွမ်းထက်လှသော ဇာတ်လိုက်မင်းသားကြီးများ ဖြစ်လာကြပြီး သူကမူ အဘယ်ကြောင့် ဤနေရာ၌ လာရောက်ဒုက္ခခံနေရသနည်း။

သူ အတွေးလွန်နေစဉ်အတွင်း အနီးနားရှိ လူသားများသည် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို သတိကြီးစွာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

မကြာမီမှာပင် အလွန် သြဇာတိက္ကမကြီးမားပုံရသော လူသားတစ်ဦး ရှေ့သို့ တက်လာခဲ့ပြီး သူ၏ ရှေ့မှောက်ရှိ လီဇီမုကို တွေးတောဟန်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

"ဝါဟန်ချာ... (ပထမဆုံးသော ပညာရှိကြီး။)"

ဤလူသားသည် လီဇီမု နားမလည်နိုင်သော စကားတစ်ခွန်းကို ပြောဆိုလိုက်သည်။

ဤခေတ်ကာလတွင် လူသားများ၌ ဘာသာစကားစနစ် မဖြစ်ပေါ်သေးသဖြင့် ၎င်းတို့သည် ရိုးရှင်းသော အသံများဖြင့်သာ ဆက်သွယ်ပြောဆိုနိုင်ကြသည်။

ဤကဲ့သို့သော ဆက်သွယ်မှုများသည် အလွန် ကန့်သတ်ချက်ရှိလှသဖြင့် ရှုပ်ထွေးလှသော အကြောင်းအရာများကို ဆက်သွယ်ပြောဆိုနိုင်ခြင်း မရှိကြပေ။

သို့သော်လည်း အချိန်အတော်ကြာအောင် ထိတွေ့ဆက်ဆံပါက အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်နိုင်ပေသည်။

ဤလူသား၏ စကားတစ်ခွန်းကြောင့် အနီးနားရှိ လူသားများသည် ၎င်းတို့၏ ရန်လိုမှုများကို လျှော့ချလိုက်ကြပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်ဝန်းများတွင် ရိုသေလေးစားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့ကြသည်။

ဤအပြောင်းအလဲက လီဇီမုကို ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။ သူသည် ဤလူရိုင်းအုပ်စု၏ အဖမ်းခံရပြီး အစားခံရတော့မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့တွင် သူ့ကို စားသောက်ရန် ရည်ရွယ်ချက် ရှိကြပုံမရပေ။

"ဝါမီကူဆာ... (ပညာရှိအရှင်။)"

ခေါင်းဆောင်သည် ရှေ့သို့ တက်လှမ်းလာခဲ့ပြီး လီဇီမု၏ ရှေ့မှောက်တွင် ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် ထပ်မံ ပြောဆိုလိုက်ပြန်သည်။

လီဇီမု ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသော်လည်း အခြားတစ်ဖက်က အဆက်မပြတ် လုပ်ဆောင်နေသော လက်ဟန်ခြေဟန်များကို ကြည့်ရသည်မှာ... သူ့အား ၎င်းတို့၏ စခန်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ထိုင်ပါရန် ဖိတ်ခေါ်နေခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်။

လူသားများ၏ မျှော်လင့်ချက် ပြည့်နှက်နေသော အကြည့်များအောက်တွင် လီဇီမု သွားကြိတ်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့၏ စခန်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

ဤကမ္ဘာကြီးက မည်သို့ပုံစံမျိုးလဲဆိုသည်ကို သူ မသိသော်လည်း လူရိုင်းများ တည်ရှိနေကတည်းက ပြင်ပရှိ တိရစ္ဆာန်များသည်လည်း အလွန်တရာ ရိုင်းစိုင်းကြမ်းကြုတ်ကြလိမ့်မည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

မည်သည့် လက်နက်မျှ မရှိဘဲ တောတွင်းရှင်သန်ရေး အသိပညာကိုလည်း သင်ယူထားခြင်းမရှိသော သာမန်လူတစ်ယောက်အနေဖြင့် ပြင်ပတွင် တစ်ဦးတည်း ရှင်သန်နိုင်ပါ့မလားဆိုသည်မှာ မေးခွန်းထုတ်စရာပင် ဖြစ်သည်။

မကြာမီမှာပင် လီဇီမုသည် ၎င်းတို့၏ စခန်းအတွင်းပိုင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး ရိုးရှင်းလှသော အိမ်များကို ကြည့်ကာ သူ အလွန် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသည်။

ဤခေတ်ကာလရှိ လူရိုင်းများသည် ၎င်းတို့ဘာသာ အိမ်ဆောက်ရမည်ကို အမှန်တကယ် သိရှိနေကြသည်လား။

ထိုလူရိုင်းအုပ်စု၏ လက်ထဲတွင်ရှိသော အမျိုးမျိုးသော လက်နက်များကို ကြည့်ပြီးနောက် လီဇီမု အနည်းငယ် မှင်တက်သွားခဲ့ရသည်။

ဤလက်နက်များသည် ကြမ်းတမ်းလှသော်လည်း ၎င်းတို့၏ အမျိုးအစားကို သူ အကြမ်းဖျင်း ခွဲခြားနိုင်သည်။

လှံများ၊ ခက်ရင်းများ၊ စစ်ကူတုတ်များ၊ တူများ...

တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ၊ အကြီးအကျယ် မှားနေပြီ။

သူသည် သမိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး မဟုတ်သော်လည်း အခြေခံ အသိပညာကိုမူ နားလည်ထားသည်။ အစောပိုင်း လူသားများသည် ယခုမျှအထိ လျင်မြန်စွာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်နိုင်ခြင်း မရှိကြဘဲ ၎င်းတို့ အသုံးပြုသော လက်နက်များသည် ကျောက်ဓားများနှင့် ကျောက်လှံများသာ ဖြစ်သင့်သည်။

ယခုကဲ့သို့ အမျိုးအစား စုံလင်လှခြင်းမျိုး လုံးဝ မရှိနိုင်သလို၊ အိမ်များ ဟုတ်လား။ ထိုစဉ်က လူသားများတွင် ယခုကဲ့သို့သော အဆင့်မြင့် နည်းပညာမျိုး မရှိနိုင်ချေ။

သို့သော်လည်း ဤနေရာသည် သူ၏ မူလကမ္ဘာ မဟုတ်သဖြင့် လူသားများ၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို အခြေခံ အသိပညာဖြင့်သာ ပုံသေတွက်၍မရနိုင်ကြောင်း တွေးတောမိကာ သူ စိတ်အေးသွားခဲ့ရသည်။

ခေါင်းဆောင်သည် လီဇီမုအား အကြီးဆုံးသော အိမ်တစ်လုံးအတွင်းသို့ လမ်းညွှန်ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ပြီးနောက် လက်ဟန်ခြေဟန်အချို့ကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

"ဝါဆပ်ကဆာ... (ဒါက မင်းနေရမယ့်နေရာပဲ။)"

သူ စကားလုံးများကို နားမလည်သော်လည်း အဓိပ္ပာယ်ကိုမူ သဘောပေါက်နိုင်သည်။ လီဇီမု ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် သူ့အား ဤအိမ်တွင် နေထိုင်စေရန် ရည်ရွယ်ထားကြပုံရသည်။

သူ့ကို ထူးဆန်းစေသည့် တစ်ခုတည်းသောအချက်မှာ ဤလူရိုင်းအုပ်စုသည် သူ့အပေါ် အဘယ်ကြောင့် ယခုမျှအထိ ရိုသေယဉ်ကျေးနေကြသနည်း၊ သာမန်ရိုသေရုံမျှသာ မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ အခြေအနေအတိုင်းသာ လက်ခံရတော့မည် ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာကူးပြောင်းလာခဲ့ပြီးပြီဖြစ်ရာ နောင်လာမည့် ရက်စွဲများကို မည်သို့ ရှင်သန်ရမည်ကိုသာ သူ တွေးတောရတော့မည်။

ထို့ကြောင့် လီဇီမုသည် စိတ်အေးချမ်းသာစွာဖြင့် အခြေစိုက်နေထိုင်လိုက်တော့သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ၏ အသက်အန္တရာယ်မှာ လောလောဆယ်တွင် ခြိမ်းခြောက်မှု မရှိသေးပေ။ အင်တာနက်များ ရှိနေခဲ့သော သတင်းအချက်အလက်ခေတ်ကြီးတွင် ကျင့်သားရနေခဲ့သဖြင့် ယခုကဲ့သို့ ပကတိအစဦး ခေတ်ကာလတွင်မူ သူ အလွန်တရာ ပျင်းရိငြီးငွေ့မှုကို ခံစားနေရသည်။

သူ၏ အကြီးမားဆုံးသော ပျော်ရွှင်မှုမှာ ဤလူသားအုပ်စု၏ အပြုအမူများနှင့် အလေ့အထများကို စောင့်ကြည့်လေ့လာခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဟူး..."

မကြာမီမှာပင် ညချမ်းအချိန်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

လူသားတစ်စုသည် ကျွမ်းကျင်စွာဖြင့် ကိရိယာများကို ထုတ်ယူကာ သစ်သားချင်းပွတ်တိုက်၍ မီးမွှေးသည့် လုပ်ငန်းကို စတင်ခဲ့ကြသည်။

"သူတို့ မီးကို တတ်မြောက်ထားကြပြီလား။ ဤလူရိုင်းများ၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု သမိုင်းကြောင်းကို မသိရှိသော်လည်း ၎င်းတို့သည် အနည်းဆုံးတော့ လူမှုစနစ်တစ်ခုကို ထူထောင်ထားနိုင်ခဲ့ပုံရသည်..."

တစ်နေ့တာလုံး စောင့်ကြည့်လေ့လာခဲ့ခြင်းဖြင့် လီဇီမုသည် ဤလူသားအုပ်စု၏ ယဉ်ကျေးမှုအဆင့်အတန်းကို အကြမ်းဖျင်း သိရှိသွားခဲ့သည်။

အချိန်များ ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်နှင့်အမျှ အမဲလိုက်ထွက်သွားကြသော လူသားများသည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြပြီး စခန်းအတွင်းရှိ မီးပုံကြီးသည်လည်း တောက်လောင်လာခဲ့သည်။

ခေါင်းဆောင်သည် လီဇီမု၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး သူ့အား ညစာ အတူတကွ စားသုံးရန် လမ်းညွှန်ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

"အရသာက တကယ်ပဲ ပေါ့ပျက်ပျက်နိုင်လှတာပဲ..."

ဖုတ်ကင်ထားသော အသားကို အနည်းငယ် မြည်းစမ်းကြည့်ပြီးနောက် လီဇီမု မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသော်လည်း ယခုအခါ ရွေးချယ်စရာ နေရာမရှိချေ။ ချက်ပြုတ်ထားသည့် အသားကို စားသုံးနိုင်ခြင်းကပင် အတော်လေး ကောင်းမွန်လှပြီဖြစ်ရာ အခြားဘာကို ထပ်မံတောင်းဆိုနိုင်ဦးမည်နည်း။

ဤသို့ဖြင့် ရက်အနည်းငယ် ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

ဤရက်များအတွင်း လီဇီမု ရူးသွပ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ အလွန်တရာ ပျင်းရိငြီးငွေ့စရာ ကောင်းလှပြီး သူ လုပ်ဆောင်နိုင်မည့်အရာ တစ်ခုမျှ မရှိချေ။

နေ့တိုင်း အစားစားခြင်းအပြင် အိပ်စက်ခြင်းသာ ရှိသည်။ ဤလူသားများသည် သူ့အား မည်သည့်အလုပ်မျှ လုပ်ဆောင်ခွင့်မပေးဘဲ သူ့ကို နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ကိုးကွယ်ပူဇော်နေကြသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ဒါက တကယ့်ကို ထူးဆန်းလွန်းလှပေသည်။

"ငါ လုပ်စရာတစ်ခုခု ရှာရမယ်ထင်တယ်..."

လီဇီမု သစ်ပင်တစ်ပင်အောက်တွင် ထိုင်ကာ အလုပ်ရှုပ်နေကြသော လူသားများကို ကြည့်ရင်း မိမိကိုယ်ကိုယ် ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူသည် လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ရသည်ကို နှစ်သက်သူဖြစ်ရာ အငြိမ်မနေနိုင်ပေ။

ဤသို့တွေးတောရင်း သူ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး စခန်းတစ်ခုလုံးကို စတင်လှည့်လည် စစ်ဆေးတော့သည်။

ဤမျိုးနွယ်စုသည် ၎င်းတို့ကမ္ဘာ၏ သမိုင်းကြောင်းထက် ပိုမိုလျင်မြန်စွာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်နေခဲ့သော်လည်း ၂၁ ရာစုမှ ရောက်ရှိလာသော သူ့အတွက်မူ အလွန်တရာ ခေတ်နောက်ကျနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ဒါက ဖြစ်နိုင်မလား..."

ရုတ်တရက် သူသည် မီးခိုးရောင်သန်းနေသော မြေပြင်နယ်ပယ်တစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

အနီးသို့ လျှောက်လှမ်းကြည့်ရာတွင် ထိုနေရာ၌ ကျောက်ဖြူများနှင့် မီးခိုးရောင်ကျောက်အချို့ မြေပြင်ပေါ်တွင် စီရရီ တည်ရှိနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်ပြီး ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို ကောက်ကိုင်ကာ ဂရုတစိုက် ပွတ်တိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ထုံးကျောက်..."

လီဇီမု၏ မျက်ဝန်းများ တောက်ပသွားခဲ့ပြီး စခန်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သည်။ ပတ်ပတ်လည်တွင် သစ်သားများဖြင့် ခြံစည်းရိုး ခတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဟဲဟဲ... ဘိလပ်မြေနဲ့ တံတိုင်းတွေ ဆောက်လို့ရတာပဲ၊ ဒါက မျိုးနွယ်စုရဲ့ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်။"

ဤလူသားအုပ်စုက သူ့အား နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ အဘယ်ကြောင့် ပြုစုစောင့်ရှောက်နေကြသနည်းဟူသည်ကို သူ မသိသော်လည်း ၎င်းတို့က သူ့ကို ဂရုစိုက်ကြကတည်းက သူသည်လည်း အနည်းငယ် ပြန်လည်ပံ့ပိုးပေးရမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာစေရန် ကူညီပေးရမည် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူသည်လည်း ၎င်းတို့နှင့် အတူတကွ ချိတ်ဆက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံး၏ စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးခြင်းက သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဘဝကိုလည်း ပိုမိုဘေးကင်းစေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဘိလပ်မြေပြုလုပ်ဖို့အတွက် သံသတ္တုရိုင်း လိုအပ်ဦးမှာပဲ။ သံသတ္တုရိုင်းနဲ့ ပတ်သက်ရင်တော့ ဒီခေတ်ကာလမှာ အများကြီး ရှိနေသင့်တာပဲ။ ငါ အနီးနားမှာ လိုက်ရှာကြည့်ရမယ်။"

လီဇီမု မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ယခင်က လူသားခေါင်းဆောင်ကို ရှာဖွေရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက် သူသည် အခြားတစ်ဖက်လူ ဘယ်နေရာမှာလဲဆိုသည်ကို မသိရှိကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ မှန်တာပေါ့၊ ခေါင်းဆောင်သည် နေ့ခင်းဘက်တွင် လူသားများကို ဦးဆောင်ကာ အမဲလိုက်ထွက်သွားလေ့ရှိသည်။

ဒါဆိုရင် ညဘက်ကျမှသာ သူ့ကို ရှာဖွေရတော့မည် ဖြစ်သည်။ သူသည် အရင်ဆုံး အနီးနားတွင် သံသတ္တုရိုင်းများကို ရှာဖွေရမည် ဖြစ်သည်။

အချိန်အနည်းငယ် ပေးခဲ့ပြီးနောက် လီဇီမုသည် သူအလိုရှိသော ကျောက်တုံးများကို အောင်မြင်စွာ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

သံသတ္တုရိုင်းများသည် ကျောက်တုံးအတွင်းရှိ ပါဝင်မှုအပေါ် မူတည်၍ အနက်ရောင်၊ အနီရောင်၊ အညိုရောင်၊ နီညိုရောင် စသည်ဖြင့် ပုံစံအမျိုးမျိုး ရှိကြသည်။

သံသတ္တုရိုင်းကို အဓိကအားဖြင့် အမျိုးအစား လေးမျိုး ခွဲခြားနိုင်သည် - သံလိုက်သတ္တုရိုင်း ၊ သွေးကျောက်သတ္တုရိုင်း၊ သံညိုသတ္တုရိုင်း နှင့် သံကာဗိုနိတ်သတ္တုရိုင်း တို့ ဖြစ်ကြသည်။

သံလိုက်သတ္တုရိုင်းသည် အနက်ရောင်အစင်းကြောင်း ရှိပြီး တစ်ပိုင်းတစ်စ သတ္တုရောင် တောက်ပကာ သံလိုက်ဓာတ် ရှိသည်။

သွေးကျောက်သတ္တုရိုင်းသည် ရေဓာတ်ကင်းစင်သော သံအောက်ဆိုဒ် သတ္တုရိုင်းဖြစ်ပြီး အနီရောင် ရှိကာ ဤသတ္တုရိုင်းသည် သဘာဝတရားကြီးအတွင်း၌ ကြီးမားလှသော သတ္တုသိုက်များအဖြစ် တည်ရှိနေလေ့ရှိသည်။

သံညိုသတ္တုရိုင်းသည် ရေဓာတ်ပါဝင်သော သံအောက်ဆိုဒ် သတ္တုရိုင်းဖြစ်ပြီး အခြားသတ္တုရိုင်းများ ဆွေးမြည့်ပျက်စီးခြင်းမှ ဖြစ်ပေါ်လာကာ သဘာဝတရားကြီးအတွင်း ပျံ့နှံ့တည်ရှိမှု အများဆုံး ဖြစ်သည်။

သံကာဗိုနိတ်သတ္တုရိုင်းသည် ကာဗိုနိတ်သံသတ္တုရိုင်းဖြစ်ပြီး လွယ်ကူစွာ ပြိုကွဲပျက်စီးကာ သံညိုသတ္တုရိုင်းအဖြစ်သို့ အောက်ဆိုဒ်ဓာတ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်ကာ ယေဘုယျအားဖြင့် သံပါဝင်မှုနှုန်း နိမ့်ပါးလှပေသည်။