အခန်း (၇၁) - ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်တိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ခြင်း
"ငါ့ရဲ့ နှလုံးသားဆန္ဒအတိုင်း... နားလည်ပါပြီ..."
ကျန်းဖန် သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီးနောက်၊ ကျောက်ယွမ်မင်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည် - "ပစ်မှတ်ကို ပြောင်းလိုက်၊ ဒီယဉ်ကျေးမှုနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အချက်အလက်အားလုံးကို ငါ့အတွက် အသေအချာ စူးစမ်းထောက်လှမ်းစမ်း၊ ပြီးတော့ ဘာပဲပေးရပေးရ ၎င်းတို့ကို ချေမှုန်းပစ်လိုက်!"
ကျောက်ယွမ်မင် မှင်တက်သွားခဲ့ရသည်။ ကျန်းဖန်အနေဖြင့် ယဉ်ကျေးမှုတစ်ခုအပေါ် ယခုမျှအထိ အလေးအနက်ထားသည်မှာ ဤအကြိမ်သည် ပထမဆုံး ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း အစွန်းရောက်ကိုးကွယ်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် ကျန်းဖန်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သဘာဝကျကျပင် လုံးဝ ငြင်းဆန်လိမ့်မည်မဟုတ်ဘဲ၊ တောက်ပလှသော မျက်ဝန်းများဖြင့် - "ကျွန်တော်မျိုး အရှင်မြတ်၏ ယုံကြည်မှုကို လုံးဝ အပျက်ခံမှာ မဟုတ်ပါဘူး!" ဟု လေးနက်စွာ လျှောက်တင်လိုက်တော့သည်။
"ကျွန်တော်မျိုးတို့ အရှင်မြတ်၏ ယုံကြည်မှုကို လုံးဝ အပျက်ခံမှာ မဟုတ်ပါဘူး!"
အခြားသူများကလည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လိုက်လံတုံ့ပြန်ကြသည်။
ကျန်းဖန် ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ပုံရိပ်သည် နေရာမှတင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။ ယခုအခါ ရန်သူက အလင်းထဲတွင်ရှိနေပြီး သူကမူ မှောင်မိုက်သောအရိပ်ထဲတွင် ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် အခြားပြိုင်ဘက် မိမိအား ရိပ်မိမသွားစေရန် မိမိကိုယ်ကိုယ် ကောင်းမွန်စွာ ဖုံးကွယ်ထားရုံသာ လိုအပ်ပြီး၊ ၎င်းတို့ကို သတိမမူမိခိုက် အမိအရ ဖမ်းချုပ်နိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်!
ကျန်းဖန် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်တွင်မူ လူအုပ်စုကြီးသည် ကျောက်ယွမ်မင်၏ ဘေးတွင် စုဝေးလိုက်ကြသည်။
"ပုရောဟိတ်မင်းကြီး... အရှင်မြတ်က ကျွန်တော်တို့ကို နတ်ဘုရားအမိန့်တော် ပေးအပ်ခဲ့ပြီဆိုတော့၊ အခုပဲ အခြားပြိုင်ဘက်နဲ့ စစ်မက်စတင်ဖြစ်ပွားရတော့မလား။"
"စစ်တိုက်မယ်! ငါတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ဖုံးကွယ်ထားဖို့ မလိုတော့ဘူး! စစ်မျက်နှာကို အမြင့်ဆုံးအထိ ဖွင့်လှစ်လိုက်စမ်း! သာမန်အဆောက်အအုံကြီးတစ်ခုမျှသာပဲဟာ။ ငါ့အတွက် အမြစ်ကပြတ်အောင် ဖြိုချဖျက်ဆီးပစ်လိုက်စမ်း!" ကျောက်ယွမ်မင် စားပွဲကို အားပြင်းစွာ ရိုက်လိုက်မိသည်။
ယခုအခါ လူသားမျိုးနွယ်၏ နည်းပညာသည် ယခင်ကထက်မက အဆမတန် အစွမ်းထက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာခဲ့ပြီးနောက်တွင်မူ အမျိုးမျိုးသော လက်နက်များကို ထုတ်ယူ၍ ပြသရမည့် အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ချေပြီ!
"တွင်းနက်အတုယူ သရုပ်ဖော်ခြင်း ကို ပြင်ဆင်ကြစို့! သူတို့ရဲ့ အတွင်းဘက် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်မယ်! ပြိုင်ဘက်ကို ကြီးမားလှတဲ့ အံ့ဩစရာကြီးတစ်ခု ပေးလိုက်ကြစို့!"
"နားလည်ပါပြီ!"
"စုန်းကဝေမျှော်စင်ရဲ့ ပထမအလွှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို လုံးဝဥဿုံ ဆုတ်ဖြဲရန် ပြင်ဆင်နေပါသည်!"
"ကြယ်စုတန်းအဆင့် စကြဝဠာကွန်ပျူတာကွန်ရက်နဲ့ ချိတ်ဆက်နေပါသည်... တွက်ချက်မှုစွမ်းရည် အားလုံးကို စုစည်းနေပါသည်!"
"ဟင်းလင်းပြင် ဆုတ်ဖြဲခြင်းကို စတင်လိုက်ပါပြီ!"
"၁၀ ရာခိုင်နှုန်း... ၄၄ ရာခိုင်နှုန်း..."
......
"ပညာရှိအရှင်... ဟင်းလင်းပြင် ထူးခြားမှု ဖြစ်ပေါ်နေပါတယ်။ စုန်းကဝေမျှော်စင်ရဲ့ ပထမအလွှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ မသိရတဲ့ ဟင်းလင်းပြင်လှုပ်ခတ်မှုတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ ကျွန်တော်တို့ ဟင်းလင်းပြင် ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားပါပြီ!" စုန်းကဝေတစ်ဦးက ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ဘာဖြစ်တယ်! ဟင်းလင်းပြင်ထိန်းချုပ်မှုကို မြန်မြန် ပြန်ပြီး ရယူစမ်း! ဒါက အခြားပြိုင်ဘက်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုပဲ!" ပညာရှိအရှင်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
စုန်းကဝေမျှော်စင်၏ အလင်းစက်ကွင်း ကိုးကွင်းလုံးမှာ အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ပြီး၊ ဟင်းလင်းပြင် ပိတ်ဆို့မှုစုန်းကဝေအတတ်ကို အပြည့်အဝ အသက်သွင်းခဲ့ကြသော်လည်း၊ ဟင်းလင်းပြင်ဆိုင်ရာ အတတ်ပညာပိုင်းတွင်မူ ၎င်းတို့သည် လူသားမျိုးနွယ်ကို မည်သို့လျှင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ပါမည်နည်း။
ဤအရာသည် သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိဘဲ စုန်းကဝေငယ်လေးက စုန်းကဝေကြီးနှင့် ဆုံတွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်တော့သည်။
အချိန်များသည် တရွေ့ရွေ့ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီး၊ ဟင်းလင်းပြင်ပိုင်းနှင့် ပတ်သက်၍ နှစ်ဖက်စလုံးကြားရှိ လွန်ဆွဲပွဲကြီး ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည့်အခါ၊ နေရာတွင်ရှိသော စုန်းကဝေအားလုံး အားအင်ကင်းမဲ့စွာဖြင့် လဲပြိုသွားခဲ့ကြရတော့သည်...
၎င်းတို့ ကျရှုံးသွားခဲ့ရချေပြီ...
ပညာရှိအရှင်၏ မျက်နှာမှာ အလွန်တရာ ဆိုးရွားနေခဲ့သည်။
ဤအချိန်တွင် စုန်းကဝေမျှော်စင်၏ ပထမအလွှာ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌မူ -
"ဝူး..."
အမည်းရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ အသက်ရှူရုံမျှအချိန်အတွင်းမှာပင် အိမ်တစ်လုံးအရွယ်အစားခန့်အထိ ကြီးမားကျယ်ပြန့်သွားခဲ့သည်။ ပြင်းထန်လှသော ဆွဲငင်အားကြီးက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာခပ်သိမ်းကို အစဉ်မပြတ် ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်တော့သည်။
မည်သည့်အရာ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို သေသေချာချာ မသိရှိကြသေးသော စုန်းကဝေများသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထိုတွင်းနက်ကြီးအတွင်းသို့ စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရပြီး အမှုန်အမွှားလေးများအဖြစ်သို့ ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ကြရတော့သည်။
"ထွက်ပြေးကြစို့!"
ပထမအလွှာ ကမ္ဘာအတွင်းရှိ စုန်းကဝေအားလုံး ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် ပြင်ပသို့ ထွက်ပြေးကြသော်လည်း၊ ယခုတစ်ကြိမ် တွင်းနက်ကြီး၏ ပြန့်ပွားမှုနှုန်းမှာမူ မည်သူမျှ တားဆီးနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ ခဏမျှအတွင်းမှာတင် မြို့တစ်မြို့ အရွယ်အစားခန့်အထိ ကြီးမားသွားခဲ့ချေပြီ။
ယခုအခါ မြေပြင်ကြီး တစ်စစီ ကွဲအက်သွားခဲ့ရပြီး ကောင်းကင်ကြီးမှာလည်း မှောင်မိုက်ကာ အလင်းရောင် ကင်းမဲ့သွားခဲ့ရသည်။ မည်သည့်အလင်းတန်းမျှ ပြင်ပသို့ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်းမရှိဘဲ မြဲမြံစွာ ဖမ်းချုပ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်ဖြစ်ရာ၊ ဤအလွှာကမ္ဘာအတွင်းရှိ စုန်းကဝေများအဖို့မူ ဆိုဖွယ်ရာ မရှိတော့ချေ။
၎င်းတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်ကိုယ် ထိုတွင်းနက်ကြီးအတွင်းသို့ အစဉ်မပြတ် စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရပြီး ပြင်းထန်လှသော ဆွဲငင်အားကြောင့် အမှုန်တန်းလေးများအဖြစ် ဆွဲဆန့်ဖျက်ဆီးခြင်း ခံလိုက်ရသည်ကိုသာ ခိုကိုးရာမဲ့စွာဖြင့် ထိုင်ကြည့်နေခဲ့ကြရတော့သည်။
တိုက်ခိုက်မှုက မြန်ဆန်လွန်းလှပေသည်။ ပညာရှိအရှင်သည် ပုံရိပ်ထဲရှိ ပထမအလွှာကမ္ဘာ၏ ငရဲဘုံကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း သွားကို ကြမ်းကြုတ်စွာ ကြိတ်လိုက်မိသည်။
ထို့အပြင် ဆိုးရွားလှသော အခြေအနေမှာ ဤမျှတင် မကသေးချေ။ စုန်းကဝေမျှော်စင်တွင် အလွှာပေါင်း ကိုးဆယ့်ကိုးလွှာ ရှိတည်နေပြီး၊ အလွှာတိုင်းမှာ ကြီးမားလှသော ကမ္ဘာတစ်ခုစီ ဖြစ်ကြသည်။
အတွင်း၌ စုန်းကဝေမျှော်စင်အတွက် အင်အားစွမ်းအင်များ ပံ့ပိုးပေးရန် အစွမ်းထက်လှသော စုန်းကဝေအတတ်များဖြင့် ပိတ်လှောင်ထားသည့် ကြယ်တာရာပေါင်း များစွာ ရှိနေခဲ့ပြီး၊ ပြင်ပမှ အလင်းစက်ကွင်းများမှာ ထိုအင်အားစွမ်းအင်များ သိုလှောင်ရာနေရာ ဖြစ်သည်။
ထိုတွင်းနက်ကြီးသည် ကြယ်တာရာများကို တစ်စင်းပြီးတစ်စင်း ဝါးမြိုပြီးနောက်တွင်မူ ယင်း၏ ပြန့်ပွားမှုနှုန်းမှာ ပိုမို၍ မြန်ဆန်လာခဲ့သည်။ အကယ်၍ ယင်းကိုသာ ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားလိုက်ပါက စုန်းကဝေမျှော်စင်ကြီးတစ်ခုလုံး လုံးဝဥဿုံ ပျက်စီးသွားရလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
ပြင်ပမှ ချောင်မိုသည်လည်း စုန်းကဝေမျှော်စင်အတွင်းရှိ ထူးခြားလှသော အခြေအနေကို သတိပြုမိသွားခဲ့သဖြင့် အခြေအနေကို စစ်ဆေးရန်အတွက် လျင်မြန်စွာ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။
"ကျွန်ုပ်၏ အရှင်မြတ်ဘုရား... ကျွန်တော်မျိုးတို့ အခြားပြိုင်ဘက်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ထပ်ပြီး ခံလိုက်ရပြန်ပါပြီ... ပြီးတော့ ယခုတစ်ကြိမ်က ပိုပြီးတော့တောင် ပြင်းထန်လှပါတယ်..." ပညာရှိအရှင်၏ မျက်ဝန်းများတွင် ခါးသီးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။
ချောင်မိုလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ စုန်းကဝေမျှော်စင်၏ ပထမအလွှာကမ္ဘာအတွင်းရှိ အခြေအနေမှာ မကောင်းလှပေ။ အဆင့် ၉ ကြယ်တာရာအရှင်သခင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ယခုကဲ့သို့သော တွင်းနက်ကြီးကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိသော်လည်း၊ စုန်းကဝေမျှော်စင်ကို မထိခိုက်စေဘဲ ထိုတွင်းနက်ကြီးကို ဖယ်ရှင်းပစ်ရန်မှာမူ မဖြစ်နိုင်ချေ။
"မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ စနစ်ရှိတဲ့ကောင်တွေက ဘယ်သူမှ လွယ်လွယ်ကူကူ ရင်ဆိုင်လို့ရတာ မဟုတ်ဘူးပဲ!" ချောင်မို သူ၏ စိတ်ထဲ၌ တိတ်တဆိတ် ရေရွတ်လိုက်မိသည်။
"ဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့က ကိစ္စအသေးအဖွဲပဲ၊ အဓိက သော့ချက်က အဲဒီအခြားပြိုင်ဘက် ဘယ်နေရာမှာလဲဆိုတာကို ရှာဖွေဖို့ပဲ! မင်းတို့ ၎င်းတို့ယဉ်ကျေးမှုရဲ့ အတိအကျ တည်နေရာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီလား"
အစဉ်မပြတ် အနင်းခြေခံနေရခြင်းက ဖြေရှင်းနည်း မဟုတ်ချေ။ ၎င်းတို့ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင် ဖြေရှင်းရမည် ဖြစ်သည်။
"စုန်းကဝေမျှော်စင်ရဲ့ ဖြာထွက်လွှမ်းမိုးမှုနယ်ပယ်က ပြင်ပသို့ အလင်းနှစ် သန်းနှစ်ရာအထိပဲ ချဲ့ထွင်နိုင်တာပါ။ ကျွန်တော်တို့ အရင်တုန်းက စက်ကွင်းကိုးကွင်း ခြေရာခံစုန်းကဝေအတတ်ကို သုံးခဲ့ပေမဲ့ အခြားပြိုင်ဘက်ရဲ့ တည်နေရာကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပါဘူး။" ပညာရှိအရှင်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"ငါ့ကို ပထမမြောက် စုန်းကဝေမျှော်စင်နဲ့ ချိတ်ဆက်ပေးစမ်း၊ စုန်းကဝေမျှော်စင် နှစ်ခုရဲ့ စွမ်းရည်ကို ပေါင်းစပ်ပြီးတော့ ပြင်ပဆီကို ဆက်ပြီး ရှာဖွေစမ်း! မင်းတို့ အဲဒီပြိုင်ဘက်ရဲ့ တည်နေရာကို ငါ့အတွက် သေချာပေါက် ရှာဖွေပေးရမယ်!" ချောင်မိုက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
"နားလည်ပါပြီ! ကျွန်တော်မျိုး အခုပဲ သွားပြီး ဆက်သွယ်လိုက်ပါ့မယ်!" အန့်ရှင်းယောင် ထပ်မံအချိန်ဆွဲမနေရဲတော့ဘဲ ဘေးဘက်သို့ သွားကာ ဆက်သွယ်ရေးစုန်းကဝေအတတ်ကို အသုံးပြု၍ အခြားစုန်းကဝေမျှော်စင်၏ ပညာရှိအရှင်နှင့် စတင်ဆက်သွယ်တော့သည်။
ချောင်မိုကမူ ပထမအလွှာကမ္ဘာအတွင်း ပြန့်ပွားနေသော ထိုတွင်းနက်ကြီးကို သွားရောက်ဖြေရှင်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ဤအရာကို ဤအတိုင်း လွှတ်ထား၍ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။
ထို့ကြောင့် သူသည် မိမိ၏ အမှိုက်ပါရမီဉာဏ်အချို့ကို ထပ်မံစွန့်လွှတ်လိုက်ရပြန်ပြီး၊ စည်းမျဉ်းများ၏ စွမ်းပကားကို အသုံးပြု၍ ဤတွင်းနက်ကြီးကို အဝေးသို့ ရွှေ့ပြောင်းပစ်လိုက်တော့သည်။
မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် စည်းမျဉ်းများ၏ စွမ်းပကား ထပ်မံသက်ရောက်လာခဲ့ပြီး၊ ပထမအလွှာကမ္ဘာအတွင်းရှိ ထိုတွင်းနက်ကြီးကို ဂလက်ဆီ၏ အခြားသောနေရာတစ်ခုဆီသို့ ရွှေ့ပြောင်းပေးလိုက်ပြီးနောက်မှသာ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။
"ကျွန်ုပ်၏ အရှင်မြတ်ဘုရား... ကျွန်တော် အခြားစုန်းကဝေမျှော်စင်နဲ့ အောင်မြင်စွာ ချိတ်ဆက်ပြီးပါပြီ။ အခြားစုန်းကဝေမျှော်စင်ရဲ့ ကူညီစောင့်ရှောက်မှုနဲ့ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရှာဖွေရေးနယ်ပယ်ဟာ အလင်းနှစ် သန်းနှစ်ရာကနေ အလင်းနှစ် သန်းခြောက်ရာအထိ ကျယ်ပြန့်သွားပါပြီ!" အန့်ရှင်းယောင်က တင်ပြလိုက်သည်။
ချောင်မို ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည် - "ဒါဆိုရင် ရှာဖွေရေးကို စတင်လိုက်ကြစို့! အဲဒီပြိုင်ဘက်ရဲ့ တည်နေရာကို ငါ့အတွက် ရှာဖွေပေးစမ်း!"
"နားလည်ပါပြီ! စက်ကွင်းတစ်ဆယ့်ရှစ်ကွင်း ပစ်မှတ်ထိန်းချုပ် ခြေရာခံစုန်းကဝေအတတ် ကို အသက်သွင်းစမ်း!" အန့်ရှင်းယောင်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
စုန်းကဝေများ စတင်လှုပ်ရှားကြပြီး၊ အခြားသော စုန်းကဝေမျှော်စင်ပေါ်တွင်လည်း အလင်းစက်ကွင်း ကိုးကွင်း ဖြည်းညှင်းစွာ မြင့်တက်လာခဲ့ချေပြီ။
"ဝူး..."
စုန်းကဝေမျှော်စင်ကြီးမှ အလင်းလှိုင်းတစ်ခု မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ၊ အလင်း၏ အရှိန်နှုန်းထက်မက မြန်ဆန်သောနှုန်းဖြင့် ပြင်ပသို့ ပြန့်ပွားသွားခဲ့တော့သည်။
လူတိုင်း စိတ်ရှည်လက်ရှည်ဖြင့် စတင်စောင့်ဆိုင်းကြတော့သည်။
လေးဘက်မြင်ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌မူ လူသားမျိုးနွယ်သည် ပြင်ပသို့ ထပ်မံပြန့်ပွားလာနေသော ထိုကျယ်ပြန့်လှသည့် ရှာဖွေရေး အလင်းလှိုင်းကြီးကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်မိကြသည်။
"ပုရောဟိတ်မင်းကြီး... အခြားပြိုင်ဘက်က လက်မလျှော့သေးဘူးပဲ၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့လည်း အချည်းနှီး ဖြစ်ရမှာပါပဲ။ သုံးဘက်မြင် ဟင်းလင်းပြင်ရဲ့ ရှာဖွေမှုနည်းလမ်းနဲ့တော့ လေးဘက်မြင်ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ ငါတို့ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ပါ့မလဲ။"
အခြားသူများလည်း တဟဲဟဲ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။
ကျောက်ယွမ်မင်ကမူ စကားမပြောဘဲ သူ၏ မျက်ဝန်းများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားခဲ့သည် - "ငါတို့ကို ရှာမတွေ့နိုင်တာကတော့ ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကမ္ဘာမြေဂြိုဟ်ကော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"
လူသားမျိုးနွယ်အားလုံး ဘက်မြင်တက်လှမ်းနိုင်ကြသော်လည်း ကမ္ဘာမြေဂြိုဟ်ကြီးကမူ မတတ်နိုင်ချေ။ ၎င်းတို့အနေဖြင့်လည်း မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အခြေစိုက်စခန်းကြီးကို ကိုယ်တိုင် ဖျက်ဆီးပစ်ရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။
လူတိုင်း၏ အပြုံးများမှာ အေးခဲသွားခဲ့ရပြီး ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ကြရတော့သည်။
ကျောက်ယွမ်မင် တိတ်ဆိတ်နေသော လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည် - "ဒီတစ်ကြိမ် ပြိုင်ဘက်ရဲ့ ရှာဖွေရေးနယ်ပယ် ဘယ်လောက်အထိ ကျယ်ပြန့်လဲဆိုတာကို အရင်ကြည့်ကြစို့။ အကယ်၍ ကမ္ဘာမြေဂြိုဟ်အထိ မလွှမ်းခြုံနိုင်ဘူးဆိုရင်တော့ အားလုံးအတွက် အဆင်ပြေတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အကယ်၍ ကမ္ဘာမြေဂြိုဟ်အထိ လွှမ်းခြုံသွားခဲ့မယ်ဆိုရင်တော့... ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်တိုက်ပွဲအတွက် အဆင်သင့် ပြင်ဆင်ထားကြတော့!"
"နားလည်ပါပြီ!"
လူတိုင်း၏ အမူအရာမှာ လေးနက်တည်ကြည်သွားခဲ့ရသည်။
ကမ္ဘာမြေဂြိုဟ်သည် ထိုစုန်းကဝေမျှော်စင်နှင့် အလင်းနှစ် သန်းငါးရာတိတိ ဝေးကွာသောနေရာတွင် တည်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။
လူတိုင်း သေးငယ်သော မျှော်လင့်ချက်လေးတစ်ခုဖြင့် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသည်။
အချိန်များသည် တစ်မိနစ်ချင်း ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။ လူတိုင်း၏ စိုက်ကြည့်မှုအောက်တွင် ထိုအလင်းလှိုင်းကြီးသည် ကမ္ဘာမြေဂြိုဟ် တည်ရှိရာ နယ်ပယ်ဆီသို့ တရွေ့ရွေ့နှင့် ချဉ်းကပ်လာခဲ့ပြီး၊ အလင်းနှစ် တစ်ထောင်ခန့် အကွာအဝေးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ချေပြီ။
ရုတ်တရက် လူသားမျိုးနွယ်တို့၏ စိတ်နှလုံးများ ပိုမို၍ တင်းကျပ်သွားခဲ့ရပြန်သည်။
မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် ကမ္ဘာမြေဂြိုဟ်သည် ထိုအလင်းလှိုင်းကြီး၏ ဖြတ်သန်းခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့ပြီး၊ ထိုအလင်းလှိုင်းသည် ဆက်လက်၍ ပြင်ပသို့ ပြန့်ပွားသွားခဲ့ကာ၊ ကမ္ဘာမြေဂြိုဟ် တည်ရှိရာနေရာထက် အလင်းနှစ် သန်းတစ်ရာခန့် ကျော်လွန်သွားပြီးမှသာ နောက်ဆုံး၌ ရပ်တန့်သွားခဲ့တော့သည်။
"ဟူး... ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်တိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ကြစို့..." ကျောက်ယွမ်မင် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ၎င်းတို့အနေဖြင့် လေးဘက်မြင်ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ ဆက်လက်ပုန်းအောင်းနေနိုင်သော်လည်း၊ ကမ္ဘာမြေဂြိုဟ်မှာမူ သေချာပေါက် ပစ်မှတ်ထားခြင်း ခံရတော့မည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့အနေဖြင့် မိမိတို့၏ ဂြိုဟ်ကြီး ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်ကို လုံးဝ အဖြစ်မခံနိုင်ချေ။
လက်ရှိ ကမ္ဘာမြေဂြိုဟ်ပေါ်တွင် အကျိုးကျေးဇူးအမြောက်အမြား ရှိတည်နေပြီး၊ အတွင်းရှိ အခြေခံအင်အားစွမ်းအင်များမှာလည်း အနှိုင်းမဲ့လှသဖြင့် လူသားမျိုးနွယ်အတွက် ကြီးမားလှသော တိုးတက်မှုများကို ဆောင်ကြဉ်းပေးနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအရာသည် ၎င်းတို့အနေဖြင့် လုံးဝ စွန့်လွှတ်၍မရနိုင်သော အရာ ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် လူသားမျိုးနွယ်သည် လေးဘက်မြင်အခြေအနေမှနေ၍ သုံးဘက်မြင်အခြေအနေသို့
ပြန်လည်ဆင်းသက်ခဲ့ကြပြီး ကမ္ဘာမြေဂြိုဟ်ဆီသို့ ပြန်လည်ဦးတည်ခဲ့ကြတော့သည်။