အခန်း (၂၆)။ အမှောင်ဒြပ် နျူကလီးယားဗုံးနှင့် တွင်းနက်

"အဲဒါက..."

အဖွဲ့သားများမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ဇဝေဇဝါ ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့တွင် နျူကလီးယားလက်နက် အမြောက်အမြား ရှိနေသေးသော်လည်း အကယ်၍ ရန်သူအားလုံးက ထိုမိစ္ဆာများကဲ့သို့ အစွမ်းထက်နေလျှင် ၎င်းတို့၏ တိုက်စစ်စွမ်းရည်မှာ အကန့်အသတ် ရှိနေပေလိမည်။

"ဟဲဟဲ... အရင်က ငါတို့ ထုတ်လုပ်ထားတဲ့ အမှောင်ဒြပ် နျူကလီးယားဗုံးကို အခုထိ စမ်းသပ်ရသေးတာ မဟုတ်ဘူး။ အခုကတော့ အကောင်းဆုံး အချိန်ပဲပေါ့" ဟု ကျောက်ယွမ်မင်က အေးစက်စွာ ပြုံးရင်း ဆိုလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့... ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း၊ ကမ္ဘာမြေဂြိုဟ်က နျူကလီးယားဗုံးဒဏ်ကို တောင့်ခံနိုင်ပေမဲ့ သီအိုရီအရတော့ အမှောင်ဒြပ် ပြိုကွဲမှုကြောင့် ဖြစ်လာမယ့် သေးငယ်တဲ့ တွင်းနက် ဒဏ်ကိုတော့ တောင့်ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..." အားလုံးက စိုးရိမ်တကြီး တားမြစ်ကြပြန်သည်။

ကျောက်ယွမ်မင်က ၎င်းတို့ကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ "မင်းတို့ကတော့ အတာတွေပဲ! ဒီဗုံးကို ကမ္ဘာမြေပေါ်မှာ ဖောက်ခွဲမယ်လို့ ဘယ်သူပြောလို့လဲ!"

ဤမျှရိုးရှင်းသော မေးခွန်းကို မေးရသလော။ သူသည် အမိုက်အမဲ မဟုတ်ပေ။

"သူတို့ရဲ့ ကမ္ဘာက အဲဒီဝင်ပေါက်ရဲ့ ဟိုဘက်အခြမ်းမှာ ရှိနေတာ မဟုတ်လား။ သူတို့က ဝင်ပေါက်ကနေတစ်ဆင့် ငါတို့ကမ္ဘာထဲကို ဝင်လာနိုင်ရင် ငါတို့ကကော ဘာလို့ သူတို့ကမ္ဘာထဲကို မဝင်နိုင်ရမှာလဲ"

"အမှောင်ဒြပ် နျူကလီးယားဗုံးကို အဲဒီဝင်ပေါက်ဆီ ပစ်လွှတ်လိုက်စမ်း! အစွမ်းကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မတွေ့ရရင်တောင် ရန်သူကို သင်ခန်းစာကောင်းကောင်း ပေးပြီးသား ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်!"

ကျောက်ယွမ်မင်၏ အမြင်တွင် တစ်ဖက်ရန်သူသည် အမှောင်ဒြပ် နျူကလီးယားဗုံး၏ ဒဏ်ကို တောင့်ခံနိုင်ကောင်း တောင့်ခံနိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သော်လည်း 'အရသာ' တော့ တော်တော်လေး ခါးသီးသွားပေလိမ့်မည်။

"ဒါဆို... ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း၊ ဘယ်နှစ်လုံးလောက် ပစ်ရမလဲ" ဟု မေးမြန်းကြ၏။ အမှောင်ဒြပ် နျူကလီးယားဗုံးမှာ ထုတ်လုပ်နိုင်သည်မှာ တစ်နှစ်၊ နှစ်နှစ်သာ ရှိသေးသဖြင့် လက်နက်တိုက်ထဲတွင် နျူကလီးယားဗုံးကဲ့သို့ အမြောက်အမြား မရှိသေးပေ။

"အင်း... လောလောဆယ် ငါတို့ဆီမှာ အမှောင်ဒြပ် နျူကလီးယားဗုံး ဆယ်လုံးရှိတယ်... အခြေအနေကို စမ်းသပ်တဲ့အနေနဲ့ အရင်ဆုံး နှစ်လုံး ပစ်ကြည့်တာပေါ့..." ဟု ကျောက်ယွမ်မင်က စဉ်းစားကာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"အကြီးဆုံး တယ်လီပို့ဝင်ပေါက်နှစ်ခုကို ပစ်မှတ်ထားပြီးပြီ!"

"အမှောင်ဒြပ် နျူကလီးယားဗုံး အဆင်သင့်!"

"ပစ်လွှတ်!"

"ဝုန်း——!!!"

ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ ဧရာမ စစ်အခြေစိုက်စခန်းနှစ်ခု၏ အမိုးများ တဖြည်းဖြည်း ပွင့်လာကာ ဧရာမ အရာဝတ္ထုကြီးနှစ်ခု ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားတော့သည်။ သတ်မှတ်ထားသော ပျံသန်းမှုလမ်းကြောင်းအတိုင်း အကြီးဆုံး ဝင်ပေါက်ကြီးနှစ်ခုဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဦးတည်သွားလေသည်။

ခုနကတင် ဝုန်းဒိုင်းကြဲ ထွက်လာသော ဂေါ့ဘလင်များမှာ ထိုကြီးမားလှသော အရှိန်အဟုန်ကြောင့် နောက်သို့ လွင့်စင်သွားကြပြီး အမှောင်ဒြပ် နျူကလီးယားဗုံးမှာ ၎င်းတို့၏ ကမ္ဘာထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

အိုရီယယ်လ်သည် သူ့ထံ ဦးတည်လာသော အမှောင်ဒြပ် နျူကလီးယားဗုံးကို ကြည့်ရင်း သူ၏ ဆဌမအာရုံက အသည်းအသန် သတိပေးနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

"မကောင်းတော့ဘူး! တစ်ဖက်လူက တကယ်ပဲ နတ်ဘုရားအဆင့် တိုက်ခိုက်မှုကို သုံးလိုက်တာပဲ!!!"

နတ်ဘုရားအဆင့် မှော်အတတ်ကို ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် အမှောင်ဒြပ် နျူကလီးယားဗုံး၏ အစွမ်းကို ချက်ချင်းပင် ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။ သူကိုယ်တိုင်ကတော့ လွတ်မြောက်နိုင်ကောင်း လွတ်မြောက်နိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ နောက်လိုက်များမှာမူ လွတ်လမ်းမရှိပေ။

"အို... ငါတို့ရဲ့ နတ်ဘုရား။ မင်းရဲ့ နောက်လိုက်တွေကို ကယ်တင်တော်မူပါ!"

အိုရီယယ်လ်က စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆုတောင်းလိုက်သောအခါ အဆုံးမဲ့ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ကျဆင်းလာပြီး ခန့်ညားလှသော ပုံရိပ်တစ်ခု ဆင်းသက်လာသည်။

နတ်ဘုရား၏ စောင့်ရှောက်မှုပင်!

အမှောင်ဒြပ် နျူကလီးယားဗုံးမှာ ရွှေရောင် အကာအကွယ်တံတိုင်းကြီးကို တိုက်မိသွားကာ ပြင်းထန်သော ထိခိုက်မှုကြောင့် ပေါက်ကွဲမှု စတင်တော့သည်။ ဗုံးအတွင်း၌ နျူကလီးယား ပေါက်ကွဲမှုများ အဆင့်ဆင့် ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

"ဝုန်း...!!!"

ရွှေရောင်အတားအဆီးကြီးမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ပေါက်ကွဲမှုကြားတွင် ခိုင်မြဲစွာ ရပ်တည်နေပြီး ပျက်စီးမှုအားလုံးကို တားဆီးထားသည်။ သို့သော်လည်း ပေါက်ကွဲမှု၏ ဗဟိုချက်တွင် ပြင်းထန်လှသော အပူရှိန်နှင့် ဖိအားများကြောင့် အမှောင်ဒြပ် များမှာ စတင်ပြိုကွဲလာတော့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အမှောင်ဒြပ် များမှာ စဉ်ဆက်မပြတ် ဆွဲငင်ခံရကာ စုစည်းသိပ်သည်းလာသည်။ အကန့်အသတ်သို့ ရောက်သောအခါ ထိုပြိုကွဲမှုမှာ သေးငယ်သော တွင်းနက် တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေတော့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အလင်းတန်းများပင်လျှင် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဆွဲငင်အားမှ မလွတ်မြောက်နိုင်ဘဲ မှောင်အတိကျနေသော အရိပ်နတ်မင်းကြီး တစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။

တွင်းနက်ကြီး ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ တစ်ဖက်မှ နတ်ဘုရား၏ မျက်နှာမှာ သိသိသာသာ ပျက်သွားတော့သည်။ တွင်းနက်၏ ဆွဲငင်အားအောက်တွင် ခိုင်မာလှသော ရွှေရောင်အတားအဆီးကြီးမှာ စတင် ပျက်စီးလာ၏။ ဒြပ်ဝတ္ထုများကို စုပ်ယူလိုက်သည်နှင့် တွင်းနက်၏ အရွယ်အစားမှာ တဖြည်းဖြည်း ကြီးမားလာပြီးနောက် ပြန်လည် ကျုံ့ဝင်သွားသည်။

ကြီးမားလှသော ဆွဲငင်အားမှာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာခပ်သိမ်းကို ညှစ်ထုတ်ပစ်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသဖြင့် ၎င်းတို့၏ ဂြိုဟ်မှာ စတင်ပျက်စီးကာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာတော့သည်။ ရေတွက်၍မရနိုင်သော ဂေါ့ဘလင်များမှာလည်း ဆွဲငင်အားကြောင့် တွင်းနက်ထဲသို့ ပါသွားကြပြီး ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ အမှုန်အမွှားများအဖြစ် ပြိုကွဲသွားကြ၏။

အိုရီယယ်လ်မှာ အရာအားလုံးကို ငေးကြည့်နေမိသည်။ ဒါဟာ ဘယ်လိုမျိုး စွမ်းအားလဲ။

သူ့အနေဖြင့် နားမလည်နိုင်လောက်အောင် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ စွမ်းအားကြီးနေရသနည်း။ နတ်ဘုရားအဆင့် မှော်အတတ်များပင်လျှင် ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို မရရှိနိုင်ပေ။ ဒါဟာ အဆိုးဆုံးဟု သူထင်နေစဉ်မှာပင် နောက်ထပ် ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခု ထပ်မံ ဖြစ်ပွားပြန်သည်။

ဂြိုဟ်၏ အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း အလားတူ တွင်းနက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေပြန်သည်။ အိုရီယယ်လ်တို့တွင် ၎င်းတို့၏ ဖန်ဆင်းရှင် နတ်ဘုရားရှိသော်လည်း နတ်ဘုရားမှာ တစ်ပါးတည်းသာဖြစ်ပြီး ဤနေရာ၌ အလုပ်ရှုပ်နေသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ...

သူခန့်မှန်းသည့်အတိုင်းပင် ဂြိုဟ်၏ အခြားတစ်ဖက်မှာ ငရဲခန်းအလား ဖြစ်နေပြီး ဂေါ့ဘလင်အားလုံးမှာ အသည်းအသန် ခုခံနေကြကာ အဆင့်မြင့်နတ်ဘုရား မှော်အတတ်များစွာဖြင့် တွင်းနက်ကို တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုအားလုံးမှာ တွင်းနက်၏ အာဟာရဖြစ်သွားကြပြီး စွမ်းအင်များ စဉ်ဆက်မပြတ် ရရှိလာသောကြောင့် တွင်းနက်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာတော့သည်။

သေးငယ်သော တွင်းနက်များသည် ကြာရှည် မခံနိုင်ပေ။ တွင်းနက်များတွင် အဆုံးမဲ့ သိပ်သည်းဆရှိပြီး ထိုသိပ်သည်းဆကို ထိန်းထားနိုင်ရန် ၎င်းတို့၏ ထုထည်မှာ အလွန်သေးငယ်ကာ ဒြပ်ထုမှာမူ အလွန်ကြီးမားနေရမည် ဖြစ်သည်။ တွင်းနက်သည် မိမိကိုယ်ကို မထိန်းထားနိုင်လောက်အောင် သေးငယ်သွားသောအခါ ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။ ထိုပေါက်ကွဲမှုမှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအင်မှာ အရာခပ်သိမ်းကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်လောက်အောင် ကြီးမားလှပေသည်။

အမှောင်ဒြပ် နျူကလီးယားဗုံးကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော တွင်းနက်မှာလည်း မပေါက်ကွဲမီ တစ်ခဏသာ တောင့်ခံနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်မှ နတ်ဘုရားလည်း ထိုအခြေခံသဘောတရားကို သိသော်လည်း ဘာမှမတတ်နိုင်ပေ။ သူကိုယ်တိုင်ကတော့ တွင်းနက်ပေါက်ကွဲမှုကို တောင့်ခံနိုင်သော်လည်း ဂြိုဟ်တစ်ခုလုံးမှာမူ တောင့်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"မုန်းစရာကောင်းလိုက်တာ!"

နတ်ဘုရားမှာ ဒေါသတကြီး ဟောက်လိုက်သည်။ သူသည် ကမ္ဘာနှစ်ခုကို ကျူးကျော်ခဲ့သော ကြယ်တာရာသခင်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ စစ်ပွဲစသည်နှင့် သူ၏ ယဉ်ကျေးမှုမှာ ပျက်သုဉ်းတော့မည့် အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် ယခင်က ယဉ်ကျေးမှုကို အလွန်မြန်မြန် တိုးတက်စေခဲ့သဖြင့် ကပ်ဘေးနှင့် ယဉ်ကျေးမှုအဆင့်တက် စမ်းသပ်ချက်များ ပေါင်းဆုံကာ ယဉ်ကျေးမှုကျူးကျော်စစ်ကို လှုံ့ဆော်မိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူပထမဆုံး တိုက်ခိုက်ခဲ့သော ယဉ်ကျေးမှုမှာ လူသားမှော်ယဉ်ကျေးမှုဖြစ်ပြီး ဂေါ့ဘလင်များ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ မျိုးပွားနိုင်စွမ်းကြောင့် ရာစုနှစ်တစ်ခုကြာ သံသရာကို ကပ်သီးကပ်သတ် ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့သည်။

ဒုတိယတစ်ကြိမ်မှာတော့ ပထမအဆင့်သို့ ရောက်ခါစ လူသားမှော်ယဉ်ကျေးမှုတစ်ခုကို သူကိုယ်တိုင် စတင် ကျူးကျော်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုစဉ်က ရန်သူမှာ ၎င်းတို့လောက် မှော်အတတ်မကျွမ်းကျင်သလို မျိုးပွားနိုင်စွမ်းနှင့် ခန္ဓာကိုယ်အင်အားမှာလည်း ဂေါ့ဘလင်များကို မယှဉ်နိုင်ခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် အသေခံ တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ရန်သူ့ယဉ်ကျေးမှုကို ဖျက်ဆီးကာ အမျိုးသမီး အမြောက်အမြားကို ဖမ်းဆီးခဲ့ပြီး ဂေါ့ဘလင်စစ်တပ်၏ အခြေခံအုတ်မြစ်အဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သည်။

၎င်းတို့၏ အရေအတွက်ကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန်နှင့် မူလအရေအတွက်သို့ ရောက်ရန် နှစ်ပေါင်းရာချီ ကြိုးစားခဲ့ရပြီးမှ ယခု ကျူးကျော်စစ်ကို စတင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ရလဒ်မှာမူ...

"ငါ အရှုံးမပေးနိုင်ဘူး!"

ထိုကြယ်တာရာသခင်သည် မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ ဟောက်လိုက်လေသည်။ ယခုအခါ သူ့တွင် ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘဲ လောင်းကစားတစ်ခု လုပ်ရန်သာ ရှိတော့သည်။ သူကိုယ်တိုင် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာရရှိမှုကို အလဲအထပ်လုပ်ကာ သူ၏ ယဉ်ကျေးမှုကို ရှင်သန်ခွင့် ပေးလိုက်တော့မည်။

"နောက်လိုက်အားလုံး... ငါ့အမိန့်ကို နာခံကြ! 'တားမြစ်မှော်အတတ်' ကို အသက်သွင်းကြစို့!"

"ကျွန်ုပ်တို့ နောက်လိုက်တွေဟာ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ အမိန့်ကို နာခံပြီး အလင်းရောင်ထဲမှာ ကယ်တင်ခြင်း ခံရပါမည်။ ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ ခရီးလမ်းမှာရှိတဲ့ အတားအဆီးအားလုံးကို ချေမှုန်းပါ့မယ်။ ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ ဝိညာဉ်တွေ ငရဲခန်းထဲ ကျရောက်သွားပါစေဦးတော့၊ ခန္ဓာကိုယ်တွေ အမှုန်အမွှားဖြစ်သွားပါစေဦးတော့၊ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ခြေရာကို လိုက်ပါပါ့မယ်!"

ဂြိုဟ်ပေါ်ရှိ ဂေါ့ဘလင်အားလုံး ဝတ်ပြုဆုတောင်းရန် ဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။ အနှိုင်းမဲ့ပြီး ကြီးမားလှသော ယုံကြည်မှုစွမ်းအားများ စတင် စုစည်းလာတော့သည်။

"တားမြစ်ဂါထာကို ရွတ်ဆိုကြ!"

ခဏချင်းမှာပင် တစ်ကမ္ဘာလုံး၌ နိမ့်ဆင်းလှသော တားမြစ်ဂါထာရွတ်ဆိုသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ မိစ္ဆာများ ငိုကြွေးသံ သို့မဟုတ် သေမင်း၏ တီးတိုးသံနှင့် တူလှပေသည်။ ဂေါ့ဘလင်များသည် ၎င်းတို့၏ ဝိညာဉ်များ ဆွဲထုတ်ခံရပြီး ဆုတ်ဖြဲခံနေရသကဲ့သို့ ခံစားနေရသော်လည်း သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ ဂါထာကို ဆက်လက် ရွတ်ဆိုနေကြသည်။

နိယာမစည်းမျဉ်း တန်ခိုးတစ်ခု ဆင်းသက်လာတော့သည်။

ထိုကြယ်တာရာသခင်သည် စွမ်းအင်များကို စဉ်ဆက်မပြတ် စုစည်းလိုက်ရာ ဂေါ့ဘလင်အားလုံး၏ ကံကြမ္မာလိုင်းများမှာ ရောယှက်သွားပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာလည်း အဆက်မပြတ် စုပ်ယူခံနေရသည်။ စွမ်းအင်များ သယ်ဆောင်သူအဖြစ် သူကိုယ်တိုင်လည်း ဝေဒနာ ခံစားနေရပြီး သူ၏ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်မှာ စည်းမျဉ်းများ၏ တိုက်စားမှုကို ခံနေရကာ အင်အားများလည်း တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းလာသည်။

သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဝင်းလက်သွား၏။

"နိယာမပိတ်ဆို့ခြင်း! — နတ္ထိ!"