အခန်း (၂၁)။ ပြည်ထောင်ခုနစ်ခု ချုပ်ငြိမ်း၍ နတ်ဘုရားဗျာဒိတ်တော် ပထမနှစ်သို့ ရောက်ရှိခြင်း

ထို့နောက် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များမှာ ရိုးရှင်းလှပေသည်။ ကျော့ယွမ်မင်းသည် လျိုနိုင်ငံ၏ စစ်တပ်ကို မိမိတပ်တွင်းသို့ အလျင်အမြန်ပင် ပေါင်းစည်းလိုက်လေသည်။ တော်ဝင်မျိုးနွယ်စုများမှာမူ ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးအာနုဘော်ကို ကိုယ်တိုင်မျက်မြင်တွေ့ရှိခဲ့ရသဖြင့် အသာတကြည်ပင် အဖမ်းခံခဲ့ကြ၏။

ကျန်းဖန်သည် ၎င်းတို့ ပုန်ကန်မည်ကို စိုးရိမ်ခြင်းမရှိပေ။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့၏ အသက်ကို ချမ်းသာပေးကာ လူသားမျိုးနွယ် တည်ဆောက်ရေးတွင် ပါဝင်ကူညီနိုင်ရန် အလုပ်ကြမ်းဖြင့် ပြုပြင်ရေးစခန်းများသို့ ပို့ဆောင်လိုက်လေသည်။

စစ်တပ်က လျိုနိုင်ငံကို စတင်ထိန်းချုပ်လိုက်သည်နှင့် ကျန်းဖန်သည် မိမိ၏ စနစ်မစ်ရှင်ကို ကြည့်ရှုလိုက်၏။

【မစ်ရှင် - ပြည်ထောင်ခုနစ်ခုကို ဖျက်ဆီး၍ လူသားမျိုးနွယ်အတွက် ခေတ်သစ်တစ်ခုကို လမ်းဖွင့်ပေးရန်။ ပြီးမြောက်မှု (၂/၇)】

【ဆုလာဘ် - စနစ်အမှတ် ၃၀၀,၀၀၀ နှင့် ငွေအဆင့် ကံစမ်းမဲနှိုက်ခွင့် တစ်ကြိမ်】

ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သူသည် နိုင်ငံနှစ်ခုကို ဖျက်ဆီးပြီးခဲ့ပြီဖြစ်ရာ မစ်ရှင်မှာ မကြာမီ လွယ်ကူစွာပင် ပြီးမြောက်တော့မည်ဟု ယုံကြည်နေသည်။

ဆက်လက်၍ သူသည် လုပ်ငန်းစဉ်များကို အရှိန်မြှင့်ရန် လိုအပ်၏။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်တန်ခိုး တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှုများမှာ အစဉ်တစိုက် ပွင့်လာနေပြီး ယခုအခါ သူ၏ အင်အား ၀.၀၅ ရာခိုင်နှုန်းခန့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

လျိုနိုင်ငံ ကျဆုံးပြီး နောက်တစ်နေ့တွင် ကျန်ရှိသော ငါးနိုင်ငံထံသို့ သတင်းများ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။ အချက်အလက်များကို အတည်ပြုပြီးနောက် ထိုနိုင်ငံများမှာ ဆွံ့အသွားကြ၏။ လျိုနိုင်ငံသည် အင်အားအရ တတိယအဆင့်ရှိသော်လည်း ဤမျှ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပျက်သုဉ်းသွားခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရန်သူသည် ရိက္ခာအမြောက်အမြား စုဆောင်းနေသည်ကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် လျိုနိုင်ငံ၏ မြို့စောင့်ကာကွယ်ရေး အစီအစဉ်ကို ၎င်းတို့ ခန့်မှန်းမိခဲ့ကြသည်။ အင်အားတစ်သန်းရှိသော စစ်တပ်နှင့် ခိုင်ခံ့လှသော မြို့ရိုးသည် တစ်ရက်ပင် မခံခဲ့ပေ။ လျိုနိုင်ငံသည် အစဉ်အလာကြီးမားသော်လည်း ရန်သူ၏ အင်အားမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလွန်းကြောင်း ၎င်းတို့ သိရှိသွားကြသည်။

တတိယမြောက်နေ့တွင် လျိုနိုင်ငံကို အလုံးစုံ ထိန်းချုပ်ပြီးနောက် ကျန်းဖန်သည် သူ၏ စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ကာ ဆက်လက် ချီတက်ခဲ့သည်။ စတုတ္ထမြောက်နေ့တွင် လူဂေါနိုင်ငံ မြို့တော်အနီးသို့ ရောက်ရှိ၏။ နှစ်ဖက်တိုက်ပွဲမှာ မိနစ်အနည်းငယ်သာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး ကျန်းဖန်က မြို့တော်ကို တစ်ကိုယ်တော် ချေမှုန်းပစ်လိုက်သည်။

ယခုအခါ ကျန်းဖန်၏ စွမ်းအားမှာ ပိုမိုကြီးထွားလာနေပြီဖြစ်ရာ လူသားသန်းပေါင်းများစွာကို ဖိနှိပ်ရန်မှာ သူ့အတွက် ပြဿနာမဟုတ်တော့ပေ။ ထိုသို့ဖြင့် လူဂေါနိုင်ငံလည်း ပျက်သုဉ်းသွားတော့သည်။ တစ်ရက်ခန့် အခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းပြီးနောက် ကျန်းဖန်သည် ကျန်ရှိသော လေးနိုင်ငံကို ဆက်လက် တိုက်ခိုက်လေသည်။

ကျန်းဖန်၏ လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်သော အင်အားကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ကျန်ရှိသော လေးနိုင်ငံမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အချင်းချင်း စာချွန်လွှာများဖလှယ်ကာ ကျန်းဖန်၏ စစ်တပ်ကို စုပေါင်း ခုခံရန် ပြင်ဆင်ကြတော့၏။

သို့သော် ပုရွက်ဆိတ်သည် ပုရွက်ဆိတ်သာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် အအေးဒဏ်ကို ခံနိုင်ရန် စုဝေးကာ အပူရှာကြသော်လည်း အဆမတန် ကြီးမားလှသော စွမ်းအားရှေ့မှောက်တွင်မူ အလွန်ပင် အားနည်းလွန်းနေသေးသည်။

ဆဋ္ဌမမြောက်နေ့တွင် ကျန်းဖန်၏ စစ်တပ်သည် ချန်နိုင်ငံ မြို့တော်သို့ ဆိုက်ရောက်လာသည်။ လေးနိုင်ငံစလုံး၏ တပ်ဖွဲ့များမှာ ချန်နိုင်ငံ၌ စုရုံးရန် သဘောတူညီထားကြပြီးဖြစ်ရာ စစ်သည်သန်းပေါင်းများစွာမှာ လွင်ပြင်ထက်တွင် မှောင်အတိကျနေသကဲ့သို့ပင် ရှိနေတော့သည်။ နိုင်ငံအသီးသီးမှ မင်းညီမင်းသားတို့သည် မြို့ရိုးထက်တွင် ရပ်တန့်ကာ အမိန့်များ ထုတ်ပြန်နေကြ၏။

"ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း..."

စည်တော်သံများမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတစ်ပြင်လုံး ဟည်းထွက်သွားကာ စစ်သည်သန်းပေါင်းများစွာကို စိတ်ဓာတ်တက်ကြွစေသည်။

ကျန်းဖန်သည် အဝေးမှနေ၍ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ခံစားချက်များ လှိုင်းထလာ၏။ "တိမ်မည်းတွေ မြို့ကို အုံ့မှိုင်းဖုံးလွှမ်းလို့ ပြိုကျတော့မယ့်နှယ်... ရဲမက်တွေရဲ့ ချပ်ဝတ်တန်ဆာတွေကတော့ နေရောင်အောက်မှာ ရွှေရောင်ငါးအကြေးခွံတွေလို တလက်လက် တောက်ပနေပါလား။ ဆောင်းဦးကောင်းကင်မှာ ခရုသင်းသံတွေ ပျံ့လွင့်လို့... နယ်စပ်က သွေးနီရောင်တွေကတော့ ညချမ်းမှာ ခရမ်းရင့်ရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲအေးခဲနေပြီ။ ရဲရဲနီတဲ့ အလံစိုက်ထူလို့ ယီမြစ်ဆီကို ချဉ်းကပ်လာချိန်မှာတော့ ဆီးနှင်းတွေက စည်တော်သံတွေကို တိတ်ဆိတ်သွားစေတယ်..."

"အရှင်မင်းကြီး... အင်မတန် လက်ရာမြောက်လှတဲ့ ကဗျာပါပဲ။ ဒီကဗျာဟာ နောင်မျိုးဆက်အဆက်ဆက်အထိ လက်ဆင့်ကမ်း သယ်ဆောင်သွားမှာ အမှန်ပါပဲ"

ကျော့ယွမ်မင်းမှာ အံ့အားသင့်လျက် ချီးကျူးစကား ဆိုလေသည်။ ကျန်းဖန်သည် သူကိုယ်တိုင် ရေးစပ်ခဲ့ခြင်းမဟုတ်ဘဲ လက်ရှိအခြေအနေကို မြင်တွေ့ရသည့် ခံစားချက်ကြောင့်သာ ရွတ်ဆိုမိခြင်းဖြစ်ကြောင်း လက်ကာပြကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျန်တဲ့ လေးနိုင်ငံစလုံး တစ်နေရာတည်းမှာ ရောက်နေတာ ကောင်းတာပေါ့... တစ်နိုင်ငံချင်းစီ လိုက်ရှာနေရမယ့် အလုပ် ရှုပ်မခံရတော့ဘူး"

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကျန်းဖန်သည် စစ်တပ်ကြီးကို အရင် မလွှတ်တော့ဘဲ သူကိုယ်တိုင်ပင် ကိုင်တွယ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ငါပြန်လာတာကို စောင့်နေကြ"

"နတ်ဘုရားဗျာဒိတ်တော်အတိုင်း နာခံပါမည်"

ကျန်းဖန်သည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ရာ သူ၏ ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါမှာ စစ်တပ်ကြီးဆီသို့ လျှပ်စစ်ကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်သွားလေတော့သည်။

"သတင်းပို့ပါတယ်... ရှေ့ကနေ တစ်ယောက်ယောက် ချဉ်းကပ်လာတာ တွေ့ရပါတယ်"

"တစ်ယောက်တည်းလား... လူဘယ်နှစ်ယောက်လဲ"

"တစ်ယောက်တည်းပါ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဘုရင်များမှာ အလွန်ပင် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

"သတင်းပို့ပါတယ်"

"အဲဒီလူက ကျုပ်တို့ စစ်တပ်ထဲကို ရောက်လာပါပြီ"

"သတင်းပို့ပါတယ်... အဲဒီလူက တကယ်ပဲ ပျံသန်းနိုင်ပါတယ်"

...

သတင်းများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဘုရင်များ၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ မကြာမီမှာပင် ကင်းထောက်များ သတင်းမပို့နိုင်ခင်မှာတင် ကောင်းကင်ထက်မှ ချဉ်းကပ်လာသော ကျန်းဖန်ကို ၎င်းတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

"ဒီလူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လေပေါ်မှာ လမ်းလျှောက်နိုင်ရတာလဲ"

ဘုရင်လေးပါးစလုံး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြ၏။

"အကုသိုလ်နဲ့ ပြစ်ဒဏ်ခတ်မျက်စိ - တရားစီရင်ခြင်း"

ခန့်ညားထည်ဝါလှသော အသံကြီးမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတစ်ခွင်လုံး ဟည်းထွက်သွားသည်။ ထိုခဏ၌ လူတိုင်း၏ ကျောရိုးထဲအထိ စိမ့်တက်သွားသော အအေးဓာတ်ကို ခံစားလိုက်ကြရ၏။ ရွှေရောင်တောက်ပသော နတ်ဘုရားမျက်လုံးကြီးသည် လူတိုင်း၏ ခေါင်းပေါ်တွင် တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာသည်ကို ၎င်းတို့ ငေးကြည့်နေမိကြသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် လူတိုင်း သတိလစ်သွားကြတော့သည်။ သတိပြန်ရလာသောအခါ မိမိတို့ကိုယ်ကို လက်ဝါးကပ်တိုင်တစ်ခုတွင် တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်ခံထားရသည်ကို တွေ့လိုက်ကြရ၏။ ထိုရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲကို မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ထားသဖြင့် အလွန်အမင်း ကြောက်လန့်သွားကြသည်။

လွင်ပြင်ထက်တွင် လက်ဝါးကပ်တိုင် သန်းပေါင်းများစွာ ရှိနေသည်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ကောင်းလှပြီး၊ လေးနိုင်ငံမှ ဘုရင်များကိုလည်း မြို့ရိုးပေါ်တွင် သံမှိုဖြင့် ရိုက်နှက်ထားလေသည်။

"ဒါ... ဒါက ဘာကြီးလဲ"

ချန်နိုင်ငံ၏ အုပ်စိုးရှင်မှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်နေတော့သည်။ ကျန်သော ဘုရင်သုံးပါးမှာလည်း မျက်နှာများ ဖြူလျော်နေကြ၏။ အရာအားလုံးမှာ ရုတ်တရက် ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သဖြင့် မမြင်ရသော လက်တစ်စုံက ၎င်းတို့၏ လည်ပင်းကို ညှစ်ထားသကဲ့သို့ အသက်ရှူပင် ကျပ်လာကြသည်။

ထို့နောက်တွင်တော့ အရာရာမှာ ရိုးရှင်းသွားသည်။ ကျန်းဖန်သည် ဘုရင်လေးပါးကို ကွပ်မျက်ပြီးနောက် သူ၏ စစ်တပ်ကို ချန်နိုင်ငံအား သိမ်းပိုက်ရန် အမိန့်ပေးကာ ကျန်ရှိသော သုံးနိုင်ငံကိုလည်း အုပ်ချုပ်ရန် စေလွှတ်လိုက်လေသည်။

ထိုသို့ဖြင့် ပြည်ထောင်ခုနစ်ခု ပျက်သုဉ်းသွားကာ နတ်ဘုရားနန်းတော်ကို စတင် တည်ထောင်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"စနစ်... မစ်ရှင်က ဘာလို့ မပြီးသေးတာလဲ။ ငါပြည်ထောင်ခုနစ်ခုစလုံးကို ချေမှုန်းပြီးပြီလေ"

ကျန်းဖန်သည် စနစ်၏ အကြောင်းကြားသံကို ကြာမြင့်စွာ မကြားရသဖြင့် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေမိသည်။

【Ding! အိမ်ရှင်အနေဖြင့် ပြည်ထောင်ခုနစ်ခုကိုသာ ဖျက်ဆီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ လူသားမျိုးနွယ်အတွက် စနစ်သစ်တစ်ခုကို ပြန်လည် မတည်ဆောက်ရသေးပေ။ အခြေအနေနှစ်ရပ်စလုံး တစ်ပြိုင်နက် ပြည့်စုံမှသာ မစ်ရှင်ပြီးမြောက်မည် ဖြစ်သည်】

"ဪ... အေးလေ။ အချိန်နည်းနည်း ထပ်ပေးရုံနဲ့တော့ ထူးခြားမှာ မဟုတ်ပါဘူး" ကျန်းဖန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "စနစ်သစ်တစ်ခု တည်ထောင်ဖို့ပဲ မဟုတ်လား။ အဲဒါက လွယ်ပါတယ်။"

အချိန်များ တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးသွားရာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် တစ်နှစ် ကြာမြင့်သွားခဲ့သည်။ ထိုတစ်နှစ်အတွင်း မူလပြည်ထောင်ခုနစ်ခုကို ဖျက်သိမ်းကာ နယ်မြေအားလုံးကို ပေါင်းစည်းခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ပြည်ထောင်ခုနစ်ခုဟူ၍ မရှိတော့ဘဲ ဗဟိုချက်တွင် တည်ရှိသော နတ်ဘုရားနန်းတော် (Divine Court) သာ ရှိတော့သည်။

နတ်ဘုရားနန်းတော်သည် ယခင်ပြည်ထောင်ခုနစ်ခု၏ အလယ်ဗဟိုတွင် တည်ရှိသည်။ မီတာ ၁၀၀ မြင့်သော ဗာတီကန်အဆောက်အအုံကြီးသည် တိုက်ကြီး၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ခန့်ညားထည်ဝါစွာ တည်ရှိနေ၏။

တစ်နှစ်ကျော် ကာလအတွင်း ကျန်းဖန်၏ စွမ်းရည်များမှာ အလုံးစုံ ပွင့်လာခဲ့ပြီး သူ၏ အင်အား ၁ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ရောက်ရှိလာသည်။ ဤအဆောက်အအုံကြီးကို ကျန်းဖန်က သူ၏ နတ်ဘုရားတန်ခိုးကို သုံး၍ ဖန်တီးထားခြင်းဖြစ်သည်။ လေဒဏ် မိုးဒဏ်ကြောင့် အနည်းငယ်မျှပင် ပျက်စီးမည်မဟုတ်သလို နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါလည်း ကိန်းဝပ်နေသည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ထိုအရှိန်အဝါမှာ ပိုမိုကြီးထွားလာမည် ဖြစ်သည်။

နောက်ထပ် တစ်နှစ် ကုန်ဆုံးသွားသောအခါ လူသားမျိုးနွယ် အများစုမှာ ကျန်းဖန်၏ နောက်လိုက်များ ဖြစ်လာကြပြီး သူ၏ ဘာသာရေးအခြေပြု အုပ်ချုပ်မှုမှာ ပိုမိုခိုင်မာလာလေသည်။ ဤနည်းလမ်းတွင် အားသာချက်နှင့် အားနည်းချက် ဒွန်တွဲနေသော်လည်း ဖန်ဆင်းရှင်၏ ရှုထောင့်မှကြည့်လျှင် အားသာချက်က ပိုမိုများပြားသည်။

ယနေ့တွင် ကျန်းဖန်က လူသားမျိုးနွယ်သည် ခေတ်သစ်တစ်ခုသို့ ကူးပြောင်းပြီဖြစ်ကြောင်း ကြေညာလိုက်သည်။ ထိုသို့ဖြင့် ကိုင်ဝမ် သက္ကရာဇ်ကို ဖျက်သိမ်းကာ နတ်ဘုရားဗျာဒိတ်တော် ပထမနှစ်ကို စတင်လိုက်လေသည်။

နတ်ဘုရားဗျာဒိတ်တော် ပထမနှစ်တွင် ကျန်းဖန်သည် လူသားမျိုးနွယ်၏ ကုန်ထုတ်စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ရန် ဦးဆောင်ခဲ့ပြီး လူသားတို့၏ နည်းပညာအဆင့်အတန်းမှာလည်း တိုးတက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် လူသားမျိုးနွယ်သည် နည်းပညာဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးကို အာရုံစိုက်လာကြသည်။

နတ်ဘုရားဗျာဒိတ်တော် ဆယ်နှစ်မြောက်တွင် လူသားမျိုးနွယ်သည် ရေနွေးငွေ့ခေတ်သို့ ရောက်ရှိလာကာ နည်းပညာတော်လှန်ရေး စတင်ခဲ့ပြီး ရေနွေးငွေ့အင်ဂျင်နှင့် လျှပ်စစ်မော်တာများကို တီထွင်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ ရေနွေးငွေ့အင်ဂျင်သည် လူသားတို့၏ ကုန်ထုတ်စွမ်းအားကို များစွာ တိုးတက်စေခဲ့ပြီး စက်ပစ္စည်းများသည် လူသားတို့၏ လုပ်အားနေရာတွင် တဖြည်းဖြည်း အစားထိုးလာခဲ့သည်။ လူသားတို့ ကိုယ်တိုင် မလုပ်ဆောင်နိုင်သော အလုပ်များကို စက်များဖြင့် လွယ်ကူစွာ လုပ်ဆောင်လာနိုင်ကြသည်။

နတ်ဘုရားဗျာဒိတ်တော် နှစ်ငါးဆယ်မြောက်တွင် စက်ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးကို စဉ်ဆက်မပြတ် မွမ်းမံပြင်ဆင်လာနိုင်ခဲ့ကြပြီး ကျန်းဖန်၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် သဘာဝဖြစ်စဉ်အမျိုးမျိုးကိုလည်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ သူ၏ လမ်းစပြမှုများကြောင့် တီထွင်မှုများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

လူသားမျိုးနွယ်သည် စက်မှုခေတ်သို့ တည်ငြိမ်စွာ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ လျှပ်စစ်သံလိုက် လှုံ့ဆော်မှု ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိကာ လက်တွေ့အသုံးချနိုင်ခဲ့ကြသည်။ တိုက်ရိုက်လျှပ်စီး (DC) နှင့် အပြန်အလှန်လျှပ်စီး (AC) များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာ၏။ လူသားမျိုးနွယ်သည် စွမ်းအင်သစ်များကို ပိုင်နိုင်စွာ ထိန်းချုပ်လာနိုင်ပြီး လျှပ်စစ်စီးကြောင်းသည်လည်း ၎င်းတို့၏ လူမှုဘဝထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ကျန်းဖန်သည် ရူပဗေဒ၊ သင်္ချာ၊ ဇီဝဗေဒနှင့် ဓာတုဗေဒ ဘာသာရပ်များ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေရန်အတွက်လည်း နတ်ဘုရားဗျာဒိတ်တော်များကို ဆက်လက် ထုတ်ပြန်ခဲ့လေတော့သည်။