အခန်း (၂၀) - လျိုနိုင်ငံ ပြိုလဲခြင်း

မြို့ရိုးထက်တွင်မူ -

လျိုစု မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည် - "နတ်ဘုရားနန်းတော် ဟုတ်လား"

"အရှင်မင်းကြီး... နတ်ဘုရားနန်းတော်လို့ ကိုယ်ဦးတည်ခေါ်ဆိုနေတဲ့ ဒီအဖွဲ့အစည်းဟာ ထိုအမည်မသိ အင်အားစုပဲ ဖြစ်ပုံရပါတယ်ခင်ဗျာ။"

"မိမိကိုယ်ကိုယ် နတ်ဘုရားလို့ ခေါ်ဝံ့တာကိုကြည့်ရင် တကယ့်ကို ထောက်တည်ရာမရအောင် ဝံသာဂုဏ်တက်နေတာပဲ!"

လျိုစု ကဲ့ရဲ့လှောင်ပြောင်လိုက်သည်၊ သူတို့သည် ကုနိုင်ငံတစ်ခုတည်းကိုသာ ဖျက်ဆီးခဲ့ရသေးခြင်း ဖြစ်ပါလျက်နှင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် တကယ့်ကို အထင်ကြီးလွန်းနေကြချေပြီ။

"သူတို့ရဲ့ ဟောင်ဖျားသံတွေကို ဂရုစိုက်နေဖို့မလိုပါဘူး၊ အခြားပြိုင်ဘက်မှာ ဘယ်လောက်အထိ စွမ်းရည်ရှိလဲဆိုတာ ငါ ကိုယ်တိုင် ကြည့်ချင်တယ်!"

မြို့ရိုးအောက်ခြေ၌ -

သတင်းပို့စစ်သည်သည် အခြားတစ်ဖက်မှ မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိသည်ကို မြင်ရသည့်အခါ ဆက်လက်၍ အော်ဟစ်မနေတော့ပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ၏ လုပ်ငန်းတာဝန် ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့အနေဖြင့် မိမိတို့၏ နတ်ဘုရားကို မျက်စိထဲမထည့်ဘဲ နေကြကတည်းက နောင်တွင် နတ်ဘုရား၏ ကြီးမားလှသော တန်ခိုးတော် ထွက်ပေါ်လာသည့်အခါမှ နောင်တရလျှင်လည်း နောက်ကျသွားခဲ့ချေပြီ။

မကြာမီမှာပင် ထိုလူသည် သတင်းစကားကို ပြန်လည် ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည်။

"စစ်တပ်ကို မြို့ပေါ်ကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်ခိုင်းလိုက်ပါ၊ ဒဏ်ရာရမှာကို စိုးရိမ်နေဖို့မလိုဘူး။"

ကျန်းဖန်သည် ကျောက်ယွမ်မင်အား မြို့ကို တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်ရန် အချက်ပြလိုက်တော့သည်။

"နတ်ဘုရားအမိန့်တော်အတိုင်း နာခံပါ့မယ်ခင်ဗျာ!"

"စစ်အင်အားအားလုံး တိုက်ခိုက်ကြစမ်း!"

"သတ်ကြစမ်း!"

အင်အားကြီးမားလှသော စစ်တပ်ကြီးသည် ဒီရေဒီလှိုင်းများကဲ့သို့ မြို့ပြဆီသို့ တရကြမ်း ချီတက်သွားခဲ့ကြတော့သည်။

"ဟင်း... တကယ့်ကို မသိနားမလည်ဘဲ သတ္တိကောင်းနေကြတာပဲ! တိုက်ရိုက်ကြီး တိုက်ခိုက်ရဲတယ်ပေါ့!"

လျိုစု သွားဖြဲ၍ ပြုံးလိုက်မိသည်၊ လူလေးသိန်းတည်းဖြင့် မိမိတို့၏ မြို့ပြကို သိမ်းပိုက်ချင်နေခြင်းမှာ စိတ်ကူးယဉ်အိမ်မက်သက်သက်သာ ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော်လည်း ရန်သူက မသိနားမလည်လေလေ၊ သူ ပိုမို၍ ဝမ်းမြောက်လေလေ ဖြစ်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့ မြို့ရိုးအနီးသို့ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ အသာစီးရမှုမှာ မိမိဘက်၌ ရှိနေမည်ဖြစ်ရာ ရန်သူ့အပေါ်သို့ မြားများကို စိတ်ကြိုက် ပစ်ခတ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"မြားပစ်သမားတွေ... ပြင်ဆင်ကြစမ်း!"

"ရှူး——"

မြားပစ်စစ်သည်များသည် မြို့ရိုးထက်၌ စီရရီ နေရာယူလိုက်ကြသည်။

"ပစ်ကြစမ်း!"

"ရှူး——"

ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးလျက် မြားအမြောက်အမြား တရကြမ်း ကျဆင်းလာခဲ့သည်။ ကျန်းဖန်၏ စစ်တပ်သည် ကောင်းကင်ယံဆီသို့ မော့ကြည့်လိုက်ကြရာ၊ ကျန်းဖန်က မိမိတို့အား စောင့်ရှောက်ပေးထားကြောင်း သိရှိကြသော်လည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင်မူ သူတို့၏ နှလုံးသားထဲ၌ ထိတ်လန့်မှုကို မအောင့်နိုင်ဘဲ ရှိနေခဲ့ကြသည်။

တရကြမ်း ကျဆင်းလာနေသော ထိုမြားမိုးကြီးကို ကြည့်ရင်း ကျန်းဖန် လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရွှေရောင်ခံတပ်တံတိုင်းကြီး၏ ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး စစ်တပ်တစ်ခုလုံးကို မြဲမြံစွာ ကာကွယ်ပေးလိုက်တော့သည်။

"ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း——"

မြားများသည် မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းသကဲ့သို့ ခံတပ်တံတိုင်းကြီးပေါ်သို့ သိပ်သည်းစွာ ကျရောက်လာခဲ့သည်။ မည်သည့်မြားတစ်စင်းမျှ ဤခံစစ်ကို ထိုးဖောက်နိုင်ခြင်း မရှိသလို၊ အတွင်းရှိ စစ်တပ်အပေါ်သို့လည်း မည်သည့်ထိခိုက်မှုကိုမျှ မဆောင်ကြဉ်းပေးနိုင်ခဲ့ချေ။

"ငါတို့အရှင်မြတ်ရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းပကားက ကြီးမားလှပေတယ်!"

"ဆက်ပြီး ချီတက်ကြစမ်း!"

လူတိုင်း အလွန်တရာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့ကြရသည်။ ယခင်က ကျန်းဖန်သည် မိမိတို့၏ ရန်သူဖြစ်ခဲ့စဉ်တုန်းက သူတို့ အကြီးအကျယ် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို ခံစားခဲ့ရဖူးသည်။ ယခုအခါ အခြေအနေမှာ ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးက မိမိတို့အား စောင့်ရှောက်ပေးထားကတည်းက သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အသက်အန္တရာယ်မှာ ဘေးကင်းလှပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်ကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် စစ်သည်အမြောက်အမြားမှာ ပြင်းထန်လှသော ကိုးကွယ်ယုံကြည်သူများအဖြစ်သို့ တဖြည်းဖြည်း ကူးပြောင်းသွားခဲ့ကြတော့သည်။

လျိုနိုင်ငံ၏ ဘက်သို့ ပြန်လည်ကြည့်ရှုလိုက်လျှင်မူ -

"ဘာဖြစ်တာလဲ!"

"ဒါက ဘယ်လိုပစ္စည်းမျိုးလဲ! ငါတို့စစ်တပ်ရဲ့ သိန်းပေါင်းများစွာသော မြားမိုးတွေကို ဘာဖြစ်လို့ ဒဏ်ရာအနာတရမရှိဘဲ တောင့်ခံထားနိုင်ရတာလဲ!"

လျိုစု ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ သူသည် အခြေအနေမျိုးစုံကို တွေးတောခဲ့ဖူးသော်လည်း ရလဒ်က ယခုကဲ့သို့ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မထင်ထားမိပေ။

"အရှင်မင်းကြီး... ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်းမျိုးသည် လူသားတွေ ပိုင်ဆိုင်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားမျိုး လုံးဝ မဟုတ်ပါဘူး။ ဤနတ်ဘုရားနန်းတော်မှာ သူတို့ပြောသလိုပဲ စစ်မှန်တဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ရှိနေတာ တကယ်ပဲ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်..."

အမတ်ကြီးများသည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ကြရင်း လျင်မြန်စွာ ခန့်မှန်းပြောဆိုလိုက်ကြတော့သည်။

လျိုစုလည်း အခြေအနေကို ရိပ်မိသွားခဲ့သည် - "နတ်ဘုရားဖြစ်ရင်ကော ဘာဖြစ်လဲ! ဒီရွှေရောင်ခံတပ်တံတိုင်းမှာလည်း အမြင့်ဆုံးကန့်သတ်ချက် သေချာပေါက် ရှိရမယ်! ဒီခံတပ်တံတိုင်းကိုသာ ဖျက်ဆီးနိုင်မယ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ သန်းဂဏန်းရှိတဲ့ စစ်တပ်ကြီးက နတ်ဘုရားကိုလည်း သတ်ဖြတ်နိုင်တာပဲ!"

"မီးမြားတွေကို သုံးကြစမ်း! ကျောက်ခဲပစ်စက်

တွေကို ရှေ့ထုတ်ကြစမ်း! မြားတွေနဲ့ ဆက်ပြီး ဖိနှိပ်ထားကြ၊ သူတို့ ကျောက်ခဲပစ်စက်တွေရဲ့ အတိုင်းအဆထဲ ဝင်လာတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပုံအောပြီး တိုက်ခိုက်ကြစမ်း!"

"ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း——"

ကြီးမားလှသော ကျောက်ခဲပစ်စက်ကြီးများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရှေ့သို့ တွန်းထုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

မြားပစ်စစ်သည်များသည်လည်း ရန်သူ့ချီတက်မှုကို နှောင့်နှေးစေရန်အတွက် အဆက်မပြတ် ဆက်လက်ပစ်ခတ်နေခဲ့ကြသော်လည်း၊ ကျန်းဖန်၏ နတ်ဘုရားစွမ်းပကား ကာကွယ်မှုအောက်တွင် တိုက်ခိုက်မှုအားလုံးမှာ ကလေးကစားစရာကဲ့သို့သာ ဖြစ်နေခဲ့ပြီး မည်သည့် ထိရောက်သော ပျက်စီးမှုကိုမျှ မဆောင်ကြဉ်းပေးနိုင်ခဲ့ချေ။

ဤသို့ဖြင့် လေးသိန်းသော စစ်တပ်ကြီးသည် မြို့ရိုးအောက်ခြေသို့ လွယ်ကူချောမွေ့စွာဖြင့် ရောက်ရှိလာခဲ့တော့သည်။

"ကျောက်တုံးတွေကို ပစ်ကြစမ်း!"

လျိုစု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ကြီးမားလှသော ကျောက်တုံးကြီးများ အဆက်မပြတ် ပစ်လွှတ်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး မြို့ရိုးအောက်ခြေရှိ စစ်တပ်ဆီသို့ ဦးတည်ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

"ဒုန်း! ဒုန်း! ဒုန်း——"

ကြီးမားလှသော ကျောက်တုံးကြီးများ ခံတပ်တံတိုင်းပေါ်သို့ ကျရောက်လာခဲ့သော်လည်း ယခင်အတိုင်းပင် လွင့်စင်သွားခဲ့ရသည်။ စစ်တပ်ကြီးသည် မြို့တံခါးကို စတင်တိုက်ခိုက်တော့သည်။

"ဒုန်း!"

ပြင်းထန်လှသော တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် မြို့တံခါးကြီးမှာ အနည်းငယ် လှုပ်ခါသွားခဲ့ရသည်။

ဤအရာကို မြင်သောအခါ လူတိုင်းသည် မြို့ဖျက်စက် ကြီးများကို ချက်ချင်း ရှေ့သို့ ယူဆောင်လာခဲ့ကြပြီး မြို့တံခါးကို အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်ကြတော့သည်။

အပေါ်ရှိ လျိုစုမှာမူ အလောတကြီး ဖြစ်နေခဲ့သည် - "သူတို့ကို မြို့ထဲ ဝင်မလာစေနဲ့! ဆီပူတွေကို လောင်းချပြီး သူတို့ကို မီးရှို့သတ်ပစ်ကြစမ်း!"

တစ်ခဏအတွင်း မြို့ရိုးထက်မှနေ၍ ဆီပူအမြောက်အမြား မိုးရွာသွန်းသကဲ့သို့ ကျဆင်းလာခဲ့ပြီးနောက် မီးတုတ်များကိုလည်း တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဆက်တိုက် ပစ်ချလိုက်ကြတော့သည်။

မြို့ရိုးအောက်ခြေတွင် ပြင်းထန်လှသော မီးပုံကြီးတစ်ခု ချက်ချင်းပင် တောက်လောင်လာခဲ့သည်။

ကျန်းဖန် ဤအရာအားလုံးကို စိတ်ဝင်တစားဖြင့် ကြည့်နေခဲ့သည်။ ဤအရာက သူ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းပကား ကာကွယ်မှုကို ဖျက်ဆီးနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ ထင်မှတ်နေကြသည်လား။

နှစ်ဖက်စလုံးသည် လုံးဝ မတူညီသော နယ်ပယ်အဆင့်အတန်းတွင် ရှိနေကြခြင်း ဖြစ်ရာ ဤအရာမှာ ပကတိအဆင့်အတန်းချင်း နှိပ်ကွပ်သည့် တိုက်ခိုက်မှု မျှသာ ဖြစ်သည်။ သူတို့အနေဖြင့် မိမိနှင့် ရန်သူဖြစ်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည့် အခိုက်အတန့်ကတည်းက ရလဒ်မှာ သတ်မှတ်ပြီးသား ဖြစ်ပေသည် — သေချာပေါက် အရေးနိမ့်ခြင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။

လျိုစုသည် ထိုခံတပ်တံတိုင်းကြီးက မီးတောက်များကို ပြင်ပတွင်သာ မြဲမြံစွာ ပိတ်ဆို့ထားသည်ကို ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်နှာမှာ ပိုမို၍ ဆိုးရွားလာခဲ့သည်။

နတ်ဘုရားစွမ်းပကားဟူသည် အမှန်တကယ်ပင် ယခုမျှအထိ အနှိုင်းမဲ့နေခဲ့သည်လား...

မဖြစ်နိုင်ဘူး! ငါ့မှာ စစ်အင်အား သန်းဂဏန်း ရှိနေသေးတာပဲ! ငါ နတ်ဘုရားကို သေချာပေါက် သတ်နိုင်ရမယ်!

"မြို့ပြင်ထွက်ပြီး ရန်သူကို ရင်ဆိုင်ကြစမ်း! အဝေးတိုက်ခိုက်မှုတွေက အသုံးမဝင်ဘူးဖြစ်ကတည်းက လူချင်းတိုးပြီး တိုက်ခိုက်ကြမယ်! ငါတို့ လျိုနိုင်ငံမှာ စစ်အင်အား သန်းဂဏန်း ရှိတာပဲ! ငါတို့ အခြေအနေကို သေချာပေါက် ပြောင်းလဲနိုင်ရမယ်!"

လျိုစု ဟိန်းဟောက်လိုက်တော့သည်။

သူ၏ အမိန့်တော် ကျရောက်လာသည်နှင့်အမျှ မြို့တံခါးကြီးသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်သွားခဲ့ပြီး စစ်တပ်ကြီးသည် ကျန်းဖန်၏ စစ်တပ်ရှိရာဆီသို့ တိုက်ရိုက် တရကြမ်း ချီတက်ထွက်ခွာခဲ့ကြတော့သည်။

မိမိ၏ စစ်သည်တော်များ ခံတပ်တံတိုင်းပုံရိပ်အတွင်းသို့ ဘေးကင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားသည်ကို မြင်ရသည့်အခါ လျိုစု သွားဖြဲ၍ ပြုံးလိုက်မိသည်။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဤခံတပ်တံတိုင်းသည် အဝေးတိုက်ခိုက်မှုများကိုသာ ကာကွယ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအခါ အခြားပြိုင်ဘက်၏ လေးသိန်းသော စစ်တပ်လေးက မိမိ၏ သန်းဂဏန်းရှိသော စစ်တပ်ကြီးကို မည်သို့ ခုခံနိုင်ဦးမည်နည်းဆိုသည်ကို သူ ကြည့်ချင်သေးသည်။

"ဒီကလေးကစားစရာ စစ်ပွဲကို ဒီမှာတင် အဆုံးသတ်လိုက်ကြစို့။"

ကျန်းဖန် ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။ တိုက်ပွဲကို အဆုံးသတ်ရမည့် အချိန် ရောက်ရှိလာခဲ့ချေပြီ။ ဤလူသားများသည် နောင်တွင် သူ၏ သားသမီးများ ဖြစ်လာကြရမည်ဖြစ်ရာ သူတို့အား အလဟဿ သေဆုံးခွင့်ပြု၍ မရနိုင်ချေ။

"လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ ခေတ်သစ် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ။"

ခန့်ညားထည်ဝါလှသော အသံကြီးတစ်ခု စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးတွင် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီးနောက် ကြီးမားလှသော ဖိအားကြီးတစ်ခု စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားခဲ့တော့သည်။

လူတိုင်းသည်လည်း လှုပ်ရှားမှုများကို ချက်ချင်းပင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်တန့်လိုက်ကြရတော့သည်။

လူတိုင်း၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် ကျန်းဖန်သည် မြေပြင်ကို ကန့်သတ်ချုံ့ယူသည့် နည်းဗျူဟာ ကို အသုံးပြုလျက် မြို့ပြဆီသို့ ခြေတစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

အသက်ရှူရုံမျှ အချိန်အတွင်းမှာပင် သူသည် မြို့ရိုးအောက်ခြေသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ချေပြီ။

"နောက်ဆုတ်ကြစမ်း!"

ဝိညာဉ်ကို တိုက်ရိုက်ရိုက်ခတ်သွားသော ထိုတိုးညှင်းလှသည့် အသံတော်ကြောင့် သန်းဂဏန်းရှိသော စစ်တပ်ကြီးသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို မြဲမြံစွာ မတ်တတ်မရပ်နိုင်ကြတော့ဘဲ၊ ကျန်းဖန် ညွှန်ကြားသည့်အတိုင်း မသိစိတ်ဖြင့် ဘေးဘက်သို့ တစ်လှမ်းချင်း အလိုအလျောက် ဖယ်ရှားပေးလိုက်ကြတော့သည်။

ကျန်းဖန် ဖြည်းညှင်းစွာဖြင့် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံသန်းမြင့်မားသွားခဲ့သည် - "ရှေးခေတ်ကာလတုန်းက ငါဟာ ပညာရှိကြီးတစ်ဦးအဖြစ် ကိုယ်ပွားဖန်တီးပြီး မင်းတို့ရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို ဦးဆောင်လမ်းညွှန်ခဲ့ဖူးတယ်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကုန်လွန်ခဲ့ပြီးနောက် လူသားမျိုးနွယ်ဟာ ရိုင်းစိုင်းတဲ့ဘဝကနေ ယဉ်ကျေးတဲ့ဘဝအထိ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ကြပြီပဲ။

စစ်ပွဲက အရာအမြောက်အမြားကို ဆောင်ကြဉ်းပေးနိုင်သလို၊ အရာအမြောက်အမြားကိုလည်း ဆုံးရှုံးစေတတ်ပါတယ်။ ယနေ့တွင်မူ ငါဟာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးအဖြစ် နောက်တစ်ကြိမ် သက်ဆင်းလာခဲ့ပြီး မင်းတို့အားလုံးကို အနာဂတ်သစ်ဆီသို့ ဦးဆောင်ပေးတော့မယ်။"

အောက်ခြေရှိ လူအုပ်ကြီးသည် ပြင်းထန်လှသော ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှုများဖြင့် ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်ဆူညံခဲ့ကြတော့သည် -

"အရှင်မြတ်အား ထာဝရ ကိုးကွယ်ပါ၏!"

"ငါတို့အရှင်မြတ်က တကယ့်ကို ကြီးမြတ်လှပေတယ်!"

လျိုစု ကောင်းကင်ယံ၌ ပျံသန်းနေသော ကျန်းဖန်ကို ကြည့်ရင်း မျက်နှာအမူအရာ အလွန်တရာ ဆိုးရွားနေခဲ့သည်။ အမတ်ကြီးများသည်လည်း စကားမပြောဝံ့ကြချေ၊ ဤအခိုက်အတန့်တွင် အခြေအနေတစ်ခုလုံးမှာ အခြားပြိုင်ဘက်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ လုံးဝဥဿုံ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ငါတို့အရှင်မြတ်ကို သက်ဝင်ယုံကြည်လိုက်ကြစမ်း။ ရှေးခေတ်ကာလတုန်းက ငါတို့ကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် ဦးဆောင်ခဲ့တာကလည်း ငါတို့အရှင်မြတ်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ယခုအခါ အရှင်မြတ်က နတ်ဘုရားတစ်ပါးအဖြစ် သက်ဆင်းလာခဲ့ပြီဖြစ်လို့ ငါတို့ဟာ အတိတ်တုန်းကအတိုင်း ဆက်စပ်ပေါင်းစည်းကြရမှာဖြစ်ပြီး အရှင်မြတ်ရဲ့ နတ်ဘုရားအမိန့်တော်အတိုင်း ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ကြရမယ်။"

ကျောက်ယွမ်မင် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အော်ဟစ်ပြောဆိုလိုက်တော့သည်။

ဤအရာကို မြင်သောအခါ အခြားသူများသည်လည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထပ်ဆင့်ပြောဆိုကြတော့သည် -

"ရှေးခေတ်ကာလတုန်းက ပညာရှိကြီး ရှိခဲ့ဖူးတယ်! ငါတို့အရှင်မြတ်ရဲ့ ကိုယ်ပွားပဲ!"

"ယနေ့တွင် နတ်ဘုရား သက်ဆင်းလာခဲ့ပြီ! ပေါင်းစည်းညီညွတ်ကြစို့!"

...

"မဖြစ်နိုင်ဘူး! စိတ်ကူးယဉ်နေတာပဲ! ငါ့ရဲ့ အင်ပါယာကို မင်းတို့ မက်မောခွင့်မရှိစေရဘူး! ဘယ်ကောက်ကျစ်တဲ့ နတ်ဘုရားလဲ၊ ဘယ်ပညာရှိလဲ၊ ဒါတွေအားလုံးက သမိုင်းကြောင်းအရ လုပ်ကြံဖန်တီးထားတာတွေပဲ၊ အောက်တန်းစား စကားလုံးတွေနဲ့ လူထုကို လှည့်စားနေတာပဲ! သူတို့ကို ငါ့အတွက် သတ်ပစ်ကြစမ်း!"

အချိန်အခါနှင့် မကိုက်ညီသော အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင်ရှိသော အမတ်ကြီးများသည် လျိုစုအား အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာဖြင့် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြတော့သည်။

အရှင်မင်းကြီးခင်ဗျာ... လက်ရှိ အခြေအနေကို ရှင်းလင်းစွာ မမြင်မိသေးဘူးလား။

ထို့ကြောင့်ပင် သူတို့သည် လျိုစု၏ ဘေးမှနေ၍ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားကြပြီး ဘေးဒုက္ခအတွင်းသို့ လိုက်ပါမပတ်သက်ချင်ကြတော့ပေ။

မိမိ၏ ဘေးမှ အမတ်ကြီးများ တစ်စစ နောက်ဆုတ်သွားကြသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သော လျိုစု၏ မျက်နှာမှာ ပိုမို၍ မှောင်မှိုင်သွားခဲ့ရသည်။

ကောင်းကင်ယံရှိ ကျန်းဖန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ သူသည် အခြားသူများအား သတိပေးရန်အတွက် ကြက်ကိုသတ်၍ မျောက်ကိုပြသည့် နည်းဗျူဟာကို သုံးစွဲရတော့မည့်ပုံရသည်။

"ဟင်း... ပညာရှိကြီးကို စော်ကားတဲ့သူဟာ — သေရမယ်!"

ကျန်းဖန် သူ့အား လှမ်း၍ တစ်ချက် စိုက်ကြည့်လိုက်တော့သည်။

လျိုစု၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း လုံးဝ ကင်းမဲ့သွားခဲ့ရပြီး၊ လူတိုင်း၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် မိမိခါးကြားရှိ ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကာ သူ၏ လည်ပင်းဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်လိုက်တော့သည်။

"ရပ်... ရပ်လိုက်စမ်း..."

လျိုစု၏ မျက်သူငယ်အိမ် ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့သွားခဲ့ရပြီး နှလုံးသားထဲတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ထက်သန်လာခဲ့သော်လည်း၊ သူ မည်မျှပင် အော်ဟစ်ပါစေ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာမူ မိမိကိုယ်ကိုယ် ထိန်းချုပ်၍မရဘဲ ဆက်လက်လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။

"ရှူး..."

သွေးစင်များ ချက်ချင်း ပန်းထွက်သွားခဲ့ရပြီး လျိုစု၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မြို့ရိုးထက်မှနေ၍ အောက်သို့ တဖြည်းဖြည်း လဲကျသွားခဲ့တော့သည်။

ယခုကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ကျန်ရှိနေသောသူများသည် ခုခံလိုသော စိတ်ဓာတ်များ လုံးဝ ကင်းမဲ့သွားခဲ့ကြရပြီး မိမိတို့၏ လက်နက်များကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ငြိမ်သက်စွာ အပ်နှံလိုက်ကြတော့သည်။

စစ်ပွဲတစ်ခုလုံးအတွင်း၌ လျိုနိုင်ငံ၏ အုပ်ချုပ်သူတစ်ဦးတည်းသာ ကွယ်လွန်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လျိုနိုင်ငံ ပြိုလဲသွားခဲ့ချေပြီ——