အခန်း (၁၉) - လျိုနိုင်ငံသို့ စစ်ချီခြင်း

လျိုနိုင်ငံ ။

"အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်တော်မျိုးတို့နိုင်ငံဟာ ကုနိုင်ငံနဲ့ နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်နေတာပါ။ ၎င်းတို့ အင်အားပြန်လည်ဖြည့်တင်းပြီးတာနဲ့ ကျွန်တော်မျိုးတို့ဆီကို သေချာပေါက် အာရုံလှည့်လာပါလိမ့်မယ်!"

"မှန်ပါတယ် အရှင်မင်းကြီး... ၎င်းတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က အလွန်ကို ရှင်းလင်းလှပါတယ်။ နိုင်ငံခုနစ်နိုင်ငံလုံးကို မသိမ်းပိုက်ရမချင်း ၎င်းတို့ ရပ်တန့်မှာမဟုတ်ပါဘူး၊ ပြီးတော့ နောက်ထပ် ပစ်မှတ်ကလည်း ကျွန်တော်မျိုးတို့ လျိုနိုင်ငံပါပဲ!"

"အရှင်မင်းကြီး... ၎င်းတို့ အင်အားအပြည့်အဝ မရခင်မှာပဲ ကျွန်တော်မျိုးတို့ဘက်က အရင်ဆုံး စစ်ဦးစီးပြီး သွားရောက်တိုက်ခိုက်သင့်ပါတယ်ခင်ဗျာ!"

...လျိုနိုင်ငံ၏ နန်းတွင်းတစ်ခုလုံး ဆူညံပွက်လောရိုက်နေခဲ့ပြီး အချို့က အရင်ဦးအောင် သွားရောက်တိုက်ခိုက်ရန် ထောက်ခံကြသလို၊ အချို့ကမူ တံခါးပိတ်ဝါဒကို ကျင့်သုံးရန် အကြံပြုနေကြသည်။

လျိုနိုင်ငံ၏ အုပ်ချုပ်သူ လျိုစု သည် အဆုံးမရှိသော ငြင်းခုံမှုများကြောင့် အလွန် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေခဲ့ရသည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း စိတ်ရှုပ်ထွေးနေရသည့်ကြားထဲမှ ဒေါသတရားများ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့တော့သည်။

"အားလုံး စကားစမြည် ဖြတ်ကြစမ်း!"

ပြင်းထန်လှသော ဆူညံသံများ ချက်ချင်းပင် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် လျိုစုက စကားဆိုလိုက်သည် - "ငါ မင်းတို့ကို ခေါ်လိုက်တာက နည်းဗျူဟာတွေကို ဆွေးနွေးဖို့ပါ၊ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေကို ငြင်းခုံနေဖို့ မဟုတ်ဘူး။

ငါတို့မှာ အချိန်အများကြီး မကျန်တော့ဘူး။ စကားမပြောခင်မှာ ကောင်းမွန်တဲ့ နည်းဗျူဟာနဲ့ ခိုင်လုံတဲ့ အကြောင်းပြချက်ကို အရင်ဆုံး စဉ်းစားကြစမ်း"

ဤစကားကို ကြားရသောအခါ နန်းတွင်းအမတ်ကြီးများသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကြရင်း စတင်တွေးတောကြတော့သည်။

တစ်ခဏမျှ နန်းတွင်းတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ရသည်။ အချိန်မည်မျှ ကုန်လွန်သွားသည်မသိရဘဲ အမတ်တစ်ဦး ရှေ့သို့ တက်လှမ်းလာပြီး ဤတိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြတ်တောက်လိုက်တော့သည်။

"ကျွန်တော်မျိုး ပြောစရာ ရှိပါတယ်ခင်ဗျာ!"

လျိုစု သူ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရင်း - "ပြောစမ်း!"

"ကျွန်တော်မျိုး တွေးတောမိတာကတော့ အရင်ဦးအောင် သွားရောက်တိုက်ခိုက်ဖို့ပါပဲ! ရန်သူဟာ ကုနိုင်ငံကို တိုက်ခိုက်ပြီးစပဲ ရှိပါသေးတယ်။ ကုနိုင်ငံရဲ့ နိုင်ငံတော်စွမ်းအားကတော့ အားလုံးသိကြတဲ့အတိုင်း အနည်းဆုံး အလယ်အလတ်အထက် အဆင့်မှာ ရှိနေတာပါ။ ကျွန်တော်မျိုးတို့ လျိုနိုင်ငံရဲ့ စွမ်းအားကတော့ ကုနိုင်ငံထက် သာလွန်ပြီး စစ်အင်အား သန်းဂဏန်းအထိ ပိုင်ဆိုင်ထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် လက်ရှိအချိန်ဟာ ရန်သူ အားနည်းနေတဲ့ အချိန်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

အကယ်၍ အရှင်မင်းကြီးသာ စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ချီတက်မယ်ဆိုရင် ရန်သူ့ကို အငိုက်မိ စေမှာ သေချာပါတယ်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့ အင်အားပြန်လည်ပြည့်တင်းလာတဲ့အထိ စောင့်ဆိုင်းနေမယ်ဆိုရင်တော့ ခါးသီးလှတဲ့ ရုန်းကန်မှုကြီးနဲ့ ရင်ဆိုင်ရမှာကို ကျွန်တော်မျိုး စိုးရိမ်မိပါတယ်! ကျံန်တော်မျိုး တို့ဘက်က နောက်ဆုံးမှ ခုခံတိုက်ခိုက်ရင်တောင်မှ ကျန်ရှိနေတဲ့ ငါးနိုင်ငံကလည်း မျက်စိဒေါက်ထောက် စောင့်ကြည့်နေကြတာပါ။

ကျွန်တော်မျိုးတို့ဘက်က အားနည်းသွားတဲ့အချိန်ကျရင် ၎င်းတို့က ဤအခွင့်အရေးကို အရယူပြီး ကျွန်တော်တို့ကို သေချာပေါက် လာရောက်တိုက်ခိုက်ကြပါလိမ့်မယ်! အရှင်မင်းကြီးခင်ဗျာ... အသာစီးရမှုက ကျွန်တော်မျိုးတို့ဘက်မှာ ရှိနေတာဖြစ်လို့ ဤရွှေရောင်အခွင့်အရေးကြီးကို လက်လွတ်မခံပါနဲ့ဦး!"

လျိုစု တွေးတောလိုက်မိသည်၊ ထိုအမတ်ပြောဆိုသည်မှာလည်း အမှန်တကယ်ပင် အဓိပ္ပာယ်ရှိလှပေသည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့ဘက်က ခါးသီးစွာ ရုန်းကန်ရသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားပါက ကျန်ရှိနေသော ငါးနိုင်ငံသည် ၎င်းတို့၏ ဒုက္ခအပေါ် အခွင့်ကောင်းယူကြမည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး... မဖြစ်နိုင်ပါဘူးခင်ဗျာ!"

ရှေ့ကအမတ် စကားပြောဆိုပြီးရုံမျှ ရှိသေးသည်၊ အခြားအမတ်တစ်ဦး ချက်ချင်း ရှေ့သို့ တက်လာပြီး ကန့်ကွက်လိုက်တော့သည်။

လျိုစု တုန့်ခနဲ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည် - "မင်းရဲ့ ထင်မြင်ချက်ကော ဘာလဲ"

ထိုအမတ် ဦးညွှတ်လိုက်ရင်း - "ကျွန်တော်မျိုး တွေးတောမိတာကတော့ သွားရောက်မကျူးကျော်ဘဲ မြို့ရိုးတွေကို မြဲမြံစွာ စောင့်ရှောက်ထားဖို့ပါပဲ! ရရှိထားတဲ့ သတင်းတွေအရ ကုနိုင်ငံရဲ့ စစ်တပ်တစ်ခုလုံး ဖမ်းဆီးခြင်း ခံလိုက်ရတာ ဖြစ်လို့ ၎င်းတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ဟာ အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လွန်းလှပါတယ်။

ကျွန်တော်မျိုးတို့ လျိုနိုင်ငံတွင် စစ်အင်အား သန်းဂဏန်း ရှိနေသော်လည်း ကုနိုင်ငံ၏ ခုနစ်သိန်းသော စစ်တပ်ကြီးအပေါ် လုံးဝဥဿုံ အပြတ်အသတ် အနိုင်ရရှိရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သေးပါဘူး။

အကယ်၍ ကျွန်တော်မျိုးတို့ စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ပြီး မြို့ပြင်သို့ ထွက်ခွာသွားခဲ့မယ်ဆိုရင် မမျှော်လင့်ထားတဲ့ ဘေးအန္တရာယ်တွေနဲ့ ကြုံတွေ့ရနိုင်ပါတယ်။ ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာပြင်က ရှည်လျားလှပြီး အခြားနိုင်ငံနယ်မြေထဲမှာ စစ်တိုက်ရမှာ ဖြစ်တဲ့အတွက် ကျွန်တော်မျိုးတို့ရဲ့ ရိက္ခာအခြေစိုက်စခန်းက အားနည်းသွားပါလိမ့်မယ်။ အကယ်၍ အခြားနိုင်ငံတွေက ဤအခွင့်အရေးကို သုံးပြီး ပြဿနာရှာမယ်ဆိုရင် လျိုနိုင်ငံဟာ နောက်ထပ် ကုနိုင်ငံတစ်ခု ဖြစ်သွားရုံပဲ ရှိတော့မှာပါ!"

"ဒါက..."

လျိုစု ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်၊ ဤအမတ်ပြောဆိုသည်မှာလည်း အကြောင်းပြချက် မရှိသည်တော့ မဟုတ်ချေ။

ပထမဆုံးအမတ်သည် မိမိ၏ ထင်မြင်ချက် ကန့်ကွက်ခံလိုက်ရသည်ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်းပင် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည် - "အဓိပ္ပာယ်မရှိလိုက်တာ! ကျွန်တော်မျိုးတို့ လျိုနိုင်ငံကသာ ကျန်တဲ့ငါးနိုင်ငံနဲ့ စစ်ပြေငြိမ်းရေးစာချုပ် ချုပ်ဆိုနိုင်မယ်ဆိုရင် လျိုနိုင်ငံရဲ့ အနောက်ဘက်အတွက် ဘာမှစိုးရိမ်စရာ ရှိမှာမဟုတ်တော့ဘူး!"

"မင်းကမှ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေကို စိတ်ကူးယဉ်ပြီး ပြောနေတာ!" ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချခြင်း ခံလိုက်ရသဖြင့် ထိုအမတ်လည်း ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်သွားခဲ့ရသည် - "ဘယ်လိုစစ်ပြေငြိမ်းရေးစာချုပ်မျိုးလဲ။ ဒါဟာ စက္ကူစုတ်တစ်ရွက်မျှသာပဲ! အေးချမ်းတဲ့အချိန်မှာတော့ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိနိုင်ပေမဲ့ လက်ရှိအခြေအနေမျိုးမှာတော့ ဒါဟာ နိုင်ငံအသီးသီးရဲ့ မျက်နှာပန်းလှအောင် ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ သစ်ရွက်ခြောက်တစ်ခုမျှသာပဲ!

အကယ်၍ မင်းရဲ့ လှည့်စားတတ်တဲ့ စကားတွေကိုသာ တကယ် ယုံကြည်မိမယ်ဆိုရင် အဲဒီအချိန်ဟာ ကျွန်တော်မျိုးတို့ လျိုနိုင်ငံရဲ့ သေရေးရှင်ရေး အချိန် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်! သမိုင်းကြောင်းအရ နိုင်ငံခုနစ်နိုင်ငံဟာ သေးငယ်လှတဲ့ နယ်မြေနဲ့ အရင်းအမြစ်တွေအတွက်တောင် ခါးသီးစွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြတာ။ ကျွန်တော်မျိုးတို့ လျိုနိုင်ငံရဲ့ ရိက္ခာစခန်း အားနည်းသွားတဲ့အချိန်ကျရင် အခြားနိုင်ငံတွေက ၎င်းတို့ရဲ့ မျက်နှာဖုံးတွေကို သေချာပေါက် ဆွဲဖြဲကြပါလိမ့်မယ်! မင်း ယခုလို စကားမျိုးပြောရတာ ဘယ်လိုရည်ရွယ်ချက် ရှိလို့လဲ!"

"မင်း! မင်း! မင်း..."

ထိုအမတ်သည် အလွန်တရာ ဒေါသထွက်သွားခဲ့သဖြင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းသွားခဲ့ရပြီး တစ်ခဏမျှ အသက်ပင် ရှူရခက်ခဲသွားခဲ့ရသည်။

လျိုစု၏ စိတ်နှလုံးသည်လည်း ယခုအချိန်တွင် မြို့ကို စောင့်ရှောက်ရမည့်ဘက်သို့ ယိမ်းယိုင်သွားခဲ့ချေပြီ။ အခြားပိုမိုကောင်းမွန်သော အကြံပြုချက်များ မရှိတော့သည်ကို မြင်ရသည့်အခါ သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချလိုက်တော့သည် - "ကောင်းပြီ၊ ငါ့ရဲ့ စိတ်ကူးကို ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ။ ငါ့ရဲ့ ချစ်လှစွာသောအမတ် အကြံပြုတဲ့အတိုင်းပဲ မြို့ရိုးတွေကို မြဲမြံစွာ စောင့်ရှောက်ထားကြမယ်"

"အရှင်မင်းကြီးက တကယ်ပဲ အမြော်အမြင် ကြီးမားလှပါတယ်ခင်ဗျာ!"

မိမိ၏ ထင်မြင်ချက်ကို လက်ခံလိုက်သည်ကို မြင်ရသဖြင့် သူ အလွန် ကျေနပ်အားရသွားခဲ့မိပြီး အခြားအမတ်ဘက်သို့ အောင်နိုင်သူတစ်ဦးကဲ့သို့ လှမ်း၍ စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ၊ အခြားပြိုင်ဘက်မှာမူ စိတ်ဆိုးဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် သွေးဆန်တက်ကာ ထိုနေရာ၌ပင် လဲကျသွားခဲ့တော့သည်။

လျိုစု အနည်းငယ် လန့်ဖျတ်သွားခဲ့သော်လည်း လျင်မြန်စွာပင် သတိပြန်ဝင်လာခဲ့သည် - "လူတွေ... ငါ့ရဲ့ ချစ်လှစွာသောအမတ်ကို ဆေးကုသမှု ခံယူဖို့နဲ့ ကောင်းကောင်း အနားယူနိုင်ဖို့အတွက် အောက်သို့ တွဲခေါ်သွားကြစမ်း"

"ဒီကိစ္စကို ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ။ ဤကာလအတွင်းမှာ မြို့ရိုးကာကွယ်ရေးတွေကို မြှင့်တင်ထားကြပြီး ပြည့်စုံတဲ့ ပြင်ဆင်မှုတွေကို လုပ်ဆောင်ထားကြစမ်း။ ရန်သူက မြို့ကို ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့လာမယ့် အခြေအနေကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် အခြားငါးနိုင်ငံဆီကနေ ရိက္ခာအမြောက်အမြားကို စုဆောင်းထားကြစမ်း"

"ညီလာခံသိမ်းစေ!"

...ဤသို့ဖြင့် ရက်သုံးရက် ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

ဤကာလအတွင်း ကျန်းဖန်သည်လည်း လုံးဝဥဿုံ အင်အားပြန်လည်ပြည့်တင်းသွားခဲ့ချေပြီ။ ဤအရာတင်မကသေးဘဲ သူ၏ကိုယ်ပေါ်ရှိ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှုမှာ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ထပ်မံပွင့်သွားခဲ့သဖြင့် သူ၏ စွမ်းအားမှာလည်း အနည်းငယ် တိုးပွားလာခဲ့သည်။

ယခုအခါ သူသည် မိမိ၏ အထွတ်အထိပ်စွမ်းအား၏ တစ်သောင်းပုံသုံးပုံခန့်ကို ထုတ်ဖော်နိုင်ပြီဖြစ်ရာ ယခင်ကထက် နှစ်ဆခန့် ပိုမိုသန်မာလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"အရှင်မြတ်ခင်ဗျာ... ကုနိုင်ငံရဲ့ နယ်မြေတွေကို နတ်ဘုရားနန်းတော်ရဲ့ အောက်သို့ တရားဝင် သိမ်းသွင်းပြီးပါပြီ။"

ကျော်ယွမ်မင် အခြေအနေကို လာရောက်သတင်းပို့ခဲ့သည်။

"အင်း... ကောင်းပြီ။ မကြာသေးခင်က အခြားခြောက်နိုင်ငံဘက်က ဘာသတင်းတွေ ထူးခြားမှု ရှိလဲ"

ကျန်းဖန် တည်ငြိမ်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"အရှင်မြတ်ရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းပကားကြောင့် အခြားခြောက်နိုင်ငံလုံး ဇွတ်အတင်း မလှုပ်ရှားရဲကြပါဘူးခင်ဗျာ။ ကုနိုင်ငံနဲ့ နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်နေတဲ့ လျိုနိုင်ငံကတော့ ၎င်းတို့ရဲ့ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအားတွေကို အပြင်းအထန် မြှင့်တင်နေကြပါတယ်။

၎င်းတို့ဟာ မြို့ရိုးတွေကို မြဲမြံစွာ စောင့်ရှောက်ဖို့ ပြင်ဆင်နေကြပုံရပါတယ်။ အရှင်မြတ်ရဲ့ အမြင်အရ ကျွန်တော်မျိုးတို့ရဲ့ နောက်ထပ်ပစ်မှတ်က လျိုနိုင်ငံကို ကျော်ဖြတ်ပြီး အခြားနိုင်ငံတွေကို သွားရောက်တိုက်ခိုက်ရမလား၊ ဒါမှမဟုတ် စစ်တပ်အင်အား အမြောက်အမြားကို စေလွှတ်ပြီး ၎င်းတို့ရဲ့ မြို့ကို တိုက်ရိုက် ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ရမလားခင်ဗျာ"

ကျော်ယွမ်မင်က မေးမြန်းလိုက်သည်။

ဤစကားကို ကြားရသောအခါ ကျန်းဖန် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်မိသည် - "မြို့ရိုးတွေကို စောင့်ရှောက်တာ ဟုတ်လား... အကယ်၍ ဒါက သာမန်စစ်ပွဲတစ်ခုဆိုရင်တော့ ထိရောက်မှု ရှိနိုင်ပါလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ၎င်းတို့ဟာ ဘယ်လိုတည်ရှိမှုမျိုးနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရသလဲဆိုတာကို လုံးဝ မသိရှိကြသေးဘူးပဲ"

ကျော်ယွမ်မင်က ထပ်ဆင့်ပြောဆိုလိုက်သည် - "အရှင်မြတ်ရဲ့ နတ်ဘုရား တန်ခိုးတော်က ကြီးမားလှပေတယ်ခင်ဗျာ!"

"၎င်းတို့ ဘာလုပ်လုပ် ဂရုစိုက်နေဖို့မလိုပါဘူး။ စစ်အင်အား ထက်ဝက်ကို ကုနိုင်ငံကို စီမံခန့်ခွဲဖို့ ချန်ထားရစ်ခဲ့ပါ၊ ကျန်တဲ့ စစ်တပ်အင်အားအားလုံးကတော့ ငါနဲ့အတူ လျိုနိုင်ငံဆီကို ချီတက်ရမယ်!"

"အရှင်မြတ်ရဲ့ နတ်ဘုရားအမိန့်တော်အတိုင်းပါခင်ဗျာ!"

နောက်ထပ် နှစ်ရက်မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြန်သည်။

နှစ်ရက်အတွင်း ကျန်းဖန်သည် စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ကာ လျိုနိုင်ငံ၏ မြို့ပြကို ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့လိုက်ချေပြီ။

မြို့ရိုးထက်တွင်မူ -

လျိုစုသည် လူလေးသိန်းခန့်သာ ရှိသော ရန်သူ့စစ်တပ်ကြီးကို ကြည့်ပြီး အလွန်တရာ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သူသည် အခြားပြိုင်ဘက်အနေဖြင့် မိမိတို့အား စစ်အင်အားအပြည့်ဖြင့် လာရောက်တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခြင်းဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ သန်းဂဏန်းရှိသော စစ်တပ်ကြီးကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် လူလေးသိန်းတည်းဖြင့် လာရောက်စိန်ခေါ်ရဲကြသည်လား။ ၎င်းတို့ ဘာဖြစ်လို့ ယခုမျှအထိ ဝံ့ရဲနေကြရသနည်း။

"ချစ်လှစွာသော အမတ်တို့... ပြိုင်ဘက်မှာ ဘယ်လိုလှည့်စားမှုမျိုး ရှိနေတယ်လို့ ထင်ကြလဲ"

"ဒါက..."

နန်းတွင်းအမတ်ကြီးများသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြရင်း ဤရလဒ်က ၎င်းတို့၏ ထင်မြင်ချက်များကို ကျော်လွန်နေခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ရန်သူ့စစ်အင်အားမှာ အနည်းဆုံး နှစ်သန်းခန့် ရှိလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ... "အရှင်မင်းကြီး... ဤအရာက ရန်သူ့ရဲ့ ရှေ့တန်းတပ်ဦးသက်သက်ပဲ ဖြစ်နေမလားခင်ဗျာ"

ကုနိုင်ငံ၏ စစ်တပ်ကြီးကို ကျန်းဖန်တစ်ဦးတည်းက ချေမှုန်းဖျက်ဆီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်းကို ၎င်းတို့ မသိရှိကြချေ။ လက်ရှိ ရှိနေသော ဤလေးသိန်းသော စစ်တပ်ကြီး၏ အများစုမှာလည်း ကုနိုင်ငံ၏ မူလစစ်သည်တော်များသာ ဖြစ်ကြသည်။

ကျန်းဖန်သည် ၎င်းတို့က အမိန့်ကို မနာခံဘဲ နေကြမည်ကို လုံးဝ စိုးရိမ်ခြင်းမရှိချေ။ သူကိုယ်တိုင် ရှိနေသရွေ့ မည်သူက မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်များကို မွေးမြူရဲပါတော့မည်နည်း။

"အကြောင်းပြချက် မရှိတာတော့ မဟုတ်ဘူး။ အရင်ဆုံး အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ကြရအောင်။ ရန်သူက ငါတို့ရဲ့ သတိထားမှုကို လျော့နည်းသွားစေပြီး စစ်တပ်ကို မြို့ပြင်ထွက် တိုက်ခိုက်လာအောင် သွေးဆောင်ပြီးမှ ငါတို့ကို အငိုက်မိ တိုက်ခိုက်ချင်တာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ!"

လျိုစုက ခန့်မှန်းလိုက်သည်... "အရှင်မြတ်ခင်ဗျာ... ကျွန်တော်မျိုးတို့ လျိုနိုင်ငံ၏ မြို့တံခါးဝဆီသို့ ရောက်ရှိပါပြီ။"

"ပထမဆုံးအနေနဲ့ လူလွှတ်ပြီး စကားကမ်းလှမ်းခိုင်းလိုက်ဦး။ ငါ ၎င်းတို့အား နောင်တရဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးမယ်။ အကယ်၍ အညံ့ခံမယ်ဆိုရင်တော့ ၎င်းတို့ရဲ့ အသက်တွေကို ကယ်တင်နိုင်လိမ့်မယ်"

ကျန်းဖန်က ညွှန်ကြားလိုက်သည်။ အမှန်တကယ်တော့ ရန်သူသည် အညံ့ခံလိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူ ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားပြီးဖြစ်သော်လည်း၊ လက်နက်အားကိုးခြင်း မပြုမီ စကားဖြင့် အရင်ဆုံး ကမ်းလှမ်းခြင်းက လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို အကျခံ၍မရနိုင်သလို၊ ဤအရာကလည်း အချိန်အများကြီး ကုန်လွန်စေမည် မဟုတ်ပေ။ ၎င်းပြင် သူ၏ သနားညှာတာတတ်သော စိတ်ရင်းကိုလည်း ထုတ်ဖော်ပြသရာ ရောက်ပေသည်။

ဘေးတွင် မတ်တတ်ရပ်နေသော ကျော်ယွမ်မင်က ထပ်ဆင့်ပြောဆိုလိုက်သည် - "ဟုတ်ကဲ့ပါခင်ဗျာ! ကျွန်တော်မျိုးတို့၏ နတ်ဘုရားက တကယ်ပဲ သနားညှာတာတတ်တာပဲ!"

"လူတွေ... လျိုနိုင်ငံဆီကို သွားပြီး စကားကမ်းလှမ်းခိုင်းလိုက်စမ်း၊ ငါတို့ နတ်ဘုရားရဲ့ ကြီးမြတ်မှုတွေကို ချီးကျူးပြောဆိုလိုက်ကြစမ်း! ၎င်းတို့အား ဘဝသစ်တစ်ခု စတင်နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး ပေးလိုက်ကြစမ်း!"

ဤသို့ဖြင့် မြင်းစီးစစ်သည်တစ်ဦးသည် လျိုနိုင်ငံ၏ မြို့တံခါးဝဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ဒုန်းစိုင်းချီတက်သွားခဲ့တော့သည်။

"ငါတို့ရဲ့ နတ်ဘုရားဟာ သနားညှာတာတတ်တဲ့သူ ဖြစ်ပါတယ်။ လူသားမျိုးနွယ်ကြားထဲမှာ အဆုံးမရှိတဲ့ အတွင်းပဋိပက္ခတွေ ဖြစ်ပွားနေတာကို မြင်တွေ့ရတဲ့အတွက် ယခုအခါ သူဟာ လူကိုယ်တိုင် သက်ဆင်းလာပြီး လူသားမျိုးနွယ်ကို ခေတ်သစ်တစ်ခုဆီသို့ ဦးဆောင်ပေးမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ကုနိုင်ငံဟာလည်း ငါတို့ နတ်ဘုရားရဲ့ ရင်ခွင်ထဲကို ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပါပြီ။ အကယ်၍ မင်းတို့အနေနဲ့ နတ်ဘုရားနန်းတော်ထံ စိတ်ရင်းမှန်နဲ့ အညံ့ခံမယ်ဆိုရင် ငါတို့ နတ်ဘုရားက အတိတ်က အမှားအားလုံးကို ခွင့်လွှတ်ပေးမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း ဖြစ်ပေါ်လာဖို့က ရှောင်လွှဲလို့မရပါဘူး၊ နတ်ဘုရားနန်းတော်ဟာလည်း ဒီတာဝန်ကို သေချာပေါက် ထမ်းဆောင်ရမှာပဲ!!”