အခန်း (၉၄) - ငါ အဲဒီလောက်ထိ မရူးပါဘူး

မကြာမီပင် အက်ရှ်ခရယ်သည် ဘိုးဘေးသစ်ပင်၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို အနည်းငယ် သက်သာစေရန် လိုအပ်သော အသက်ရှူနည်းလမ်းကို လီဗိုင်းအား သင်ပေးလိုက်သည်။

၎င်းမှာ အမှန်တကယ် သက်သာစေရန်ထက်၊ သစ်ပင်နှင့် ထပ်တူကျစေရန်နှင့် သူသည် ထိုနေရာတွင် ရှိနေကြောင်း၊ အတူတူ ခံစားနိုင်ရန်အတွက် အတူရှိနေကြောင်း ပြသရန်ဖြစ်သည်။

လီဗိုင်းသည် အသက်ရှူနည်းကို ထပ်ခါတလဲလဲ ပြုလုပ်နေစဉ်၊ မယုံနိုင်လောက်အောင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများက သူ့ထံသို့ လှိုင်းလုံးကြီးများသဖွယ် ရိုက်ခတ်လာသည်။

၎င်းမှာ အလွန်ပင် လေးလံလွန်းသဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်တွားနေပြီး လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ နေရုံမှလွဲပြီး ဘာမျှမလုပ်နိုင်တော့ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

 "ဒါက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် လေးလံနေတာလဲ? ဘိုးဘေးသစ်ပင်က နေ့တိုင်း ဒီလိုမျိုး ခံစားနေရတာလား?" လီဗိုင်းသည် အခက်အခဲကြီးစွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။ "မင်း အိမ်မက်ထဲမှာပေါ့။ တကယ်လို့ ဒါက သူ့ရဲ့ တကယ့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဆိုရင် မင်းရဲ့ နှလုံးသားက တစ်စက္ကန့်အတွင်းမှာတင် ကြေမွသွားလိမ့်မယ်" ဟု အက်ရှ်ခရယ် က တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

 "ဒါက ၁% တောင် မရှိသေးဘူး။" ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လီဗိုင်းသည် အသည်းအသန် ထိန်းထားခဲ့ရသော ချိတ်ဆက်မှုမှာ ချက်ချင်းပင် ယိုင်နဲ့သွားတော့သည်။ "၁%? ဒီလောက် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုတွေက ၁% တောင် မရှိဘူးလား?" လီဗိုင်းသည် စိတ်အနှစ်သာရထိအောင် တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူသည် တစ်နေ့တာ၏ မိနစ်တိုင်းတွင် အပြင်းအထန် လေ့ကျင့်နိုင်သော်လည်း၊ သူခံစားနေရသည့် ထိုကြီးမားသော ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ဖမ်းဆုပ်နိုင်ရန် လုံလောက်မည် မဟုတ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။

"ဒီပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုက မင်းရဲ့ ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်ကို အကြိမ်ကြိမ် ပြန်လည်စတင်ခဲ့တာကြောင့် ဖြစ်တာလား?" လီဗိုင်းက မေးသည်။ "ဖြစ်နိုင်တာပေါ့" အက်ရှ်ခရယ် က ဂရုတစိုက်မရှိသော အဖြေတစ်ခုကို ပေးလိုက်သည်။

 "ဒီကိစ္စကို စိတ်ထဲမှာ အများကြီး မထားပါနဲ့၊ ဘိုးဘေးသစ်ပင်ရဲ့ အတွင်းပိုင်း ထိန်းချုပ်မှုမှာ ၁% အမြဲတမ်း ရရှိတဲ့အထိ ပဲ့တင်ထပ်ခြင်းအတွက် ကြိုးစားလုပ်ဆောင်ပါ။" အက်ရှ်ခရယ် သည် သူ၏ အတိတ်နှင့် ပတ်သက်နေသည့်အတွက် ဤအကြောင်းအရာကို ရှောင်လွှဲချင်နေကြောင်း လီဗိုင်း သိလိုက်သည်။

သူသည် ထိုကိစ္စကို ထားခဲ့ပြီး သူ၏ တိုးတက်မှုအတွက်သာ အာရုံစိုက်လိုက်သည်၊ သူ၏ ပထမဆုံး အောင်မြင်မှုမှာ ရှည်လျားလှသော လမ်းခရီးတွင် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းသာ ဖြစ်ကြောင်း သူသိသောကြောင့်ပင်။ ... နောက်ပိုင်း နာရီအနည်းငယ်အတွင်း၊ လီဗိုင်းသည် ဘိုးဘေးသစ်ပင်နှင့် ဆက်သွယ်ရန်နှင့် ၎င်းကို အနည်းငယ် ချော့မော့နိုင်ရန် စိတ်စွဲလမ်းနေခဲ့သည်။

သူသည် အသုံးပြုခွင့် ရရှိရန်အတွက် လုပ်နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ သူ၏ ယုံကြည်မှုကို ရရှိပါက ဘဝ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး အစိတ်အပိုင်းများအထိ ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်မည်ကို သိရှိသဖြင့် ဘိုးဘေးသစ်ပင်၏ ဘဝအကြောင်းကို စိတ်ဝင်စားပြီး သိချင်နေမိခြင်းသာဖြစ်သည်။ ဒါဟာ သူ့အတွက် ဆုလာဘ်တစ်ခုလိုပါပဲ။ ကံမကောင်းစွာဖြင့်၊ ယုံကြည်မှုဆိုသည်မှာ စစ်မှန်သော စိတ်ခံစားချက်များဖြင့်သာ ရရှိလာသည်မဟုတ်၊ အချိန်နှင့် တစ်သမတ်တည်း လုပ်ဆောင်မှုများ လိုအပ်သည်။

ထို့ကြောင့်၊ နေမင်းကြီးက ကမ္ဘာ၏ တစ်ဖက်ခြမ်းကို ကောင်းချီးပေးရန် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်၊ လီဗိုင်းသည် သူ၏ ပဲ့တင်ထပ်ခြင်း စက်ရှင်ကို ရပ်တန့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော် ခဏနေရင် ပြန်လာခဲ့မယ်" လီဗိုင်းသည် ပျောက်ကွယ်သွားတော့မည့် ဝိဉာဉ်ရေးရာ သွေးရောင်သစ်ပင်ကို လက်ပြရင်း ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။ "အသုံးပြုခွင့်အတွက် ပဲ့တင်ထပ်ခိုင်းတာပါ၊ သူ့နဲ့ သူငယ်ချင်းလုပ်ခိုင်းတာ မဟုတ်ဘူး။" "မင်းကိစ္စ မင်း ဂရုစိုက်ပါလား?" "အို..." လီဗိုင်းသည် အက်ရှ်ခရယ်၏ ရယ်မောသံများကို လျစ်လျူရှုပြီး အာသာ၏ အခန်းဆီသို့ သွားကာ တံခါးကို နှစ်ချက်ခေါက်ပြီးမှ ဖွင့်လိုက်သည်။ သူသည် အာသာကို ပြတင်းပေါက်ရှေ့တွင် တရားထိုင်နေသော အနေအထားဖြင့် ကျန်ရှိနေသည့် နေရောင်ခြည်ကို စုပ်ယူနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ "အာသာ၊ တိုးတက်မှု ရှိလား?" လီဗိုင်းသည် ကုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်ရင်း မေးလိုက်သည်။ "ကျွန်တော့်ရဲ့ မျိုးစေ့က တည်ငြိမ်စွာ စုပ်ယူနေပါတယ်။" အာသာက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော် နေကို အချိန်အကြာကြီး စိုက်ကြည့်ဖို့ မဖြစ်နိုင်သေးပေမဲ့၊ ပုံမှန်အရှိန်နဲ့ဆိုရင်တော့ အခုလောလောဆယ် အဆင်ပြေပါတယ်။" နေကို စိုက်ကြည့်ခြင်းက အကောင်းဆုံး အကျိုးကျေးဇူးကို ပေးသော်လည်း၊ အလင်းလူသားအများစုက သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဘေးမဖြစ်စေသော နေရောင်ခြည်ကို စုပ်ယူ၍သာ လေ့ကျင့်ကြသည်။ အဆုံးစွန်တွင်၊ နေကို အချိန်အကြာကြီး စိုက်ကြည့်ခြင်းက မျက်ကြည်လွှာကို ထိခိုက်စေပြီး၊ အဆင့်နိမ့် အလင်းလူသားအများစုက စုပ်ယူမှုအရှိန်ကို မြှင့်တင်ရန် ဈေးကြီးသော ပြန်လည်ကုသသည့် ပစ္စည်းများ  တွင် ငွေကုန်ကြေးကျခံရန် ငြင်းဆိုကြသည်။ သူတို့တွင် ဝယ်ယူရမည့် အခြားလိုအပ်ချက်များ ရှိနေသည်။ ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်အတွက် လိုအပ်သော ပုံသေနည်း  မရှိလျှင် တတိယအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ပိတ်မိနေမည်ဖြစ်သောကြောင့်၊ မျက်ကြည်လွှာ ပြန်လည်ကုသသည့် ပစ္စည်းများတွင် ငွေအများကြီး သုံးစွဲခြင်းက တစ်လ၊ နှစ်လခန့်သာ အချိန်ဆွဲပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါက သစ်စက်စက်၊ အတွေ့အကြုံမရှိသေးသူ နှင့် ငယ်တန်း များအတွက်သာ အကျုံးဝင်သည်။ အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်ပြီးအဆင့် နှင့် အဆင့်မြင့် အလင်းလူသားများကမူ ၎င်းတို့ကို ဝယ်ယူရမည်ဖြစ်သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရန် လိုအပ်ချက်မှာ ဆယ်ဆပိုမို ပြင်းထန်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုကြောင့် နေရောင်ခြည်ကို ခံနိုင်ရည်မြင့်မားခြင်းမှာ မျက်ကြည်လွှာ ပြန်လည်ကုသသည့် ပစ္စည်းများကို သုံးစွဲရမည့် အကြိမ်အရေအတွက်ကို လျှော့ချပေးသောကြောင့် လက်ဆောင်တစ်ခုကဲ့သို့ပင် သတ်မှတ်သည်။ "ခဏ ရပ်ပြီး ငါ့ နောက် လိုက်ခဲ့၊ စမ်းသပ်စရာ တစ်ခုရှိလို့" လီဗိုင်းက ပြောသည်။ "ကောင်းပြီလေ။" လီဗိုင်းနှင့် အာသာတို့သည် ဧည့်ခန်းသို့ သွားကြပြီး ပြတင်းပေါက်များမှတစ်ဆင့် ဖြည်းဖြည်းချင်း ဝင်ရောက်လာသော မြင့်မြတ်သောအလင်းရောင်များက အခန်း၏ ထောင့်စေ့တိုင်းကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်ကို ကြည့်နေကြသည်။ "ဒီ မြင့်မြတ်တဲ့ အလင်းရောင်ကို စိုက်ကြည့်တဲ့အခါ ဘာခံစားရလဲ?" "ဘာမှ မခံစားရပါဘူး? ကျွန်တော် တစ်ခုခု ခံစားရဖို့ လိုတာလား?" အာသာက အလင်းရောင်ကို မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း ပြန်ဖြေသည်။ 'သူက ကျွန်တော်နဲ့ တူညီတဲ့ အရည်အချင်းတွေကို မရရှိခဲ့ဘူးလား?' လီဗိုင်းသည် စဉ်းစားဟန်ဖြင့် မေးစေ့ကို ကိုင်ထားလိုက်သည်။ အာသာသည် Radians နှင့် ပတ်သက်သော မျိုးရိုးလိုက် အရည်အချင်းများကို ရရှိခဲ့ပါက၊ သူနှင့်မတူဘဲ မြင့်မြတ်သောအလင်းရောင်ကို မျက်လုံးဖြင့် အလိုအလျောက် စုပ်ယူနိုင်မည်ဖြစ်ကြောင်း လီဗိုင်း သိထားသည်။ သူကမူ ၎င်းကို ကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်ရသည်။ "မင်းရဲ့ ညီ က ရေဒီယန်းစ် တွေရဲ့ innate stellar powers (မွေးရာပါ ကြယ်စွမ်းအား) တွေ မဟုတ်ဘဲ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အရည်အချင်းတချို့ကိုပဲ ရရှိခဲ့တာ ဖြစ်လိမ့်မယ်" ဟု အက်ရှ်ခရယ် က ပျင်းရိစွာ ပြောသည်။ "ဒါကြောင့် သူ့ကို အချိန်ကုန် မခံပါနဲ့။" "နားလည်ပါပြီ..." လီဗိုင်းသည် ဤသတင်းကြောင့် အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်နေခြင်း မရှိချေ၊ သူ့အစ်ကိုလည်း သူ၏ တိုးတက်မှုကို အရှိန်မြှင့်ရန် မြင့်မြတ်သောအလင်းရောင်ကို စုပ်ယူနိုင်စေရန် သူ မျှော်လင့်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်း အဆင့်များတွင် သူ၏ အရှိန်မှာ အကြီးအကျယ် နှောင့်နှေးသွားလိမ့်မည်ကို သူ သိသည်။ သို့သော်လည်း လီဗိုင်းသည် လက်မလျှော့သေးချေ။ "သူ့သွေးထဲမှာ ရေဒီယန်းစ် သွေးဆက် ရှိနေတယ်ဆိုရင်၊ နောက်ပိုင်းမှာ ဒါကို နိုးထလာဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိလာမှာပါ" ဟု လီဗိုင်း မျှော်လင့်မိသည်။ အရိပ်သက်စောင့် မျိုးစေ့သည် သူပိုင်ဆိုင်ထားသော မျိုးစေ့များ၏ အဆင့်နိမ့် ဗားရှင်းတစ်ခု ဖြစ်နိုင်သော်လည်း၊ ညတစ္ဆေနှင့် လူသားမျိုးရိုးဗီဇ နှစ်ခုစလုံးမှ အကောင်းဆုံး ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ် လက္ခဏာရပ်ကို ရွေးချယ်သည့် သဘောတရားအတိုင်း အလုပ်လုပ်ကြောင်း လီဗိုင်း နားလည်သည်။

အကယ်၍ အာသာတွင် သူ့ကဲ့သို့ပင် မျိုးရိုးလိုက် လက္ခဏာ ရှိနေသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် အိပ်ပျော်နေပါက၊ အောင်မြင်မှု တစ်ခုခုရသည့်အချိန်တွင် နိုးထလာနိုင်ပါသည်။ "စာအုပ်တချို့ သွားဖတ်တော့၊ ကျွန်တော်တို့ ဒီမှာ ပြီးပြီ။" လီဗိုင်းသည် သူ၏ ညီငယ်ကို အခန်းထဲသို့ လွှတ်လိုက်ပြီး သူ၏ အذီညည်းညူသံများကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။ သူတို့၏ မူလအစအကြောင်း ပြောပြဖို့လား? သူသည် မိမိ၏ တိုးတက်မှုကို အာရုံစိုက်ခြင်းမှလွဲပြီး ဘာမျှမဖြစ်စေမည့် အရာကို ပြောပြခြင်းဖြင့် အကျိုးမရှိဟု ယူဆသောကြောင့် သူ့ကိုယ်သူသာ သိမ်းဆည်းထားရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင်၊ သူသည် ထိုကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဝေမျှလောက်အောင် Kha’zun (ခါဇွန်)ကို မယုံကြည်သေးချေ။ ခါဇွန် သည် သူ၏ညီ၏ ညတစ္ဆေ ဖြစ်ပြီး စည်းကမ်းချက်များအရ ညတစ္ဆေများသည် သူတို့၏ ပါတနာများ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ပြင်ပလူများထံ ဝေမျှခြင်းကို တားမြစ်ထားသော်လည်း၊ လီဗိုင်းသည် ဘေးကင်းရာတွင်သာ နေလိုသည်။

သုံးရက် ကြာပြီးနောက်... လီဗိုင်းသည် ပြီးခဲ့သည့် သုံးရက်ကို ပဲ့တင်ထပ်ခြင်း၊ မျိုးစေ့၏ တိုးတက်မှုနှင့် တိုက်ခိုက်ရေး လေ့ကျင့်ခန်းအချို့တွင် အချိန်ကုန်ဆုံးခဲ့သည်။ သူသည် ပဲ့တင်ထပ်ခြင်းတွင် ကြီးမားသော တိုးတက်မှုများ ရှိသော်လည်း၊ အသံဒြပ်စင်ကို ခြယ်လှယ်နိုင်ရန် အနည်းဆုံး ၁% အသုံးပြုခွင့်ကို မရရှိသေးပေ။ သူသည် စိုးရိမ်မနေပါ၊ မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ဖြစ်လာနိုင်ကြောင်း သူ ခံစားရသည်။ ယခုအချိန်တွင်၊ လီဗိုင်းသည် (ယူးဆက်ဖ်) ၏ ရုံးခန်းထဲတွင် ထိုင်နေပြီး၊ သူ၏ နားဖြင့် တိုတမ်  စင်ထံသို့ ချဉ်းကပ်ကာ သစ်သားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော တောင်ပံပါသည့် Wyvern (ဝိုင်ဗန်း )ရုပ်ထုကို ကောက်ယူလိုက်သည်။ အာသာသည် မောနင်းစတား တို့ ပေးပို့သော တိုးတက်မှု တိုတမ်များကို အသုံးမပြုဘဲ ပထမအဆင့်သို့ ကိုယ်ပိုင် အစွမ်းဖြင့် ရောက်ရှိရန် ကြိုးစားနေသည်။ အကယ်၍ သူ မအောင်မြင်ပါက၊ ၎င်းတို့ကို သုံးပြီး လွယ်ကူစွာ ရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။ l ယူးဆက်ဖ် က ၎င်းကို စားပွဲပေါ်တွင် တင်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်၊ "မင်းရဲ့ nightmount (ညတစ္ဆေစီးတော်ယာဉ်) အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီ။ မင်း ရွေးချယ်ထားတဲ့ စာလုံးတွေကို သုံးပြီး ခေါ်ယူလိုက်ပါ။ ဒါပေမဲ့ အတွေ့အကြုံရှိတဲ့ အလင်းလူသားတစ်ယောက်ရဲ့ ကြီးကြပ်မှုအောက်မှာပဲ လုပ်ဖို့ အကြံပေးချင်ပါတယ်။ ဒီ ဒေါသကြီးတဲ့ အလှတရားက ကလေးတွေနဲ့ ဆော့ကစားရမယ့် အရာမျိုး မဟုတ်ဘူး။" "စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျွန်တော် ဒီလောက်ထိ မရူးပါဘူး" လီဗိုင်းက ပြုံးလိုက်သည်။ မိနစ် နှစ်ဆယ် ကြာပြီးနောက်... လီဗိုင်းသည် AeroWyvern (အဲရို ဝိုင်ဗန်း ) ၏ တိုတမ်ကို ကိုင်ထားရင်း မြို့တော်၏ အစွန်အဖျားရှိ ခြောက်သွေ့နေသော ဂျုံခင်းအလယ်တွင် ရပ်နေသည်။ အက်ရှ်ခရယ် သည် သူ၏ လက်နက်ပုံစံဖြင့် လီဗိုင်း၏ ကျောတွင် ရှိနေပြီး သူ၏ မျက်လုံးသည် တုတ်၏ ထိပ်ပိုင်းမှ ကြည့်နေသည်။ အနီးအနားတွင် ညတစ္ဆေ သို့မဟုတ် အလင်းလူသား တစ်ဦးမျှ မရှိပါ၊ ဤနေရာမှာ လူသူကင်းမဲ့သောကြောင့် သူ အထူး ရွေးချယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ "မင်း ဒါကို သေချာစဉ်းစားပြီးပြီလား?" အက်ရှ်ခရယ် က ပျင်းရိစွာ မေးသည်။ "မင်း သူမကို ယဉ်ပါးအောင် လုပ်နိုင်လောက်တဲ့ အစွမ်း မရှိဘူး ဖြစ်နေနိုင်တယ်။" "စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျွန်တော် အဆင်သင့် ဖြစ်လာခဲ့တာပါ" လီဗိုင်းက ပြုံးသည်။ "ပြီးတော့ ကျွန်တော်က သူနဲ့ အပြန်အလှန် မိတ်ဆက်ချင်ရုံ သက်သက်ပါ။" "သူမက မင်းဦးခေါင်းကို ကိုက်ဖြတ်လိုက်ရင် ငါ့ကို အကူအညီတောင်းဖို့ မငိုနဲ့။" "ကြည့်ပြီး သင်ယူလိုက်ပါ။" အက်ရှ်ခရယ် သည် သူ၏ မျက်လုံးကို လှည့်လိုက်ပြီး လီဗိုင်းက တိုတမ်ကို ရှေ့တွင် ပစ်ချလိုက်ကာ စာလုံးများကို ရေရွတ်နေသည်ကို ကြည့်နေသည်။

 "လေပြေတို့ လွတ်မြောက်ကြပါစေ၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ ပန်ကြားချက်ကို နားထောင်ပါ...

တံဆိပ်ခတ်ထားတာကို ဖြုတ်လိုက်မယ်၊ (အဲရို ဝိုင်ဗန်း ) လွတ်မြောက်လိုက်ပါ!" စာလုံးရေရွတ်မှု ပြီးဆုံးသည့်အချိန်တွင်၊ တိုတမ်သည် အရုပ်ကလေးမှသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရွယ်အစားကြီးအဖြစ် ကြီးထွားလာသည်ကို လီဗိုင်း မြင်လိုက်ရသည်။

 ထို့နောက် ၎င်းမှာ ကွဲအက်သွားတော့သည်။ အဲရို ဝိုင်ဗန်း သည် ကောင်းကင်သို့ ဟိန်းဟောက်သံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး လီဗိုင်းအား အန္တရာယ်ရှိသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်ရင်း ခေါင်းကို နှိမ့်ချလိုက်သည်။ လီဗိုင်းကမူ တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးနေဆဲပင်။ "ဟယ်..." လီဗိုင်း "ဟယ်လို" ဟုပင် မပြောရသေးခင်မှာပင် (အဲရို ဝိုင်ဗန်း )  သည် သူမ၏ ထက်မြက်သော လက်သည်းများကို ဖြန့်ကားလျက် လီဗိုင်းထံသို့ ခုန်အုပ်လိုက်သည်! "မိတ်ဆက်တာကိုတော့ နောက်မှ လုပ်တော့မယ်၊ ဘယ်သူက အရှင်သခင်လဲဆိုတာ အရင်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ရအောင်။" လီဗိုင်းသည် "တရားစီရင်ခြင်း ကွင်းဆက်တုတ်ရှည်" ကိုဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ နာခံမှုမရှိသော nightmount ထံသို့ အရှိန်ဖြင့် တိုးဝင်သွားသည်။ လက်သည်းက သူ့မျက်နှာကို မခြစ်မိခင် လီဗိုင်းသည် သူမ၏ အောက်သို့ လျှောချလိုက်ပြီး (မြင့်မြတ်သော ကွင်းဆက်) ကို ခေါ်ယူလိုက်ကာ သူ၏ အစွမ်းကုန် ဆွဲလိုက်သည်။ အဲရို ဝိုင်ဗန်း သည် သူမ၏ ခေါင်းကို မြေပြင်နှင့် ထိမည့်အဖြစ်ကို ဆန့်ကျင်ရန် ကြိုးစားရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။ မြင့်မြတ်သော သံကြိုး များမှာ ဆူးပါသော လည်ပတ် နှင့် ချိတ်ဆက်ထားသောကြောင့်၊ ဆန့်ကျင်လေလေ ပိုမိုနာကျင်သော ဝေဒနာကို ခံစားရလေလေပင်။ သို့သော်လည်း သူမသည် သည်းခံကာ လီဗိုင်းအား ကြိတ်ခြေရန်အတွက် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့်၊ လီဗိုင်းသည် ထိုကဲ့သို့သော တုံ့ပြန်မှုကို ကြိုတင် တွက်ဆထားပြီး ဖြစ်သည်။ သူသည် တုတ်ကို လှံတစ်ချောင်းကဲ့သို့ မြေတွင် စိုက်ထားလိုက်ပြီး ဘေးတွင် ကုပ်တွယ်နေလိုက်သည်။ ၎င်းက (အဲရို ဝိုင်ဗန်း ) ၏ ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းကို တုတ်ထိပ်နှင့် တိုက်မိစေပြီး တုတ်ကို မြေကြီးထဲသို့ နက်နက်ဝင်သွားစေသော်လည်း၊ သူမ၏ ရွေ့လျားမူ စွမ်းအင်အားလုံးကို ထိန်းချုပ်ရန်မူ မလုံလောက်ခဲ့ပေ။ ဟိန်း! သူမသည် တုတ်နှင့် ဝေးရာသို့ အလိုလို ခုန်ထွက်သွားခဲ့သော်လည်း၊ အပျက်အစီးမှာ ဖြစ်နှင့်ပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူမ၏ လည်ပင်းနှင့် ဝမ်းဗိုက် နှစ်နေရာလုံးမှ နာကျင်မှုများကို ခံစားနေရသည်။ သို့သော် လီဗိုင်းက အားမရသေးချေ။ သူသည် သူမ၏ လည်ပင်းပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး တုတ်၏ အစွန်းနှစ်ဖက်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ၎င်းကို သူမ၏ လည်ပင်းတစ်ဝိုက်တွင် ရစ်ပတ်လိုက်ရာ၊ ကွင်းဆက်များသည် လည်ပတ်တိုင်းတွင် တင်းကျပ်လာပြီး သူမ၏ အရေပြားအတွင်းသို့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စူးဝင်သွားတော့သည်။ လီဗိုင်းအတွက်မူ၊ တုတ်၏ အလယ်အပိုင်းကို ဒရဂွန်စီးသူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ကိုင်ထားလိုက်သည်။ ဟိန်း! "အေးအေးဆေးဆေးနေပါ၊ မင်းရှုံးပြီးသားပါ။ လက်ခံလိုက်ပါ။" လီဗိုင်းသည် ဒေါသထွက်နေသော  အဲရို ဝိုင်ဗန်း ကို ချော့မော့နေရင်း သူ၏ ကျောပေါ်တွင် တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားလိုက်သည်။ သူသည် မြင့်မြတ်သော သံကြိုး နှင့် တုတ်ကွင်းဆက်ကို ပေါင်းစပ်ထားသော်လည်း ဝိုင်ဗန်း မှာ ရုန်းကန်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူမသည် လီဗိုင်းကို ပစ်ချရန် ကြိုးစားသော်လည်း လီဗိုင်းက သူမ၏ ကျောတွင် ကပ်နေခဲ့သည်။ ဘယ်ကိုမှ သွားမရတော့ကြောင်း သိလိုက်ရသည့်အခါ ဝိုင်ဗန်း ၏ မျက်လုံးများတွင် အသတ်ဖြတ် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာကာ လီဗိုင်း၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက်တွင် တုန်ယင်သွားစေသည်။ သူမ၏ နှလုံးခုန်နှုန်း ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရပြီး တစ်ခုခု မကောင်းတာ လုပ်တော့မည်ဟု ယူဆလိုက်သည်။ ထိုအကြောင်းကို စဉ်းစားဖို့ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ (အဲရို ဝိုင်ဗန်း ) သည် သူမ၏ တောင်ပံများကို ရိုက်ခတ်ကာ လီဗိုင်းကို ခေါ်ဆောင်လျက် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားတော့သည်! "သောက်ကျိုးနည်း..." လီဗိုင်း၏ မျက်နှာမှာ ပျက်ယွင်းသွားတော့သည်။