အခန်း (၇၁) - သတင်းပေးမလား၊ မပေးဘူးလား?

ထို့နောက် သူသည် အခန်းအလယ်တွင် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်၊ "အက်စထရာ... အခန်းကို စကင်ဖတ်ပြီး ပစ္စည်းအားလုံး၊ အတိုင်းအတာတွေ၊ အလင်းရောင် အခြေအနေတွေနဲ့ နေရာချထားမှု ပုံစံတွေကို အသေးစိတ် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပေးပါ... စပီကာကနေ ထုတ်ပြောပေး။"

စက္ကန့်ပိုင်းမျှ အကြာတွင်...

"စကင်ဖတ်ခြင်း ပြီးဆုံးပါပြီ။ တွေ့ရှိချက်များမှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်ပါသည်- အခန်းအကျယ်အဝန်း - အိပ်ခန်းသည် ခန့်မှန်းခြေ ၄.၆ x ၅.၂ မီတာ ရှိပြီး၊ မီးဖိုချောင်မှာ ၃ x ၃.၆ မီတာ ရှိပါသည်။ မျက်နှာကျက်အမြင့်မှာ ၂.၇ မီတာ ဖြစ်ပါသည်။ အိပ်ခန်း - အခင်းအဖြူရောင်၊ ခေါင်းအုံးနှစ်လုံးနှင့် ကုတင်ဘေးစားပွဲပါရှိသော ပေါင်းစပ်ကုတင်ကြီး တစ်လုံး ရှိပါသည်။ မီးအိမ်တစ်လုံး ဖွင့်ထားပြီး၊ ဗီရိုမှာ အလွတ်ဖြစ်ပါသည်။ မီးဖိုချောင် - စတီးလ် ရေခဲသေတ္တာ၊ မီးဖိုနှင့် ပန်းကန်အနည်းငယ် ရှိသော ပန်းကန်ဆေးစင်တစ်ခု ရှိပါသည်။ ဗီဒိုတံခါးများ ပိတ်ထားပြီး၊ ကောင်တာပေါ်တွင် မိုက်ခရိုဝေ့ဖ်တစ်ခု ဖွင့်ထားပါသည်။ ကောင်တာပေါ်ရှိ အစားအစာများ - ပေါင်မုန့် လေးလုံး၊ သစ်သီးစုံပန်းကန်လုံး တစ်လုံး၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက်စုံပန်းကန်လုံး တစ်လုံး၊ တူနာငါးသေတ္တာဘူးများ၊ ဆိုဒါပုလင်းများ၊ ရေဘူးများနှင့် ဒိန်ခဲ။ ရှာဖွေတွေ့ရှိသည့် လူပုဂ္ဂိုလ် - မီးဖိုချောင် တံခါးဘောင်ကို မှီလျက် ရေဘူးတစ်ဘူး ကိုင်ထားသော လူသားတစ်ဦး။ တည်ငြိမ်အေးဆေးသော ပုံစံရှိပါသည်။"

ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှု ပြီးဆုံးသွားသောအခါ၊ လီဗိုင်းသည် နည်းပြ ဆီရာဖစ် ရှိရာဘက်သို့ ဦးတည်၍ ပြုံးလိုက်ပြီး မိမိ၏ စိတ်ထဲတွင် အခန်းတစ်ခုလုံးကို ပုံဖော်ထားပြီးဖြစ်ကြောင်း တည်ငြိမ်စွာ ပြောကြားလိုက်သည်... မိမိမျက်စိဖြင့် တပ်အပ်မြင်နေရသကဲ့သို့ ထင်ထင်ရှားရှားပင်။

"ဒါတင်ပဲဆိုရင်တော့ မလုံလောက်သေးဘူး။"

"ဆရာပြောတာ မှန်ပါတယ်။" လီဗိုင်းက သူ၏ ညာဘက်နားကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ရင်း ထပ်လောင်းပြောလိုက်သည်၊ "ကံကောင်းတာက ကျွန်တော့်ရဲ့ နားတွေက အလွန် အာရုံခံနိုင်စွမ်း ကောင်းတယ်... ကျွန်တော် စိတ်ထဲ ပုံဖော်ထားတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ထဲမှာ ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲ တစ်ခုခုဖြစ်ရင် ချက်ချင်း သိနိုင်တယ်။ ဒီအချက်တွေကို ပေါင်းစပ်ပြီး ကျွန်တော် ကြိုတင်..."

လီဗိုင်း စကားပင် မဆုံးသေးမီ၊ သူ၏ နားရွက်က လှုပ်ခတ်သွားသည်။ သူသည် ခေါင်းလှည့်မကြည့်ဘဲ သူ၏ လက်မောင်းကို ဘေးဘက်သို့ လျှင်မြန်စွာ လွှဲယမ်းလိုက်ပြီး လေထဲတွင် ဝဲပျံလာသော ရေဘူးအသေးလေးတစ်ဘူးကို ဖမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သာမန်အတိုင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဘူးအဖုံးကို လှည့်ဖွင့်ကာ တစ်ငုံသောက်လိုက်ပြီး၊ နည်းပြ ဆီရာဖစ်၏ အထင်ကြီး လေးစားနေသော အကြည့်အောက်တွင် ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် အခုနက ပြောသလိုပေါ့... ဒီအချက်တွေကို ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ နားက ကြားနိုင်သရွေ့... ဘာကိုမဆို ခန့်မှန်းနိုင်ပါတယ်"

လီဗိုင်းသည် အလင်းလူသား တစ်ဦး ဖြစ်လာပြီးနောက် ဤနည်းလမ်းကို အားကိုးရန် အစီအစဉ်မရှိသော်လည်း၊ သူ မျက်စိကွယ်သွားကတည်းက ဤနည်းလမ်းကို အမြဲတစေ အသုံးပြုခဲ့သည်။ ၎င်းက သူ့ကို ရှင်သန်နိုင်အောင် ကူညီပေးခဲ့သည်။

တစ်ခုတည်းသော အားနည်းချက်မှာ ရူးသွပ်လောက်စရာ စွမ်းအင်ကုန်ဆုံးမှုပင်... စကင်ဖတ်မှု တစ်ကြိမ်တိုင်းက စက်၏ ဘက်ထရီကို ကပ်ပါးကောင်တစ်ကောင်လို စုပ်ယူသွားသောကြောင့်၊ သူသည် ၎င်းကို အကန့်အသတ်ဖြင့်သာ ပါးနပ်စွာ အသုံးပြုရသည်။

ထို့ကြောင့် သူ၏ ညီဖြစ်သူ အနီးအနားတွင် ရှိနေပါက သူ ဤနည်းလမ်းကို ဘယ်သောအခါမျှ မသုံးချေ... အရေးပေါ် အခြေအနေမျိုးတွင် ဘက်ထရီ ကုန်သွားပြီး လမ်းစပျောက်ရမည့် အဖြစ်မျိုးကို သူ မလိုလားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကင်မရာမျက်မှန်များ တပ်ဆင်ရန်လား? ထိုအရာကတော့ သူ ဘယ်တော့မှ လုပ်မည့်အရာ မဟုတ်ပေ။ အစိုးရအနေဖြင့် ဝရမ်းရှိပါက ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အချက်အလက်များကို နှိုက်နှိုက်ချွတ်ချွတ် စစ်ဆေးပိုင်ခွင့် ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အမှန်တော့ နည်းပြ ဆီရာဖစ်သည် ဤအကြောင်းကို ဘာမှမသိရှိဘဲ လီဗိုင်းသည်လည်း နည်းပညာအရ အမှန်အတိုင်း ပြောနေခြင်းဖြစ်သောကြောင့် မသင်္ကာစရာ တစ်ခုမျှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

"ငါ ဝန်ခံရမယ်... ဒီနည်းလမ်းတစ်ခုတည်းနဲ့ တိုက်တန်းစ် ဂေါန့်လက် ကို ဖြတ်ကျော်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါက အတွေးအခေါ် ကျဉ်းမြောင်းတဲ့သူ မဟုတ်ဘူး။ အချို့လူတွေက စာချုပ်မရှိရင်တောင်မှ အထူးပါရမီတွေနဲ့ မွေးဖွားလာတာ ဒါမှမဟုတ် ပုံသွင်းခံလာရတာမျိုး ရှိတတ်တယ်ဆိုတာ ငါသိပါတယ်။" နည်းပြ ဆီရာဖစ်က ပြုံးလိုက်သည်။ "ငါတို့ရဲ့ သန့်ရှင်းသော ရွှေဝါရောင် နယ်မြေမှာလည်း အဲဒီလို ရှားပါးတဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ရှိနေတယ်လို့ပဲ ငါ တွေးချင်ပါတယ်။"

အကယ်၍ လီဗိုင်းသည် ကြိုတင်၍ စာချုပ်ချုပ်ဆိုထားသည့် အရိပ်အယောင်များ ပြသခဲ့မည်ဆိုလျှင်၊ ၎င်းက ဆီရာဖစ်၏ စိတ်ထဲတွင် ပထမဆုံး သတိပေးခေါင်းလောင်း ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ သို့သော် ဖန်းလင်း ၊ သခင် အီဒရစ်စ် ၊ လီဗိုင်း၏ သူငယ်ချင်းများနှင့် ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကဲ့သို့ပင်၊ သူသည်လည်း ဝီလိုဂရုဗ်  ၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ နယ်ပယ်အပေါ် အပြည့်အဝ ယုံကြည်ထားသည်။

သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင်၊ လီဗိုင်းသာ စာချုပ်ချုပ်ဆိုထားပြီး ဖြစ်ပါက၊ သူ တောအုပ် သို့မဟုတ် သစ်ပင်အတွင်းသို့ ခြေလှမ်းလိုက်သည်နှင့် တက်တူးက မီးပြတိုက်တစ်ခုလို တောက်ပလာပြီး... သူ့ကို ချက်ချင်း ဖော်ကောင်လုပ်ပစ်လိမ့်မည်ဟု တွေးထားကြသည်။

အဆင့် (၈) ရှိသော ညတစ္ဆေသတ္တဝါများ ပင်လျှင် ၎င်း၏ အာရုံခံမှုကို ကျော်ဖြတ်၍ မခိုးဝင်နိုင်ပါက၊ မျက်မမြင် ကောင်လေးတစ်ယောက်က ဖြတ်ကျော်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။

"ဒါဆို... ကျွန်တော် ဒီညီလာခံမှာ ဆက်ပြီး ယှဉ်ပြိုင်ခွင့် ရှိတယ်လို့ ဆိုလိုတာလား ဆရာ?" လီဗိုင်းက တည်ငြိမ်သော်လည်း မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ရှိသော လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"မရစရာ အကြောင်းမရှိပါဘူး။ မင်းမှာ တရားဝင် ထောက်ခံစာ ရှိတယ်... နည်းပညာအရ ပြောရရင် မင်းက ခြေချင်းဝတ် စောင့်ကြည့်ထိန်းချုပ်ရေး ကိရိယာ တပ်ထားပြီး စာရင်းသွင်းခဲ့ရင်တောင် စည်းမျဉ်းတစ်ခုမှ ချိုးဖောက်ထားတာ မရှိဘူး" ဟု နည်းပြ ဆီရာဖစ်က အတည်ပြုပေးလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာ။" လီဗိုင်းက တိုးတိုးလေး သက်ပြင်းချလိုက်သော်လည်း သူ၏ အသံထဲတွင် စိတ်သက်သာရာရသွားမှုက ထင်ရှားလှသည်။

အပြင်ပန်းတွင် ထုတ်မပြသော်လည်း၊ အရည်အချင်း ပယ်ဖျက်ခံရမည်ကို စိုးရိမ်စိတ်က အစကတည်းက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ခြောက်လှန့်နေခဲ့သည်။ မိမိ၏ အခြေအနေကို သိရှိသွားသည်နှင့် ညီလာခံကြီးကြပ်သူက သူ့ကို မောင်းထုတ်လိမ့်မည်ဟု သူ အမြဲ တွေးကြောက်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ပြီးတော့ နည်းပြ ဆီရာဖစ်ကို ပထမဆုံး မြင်လိုက်ရချိန်တွင်... ထိုသို့ အမှန်တကယ် ဖြစ်လာတော့မည်ဟု သူ တကယ်ပဲ ယုံကြည်ခဲ့သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့်ပင်၊ အခြေအနေများက တခြားစီ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"အကယ်၍ မင်းရဲ့ ရွေးချယ်ခံရမယ့် အခွင့်အရေးကို ပိုကောင်းအောင် လုပ်ချင်တယ်ဆိုရင်၊ အဆုံးကျရင် အလင်းသဟဇာတဖြစ်မှု စမ်းသပ်ချက်  ကို ပြန်လည်ဖြေဆိုခွင့်ပေးဖို့ ငါ မကန့်ကွက်ပါဘူး။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ သေချာ အကဲဖြတ်နိုင်ဖို့ စမ်းသပ်ချက်က မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်ရိုက် ပစ်မှတ်ထားလိမ့်မယ်။"

"ကျွန်တော် အဲဒီလို တကယ် လုပ်ချင်ပါတယ် ဆရာ။" လီဗိုင်း၏ အပြုံးက ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာပြီး သူ၏ ပုခုံးများလည်း လျှော့ချလိုက်နိုင်သည်။

နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ဖြေဆိုခြင်းက အရာအားလုံးကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူ သိထားသည်... သို့သော် ၎င်းက အထောက်အကူ ဖြစ်စေနိုင်ပါသည်။ သေးငယ်သော တိုးတက်မှုလေးတစ်ခုကပင် အမြင်များကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သည်။ လီဗိုင်းသည် မိမိ၏ အမှန်တရားတစ်ခုလုံးကို လူအများရှေ့တွင် ထုတ်ဖော်ပြသရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိသောကြောင့်၊ အားသာချက် အသေးအဖွဲလေးတိုင်းက အရေးပါလှသည်။

"ဒါဆို ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ။"

နည်းပြ ဆီရာဖစ်က တံခါးဘောင်ကို နှစ်ချက် ပုတ်လိုက်ပြီး ပြတင်းပေါက်ဘက်သို့ စတင် လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။ အပြင်သို့ မထွက်ခွာမီ၊ သူ ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး... သူ၏ လေသံမှာ ပြတ်သားသော်လည်း နူးညံ့သွားခဲ့သည်။

"မင်း ရွေးချယ်ခံရသည်ဖြစ်စေ၊ မရွေးချယ်ခံရသည်ဖြစ်စေ... ငါ မင်းကို ဂုဏ်ယူတယ်ဆိုတာကိုတော့ သိထားပါ။ မင်းရဲ့ ဘဝကို ပြောင်းလဲဖို့ ကြိုးစားနေတာအတွက်ပေါ့။ ညတစ္ဆေသတ္တဝါတွေရဲ့ အပေါင်းအသင်းအောက်မှာ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကြာအောင် မင်း ဘယ်လို ရှင်သန်ခဲ့လဲဆိုတာ ငါ မသိပေမဲ့... သူတို့ရဲ့ သွေးဆောင် ဖြားယောင်းမှုတွေကို အရှုံးမပေးခဲ့တဲ့အတွက် မင်းကို ငါ လေးစားပါတယ်။"

"ကျွန်တော် တခြားသူတွေထက် ပိုသိပါတယ်... အဲဒါက မလွယ်ကူခဲ့ဘူးဆိုတာ။"

"ဟုတ်တယ်၊ မလွယ်ကူခဲ့ဘူး..." လီဗိုင်းက ခပ်ဖျော့ဖျော့၊ နူးညံ့သော အပြုံးဖြင့် ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။

"ကောင်းကောင်း အနားယူလိုက်ပါ။ မနက်ဖြန်ကျရင် မင်းအတွက် ကြီးမားတဲ့ နေ့တစ်နေ့ စောင့်ကြိုနေတယ်။"

နောက်ဆုံးတစ်ချက် ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက်၊ နည်းပြ ဆီရာဖစ်သည် အခန်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်... နူးညံ့သော လေပြေတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။ သူသည် ရောက်လာစဉ်ကအတိုင်းပင် ပြန်လည် ထွက်ခွာသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လီဗိုင်းသည် အာသာ၏ အခန်းထဲတွင် ဘာမှမလုပ်ဘဲ မိနစ်အနည်းငယ်မျှ ဆက်လက် ထိုင်နေခဲ့သည်။ ငြိမ်သက်စွာဖြင့် မှောင်မိုက်ခြင်းကိုသာ စိုက်ကြည့်ရင်း တွေးတောနေမိသည်။

'တကယ့်ကို ထူးခြားတဲ့ နေ့တစ်နေ့ပဲ... ဒါပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ အကောင်းဆုံးနဲ့ အဆုံးသတ်သွားခဲ့ပြီ။'

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် မတ်တတ်ရပ်ကာ မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်အခန်းသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

သူ တံခါးဖွင့်လိုက်သောအခါ ဆူညံပွက်လောရိုက်နေသော ကမ္ဘာကြီးက ဆီးကြိုနေခဲ့သည်... သူငယ်ချင်းများသာ ဖန်တီးနိုင်သည့် ဆူညံပွက်လောရိုက်မှုမျိုးပင်။ ရယ်မောသံများ၊ အော်ဟစ်သံများနှင့် ပြင်းထန်သော ဖဲကစားပွဲတစ်ခု၏ အသံများက သူ့ကို လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ကြိုဆိုနေကြသည်။

သူတို့တွေကို သူ မမြင်ရသော်လည်း၊ သူတို့၏ ဆူညံသံများက တိုက်ခန်းတွဲတစ်ခုလုံး၏ ထောင့်စုံသို့ ရောက်ရှိလောက်အောင် ကျယ်လောင်လှသည်။

မည်သူကမျှ သူတို့ကို အသံလျှော့ရန် မပြောရဲကြပေ... ထိုသူများထဲမှ လေးယောက်မှာ ထိပ်ဆုံး တစ်ဆယ်အတွင်း ရှိနေပြီး၊ ပဉ္စမမြောက်တစ်ယောက်မှာ ထိပ်ဆုံး အယောက်နှစ်ဆယ်အတွင်း ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ပထမဆုံးနေ့က လူတိုင်း လှောင်ပြောင်ခဲ့ကြသော သူတို့၏ ထူးဆန်းသော အဖွဲ့ငယ်လေးသည် ယခုအခါ ယခုနှစ် ညီလာခံ၏ အသန်မာဆုံး အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ဖြစ်လာခဲ့လေပြီ။

...

ထိုအချိန်တွင် အနီးနားရှိ အခန်းတစ်ခန်းအတွင်း၌မူ၊ ဒီမီးထရစ်  သည် တစ်ယောက်တည်း ထိုင်နေပြီး သူ၏ တက်ဘလက်ပေါ်ရှိ စမ်းသပ်မှု ပေါ်လွင်ချက်များကို အံကြိတ်လျက် ထပ်ခါတလဲလဲ ကြည့်ရှုနေသည်... စူးရှသော ဖုန်းတုန်ခါသံတစ်ခုက သူ့ကို အတွေးထဲမှ ဆွဲထုတ်မသွားမီအထိ ဖြစ်သည်။

[ဖုန်းခေါ်ဆိုမှု ဝင်ရောက်လာသည် - အစ်ကိုကြီး]

သူသည် တွေဝေမနေဘဲ ဖုန်းကို လက်ခံလိုက်သည်။

"ဘာလဲ ဒေးဗစ်? ကျွန်တော် အခု စိတ်အခြေအနေ မကောင်းဘူး။"

ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်... မန်းတစ်  သည် နှုတ်ဆက်စကားပင် မပြောဘဲ တိုက်ရိုက် ဗုံးကြဲချလိုက်တော့သည်။

"လီဗိုင်း လာဆင် က မျက်မမြင်။"

ဒီမီးထရစ် မျက်တောင်ခတ်လိုက်မိသည်။

"ဘာပြောတယ်?"

"သူက မျက်မမြင်" မန်းတစ်က ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ပို၍ နှေးကွေးစွာဖြင့် ထပ်ပြောလိုက်သည်။ "မျက်လုံးမရှိဘူး။ သူက အတော်လေး ဖုံးကွယ်ထားနိုင်တာ။ ဒါပေမဲ့ ငါ သိတယ်၊ ဟဲရိုးဝင်း တောအုပ်  ထဲမှာ ငါ သူ့ကို မြင်ခဲ့တာ၊ သူက နားရွက် အဖြတ်ခံထားရတဲ့ လင်းနို့ထက်တောင် ပိုပြီး ကန်းနေတာ။"

ဒီမီးထရစ် ဆွံ့အသွားခဲ့သည်။

သူသည် ဤကဲ့သို့ ရူးသွပ်စရာကောင်းသော စကားများကို အလွယ်တကူ ယုံကြည်မည့်သူ မဟုတ်သော်လည်း၊ သူ၏ အစ်ကိုဖြစ်သူထံမှ ကြားလိုက်ရခြင်းဖြစ်၍ မယုံဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

သို့သော်လည်း...

"ဒါက... ဒါက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး" သူက စိတ်ထဲတွင် ကြားလိုက်ရသည့်အရာကို လက်ခံနိုင်ရန် ကြိုးပမ်းရင်း မတ်တတ်ရပ်ကာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။ "သူက ဂေါန့်လက် ကို ဖြတ်ပြေးသွားတာလေ... သူ ရေကန်ကို ဖြတ်ပြီး လျှောတိုက်သွားတာကို အစ်ကို မြင်တယ်မလား? အလေးမ ထောင်ချောက်တွေကို ရှောင်သွားတာကော? အဲဒီ တုတ်လှံပစ်ချက်ကိုကော?"

"အေး။ ငါ အားလုံးကို မြင်ခဲ့တယ်" မန်းတစ်က ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ "အဲဒါကြောင့်ပဲ ပိုပြီး ဆိုးနေတာပေါ့။"

ဒီမီးထရစ်သည် အခန်းထဲတွင် ဟိုဟိုဒီဒီ လျှောက်လှမ်းရင်း သူ၏ ဆံပင်များကို လက်ဖြင့် သပ်လိုက်သည်။ "အစ်ကို ပြောချင်တာက သူ အဲဒါတွေအားလုံးကို... မျက်စိမမြင်ဘဲ လုပ်ခဲ့တာပေါ့?"

"ဟုတ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အများကြီး လျှောက်မတွေးနဲ့" မန်းတစ်က ပြောလိုက်သည်၊ "အခု မင်း အမှန်တရားကို သိပြီ။ ဆိုလိုတာက... မင်း သူ့ကို ဖယ်ရှားချင်တယ်ဆိုရင် ဒါက လွယ်လွယ်လေးပဲ။"

ဒီမီးထရစ်က မျက်လုံးချင်း ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။ "ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ?"

"နည်းပြကို သွားပြောလိုက်။ စည်းမျဉ်းတွေကို သုံး။ သူက တခြားသူတွေအတွက် အန္တရာယ်ရှိတယ်လို့ ပြော၊ ဒီလို ညီလာခံမျိုးမှာ မျက်မမြင်တစ်ယောက် မရှိသင့်ဘူးလို့ ပြောလိုက်။" မန်းတစ်၏ လေသံမှာ တည်ငြိမ်ပြီး အချက်အလက်ကျလှသည်။ "မင်းက အဲဒါကို လုံခြုံရေးဆိုင်ရာ စိုးရိမ်မှုတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်တာနဲ့ နည်းပြတွေမှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူး။ သူတို့က သူ့ကို ဆိုင်းငံ့ပစ်လိမ့်မယ် ဒါမှမဟုတ် လုံခြုံရေး အကြောင်းပြချက်နဲ့ ထုတ်ပယ်ပစ်လိမ့်မယ်။"

ဒီမီးထရစ် ပြန်မဖြေခဲ့ပေ။

သူသည် နံရံကို အဓိပ္ပာယ်မဲ့စွာ စိုက်ကြည့်ရင်း ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးပေါင်း ရာချီ၍ ရှုပ်ထွေးနေသော်လည်း၊ တစ်ခုတည်းသော အတွေးကတော့ ထင်ရှားနေသည်... ဒါက ကံကောင်းရုံသက်သက်ဖြင့် ယှဉ်ပြိုင်နေသည့် ကလေးတစ်ယောက် မဟုတ်တော့ပေ... ဒါက သရဲတစ္ဆေတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

မန်းတစ်က ခေတ္တစောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ပြောလိုက်သည်၊ "မင်း သူ့ကို နှိမ်နင်းဖို့ နည်းလမ်း ရှာနေတယ်ဆိုတာ ငါသိတယ်... အခု မင်း နည်းလမ်းရပြီလေ။"

"ကျွန်တော် စဉ်းစားလိုက်ဦးမယ်" ဒီမီးထရစ်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"အကြာကြီး စဉ်းစားမနေနဲ့ ဒါမှမဟုတ် အမှားမရွေးနဲ့... မင်းက ငါတို့ မိသားစု နာမည်ရဖို့အတွက် နောက်ဆုံး မျှော်လင့်ချက်ပဲ။ ဘိန်း မျိုးနွယ်စု (Bane Lineage) က ဘာပဲပေးဆပ်ရပေးဆပ်ရ ပြန်လည် မြင့်မားလာဖို့ လိုအပ်တယ်... အဲဒါကို စိတ်ထဲမှာ မှတ်ထားပါ ညီလေး။"

တောက်။

ဖုန်းခေါ်ဆိုမှု ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

ဒီမီးထရစ်သည် အနက်ရောင် ဟိုလိုဂရမ် စခရင်ကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

'မျက်မမြင်... ဖြစ်နေတာတောင်မှ ငါ့ထက် ပိုပြီး တောက်ပနေတာလား?'

သူ၏ ထွက်သက်ဝင်သက်များက ပိုမို နှေးကွေးကာ တည်ငြိမ်လာခဲ့သည်။

သို့သော် သူ၏ အကြည့်များကမူ?

တောက်လောင်နေခဲ့သည်။

"သတင်းပေးရမယ်? ငါကလား? မျက်မမြင် ခွေးအတစ်ကောင်ကို ဖယ်ရှားဖို့အတွက်နဲ့လား?" ဒီမီးထရစ်က အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်၊ "ငါ စမ်းသပ်မှုတွေထဲမှာ သူ့ကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ်။ ဒီပွဲရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော၊ တစ်ခုတည်းသော ကြယ်ပွင့်က ငါပဲဆိုတာကို လူတိုင်းကို ငါ သက်သေပြမယ်။"