အခန်း (၅၄) - စိတ်ကူးကို စမ်းသပ်ခြင်း

လီဗိုင်းသည် တရားထိုင်သည့် ပုံစံဖြင့် ထိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ တက်တူးကို ဆင့်ခေါ်ကာ တောက်ပနေသော ကြက်သွေးရောင် မျိုးစေ့ကို ဖိနှိပ်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် သူ၏ အသိစိတ်မှာ ဆွဲခေါ်ခြင်းခံလိုက်ရပြီး မျိုးစေ့၏ စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

လီဗိုင်းသည် ယခင်က မြင်ဖူးခဲ့သော်လည်း၊ စကြဝဠာ ကြက်သွေးရောင် သစ်ပင်ကြီးကို မိန်းမောစွာဖြင့် အံ့ဩတကြီး ငေးကြည့်နေမိရပြန်သည်။

"ဘယ်လိုကြည့်ကြည့် ရင်သပ်ရှုမောစရာပဲ..." သူက စွဲလန်းစွာဖြင့် တီးတိုးရေရွတ်ရင်း၊ မြင့်တက်လာပြီးသားဖြစ်သော လက်နက်ဖန်တီးရေး စင်မြင့်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

လည်ပတ်နေသော ကြက်သွေးရောင် ကိုးထောင့်ပုံ အလင်းလုံးကြီးကို မျက်နှာမူရင်း၊ အက်ရှ်ခရယ်က သူ၏ အတောင်ပံသေးသေးလေးတွေကို လီဗိုင်း၏ ပခုံးပေါ်တွင် တင်လိုက်ပြီး "ကဲ... ဘယ်လိုလဲ" ဟု ထပ်မံမေးမြန်းလိုက်သည်။

လီဗိုင်းသည် သူ၏ စိတ်ကူးအမြင်နှင့် ပုံသဏ္ဌာန်အမျိုးမျိုးအကြား ချောမွေ့စွာ ပြောင်းလဲနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မည်သို့ ယုံကြည်ကြောင်းကို စတင်ရှင်းပြတော့သည်။

အက်ရှ်ခရယ်က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "မဆိုးပါဘူး။ ကြားရတာ အဆင်ပြေသားပဲ"

အက်ရှ်ခရယ်၏ အတည်ပြုချက်က သူ တောင်းဆိုနိုင်သမျှတွင် အကောင်းဆုံး အရည်အသွေးအာမခံချက် ဖြစ်ကြောင်း သိထားသဖြင့် လီဗိုင်း၏ အပြုံးမှာ ပိုမိုကျယ်ပြန့်သွားသည်။

အက်ရှ်ခရယ်က ကိုးထောင့်ပုံ အလင်းလုံးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်ပြီး အမူအရာ ပြုလုပ်လိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ လက်ကို အလင်းလုံးအပေါ်မှာ တင်ပြီး မင်းအလိုရှိတဲ့ လက်နက်ကို စိတ်ကူးပုံဖော်လိုက်... ကျန်တာကိုတော့ အာရုံကိုးပါးမျိုးစေ့က ဆက်လုပ်ပေးလိမ့်မယ်"

လီဗိုင်းသည် ညွှန်ကြားသည့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်လိုက်ပြီး၊ တစ်မီတာခွဲခန့် ရှည်လျားကာ အစွန်းတစ်ဖက်မှ အခြားတစ်ဖက်အထိ ကွင်းဆက်ကြိုး ယန္တရား သွယ်တန်းထားသော အနက်ရောင် တုတ်ရှည်ကြီးတစ်ခုကို စိတ်ကူးပုံဖော်လိုက်သည်။ သူက ၎င်းကို အပိုင်းအသေး ငါးပိုင်းအဖြစ် ကွဲထွက်သွားရန် ပုံစံထုတ်ခဲ့သော်လည်း၊ ငါးပိုင်းက အလွန်များလွန်းသည်ဟု တွေးမိသဖြင့် လေးပိုင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

သူ၏ ဝေခွဲမရဖြစ်နေမှုကို အာရုံခံမိသဖြင့် အက်ရှ်ခရယ်က "အခြေခံဗားရှင်းကိုပဲ အရင်ဖန်တီးလိုက်။ နောက်မှ မင်း ပြုပြင်မွမ်းမံလို့ ရတယ်" ဟု အကြံပြုလိုက်သည်။

"အော်၊ အဲဒါမျိုး လုပ်လို့ရမှန်း ကျွန်တော် မသိခဲ့ဘူး" လီဗိုင်းက မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

လက်နက်ပုံစံငယ် တစ်ကြိမ် တင်သွင်းပြီးပါက နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ပြင်ခွင့်မရှိ... ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းခွင့်မရှိဟု သူ ဖတ်ဖူးခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ နိုးထလာသော လက်နက်ကို အသုံးပြုခွင့် မရမချင်း ၎င်းက အတည်ဖြစ်သွားမည် ဖြစ်သည်။

"ဒါက မျိုးစေ့ရဲ့ သေးငယ်တဲ့ အကျိုးခံစားခွင့်တွေထဲက တစ်ခုပေါ့... ကဲ၊ ထိတွေ့လိုက်တော့" အက်ရှ်ခရယ်က အတောင်ပံတစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းရင်း ပြောလိုက်သည်။

လီဗိုင်းသည် လက်နက်ကို နောက်တစ်ကြိမ် စိတ်အာရုံစူးစိုက်လိုက်ပြီး အလင်းလုံးအတွင်းသို့ သူ၏လက်ကို ထိုးသွင်းကာ အက်ရှ်ခရယ်၏ အတောင်ပံကို ထိတွေ့လိုက်သည်။

ထိတွေ့လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင်၊ ကြက်သွေးရောင် ကိုးထောင့်ပုံ အလင်းလုံးသည် ကြမ်းတမ်းစွာ လည်ပတ်သွားပြီး တစ်စက္ကန့်ပင် မပြည့်သော အချိန်အတွင်း မျက်စိကျိန်းမတတ် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။

အလင်းရောင် မှေးမှိန်သွားသည့်အခါ အက်ရှ်ခရယ် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ နေရာတွင် ရှည်လျားပြီး နက်မှောင်သော သစ်သားတုတ်ရှည်ကြီးတစ်ခု အစားထိုး မတ်တတ်ရပ်နေသည်။

လီဗိုင်းသည် ၎င်း၏ အလယ်ဗဟိုမှ ကိုင်ဆွဲလိုက်ပြီး၊ သူ၏ လက်ချောင်းများအောက်ရှိ သစ်သား၏ ကြမ်းတမ်းသော အထိအတွေ့ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူက ၎င်းကို အလင်းလုံးအတွင်းမှ ဆွဲထုတ်လိုက်သောအခါ၊ ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်တစ်လျှောက်တွင် သန်းပေါင်းများစွာသော သေးငယ်လှသည့် ကမ္ပည်းထိုးထားသော ကြက်သွေးရောင် စာသားများကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

၎င်းတို့မှာ အလွန် သေးငယ်စွာ ထွင်းထုထားသဖြင့် လီဗိုင်းကဲ့သို့ အနီးကပ် မကြည့်ပါက မည်သူမျှ သတိထားမိလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ သူ ၎င်းကို အသာအယာ လှုပ်ခါလိုက်သောအခါ၊ အတွင်း၌ ဝှက်ထားသော ကွင်းဆက်ကြိုးများ၏ တင်းအားကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ကြည့်ရတာ တော်တော်လေး သပ်ရပ်တာပဲ"

လီဗိုင်းက ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ၎င်းကို သူ၏ ကျောအနောက်သို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ သို့သော် ၎င်းကို သူ၏ မျက်နှာရှေ့သို့ ပြန်လည် ယူဆောင်လာချိန်တွင်မူ၊ သူသည် တစ်နေ့တာလုံးတွင် အလန့်ဆုံးအဖြစ်အပျက်နှင့် ကြုံတွေ့လိုက်ရသည်... တုတ်ရှည်၏ အစွန်းနားတွင် အက်ရှ်ခရယ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော၊ ဒေါင်လိုက်အက်ကြောင်းပါသည့် ကြက်သွေးရောင် မျက်လုံးကြီး ပေါ်ထွက်လာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"အောက်ကိုဆင်းပြီး ၎င်းကို သေချာ ခံစားကြည့်လိုက်ဦး" အက်ရှ်ခရယ်၏ အသံက ဟိန်းထွက်လာသည်။ "မင်း ဘိုးဘေးစဉ်ဆက် အမြစ်တွယ်ရာနယ်မြေ ကနေ မထွက်မချင်း၊ လက်နက်က တကယ့်အစစ်အမှန်အဖြစ် ဖန်တီးပြီးမြောက်ဦးမှာ မဟုတ်ဘူး"

"သိရတာ ကောင်းတာပေါ့"

လီဗိုင်းသည် အောက်ဘက်ရှိ ငြိမ်သက်နေသော ရေပြင်ပေါ်သို့ အသာအယာ ဆင်းသက်လိုက်ရာ၊ ဂယက်လှိုင်းများ အပြင်ဘက်သို့ ဖြာထွက်သွားသော်လည်း သူ ဘယ်တော့မှ နစ်မြုပ်သွားခြင်း မရှိချေ။

"ဒီနေ့ ငါ သင်ယူခဲ့ရတဲ့အရာအချို့ကို စမ်းကြည့်ရအောင်"

သူသည် တုတ်ရှည်ကို အောက်ခြေမှ ကိုင်ကာ... အထက်၊ အောက်၊ ဘယ်၊ ညာ... ဝှေ့ယမ်းပြီး ၎င်း၏ ဟန်ချက်ကို စတင် ခံစားကြည့်လိုက်သည်။ ကလေးငယ်တစ်ဦး တံမြက်စည်းရိုးဖြင့် ဆော့ကစားနေသကဲ့သို့ ရိုးရှင်းသော ကွက်ဆန်းအချို့ကိုပင် သူ ပြုလုပ်ပြခဲ့သေးသည်။

သူ ပျော်ရွှင်နေစဉ်မှာပင်၊ တုတ်ရှည်၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ကျယ်ပြန့်သော ဖြဲပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် မည်သည့် သတိပေးချက်မျှမရှိဘဲ၊ တုတ်ရှည်၏ ထိပ်ပိုင်းသည် ပြုတ်ထွက်သွားပြီး လီဗိုင်း၏ မျက်နှာကို တည့်တည့် ဆောင့်ကန်လိုက်တော့သည်။

"အား!"

လီဗိုင်းသည် တုတ်ရှည်ကို ချလိုက်ပြီး နာကျင်နေသော အမူအရာဖြင့် သူ၏ နှာခေါင်းကို အုပ်ထားလိုက်သည်။ စိတ်ဝိညာဉ်ပုံစံဖြင့် ရှိနေသော်လည်း၊ နာကျင်မှုမှာ လုံးဝ ဖြစ်ရပ်မှန်အတိုင်း ခံစားရသည်... ၎င်းမှာ ရုပ်ခန္ဓာနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်အကြား နက်ရှိုင်းသော ဆက်နွှယ်မှု၏ သက်သေပင် ဖြစ်သည်။

"မင်းရဲ့ စိတ်ကူးက အလုပ်ဖြစ်ပုံရတယ်ပဲ" အက်ရှ်ခရယ်က မသိနားမလည်ဟန် ဆောင်လျက် တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်စုတ်။ အဲဒါ မင်းမှန်း ငါသိတယ်" လီဗိုင်းက သူ၏ နှာခေါင်းကို နှိပ်နယ်ရင်း ဆဲရေးလိုက်သည်။

"ငါက ကွင်းဆက်ကြိုး ယန္တရား အလုပ်လုပ်၊ မလုပ်ကို စစ်ဆေးချင်ရုံတင်ပါ" အက်ရှ်ခရယ်က ချောင်းဆိုးဟန် ပြုလုပ်လိုက်သည်။

လီဗိုင်းက သူ့ကို လျစ်လျူရှုကာ တုတ်ရှည်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မဆိုင်းမတွဘဲ ငြိမ်သက်နေသော ရေပြင်ထဲသို့ ရိုက်ချလိုက်ပြီး၊ အက်ရှ်ခရယ်ကို ရေနစ်အောင် လုပ်ရန် ကြိုးစားနေသည့်အလား ရေအောက်တွင် ဖိနှိပ်ထားလိုက်တော့သည်။

"ဗလဗလဗလ... ကူညီကြပါဦး! ငါ့ရဲ့ ပါတနာက ငါ့ကို ရေမွန်းအောင် လုပ်နေတယ်!" အောက်ခြေမှ ထွက်ပေါ်လာသော အက်ရှ်ခရယ်၏ အသံဗလံများမှာ လီဗိုင်း၏ နားထဲတွင် ဂီတသံကဲ့သို့ သာယာနေတော့သည်။

မကြာမီ ထိုအော်ဟစ်သံများမှာ တဟားဟား ရယ်မောသံများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသဖြင့် လီဗိုင်းကို ပို၍ပင် စိတ်တိုသွားစေသည်။

သူသည် အက်ရှ်ခရယ်ကို နာကျင်အောင် မလုပ်နိုင်မှန်း ကောင်းစွာ သိထားသဖြင့် တုတ်ရှည်ကို ပြန်လည် ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

"ကမ္ဘာ့အဆက်ဆက် နေထိုင်ခဲ့တယ်လို့ ပြောနေတဲ့ သတ္တဝါတစ်ကောင်အတွက်တော့ မင်းက တော်တော်လေးကို နောက်တာ ပြောင်တာ ဝါသနာပါလွန်းတယ်"

"မင်း ဘာမှ မသိပါဘူး" အက်ရှ်ခရယ်က ရယ်မောလိုက်သည်။ "ကလေးတစ်ယောက်လို ပျော်ရွှင်တတ်တာက အသက်ရှည်ခြင်းရဲ့ သော့ချက်ပဲ"

"မင်းပြောသမျှ ဟုတ်တာပေါ့လေ"

လီဗိုင်းက ယင်းကို မယုံကြည်ချေ။ အက်ရှ်ခရယ်သည် သူ၏ ဂျောက်ဂျက်ကျသော စရိုက်ကို ဆင်ခြေပေးနေခြင်းသာ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိသည်။

"ကွင်းဆက်ကြိုး ယန္တရားနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မင်း ဘယ်လို ထင်လဲ" လီဗိုင်းက တုတ်ရှည်ကို လေးပိုင်းအဖြစ် ခွဲထုတ်ကာ ဘေးသို့ ဆွဲဆန့်ရင်း မေးလိုက်သည်။ ကွင်းဆက်ကြိုးများမှာ တင်းကျပ်နေပြီး... တုတ်ရှည်၏ ကိုယ်ပိုင် အတိုင်းအတာကြောင့် အရှည်မှာ ကန့်သတ်ချက် ရှိနေသည်။

လမ်းပြတုတ်၏ ကွင်းဆက်ကြိုး ယန္တရားကို အတိအကျ ကူးယူထားခြင်းကြောင့် ၎င်း၏ အရှည်မှာ တုတ်ရှည်၏ အရှည်ထက် မပိုနိုင်ချေ။ ၎င်းမှာ အခြား လက်နက်ပုံစံကွဲများကို ထည့်သွင်းပြီးမှသာ ကွင်းဆက်ကြိုး စွမ်းဆောင်ရည်က အသုံးဝင်လာမည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သဖြင့်... သူ့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသည်။ သူက သူ၏ ပထမဆုံး လက်နက်ကို အလှဆင်ပစ္စည်းတစ်ခုလို မဟုတ်ဘဲ၊ ပြည့်စုံလုံလောက်မှုရှိစေရန် အလိုရှိသည်။

"ဟွန်း... ကွင်းဆက်ကြိုး အရှည်ကို ပိုတိုးလိုက်ပြီး ပိုနေတဲ့အပိုင်းကို တုတ်ရှည်ရဲ့ အစွန်းနှစ်ဖက်မှာ သိမ်းဆည်းထားရင်ကော" အက်ရှ်ခရယ်က တတည်ငြိမ်စွာ အကြံပြုလိုက်သည်။

"အော်? အဲဒါ စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတဲ့ အတွေးပဲ။ ဒါပေမဲ့ တကယ်ကြီး အလုပ်ဖြစ်ပါ့မလား။ အခုရှိနေတဲ့ ယန္တရားက တုတ်ရှည်ကို တည်ငြိမ်မှုရှိအောင် ထိန်းထားဖို့အတွက် ကွင်းဆက်ကြိုးတွေရဲ့ တိကျတဲ့ အရှည်အပေါ်မှာ မူတည်နေတာ"

လီဗိုင်းသည် သူ ဆိုလိုသည့်အရာကို သရုပ်ပြရန် ကွင်းဆက်ကြိုးများကို တင်းကျပ်အောင် ဆွဲလိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပိုမိုထည့်သွင်းလိုက်ပါက အတွင်းပိုင်းစနစ်ကို လျော့ရဲသွားစေပြီး တုတ်ရှည်ကို အားကိုးမရဖြစ်စေလိမ့်မည်ဟု တွေးမိသည်။

"မင်းက မင်းရဲ့ စိတ်ကူးစိတ်သန်းကို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ယုတ္တိဗေဒတွေနဲ့ပဲ ကန့်သတ်ထားတယ်" အက်ရှ်ခရယ်က သူ့ကို သတိပေးလိုက်သည်။ "ဒါက တကယ့် လက်နက်အစစ်မဟုတ်ဘူး... ငါက လက်နက်တစ်ခုအဖြစ် ပုံပြောင်းထားတာ။ မင်းက အစိတ်အပိုင်းအသစ်တွေကို ထပ်မထည့်သရွေ့ အတွင်းပိုင်း စက်ယန္တရားတွေကို ထိန်းချုပ်လို့ရတယ်"

လီဗိုင်း ခေတ္တရပ်သွားပြီး၊ မိမိကိုယ်ကိုယ် တောင့်တင်းလှသော စည်းကမ်းချက်များဖြင့် တွေးတောနေမိကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ အမှန်တရားမှာ သူသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နိယာမအချို့ကိုသာ လိုက်နာရန် လိုအပ်ပြီး... အားလုံးကို လိုက်နာရန် မလိုချေ။

"ဒါဆိုရင်၊ ပိုနေတဲ့ ကွင်းဆက်ကြိုးတွေကို ကျွန်တော့်ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာရှိတဲ့ ယန္တရားတစ်ခုနဲ့ သော့ခတ်ထားပေးလို့ ရမလား"

"ရတာပေါ့"

လီဗိုင်း မစောင့်ဆိုင်းတော့ချေ။ သူသည် စင်မြင့်ဆီသို့ အပြေးအလွှား ပြန်သွားပြီး အပြောင်းအလဲများကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။ နောက်ထပ် အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြာထွက်သွားပြီးနောက်၊ တုတ်ရှည်၏ ဗားရှင်းအသစ် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

၎င်းသည် ယခင်ပုံစံနှင့် ထပ်တူနီးပါး တူညီသော်လည်း... အစွန်းနှစ်ဖက်မှာ ပိုမိုထူထဲသွားပြီး ကြက်သွေးရောင် အမြစ်များကဲ့သို့သော ထွင်းထုမှုများဖြင့် ပတ်ရစ်ထားခြင်းသာ ကွာခြားသည်။

အလေးချိန် ပိုမိုလေးလံသွားသည်ကို ချက်ချင်း သတိပြုမိလိုက်သော်လည်း လီဗိုင်းသည် ဤရုပ်သွင်အသစ်ကို သဘောကျမိသည်။ သို့တိုင်အောင် ထိုအရာက ပြဿနာမဟုတ်ချေ။ ၎င်းကို အမွှေးအတောင်တစ်ခုလို ပေါ့ပါးသွားသည်အထိ ခံစားရအောင် သူ သန်မာလာလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ရေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ၊ သူသည် အစွန်းနှစ်ဖက်စလုံးကို ဖြုတ်ချလိုက်သည်။ ထူထဲသော အပိုင်းများ ပြုတ်ကျသွားပြီး ရှည်လျားကာ ကြက်သွေးရောင် အမြစ်များကဲ့သို့သော ကွင်းဆက်ကြိုးကို ဆွဲထုတ်လိုက်တော့သည်။ အစွန်းတစ်ဖက်စီတွင် ကွင်းဆက်ကြိုးအပုံလေးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီးမှသာ ကွင်းဆက်ကြိုးများ တင်းကျပ်သွားသည်။

လီဗိုင်းသည် တုတ်ရှည်၏ အလယ်ဗဟိုမှ ကိုင်ထားပြီး၊ တွဲလောင်းကျနေသော အစွန်းများကို ကြည့်ရင်း ကျယ်ပြန့်စွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။

"ဒါပဲ"

သူ ထပ်မံ စမ်းသပ်ကြည့်ရန်ပင် မလိုတော့ချေ... ၎င်းမှာ ပျောက်ဆုံးနေသော အစိတ်အပိုင်းဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း အရာအားလုံး အလုပ်လုပ်၊ မလုပ် အတည်ပြုရန် ကွင်းဆက်ကြိုးများကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းရန် စိတ်ကူးလိုက်သည်။

ဝှူး!

ကွင်းဆက်ကြိုးများသည် ကျောက်ဆူးများကို ဆွဲတင်လိုက်သကဲ့သို့ ထူထဲသော အစွန်းများအတွင်းသို့ ပြန်လည် ထိုးဝင်သွားကြသည်။ ပိုလျှံနေသော အပိုင်းများကို သိမ်းဆည်းပြီးသည်နှင့် သေးငယ်သော သစ်သားအကန့်လေးတစ်ခုက ပိတ်သွားကာ ၎င်းတို့ကို နေရာတကျ သော့ခတ်လိုက်တော့သည်။ တုတ်ရှည်သည် တစ်စက္ကန့်ပင် မပြည့်သော အချိန်အတွင်း ခိုင်မာသော ပုံသဏ္ဌာန်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသည်။

"ကျေနပ်ပြီလား"

"အလွန်ပဲ"

"မင်း ထပ်ပြီး ပြုပြင်မွမ်းမံချင်သေးရင်လည်း နောက်မကျသေးပါဘူး"

"မလိုတော့ဘူး" လီဗိုင်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "အခု တုတ်ရှည်က ရှုပ်ထွေးမှုနဲ့ ရိုးရှင်းမှုကြားမှာ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ဟန်ချက်ညီမှု ရှိနေပြီ... ထပ်တိုးရင် ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်"

"ကောင်းပြီ" အက်ရှ်ခရယ်က သဘောကျစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း လီဗိုင်းသည် စင်မြင့်ပေါ်သို့ နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် မတက်မီ သူ၏ လက်နက်ဖြင့် မိနစ်အနည်းငယ်မျှ ထပ်မံ ဝှေ့ယမ်းကာ ဆော့ကစားနေသေးသည်။ သူသည် တုတ်ရှည်ကို ကိုးထောင့်ပုံ အလင်းလုံးအတွင်းသို့ ထည့်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အမှတ်အသား လက်နက်ကို ကျွန်တော် ရွေးချယ်လိုက်ပြီ၊ အဲဒါကို ခေါ်ရမယ့် နာမည်ကတော့..."

သူသည် လက်နက်၏ စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် လိုက်ဖက်မည့် နာမည်တစ်ခုကို မိမိကိုယ်တွင်း၌ နက်ရှိုင်းစွာ ရှာဖွေရင်း ခေတ္တရပ်လိုက်သည်။

ထိုအခါ အတိတ်အမှတ်တရများ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသည်... ထိုကျိန်စာသင့်သော ညမှ မြင်ကွင်းများ ဖြစ်သည်။ စက္ကန့်တိုင်း၊ အော်ဟစ်သံတိုင်း၊ ထိတ်လန့်စရာ တိုင်းက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပြန်လည် လည်ပတ်နေသည်။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ ညိုမှောင်သွားပြီး သူ၏ အသံမှာ တီးတိုးရေရွတ်သံအဖြစ်သို့ ကျဆင်းသွားတော့သည် -

"တရားစီရင်ခြင်း ကွင်းဆက်တုတ်ရှည်"

သူက အေးစက်စွာဖြင့် ထပ်လောင်းပြောဆိုလိုက်သည် "ငါ့မိသားစုကို ဖျက်ဆီးခဲ့တဲ့သူတွေကို ချည်နှောင်ဖို့ ဒီကွင်းဆက်ကြိုးတွေကို ငါ သုံးမယ်... ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ အရိုးတွေကို မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကြေမွသွားအောင် ဒီတုတ်ရှည်ကို သုံးမယ်။ သူတို့ဘက်က ရပ်တည်တဲ့သူအားလုံးအပေါ်ကို ငါ့ရဲ့ တရားစီရင်မှုကို သက်ရောက်စေရမယ်... ဒါဟာ ငါ့ရဲ့ ကတိသစ္စာပဲ"

နောက်ဆုံးစကားလုံး သူ၏ နှုတ်ခမ်းမှ ထွက်ခွာသွားသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင်၊ တုတ်ရှည်၏ အောက်ခြေတွင် 'တရားစီရင်ခြင်း ကွင်းဆက်တုတ်ရှည်' ဟူသော နာမည်သည် တောက်ပနေသော အီလ်သိုရီယန် စာသားဖြင့် ထွင်းထုကာ စွဲထင်သွားတော့သည်... ၎င်း၏ ဖန်တီးမှုကို ထာဝရ မှတ်တမ်းတင်လိုက်ခြင်းပင်။

လီဗိုင်းသည် တရားဝင် စစ်မှန်သော အလင်းလူသား တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။