အခန်း (၄၁) - နောက်တစ်ကြိမ် မဖြစ်စေရ

ကံဆိုးစွာဖြင့်ပင် လီဗိုင်းသည် ပြင်ပကမ္ဘာတစ်ခုလုံးနှင့် အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်သွားခဲ့လေပြီ။ သူသည် နောက်ဆုံးတွင် အစွမ်းစွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ရတော့မည်ဟူသော မျှော်လင့်ချက် သို့မဟုတ် ထိုအရာ၏ ပြုစားခြင်းကို ခံလိုက်ရသည့်အလား၊ မြင့်မြတ်သောအလင်းရောင်ကို မျိုးစေ့ထဲသို့ လမ်းညွှန်သွင်းယူရင်း စိတ်ထဲတွင် 'နောက်ထပ်... နောက်ထပ်...' ဟုသာ အထပ်ထပ်အခါခါ ရေရွတ်နေမိတော့သည်။

၎င်းမှာ တီဗီထဲတွင် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်ကြာအောင် ငေးကြည့်ခဲ့ရရုံသာရှိသည့် မုန့်ချိုချိုလေးကို ကလေးငယ်တစ်ယောက်၏ ရှေ့မှောက်သို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ချပေးလိုက်သကဲ့သို့ပင်။ လီဗိုင်းသည် ထိုအရာကို အမိအရ ကိုက်ခဲထားပြီး လုံး၀ လက်မလွှတ်ဘဲ ငြင်းဆန်နေခဲ့သည်။

စက္ကန့်သုံးဆယ်... စက္ကန့်လေးဆယ်... တစ်မိနစ်!!

'ဒီကောင်စုတ်လေး... မင်း ပထမဆုံးနေ့မှာတင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သေအောင်လုပ်ပြီး အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်တော့မှာပဲ။'

လီဗိုင်း၏ နှာခေါင်းမှ သွေးပူများ တရဟော စီးကျလာသည်ကို အက်ရှ်ခရယ် မြင်လိုက်ရချိန်တွင်၊ အပူချိန်မှာ အန္တရာယ်ရှိသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်းနှင့် သူ့ကို ချက်ချင်း တားဆီးရမည်ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက သေဆုံးခြင်းကသာ ဧကန်မုချ ရလဒ် ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ဘယ်လိုမှ တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ၊ အက်ရှ်ခရယ်သည် သူ၏ စိတ်အာရုံအမြင်ကို 'ရုပ်ဝတ္ထုသုံးခု ပြဿနာ စက်လုံး' ပေါ်သို့ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ မျိုးစေ့သုံးစေ့၏ လည်ပတ်မှုပတ်လမ်းကို နှောင့်ယှက်လိုက်လေသည်။

သူ ထိုသို့ လုပ်ဆောင်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင်၊ နေမျိုးစေ့သည် အာရုံကိုးပါးမျိုးစေ့နှင့် ထိမိသွားကာ လီဗိုင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးဆီသို့ လျှပ်စီးကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုလှိုင်းတစ်ခု ရိုက်ခတ်သွားစေခဲ့သည်။

လီဗိုင်းသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် သတိပြန်လည်လာပြီး မြင့်မြတ်သောအလင်းရောင်ကို လမ်းညွှန်နေသည့် သူ၏ အာရုံစူးစိုက်မှု ချက်ချင်း ပြတ်တောက်သွားသည်။ ၎င်းက ကျင့်ကြံခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ကို ဟန့်တားလိုက်ကာ နောက်ဆုံးတွင် မြင့်မြတ်သောအလင်းရောင်ကို ဝေးကွာသွားစေခဲ့သည်။

အပူချိန် မြင့်တက်လာခြင်း ရပ်တန့်သွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် လီဗိုင်းကို သတိရှိနေစေရန် ထိန်းထားပေးသည့် အက်ဒရီနယ်လင် များလည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ဒုန်း!

လီဗိုင်းသည် ဘာဖြစ်သွားသည်ကိုပင် နားမလည်လိုက်ဘဲ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ သတိလစ်လဲကျသွားခဲ့သည်။ လီဗိုင်း လဲကျသွားသည့် ပုံမှန်မဟုတ်သော ဒုန်းခနဲ အသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် အာသာသည် သူ၏ စာဖတ်လေ့လာမှုများကို ချက်ချင်းရပ်တန့်လိုက်ပြီး အစ်ကိုဖြစ်သူကို စစ်ဆေးရန် အခန်းအပြင်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီး အဆင်ပြေ... အစ်ကိုကြီး!!"

ချွေးများနှင့် သွေးကွက်များ ကြားထဲတွင် လဲကျနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှ ရေနွေးငွေ့များ တထောင်းထောင်း ထွက်နေသော လီဗိုင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူသည် အစ်ကိုဖြစ်သူဆီသို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိသွားသည်။

သူ့ကို ဘေးစောင်း အနေအထားသို့ လှန်ပေးရန် အပြု၊ မီးခဲကဲ့သို့ ပူလောင်နေသော လီဗိုင်း၏ အရေပြားကို ထိမိလိုက်သဖြင့် သူသည် နာကျင်စွာဖြင့် အော်ဟစ်မိသွားသည်။

"ဒါ ဘာကြီးလဲကွာ..."

စိုးရိမ်တကြီး အမူအရာဖြင့် အာသာသည် လီဗိုင်းကို ပွေ့ချီကာ ရေချိုးခန်းထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ရေချိုးကန်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ ဦးခေါင်းပေါ်ရှိ ရေဘုံဘိုင်ခေါင်းကို ဖွင့်ချလိုက်လေသည်။

ထို့မျှဖြင့် အားမရသေးဘဲ၊ မမြင်ရသော မီးတောက်များထဲတွင် ပိတ်မိနေသည့်အလား ရေပန်းကိုပါ ထပ်မံဖွင့်ကာ လီဗိုင်းအပေါ်သို့ ရေများဖြင့် တရစပ် ပက်ဖျန်းပေးတော့သည်။

သူသည် ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေမှန်း လုံး၀ မသိသော်လည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ စိတ်ထဲ၌ ရှိနေသည့် တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ အစ်ကိုဖြစ်သူ၏ ကိုယ်အပူချိန်ကို လျှော့ချပေးရန်သာ ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့်ပင် သူ၏ လျင်မြန်သော တွေးခေါ်ဆုံးဖြတ်မှုက အခြေအနေကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ပြီး လီဗိုင်း၏ အပူချိန်မှာ သိသိသာသာ လျော့နည်းလာခဲ့သည်။ တစ်မိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက်တွင် လီဗိုင်း၏ ရဲရဲနီနေသော အရေပြားမှာ မူလအရောင်သို့ အနည်းငယ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး နှာခေါင်းသွေးယိုခြင်းလည်း ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း အာသာသည် နောက်ထပ် မိနစ်အနည်းငယ်ကြာအောင် ရေအေးဖြင့် ဆက်လက် ပက်ဖျန်းပေးနေခဲ့ပြီး... ထိုနောက်မှသာ သူ့ကို နှိုးရန် ကြိုးစားတော့သည်။

လီဗိုင်းသည် မည်သို့မျှ တုံ့ပြန်မှု မရှိသေးသဖြင့် အာသာမှာ နောက်ထပ် ဘာဆက်လုပ်ရမည်ကို အက်စတာ AI ထံမှ အကူအညီ တောင်းခံရန် ဖိအားပေးခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ အခြေအနေကို ရှင်းပြပြီးနောက်၊ အက်စတာက ရေစိုဝတ် သို့မဟုတ် အဝတ်ဖြင့်ပတ်ထားသော ရေခဲထုပ်များကဲ့သို့သော အအေးပတ်ဝတ်များကို လည်ပင်း၊ ဂျိုင်းကြား၊ ပေါင်ခြံနှင့် လက်ကောက်ဝတ်များတွင် ကပ်ပေးရန် အကြံပြုခဲ့သည်။

အာသာသည် စီးကျနေသော ရေများကို ပိတ်လိုက်ပြီး အက်စတာ၏ ညွှန်ကြားချက်များအတိုင်း လိုက်နာဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ သတိလစ်မေ့မြောနေသူတစ်ဦးကို ရေများဖြင့် ဆက်တိုက် ပက်ဖျန်းနေခြင်းက မမှန်ကန်မှန်း သူသိသော်လည်း၊ ယခုက အရေးပေါ် အခြေအနေဖြစ်နေသဖြင့် မတတ်သာဘဲ လုပ်ဆောင်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

အလုံးစုံ ပြီးစီးသွားသောအခါ အာသာသည် လီဗိုင်းကို မချီကာ ရေများကို တဘက်ဖြင့် သုတ်ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့ကို ခုတင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းစေပြီး သူ၏ နဖူးပေါ်သို့ ရေအေးဝတ် တစ်ခု တင်ပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ၏ ခေါင်းကို အစ်ကိုဖြစ်သူ၏ နှာခေါင်းနှင့် နှလုံးသားအနီးသို့ ကပ်ကာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ ထိုနှစ်ခုစလုံးမှာ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည် လည်ပတ်လာပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရချိန်တွင်မှ သူသည် သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။

"ဒီလူဆိုးကြီး... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေတော့မယ်ဆိုရင်တောင် အနည်းဆုံးတော့ ငါ့ကို ပြောဦးမှပေါ့။" အာသာသည် ပူလောင်ကာ ရဲနီနေသည့် သူ၏ လက်ဖဝါးများကို ကြည့်ရင်း ကျိန်ဆဲလိုက်မိသည်။

သူ၏ အစ်ကိုဖြစ်သူသည် မည်မျှအထိ ပူလောင်နေခဲ့ပြီး ၎င်းကို မည်သို့ ကြံ့ကြံ့ခံ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်ကို သူ စဉ်းစား၍ပင် မရနိုင်သေးချေ။ တစ်ချက်မျှ ထိမိရုံမျှဖြင့် သူ၏ လက်ဖဝါးအရေပြား အချို့ ကွာကျသွားသည်အခြေအနေအထိ ပူလောင်လွန်းလှသည်။

အက်ရှ်ခရယ် တစ်ယောက်သာလျှင် အမှန်တရားကို သိရှိပုံရသည်။

'သူက ရေဒီယန်သွေးမျိုးဆက် (Radians) တွေရဲ့ အပူဒဏ်ခံနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ကို မဆက်ခံခဲ့ရပေမဲ့၊ သာမန်လူတွေထက် ပိုမိုမြင့်မားတဲ့ အပူဒဏ်ခံနိုင်ရည်ကိုတော့ ဆက်ခံရရှိထားပုံပဲ... အဲဒါက နိုးထလာဖို့ပဲ လိုအပ်နေခဲ့တာ။' ဟု သူက တွေးလိုက်သည်။

လီဗိုင်း ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည့် အခြေအနေမျိုးကို သာမန်လူသားတစ်ဦးဆိုလျှင် မည်သို့မျှ အသက်ရှင်နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူ နားလည်ထားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ ကိုယ်အပူချိန်မှာ ခန္ဓာကိုယ်တွင်း ကလီစာများ ပျက်စီးနိုင်သည့် သတ်မှတ်အပူချိန်ဖြစ်သော ၄၃ ဒီဂရီစင်တီဂရိတ် (၁၀၉ ဒီဂရီဖာရင်ဟိုက်) ကိုပင် ကျော်လွန်သွားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လီဗိုင်း၏ ကိုယ်အပူချိန်မှာ မယုံနိုင်စရာ ကိန်းဂဏန်းများအထိ မြင့်တက်လာချိန်တွင်၊ သူ့ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် မျိုးစေ့သုံးစေ့ထဲမှ တစ်စေ့က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ကိန်းအောင်းနေသော အပူဒဏ်ခံနိုင်ရည်ရှိသည့် ရေဒီယန် မျိုးရိုးဗီဇကို အတင်းအကျပ် နိုးထလာစေခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း အက်ရှ်ခရယ် ရိပ်မိသွားသည်။

အမှီသဟဲပြုရာ ခန္ဓာကိုယ်  ၏ ရှင်သန်ရေးနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် ထိုမျိုးစေ့သည် ၎င်းအား အသက်ရှင်ကျန်ရစ်စေရန်အတွက် ဘာမဆို လုပ်ဆောင်ပေးမည် ဖြစ်သည်။

အတန်ကြာပြီးနောက်၊ အရုဏ်ဦး အချိန်ကာလတွင်...

လီဗိုင်းသည် သူ၏ ဘဝတွင် အဆိုးရွားဆုံးသော ခေါင်းကိုက်ဝေဒနာကြီးဖြင့် နိုးထလာခဲ့သည်။ သူ၏ ဦးခေါင်းကို လှမ်းကိုင်လိုက်ချိန်တွင် နဖူးပေါ်မှ ရေအေးဝတ်က ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ကျသွားသဖြင့် ခေတ္တမျှ ကြောင်အမ်းသွားရသည်။

'ဘာဖြစ်သွားတာလဲ...' သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရင်း အမှောင်ထုထဲတွင် အက်ရှ်ခရယ်ကို ရှာဖွေကာ မေးလိုက်သည်။

အက်ရှ်ခရယ်သည် အမှောင်ထဲမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ကို ချက်ချင်းပင် ဆူပူကြိမ်းမောင်းတော့သည်။ "မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သေအောင်လုပ်နေတာပဲ... အရူးကောင်ရဲ့။"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လီဗိုင်းသည် မျက်ခုံးများကို တင်းကြပ်စွာ ကျုံ့လိုက်ရင်း ခေါင်းကိုက်ဝေဒနာ ကြားထဲမှ ဘာဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို အစွမ်းကုန် ပြန်လည် စဉ်းစားရန် ကြိုးစားတော့သည်။

ကံဆိုးစွာဖြင့်ပင် သူ၏ မှတ်ဉာဏ်များမှာ သတ္တမအကြိမ်မြောက် ကျင့်ကြံခြင်းလုပ်ငန်းစဉ် စတင်ချိန်အထိသာ အကန့်အသတ် ရှိနေကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ ထိုနောက်ပိုင်းတွင်တော့ အရာအားလုံးက ဗလာနတ္ထိ ဖြစ်သွားခဲ့လေပြီ။

သူ၏ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်သောအခါ အက်ရှ်ခရယ်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အကြောင်းအရာများကို ရှင်းလင်းပြောပြခဲ့ပြီး၊ အကယ်၍ သူ၏ ညီဖြစ်သူသာ အချိန်မီ ဝင်ရောက်မကယ်တင်ခဲ့ပါက မည်မျှအထိ အချည်းနှီး သေဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရပုံကိုပါ ဆက်လက် ပြောပြလေသည်။

အလုံးစုံကို ကြားသိပြီးနောက်၊ လီဗိုင်းသည် ထိုအရာများကို လုံး၀ မမှတ်မိတော့သဖြင့် ကျောချမ်းဖွယ်ရာ အအေးဓာတ်တစ်ခုက သူ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် ဖြတ်သန်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ရုတ်တရက်၊ အိပ်ချင်မူးတူး ဖြစ်နေသော အာသာ၏ အသံက သူ၏ နားထဲသို့ တိုးဝင်လာခဲ့သည်။

"အစ်ကိုကြီး... နောက်ဆုံးတော့ နိုးလာပြီပဲ။"

လီဗိုင်းသည် ထွက်ပေါ်လာသော အသံကို အခြေခံ၍ အနီးအနားရှိ သူ၏ ညီဖြစ်သူဘက်သို့ မျက်နှာလှည့်လိုက်သည်။ အာသာသည် လီဗိုင်းကို သိပ်ပြီးကတည်းက ဘယ်မှ မသွားဘဲ ကုတင်ဘေးရှိ ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် တောက်လျှောက် ထိုင်စောင့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"အာသာ... အားလုံးအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ပြီးတော့ ဒီလိုမျိုး ကမောက်ကမတွေ ဖြစ်အောင်လုပ်မိလို့ စိတ်မကောင်းပါဘူးကွာ။" လီဗိုင်းက ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

သတ္တမအကြိမ်မြောက် ကျင့်ကြံခြင်းတွင် မည်သည့်အရာက သူ့ကို စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ် ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်ကို မသိသော်လည်း၊ တစ်ယောက်တည်း ရှိနေချိန်တွင် ယခုကဲ့သို့ စွန့်စားမှုမျိုးကို အစကတည်းက မလုပ်ဆောင်ခဲ့သင့်ကြောင်း သူ နားလည်သွားခဲ့သည်။

အတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်ရန် ကြိုးစားခြင်းက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွက် အလွန်အန္တရာယ်များမှန်း သိသော်လည်း ယခင်အကြိမ်များကဲ့သို့ပင် သူ ထိန်းချုပ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့မိသည်။ ထိုကဲ့သို့ မိမိကိုယ်ကို လွန်ကဲစွာ ယုံကြည်မှုကြောင့်ပင် သူသည် အသက်ဆုံးရှုံးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရချေပြီ။

"အစ်ကိုကြီး ဘာလုပ်ခဲ့လဲဆိုတာကို ကျွန်တော် ဂရုမစိုက်ပါဘူး၊ နောက်တစ်ကြိမ်ကျရင် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားနိုင်အောင် အဲဒါ ဘာလဲဆိုတာပဲ သိချင်တာပါ။" အာသာက တည်ငြိမ်လေးနက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အမှန်အတိုင်းပြောပါ... အစ်ကိုကြီး အက်ရှ်ခရယ်နဲ့ စာချုပ်ချုပ်လိုက်ပြီ မဟုတ်လား။ ကျွန်တော်တို့ကို ကယ်တင်ခဲ့တဲ့သူရဲ့ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကို ရှီယားတို့ဆီက ကြားဖူးတယ်... အဲဒါ သူမှန်း ကျွန်တော် သိတယ်။"

အာသာသည် ထူးချွန်ထက်မြက်လွန်းသော ဉာဏ်ပညာရှင်တစ်ဦး မဟုတ်သော်လည်း သူ၏ ပင်ကိုယ်အသိစိတ်ကမူ အတော်လေး ထက်မြက်လှသည်။

"ဟုတ်တယ်..."

လီဗိုင်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရင်း ညီဖြစ်သူကို အမှန်တရားအား ဖုံးကွယ်ထားရန် စိတ်ကူးမရှိခဲ့ပေ။

"ဒါက အစ်ကိုကြီး အမှန်တကယ် လိုချင်ခဲ့တဲ့အရာ ဟုတ်ရဲ့လား။" အာသာက မေးလိုက်ရာ သူ၏ အသံထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ အရိပ်အယောင် ထင်ဟပ်နေသည်။

အက်ရှ်ခရယ်နှင့် ပတ်သက်ပြီး ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေမှန်း မသိကြသော အခြားသူများနှင့်မတူဘဲ၊ အာသာကမူ အစ်ကိုဖြစ်သူမှာ သူ၏ ပစ်မှတ်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရသည်မှာ ကြာမြင့်လှပြီဖြစ်ကြောင်း နားလည်ထားသည်။

လီဗိုင်း၏ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်တွင်း ဒဏ်ရာအပေါက်ကြီးမှာ အံ့ဖွယ်နည်းလမ်းဖြင့် ပျောက်ကင်းသွားခဲ့သည့် အချက်က အာသာ၏ စိတ်ကို တောက်လျှောက် နှိပ်စက်နေခဲ့သည်။ သူတို့အား ကယ်တင်ရန်အတွက် အစ်ကိုဖြစ်သူက 'အိပ်မက်လူသား စာချုပ်' ကိုများ ချုပ်ဆိုလိုက်လေသလားဟူသော တွေးကြောက်စိတ်က စိုးမိုးနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါက ငါ အလိုချင်ဆုံးအရာတော့ မဟုတ်ချင်မဟုတ်ပါလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါကိုယ်တိုင်က အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ဆဲပဲ... အဲဒါကပဲ အရေးကြီးဆုံးပဲလေ။" လီဗိုင်းသည် ပြုံးလိုက်ရင်း 'ညဉ့်စာချုပ် ' ကို ဆင့်ခေါ်ကာ သူ မည်သည့် စည်းကမ်းချက်များဖြင့် လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့သည်ကို ညီဖြစ်သူအား ပြသလိုက်သည်။

သူ၏ ညီငယ်သည် သူ့ကို ရာနှုန်းပြည့် ယုံကြည်ထားကြောင်း သိသော်လည်း သူ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို လျှော့ချပေးရန်အတွက် ထိုစာချုပ်ကို မဖြစ်မနေ ပြသရန် လိုအပ်သည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အိပ်မက်လူသား  များသည် ၎င်းတို့၏ ပါတနာထံမှ မှတ်ဉာဏ်များကို စုပ်ယူပြီးနောက် ၎င်းတို့၏ မူလအမှတ်အသား၊ အမူအရာ၊ အပြုအမူ၊ ပြောဆိုပုံနှင့် အလုံးစုံသော အရာအားလုံးကို အပိုင်စီး လုယူသွားနိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။

ထို့ကြောင့်လည်း မိမိတို့ ရင်ဆိုင်နေရသူမှာ တရားဝင် 'အလင်းလူသား ' လား သို့မဟုတ် ကောင်းစွာ လေ့ကျင့်ထားသော 'အိပ်မက်လူသား' လားဆိုသည်ကို မည်သူမျှ ခွဲခြားမရနိုင်သဖြင့် ၎င်းတို့က အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

အာသာသည် စာချုပ်တစ်ခုလုံးကို သေချာစွာ ဖတ်ရှုပြီးနောက် မယုံနိုင်လောက်အောင် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။

"အစ်ကိုကြီး... တကယ်ပဲ ဒါကို လက်မှတ်ထိုးလိုက်တာလား။"

"ငါ မဖြစ်မနေ ထိုးရုံပဲ ရှိခဲ့တာပါ။"

"ဘာလို့လဲ..."

"အဲဒါက ငါတို့အားလုံး အသက်ရှင်သန်နိုင်ဖို့အတွက် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်း ဖြစ်ခဲ့လို့ပဲ။"

"ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ..."

အာသာသည် ခေါင်းငုံ့သွားကာ နှုတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။ သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကိုလည်း တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားမိသည်။ စာချုပ်ပါ အချက်အလက်များက ဆိုးရွားလွန်းခြင်း မရှိဘဲ 'သေဆုံးမှု အာမခံချက်မရှိခြင်း' နှင့် 'သတ်မှတ်သက်တမ်း ကန့်သတ်ချက်မရှိခြင်း' ဟူသော မကောင်းသည့် စည်းကမ်းချက် နှစ်ခုသာ ပါဝင်သော်လည်း၊ အာသာသည် အစ်ကိုဖြစ်သူအတွက် ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးကို အလွန် မုန်းတီးမိသည်။

သို့သော်လည်း လီဗိုင်းသာ ထိုစာချုပ်ကို မချုပ်ဆိုခဲ့ပါက ယခုအချိန်တွင် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း သိထားသဖြင့် သူသည် ဆိတ်ဆိတ်နေရုံမှတစ်ပါး အခြားမတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ညီဖြစ်သူ၏ ပြင်းထန်လှသော ရင်ခုန်သံများကို အာရုံခံမိလိုက်သဖြင့် လီဗိုင်းက နူးညံ့တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "အဆင်ပြေပါတယ်ကွာ... ဒီစာချုပ်က ငါ မျှော်လင့်ထားခဲ့တာထက် ပိုပြီးတော့တောင် အများကြီး ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့လို့ပါ။"

"ဒါဆို..."