အခန်း (၃၅) - အမှားတွေက ငါတို့ကို ပိုပြီး ထက်မြက်လာစေတာ ဒါမှမဟုတ် ကျဆုံးသွားစေတာပဲ

"ဒါဆိုရင် လုံလောက်တာထက်တောင် ပိုပါပြီ။" ဖန်လင်းက နားလည်သဘောပေါက်သည့်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ရောင်ဝါကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

'ငါတို့ ခန့်မှန်းချက် မှားသွားတယ်ထင်တယ်၊' မာအို လေးနပ်သော လေသံဖြင့် ဖွင့်ဟလိုက်သည်။ 'အဲဒီ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ သတ္တဝါက အဆင့် ၈ ဒါမှမဟုတ် အဲဒီထက်မြင့်တဲ့ ညတစ္ဆေ ဖြစ်နိုင်တယ်။'

ဖန်လင်းသည် ဆိုလာဒုံးအဆင့်  ရှိ အလင်းလူသား တစ်ဦးသာ ဖြစ်သေးသော်လည်း၊ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ရောင်ဝါသည် ၆ အဆင့်ရှိ ညတစ္ဆေ တစ်ကောင်နှင့် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်ကြောင်း သူမ သိထားသည်။ သူ၏ ရောင်ဝါကို အထင်ကြီးစရာဟုသာ ဆိုနိုင်ပြီး အက်ရှ်ခရယ်  ၏ ရောင်ဝါကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်ဟု သတ်မှတ်ရခြင်းက ထိုသတ္တဝါသည် အဆင့် ၇ထက် မြင့်မားသော အဆင့်တွင် ရှိရမည်ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ကို နားလည်သွားစေသည်။

'ငါလည်း အဲလိုပဲ ခံစားရတယ်၊' ဖန်လင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး၊ လီဗိုင်းအား သူ၏ ဖြစ်စဉ်ကို ဆက်လက်ပြောပြရန် ပြောလိုက်သည်။

အက်ရှ်ခရယ်၏ အမိန့်တစ်ချက်တည်းဖြင့် ပင့်ကူအားလုံး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ရောင်ဝါများ မည်သို့ ကွယ်ပျောက်သွားသည်ကို သူ စောင့်ကြည့်ခဲ့ရပုံကို လီဗိုင်းက ဆက်လက်ပြောပြသည်။ သေချာသည်မှာ၊ သူ၏ ပြောပြချက်တွင် ထိုသတ္တဝါ၏ အမည်ရင်းကို မသုံးနှုန်းဘဲ ဆိုးဝါးလှသော နာမဝိသေသနများဖြင့်သာ အမြဲတစေ ရည်ညွှန်းပြောဆိုခဲ့သည်။ ထို့နောက်တွင်တော့ သူ မသိလိုက်ဘဲ သတိလစ်သွားခဲ့ပြီး ဆေးရုံသို့ ရောက်ရှိလာချိန်မှသာ ပြန်လည်နိုးထလာခဲ့ကြောင်း ပြောပြလိုက်သည်။

ဟဲရိုးဝင်းသစ်တော ဖြစ်ရပ်နှင့် သူ့တွင် ဆက်စပ်မှုရှိကြောင်း လူသိသွားပါက မိမိကိုယ်ကိုယ် ပစ်မှတ်အကြီးကြီးတစ်ခုအဖြစ် ဖန်တီးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားမည်ကို သူသိသောကြောင့် အက်ရှ်ခရယ်နှင့် မည်သည့်ပတ်သက်မှုမျိုးကိုမျှ မပြမိအောင် သူ သတိထားခဲ့သည်။ ရှီအာကို သတ်ရန် တစ်စုံတစ်ယောက်က လူငှားထားကြောင်း နယ်ဗက်စ် က သူတို့ကို ပြောပြခဲ့ဖူးသဖြင့်၊ ဤကိစ္စသည် ညတစ္ဆေ များနှင့် လူသားများကြားက ထာဝရစစ်ပွဲထက် ပိုမိုနက်ရှိုင်းကြောင်း သူ နားလည်ထားသည်။ အကယ်၍ လုပ်ကြံမှု ကျဆုံးခြင်း သို့မဟုတ် အလင်းလူသား ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခြင်းတို့တွင် သူ ပတ်သက်နေကြောင်း လူသိသွားပါက၊ သူ နောက်တစ်ပတ်အထိတောင် အသက်ရှင်နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း နားလည်ထားပေသည်။

"ကျွန်တော် သိထားတာ ဒါအကုန်ပါပဲ။ သိပ်ပြီး အကူအညီမဖြစ်ခဲ့ရင် တောင်းပန်ပါတယ်..." လီဗိုင်းက ဆိုသည်။

"မဟုတ်တာ၊ မင်း လုံလုံလောက်လောက် ကူညီပေးခဲ့ပြီးပါပြီ။"

ဖန်လင်းက ကျေးဇူးတင်သည့်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ရင်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လီဗိုင်း၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ အခြားတစ်စုံတစ်ရာ မှတ်မိလာပါက သူ့ထံ ဖုန်းဆက်ရန် ပြောလိုက်သည်။ သူ အခန်းထဲမှ ထွက်ခွာလုဆဲဆဲတွင် လီဗိုင်း၏ ကျေးဇူးတင်စကားသံကို ဖန်လင်း ကြားလိုက်ရသည်။

"ဆရာ ဖန်လင်း... အဲဒီညက ကျွန်တော့်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တဲ့အတွက် သေသေချာချာ ကျေးဇူးတင်စကားပြောဖို့ အခွင့်အရေး မရခဲ့ပါဘူး။ တကယ်ပဲ ကျွန်တော် လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ အမြဲတမ်းလည်း သတိရနေမှာပါ။"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဖန်လင်း လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ လီဗိုင်းသည် ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်လျက်ပင် သူ့ဘက်သို့ ဦးညွှတ်ကာ အလေးပြုနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ငါက ကျေးဇူးတင်ခံရဖို့ မထိုက်တန်ပါဘူး။ အဲဒီညက မင်းကို ဆေးရုံကို ပို့ပေးခဲ့ရုံသက်သက်ပါပဲ၊" ဖန်လင်းက မျက်နှာသေဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ငါ့အပေါ် အကြွေးတင်တယ်လို့ မခံစားပါနဲ့၊ ငါက မင်းရဲ့ ကယ်တင်ရှင်မဟုတ်ဘူး။"

ထို့နောက် သူသည် ဆေးရုံခန်းထဲမှ နောက်လှည့်မကြည့်ဘဲ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ အော့စမန်နှင့် ဆာမီရာတို့က သူ့နောက်မှ လိုက်သွားကြပြီး၊ အာသာကတော့ အခန်းထဲသို့ အမြန် ဝင်လာခဲ့သည်။ တံခါးပိတ်သွားပြီးနောက် သူက စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ဘယ်လိုလဲ... အဆင်ပြေရဲ့လား။"

"အဆင်ပြေပါတယ်၊" လီဗိုင်းက ကျေနပ်သည့်အမူအရာဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သော်လည်း၊ သူ့စိတ်ထဲတွင်မူ သူ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုမှာ အကောင်းဆုံးအဆင့်တွင် မရှိခဲ့ကြောင်း သိနေသည်။

သူ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်၊ ဖန်လင်းနှင့် မာအို တို့သည် သူ့ကို ရိပ်မိနေကြပြီဖြစ်သည်။

'အဲဒီကောင်လေး တစ်ခုခု ဖုံးကွယ်ထားတယ်၊' မာအိုက ဖန်လင်း၏ ပခုံးပေါ်တွင် ထိုင်နေရင်း တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

'ဟုတ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူက ဒီလူသတ်ပွဲကြီးမှာ ပါဝင်ပတ်သက်နေတာတော့ မဟုတ်ဘူး၊' ဖန်လင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ 'သူကလည်း သားကောင်တစ်ယောက်ပဲ။'

'ငါလည်း အဲလိုပဲ ထင်တယ်။'

'သူ အဲဒီသတ္တဝါကို သိနေပြီး သစ္စာမဖောက်ချင်တာ ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဒါမှမဟုတ် စကားမဟဖို့ အကျပ်ကိုင်ခံထားရတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။'

'ဟုတ်တယ်၊ ကောင်လေးရဲ့ဗိုက်က ထိုးဖောက်ခံရပြီး အသက်အန္တရာယ် စိုးရိမ်ရတဲ့အချိန်ကျမှ အဲဒီသတ္တဝါက လူတိုင်းကို ကယ်ဖို့ ပေါ်လာတာက တိုက်ဆိုင်လွန်းနေတယ်။' မာအိုက ဆိုသည်။ 'ဒါ့အပြင် ဆိုလာဒုံးနဲ့ ကုသရေးတိုတမ်  တွေက ဒီလိုဒဏ်ရာမျိုးကို စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း သက်သာစေဖို့ မလုံလောက်ဘူး။ သူက အဲဒီကောင်လေးကို သီးသန့် ကုသပေးခဲ့တာ။'

'အဲဒီသတ္တဝါက သူ့ကို ကယ်ခဲ့တာ၊ ဘာကြောင့်လဲဆိုတာကိုတော့ ငါတို့မသိဘူး၊' ဖန်လင်းက မျက်လုံးကို ကျဉ်းလိုက်သည်။ 'ငါတို့ သူ့ကို စောင့်ကြည့်သင့်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မဟုတ်သေးဘူး၊' မာအိုက အကြံပြုသည်။ 'သူ့ရဲ့ ဘေးကင်းရေးအတွက် လူသတ်ပွဲကြီး ကျဆုံးရတဲ့အကြောင်းရင်းနဲ့ သူ့ကို ဆက်စပ်ပတ်သက်တာမျိုးကို ငါတို့ ရှောင်ရမယ်။'

ဖန်လင်းက သဘောတူသည့်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

မာလက် ၊ ဒရာဝက်ဘ်ရာ  နှင့် နယ်ဗက်စ်တို့နှင့် ဆက်စပ်၍ သူ ရှာဖွေတွေ့ရှိထားသော အချက်အလက်များအရ ဤလူသတ်ပွဲကြီးကို ထိုဒေသရှိ အထက်လူကြီးတစ်ဦးက နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်ခြယ်လှယ်ထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ သေချာပေါက် သိထားသည်။ ၎င်းမှာ ရယ်စရာကိစ္စမဟုတ်ဘဲ သူတို့၏ သန့်ရှင်းသော နယ်မြေကြီး ဖောက်ဖျက်ကျူးကျော်ခံလိုက်ရပြီဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

ဤအရာသည် အက်ရှ်ခရယ်နှင့် လီဗိုင်းတို့၏ ပတ်သက်မှုကို ရှာဖွေခြင်းထက် ပိုမိုကြီးမားပြီး အရေးကြီးသော ပြဿနာဖြစ်သည်။ အက်ရှ်ခရယ်သည် သူတို့နယ်မြေအတွက် အန္တရာယ်ရှိနိုင်၊ မရှိနိုင်သော်လည်း၊ အဆင့်မြင့် သစ္စာဖောက်သူလျှိုတစ်ယောက် ရှိနေခြင်းကမူ ပို၍ ဆိုးဝါးလှသည်။ ဟဲရိုးဝင်းသစ်တော လူသတ်ပွဲကြီးမှာ မြည်းစမ်းကြည့်ရုံ သက်သက်မျှသာ ရှိသေးသည်။

'လာမယ့် အဆင့်မြင့်ကောင်စီအစည်းအဝေး  ကို စောင့်ကြည့်ကြစို့။ ဒေသတွင်းက အထက်တန်းလွှာတွေ အားလုံးရဲ့ ရှေ့မှောက်မှာ ဟဲရိုးဝင်းသစ်တော လူသတ်ပွဲကြီးရဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု တိုးတက်မှုအခြေအနေကို တင်ပြဖို့ ငါတို့ ဆင့်ခေါ်ခံရလိမ့်မယ်။' ဖန်လင်းက မျက်လုံးများကို အေးစက်စွာ ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ရင်း 'အဲဒီ သစ္စာဖောက်က အဲဒီပွဲမှာ သေချာပေါက် ရှိနေလိမ့်မယ်။'

နာရီပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက်...

လီဗိုင်းနှင့် အာသာတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် ဆေးရုံမှ ဆင်းခွင့်ရရှိခဲ့ပြီး သူတို့၏ တိုက်ခန်းသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပြန်လာခဲ့ကြသည်။

"ကိုယ့်အိမ်ကိုယ်ရာက အကောင်းဆုံးပဲ။" အာသာက ဧည့်ခန်းရှိ ဆိုဖာပေါ်သို့ မှောက်လျက်သား လှဲချလိုက်ရင်း ပျော်ရွှင်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ သို့သော် သစ်တောထဲတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို ပြန်လည်တွေးတောမိလိုက်သောအခါ အနားယူလိုစိတ်များ ချက်ချင်းပင် လွင့်ပျယ်သွားခဲ့သည်။

သူက ချက်ချင်းပင် မတ်မတ်ထိုင်လိုက်ပြီး လေးနက်သော လေသံဖြင့် တောင်းဆိုလိုက်သည်။ "အစ်ကိုကြီး... ကျွန်တော့်ကို တိုတမ် တွေအကြောင်း ရေးထားတဲ့ စာအုပ်အချို့ လမ်းညွှန်ပေးနိုင်မလား။"

"ဟင်" လီဗိုင်းက အံ့ဩသွားပြီး မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ "အဲဒီတုန်းက ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်လို့လား။"

သူ၏ ညီဖြစ်သူထံမှ စာဖတ်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် တောင်းဆိုမှုကို ကြားရခြင်းမှာ ဤအရာသည် ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဂါထာမသိခြင်းကြောင့် အာသာတစ်ယောက် ကုသရေးတိုတမ်ကို အသက်မသွင်းနိုင်ခဲ့သည့် အချိန်ကို လီဗိုင်း ချက်ချင်း ဆက်စပ်တွေးတောမိလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊" အာသာက သူ၏ ပေါင်ပေါ်တွင် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ရင်း "ကျွန်တော်ကတော့ အမြဲတမ်း ခွန်အားကသာ အရာရာပဲလို့ ထင်ခဲ့တာ။ ကိုယ်အလေးတုံးတွေ မလိုက်၊ ကြိုးစားအားထုတ်နေသရွေ့ အလင်းလူသား ဖြစ်လာတဲ့အချိန်ကျရင် အရာရာကို ကျော်ဖြတ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့ ခွန်အားရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို ကျွန်တော် တွေးခဲ့တာက ကလေးကလား ဆန်လွန်းခဲ့ပုံရတယ်။"

အာသာက ခေါင်းမော့ပြီး သူ၏ အစ်ကိုကြီးကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် မျက်ရည်များ ဝဲနေသော်လည်း စီးကျမလာခဲ့ပေ။

"ဆေးရုံမှာ အိပ်နေတုန်းက ကျွန်တော် ဘယ်လို အိပ်မက်ဆိုးတွေ မက်ခဲ့လဲ အစ်ကိုကြီး သိလား။"

"မသိဘူးလေ၊" လီဗိုင်းက ခေါင်းခါပြသည်။

"အိပ်မက်ထဲမှာ ရှီအာ့နေရာမှာ အစ်ကိုကြီး ဖြစ်နေတာ။ အစ်ကိုကြီးရဲ့ လက်မောင်းတွေ ကျိုးကြေပြီး ပါးစပ်ကနေ သွေးတွေ အဆက်မပြတ် စီးကျနေရင်း သစ်ပင်ကို မှီထားတာ၊" အာသာက သူ၏ နာကျင်မှုကို ပြန်လည်ပြောပြသည်။ "ကျွန်တော်က အစ်ကို့ရှေ့မှာ ထိုင်နေပြီး လက်ထဲမှာ အစ်ကို့ကို ကယ်တင်နိုင်မယ့် တစ်ခုတည်းသော အံ့ဖွယ်ဆေးဖြစ်တဲ့ ကုသရေးတိုတမ်ကို ကိုင်ထားတယ်။ ဒါပေမဲ့... ကျွန်တော် အဲဒါကို ဘယ်လိုသုံးရမှန်းမသိဘဲ ပါးစပ်အဟောင်းသားနဲ့ ရပ်နေခဲ့ရတယ်။ အက်စထရာ  AI ကို အကူအညီတောင်းတော့လည်း သူမက 'လိုင်းပြတ်တောက်နေပါသည်၊ လိုင်းပြတ်တောက်နေပါသည်' ဆိုတာပဲ အထပ်ထပ် အော်နေခဲ့တယ်..."

"ကျွန်တော် လုပ်နိုင်တာဆိုလို့ အစ်ကိုကြီး သွေးထွက်လွန်ပြီး သေသွားတာကို ထိုင်ကြည့်နေရုံပဲ..." အာသာက လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ကျောက်ခဲကို ခွဲနိုင်သည့် သူ၏ ကြီးမားသော လက်ဝါးကြီးကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချရင်း အားကိုးရာမဲ့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ "အဲဒီအိပ်မက်ဆိုးကို ညတစ္ဆေ တစ်ကောင်က ကျွန်တော့်စိတ်ထဲ ထည့်ပေးလိုက်တာလားတော့ မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ခံစားခဲ့ရတဲ့ ထိတ်လန့်မှု၊ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုနဲ့ မစွမ်းဆောင်နိုင်မှုတွေ... စာတစ်ကြောင်းတည်းနဲ့တင် အရှုံးပေးလိုက်ရတဲ့ ခံစားချက်ကို ကျွန်တော် ဘယ်တော့မှ မေ့မှာမဟုတ်ဘူး၊ မေ့လို့လည်း ရမှာမဟုတ်ဘူး။"

လီဗိုင်းသည် ညီဖြစ်သူ၏ ရင်ဖွင့်သံကို နားထောင်ရင်း ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ အာသာ ထိုကဲ့သို့ အရေးကြီးသော အချိန်တွင် တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့သည့် ကိစ္စကို သူကိုယ်တိုင် စတင်မေးမြန်းရန် အစီအစဉ်မရှိခဲ့ဘဲ၊ ထိုကိစ္စက ညီဖြစ်သူကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေ၊ မဖြစ်စေ စောင့်ကြည့်လိုခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ရှင်းလင်းလှသည်မှာ၊ ၎င်းသည် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ရုံတင်မကဘဲ အကြီးအကျယ် ထိခိုက်သွားစေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူ အိပ်မပျော်နိုင်ခဲ့ပေ။ အကယ်၍ SR အိပ်ဆက်ခြင်းအစားထိုး ဆေးပြားများ  သာ မသောက်ပါက လာမည့်ရက်များတွင်လည်း ဤအိပ်မက်ဆိုးက သူ့ထံ ထပ်မံရောက်ရှိလာဦးမည်ဖြစ်သည်။ ကျွမ်းကျင်သော ညတစ္ဆေ စိတ်အာရုံ လှည့်စားသူများသည် လူတစ်ယောက် စိတ်ဓာတ်ကျနေချိန်တွင် မည်သည့်နေရာကို တိုက်ခိုက်ရမည်ကို အတိအကျ သိကြသည်။

"ငါတို့ဘဝမှာ အမှားဆိုတာ ရှိစမြဲပဲ၊" လီဗိုင်းက သူတို့အတွက် အစားအသောက်တစ်ခုခု ချက်ပြုတ်ရန် မီးဖိုချောင်သို့ လျှောက်သွားရင်း တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။ "ကြီးမြတ်တဲ့အဆင့်ကို ရောက်ဖို့ဆိုရင် မင်းရဲ့လမ်းခရီးက မပြည့်စုံဘဲ ချိုင့်ခွက်တွေ၊ ပျက်စီးမှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေလိမ့်မယ်။ အဲဒီလမ်းကို လျှောက်လှမ်းရင်းနဲ့ ဘယ်နေရာကို နင်းရမလဲ၊ ဘယ်အချိန်မှာ လျှောက်ရမလဲ၊ ဘယ်အချိန်မှာ ရပ်ရမလဲ၊ ဘယ်အချိန်မှာ ခုန်ရမလဲဆိုတာကို ငါတို့ သင်ယူကြရတာ။ တစ်ခါတရံမှာ ငါတို့ရဲ့ ရွေးချယ်မှုတွေ မှားယွင်းပြီး တန်ဖိုးတစ်ခုခု ပေးဆပ်ရတတ်ပေမဲ့၊ အဲဒီအမှားတွေကို ပြုပြင်ပြီး ဆက်လျှောက်နေသရွေ့တော့ နောက်ဆုံးမှာ ငါတို့ဟာ အကောင်းဆုံးသော ပုံစံတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်လာရမှာပဲ။"

ကြက်ဥလိပ်  ပြုလုပ်နေစဉ် သူတို့မိခင်၏ အမှတ်တရတစ်ခုက လီဗိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသဖြင့် သူ ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။

"အမေ အမြဲပြောသလိုပေါ့... အမှားတွေက ငါတို့ကို ပိုပြီး ထက်မြက်လာစေတာ ဒါမှမဟုတ် ကျဆုံးသွားစေတာပဲ။"

ကြက်ဥ ရှစ်လုံးပါဝင်သော ကြက်ဥလိပ်ပန်းကန်ကို အချောသတ်ပြီးနောက် လီဗိုင်းသည် ဧည့်ခန်းသို့ ထွက်လာခဲ့ပြီး ခေါင်းငိုက်စိုက်ချကာ ထိုင်နေသော ညီဖြစ်သူ၏ ရှေ့တွင် ချပေးလိုက်သည်။

"ငါတို့က လာဆင်မိသားစုဝင်တွေပဲ။ အမှားတွေက ငါတို့ကို အက်ကွဲအောင် လုပ်နိုင်ရင်လုပ်လိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဘယ်တော့မှ ကျိုးပျက်သွားအောင် မလုပ်နိုင်ဘူး၊" လီဗိုင်းက လေးနက်စွာ ထပ်လောင်းပြောဆိုလိုက်သည်။ "ဒါကြောင့် ခေါင်းမော့ပြီး စားလိုက်တော့။ ငါ မင်းအတွက် ပြင်ဆင်ထားတဲ့ စာအုပ်တွေကို ဖတ်ဖို့ ခွန်အားလိုလိမ့်မယ်။"

ထို့နောက် သူသည် မိမိအတွက် ချက်ပြုတ်ရန် မီးဖိုချောင်သို့ ပြန်သွားခဲ့ပြီး ညီဖြစ်သူ၏ တိုးညှင်းသော ရှိုက်သံနှင့် ဇွန်းခက်ရင်း ပန်းကန်ပြားပေါ် ထိခတ်သံတို့ကို နားထောင်နေခဲ့သည်။

ခန္ဓာကိုယ်က တင့်ကားတစ်စီးလို ထွားကျိုင်းလှသော်လည်း အာသာသည် အသက် ၁၆ နှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ယောက်သာ ရှိသေးသည်။ သူ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည့် အခြေအနေမှာ လွယ်လွယ်ကူကူ ရယ်မောပြီး မေ့ပစ်လိုက်နိုင်သည့် သာမန်ကိစ္စမျိုး မဟုတ်ပေ။ သူ စာဖတ်ရန် ပျင်းခဲ့ခြင်းကြောင့် အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးသည် သူ့လက်ထဲတွင် သေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ သူသည် အရပ်သားတစ်ဦးသာ ဖြစ်သေးသော်လည်း၊ လွင်ပြင်ရိုင်းများ  ထဲတွင် ဤကဲ့သို့ အားကိုး၍မရခြင်းမှာ သေဒဏ်နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

အာသာသည် အသိပညာ၏ အရေးပါပုံကို ဤမျှစောစောစီးစီး သိရှိနားလည်သွားသည့်အတွက် လီဗိုင်း ဝမ်းသာမိသည်။ သူ မည်မျှပင် ပြောဆိုပါစေ၊ အမှားတစ်ခုကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကြုံတွေ့လိုက်ရခြင်းလောက် ညီဖြစ်သူ၏ စိတ်ကို ပြောင်းလဲစေနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူ သိထားသည်။

ထူးဆန်းသော အကြောင်းရင်းတစ်ခုကြောင့်၊ အရာဝတ္ထုတစ်ခုက ပူနေသည်ဟု အခြားသူများ မည်မျှပင် သတိပေးပါစေ... လူသားဟူသည်မှာ မိမိကိုယ်တိုင် မီးလောင်ခံရမှသာ သင်ခန်းစာ ရတတ်ကြသည် မဟုတ်ပါလော...