အခန်း (၃၀) ရုပ်ဝတ္ထုသုံးခု ပြဿနာ အမြုတေစေ့

'ရုပ်ဝတ္ထုသုံးခု ပြဿနာ ?' လီဗိုင်းက နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး 'ငါ့အမေရဲ့ ရူပဗေဒ ပြဋ္ဌာန်းစာအုပ်တစ်အုပ်ထဲမှာ အဲဒီအကြောင်း ခပ်ရေးရေး ဖတ်ဖူးသလိုတော့ ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ဒီအမြုတေစေ့တွေနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ' ဟု မေးလိုက်သည်။

"ရုပ်ဝတ္ထုသုံးခု ပြဿနာ" ဆိုတာက တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ဆွဲငင်အားချင်း သက်ရောက်နေကြတဲ့ ကောင်းကင်အရာဝတ္ထု သုံးခု (ဥပမာ- ကြယ်တွေ၊ ဂြိုဟ်တွေ ဒါမှမဟုတ် လတွေ) ရဲ့ ရွေ့လျားမှုကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းတွက်ချက်ရတဲ့ ရူပဗေဒနဲ့ နက္ခတ္တဗေဒဆိုင်ရာ ရိုးရာပုစ္ဆာအိုကြီးတစ်ပုဒ် ဖြစ်မှန်း လီဗိုင်း သိထားသည်။

ရှင်းလင်းပြီး လွယ်ကူတဲ့ အဖြေရှိတဲ့ "ရုပ်ဝတ္ထုနှစ်ခု ပြဿနာ" နဲ့မတူဘဲ၊ ဒီရုပ်ဝတ္ထုသုံးခု ပြဿနာကတော့ အလွန်တရာ ရှုပ်ထွေးပြီး ဘယ်လိုမှ ပုံသေတွက်လို့မရဘဲ ကမောက်ကမ ဖြစ်နေတတ်တာကြောင့် ကြယ်တွေရဲ့ ရွေ့လျားမှုလမ်းကြောင်းကို အတိအကျ တွက်ချက်ဖို့နဲ့ ကြိုတင်ခန့်မှန်းဖို့ဆိုတာ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

'အရာအားလုံး ဆက်စပ်နေတာပေါ့' အက်ရှ်ခရယ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ 'မင်းအနေနဲ့ အဲဒီပုစ္ဆာကို ဖြေရှင်းဖို့ ဒါမှမဟုတ် ဒီအမြုတေစေ့တွေရဲ့ လှုပ်ရှားမှုကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းဖို့ မလိုပေမယ့်၊ တစ်စေ့ချင်းစီကို သီးသန့် အစာကျွေးပြီး ကြီးထွားလာအောင် လုပ်တဲ့အခါ သူတို့ကြားထဲမှာ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ မျှခြေ တစ်ခုကိုတော့ မပြတ် ဖန်တီးပေးထားရမယ်။'

'မင်းရဲ့ အမြုတေစေ့ဆိုတာက အချင်းချင်း အထက်စီးရချင်ပြီး အိမ်ရှင်ခန္ဓာကိုယ် (မင်းကိုယ်) ကို အပိုင်စီးချင်ကြတဲ့ အစွမ်းထက် ထိပ်သီးအမြုတေစေ့ သုံးခု ပေါင်းစည်းထားတာကွ။ တကယ်လို့ မင်းသာ အမြုတေစေ့ တစ်ခုတည်းကိုပဲ ပိုပြီး အာရုံစိုက်မိရင် ကျန်တဲ့နှစ်ခုက မင်းကို ပြန်ပုန်ကန်ကြလိမ့်မယ်။ အဲဒီအခါ ကျရင်တော့ သေရတာထက်ဆိုးတဲ့ ကံကြမ္မာမျိုးနဲ့ ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်။'

'ဒါပေမယ့် မင်းက ဉာဏ်ဆင်ပြီး အမြုတေစေ့ သုံးခုစလုံးကို ဂရုစိုက်မှု တူတူပဲ ပေးမယ်ဆိုရင်လည်း၊ သူတို့ရဲ့ အမြစ်တွေနဲ့ အကိုင်းအခက်တွေက မင်းရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်တစ်ခုလုံးမှာ ပြိုင်တူ ထိုးထွက် ကြီးထွားလာကြလိမ့်မယ်။ အကယ်၍ အဲဒီအမြစ်တွေက တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ရောထွေးကုန်တာ ဒါမှမဟုတ် လမ်းကြောင်းချင်း သွားပိတ်မိတာမျိုး ဖြစ်ရင်လည်း... မင်း ထပ်ပြီးတော့ သေရတာထက်ဆိုးတဲ့ ဒုက္ခမျိုး ကြုံရပြန်ဦးမှာပဲ။'

'ဒါက ငါ့ရဲ့ ထာဝရ ကတ်သီးကတ်သတ် ပြဿနာကြီးပဲပေါ့။ ငါ့ရဲ့ အရင်လက်တွဲဖော်တွေ အကုန်လုံးဟာလည်း ကိုယ်တိုင် အသက်မသေဘဲ ဒီအတ္တကြီးလှတဲ့ မိစ္ဆာ သုံးကောင်ကို ဘယ်လိုကိုင်တွယ်ရမလဲဆိုတဲ့ အကောင်းဆုံးအဖြေကို မရှာနိုင်ကြလို့ပဲ အသက်ပျောက်ခဲ့ကြရတာ။'

'အခုတော့ ဒီမီးရှူးတိုင်က မင်းလက်ထဲကို ရောက်လာပြီပေါ့' အက်ရှ်ခရယ်က အပြစ်ကင်းစင်တဲ့ အပြုံးမျိုး ပြုံးပြရင်း 'ငါ မင်းအပေါ် မျှော်လင့်ချက် အကြီးကြီး ထားထားတယ်နော်၊ ငါ့ကို စိတ်မပျက်စေနဲ့ဦး။'

'...' လီဗိုင်းတစ်ယောက် ဘာစကားမှ မဆိုနိုင်ဘဲ သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေမိတော့သည်။

သူက စကားလုံးတိုင်းကို သေချာနားထောင်ခဲ့ပေမယ့် တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ဘာကိုမှ နားမလည်နိုင်တော့သလို ဖြစ်သွားရသည်။ အက်ရှ်ခရယ် ပြောချင်တဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်တာ မဟုတ်ဘဲ... သူကိုယ်တိုင် ဒီလိုမျိုး ရူးသွပ်စရာကောင်းတဲ့ ကိစ္စကြီးထဲ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရောက်သွားရတာလဲဆိုတာကို လုံးဝ စဉ်းစားမရခြင်း ဖြစ်သည်။

အမြုတေစေ့ သုံးခု? ရုပ်ဝတ္ထုသုံးခု ပြဿနာ? ပြီးပြည့်စုံတဲ့ မျှခြေ? ရောထွေးနေမယ့် အမြစ်တွေနဲ့ အကိုင်းအခက်တွေ? အိပ်မက်ထဲမှာတောင် အမြုတေစေ့တစ်ခုနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဒီလို စကားလုံးမျိုးတွေ ကြားရလိမ့်မယ်လို့ သူ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ထားခဲ့မိချေ။

အက်ရှ်ခရယ်က ထူးခြားတဲ့ သတ္တဝါတစ်ကောင် ဖြစ်မှန်း သူသိထားပြီးသားမို့ မရိုးရှင်းတဲ့ ကိစ္စတချို့ကို ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်လို့ တွေးထားခဲ့ပေမယ့်၊ အဲဒါက မျိုးဗီဇပြောင်းလဲထားတဲ့ အရိပ်သက်စောင့် အမြုတေစေ့ တစ်ခုခု ဒါမှမဟုတ် တခြား ကွဲပြားတဲ့ အမြုတေစေ့ တစ်ခုခုလောက်ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ယုံကြည်ထားခဲ့တာ ဖြစ်သည်။ အခုတော့ သောက်ကျိုးနည်း အမြုတေစေ့ သုံးခုကြီးတောင် ဖြစ်နေတာကိုး!

အက်ရှ်ခရယ်က သူ့ရဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိလှတဲ့ ရှင်းလင်းချက်တွေကို ဆက်ပြောဖို့ လုပ်နေတုန်းမှာပဲ လီဗိုင်းက စိတ်ထဲကနေ အမြန်ပဲ တားမြစ်လိုက်ရသည်။ သူ့ဦးနှောက်က ဘယ်လိုမှ လိုက်မမှီတော့ပေ။

'နေဦး၊ နေဦး၊ နေဦး... မင်း သင်ခန်းစာတစ်ခုလုံးကို ကျော်ပစ်လိုက်ပြီ ထင်တယ်' လီဗိုင်းက အော်ပြောလိုက်သည်။ 'အဲဒီအမြုတေစေ့တွေက ဘာတွေလဲ။ မင်းရဲ့ အရိပ်သက်စောင့် အမြုတေစေ့ကရော ဘယ်မှာလဲ။ ပြီးတော့ မင်းခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ အမြုတေစေ့ သုံးခု ဘယ်လိုလုပ် ရှိနေရတာလဲ။ ဒီရူးသွပ်စရာကြီးက ဘယ်လို အလုပ်လုပ်မှာလဲ။ ငါသိသလောက်တော့ အမြုတေစေ့ တစ်ခုက အလင်းရဲလူသား တစ်ယောက်ကို ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း လမ်းကြောင်းတစ်ခုတည်းပေါ်ပဲ လျှောက်လှမ်းခွင့် ပေးတာလေ။ အခု ငါ့မှာ အမြုတေစေ့ သုံးခု ရှိနေတယ်ဆိုတော့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း လမ်းကြောင်း သုံးခုစလုံးကို ပြိုင်တူ လျှောက်ရမယ်လို့ ဆိုလိုတာလား'

အက်ရှ်ခရယ်ကတော့ သူ့ရဲ့ မေးခွန်းတွေကြောင့် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်မသွားပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ့ရဲ့ ဒီလို ထူးခြားဆန်းပြားလှတဲ့ အခြေအနေကြောင့် သူ့လက်တွဲဖော်တွေ သွေးရူးသွပ်ဆိုး ဖြစ်ကုန်ကြတာကို သူ မြင်ဖူးနေကျမို့ ဖြစ်သည်။ သူက မေးခွန်းတွေကို တစ်ခုချင်းစီ စိတ်ရှည်လက်ရှည် ပြန်ဖြေပေးလိုက်သည်။

'ပထမဆုံးအနေနဲ့၊ ငါ့ဘဝမှာ အရိပ်သက်စောင့် အမြုတေစေ့ဆိုတာ လုံးဝ မရှိခဲ့ဖူးဘူး။ ငါက အနီရောင် အမြုတေစေ့ကနေ မွေးဖွားလာတာ၊ အဲဒါကို ငါကတော့ "အာရုံကိုးပါး အမြုတေစေ့ " လို့ ခေါ်တယ်။'

'ဒုတိယအချက်၊ ကျန်တဲ့ အမြုတေစေ့ နှစ်ခုကိုတော့ "ဟာလာဟင်းလင်း အရင်းအမြစ် အမြုတေစေ့ " နဲ့ "နေမင်း အရင်းအမြစ် အမြုတေစေ့” လို့ ခေါ်တယ်။ ငါ အဲဒါတွေကို ဘယ်လိုရခဲ့လဲဆိုတာတော့ မင်း သိဖို့မလိုပါဘူး။'

'တတိယအချက်၊ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ဒီအမြုတေစေ့ သုံးခုစလုံးကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့တာ မှန်ပေမယ့်၊ ငါ့မှာ အမှောင်ထု ဒါမှမဟုတ် အလင်းတရားနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ချိတ်ဆက်မှု မရှိတာကြောင့် ကျန်တဲ့နှစ်ခုက အိပ်ပျော်နေတဲ့ အခြေအနေမှာပဲ ရှိနေခဲ့တာ။ ဒါကြောင့်မို့လို့ပဲ ငါက အမြုတေစေ့ သုံးခုစလုံးကို တစ်ပြိုင်နက် နိုးထစေနိုင်မယ့် ထူးခြားတဲ့ ချိတ်ဆက်မှုရှိတဲ့ လက်တွဲဖော်တွေကို လိုက်ရှာနေခဲ့တာ။ မင်းလို ချစ်စရာ ကောင်လေးကတော့ ဒီအမြုတေစေ့ သုံးခုစလုံးနဲ့ အကောင်းဆုံး ချိတ်ဆက်နိုင်စွမ်းရှိတဲ့ ရှားရှားပါးပါး သတ္တဝါတွေထဲက တစ်ယောက်ပဲပေါ့။'

'စတုတ္ထအချက်၊ မင်းပြောတာ မှန်ပါတယ်။ မင်းက တကယ်ပဲ မတူညီတဲ့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း လမ်းကြောင်း သုံးခုကို လျှောက်လှမ်းရမှာ။ တစ်ခုက အမှောင်စွမ်းအင်၊ တစ်ခုက အလင်းစွမ်းအင်၊ ပြီးတော့ နောက်ဆုံးတစ်ခုကတော့ လူသိများတဲ့ စွမ်းအင်တွေရော၊ လူမသိသေးတဲ့ စွမ်းအင်တွေအားလုံးနဲ့ပါ သက်ဆိုင်တဲ့ လမ်းကြောင်း ဖြစ်တယ်။'

'ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း လမ်းကြောင်း တစ်ခုချင်းစီကနေ အဲဒီအမြုတေစေ့နဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ စွမ်းရည်တွေနဲ့ ပါဝါတွေကို ငါတို့ ရရှိလာကြလိမ့်မယ်။'

'အခု အားလုံး ရှင်းသွားပြီမလား' အက်ရှ်ခရယ်က လီဗိုင်း စဉ်းစားတွေးခေါ်နိုင်ဖို့အတွက် စကားကို ခဏရပ်လိုက်သည်။

သူ့ရဲ့ အဖြေတွေကို ကြားပြီးနောက် လီဗိုင်းတစ်ယောက် ငြိမ်သက်သွားပြီး အရာအားလုံးကို ပြန်လည် သုံးသပ်ကြည့်နေမိသည်။ ပထမဆုံးအနေနဲ့ သူ သိထားတာက အလင်းရဲကောင်းတွေရဲ့ ပုံမှန် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း စနစ်မှာ အဆင့် ၉ ဆင့် ရှိသည်။

အစပြု အလင်းလူသား ကနေ စတင်ပြီး၊ အငယ်တန်း အလင်းလူသား၊ လမ်းပြ အလင်းလူသား စသည်ဖြင့် သွားကာ နောက်ဆုံးမှာ ထာဝရ အလင်းလူသား အဆင့်မှာ ပြီးဆုံးသည်။

ဒီကျင့်စဉ်စနစ်က သဘာဝအရ ရှုပ်ထွေးနိုင်ပေမယ့် နားလည်ရတာတော့ ရိုးရှင်းပါသည်။ အလင်းရဲကောင်းတွေက စုပ်ယူထားတဲ့ နေရောင်ခြည်တွေကို အမြုတေစေ့ထဲ သွတ်သွင်းပေးရပြီး၊ တိုက်ရိုက်နေရောင်ခြည်၊ တောက်ပတဲ့ အဆာပြေမုန့်တွေ၊ ကြီးထွားမှုဆိုင်ရာ အဆောင်အယောင်တွေ၊ သဘာဝရတနာတွေနဲ့ သန့်စင်ထားတဲ့ နေရောင်ခြည် အရင်းအမြစ် မှန်သမျှကနေတစ်ဆင့် အခွင့်အရေးရတိုင်း အမြုတေစေ့ကို အစာကျွေးရသည်။

ဒါက ရေလောင်းရုံနဲ့ ဘယ်တော့မှ မောပန်းခြင်း၊ ပျက်စီးခြင်းမရှိတဲ့ သစ်ပင်တစ်ပင်ကို ရေလောင်းပေးနေရသလိုမျိုးပင်... ပန်းတိုင်ကတော့ အဲဒီအမြုတေစေ့ကို မိမိရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်နဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှာ "အရိပ်သက်စောင့် သစ်ပင်ကြီး " အဖြစ် ကြီးထွားလာအောင် ကူညီပေးဖို့ ဖြစ်သည်။

အမြုတေစေ့ကို သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံးပုံသဏ္ဌာန်အထိ ကြီးထွားအောင် ကူညီပေးတဲ့အတွက် ညတစ္ဆေကို ဆုလာဘ်အနေနဲ့ ပြန်ပေးတဲ့အနေနဲ့၊ ညတစ္ဆေကလည်း အလင်းလူသားရဲ့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုကို မြန်ဆန်စေပြီး သူ့ရဲ့ အဆုံးစွန်သော စွမ်းရည်တွေကို ထုတ်သုံးနိုင်အောင် ကူညီပေးသည်။

ဒါက နှစ်ဦးနှစ်ဖက်လုံး (လူရော၊ ညတစ္ဆေရော) အကျိုးရှိတဲ့ အခြေအနေမျိုး ဖြစ်သည်။

အမြုတေစေ့က သစ်ပင်ကြီး ဖြစ်လာမယ်၊ ညတစ္ဆေက သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံးပုံစံအဖြစ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားမယ်၊ လူသားတွေကတော့ အရင်က မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်ရတဲ့ ခွန်အားတွေ၊ ပါဝါတွေနဲ့ အသက်ရှည်မှုကို ရရှိကြလိမ့်မည်။

ဒါကြောင့်မို့လို့ပဲ အရိပ်သက်စောင့် အမြုတေစေ့ သို့မဟုတ် တခြား အမြုတေစေ့ အမျိုးအစားတွေမှာ ကိုယ်ပိုင်အသိစိတ် ရှိနေကြသလိုမျိုး ထင်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ညတစ္ဆေတွေကတော့ သယ်ဆောင်သူတွေ သက်သက်သာ ဖြစ်တာမို့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲဖို့အတွက် နေရောင်ခြည်ကို ရှာဖွေရစမြဲ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း အရိပ်ကမ္ဘာ ရဲ့ သားကောင်တွေ ဖြစ်ကြတဲ့အတွက် တိုက်ရိုက်နေရောင်ခြည်က သူတို့ရဲ့ အန္တရာယ်အရှိဆုံး ရန်သူကြီး ဖြစ်နေပြန်သည်။

ဒီခက်ခဲတဲ့ ပုစ္ဆာကို တိုက်ရိုက်နေရောင်ခြည်ကို စုပ်ယူနိုင်စွမ်းရှိတဲ့ လူသားတစ်ယောက် သို့မဟုတ် အခြားသက်ရှိတစ်ခုခုကို ပိုင်ဆိုင်ပူးကပ်ခြင်းဖြင့်သာ ဖြေရှင်းနိုင်သည်။

အခြားတစ်ဖက်မှာတော့ ကျွန်ုပ်တို့၌ အက်ရှ်ခရယ်နဲ့ သူ့ရဲ့ လခွမ်းဖြစ်စရာ "ရုပ်ဝတ္ထုသုံးခု ပြဿနာ အမြုတေစေ့" ကြီး ရှိနေသည်။ သူက အမြုတေစေ့ တစ်ခုတည်းကိုပဲ နောက်ဆုံးပုံစံအထိ ကြီးထွားချင်တာ မဟုတ်ဘဲ၊ သုံးခုစလုံးကို ပြိုင်တူ ကြီးထွားချင်နေတာ ဖြစ်သည်။ ဒါဆိုရင် လီဗိုင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ သစ်ပင်သုံးပင်ကြီးတောင် ရှိလာတော့မည် မဟုတ်ပါလား။

အဲဒီသစ်ပင်တွေ အကုန်လုံးက ကိုယ်ပိုင်အသိစိတ် ရှိကြပြီး၊ သူ့ရဲ့ ရှင်းပြချက်အရဆိုရင် နေရာခွဲဝေယူရတာကို နည်းနည်းလေးမှ သဘောကျကြမယ့်ပုံ မပေါ်ချေ။

'ငါ အကြမ်းဖျင်းတော့ သဘောပေါက်သွားပြီ' လီဗိုင်းက မေးစေ့ကို ကိုင်ရင်း စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ 'အလင်းရဲကောင်းတွေရဲ့ အစောပိုင်း အဆင့်တွေ အားလုံးကို အဆင့်ခွဲ သုံးဆင့် ၁၊၂၊၃ အဖြစ် ခွဲထားတာလေ။ ပထမအဆင့် ကို ရောက်ဖို့ဆိုရင် ရည်မှန်းချက် ၅ ရာခိုင်နှုန်း  ကို ရောက်အောင် လုပ်ရတယ်၊ ဆုလာဘ်အနေနဲ့ ညတစ္ဆေကို အမြဲတမ်း ကိုင်ဆောင်မယ့် လက်နက်တစ်ခုအဖြစ် အသွင်ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း ရရှိပြီး၊ ညတစ္ဆေရဲ့ ပထမဆုံး မွေးရာပါ စွမ်းရည်တစ်ခုကို ရရှိတတ်ကြတယ်။'

'တကယ်လို့ ငါက အမြုတေစေ့ သုံးခုကို သုံးနေတာဆိုတော့၊ လမ်းကြောင်းတစ်ခုချင်းစီမှာ ၅ ရာခိုင်နှုန်း  စီ ရောက်အောင် လုပ်ရမှာလား။ ဒါဆိုရင် မတူညီတဲ့ စွမ်းရည် သုံးခုနဲ့ မတူညီတဲ့ လက်နက် ပုံစံကွဲ သုံးခုကို ရမှာပေါ့ ဟုတ်လား'

'အင်း၊ မင်း ဉာဏ်ပြေးသားပဲ' အက်ရှ်ခရယ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ 'တတိယအဆင့် ၃ ကို ရောက်ဖို့နဲ့ ငါ့ကို ဆင့်ကဲပြောင်းလဲပေးဖို့ ကိစ္စမှာတော့ မင်းက တခြားသူတွေထက် အများကြီး ပိုနှေးကွေးလိမ့်မယ်။ ဒါပေမယ့် မင်းက အဆင့်တစ်ခုချင်းစီမှာ ဆုလာဘ်တွေကို သုံးဆ ပြန်ရမှာလေ။'

'ပြီးတော့ အလင်းရဲကောင်းတွေမှာ လက်နက်ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခုပဲ ရှိတယ်။ တစ်ခုက အစပိုင်းမှာ ပွင့်တယ်၊ နောက်တစ်ခုကိုတော့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း လမ်းကြောင်းရဲ့ အလယ်လောက်မှာ ပွင့်တဲ့ "နိုးထလာသော လက်နက် " လို့ ခေါ်ကြတယ်။' အက်ရှ်ခရယ်က ရွှေဉာဏ်တော် စူးစိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်ရင်း 'ငါ့ရဲ့ အမြုတေစေ့တွေကတော့ မတူဘူး။ မင်းမှာ လက်နက်ရွေးချယ်စရာ သုံးခု ရှိလိမ့်မယ်။ တစ်ခုက အစပိုင်းမှာ၊ တစ်ခုက အလယ်ပိုင်းမှာ၊ နောက်ဆုံးတစ်ခုကတော့ လမ်းကြောင်းရဲ့ အဆုံးနားမှာပေါ့။ မင်းမှာ အမြုတေစေ့ သုံးခု ရှိတာကြောင့် မင်း အမြင့်ဆုံးအဆင့်ကို ရောက်တဲ့အခါ လက်နက်ပုံစံကွဲ ပေါင်း ကိုးခု တောင် ပိုင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်။'

'အလင်းလူသား သမိုင်းတစ်လျှောက်မှာ ဘယ်သူမှ ဒီအရေအတွက်ကို မရောက်ဖူးသေးဘူး။'

လီဗိုင်းတစ်ယောက် မယုံနိုင်လောက်အောင် များပြားလှတဲ့ လက်နက်ပုံစံကွဲ အရေအတွက်ကြောင့် ဆွံ့အသွားခဲ့ရသည်။ လက်နက်ပုံစံကွဲ သုံးခုလောက် ပိုင်ဆိုင်ဖို့တင် မနည်းတောင်းဆိုရတာ မဟုတ်ပါလား။

အဆုံးသတ်မှာတော့ လက်နက်တစ်ခုချင်းစီကို ကျွမ်းကျင်အောင် လေ့ကျင့်ရမှာ ဖြစ်ပြီး၊ အဲဒီလက်နက်တွေက ပွင့်လာမယ့် မွေးရာပါ စွမ်းရည်တွေနဲ့ အထူးသဖြင့် သင်ယူရမယ့် တိုက်ခိုက်ရေး ပညာရပ်တွေအပေါ် မူတည်ပြီး ထူးခြားတဲ့ တိုက်ခိုက်မှု ပုံစံတွေကို သတ်မှတ်ပေးမှာ ဖြစ်သည်။

ပုံစံကွဲ ကိုးခု တောင်လား? ဒါကတော့ နည်းနည်း လွန်ကဲလွန်းနေပြီ။

'သိပ် အဝေးကြီး တွေးမနေပါနဲ့ဦး သူငယ်ချင်းရာ၊ မင်းရဲ့ ပထမဆုံး နိုးထလာတဲ့ လက်နက်တွေကိုသာ ဖွင့်နိုင်ခဲ့ရင်ပဲ ဝမ်းသာလှပြီ' ဟု အက်ရှ်ခရယ်က ပြောလိုက်သည်။

လီဗိုင်းတစ်ယောက် ရင်ခုန်သံ တုန်ခါသွားရသည်။ တကယ်လို့ သူသာ အဲဒီနိုးထလာတဲ့ လက်နက်တွေကို ဖွင့်နိုင်ပြီဆိုရင်၊ အမြုတေစေ့တွေက သစ်ပင်ငယ်လေးတွေအဖြစ် ကြီးထွားလာပြီဆိုတဲ့ သဘောပင်။

အဲဒီအချိန်ကျရင် သူ့မှာ သစ်ပင်ငယ် သုံးပင် ရှိနေတော့မည် ဖြစ်တာကြောင့် အမြစ်တွေနဲ့ အကိုင်းအခက်တွေ ဘယ်လောက်တောင် ရှုပ်ထွေးပွေလီနေမလဲဆိုတာကို သူ အခုကတည်းက စိတ်ကူးယဉ်ကြည့်ရုံနဲ့တင် သိနိုင်နေသည်။

'အာ... ကြည့်ရတာ ဒါက အရမ်းကို နာကျင်ခံရခက်မယ့် အတွေ့အကြုံမျိုး ဖြစ်လာတော့မှာပဲ' လီဗိုင်းက မဲ့ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။

'မင်းက အရှုံးပေးလိုက်ရင်တော့ ဟုတ်တာပေါ့' အက်ရှ်ခရယ်က သူ့ကို အားပေးစကား ဆိုသည်။ 'အစောပိုင်း အဆင့်တွေမှာတော့ ငါ မင်းကို ကူညီပေးမှာပါ၊ ဒါပေမယ့် ငါတို့ လမ်းကြောင်းရဲ့ အလယ်ပိုင်းကို ရောက်လာတဲ့အခါမှာတော့ ဒီရုပ်ဝတ္ထုသုံးခု ပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုကို ငါတို့ ရှာဖွေရမှာ ဖြစ်ပြီး အဲဒါကိုပဲ အဆုံးအထိ စွဲစွဲမြဲမြဲ လုပ်ဆောင်သွားရလိမ့်မယ်။'

'မင်းရဲ့ အရင်လက်တွဲဖော်တွေလည်း ဒီလိုပဲ လုပ်ခဲ့ကြတာလား' လီဗိုင်းက မေးလိုက်သည်။ 'သူတို့ ဘယ်အဆင့်အထိ ရောက်ခဲ့ကြလဲ'

'ငါ့ရဲ့ အနီးစပ်ဆုံး နောက်ဆုံးလက်တွဲဖော်ကတော့ အုပ်ချုပ်သူ အလင်းလူသား အဆင့်အထိ ရောက်ခဲ့ပြီး အဲဒီအဆင့်မှာတင် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော် ကြာအောင် ပိတ်မိနေခဲ့တာ။ အဆုံးသတ်မှာတော့ သူက သစ်ပင်ငယ်တွေရဲ့ အမြစ်တွေကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ နာတာရှည် ဝေဒနာကို မခံစားနိုင်တော့ဘဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေသွားခဲ့တယ်။'

'...' လီဗိုင်း ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ 'အုပ်ချုပ်သူ အလင်းလူသား ဆိုတာက အဆင့် ၄ မလား' ဟု ထပ်မေးသည်။

'အင်း။'

'မင်းပြောချင်တာက မင်းရဲ့ ဆယ်ဂဏန်းမကတဲ့ လက်တွဲဖော်တွေထဲကမှ အတော်ဆုံးဆိုတဲ့လူက အဆင့် ၄ မှာတင် သူ့ရဲ့ အကန့်အသတ်ကို ရောက်သွားတာပေါ့။'

'အင်း။'

'ပြီးတော့ အဲဒီ နာတာရှည် ဝေဒနာကြောင့်ပဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေသွားတာလား။'

'အင်း။'

လီဗိုင်းက ခေါင်းကို မော့လိုက်ပြီး အဆုံးမဲ့ အမှောင်ထုကြီးကို ကြည့်ကာ ဆိတ်ဆိတ်ပဲ နေနေမိတော့သည်။ ခဏအကြာမှာတော့ သူက ခါးသီးတဲ့ အပြုံးတစ်ခုနဲ့အတူ လှမ်းမေးလိုက်သည်။ 'ငါ ဘယ်လောက်တောင် သွားပြီ (အခြေအနေ ဆိုးနေပြီ) လဲ'

'ကဲ... အမှန်အတိုင်း ပြောရရင်တော့ မင်း သေဖို့ ရာခိုင်နှုန်း ကိုးဆယ့်ကိုး  သေချာနေပြီ' အက်ရှ်ခရယ်က အားပေးတဲ့ အပြုံးကြီး ပြုံးပြရင်း 'ဒါပေမယ့် ဘာကြောင့်လဲတော့ မသိဘူး၊ ငါတို့ ဒါကို အောင်အောင်မြင်မြင် ကျော်ဖြတ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ ခံစားနေရတယ်။ မင်းက အကောင်းမြင်စိတ်လေး ထားရုံပဲ၊ ဒီလို ကံဆိုးမှုတွေကို တိုက်ဖျက်ဖို့ မင်းမှာ တကယ့်ကို အခွင့်အရေး တစ်ရာခိုင်နှုန်း တောင် ရှိနေသေးတယ်လို့ တွေးလိုက်စမ်းပါ။'

'မင်း ငါ့ကို လာနောက်နေတာလား' လီဗိုင်းက စိတ်တိုတိုနဲ့ သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်မိသည်။ သူက သူ့ရဲ့ သေဒဏ်ပေးခံရမယ့် အချိန်ကို သက်တမ်းတိုးလိုက်ရုံ သက်သက်ပဲ ဖြစ်နေမှန်း အခုမှ ကောင်းကောင်းကြီး နားလည်သွားပါတော့သည်။