အခန်း (၂၀) - သွေးမန္တန်သိုင်းကွက် - သွေးဆာခြင်း အရူးအမူး!

စကားလုံးဆုံးသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရှီအာသည် သွေးမိစ္ဆာတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ခါးကိုကိုင်းကာ နယ်လ်ဗက်စ်၏ ဘယ်ဘက်ပေါင်နံဘေးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထို့နောက် ပေါင်၏အဓိကသွေးလွှတ်ကြောဖြစ်သော ပေါင်သွေးလွှတ်ကြောမကြီးကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

ဒီတစ်ကြိမ်တွင်တော့ နယ်လ်ဗက်စ် အချိန်မီ မတုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့သလို၊ သူ၏ မာကျောလှသော အရေပြားကလည်း ထိုဓားချက်ဒဏ်ကို မခံနိုင်ခဲ့ပေ။

ဖြန်းခနဲ!

ရေပိုက်ခေါင်းမှ ရေများပန်းထွက်လာသကဲ့သို့ သွေးများ ပန်းထွက်လာရာ ရှီအာသည် တစ်စက်မျှပင် အလဟဿ မဖြစ်စေဘဲ သွေးပန်းထွက်ရာ လမ်းကြောင်းတည့်တည့်တွင် ချက်ချင်းနေရာယူကာ အလွန်အမင်း သာယာကြည်နူးနေသော မျက်နှာထားဖြင့် သောက်သုံးလိုက်သည်။

ဖောင်း!!

"နင်.. မိစ္ဆာမလေး!"

နယ်လ်ဗက်စ်က ရှီအာကို အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်နေသော မျက်နှာထားဖြင့် ကန်ထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ကြွက်သားများကို တင်းမာလိုက်ကာ ဒဏ်ရာကို ချက်ချင်း ပိတ်ပစ်လိုက်သည်။

"မင်းသွေးက အရသာ တော်တော်ဆိုးတာပဲ။" ရှီအာက ပါးစပ်ကိုသုတ်ရင်း မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ အလုပ်ဖြစ်ပါတယ်။"

သူ့ကို တုံ့ပြန်ချိန် လုံးဝမပေးဘဲ ရှီအာသည် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ခေါင်းကို အမြဲနှိမ့်ထားလျက် ကျားသစ်နက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ သူ့ဆီသို့ ထပ်မံခုန်အုပ်လိုက်သည်။

ဒီတစ်ကြိမ်လည်း သူ၏ဘယ်ဘက်ပေါင်ကိုပဲ ပစ်မှတ်ထားနေကြောင်း နယ်လ်ဗက်စ် မြင်လိုက်သောအခါ၊ ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်ရန် သူ၏ဒူးကို အမြန်မြှောက်လိုက်သည်။ သို့သော် ရှီအာသည် နောက်ဆုံးစက္ကန့်မှသာ ပစ်မှတ်ကိုပြောင်းလိုက်ပြီး လေထဲတွင် ကိုယ်ကိုလိမ်ကာ သူ၏ညာဘက်ခါးကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ နက်ရှိုင်းသော ဒဏ်ရာကြီးတစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ဒီတစ်ကြိမ်တွင် သူမသည် တိုက်ခိုက်မှုကို လုံးဝမရပ်တန့်ခဲ့ပေ။ နယ်လ်ဗက်စ်က ဒဏ်ရာပေါ်သို့ လက်တင်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင်၊ သူမက သူ၏ တံတောင်ဆစ်အနောက်ဘက်သို့ အောက်ဘက်မှနေ၍ ပင့်ခုတ်လိုက်ပြီး နောက်ထပ် အဓိကသွေးလွှတ်ကြောတစ်ခုကို ဖြတ်တောက်လိုက်ပြန်သည်။

ဖြန်း!

"မင်း!!"

နယ်လ်ဗက်စ်သည် အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်သွားပြီး သူမ ကျရောက်မည့်နေရာကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းကာ ကြိုတင်တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း၊ ရှီအာသည် အရိုးမပါသကဲ့သို့ အလွန်အမင်း ပျော့ပျောင်းလွန်းသော မြွေတစ်ကောင်နှင့် တူနေခဲ့သည်။

သူ၏လက်သီးချက်သည် သူမ၏မျက်နှာရှေ့မှ ကပ်လွဲသွားခဲ့သည်။ လက်သီးကို ပြန်ရုပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်ချိန်တွင် ရှီအာက ထိုလမ်းကြောင်းပေါ်တွင် ထက်မြက်သော ဓားသွားကို ခံထားလိုက်သဖြင့် သူ၏ ညာဘက်လက်မောင်းအောက်ပိုင်းတစ်ခုလုံး စုတ်ပြတ်သံယို ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူမသည် ရူးသွပ်နေသူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ အောက်ဘက်မှ ပါးစပ်ဟကာ ကျလာသောသွေးများကို မရပ်မနား မျိုချနေတော့သည်။ သွေးတစ်ကျိုက် မျိုချလိုက်တိုင်း၊ သူမ၏ နီရဲနေသော မျက်ဝန်းများမှာ စွမ်းအင်ပြန်လည်ဖြည့်တင်းနေသည့်အလား ပိုမိုတောက်ပလာခဲ့သည်။

'ဒီကောင်မက ဘာသရဲဘေ

ာကြောင်တဲ့အကောင်လဲကွ!'

နယ်လ်ဗက်စ်သည် သူ၏ဒဏ်ရာများကို ကုသရန်နှင့် သူ ဘာနှင့်ရင်ဆိုင်နေရသည်ကို နားလည်နိုင်ရန် ရှီအာနှင့် ခပ်ခွာခွာနေရန် ချက်ချင်းကြိုးစားသော်လည်း ရှီအာက သူ့ကို အလွတ်မပေးခဲ့ပေ။

"ငါ ပြီးသွားပြီလို့ ဘယ်သူပြောလဲ။

"

နှုတ်ခမ်းမှ သွေးများယိုကျနေပြီး အမှောင်ထဲတွင် နီရဲတောက်ပနေသော မျက်ဝန်းများဖြင့် သူ့နောက်သို့ လိုက်ပါလာသော သူမ၏ပုံစံမှာ အာသာနှင့် ကျန်သူများအတွက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့သည်။

"အမြင့်ဆုံး မွေးရာပါအစွမ်း... သွေးဆာခြင်း အရူးအမူး... သူမ ဒါကိုသုံးတာ ငါမြင်ဖူးတာ ဒါဒုတိယအကြိမ်ပဲ။" အတိတ်က မှတ်ဉာဏ်အချို့ကို ပြန်လည်သတိရလာကာ ဂျမားလ်က ထိတ်လန့်တကြား တံတွေးမျိုချလိုက်သည်။

"သူမ အဆင်ပြေပါ့မလား။" အာသာက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

"အဆင်ပြေမလား ဟုတ်လား။ ဟိုကောင်အတွက်သာ စိတ်ပူလိုက်စမ်းပါ။ ဟိုကောင် သေမသွားမချင်း၊ ဒါမှမဟုတ် ဘလီးဒါ  ရဲ့ သွေးလှောင်ကန် ကုန်မသွားမချင်း သူမ ရပ်မှာမဟုတ်ဘူး။"

ဂျမားလ်သည် ဆာဂျီယိုကို မြှားများဖြင့် ကူညီရန် ပြန်လည်အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ နယ်လ်ဗက်စ်သည် ၃ အဆင့်ရှိသော ညတစ္ဆေဖြစ်နေလျှင်ပင် ရှီအာ ရှုံးနိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူ အပြည့်အဝ ယုံကြည်ထားသည်။

သူ ဒီလိုယုံကြည်နေတာ အကြောင်းမဲ့မဟုတ်ပေ။ ၃ အဆင့် ညတစ္ဆေများမှာ ရူးသွပ်လောက်အောင် အစွမ်းထက်သူများမှသည် သာမန်ကာလျှံကာ အဆင့်ထိ ရှိနိုင်ကြောင်း သူ သိထားသည်။ ယင်းမှာ သူတို့၏ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု လမ်းကြောင်းများ တစ်ကောင်နှင့်တစ်ကောင် အလွန်အမင်း ကွာခြားမှုကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့်၊ နယ်လ်ဗက်စ်သည် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သဘာဝရတနာတစ်ခုကို စားသုံးမိပြီး ထူးခြားစွာ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲကာ အစွမ်းထက်သော စွမ်းရည်များကို ရရှိခဲ့သော ညတစ္ဆေတစ်ကောင် ဖြစ်နိုင်သလို၊ သို့မဟုတ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲရန်လောက်သာ လုံလောက်သည့် အရာတစ်ခုကို စားသုံးမိပြီး သူ၏အင်အားနှင့် အလားအလာကို အကြီးအကျယ် ကန့်သတ်ခံထားရသော ညတစ္ဆေတစ်ကောင်လည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရသော် ညတစ္ဆေတစ်ကောင်သည် အဆင့်မြင့်နေရုံဖြင့် အလိုအလျောက် အနိုင်ရလိမ့်မည်ဟု မဆိုနိုင်ပေ... အလင်းလူသားများအတွက်လည်း အတူတူပင်ဖြစ်သည်။

ရှီအာ၏ အခြေအနေတွင် သူမသည် အောက်ခြေအဆင့် အလင်းလူသား သာ ဖြစ်သေးသော်လည်း၊ သူမ၏ စစ်မှန်သော အင်အားသည် နောက်ထပ်အဆင့်ဖြစ်သော လမ်းပြအလင်းလူသား များနှင့်ပင် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ယင်းမှာ သူမ၏ ပထမဆုံး အဆင့်တက်ခြင်းတွင် ထူးခြားပြောင်မြောက်သော ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု လမ်းကြောင်းကို ရွေးချယ်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူမကို ပစ်မှတ်ထားရဲသည့်အတွက် နယ်လ်ဗက်စ်အား ပြင်းထန်သော သင်ခန်းစာတစ်ခု ပေးနေပြီး၊ သူ့ကို တစ်ခဏလေးမျှပင် အသက်ရှူပေါက်မပေးအောင် ဖိအားပေးတိုက်ခိုက်နေသည်။ သူက တစ်နေရာကို ကာကွယ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်နှင့် သူမက အခြားတစ်နေရာကို လှီးဖြတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ အမြန်နှုန်း၊ ပျော့ပျောင်းမှုနှင့် တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်းတို့မှာ သူ့အတွက် လုံးဝကို မယှဉ်သာအောင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သူမ၏ မိစ္ဆာဆန်ဆန် တရစပ်တိုက်ခိုက်မှုများကို အတန်ကြာ ခံရပြီးနောက်၊ နယ်လ်ဗက်စ် တစ်ကိုယ်လုံး သွေးများရွှဲနစ်ကာ နေရာအနှံ့သို့ သွေးများစင်ထွက်နေပြီး သူ၏အမွေးအမှင်များပါ အနီရောင် ပြောင်းသွားခဲ့သည်... ယခုတော့ သူသည် တကယ့်ကို နတ်ဆိုးတစ်ကောင်နှင့် တူနေခဲ့ပြီ။

'သူ သွေးထွက်နေတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ ဓားချက်တွေ အားလုံးက အပေါ်ယံတွေချည်းပဲ။' ရှီအာက မျက်လုံးကို အေးစက်စွာ မှေးလိုက်သည်။ 'ငါ သူ့ရဲ့ အသက်အန္တရာယ်ရှိတဲ့ နေရာတွေကို မခုတ်ရသေးဘူး။'

'သူ့ကို ဒီတိုင်းထားလိုက်စမ်းပါ၊ သူ သွေးထွက်လွန်ပြီး သေသွားပါလိမ့်မယ်... '

ဘလီးဒါ စကားမဆုံးခင်မှာပင် နယ်လ်ဗက်စ်က ဂရုမစိုက်သော မျက်နှာထားဖြင့် သူ၏ လည်ပင်းကို ချိုးကာ အကြောလျှော့လိုက်သည်။

"မင်းကို အထင်သေးမိတာ ငါ့အမှားပါပဲ။ မိဖုရား ဒရာဝက်ဘရာ က ဘာမှမဟုတ်တဲ့သူတစ်ယောက်ကို သတ်ဖို့ အမိန့်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါ သိခဲ့သင့်တယ်။"

နယ်လ်ဗက်စ်က ခေါင်းမော့လာပြီး သူ၏ ကြက်သီးထဖွယ်ကောင်းသော အေးစက်စက် အကြည့်များက ရှီအာထံသို့ ကျရောက်သွားသည်။

"ဒါပေမဲ့... ပျော်စရာအချိန်တွေတော့ ကုန်ဆုံးသွားပြီ။"

ချက်ချင်းပင် နယ်လ်ဗက်စ်၏ ကြွက်သားများ စတင်ဖောင်းကားလာပြီး၊ သူ၏ အသားစုတ်ပြတ်နေသော ဒဏ်ရာများမှာလည်း မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ပင် အလျင်အမြန် ကျက်သွားတော့သည်။ စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင်၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ မူလထက် နှစ်ဆနီးပါး ကြီးမားသွားပြီး ကြွက်သားများမှာ အလွန်အမင်း ဖောင်းကားလာသဖြင့် သွေးကြောများပင် ပေါက်ထွက်တော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

နယ်လ်ဗက်စ်သည် ပြင်းထန်စွာ အသက်ရှူနေပြီး နှာခေါင်းမှ အပူငွေ့များ ထွက်ပေါ်နေကာ၊ ဤပုံစံကို ထိန်းသိမ်းရန် အတော်လေး ခက်ခဲနေပုံရသည်။

'သောက်ကျိုးနည်း... အဲဒီကောင်က ခန္ဓာကိုယ် စွမ်းရည်မြှင့်တင်တဲ့ အမျိုးအစား ညတစ္ဆေပဲ။' ဘလီးဒါက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ 'ထွက်ပြေးတော့ ရှီအာ!'

ရှီအာ၏ တိုက်ခိုက်မှုပေါင်းများစွာကို ခံရပြီးနောက်တိုင် မလဲကျသေးသည်ကိုကြည့်၍ နယ်လ်ဗက်စ်သည် အစွမ်းထက်သော သတ္တဝါတစ်ကောင်ဖြစ်ကြောင်း ဘလီးဒါ သိထားပြီးဖြစ်သည်။ ယခု နယ်လ်ဗက်စ်သည် စွမ်းရည်မြှင့်တင်မှုဘက်တွင် အထူးပြုထားကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ၊ လက်ရှိ စွမ်းအားများ မြင့်တက်နေသော သူ၏အခြေအနေကို ရှီအာ ယှဉ်နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူ သဘောပေါက်သွားသည်။

ရှီအာသည် သူမ၏အဖော်ပြောသည်ကို ကြားသော်လည်း လက်တစ်ဆစ်မျှပင် မလှုပ်ရှားခဲ့ပေ။ လာဆန်ညီအစ်ကိုများရှိရာ အနောက်ဘက်သို့ တစ်ချက်မျှသာ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက်၊ သူမဆီသို့ လျှောက်လာနေသော နယ်လ်ဗက်စ်ကိုသာ ပြန်လည်အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

'ငါက သူတို့ရဲ့ အစောင့်အရှောက်ပဲ။ သူတို့ကို အိမ်ပြန်ရောက်အောင် ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ခေါ်သွားပေးမယ်လို့ ငါ ကတိပေးထားတယ်။' ရှီအာက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ 'ငါ့မျက်စိအောက်မှာတော့ သူတို့ကို အသေမခံနိုင်ဘူး။'

နယ်လ်ဗက်စ် လှုပ်ရှားလာမည့်အချိန်ကို မစောင့်တော့ဘဲ ရှီအာသည် အမြင်အာရုံမှ ပျောက်ကွယ်သွားကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို နှိမ့်ထားလျက် သူရှိရာဘက်သို့ အမြန်ပြေးဝင်သွားသည်။ ဒီတစ်ကြိမ်တွင်တော့ သူမက လုံခြုံသောအကွာအဝေးတစ်ခုမှနေ၍ သူမ၏ လခြမ်းဓားသွားကို သူ၏ဆီသို့ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် လွှတ်ပစ်လိုက်သည်။

ချွင်!

ကံဆိုးစွာဖြင့် လခြမ်းဓားသွားသည် နယ်လ်ဗက်စ်၏ ပုခုံးရိုးကို ထိမှန်ပြီး မာကျောသော သတ္တုကို ခုတ်မိသကဲ့သို့ အသံမြည်ကာ ပြန်လည်လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။ လခြမ်းဓားသွားသည် ကွေးဝိုက်ကာ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး ရှီအာက ၎င်းကို မှုန်ကုပ်နေသော မျက်နှာထားဖြင့် ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

"သေရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီ။"

နယ်လ်ဗက်စ်က တစ်ချက်ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် သူ၏လက်သီးဖြင့် မြေပြင်ကို အားကုန်ထုချလိုက်ရာ ပြင်းထန်လှသော မြေငလျင်လှိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

တကယ်လို့ ထိုလှိုင်းဒဏ်ကို တိုက်ရိုက်ခံလိုက်ရပါက သူမ၏ခြေထောက်များ ကျိုးကြေသွားမည်ကို သိသဖြင့် ရှီအာသည် မလွှဲမရှောင်သာ ဘေးသို့ ခုန်ထွက်လိုက်ရသည်။ သို့သော် သူမ ထိုသို့လုပ်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် နယ်လ်ဗက်စ်က အသင့်စောင့်နေခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သူသည် ကန်မည့်ဟန်ပြင်လိုက်ပြီး ဧရာမ ကျောက်တုံးကြီးတစ်တုံးကို သူမဆီသို့ ပြင်းထန်သောအရှိန်ဖြင့် ကန်ထုတ်လိုက်သည်။

ကျောက်တုံးကြီး၏ အရွယ်အစားကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ကိုလိမ်ကာ ရှောင်တိမ်းရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ရှိကြောင်း ရှီအာ သိလိုက်သည်။

သူမက လက်မောင်းများကို မြှောက်ကာ ရိုက်ခတ်မှုကို ခံယူရန် ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး သူမကိုကာကွယ်ရန် သွေးချပ်ဝတ်တန်ဆာကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း... ကျောက်တုံးကြီးက ပြင်းထန်လွန်းလှသည်။

ဝုန်းးးးး!!

ထိမှန်လိုက်သည့် အရှိန်ကြောင့် သွေးချပ်ဝတ်တန်ဆာမှာ ကွဲအက်သွားပြီး ကျောက်တုံး၏ အရှိန်ကို အနည်းငယ် လျော့ကျသွားစေသော်လည်း မလုံလောက်ခဲ့ပေ။ ၎င်းက ရှီအာ၏ လက်ဖျံရိုးများကို အစအနမကျန် ကျိုးကြေသွားစေပြီး သူမကို ဂျမားလ်၊ လီဗိုင်းနှင့် အာသာတို့ ရှိရာဘက်သို့ လွင့်ထွက်သွားစေခဲ့သည်။

"လုပ်ပါ ရှီအာရယ်... ငါတို့ သိပ်ကြာကြာ ဆက်တောင့်မခံထားနိုင်တော့ဘူး..."

ဂျမားလ် စကားမဆုံးခင်မှာပင်၊ သူတို့ရှေ့တွင် အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် လိမ့်ထွက်လာသော သွေးစွန်းနေသည့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုကို သူ၏မျက်လုံးများက ဖမ်းယူမိလိုက်သည်။ အကြိမ်အနည်းငယ် မြေကြီးနှင့် ဆောင့်မိပြီးနောက် သစ်ပင်တစ်ပင်တွင် သွားတိုက်မိကာ ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။

အာသာ၊ ဂျမားလ်နှင့် လီဗိုင်းတို့ပင်လျှင် ထိုငြိမ်သက်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ လီဗိုင်းသည် သူမကို မမြင်နိုင်သော်လည်း၊ သူမ၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ ရောင်ဝါမှာ အလွန်မှေးမှိန်နေပြီး မည်သည့်စက္ကန့်တွင်မဆို သေဆုံးသွားနိုင်သည့် အခြေအနေဖြစ်နေကြောင်း သူ ခံစားသိရှိနေသည်။

"ရှီ... ရှီအာ!!!"

ဂျမားလ်သည် ခေတ္တမျှ စကားထစ်သွားပြီးနောက် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော မျက်နှာထားဖြင့် သူမနာမည်ကို အော်ခေါ်လိုက်သည်။ မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမှ မရရှိသည့်အခါ သူ၏နှလုံးသားမှာ ခြေဖဝါးအောက်အထိ ကျဆင်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့!"

သူက လာဆန်ညီအစ်ကိုများကို အော်ပြောလိုက်ရင်း သူမရှိရာဆီသို့ ပြေးသွားလိုက်သည်။ ရောက်သည်နှင့် သူ၏ကျောပိုးအိတ်ထဲသို့ လက်နှိုက်ကာ ပုလင်းငယ်ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော ပန်းရောင်သစ်သား တိုတမ်တစ်ခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

သူက ထိုအရာကို အာသာ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ပစ်ပေးလိုက်ပြီး သူမကို တိုက်လိုက်ရန် အော်ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက လက်ကျန်အလုပ်ကို အဆုံးသတ်ရန်အတွက် သစ်ပင်များကို လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ရိုက်ချိုးကာ ဦးတည်လာနေသော နယ်လ်ဗက်စ်ရှိရာဘက်သို့ သူ၏လေးကို ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

"ငါ... ငါ..."

အာသာသည် ပန်းရောင်တိုတမ်ကို ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် ကြည့်နေပြီး ၎င်းကို ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဖြစ်နေပုံရသည်။

သူ့ညီသည် 'ကုသရေး တိုတမ်' များနှင့် တစ်ခါမှ မထိတွေ့ဖူးသလို၊ အတန်းထဲတွင်လည်း သေချာဂရုတစိုက် နားထောင်လေ့မရှိမှန်း သိသဖြင့်၊ လီဗိုင်းသည် သူ၏လက်ကို စမ်းတဝါးဝါး လှမ်းလိုက်ပြီး သူ့အစ်ကိုလက်ထဲရှိ တိုတမ်ကို စမ်းမိသွားသည်။

သူက ချက်ချင်းလုယူလိုက်ပြီး ပုလင်းကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ညီဖြစ်သူအား ပြတ်သားစွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ "သူ့ပါးစပ်ကို ဟပေး၊ ပြီးတော့ ငါ လောင်းထည့်တာကို ကူညီပေး!"

တုန်လှုပ်နေဆဲဖြစ်သော အာသာသည် သူပြောသည့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။ လီဗိုင်းက ပန်းရောင်အရည်များကို ရှီအာ၏ပါးစပ်ထဲသို့ လောင်းထည့်နေစဉ်၊ ၎င်းကို အသက်သွင်းရန်အတွက် ဂါထာမန္တရားများကို တတွတ်တွတ် ရွတ်ဆိုနေခဲ့သည်။

"အရုဏ်ဦး၏ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် ယခုနိုးထလော့၊ ပြန်လည်မွမ်းမံပြီး အသက်သွင်းလော့။ နေမင်း၏ နွေးထွေးမှုနှင့် နေ့လယ်ခင်း၏ အင်အားများဖြင့် ဒဏ်ရာအားလုံးကို ကုသပြီး စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများကို ပြုပြင်ပေးလော့..."

သူ ရွတ်ဆိုပြီးဆုံးသွားသည်နှင့်၊ ပန်းရောင်အရည်သည် ရှီအာ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ တောက်ပစွာ လင်းထိန်သွားပြီး ဝေဝါးနေသော သူမ၏မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ပြန်လည်ကြည်လင်လာစေခဲ့သည်။ ယင်းက သူမ၏ဒဏ်ရာများကို မကုသရသေးသော်လည်း၊ ပန်းရောင်အရည်သည် နာကျင်မှုများကို ထုံကျဉ်သွားစေပြီး အသက်အန္တရာယ်ရှိသော ကိုယ်တွင်းဒဏ်ရာများကို အရင်ဆုံး ဦးစားပေး ကုသပေးနေသည်။

သူမ ပထမဆုံး မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အရာမှာ လီဗိုင်းနှင့် အာသာတို့၏ အနောက်ဘက်တွင် ပိုမိုနီးကပ်လာနေသော နယ်လ်ဗက်စ်၏ အရိပ်ကြီးပင် ဖြစ်သည်။ ဂျမားလ်သည် လောလောဆယ် အလွန်အမင်း မောပန်းနွမ်းနယ်နေသော အခြေအနေတွင် သူ့ကို ရင်ဆိုင်နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူမ သိနေသည်။

"ဆာ...ဂျီ...ယို...ဆီ...သွား..." သူမက အလွန်အမင်း ခက်ခဲစွာ တီးတိုးပြောလိုက်ပြီး သွေးများပါ အန်ထွက်လာခဲ့သည်။

ပြိုကျနေသော သစ်ပင်များ၏ ဆူညံသံများနှင့် ဆာဂျီယို၏ မပြတ်တမ်း တိုက်ခိုက်နေသော ဖရိုဖရဲ အသံများကြားတွင် သူမပြောသည်ကို မည်သူမျှ ကြားနိုင်မည်မဟုတ်ပေ... သို့သော် လီဗိုင်းက ကြားလိုက်သည်။ သူ၏ အာရုံခံစားမှုကောင်းသော နားများက အရာအားလုံးကို ဖမ်းယူနိုင်ခဲ့ပြီး၊ သူက ဂျမားလ်နှင့် အာသာတို့ထံသို့ ထိုစကားကို ချက်ချင်း ပြန်လည်ပြောပြလိုက်သည်။

ထိုအမိန့်သည် ရယ်စရာကောင်းပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေရန် သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း၊ လီဗိုင်း အကြားအာရုံ မှား၊ မမှား မေးခွန်းထုတ်နေရမည့် အချိန်မဟုတ်ကြောင်း ဂျမားလ် သိနေသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ အာသာသည် သူ့အစ်ကိုကို မေးခွန်းထုတ်ရန် တစ်စက္ကန့်မျှပင် အချိန်မဖြုန်းခဲ့ပေ။ သူက လီဗိုင်းနှင့် ရှီအာကို လက်တစ်ဖက်စီဖြင့် ပွေ့ချီကာ ပင့်ကူစစ်တပ်ကြီးရှိရာဆီသို့ ဒုန်းစိုင်းပြေးဝင်သွားတော့သည်။

သာမန် သေမျိုးတစ်ယောက်၊ သာမန် အရပ်သားတစ်ယောက်က သူ၏သေမင်းဆီသို့ ပြေးဝင်သွားခြင်းပင်!

"လျှပ်စစ်မြှား !!"

အာသာနောက်သို့ လိုက်ပါပြေးလွှားရင်း ဂျမားလ်က ဆာဂျီယိုဆီသို့ သွားရာလမ်းကြောင်းကို မြှားတစ်စင်းတည်းဖြင့် ရှင်းလင်းပေးလိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏လမ်းတွင် ပင့်ကူအချို့ ကျန်ရှိနေသေးသည်။

အာသာသည် ရှီအာနှင့် လီဗိုင်းကို သူ၏ပုခုံးများပေါ်သို့ ချက်ချင်းပြောင်းတင်လိုက်ပြီး ခေါင်းကိုငုံ့ကာ လည်ချောင်းကွဲမတတ် အော်ဟစ်ရင်း ပင့်ကူများကြားသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။ သူက ပင့်ကူအချို့ကို ဒူးဖြင့်တိုက်ကာ လွှင့်ပစ်လိုက်သော်လည်း၊ အခြားပင့်ကူအချို့ကမူ သူ၏ပေါင်၊ ခါးနှင့် တင်ပါးများထဲသို့ သူတို့၏ အစွယ်များကို နက်ရှိုင်းစွာ စိုက်ဝင်အောင် ကိုက်ခဲနိုင်ခဲ့ကြသည်။

အားးးးးးး!!

အာသာ လုပ်နိုင်သမျှကတော့ ဆက်လက်အော်ဟစ်နေရန်သာဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ နီရဲနေသော မျက်လုံးများက ဒူးထောက်ကျလုနီးပါးဖြင့် သူတို့ကို ကြည့်နေသော ဆာဂျီယို တစ်ယောက်ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။

ဆာဂျီယိုသည် သေမတတ် မောပန်းနွမ်းနယ်နေပြီဖြစ်ပြီး၊ သူတို့အသက်ကို ရှီအာ ကယ်တင်ပေးလိမ့်မည်ဟူသော မျှော်လင့်ချက်နှင့် ပြင်းပြသော စိတ်ဆန္ဒသက်သက်ဖြင့်သာ တောင့်ခံထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် အာသာ၏ပုခုံးပေါ်တွင် တွဲလောင်းပါလာသော သူမကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ထိုမျှော်လင့်ချက်များ အားလုံး ပျက်သုဉ်းသွားပြီး၊ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ရယ်မောခြင်းဖြင့်သာ အစားထိုးသွားခဲ့တော့သည်။

'ငါတို့တော့ သွားပါပြီ၊ ဟုတ်တယ်မလား အိုသ်နီယာ ။'