"...ထားလိုက်ပါတော့။" လီဗိုင်းက စိတ်ပျက်အားလျော့စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး "မင်းပြီးရင် ငါ့ကို ဖုန်းခေါ်လိုက်။ ငါတို့ မင်းရဲ့ အဆင့်ဆင့်ပြောင်းလဲခြင်း အတွက် ပစ္စည်းတွေသွားဝယ်ဖို့ ဈေးကွက်ကို သွားရမယ်။"
"အိုကေ၊ ငါ အမြန် အဆုံးသတ်လိုက်မယ်!" ဖုန်းမကျခင် တစ်ဖက်ကနေ အာသာရဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားနေတဲ့ အသံ ခဏထွက်လာတယ်။
ဈေးကွက်မသွားခင် ဘာမှလုပ်စရာမရှိတာကြောင့် လီဗိုင်းက အမှောင်ထု နာမ်ဝိညာဉ်တံတား အတွင်းမှာရှိတဲ့ အမှောင်စွမ်းအင်ကို စူးစမ်းလေ့လာဖို့ အချိန်အနည်းငယ် ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။
သူ့ကို အမှောင်စွမ်းအင်ရဲ့ သဘောတရားအကြောင်း စတင်မိတ်ဆက်ပေးခဲ့တာ လနဲ့ချီကြာနေပြီဖြစ်ပေမယ့် သူတစ်ကြိမ်မှ အာရုံမခံနိုင်ခဲ့သေးပါဘူး။
အက်ရှ်ခရယ်လ်က သူ့ကို စိတ်ရှည်ဖို့ ပြောထားပေမယ့် အခုအချိန်မှာတော့ အချိန်ပေးပြီး ထပ်ခါတလဲလဲ လေ့ကျင့်နေရုံနဲ့ အဖြေထွက်လာမှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ သူသဘောပေါက်လာတယ်။
သူ့ရဲ့ နေမင်း မူလမျိုးစေ့ ဆိုရင် ကော? လီဗိုင်းက ၅ ရာခိုင်နှုန်းနီးပါးကို ချဉ်းကပ်နေပြီဖြစ်တယ်... မြင့်မြတ်တဲ့အလင်းတန်းက သွေးရောင် မျိုးစေ့ ထက်စာရင် နေမင်း မျိုးစေ့အပေါ် ပိုပြီး ကောင်းကောင်း တုံ့ပြန်မှုရှိပါတယ်။
သူ့အနေနဲ့ နောက်ထပ် လေ့ကျင့်မှုတစ်ကြိမ်ပဲ လိုတော့ပြီး မကြာခင်မှာပဲ သူ့ရဲ့ ပထမဆုံး မွေးရာပါစွမ်းရည်နဲ့ လက်နက်ကို ဖွင့်နိုင်တော့မှာ ဖြစ်တယ်။
ဒါပေမဲ့ နေမင်း မူလမျိုးစေ့အတွက် အဖြေရှိနေတာကြောင့် သူ အလောမကြီးခဲ့ပါဘူး။ တကယ့် ပြဿနာက ဟင်းလင်းပြင် မူလမျိုးစေ့ ဖြစ်နေတာပါ။
လောလောဆယ်မှာ အဲဒါက တိုးတက်မှုနှုန်းကို အဆုံးအဖြတ်ပေးနေပြီး တောက်လျှောက်ကို နှေးကွေးလွန်းနေတာ ဖြစ်တယ်။ အဲဒါက အချိန်ဆွဲလေလေ သူရွေးချယ်ထားတဲ့ ချဉ်းကပ်ပုံနည်းလမ်းအတွက် ပိုပြီး ဆိုးရွားလေလေဖြစ်မယ်ဆိုတာ လီဗိုင်း သိနေတယ်။
သူက မျိုးစေ့နှစ်ခုလုံးကို ၅ ရာခိုင်နှုန်းမှာ ထားခဲ့ပြီးမှ နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ခုကို ပြောင်းလဲဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ ဒီလိုဆိုရင် မျိုးစေ့တစ်ခုတည်းကိုပဲ အနောက်မှာ ချန်ထားခဲ့စရာ လိုမှာမဟုတ်တော့ပါဘူး။
အက်ရှ်ခရယ်လ်က သူ့ကို သတိပေးထားဖူးတယ်... အကယ်၍ သူက မျိုးစေ့နှစ်ခုကို ဦးစားပေးပြီး တစ်ခုတည်းကိုပဲ ချန်ထားခဲ့ရင် မျိုးစေ့နှစ်ခုလုံးကို ချန်ထားခဲ့တာထက် ပိုပြီး ဆိုးရွားလိမ့်မယ်တဲ့။
အဲဒီ ဒေဗာ တွေက ဒုက္ခကို အတူတူ ဝေမျှခံစားရတာကို ကြိုက်နှစ်သက်ကြတယ်လို့ သူက ရှင်းပြခဲ့တယ်။
အကယ်၍ သူတို့ထဲက နှစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့ရင် သိပ်ပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် နာကျင်မှာမဟုတ်ဘူး... ဒါက မျိုးစေ့တစ်ခုတည်းကနေ စုပြုံထွက်လာတဲ့ စွမ်းအင်တောက်လောင်မှု နဲ့ ယှဉ်ရင် ပိုပြီး အားနည်းတဲ့ စွမ်းအင်တောက်လောင်မှုတွေကိုပဲ ဖြစ်ပေါ်စေမှာမို့လို့ပါ။
ဒါကြောင့် အမှောင်စွမ်းအင်ကို ထိရောက်စွာ စုပ်ယူနိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို သူ မရှာဖွေနိုင်သရွေ့ ဒါက သူ့ရဲ့ တိုးတက်မှုကို အမြဲတမ်း နှောင့်နှေးစေမှာ ဖြစ်တယ်။
"အမှောင်စွမ်းအင်... အဲဒါက နေရာတိုင်းမှာ ရှိနေပေမယ့် ဘာမှမရှိသလိုပဲ ခံစားရတယ်... ဘာမှမရှိတဲ့အရာကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အာရုံခံရမှာလဲ" လီဗိုင်းက သူ့ရှေ့က အဆုံးမဲ့ အမှောင်ထုကြီးကို 'စိုက်ကြည့်' ရင်း စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာနဲ့ ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်မိတယ်။
သူ့ကိုယ်သူ လက်ဗလာနဲ့ လေကို လိုက်ဖမ်းဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ ကလေးတစ်ယောက်လို ခံစားရတယ်... လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တဲ့အရာပေါ့။
"အမှောင်ထုက ငြိမ်လေးနေပြီး ပုန်းအောင်းနေတာမဟုတ်ဘူး... သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က အရာအားလုံးကို တိတ်ဆိတ်သွားစေပြီးမှ ပုန်းအောင်းတာ..." လီဗိုင်းက သူ့ရှေ့က အမှောင်ထုကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်တယ်။
အမှောင်ထု နာမ်ဝိညာဉ်တံတား က တကယ်တော့ ဗလာသက်သက်ကြီး မဟုတ်ကြောင်း အက်ရှ်ခရယ်လ်က ပြောပြခဲ့ဖူးတယ်... အဲဒါက တတည်ရှိမှုမရှိခြင်း နယ်ပယ်တစ်ခုနဲ့ ဖုံးလွှမ်းထားတာဖြစ်ပြီး အဲဒီနေရာမှာ အမှောင်စွမ်းအင်က သူ့ကိုယ်သူ တိတ်ဆိတ်မှုအဖြစ် ခေါက်သိမ်းထားတာ ဖြစ်တယ်။
သာမန်အာရုံခံစားမှုတွေ၊ နာမ်ဝိညာဉ်ဆိုင်ရာ အာရုံခံစားမှုတွေတောင်မှ ဒီနေရာမှာ ထုံထိုင်းသွားတတ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အမှောင်စွမ်းအင်က အမြင် သို့မဟုတ် အသံအပေါ် မဟုတ်ဘဲ ကွဲပြားခြားနားမှု အပေါ်မှာ တုံ့ပြန်ဆဲ ဖြစ်တယ်။
လီဗိုင်းက အစပိုင်းမှာတော့ ဒါကို သိပ်ပြီး သတိမထားမိခဲ့ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့... သူက စုပ်ယူတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်ကို ရိုးရှင်းလွန်းတဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ ချဉ်းကပ်မိနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုတာ သူ သဘောပေါက်သွားတယ်။
သူက တခြားမျိုးစေ့တွေပေါ်မှာ အောင်မြင်ခဲ့တဲ့ လူသိများတဲ့ ကိုယ်တိုင်ကျင့်ကြံခြင်း လုပ်ငန်းစဉ် နည်းလမ်းဟောင်းကိုပဲ သုံးဖို့ ကြိုးစားနေခဲ့တာပါ... ဒါပေမဲ့ ဒီကျင့်စဉ်ကို တီထွင်ခဲ့တဲ့သူတွေက ကျင့်စဉ်ကို ဖန်တီးတုန်းက အမှောင်စွမ်းအင်အကြောင်းကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားခဲ့ကြတာ မဟုတ်ပါဘူး။
အဲဒါက ကျန်တဲ့ စွမ်းအင်တွေနဲ့ မတူညီတဲ့ သဘောသဘာဝအရ လှုပ်ရှားတာကြောင့် မတူကွဲပြားတဲ့ ချဉ်းကပ်ပုံမျိုးနဲ့ပဲ ထိုက်တန်တာ ဖြစ်တယ်။
အဲဒီနောက် အတွေးတစ်ခုက ဖျတ်ခနဲ လက်ခနဲ ပေါ်လာတယ်။
အလင်းက ကွဲပြားခြားနားမှုကတစ်ဆင့် အရာရာကို ဖော်ပြနိုင်ရင်... အသံကလည်း ဖော်ပြနိုင်မှာပဲ။
လီဗိုင်းက ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ ပြောင်လက်နေတဲ့ တုတ်ကောင်ရဲ့ ကိုယ်ထည်ပေါ်ကို လက်ချောင်းနှစ်ချောင်း တင်လိုက်တယ်။ ဖြည်းဖြည်းချင်းနဲ့ ဂရုတစိုက်ပဲ သူက သွားတွေကြားထဲကနေ တိုးညှင်းတဲ့ ဟိန်းသံတစ်ခုကို ညည်းလိုက်တယ်... ပါးစပ်ကနေ မဟုတ်ဘဲ လည်ချောင်းထဲကနေ လာတာပါ။
တုတ်ကောင်က အနည်းငယ် တုန်ခါသွားတယ်။ မသိမသာလေးပဲ။ တုန်ခါမှုလှိုင်းတစ်ခုက အပြင်ဘက်ကို ပျံ့နှံ့သွားတယ်။
သူ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်တယ်။
ဘာမှ ပြန်မလာခဲ့ပါဘူး။
သူက ဟိန်းသံကို ပိုပြီး နိမ့်လိုက်တယ်... ပြီးတော့ ပိုပြီးတော့လည်း တိုးညှင်းသွားစေတယ်။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ အသံလှိုင်းက ဟင်းလင်းပြင်ထဲကို တိုးဝင်သွားတဲ့အခါ သူတစ်ခုခုကို ခံစားလိုက်ရတယ်... အသံပြန်လာတာ မဟုတ်ဘဲ ပြတ်တောက်သွားတာပါ။
အသံက ဝါးမြိုခံလိုက်ရသလိုမျိုး မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့ နေရာလွတ်တစ်ခုပေါ့။
"ဒီမှာကိုး..."
သူက တုန်ခါမှုကို ချိန်ညှိပြီး နောက်တစ်ကြိမ် လှိုင်းလွှတ်လိုက်တယ်။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ သူက ပုံစံတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရတယ် - ကြည်လင်တယ်၊ ကြည်လင်တယ်၊ ကြည်လင်တယ်... ပြီးတော့ ပြတ်တောက်သွားတယ်။ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးထဲက သက်မဲ့နေရာ တစ်ခုပေါ့။ အဲဒီနေရာမှာ အမှောင်စွမ်းအင်တွေ စုပြုံသိပ်သည်းနေတယ်လို့ လီဗိုင်း ယုံကြည်လိုက်မိတယ်!
သူ့ရဲ့ အာရုံတွေကို အရင်ကလို အများကြီး ခွဲမပစ်တော့ဘဲ၊ လီဗိုင်းက ပုလဲကို သုံးပြီး သူ့ရဲ့ နာမ်ဝိညာဉ်အာရုံကို အကန့်အသတ်အထိ သန့်စင်လိုက်ပြီးမှ အဲဒီ သက်မဲ့နေရာဆီကို စေလွှတ်လိုက်တယ်။
ခဏအကြာမှာပဲ လီဗိုင်းရဲ့ နာမ်ဝိညာဉ်အမြင်အာရုံက လွင့်မြောနေတဲ့ အမှောင်ထုတိမ်တိုက်တစ်ခုကို ရုတ်တရက် ဖမ်းမိသွားတယ်။ အမှောင်ထု နာမ်ဝိညာဉ်တံတားတစ်ခုလုံးက ပိတ်ပိတ်မှောင်နေတာဖြစ်ပေမယ့် ဒီတိမ်တိုက်ကတော့ ပိုပြီး သိပ်သည်းပြီး စုစည်းနေပုံရတယ်!
အာရုံမပျက်စေဘဲ လီဗိုင်းက သူ့ရဲ့ နာမ်ဝိညာဉ်တည်ရှိမှုကို သုံးပြီး အမှောင်စွမ်းအင်တိမ်တိုက်ကို သူ့ရဲ့ ဟင်းလင်းပြင် မျိုးစေ့ ကနေ စုပ်ယူနေပုံကို စိတ်ကူးပုံဖော်လိုက်တယ်။
ဘုရင်က ဆင့်ခေါ်လိုက်တဲ့ လယ်သမားတစ်ယောက်လိုပဲ၊ အမှောင်စွမ်းအင်တိမ်တိုက်က အနီးအနားမှာ ဟင်းလင်းပြင် မျိုးစေ့ရဲ့ တည်ရှိမှုကို ခံစားလိုက်ရတာနဲ့ လီဗိုင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို အလောတကြီး တိုးဝင်သွားခဲ့ပါတော့တယ်။
ဒါက အလင်းတန်းနဲ့ နေမင်း မူလမျိုးစေ့တို့ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုပုံစံအတိုင်းပါပဲ!
ဒါပေမဲ့ စုပ်ယူနေစဉ်အတွင်း လီဗိုင်းက စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စွာနဲ့ မျက်ခုံးမကြုတ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပါဘူး။ အမှောင်စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုက သူ့အရေပြားကို ထိမှန်လိုက်တိုင်း၊ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဝိညာဉ်ကို နှင်းခဲရိုက်နေတဲ့ လက်တစ်ဖက်နဲ့ ပွတ်သပ်သွားသလိုမျိုး အရိုးထဲအထိ စိမ့်ဝင်သွားတဲ့ အအေးဒဏ်ကို ခံစားရလို့ပါ။
ဒီအအေးဓာတ်က အမှောင်စွမ်းအင်ကို ပိုပြီး စုပ်ယူလေလေ ပိုပြီး ပြင်းထန်လာလေလေပါပဲ။ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ လီဗိုင်းက အဲဒီမသက်မသာဖြစ်မှုဟာ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ နာကျင်မှုအဖြစ်မပြောင်းလဲခင် အမှောင်တိမ်တိုက်တစ်ခုလုံးကို အဆုံးသတ်အောင် စုပ်ယူနိုင်ခဲ့တယ်။
"ဒါက ဘာကြီးလဲ..." လီဗိုင်းက တစ်ုန်တုန်ယင်ယင်နဲ့ တိုးတိုးလေး ညည်းတွားလိုက်တယ်။
"အလင်းက အမှုန်အမွှားတွေကို လှုံ့ဆော်ပေးပြီး လှုပ်ရှားမှုကို မြန်ဆန်စေကာ တုန်ခါမှုနဲ့ နွေးထွေးမှုကို ဆောင်ကြဉ်းပေးတဲ့နေရာမှာ၊ အမှောင်စွမ်းအင်ကတော့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရတင်မကဘဲ နာမ်ဝိညာဉ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရပါ အရာအားလုံးကို နှေးကွေးသွားစေတယ်" လို့ အက်ရှ်ခရယ်လ်က တည်ငြိမ်စွာ ရှင်းပြတယ်။ "အဲဒါက ရုပ်ဝတ္ထုနဲ့ ဝိညာဉ်နှစ်ခုလုံးထဲကို စိမ့်ဝင်ပြီး သက်ရှိအင်အားကို ဖိနှိပ်တယ်၊ အတွေးအမြင်တွေကို ထုံထိုင်းစေကာ အရှိန်အဟုန်တွေကို စုပ်ယူပစ်တယ်။ အဲဒါက အပြင်ကို ဖြာထွက်တာမဟုတ်ဘဲ အတွင်းဘက်ကို ဆွဲယူတာ။ ပိုပြီး စုစည်းမိလေလေ၊ ပိုပြီး တိတ်ဆိတ်မှုနဲ့ ညိမ်သက်မှုကို ဖန်တီးလေလေပဲ"
"ဒါကြောင့် အေးစိမ့်နေတာပေါ့။"
ဒါကို ကြားတော့ လီဗိုင်း နားလည်သလို ခေါင်းငြိမ့်လိုက်တယ်။
အပူမရှိရင် အအေးဓာတ်ပဲ ကျန်ခဲ့တာလေ... လီဗိုင်း လုပ်နေတာက အအေးဓာတ်ရဲ့ အရင်းအမြစ်၊ ဟင်းလင်းပြင်၊ ဘာမှမရှိခြင်းအရာကို စုပ်ယူနေတာ ဖြစ်တယ်။ အမှောင်စွမ်းအင်က သူ့ဆီက အပူဓာတ်အားလုံးကို ဆွဲထုတ်နေတဲ့အခါ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဝိညာဉ်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ခဲမသွားဘဲ နေပါ့မလဲ?
"အလင်းက လူသိချင်လို့ နွေးထွေးတာ... အမှောင်ကတော့ ဘယ်တော့မှ အသိမခံချင်လို့ အေးစိမ့်နေတာ"
အက်ရှ်ခရယ်လ်က အလင်း၊ အပူ၊ အမှောင်နဲ့ အအေးတို့ရဲ့ ဆက်စပ်မှုကို စာကြောင်းတစ်ကြောင်းတည်းနဲ့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ခြုံငုံသုံးသပ်ပြလိုက်တယ်။
သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအချိန်တွေမှာ အပူဓာတ်တောက်လောင်မှုတွေကော၊ ချမ်းစိမ့်မှုတွေကော နှစ်ခုစလုံးကို ရင်ဆိုင်ရတော့မယ်ဆိုတာ သိလိုက်ရလို့ လီဗိုင်းရဲ့ မျက်ခုံးက တွန့်သွားမိတယ်။
'တကယ့်ကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်လွန်းတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းနည်းလမ်းပဲ။'
ဒါပေမဲ့ သူက ဟင်းလင်းပြင် မျိုးစေ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး အဲဒီရဲ့ မှိုင်းညို့နေတဲ့ မျက်နှာပြင်ပေါ်က အက်ကြောင်းတစ်ခုကို သတိထားမိလိုက်တဲ့အခါမှာတော့ နာကျင်မှုတွေကို မေ့ပျောက်သွားပြီး ဝမ်းသာအားရ ပြုံးလိုက်မိပါတော့တယ်။
"နောက်ဆုံးတော့ ငါ လမ်းကြောင်းသုံးခုလုံးကို မြှင့်တင်နိုင်ပြီ။"
"နောက်ဆုံးတော့ပေါ့။" အက်ရှ်ခရယ်လ်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်တယ် "ငါပေးခဲ့တဲ့ အရိပ်အမြွက် အနည်းငယ်နဲ့တင် ဒီလောက်လုပ်နိုင်တာ မဆိုးပါဘူး။"
"ဟင်၊ နေပါဦး၊ မင်းက နည်းလမ်းကို သိနေတာလား" လီဗိုင်း ရုတ်တရက် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိတယ်။
"မင်းကော ဘယ်လိုထင်လဲ" အက်ရှ်ခရယ်လ်က အေးအေးဆေးဆေးပဲ ပြန်ပြောတယ် "ငါက ငါ့ရဲ့ လက်တွဲဖော်တွေကို အမှောင်စွမ်းအင်ကို အာရုံခံမယ့် နည်းလမ်းတွေကို တိုက်ရိုက်မပြောပြဘူး၊ အရိပ်အမြွက်ပဲ ပေးတာ၊ အဲဒါကို ရှာဖွေဖို့ အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းကို ဖော်ထုတ်ဖို့က သူတို့အပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်"
ဒါကို ကြားတော့ လီဗိုင်းက သူ အမှောင်စွမ်းအင်ကို အာရုံခံဖို့ ပျက်ကွက်ခဲ့တဲ့ အကြိမ်တိုင်းမှာ အက်ရှ်ခရယ်လ်က သူ့ကို အရိပ်အမြွက်တစ်ခု တကယ်ပေးခဲ့ဖူးတာကို ပြန်သတိရသွားတယ်။ အမှောင်စွမ်းအင်က အမှောင်ထု နာမ်ဝိညာဉ်တံတားရဲ့ အတိုင်းအတာအတွင်းမှာတင် အတိအကျ တည်ရှိနေတာ မဟုတ်ဘူးလို့ သူက ပြောခဲ့တာပါ... အဲဒါက အမှောင်ရိပ် နယ်ပယ် ထဲမှာ ရှိနေတာဖြစ်ပြီး အဲဒီတံတားက အဲဒီနယ်ပယ်ဆီကို ချိတ်ဆက်ပေးထားတဲ့ တစ်ခုတည်းသော နာမ်ဝိညာဉ် ဆက်သွယ်မှု ဖြစ်တယ်။
ဒါကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်ကိုယ်တိုင် ထိုနေရာမှာ ရှိနေစရာမလိုဘဲ အမှောင်ရိပ် နယ်ပယ်ရဲ့ အမှောင်စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူနိုင်ဖို့အတွက် အချိန်အတော်များများမှာ တံတားနဲ့ ချိတ်ဆက်ထားဖို့ မဖြစ်မနေ လိုအပ်တာ ဖြစ်တယ်။
တခြား အရိပ်အမြွက်တွေကလည်း နောက်ဆုံးအဖြေနဲ့ ဆက်စပ်နေခဲ့တာပါ။
"ဘာလို့လဲ"
"ဘာလို့ မဖြစ်ရမှာလဲ" အက်ရှ်ခရယ်လ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေတယ် "မင်းဘဝရဲ့ အရာရာတိုင်းအတွက် ငါက အဖြေတွေကို ဇွန်းနဲ့ခွံ့ကျွေးဖို့ မျှော်လင့်နေတာလား။ ငါပေးထားတဲ့ အရိပ်အမြွက်တွေနဲ့တောင် ဒီပြဿနာကို မဖြေရှင်းနိုင်ရင် မင်း နေသုံးစင်း ကို ဖြေရှင်းဖို့ စိတ်ကူးတောင် မယဉ်နဲ့တော့"
လီဗိုင်းအနေနဲ့ အက်ရှ်ခရယ်လ်ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းနဲ့ နည်းလမ်းကို တိုက်ရိုက်ပြောပြစေချင်ပေမယ့် သူ့စကားက အကျိုးအကြောင်းရှိတယ်ဆိုတာ သဘောပေါက်လိုက်တယ်။
သူ့ရဲ့ ချက်ချင်းအဖြေပေးဖို့ လိုအပ်တဲ့ အခြေအနေမျိုးတွေနဲ့ ကြုံလာရရင်တော့ အက်ရှ်ခရယ်လ်က လီဗိုင်း မလိုအပ်ဘဲ နှောင့်နှေးမသွားစေဖို့ ဘယ်တော့မှ ဝေခွဲမနေခဲ့ပါဘူး။
ဒါပေမဲ့ ဟင်းလင်းပြင် မျိုးစေ့ကိစ္စမှာတော့ ပထမလပိုင်းတွေမှာ ဒါက သိပ်ပြီး အရေးမကြီးသေးဘူးဆိုတာ သူသိနေတာကြောင့် လီဗိုင်းကို သူ့ဘာသာသူ အဖြေရှာနိုင်အောင် တွန်းအားပေးခဲ့တာ ဖြစ်တယ်။
ဒီနည်းလမ်းအားဖြင့် လီဗိုင်းက သူ့အပေါ်မှာ အလွန်အကျွံ မှီခိုမနေတော့ဘဲ ဒီလက်တွဲမှုဟာ တကယ့်ကို... စစ်မှန်တဲ့ လက်တွဲဖော် သဘောတရား ဖြစ်လာမှာပါ။
"မင်းနဲ့ဆို ဘာတစ်ခုမှ မလွယ်ကူပါလား ဟုတ်လား"
လီဗိုင်း ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဒီကိစ္စကို ချက်ချင်းပဲ ဘေးဖယ်ထားလိုက်တယ်။ အချိန်ကလည်း သိပ်မရှိတာကြောင့် သူက အမှောင်စွမ်းအင်ကို ပိုပြီး စုပ်ယူဖို့အတွက် ပြန်ပြီး အာရုံစိုက်လိုက်တယ်... အဲဒါကို ၅ ရာခိုင်နှုန်းအထိ တွန်းပို့ဖို့ သူ့မှာ တစ်ပတ်တောင် မပြည့်တော့တဲ့ အချိန်ပဲ ရှိပါတော့တယ်။