အခန်း (၁၂၂) - အခု ကျေနပ်ပြီလား?

မိမိ ရင်ဆိုင်ရမည့် ပြဿနာ အတိုင်းအဆကို မသိရှိသေးဘဲ လီဗိုင်းသည် ဗိုင်းရာ၏ ကျောပေါ်တွင် ပက်လက်အနေအထားဖြင့် ထိုင်နေသည်။ သူသည် ငွေရောင် ပိုက်ဆံအိတ်တစ်လုံးကို ကိုင်ထားရင်း အလေးအနက် ရှိနေသော မျက်နှာဖြင့် ရှိနေသည်။ ထိုအိတ်တွင် ဟာရီကိန်းမုန်တိုင်း တစ်ခုကဲ့သို့ ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော တံဆိပ်တစ်ခု ပါရှိပြီး၊ စာလုံးများမှာ မုန်တိုင်းဒဏ် ခံထားရသကဲ့သို့ ပျံ့ကျဲနေသည်။

သို့သော်လည်း ထိုစာလုံးများသည် 'တန်ပက်စ်ထရင်'  ဟူသော အမည်ကို ဖော်ပြနေဆဲ ဖြစ်သည်။

'ဟိုမှာ... မင်း အခုတော့ အလုပ်ဖြစ်ပြီ။' အက်ရှ်ခရယ်က တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်သည်၊ 'မင်းက ဆိုလ်မာရာ ဒေသရဲ့ ဒုတိယမြောက် အင်အားအကြီးဆုံး မျိုးနွယ်စုရဲ့ အတိုင်းအဆမဲ့ ပိုက်ဆံအိတ်ကို ခိုးလိုက်တာ။ အဲဒါသာ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ပိုင်တာဆိုရင် ဘယ်လိုနေမလဲ စဉ်းစားကြည့်ဦး။'

'...'

လီဗိုင်းသည် အိတ်ထဲတွင် ရတနာအချို့ ရှိလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ထားသော်လည်း အတိုင်းအဆမဲ့ ပိုက်ဆံအိတ် ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပတ်သ်ဖိုင်းဒါး (ရှေ့ဆောင်အဆင့်) များသည် အတိုင်းအဆမဲ့ ပိုက်ဆံအိတ်များကို ပိုင်ဆိုင်ခွင့် မရှိသင့်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

'မင်းက အဲဒီရဲ့ ထူးခြားတဲ့ အဆောင်အရောင် မပါဘဲနဲ့တောင် ဖွင့်လို့မရဘူး။' အက်ရှ်ခရယ်က ဆက်ပြောသည်၊ 'ဒါက မလိုအပ်ဘဲနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဒုက္ခပေးတာရဲ့ အဓိပ္ပာယ်အစစ်အမှန်ပဲ။'

'မင်းဆီမှာ ဒါကို ဖွင့်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်း ရှိလား?' လီဗိုင်းက သူ၏ နောက်ပြောင်မှုကို ဂရုမစိုက်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

'ငါ့ရဲ့ လက်ရှိပုံစံနဲ့တော့ မရဘူး။' အက်ရှ်ခရယ်က ပြန်ဖြေသည်၊ 'အတိုင်းအဆမဲ့ ပိုက်ဆံအိတ်ရဲ့ အဆောင်အရောင်ကို ဖော်ထုတ်ဖို့ဆိုတာ ကျွမ်းကျင်မှု၊ ကံတရား သို့မဟုတ် အားဖြင့် ထိုးဖောက်ခြင်း လိုတယ်။ ငါက အားဖြင့် ထိုးဖောက်တာကို ကျွမ်းကျင်ပေမဲ့ အဲဒီစွမ်းရည်က 'အာရုံခံစားမှု' ကဏ္ဍမှာ ပိတ်ထားတယ်။ ပထမဆုံးအကြိမ်မှာတင် မင်း ကံကောင်းပြီး ပွင့်သွားဖို့တော့ မလွယ်လောက်ဘူး။'

'ရိုးရိုးပြောရရင်၊ ငါ့လက်ထဲမှာ ရတနာအိတ် မရှိဘူး၊ ငါ့ကို အစွမ်းထက်တဲ့ မျိုးနွယ်စုတစ်ခုက လိုက်လံရှာဖွေအောင် လုပ်မယ့် အသုံးမကျတဲ့ အမှိုက်တစ်စပဲ ရှိတာပေါ့။'

ရှေးဟောင်းပစ္စည်းကို ခိုးယူခြင်းမှာ တစ်ကိစ္စ၊ သို့သော် ပိုက်ဆံအိတ်ကို ခိုးယူခြင်းမှာ အခြားတစ်ကိစ္စ ဖြစ်ကြောင်း လီဗိုင်း နားလည်လိုက်သည်။ ဒရေးသည် ဤပိုက်ဆံအိတ်ကို မိသားစုခေါင်းဆောင် သို့မဟုတ် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများထံမှ ရရှိထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ရှေးဟောင်းနေရာမှ ရရှိလာသော သဘာဝရတနာများကို သိမ်းဆည်းရန်အတွက် ဖြစ်ကြောင်း သူ သေချာပေါက် သိလိုက်သည်။

ရိုးရှင်းစွာ ပြောရလျှင် ထိုရတနာများသည် သူတို့အတွက် အဆင့်နိမ့်နေလျှင်ပင် အလွန်အရေးကြီးသည်။ မဟုတ်ပါက ပိုက်ဆံအိတ်တစ်ခု ဆုံးရှုံးရမည့် အန္တရာယ်ကို သူတို့ ယူစရာ မလိုပေ။

လီဗိုင်းသည် မိနစ်အနည်းငယ်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီး ပိုက်ဆံအိတ်ကို လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ပစ်ပေါက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ နှုတ်ခမ်းတွင် အပြုံးဖျော့ဖျော့လေး ပေါ်လာသည်။

'ငါကတော့ လက်ဗလာနဲ့ ပြန်မှာ မဟုတ်ဘူး။'

မဆိုင်းမတွဘဲ လီဗိုင်းသည် ဆယ်လ်မာတို့အဖွဲ့နှင့် စစ်ကူအဖွဲ့ကို ရှောင်ရှားရန် နောက်ထပ် လမ်းကြောင်းတစ်ခုမှ ဆိုလ်မာရာ ဒေသဘက်သို့ ဦးတည်သွားသည်။ ခဏကြာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စကင်န်ဖတ်ကြည့်ပြီးနောက် သူ၏ နားထဲတွင် ဒရေးနှင့် အဖွဲ့သားများ သစ်ပင်တစ်ပင်အောက်တွင် ပြန်လည်သက်သာအောင် လုပ်ဆောင်နေသည့် အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

သူသည် သူ၏ ညစီးတော်ယာဉ်ကို သူတို့၏ အထက် မီတာတစ်ရာအကွာအထိ ဆင်းသက်စေပြီး အတိုင်းအဆမဲ့ ပိုက်ဆံအိတ်ကို ပစ်ချလိုက်သည်။

ဒရေးနှင့် အခြားသူများက ဝိုင်ဗန်၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျန်းမာသူများမှာ သတိကြီးစွာဖြင့် ထလိုက်ကြသည်။ သို့သော် သူတို့ ကောင်းကင်ကို မကြည့်လိုက်ရမီမှာပင် ငွေရောင် ပိုက်ဆံအိတ်မှာ ဒရေး၏ ခြေထောက်ဘေးသို့ ကျရောက်လာသည်။

"..." "..." "..."

လူတိုင်းမှာ ငွေရောင် ပိုက်ဆံအိတ်ကို ကြည့်ကာ မယုံနိုင်စွာဖြင့် စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားကြသည်။ ခဏအကြာတွင် ဒရေးက "အဲဒီ ပိုက်ဆံအိတ်ကို ချက်ချင်း ကောက်လိုက်စမ်း!" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူ၏ လက်မောင်းများသာ မထိခိုက်ထားပါက သူကိုယ်တိုင် ချက်ချင်း လုယူလိုက်မည် ဖြစ်သည်။ လိမ္မော်ရောင် မုတ်ဆိတ်မွေးရှိသူက ပိုက်ဆံအိတ်ကို ကောက်ယူပြီး ဖုန်များ သန့်စင်လိုက်ကာ ဒရေးထံသို့ စစ်ဆေးရန် ယူလာပေးသည်။

"ဒါ အဲဒါပဲ..."

လီဗိုင်းက ပိုက်ဆံအိတ်ကို ပြန်ပေးလိုက်ပြီဆိုသည့် အချက်ကြောင့် ဒရေးမှာ ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များဖြင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရသည်။ သူသည် အပြစ်ပေးခံရတော့မည်ကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် ယခုအခါ လီဗိုင်းကို ဆက်၍ မုန်းတီးရမည်လား သို့မဟုတ် မဟုတ်တော့ဘူးလား ဆိုသည်ကို မဆုံးဖြတ်နိုင်တော့ပေ။

ရတနာပစ္စည်းများသည် တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော်လည်း၊ ပိုက်ဆံအိတ်ထဲမှ ရတနာများနှင့် ယှဉ်လျှင် ဆုံးရှုံးရသည်ကို သူသည်းခံနိုင်သေးသည်။ ယခုအခါ ၎င်း ပြန်ရောက်လာပြီဖြစ်သဖြင့် သူ၏ စိတ်မှာ အနည်းငယ် ငြိမ်းချမ်းသွားသည်။

'အနည်းဆုံးတော့ သူက မျိုးနွယ်စုတစ်ခုနဲ့ မတိုက်ခိုက်သင့်ဘူးဆိုတာ သိလောက်အောင်တော့ ဉာဏ်ကောင်းသားပဲ။'

သို့တိုင် သူသည် ကောင်းကင်ကို ငေးကြည့်ရင်း သရော်လိုက်မိသည်။ "ငါ့ကို ကာကွယ်ထားကြ၊ အထဲမှာ အကုန်ရှိမရှိ ငါ စစ်ဆေးရမယ်။"

လီဗိုင်းအနေဖြင့် ထူးခြားသည့် အဆောင်အရောင်ကို သိနိုင်မည် မဟုတ်ဟု ၉၉% သေချာနေသော်လည်း၊ သူ၏ ဖခင်ထံ ပြန်မပေးမီ သေချာအောင် စစ်ဆေးရမည် ဖြစ်သည်။ သူသည် လမ်းကြောင်းရှင်းပြီဟု ယူဆသည့်အချိန်အထိ စောင့်ဆိုင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သစ်ပင်ကို မှီထိုင်ကာ ပိုက်ဆံအိတ်ကို ရင်ဘတ်ပေါ်တင်ပြီး အဆောင်အရောင်ကို သူ၏ အပေါင်းအပါများပင် မကြားနိုင်လောက်အောင် တိုးညင်းစွာ ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။

ကလစ်!

ပိုက်ဆံအိတ် ပွင့်လာသောအခါ ဒရေးသည် မျက်လုံးကို မှိတ်ကာ အတွင်းပိုင်း အတိုင်းအဆကို သူ၏ စိတ်အမြင်ဖြင့် စစ်ဆေးလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ အခန်းငယ်လေးများ စုပုံထားသော အမှောင်ထဲရှိ ကုဗပုံစံ နေရာလွတ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

သေတ္တာများကို မရေတွက်ရသေးခင်မှာပင် သူ အိပ်ငိုက်လာသည်။ သူ၏ စိတ်အမြင်မှာ ပျက်ပြားသွားပြီး အိတ်ထဲမှ အပြင်သို့ ထုတ်ပစ်ခံလိုက်ရသည်။ သို့သော် သူသည် မျက်လုံးကို မဖွင့်နိုင်တော့ပေ။ သူ၏ မျက်ခွံများမှာ တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ လေးလံနေသည်။

'ဘာ... ဖြစ်... တာလဲ... ငါ... သွေးတွေ အများကြီး ဆုံးရှုံးသွားလို့လား...'

သူသည် စိတ်ထဲတွင် ဝေဝါးစွာ ရေရွတ်နေမိသည်။ သူ၏ ကမ္ဘာကြီး ပျက်သုဉ်းတော့မည်ဟု ခံစားရသည်။ သို့သော် သူ၏ နားထဲတွင် တိုးညင်းပြီး တည်ငြိမ်သော ခြေသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။

ဒရေး၏ နှလုံးခုန်သံမှာ ကြောက်လန့်မှုကြောင့် ပိုမို မြန်ဆန်လာပြီး မျက်လုံးကို ဖွင့်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ အခက်အခဲများစွာကြားမှ မျက်ခွံကို အနည်းငယ် ဖွင့်လိုက်သောအခါ၊ သူ၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ လက်တစ်ဖက် ဆန့်ထုတ်လာပြီး ပိုက်ဆံအိတ်ကို ယူသွားသည်ကို မှုန်ဝါးဝါး မြင်လိုက်ရသည်။

လက် ပြန်ဆုတ်သွားသောအခါ သူ မြင်ရသည်မှာ အနက်ရောင် အမှောင်ထုသာ ဖြစ်တော့သည်...

သူသည် သူ၏ အဖွဲ့ဝင်များနည်းတူ သတိလစ်သွားတော့သည်။

'တိတ်ဆိတ်သော အိပ်စက်ခြင်း စွမ်းရည် တိုတမ်... တန်ဖိုးရှိသားပဲ။'

လီဗိုင်းသည် သူတို့အနီးရှိ သစ်ပင်တစ်ပင်ကို မှီလိုက်ပြီး ပဝါဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော သူ၏ နှာခေါင်းကို အိတ်နှင့် ဝေးဝေးတွင် ထားလိုက်သည်။ သူသုံးလိုက်သော အိပ်ဆေးမှာ လေကြောင့် အများစု လွင့်စင်သွားသော်လည်း သူ သတိထားရမည် ဖြစ်သည်။

'ဘာတွေ ရှိလဲ ကြည့်ရအောင်။' လီဗိုင်းသည် အဆောင်အရောင်ကို တိုးတိုးလေး ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။

အဆောင်အရောင်ကို ရွတ်ဆိုလိုက်သည်နှင့် ငွေရောင် ပိုက်ဆံအိတ်မှာ ချက်ချင်း ပွင့်သွားသည်။ လီဗိုင်းသည် ပိုက်ဆံအိတ်ကို ပစ်ချကာ ထွက်သွားသယောင် ဟန်ဆောင်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ နားကိုမူ အနီးတွင် ချန်ထားခဲ့ပြီး ဒရေး အဆောင်အရောင်ကို ရွတ်ဆိုမည့်အချိန်ကို စောင့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် ဒရေးအား ပိုက်ဆံအိတ်ကို ချက်ချင်း စစ်ဆေးရမည်ဟု သိထားသဖြင့် လေ့ကျင့်ရေးစင်တာမှ ဝယ်ထားသော အိပ်ဆေးကို ပိုက်ဆံအိတ်ပေါ်တွင် သုတ်ထားခဲ့သည်။ တန်ပက်စ်ထရင် မျိုးနွယ်စုနှင့် ကြုံရမည့် ပြဿနာများကိုလည်း သူ စီစဉ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

'အက်ရှ်ခရယ်၊ ငါတို့ရဲ့ ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်အတွက် ဘာရတနာတွေ လိုအပ်မလဲ ပြောပြပါ။'

'ဝီစပါးလီဖ် ကတော့ အသုံးမဝင်ဘူး... မွန်းရု ပုံဆောင်ခဲကတော့ မဆိုးဘူး၊ လိုအပ်နိုင်တယ်... စပရစ်ဂလပ်စ် ပွင့်ကတော့ တန်ဖိုးကောင်းတယ်... ဟတ်စတုန်း ကတော့ ဟုတ်ပြီ... ဘရက်သ် ကတော့ သေချာတယ်...'

အက်ရှ်ခရယ်က လိုအပ်သည့် ရတနာများကို ပြောပြနေစဉ် လီဗိုင်းသည် လိုအပ်သည့် ပစ္စည်းများကိုသာ ထုတ်ယူပြီး ကျန်ရတနာများကို ပိုက်ဆံအိတ်ထဲတွင် ထားခဲ့သည်။ သူသည် လေစွမ်းအားနှင့် ပတ်သက်သော ရတနာအများစုကိုလည်း မယူဘဲ ထားခဲ့သည်။

သူသည် ရသင့်သလောက်သာ ယူပြီး ပိုက်ဆံအိတ်ကို ဒရေး၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ပြန်ပစ်ချကာ ထွက်ခွာသွားသည်။ သူသည် နောက်ကို တစ်ချက်မျှ မလှည့်ကြည့်တော့ပေ။

လက်ရှိအချိန်တွင် လီဗိုင်းမှာ တန်ပက်စ်ထရင် မျိုးနွယ်စုနှင့် စစ်မတိုက်လိုပေ။ သို့သော် သူသည် အလကားရနိုင်သည့် ရတနာများကို မယူဘဲ မနေနိုင်။ ထို့ကြောင့် သူသည် တစ်ဖက်တွင် အကျိုးအမြတ်ရပြီး နောက်တစ်ဖက်တွင် မျိုးနွယ်စု၏ ပစ်မှတ် မဖြစ်စေမည့် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသာ ပိုက်ဆံအိတ်ကို ယူသွားပါက မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် သို့မဟုတ် အစွမ်းထက် အလင်းလူသားများက လိုက်လံရှာဖွေမည် ဖြစ်သည်။ ယခုမူ ဒရေးသည် ပစ္စည်းပျောက်ဆုံးမှုကို ဖုံးကွယ်ရန်အတွက် အတင်းအကျပ် လုပ်ဆောင်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။

ဒရေးသည် သူ၏ မိသားစုကို အမှန်အတိုင်း ပြောပြမည် မဟုတ်ပေ၊ ပြောပြလျှင် ရှေးဟောင်းပစ္စည်း ဆုံးရှုံးမှု၊ အနိုင်ကျင့်ခံရမှုနှင့် ပိုက်ဆံအိတ်၏ အဆောင်အရောင်ကိုပါ သူစိမ်းတစ်ယောက်ထံ ပေးလိုက်မိသည့်အကြောင်းအတွက် သူ အပြင်းအထန် အပြစ်ပေးခံရမည် ဖြစ်သည်။

ဤနည်းဖြင့် ဒရေးသည်သာ လီဗိုင်းကို အမုန်းဆုံး ဖြစ်လာမည် ဖြစ်ပြီး၊ လီဗိုင်းအတွက်မူ သူတစ်ယောက်တည်းကို ရန်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်းမှာ အရေးမကြီးပေ။ သူ၏ အစစ်အမှန် အထောက်အထားကို သိရှိချိန်တွင် လီဗိုင်းမှာ သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်လောက်သည့် အင်အား ရှိနေလိမ့်မည်။

"အခု ကျေနပ်ပြီလား?" အက်ရှ်ခရယ်က ရယ်မောလိုက်သည်။

"ပိုက်ဆံအိတ်ပါ ပါလာရင်တော့ ပိုကျေနပ်မှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ မညည်းတွားပါဘူး... နောက်ထပ် အခွင့်အရေးတွေ ရှိလာဦးမှာပါ။" လီဗိုင်းက ပြုံးလိုက်သည်။

သူသည် တောင်ပေါ်တွင် လေ့ကျင့်ရေး သွားလုပ်ရင်း ရှေးဟောင်းပစ္စည်းနှင့် ရှားပါး ရတနာများကို ရရှိခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ အလင်းလူသားတစ်ယောက်၏ လမ်းကြောင်းပင် ဖြစ်သည်။ အခွင့်အရေးများကို ရယူရန် လက်ကို ညစ်ပတ်စေရမည်သာ ဖြစ်သည်။

အချိန်အတန်ကြာပြီးနောက်...

လီဗိုင်းသည် 'အာရုံချိတ်ဆက် ပုလဲ' ကို မိမိနာမည်ဖြင့် မှတ်ပုံတင်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေစဉ်၊ ဆယ်လ်မာတို့အဖွဲ့သည် ရုံးခန်းတစ်ခုအတွင်း တင်းမာသော တိတ်ဆိတ်မှုဖြင့် ရှိနေကြသည်။ မန်တစ်စ်မှာ သူတို့၏ အနောက်တွင် လက်ပိုက်လျက် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေသည်။

ရုံးခန်းမှာ 'ဆန်းစထရိုက်' အေဂျင်စီ၏ ရုံးချုပ်ရှိ အမြင့်ဆုံး အထပ်တွင် ဖြစ်သည်။ ရုံးခန်းသည် မှန်နံရံများဖြင့် ကာရံထားပြီး မြို့၏ မြင်ကွင်းကို အပြည့်အဝ မြင်ရသည်။

ဆာအလာရစ် တင်နီဆန် သည် သားရေကုလားထိုင်တွင် ထိုင်ကာ ပြတင်းပေါက်ကို ငေးကြည့်နေသည်။ သူသည် ဆယ်လ်မာ၏ တာဝန်ထမ်းဆောင်မှု အကြောင်းကို ဟိုလိုဂရမ် မှတ်တမ်းဖြင့် ကြည့်ရှုနေသည်။

ဒုန်း! ဘုန်း!...

အသံများ ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး ဆယ်လ်မာမှာ ကြောက်ရွံ့စွာ တုန်လှုပ်နေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဆာအလာရစ်သည် ဟိုလိုဂရမ်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး သူတို့ဘက်သို့ လှည့်လာသည်။ သူသည် တိုက်ခိုက်ရေးသမားတစ်ယောက်ထက် ပညာတတ်တစ်ယောက်နှင့် ပိုတူသည်။ သူ၏ ရွှေရောင်ဆံပင်တိုတိုမှာ စနစ်တကျ ရှိနေပြီး၊ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပကာ အခြားသူများ ယုံကြည်စိတ်ချရလောက်အောင် နွေးထွေးနေသည်။

သူသည် ရွှေရောင်လိုင်းများပါသော အနက်ရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဘယ်ဘက်လက်တွင် ရှေးဟောင်း ငွေရောင်နာရီကို ပတ်ထားသည်။

"မင်းတို့ တော်တော်လေးကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရတာပဲ..." ဆာအလာရစ်က တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"..." "..."

မည်သူမျှ ပြန်မဖြေရဲကြပေ။ ဆာအလာရစ်၏ နူးညံ့သော အမူအရာနောက်ကွယ်တွင် ရက်စက်သော အာဏာရှင်တစ်ယောက် ရှိနေသည်ဟု နာမည်ကြီးသောကြောင့် သူတို့မှာ အရှက်ရစွာဖြင့် ခေါင်းငုံ့ထားကြသည်။

"တန်ပက်စ်ထရင် မျိုးနွယ်စုက ဒီရှေးဟောင်းနေရာအကြောင်း သိသွားလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့မိဘူး၊" ဆာအလာရစ်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်၊ "ဒါက ငါ့အမှားပဲ။ ငါ အဖွဲ့ဝင်တွေကို ပိုလွှတ်ပေးခဲ့သင့်တယ်။"