အခန်း (၁၀၉) - ဂိမ်းအထိန်းအချုပ် ဂက်ဂျက်

လီဗိုင်းသည် အက်ရှ်ခရယ်၏ ကျင့်ဝတ်သိက္ခာကို ချီးကျူးရမည့်အစား မိမိအကျိုးရှိမည့်အရာကိုသာ ရွေးချယ်တတ်သည့် သူ့ဗီဇကို ကျိန်ဆဲရမလား မဝေခွဲနိုင်ဖြစ်နေမိသည်။ သို့သော် သူသည် ထိုကိစ္စကို ချက်ချင်းပင် လက်စသတ်လိုက်သည်။

သူသည် ဤကျွန်းကို ပိုင်ဆိုင်လိုသော်လည်း ညဉ့်ငှက်လက်စွပ် ရှိ သူ၏ အဆင့်အတန်းကို မထိခိုက်စေဘဲ မပိုင်ဆိုင်နိုင်ကြောင်း နားလည်ထားသည်။

အဆုံး၌၊ ယခုအချိန်တွင် သူသည် အိုးမဲ့အိမ်မဲ့ အဆင့်သာ ရှိသေးသဖြင့် အခြားသော အိုးမဲ့အိမ်မဲ့ ရစ်ဖ်တာများနှင့်သာ ယှဉ်ပြိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသာ ကျွန်းပိုင်ရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့လျှင်မူ၊ ဤပရိုဂရမ်တွင် တစ်ကြိမ်မျှ မကစားဖူးသေးလျှင်ပင် အခြားသော ကျွန်းပိုင်ရှင်များနှင့် ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက်ရမည် ဖြစ်သည်။

ဂိမ်းတိုင်းတွင် ကစားသမားများ၏ ပျမ်းမျှအင်အားကို ဆုံးဖြတ်ရာ၌ စုပေါင်းစွမ်းအားအဆင့်က အဓိကဖြစ်သော်လည်း၊ လီဗိုင်းအနေဖြင့် သူ၏ ပထမဆုံးဂိမ်းတွင် အခြားအိုးမဲ့အိမ်မဲ့ ရစ်ဖ်တာများနှင့်သာ ရင်ဆိုင်လိုသည်။

အင်အားကြီးသည်ဖြစ်စေ၊ မကြီးသည်ဖြစ်စေ၊ ကျွန်းပိုင်ရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီဆိုကတည်းက ချမ်းသာကြွယ်ဝသော နောက်ခံအသိုင်းအဝိုင်း ရှိသည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရရာ ၎င်းကပင် သူသိထားရန် လုံလောက်သော အချက်ဖြစ်သည်။

"နဂိုစည်းမျဉ်းကို မပြောင်းလဲဘူးဆိုရင် အဆုံးမဲ့နယ်ပယ် ထဲမှာ အချိန်စီးဆင်းမှုက ပုံမှန်ကမ္ဘာမြေအချိန်ထက် ၂ ဆ ပိုနှေးတယ်၊" ဟု အက်ရှ်ခရယ်က ပြောပြသည် "ဆိုလိုတာက မင်းရဲ့ အပြင်က လေ့ကျင့်ရေးအချိန် မစခင်မှာ ဒီမှာ အာရုံစိုက်ပြီး နာရီနှစ်ဆယ်လောက် လေ့ကျင့်လို့ရတယ်ပေါ့။"

ဆီရပ်ဖစ် လက်အောက်ရှိ လီဗိုင်း၏ ပထမဆုံး လေ့ကျင့်ရေးသင်ခန်းစာသည် နောက်ထပ် ၁၀ နာရီခန့်အကြာတွင် စတင်မည် ဖြစ်သည်... ထို့ကြောင့် သူ့အတွက် အဆုံးမဲ့ဒိုမိန်း တွင် နာရီနှစ်ဆယ် အချိန်ရရှိမည် ဖြစ်သည်။

လီဗိုင်းအနေဖြင့် တစ်လလျှင် တစ်ကြိမ်သာ အဆုံးမဲ့ဒိုမိန်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်၊ ထွက်ခွာနိုင်သောကြောင့် ထိုနာရီနှစ်ဆယ်သည် အလွန်တန်ဖိုးရှိလှသည်။

"ဒါဆို အဲဒီအချိန်တွေကို အကျိုးရှိရှိ သုံးကြစို့၊" လီဗိုင်းက သူ၏ တုတ်အာစီကို လှည့်ရင်း တည်ငြိမ်စွာ တောင်းဆိုလိုက်သည် "ငိုကြွေးသံ အရိုးတွင်းနက်ရဲ့ မြေပုံကို ပြန်လည်ဖန်တီးပေးပါ... ငါ စမ်းသပ်ကြည့်ချင်တဲ့ အကြံဉာဏ်အချို့ ရှိလို့။"

တစ်ပတ်အကြာတွင်...

လီဗိုင်းသည် အက်ရှ်ခရယ်၏ အဆုံးမဲ့ဒိုမိန်းသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ဝင်ရောက်ခဲ့သည့် ထိုတောအုပ်ဟောင်းဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်... ဆင့်ခေါ်ခြင်း မစတင်မီ မိနစ်အနည်းငယ်သာ လိုတော့သည်။ အတိုင်းအတာ တံခါးပေါက် ပွင့်လာချိန်တွင် သူတစ်ပါး အာရုံမစိုက်မိစေရန် သူသည် လူသူကင်းဝေးသော နေရာတွင် ရှိနေရမည် ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သည့် တစ်ပတ်လုံးတွင် သူသည် ဂိမ်းတွင် အနိုင်ရရှိရန် တစ်ခုတည်းကိုသာ အဓိကထား၍ လေ့ကျင့်ခဲ့သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ တွားတက်သည့် ကျွမ်းကျင်မှု၊ နံရံများတွင် တွဲလောင်းခိုရင်း တိုက်ခိုက်ခြင်း၊ အောက်သို့ ပြုတ်ကျသွားပါက ဘာလုပ်ရမည် စသည်ဖြင့်... အားလုံးထက် အရေးကြီးဆုံးမှာ အောင်မြင်မှုရရှိရန် အဓိက မဟာဗျူဟာကို ပြင်ဆင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အစပိုင်းတွင် အလွန်ခက်ခဲပြီး အလွန်အမင်း အားထုတ်ခဲ့ရသော်လည်း လီဗိုင်းသည် အချိန်နှင့်အမျှ တိုးတက်လာခဲ့ပြီး သူ၏ စွမ်းဆောင်ရည်အပေါ် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ စိတ်ကျေနပ်မှု ရရှိခဲ့သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဤအဆင့်ရှိ ရစ်ဖ်တာများသည် အိုးမဲ့အိမ်မဲ့များ ဖြစ်ကြသဖြင့် အဆုံးမဲ့နယ်ပယ်သို့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိကြချေ။ နယ်ပယ်အတွင်း အချိန်က ၂ ဆ ပိုမြန်သောကြောင့် ထိုနေရာတွင် နေထိုင်ခွင့်ရသူများသည် သူ့လိုမဟုတ်ဘဲ ပြင်ဆင်ရန် နှစ်ပတ် အချိန်ရရှိကြမည် ဖြစ်သည်။

သူ၏ ညီဖြစ်သူ၊ သူငယ်ချင်းများနှင့် အတန်းထဲကလူများ? သူ သူတို့ကို ဘာမှမပြောဘဲ ပုံမှန်အတိုင်း အတန်းတက်နေခဲ့သည်။

သူ အာသာ ကို ပြောပြရန် စီစဉ်ထားသော်လည်း ယခု မဟုတ်သေးချေ၊ သူကိုယ်တိုင် ညဉ့်ငှက်လက်စွပ်နှင့် အသားကျနိုင်ပါ့မလား မသေချာသေးသည့်အချိန်တွင် မပြောလိုသေးခြင်း ဖြစ်သည်။

"လာပြီ။"

မကြာမီ လီဗိုင်းသည် သူ့ရှေ့တွင် ညဉ့်ငှက်လက်စွပ်၏ စာချုပ် ပေါ်လာသည်ကို ခံစားမိသဖြင့် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်... အလားတူပင် ၎င်းက လှိုင်းထနေသော တံခါးပေါက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ဘာမှ ရောင်ပြန်ဟပ်ခြင်းမရှိဘဲ ဝေဝါးသော စာလုံးတစ်လုံးသာ ပေါ်နေသည် -

"အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား?" (Ready?)

လီဗိုင်း၏ ခြေလှမ်းသည် ထိုဝေဝါးသော အနားသတ်ပေါ်တွင် ရပ်တန့်နေမိသည်... သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် နှလုံးခုန်သံများ ဗုံတီးသကဲ့သို့ ပြင်းထန်နေသည်။ ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ဖြတ်သန်းသွားသလို... ဤအရာသည် သူ လေ့ကျင့်ခဲ့ရသည့် အခိုက်အတန့်ပင် ဖြစ်သည်၊ သို့သော် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် မအီမသာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သူသည် တံတွေးကို ခက်ခဲစွာ မျိုချရင်း၊ အသက်ရှူသံများ တုန့်ဆိုင်းလျက် တံခါးပေါက်အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်သည်၊ အောင်ပွဲရသည်ဖြစ်စေ၊ ရှုံးနိမ့်သည်ဖြစ်စေ ဤသေခြင်းတရားကစားပွဲက သူ့ကို ထာဝရ ပြောင်းလဲပစ်တော့မည်ကို သူ နားလည်ထားသည်။

...

အဆုံးမဲ့နယ်ပယ်... ပဲ့တင်ထပ်ရာ အရိုးဂူ

အရိုးဂူဆိုသည်မှာ CRS ပလက်ဖောင်းနှင့် ညဉ့်ငှက်လက်စွပ်၏ သမိုင်းတွင် အဆိုးရွားဆုံး ရာဇဝတ်ကောင်များကို အပြစ်ပေးရန် အသုံးပြုခဲ့သည့် နက်ရှိုင်းသော ချောက်နက်ကြီးများစွာဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ကျယ်ပြောလှသည့် လွင်ပြင်လွတ်ကြီး ဖြစ်သည်... ရာဇဝတ်ကောင်များသည် ထာဝရ ဆင်းရဲဒုက္ခခံရန် တွင်းနက်ပေါင်း သောင်းချီအတွင်းသို့ ပစ်ချခံခဲ့ရသည်။

မြေပြင်မှာ စိုစွတ်ပြီး စွန်းထင်းနေကာ၊ လွင်ပြင်ကို ဖြတ်၍ တိုက်ခတ်နေသော လေပြင်းက ညှီစို့စို့နှင့် သတ္တုကဲ့သို့ ဆွေးမြည့်နေသော ပုပ်စော်များကို သယ်ဆောင်လာသည်။

မုန်တိုင်းတစ်ခု ကျရောက်တော့မည့်အလား ကောင်းကင်ကြီးမှာ မှုံမှိုင်းနေသော်လည်း မုန်တိုင်းက ဘယ်တော့မှ ကျမလာခဲ့ချေ။

အထူးသဖြင့် ကြီးမားသော တွင်းနက်ကြီးတစ်ခု၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်ရှိ ကြမ်းတမ်းသော မြေပြင်ပေါ်တွင် မတူညီသော မျိုးနွယ်စုများမှ ရစ်ဖ်တာ ၃၀ ခန့်သည် ဟိုတစ်စု ဒီတစ်စုနဲ့ ပျံ့နှံ့ပြီး ရပ်နေကြပြီး သူတို့၏ ပုံသဏ္ဌာန်များမှာ မှောင်မိုက်မှုထဲတွင် ဝေဝါးနေသည်။

သူတို့ထဲမှ အများစုမှာ မျက်နှာဖုံးများဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားကြ သို့မဟုတ် သူတို့၏ မျက်နှာသွင်ပြင်ကို တိုက်ရိုက် ပြောင်းလဲထားကြသည်။

သို့သော် ထိုသို့ ရုပ်ဖျက်ထားခြင်းကပင် သူတို့၏ မသက်မသာဖြစ်မှုကို ဖုံးကွယ်ရန် မလုံလောက်ချေ၊ သူတို့သည် တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အကဲခတ်ရင်း ပြိုင်ဘက်များကို အကဲဖြတ်နေကြသည်။

မကြာမီ တွင်းနက်အနီးတွင် အတိုင်းအတာ တံခါးပေါက်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး လူတိုင်းက အသစ်ရောက်ရှိလာသူထံသို့ မျက်လုံးများ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ရစ်ဖ်တာများသည် နက်ရှိုင်းသော တွင်းနက်ကြီး၏ အစွန်းတွင် ရပ်ကာ စောင့်ကြည့်နေကြသည်... သူသည် တံခါးပေါက်မှတစ်ဆင့် အက်ကွဲနေသော မြေပြင်ပေါ်သို့ လှမ်းထွက်လာခဲ့သည်၊ ၎င်းမှာ ဘောင်းဘီအမည်းနှင့် ကျပ်ထုပ်နေသော သားရေအင်္ကျီအမည်းကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

ဝတ်ရုံနက်တစ်ခုက သူ၏ ကျောပြင်ကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး ခေါင်းစွပ်က သူ၏ မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်ထားသည်။

ယခုအချိန်အထိ အံ့သြစရာ ဘာမှမရှိသေး... သို့သော် သူက လူတိုင်းကို ရင်ဆိုင်ရန် ခေါင်းကို မော့လိုက်ချိန်တွင် ရစ်ဖ်တာများမှာ ထိုနေရာတင် ကြက်သေသေသွားကြပြီး သူတို့၏ မှင်တက်နေသော မျက်လုံးများသည် ထိုလူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင်သာ စွဲထင်သွားတော့သည်။

၎င်းမှာ မျက်နှာ မဟုတ်ချေ... ထိုခေါင်းစွပ်အောက်တွင် သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ တစ်ခုကိုတစ်ခု လှည့်ပတ်နေသည့် ကြယ်သုံးပွင့်ရှိသော နက်ရှိုင်းသည့် ဟင်းလင်းပြင်ကြီးတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်... တစ်ပွင့်က အနီရောင်၊ တစ်ပွင့်က ရွှေရောင်၊ တစ်ပွင့်က အမှောင်ရောင်ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ အနားသတ်များက တစ်ခါတစ်ရံမှသာ ပေါ်လာတတ်သည်။

လေပြင်းက ဟူးဟူးဒူးဒူး တိုက်ခတ်နေသော်လည်း သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင်မူ ပို၍ ငြိမ်သက်နေသလို ခံစားရသည်။

ထိုလူက သူတို့ထံသို့ နှေးကွေးပြီး တည်ငြိမ်သော ခြေလှမ်းများဖြင့် လျှောက်လာချိန်တွင် ရစ်ဖ်တာများသည် တံတွေးကို မြိုချလိုက်မိကြသည်၊ ထိုကဲ့သို့ ထူးဆန်းပြီး တိတ်ဆိတ်လှသောအရာကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် သူတို့၏ နှလုံးသားများ တဒိန်းဒိန်း ခုန်နေခဲ့သည်။

မကြာမီ ထိုလူသည် အထီးကျန် ကျောက်ဆောင်တစ်ခုပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို ငုံ့ထားကာ သေခြင်းတရားကစားပွဲ စတင်မည့်အချိန်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေတော့သည်။

"ဒါက တကယ်ပဲ မျက်နှာဖုံး ဟုတ်ရဲ့လား...?"

"သူက ဘယ်သူလဲ? လူသစ်လား?"

"နေသုံးစင်း ပဟေဠိ? ဒါက ဘာလို နာမည်မျိုးလဲ?"

ရစ်ဖ်တာများသည် ဇဝေဇဝါဖြစ်ကာ စူးစမ်းလိုစိတ် ပြင်းပြနေကြပြီး သူတို့၏ အကြည့်များက လီဗိုင်းထံမှ မခွာခဲ့ကြချေ။ သူတို့သည် ထူးဆန်းသော မျက်နှာဖုံးများစွာကို မြင်ဖူးကြသည်၊ အချို့က ကြောက်စရာ၊ အချို့က ချစ်စရာ၊ အချို့က လိမ်ကောက်နေအောင် ထူးဆန်းကြသည်... သို့သော် ဤကဲ့သို့ လှည့်ပတ်နေသော ကြယ်သုံးပွင့်ပါသည့် မျက်နှာဖုံးမျိုးကို မြင်ဖူးကြခြင်းမှာ ယခုက ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သည်။

၎င်းက အလွန် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေသဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော မျက်နှာဖုံးကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ မည်သို့ မြင်နိုင်သည်ကို သူတို့ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေကြသည်။

လူစုလူဝေးနှင့် ဝေးကွာသော နေရာတစ်ခုတွင်မူ ရစ်ဖ်တာ နှစ်ဦး အေးအေးလူလူ ရှိနေကြသည်... တစ်ယောက်က ကျောက်ဆောင်ကို မှီထားပြီး နောက်တစ်ယောက်က ၎င်း၏ အပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်။

"မင်း ထင်တာ သူက ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်မလား?" ဟု ဝက်ဘ်ဝေါ့ကာ က စဉ်းစားမိသည်။

သူသည် ကျပ်ထုပ်ပြီး မာကျောသော အမည်းရောင် အကြေးခွံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသော ခန္ဓာကိုယ်ရှိသည့် လူသားပုံသဏ္ဌာန် ရှိသော ပင့်ကူတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ သူ့တွင် လက်မောင်းလေးဖက် ရှိပြီး တစ်ဖက်စီတွင် သေးငယ်သော ချိတ်သဏ္ဌာန် လက်သည်းများ ရှိကာ ခြေထောက်နှစ်ဖက်၏ ခြေဖဝါးများတွင် ထက်မြက်သော လက်သည်းများ ရှိသည်။

သူသည် သူ၏ ခရမ်းရောင်မျက်လုံး ရှစ်လုံးစီ၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင် ပင့်ကူခြေထောက်များဖြင့် စက်ဝိုင်းပုံစံ ပြုလုပ်ထားသည့် ထူးဆန်းသော ပင့်ကူမျက်နှာဖုံးကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူ၏ လူသားပုံသဏ္ဌာန်အရ သူသည် ဘုရင်မ ဒရာဝက်ဘ်ဗြာ ကဲ့သို့ ပင့်ကူမျိုးနွယ်စု တွင် ပါဝင်ပြီး၊ ၎င်းမှာ ညတစ္ဆေများ ၏ မကုန်ခမ်းနိုင်သော မျိုးစိတ်များထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ညဉ့်တွားသွားသတ္တဝါများသည် အလွန်များပြားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော မျိုးစိတ်များတွင် ပါဝင်နေကြသဖြင့် သူတို့ကို အချို့သော မျိုးနွယ်စုများနှင့် ခွဲခြားရန် အလွန်ခက်ခဲလှသည်။

ညတစ္ဆေတစ်ကောင်သည် အဆင့် ၃ သို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့်၊ သူတို့သည် ဉာဏ်ပညာသာမက လူသားပုံသဏ္ဌာန်နှင့် သားရဲပုံသဏ္ဌာန်အကြား လွတ်လပ်စွာ အသွင်ပြောင်းလဲနိုင်သော စွမ်းရည်ကိုပါ ရရှိကြသည်။

သို့သော် အကြမ်းဖျင်း မှတ်သားရန် စည်းမျဉ်းမှာ မျိုးနွယ်စုတစ်ခုသည် သားရဲဆန်လွန်း သို့မဟုတ် မိစ္ဆာဆန်လွန်းနေပါက ၎င်းသည် ညတစ္ဆေများ၏ မျိုးနွယ်စုတွင် ပါဝင်နေရန် အခွင့်အလမ်း အလွန်များပြားသည်။

ထိုသို့ မဟုတ်လျှင်ပင်၊ သူတို့၌ သူတစ်ပါး၏ အိပ်မက်များကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် မှတ်ဉာဏ်များကို သိမ်းပိုက်နိုင်သော မွေးရာပါ စွမ်းရည် ရှိသောကြောင့် အခွင့်အလမ်း ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

တစ်နည်းအားဖြင့်၊ သူတို့သည် နေရာအနှံ့တွင် ရှိနေကြပြီး သိရှိထားသော မျိုးနွယ်စုတိုင်းနှင့် နက်ရှိုင်းစွာ ရောနှောနေကြခြင်း ဖြစ်သည်...

"မဖြစ်နိုင်တာ၊ ငါ့အဘိုးတောင် အဲဒီမျက်နှာဖုံး ဝတ်ထားရင် ကြောက်စရာကောင်းပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားနေမှာပဲ၊" ဆက်ဗား က လီဗိုင်း၏ သွင်ပြင်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။

သူသည် ခြောက်ပေကျော် (၁၈၁ စင်တီမီတာ) မြင့်သော ပုတ်သင်ညိုလူသား ဖြစ်ပြီး ဖြတ်သန်းနေသော အစင်းကြောင်းရင့်ရင့်လေးများနှင့်အတူ အစိမ်းရောင် အကြေးခွံများ ရှိသည်။ သူ၏ ဝါးရောင်မျက်လုံးများတွင် မျက်ခုံးနိမ့်နိမ့်အောက်၌ မျဉ်းဖြောင့်ပုံသဏ္ဌာန် မျက်ဆန်းများ ရှိသည်။

သူ၏ ဦးခေါင်းထိပ်မှသည် ရှည်လျားပြီး ကွေးကောက်နေသော အမြီးအထိ ဆူးငယ်လေးများ တန်းစီလျက် ရှိနေသည်... သူသည် ဖိနပ်မပါဘဲ အညိုရောင် သားရေအင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားသဖြင့် သူ၏ ပုတ်သင်ညိုခြေဖဝါးများက လေညင်းကို ခံစားနေရသည်။

"ငါလည်း မသိဘူး၊ ငါက ပြောပြရုံတင်ပါ..." ဝက်ဘ်ဝေါ့ကာက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည် "ငါတို့ လူသစ်တွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရမှာ ဆိုတာ သိပေမယ့် သတိထားတာ မမှားပါဘူး။"

"ဝက်ဘ်ဝေါ့ကာ? မင်း သတ္တိတွေ ကြောင်နေတာလား?" ဆက်ဗားက လှောင်ပြောင်လိုက်သည် "ဒါက ပျံသန်းခွင့် ပိတ်ထားတဲ့ အပေါ်ကို တက်ရမယ့် ဂိမ်းကွ။ အနိုင်ရမယ့်သူက ငါတို့နှစ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်မှာ၊ ဒါကြောင့် သူတို့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ မင်းရဲ့ တကယ့်ပြိုင်ဘက်... ငါ့ကိုပဲ အာရုံစိုက်စမ်းပါ။"

"မဟုတ်ရင် မင်း မြေပုံအပိုင်းအစတစ်ခု ဆုံးရှုံးပြီး ပြန်သွားရလိမ့်မယ်၊" ဆက်ဗားက သူ၏ ရှည်လျားသော ခရမ်းရောင်လျှာကို တစ်ခါတစ်ရံ အပြင်သို့ ထုတ်ရင်း ပြုံးလိုက်သည်။

သူတို့သည် အချင်းချင်း သိကျွမ်းကြပုံရသော်လည်း ဤဂိမ်းတွင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် ရည်ရွယ်ချက် ရှိပုံမပေါ်ချေ။

ပြိုင်ဘက်နှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်းကို တားမြစ်ထားသောကြောင့် ၎င်းက မျှော်လင့်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်... သူတို့သည် တစ်နေ့လုံး စကားပြောနိုင်သော်လည်း ဂိမ်းစတင်သည်နှင့် ညှာတာမှုမရှိဘဲ တစ်ယောက်ချင်းစီ လွတ်လပ်စွာ တိုက်ခိုက်ရမည့် Free-for-all စနစ် ဖြစ်သည်။

ဝက်ဘ်ဝေါ့ကာက ပြန်လည်ချေပရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် လွင်ပြင်ကို ဖြတ်၍ မိုးခြိမ်းသံတစ်သံ ပဲ့တင်ထပ်သွားသဖြင့် လူတိုင်းကို ခေါင်းမော့ကြည့်စေခဲ့သည်။

ထိုနေရာတွင် ဂိမ်းအထိန်းအချုပ် ရှိနေသည်... သူသည် မှုံမှိုင်းနေသောကောင်းကင်တွင် ခြောက်ခြားဖွယ် ပျံဝဲနေသည်။ သို့သော် လျှပ်စီးတစ်ချက် လက်သွားပြီးနောက် ထိုခြောက်ခြားဖွယ် အငွေ့အသက်များမှာ ပျက်ပြားသွားခဲ့ရသည်။

နို့နှစ်ရောင် အမြီးဖွဖွနှင့် အလျား မီတာဝက်ခန့်ရှိသော မီးခိုးရောင် ရှဥ့်ကလေးတစ်ကောင် ဖြစ်ပြီး၊ အနက်ရောင် တက္ကစီဒိုဝတ်စုံနှင့် လည်ပင်းစည်း ဘိုတိုင်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ထားရင်း ပါဝင်မည့် ရစ်ဖ်တာအားလုံးကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်ရှုနေသည်၊ သူ၏ နှုတ်ခမ်းမွှေးငယ်များမှာ လေထဲတွင် အနည်းငယ် လှုပ်ခါနေသည်။

"သုံးဆယ်၊ ကောင်းပြီ၊ ဘယ်သူမှ ထွက်မပြေးကြဘူးပဲ၊" ဂိမ်းအထိန်းအချုပ်က သူ၏ စူးစူးရှရှ အသံလေးဖြင့် တည်ငြိမ်စွာ မိတ်ဆက်လိုက်သည် "ငါက ဂိမ်းအထိန်းအချုပ် ဂက်ဂျက် ပါ... Sire Nocturn ရဲ့ အာဏာစက်အောက်မှာ မင်းတို့ရဲ့ ဂိမ်းကို ငါ အုပ်ချုပ်သွားမှာ ဖြစ်တယ်။"