အခန်း (၃၂) - စာရင်းဟောင်းရှင်းခြင်း
ဧကရာဇ်ဝမ်သည် နောက်ဆုံးတွင် ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ပြီး ဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ ဂုဏ်သိက္ခာကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ အမတ်များရှေ့မှာတင် သားတော်လေးပါးကို လက်သီးလက်မောင်းတန်းကာ ကန်ကျောက်တော့သည်။
လေးဦးသားမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြပြီး တစ်ကိုယ်လုံး နာကျင်နေသော်လည်း အသံထွက်၍ မအော်ရဲကြပေ။
မျက်စိရှေ့မှ မြင်ကွင်းကြောင့် အမတ်များအားလုံး မှင်တက်နေကြရသည်။ ဧကရာဇ်ဝမ် ဤမျှအထိ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒေါသထွက်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။
သို့သော်လည်း ဒါက နားလည်ပေးနိုင်စရာတော့ ရှိပါသည်။
ခြောက်ယောက်မြောက်သား မြောက်ပိုင်းသွား ဘုရင်နဲ့ အမတ်တွေ အကုန် တောင်ပေါ်တက်
ဒီမင်းသားလေးပါးဟာ ဆဋ္ဌမမင်းသားကို ဒုက္ခပေးဖို့အတွက် တကယ့်ကို နည်းလမ်းပေါင်းစုံ သုံးခဲ့ကြတာ မဟုတ်ပါလား။
ယွမ်ကျန်းကတော့ ခေါင်းကို အစွမ်းကုန်ငုံ့ထားပြီး ရယ်ချင်စိတ်ကို အတင်းအောင့်ထားရသည်။ ဒီရလဒ်က သူကိုယ်တိုင်တောင် မခန့်မှန်းထားနိုင်လောက်အောင် ထိရောက်လွန်းလှသည်။
ပြောရရင်တော့ သူ့ကို ဒုက္ခပေးဖို့ ဟွမ်နိုင်ငံသားတွေနဲ့ ပူးပေါင်းခဲ့တဲ့သူကိုတောင် ကျေးဇူးတင်ရဦးမည်။ ဒီကိစ္စသာ မရှိခဲ့ရင် ဧကရာဇ်ဝမ်ဟာ အမတ်တွေရှေ့မှာ သားတော်တွေကို ဒီလောက်အထိ ရိုက်နှက်မှာ မဟုတ်ပေ။ ဒါဟာ မင်းသားလေးပါးလုံးအတွက် မျက်နှာပျက်စရာ အကောင်းဆုံးကိစ္စပင် ဖြစ်သည်။
“အရှင်မင်းကြီး စိတ်လျှော့တော်မူပါ”
ဧကရာဇ်ဝမ် ဒေါသကြောင့် အသက်ရှူပင် မဝဖြစ်လာသည်ကို မြင်ရသောအခါ မူရွှန့်က အမြန်ပြေးလာပြီး တွဲကူလိုက်ရင်း ထိတ်လန့်တကြား ဖျောင်းဖျလေသည်။ “အရှင်မင်းကြီး ကိုယ့်ကျန်းမာရေးကို ငဲ့ညှာတော်မူပါဦး”
“အရှင်မင်းကြီး စိတ်လျှော့တော်မူပါ ကိုယ့်ကျန်းမာရေးကို ငဲ့ညှာတော်မူပါဦး”
အမတ်များ သတိပြန်ဝင်လာပြီး အမြန်ဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။ ယွမ်ကျန်းလည်း ဘာမှလုပ်စရာမရှိသဖြင့် လိုက်ပြီး ဒူးထောက်လိုက်ရ၏။
ဧကရာဇ်ဝမ်သည် ဒေါသကို တစ်ချက်ထုတ်လိုက်ရသဖြင့် စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ်တော့ သက်သာသွားသည်။ သို့သော် ဒေါသကတော့ လုံးဝမပြေသေးပေ။ သူက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
“ယွမ်ကျန်းက အခုမှ နည်းနည်း မျက်နှာပွင့်ပြီး ဆုလာဘ်လေး ရခါရှိသေးတယ် မင်းတို့က သူ့ကို ဒုက္ခပေးဖို့ ဒီလောက်တောင် အလောတကြီး ဖြစ်နေရတာလား မင်းတို့ ပြောစမ်း ယွမ်ကျန်းက မင်းတို့လမ်းကို ဘယ်နေရာမှာ ပိတ်နေလို့လဲ”
လေးဦးသားမှာ ကြောက်လန့်လွန်းသဖြင့် ခေါင်းကိုသာ တရစပ်ခါယမ်းနေကြပြီး ဘာမှမပြောရဲကြပေ။
“ငါကိုယ်တော် ဒီနေ့ အမတ်တွေအားလုံးနဲ့ ယွမ်ကျန်းရှေ့မှာတင် တိုက်ရိုက်ပြောမယ် ယွမ်ကျန်းက အိမ်ရှေ့စံအဖြစ် ဘယ်တော့မှ အတင်မြှောက်ခံရမှာ မဟုတ်ဘူး”
ဧကရာဇ်ဝမ်က ဟောက်လိုက်ပြီး ယွမ်ကျန်းဘက်ကို လှည့်ကြည့်သည်။ “ယွမ်ကျန်း မင်းမှာ ကန့်ကွက်စရာ ရှိသလား”
“မရှိပါဘူး”
ယွမ်ကျန်းက ခေါင်းခါလျက် အလေးအနက် ဆိုသည်။ “ကျွန်တော်မျိုးက စာလည်းမတတ် သိုင်းလည်းမကျွမ်းပါဘူး ကံကောင်းလို့ပဲ ဂုဏ်ကျေးဇူးလေး ရခဲ့တာပါ အိမ်ရှေ့စံရာထူးကို လုံးဝ စိတ်မကူးရဲပါဘူး”
“ဒါတွေ လျှောက်မပြောနဲ့ မင်းမှာ အရည်အချင်း ရှိတာ မရှိတာနဲ့ မဆိုင်ဘူး”
ဧကရာဇ်ဝမ်က ယွမ်ကျန်းကို တစ်ချက် စိုက်ကြည့်သည်။ “ငါကိုယ်တော် အမှန်အတိုင်း ပြောမယ် မင်းရဲ့ မိခင်ဖြစ်သူရဲ့ အဆင့်အတန်းကတင် မင်း အိမ်ရှေ့စံ မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာကို ဆုံးဖြတ်ပြီးသားပဲ မင်းမှာ ဘာအခြေခံမှ မရှိဘူး မင်းသာ ထီးနန်းကို ဆက်ခံရင် ငါတို့ တချန်းအင်ပါယာ သေချာပေါက် ပြည်တွင်းစစ် ဖြစ်လိမ့်မယ်”
ဧကရာဇ်ဝမ်ဟာ ဒီနေ့ တကယ့်ကို ဒေါသထွက်နေတာကြောင့် သားတော်တွေရှေ့မှာတင် အမှန်တရားကို ဖွင့်ချလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်ကလည်း ယွမ်လိတို့ကို သတိပေးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ယွမ်ကျန်းက အိမ်ရှေ့စံ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်တဲ့အတွက် သူ့ကို ထပ်ပြီး ဒုက္ခမပေးကြဖို့ သတိပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။
ယွမ်ကျန်းက ဝမ်းနည်းဟန်ဆောင်ကာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ “ကျွန်တော်မျိုးက အရည်အချင်း မရှိပေမဲ့ ငတုံးတော့ မဟုတ်ပါဘူး ဒီအချက်ကို ကျွန်တော်မျိုး နားလည်ပါတယ်”
“နားလည်ရင် ပြီးတာပဲ”
ဧကရာဇ်ဝမ်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ချသည်။ “ဒါက ကံကြမ္မာပဲ ခမည်းတော်ကိုတော့ အပြစ်မတင်ပါနဲ့”
“ကျွန်တော်မျိုး နားလည်ပါတယ်”
ယွမ်ကျန်းက ထပ်ပြီး ခေါင်းညိတ်သည်။
ဧကရာဇ်ဝမ်က ကျေနပ်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြီး ဒူးထောက်နေဆဲဖြစ်တဲ့ သားတော်တွေကို ဒေါသတကြီး ကြည့်သည်။ “အားလုံး ထွက်သွားကြစမ်း ယွမ်လိ မင်းကတော့ ဆက်ပြီး ဒူးထောက်နေဦး သေချာ ဒူးထောက်ထားစမ်း”
ယွမ်လိ၏ ရင်ထဲတွင် ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ချွေးစေးများ ထွက်လာတော့သည်။
လူတိုင်း ထရပ်လိုက်ကြသော်လည်း ဒုတိယမင်းသားတို့ သုံးဦးမှာ ယွမ်လိကို မကျေမနပ် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဒီကောင် မဟုတ်တာလုပ်လို့ သူတို့ပါ အပူမိရခြင်း ဖြစ်သည်။ ကိုယ့်အိုးကိုယ်မလုံဘဲ တပါးသူကိုပါ ဒုက္ခပေးတဲ့ကောင် ဆက်ပြီး ဒူးထောက်နေရတာ ထိုက်တန်ပေသည်။
“ငါကိုယ်တော် မင်းကို ဘာလို့ ဆက်ပြီး ဒူးထောက်ခိုင်းထားသလဲ ဆိုတာ သိသလား”
ဧကရာဇ်ဝမ်က ယွမ်လိကို အထက်စီးမှ ကြည့်ကာ မေးသည်။
ယွမ်လိက တုန်တုန်ရီရီဖြင့် ငိုယိုကာ လျှောက်တင်သည်။ “ခမည်းတော် ကျွန်တော်မျိုး တကယ်ပဲ မတရား ခံရတာပါ ကျွန်တော်မျိုး ညီတော် ခြောက်ကို တကယ်ပဲ ဒုက္ခမပေးခဲ့ပါဘူး မနေ့ညကတောင် ကျွန်တော်မျိုးက ညီတော် ခြောက်ကို ငွေ တစ်သောင်းကျော် ချေးပေးခဲ့ပါသေးတယ် ကျွန်တော်တို့ ညီအစ်ကိုတွေ ပြန်တည့်နေကြပါပြီ ကျွန်တော်မျိုး ဘယ်လိုလုပ်ပြီး...”
“ငါက အဲ့ဒီအကြောင်းကို ပြောနေတာ မဟုတ်ဘူး”
ဧကရာဇ်ဝမ်က ဒေါသတကြီးနှင့် ယွမ်လိကို ထပ်ပြီး ကန်လိုက်ပြန်သည်။ ထို့နောက် ယွမ်ကျန်းဘက်ကို လှည့်ကြည့်သည်။
ယွမ်ကျန်း၏ မျက်ခုံးများ လှုပ်ရှားသွားပြီး စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲနေမိသည်။ ငါ့ကို ဘာလာကြည့်တာလဲ ငါက အနိုင်ကျင့်ခံရတဲ့သူလေ ဟုတ်တယ် ငါက အနိုင်ကျင့်ခံရတဲ့သူပဲ။ ယွမ်ကျန်းက မိမိကိုယ်ကိုယ် အားပေးနေမိသည်။
ဧကရာဇ်ဝမ်က အကြည့်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းပြီး ပြန်လည် ဒူးထောက်နေတဲ့ ယွမ်လိကို ဟောက်လိုက်သည်။ “ငါ မင်းကို မေးမယ် မြောက်ပိုင်းတိုက်ပွဲမှာ ဒဏ်ရာရခဲ့တဲ့သူတွေနဲ့ ကျဆုံးသွားတဲ့ စစ်သည်တွေရဲ့ ထောက်ပံ့ကြေးတွေကို တစ်ယောက်ယောက်က အလွဲသုံးစား လုပ်နေတာကို မင်း သိသိကြီးနဲ့ ဘာလို့ မတင်ပြတာလဲ”
“ဘာ”
ဧကရာဇ်ဝမ်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ရှောင်ဝမ်ချိုက ချက်ချင်း ရှေ့ထွက်လာပြီး ဒေါသတကြီး မေးသည်။ “အရှင်မင်းကြီး ပြောတာ တကယ်ပဲလား”
“ဒီကိစ္စကို ခဏထားဦး”
ဧကရာဇ်ဝမ်က ရှောင်ဝမ်ချိုကို နေရာပြန်ဝင်ခိုင်းပြီး ယွမ်လိကို အေးစက်စက် စိုက်ကြည့်သည်။ “ဒီနေ့ ညီလာခံမှာ ငါကိုယ်တော်က မင်းကို အခွင့်အရေး အကြိမ်ကြိမ် ပေးခဲ့တယ် မင်း ဒီကိစ္စကို တင်ပြလာမလားဆိုတာ စောင့်နေခဲ့တာ ဘာလို့ မတင်ပြတာလဲ”
ဒီကိစ္စကိုး။
ယွမ်လိ၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် သက်သာသွားပြီး အမြန်ပင် လျှောက်တင်လေသည်။ “ဒီကိစ္စကို တင်ပြရင် ခမည်းတော် အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်မယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်မျိုး သိလို့ပါ ဟွမ်နိုင်ငံသားတွေ ရိက္ခာတောင်းတဲ့ ကိစ္စကို အရင်ပြီးအောင် စောင့်နေတာပါ ရန်သူရှေ့မှာ အရှက်မကွဲချင်လို့ပါ”
“အရှင်မင်းကြီး ဒီကိစ္စကို ကျွန်တော်မျိုးလည်း သိပါတယ်”
ရှိစစ်ဖူက အမြန် ရှေ့ထွက်လာပြီး ဦးညွှတ်ကာ ဆိုသည်။ “မနေ့က တတိယမင်းသားက ကျွန်တော်မျိုးဆီကို လာတိုင်ပင်ခဲ့ပါတယ် ကျွန်တော်မျိုးကပဲ ဟွမ်နိုင်ငံကိစ္စ ပြီးမှ တင်ပြဖို့ အကြံပေးခဲ့တာပါ”
“ဟုတ်လား”
ဧကရာဇ်ဝမ်၏ မျက်နှာထား အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားသည်။
“ကျွန်တော်မျိုး အပြစ်ရှိပါတယ်”
ရှိစစ်ဖူက အမြန် အပြစ်ဝန်ခံသည်။
“မင်းမှာ တကယ်ပဲ အပြစ်ရှိတယ်”
ဧကရာဇ်ဝမ်က ရှိစစ်ဖူကို အေးစက်စက် ကြည့်ပြီးနောက် ထီးနန်းပေါ်သို့ ပြန်တက်ကာ ထိုင်လိုက်သည်။ “လွန်ခဲ့တဲ့ ငါးနှစ်ကတည်းက ငါပြောခဲ့တယ် ငါတို့ တချန်းအင်ပါယာအတွက် အသက်ပေးခဲ့တဲ့ စစ်သည်တွေဟာ သူရဲကောင်းတွေပဲ သူတို့ရဲ့ ထောက်ပံ့ကြေးကို တစ်ယောက်ယောက်က လက်ဖျားနဲ့ ထိရဲရင် ငါက သူ့ခေါင်းကို ဖြတ်ပစ်မယ်”
ထို့နောက် ဧကရာဇ်ဝမ်က ဟောက်လိုက်ပြန်သည်။ “ရှောင်ဝမ်ချို ယွီဖု အမိန့်နာခံကြ”
ရှောင်ဝမ်ချိုနှင့် ယွီဖုတို့ အမြန် ရှေ့ထွက်လာကြသည်။
“စစ်ဝန်ကြီးဌာနနဲ့ တရားရေးဝန်ကြီးဌာနတို့ ပူးပေါင်းပြီး ဒီအမှုကို စုံစမ်းစမ်း စစ်သည်တွေရဲ့ ထောက်ပံ့ကြေးကို ခိုးယူတဲ့သူကမင်းစိုးရာဇာပဲဖြစ်ဖြစ် အောက်ခြေဝန်ထမ်းပဲဖြစ်ဖြစ် ဥပဒေအရ ပြတ်ပြတ်သားသား အရေးယူစမ်း”
ဧကရာဇ်ဝမ်၏ အမိန့်ကို ကြားသောအခါ အမတ်များအားလုံး ထိတ်လန့်သွားကြသည်။
စစ်ဝန်ကြီးဌာနနဲ့ တရားရေးဝန်ကြီးဌာန ပူးပေါင်းရမယ်။
ဧကရာဇ်ဝမ်က တရားရေးဝန်ကြီးဌာနကို မယုံကြည်တဲ့အတွက် စစ်ဝန်ကြီး ရှောင်ဝမ်ချိုကိုပါ ထည့်သွင်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ရှောင်ဝမ်ချိုဟာ ဒီလိုလူမျိုးတွေကို ဘယ်တော့မှ ခွင့်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ဧကရာဇ်ဝမ် သိနေလို့ပင် ဖြစ်သည်။
အမိန့်ပေးပြီးနောက် ဧကရာဇ်ဝမ်က အေးစက်စက် ဆိုသည်။ “အခွန်ဝန်ကြီး ရှိစစ်ဖူက သိသိကြီးနဲ့ မတင်ပြတဲ့အတွက် လစာ တစ်နှစ် ဖြတ်တောက်မယ် တတိယမင်းသား ယွမ်လိလည်း အပြစ်တူတဲ့အတွက် ဘိုးဘေးနန်းဆောင်မှာ သုံးရက်ကြာ ဒူးထောက်ပြီး အပြစ်ကို ပြန်သုံးသပ်ရမယ်”
၎င်းတို့နှစ်ဦးမှာ မနှောင့်နှေးဝံ့ဘဲ အမြန် အမိန့်ကို လက်ခံလိုက်ကြသည်။
ဧကရာဇ်ဝမ်က ယွမ်ကျန်းဘက်ကို လှည့်ကြည့်သည်။ “ယွမ်ကျန်း မင်းက မင်းရဲ့ နောင်တော် တတိယက မင်းကို ဒုက္ခပေးနေတယ်လို့ သံသယ ရှိနေတာ မဟုတ်လား ဒါကြောင့်ပဲ မင်းက သူ့ဦးခေါင်းနဲ့ လောင်းကြေးထပ်ပြီး သူ့ကို ခြောက်လှန့်ခဲ့တာပေါ့”
ယွမ်ကျန်းက ခေါင်းကုတ်ပြီး ရှက်ပြုံး ပြုံးပြလိုက်သည်။ “မှန်ပါတယ်”
ဒါက သိသာနေတဲ့ ကိစ္စပဲ ငြင်းနေလို့လည်း အကျိုးမရှိပေ။
“ကောင်းပြီ ငါကိုယ်တော် မင်းကို အခွင့်အရေး တစ်ခု ပေးမယ်”ဧကရာဇ်ဝမ်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ချသည်။ “ဒီနေ့ အမတ်တွေ အားလုံးရှေ့မှာတင် မင်းရဲ့ နောင်တော် တတိယကို ပါး နှစ်ချက် ရိုက်ခွင့် ပေးမယ်”
“ဗျာ”
ယွမ်ကျန်း ကြောင်အသွားပြီး ဧကရာဇ်ဝမ်ကို မယုံနိုင်သလို ကြည့်မိသည်။
“ခမည်းတော် ကျွန်တော်မျိုး တကယ်ပဲ မလုပ်ခဲ့ပါဘူး”
ယွမ်လိက ဝမ်းနည်းပက်လက်ဖြင့် အော်ဟစ်သည်။
“ပါးစပ်ပိတ်စမ်း”
ဧကရာဇ်ဝမ်က ယွမ်လိကို ဟောက်လိုက်ပြီး ယွမ်ကျန်းကို ကြည့်သည်။ “မင်းက ဘာကို ကြောက်နေတာလဲ ငါက ရိုက်ခိုင်းတာပဲ သူက မင်းကို ပြန်ကိုက်မှာ ကြောက်လို့လား”
“အဲ့ဒါက...”
ယွမ်ကျန်းက ရယ်ကျဲကျဲဖြင့် ဆိုသည်။ “ခမည်းတော် အဲ့ဒါက သိပ်မကောင်းဘူး ထင်တယ်”
“ဘာမှ မကောင်းစရာ မရှိဘူး”
ဧကရာဇ်ဝမ်က မကျေမနပ် ဆိုသည်။ “မင်းရဲ့ ဒီလို အသုံးမကျတဲ့ ပုံစံကို ငါ ကြည့်ရတာ စိတ်တိုတယ်”
“ခမည်းတော် အထင်လွဲနေပါပြီ”
ယွမ်ကျန်းက ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ပြုံးလိုက်သည်။ “ကျွန်တော်မျိုးက အားနည်းတော့ လက်မှာ အင်အား မရှိပါဘူး နောင်တော် တတိယရဲ့ ပါးကို ရိုက်ရင်လည်း သူ နာမှာ မဟုတ်ပါဘူး အဲ့ဒီအစား... ကျွန်တော်မျိုး နောင်တော် တတိယရဲ့ မျိုးပွားအင်္ဂါကို နှစ်ချက်လောက် ကန်ခွင့်ရမလား”