အခန်း (၁၃၅) လူလည်ကျတာပဲ
မီးခိုးအချက်ပြ ဟုတ်လား။
ယွမ်ကျန်း၏ စကားကို ကြားရသောအခါ ဧကရာဇ်ဝမ် ခေတ္တမျှ ကြောင်အသွားရသည်။
မကြာမီ ဧကရာဇ်ဝမ် သတိပြန်ဝင်လာပြီး မျက်နှာပျက်ကာ မေးလိုက်သည် “မင်းတို့က မီးခိုးအချက်ပြ သုံးပြီး အရှေ့ဘက်တံခါးက စစ်သည်တွေကို ဒီဘက်ကို လှည့်စားခေါ်ချင်လို့မလား”
ယွမ်ကျန်းက ရယ်ကာ အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ဧကရာဇ်ဝမ် ဒေါသထွက်လွန်းလို့ ရယ်ပင် ရယ်ချင်လာပြီး ယွမ်ကျန်းကို လက်လှမ်းပြကာ “မင်း ဒီကိုလာစမ်း၊ ငါ မင်းကို ရိုက်မသတ်ဘူးလို့ အာမခံတယ်”
ဒီကောင်စုတ်။
သူက မီးခိုးအချက်ပြတောင် သုံးချင်နေတယ် ဟုတ်လား။
သူနှင့်အတူ လိုက်ပါလာသော ကိုယ်ရံတော်များတွင် မီးခိုးအချက်ပြပစ္စည်းများ ပါဝင်သည်မှာ မှန်ပေသည်။
ဒါပေမဲ့ မီးခိုးအချက်ပြဆိုတာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လွယ်လွယ်ကူကူ သုံးလို့ရပါ့မလဲ။
မီးခိုးအချက်ပြသာ လောင်ကျွမ်းသွားခဲ့လျှင်၊ ဒီဘက်ကို ရောက်လာမည့်သူက ချင်ချီဟုတို့တင် ဘယ်ကမလဲ။
မြို့စောင့်တပ်ဖွဲ့ ခြောက်ဖွဲ့လုံး ဤဘက်ကို ရောက်လာကြမှာ သေချာသည်။
ထိုအချိန်ကျလျှင် မြို့တော်တစ်ခုလုံး ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားမှာပေါ့။
“အာ...”
ယွမ်ကျန်း ခေတ္တမျှ ဆွံ့အသွားပြီး အလျင်အမြန် လက်ဝှေ့ယမ်းပြကာ “သားတော် ဘာမှမပြောခဲ့ဘူးလို့ပဲ သတ်မှတ်လိုက်ပါတော့”
လူအိုကြီး။
လူလည်ကျတာပဲ။
ဧကရာဇ်ဝမ်က ယွမ်ကျန်းကို မကျေမနပ် တစ်ချက်စောင်းကြည့်ကာ “ဒါ တုကွေ့ယွမ်ရဲ့ အကြံလား” ဟု ထပ်မံမေးမြန်းလိုက်သည်။
“မဟုတ်ပါဘူး... မဟုတ်ပါဘူး...”
ယွမ်ကျန်းက ဆက်တိုက် ခေါင်းခါရင်း “ဒါ သားတော်ရဲ့ အကြံပါ”
“ငါ့ကို လာပြီး လှည့်စားမနေနဲ့”
ဧကရာဇ်ဝမ်က ယွမ်ကျန်းကို စိုက်ကြည့်ကာ “မင်းရဲ့ ဦးနှောက်လေးနဲ့ဆိုရင် ဒီအချက်တွေကို စဉ်းစားမိပါ့မလား”
ယွမ်ကျန်းက ဖြဲစပ်စပ်ဖြင့် ရယ်မောလိုက်ပြီး ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပေ။
တုကွေ့ယွမ် စိတ်ထဲတွင်တော့ တကယ့်ကို ဆွံ့အသွားရသည်။
ဒါက ဆဌမမင်းသားရဲ့ အကြံအစစ်အမှန်ကြီးလေ။
ကျွန်တော်နဲ့ ဘာမှမဆိုင်ပါဘူးဗျာ။
“မီးခိုးအချက်ပြကိုတော့ မင်းတို့ စဉ်းစားမနေနဲ့တော့”
ဧကရာဇ်ဝမ်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည် “ချင်ချီဟုတို့ကို အရှေ့ဘက်တံခါးကနေ ဖယ်ရှားချင်ရင်၊ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် နည်းလမ်းရှာစမ်း၊ ဒီလို လှည့်ကွက်တွေကို လာမသုံးနဲ့။ ကဲ... မြန်မြန် လိမ့်တော့၊ မင်းတို့ကို မြင်ရတာနဲ့ ငါ တော်တော် စိတ်ရှုပ်တယ်”
ယွမ်ကျန်းက လည်ပင်းကို ကျုံ့လိုက်ပြီး လူတွေကို ခေါ်ကာ တောင်ဘက်တံခါးရှိရာ ဘက်သို့ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။
ယွမ်ကျန်းတို့ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် ဧကရာဇ်ဝမ်က ကျိုးမီကို လှမ်းဆွဲကာ မေးမြန်းလိုက်သည် “ဒီနေရာကို ရုတ်တရက် စီးနင်းတိုက်ခိုက်ဖို့ ဘယ်သူ့အကြံလဲ”
“ဒါက...”
ကျိုးမီက ဝေခွဲမရဖြစ်ပြီး စကားမဟဝံ့ချေ၊ ဧကရာဇ်ဝမ်က စာရင်းရှင်းမှာကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဧကရာဇ်ဝမ်က ကျိုးမီ၏ စိတ်ကူးကို ရိပ်မိသဖြင့် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည် “မင်း စိတ်ချလက်ချ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောစမ်းပါ၊ ငါက သူ့ကို အပြစ်မပေးရုံတင်မကဘဲ၊ ဆုလာဘ်ပါ အကြီးအကျယ် ပေးဦးမှာ”
ကျိုးမီ ကြားရသောအခါမှ သတိကြီးစွာဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားသည် “ဒါ... တုကွေ့ယွမ်ရဲ့ အကြံပါ”
အတိအကျပင်။
ဧကရာဇ်ဝမ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးရိပ်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။
ခန့်မှန်းရသလောက်တော့ တုကွေ့ယွမ်တစ်ယောက်ပဲ ဤနည်းလမ်းကို စဉ်းစားမိမှာ ဖြစ်သည်။
တုကွေ့ယွမ်က သွေးစွန်းဝတ်စုံတပ်ဖွဲ့ရဲ့ တပ်မှူးဟောင်းဖြစ်ခဲ့ဖူးရာ၊ ရန်သူ့နောက်တန်းစခန်းကို ရုတ်တရက် စီးနင်းတိုက်ခိုက်တဲ့ ကိစ္စတွေကို အမြဲ လုပ်ခဲ့ဖူးတာလေ။
သူက ဤအကွက်ကို စဉ်းစားမိတာကလည်း သဘာဝကျလှသည်။
“မဆိုးဘူး”
ဧကရာဇ်ဝမ်က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြပြီး “မင်းတို့ ဒီကနေ ထွက်ခွာသွားကတည်းက မြင်းတွေကို လုယူနိုင်ခဲ့တဲ့အထိ ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးကို ငါ့ကို အသေးစိတ် ပြောပြစမ်း၊ ငါ အခု တော်တော်ကို စိတ်ဝင်စားနေတာ၊ မင်းတို့က ဒီလောက်များပြားလှတဲ့ မြင်းတွေကို ဘယ်လိုနည်းလမ်းနဲ့ လုယူနိုင်ခဲ့တာလဲဆိုတာကို”
ကျိုးမီ မဝံ့မရဲဖြစ်ပြီး ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးကို အသေးစိတ် တန်းစီ၍ ပြောပြလိုက်တော့သည်။
ကျိုးမီ၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားရပြီးနောက် စစ်သူကြီးဟောင်းကြီးများက ချက်ချင်းပင် ချီးကျူးစကား ဆိုကြတော့သည်။
“ဒီမြင်းလုတဲ့ နည်းလမ်းက တကယ်ကို ဆန်းပြားတာပဲ”
“အင်း... စွန့်စားရတဲ့ အကွက်ဖြစ်ပေမယ့် ရလဒ်ကတော့ တကယ်ကို အကောင်းဆုံးပဲ”
“တစ်ဆင့်ချင်းစီ စီမံထားတာပဲ၊ လူတိုင်း ဆဌမမင်းသားကို ဖမ်းချင်ဇောကြီးနေတဲ့ အချက်ကို အပြည့်အဝ အသုံးချနိုင်ခဲ့တာ၊ ဒီလောက် တိုတောင်းလှတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ ဒီလို ဆုံးဖြတ်ချက်မျိုးကို ချနိုင်တာက တကယ်ကို ခဲယဉ်းလှပါတယ်”
“ဆဌမမင်းသားမှာတော့ ကံကောင်းခြင်းတွေ ရှိတာပဲ။ မင်းသားကတော်နဲ့ တုကွေ့ယွမ်တို့ လူစုက တကယ့်ကို တာဝန်ကြီးတွေကို ထမ်းဆောင်နိုင်မယ့်သူတွေပဲ”
“…”
စစ်သူကြီးများက တစ်ယောက်တစ်ပေါက်ဖြင့် ရှန်မော့ယန့်နှင့် တုကွေ့ယွမ်တို့ လူစုအပေါ် ချီးကျူးစကားကို လုံးဝ လက်တွန့်ခြင်း မရှိကြချေ။
အခြားမင်းသားများဘက်က စစ်သူကြီးများပင်လျှင် သူတို့ကို လိုက်လံချီးကျူးကြသည်။
သို့သော်လည်း စစ်သူကြီးများထဲက မည်သူမျှ ယွမ်ကျန်းကိုတော့ ထည့်သွင်းပြောဆိုခြင်း မရှိကြချေ။
သူတို့အမြင်အရ ဤကိစ္စက ယွမ်ကျန်းနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ပေ။
ယွမ်ကျန်းက အလွန်ဆုံးရှိလှ စိတ်ကူးယဉ်ရုံသက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး၊ အသေးစိတ် စီမံကိန်းကိုတော့ ရှန်မော့ယန့်နှင့် တုကွေ့ယွမ်တို့က စဉ်းစားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒါက ဘုရင်အိမ်တော်ကို ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်တဲ့ ကိစ္စလိုမျိုးပင်။
ဘုရင်အိမ်တော်ကို ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မယ်ဆိုတာ ဘယ်သူမဆို ပြောနိုင်တာပဲ။
ဒါပေမဲ့ အသေးစိတ် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ၊ ဤရည်ရွယ်ချက်ကို ဘယ်လိုနည်းလမ်းနဲ့ အောင်မြင်အောင် လုပ်မလဲဆိုတာကမှ အဓိက ပြဿနာ ဖြစ်သည်။
“တကယ်တော့ ဆဌမမင်းသားတို့က နိုင်သွားခဲ့ပါပြီ။”
ထိုအချိန်တွင် ကျောက်ကျိက ထပ်မံ၍ ပြုံးလျက် ပြောဆိုလာပြန်သည် “ဒါကသာ တကယ့် စစ်မြေပြင်မှာဆိုရင် သူတို့ ဒီဘက်ကို ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာခဲ့ရင်၊ ကျွန်တော်တို့ဘက်က အကျအဆုံး ကြီးမားမှာဖြစ်ပြီး၊ သူတို့က အခွင့်ကောင်းယူပြီး မီးခိုးအချက်ပြကို ရှာဖွေပြီး လောင်ကျွမ်းခိုင်းလိုက်ရင်၊ အရှေ့ဘက်တံခါးက စစ်သည်တွေ ဒီဘက်ကို ရောက်လာကြမှာ သေချာပါတယ်...”
တုကွေ့ယွမ်၏ စီမံကိန်းက သူ စောစောက တင်ပြခဲ့သော စီမံကိန်းနှင့် ထပ်တူထွက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
“အင်း”
လူတိုင်းနှင့် ဧကရာဇ်ဝမ်တို့က ထောက်ခံသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။
မီးခိုးအချက်ပြ လောင်ကျွမ်းသည်နှင့် ယွမ်ကွေ့နှင့် ချင်ချီဟုတို့သည် ဧကရာဇ်ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် တပ်ကို ဦးဆောင်ပြီး ပြေးလာကြမှာ သေချာသည်။
ထိုသို့ဆိုလျှင် အရှေ့ဘက်တံခါးက ပိတ်ဆို့မှုက အလိုအလျောက် ပျက်ပြယ်သွားမှာ ဖြစ်သည်။
“ငါ အခု သူတို့မှာ နောက်ထပ် ဘာဉာဏ်ဆန်းတွေ ရှိသေးလဲဆိုတာကို တကယ် ကြည့်ချင်လာပြီ”
ဧကရာဇ်ဝမ် ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ တကယ်ကို စိတ်ပါလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဒီစစ်ရေးပြိုင်ပွဲက သူတို့ရဲ့ မျှော်လင့်ချက်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဧကရာဇ်ဝမ် စိတ်အားထက်သန်နေစဉ်မှာပင် ယွမ်ထင်သည် မြင်းစီးရဲမက် တစ်စုကို ဦးဆောင်ကာ အရင်ဆုံး ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း ဤလူအရေအတွက်က တကယ်ကို သနားစရာကောင်းလောက်အောင် နည်းပါးလှသည်။
ခန့်မှန်းခြေအရဆိုလျှင် အယောက်တစ်ရာကျော်လောက်ပဲ ရှိပုံရသည်။
“ခမည်းတော်... ခမည်းတော်...”
ယွမ်ထင် မြင်းပေါ်ကနေ အလျင်စလို ဆင်းလိုက်ပြီး ယိုင်တိုင်တိုင်ဖြင့် ဧကရာဇ်ဝမ်ဆီသို့ ပြေးဝင်လာကာ စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းလိုက်သည် “ခမည်းတော်... ဘာမှမဖြစ်ဘူးမလား”
“ငါ့မှာ ဘာဖြစ်လဲဆိုတာ မင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ဘူးလား”
ဧကရာဇ်ဝမ်၏ ပျော်ရွှင်နေသော စိတ်အခြေအနေသည် ချက်ချင်း ပျက်စီးသွားရပြီး၊ မျက်နှာလိုမျက်နှာရ လာလုပ်နေသည့် ယွမ်ထင်ကို မကျေမနပ် စိုက်ကြည့်ကာ မျက်နှာပျက်လျက် မေးလိုက်သည် “ဘာလို့ ဒီလူအနည်းငယ်ပဲ ရှိတာလဲ။ ကျန်တဲ့လူတွေရော ဘယ်မှာလဲ”
“ဒါက...”
ယွမ်ထင် ခေါင်းငုံ့ထားလိုက်ပြီး အရှက်တကွဲဖြင့် ပြောလိုက်သည် “ဆဌမညီတော် ရဲ့ လူတွေက ကျွန်တော်တို့ သတိမထားမိတဲ့အချိန်မှာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မြင်းတွေကို မောင်းထုတ်သွားကြလို့ပါ၊ ကျန်တဲ့လူတွေက မြင်းတွေ လိုက်ရှာနေကြပါတယ်၊ သားတော် ခမည်းတော်ရဲ့ ဘေးကင်းမှုကို စိုးရိမ်လို့ လူအနည်းငယ်ကိုပဲ အမြန်ဆုံး စုဆောင်းပြီး ရောက်လာခဲ့တာပါ...”
ယွမ်ထင်၏ စကားကို ကြားရသောအခါ ဧကရာဇ်ဝမ် ပို၍ပင် ဒေါသထွက်လာရသည်။
အသုံးမကျတဲ့ အကောင်တွေ။
သူတို့ကို ဆဌမကို လိုက်ဖမ်းခိုင်းတာကို၊ သူတို့ကတော့ ကောင်းလိုက်တာ၊ မြင်းတွေနောက်ကို လိုက်ဖမ်းနေကြတယ် ဟုတ်လား။
သူတို့ မြင်းတွေကို ရှာတွေ့ပြီး လူတွေကို ပြန်လည်စုစည်းပြီးချိန်ဆိုရင် ကောင်းကင်တောင် မှောင်တော့မှာ ဖြစ်သည်။
သူတို့ရဲ့ အခြေအနေအရဆိုရင် ဆဌမကို လိုက်ဖမ်းဖို့ကတော့ မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ချေ။
သူတို့ရဲ့ လူသုံးထောင်ကတော့ အားကိုးလို့ မရတော့ချေ။
လက်ရှိတွင် ယွမ်ကွေ့နှင့် ချင်ချီဟုတို့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကိုပဲ စောင့်ကြည့်ရတော့မည်။
ဧကရာဇ်ဝမ် တွေးလေ ဒေါသထွက်လေဖြစ်ပြီး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်တော့သည် “ချက်ချင်း ငါ့ဆီကနေ သွားပြီး ဆဌမကို သွားဖမ်းစမ်း။ သူတို့ တောင်ဘက်တံခါးရှိရာ ဘက်ကို သွားကြပြီ”
ဧကရာဇ်ဝမ်၏ စကားကို ကြားရသောအခါ ယွမ်ထင် စိတ်ထဲကနေ တိတ်တဆိတ် ညည်းတွားမိတော့သည်။
သူက အလျင်စလိုနဲ့ ဒီလူအနည်းငယ်ပဲ စုမိတာကို၊ ဒီလူအင်အားလေးနဲ့ ဆဌမတို့ကို ဘယ်လိုလုပ် လိုက်ဖမ်းလို့ရမှာလဲ။
“ဘာလို့ ကြောင်ရပ်နေသေးတာလဲ”
ဧကရာဇ်ဝမ်က မျက်နှာပျက်ကာ ယွမ်ထင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး “မင်းက လက်နက်ချ အရှုံးပေးချင်တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ငါက မင်းကို တောင်းပန်ပြီးမှ သွားမှာလား”
“သားတော်... အမိန့်အတိုင်းပါ”
ယွမ်ထင် ဇွတ်မှိတ်ပြီး အမိန့်နာခံလိုက်ရကာ၊ မိမိ၏ မြင်းရှိရာသို့ ချက်ချင်း ပြေးသွားပြီး လူအယောက်တစ်ရာကျော်ကို ခေါ်ကာ တောင်ဘက်သို့ လိုက်လံဖမ်းဆီးကြတော့သည်။
ယွမ်ထင်တို့ ထွက်သွားပြီးနောက် ဒုတိယမင်းသားနှင့် ပဉ္စမမင်းသားတို့သည် နောက်ကနေ တပ်ကို ဦးဆောင်ပြီး ရောက်လာကြပြန်သည်။
သူတို့၏ အခြေအနေကလည်း ယွမ်ထင်ထက် ဘာမှမသာလွန်ဘဲ အယောက်တစ်ရာ၊ နှစ်ရာစီသာ ရှိကြသည်။
နှစ်ယောက်လုံး အပြေးအလွှား ရောက်လာကြပြီး ဧကရာဇ်ဝမ် ဘေးကင်းရဲ့လားဆိုတာကို မေးမြန်းကြသည်။
ရလဒ်ကတော့ သူတို့နှစ်ယောက်လည်း ဧကရာဇ်ဝမ်၏ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆဲဆိုခြင်းကို ခံလိုက်ကြရသည်။
ဒေါသထွက်ပြီးနောက် ဧကရာဇ်ဝမ်က သူတို့ကိုလည်း ယွမ်ကျန်းတို့ သွားရာလမ်းကြောင်းကို ညွှန်ပြပေးလိုက်ပြီး လိုက်လံဖမ်းဆီးခိုင်းလိုက်သည်။
နှစ်ယောက်လုံး နောက်ကျမခံဝံ့ဘဲ ကျန်ရှိနေသော လူအနည်းငယ်ကို ခေါ်ကာ လိုက်လံဖမ်းဆီးကြတော့သည်။
ဝေးကွာသွားသော တပ်ဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့ကို ကြည့်ပြီး စစ်သူကြီးဟောင်းကြီးအချို့က တိတ်တဆိတ် ခေါင်းခါယမ်းမိကြသည်။
ပျက်စီးသွားပြီ။
ယွမ်ထင်တို့ သုံးဖွဲ့လုံးရဲ့ အင်အားကတော့ လုံးဝ ပျက်စီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။
သူတို့ လက်ရှိ လုပ်ရမှာက ဒီကိုလာပြီး မျက်နှာလိုမျက်နှာရ လာလုပ်ဖို့ မဟုတ်ဘဲ၊ မိမိတို့ဘက်က လူတွေကို အတတ်နိုင်ဆုံး ပြန်လည်စုစည်းပြီးမှ ယွမ်ကျန်းတို့ကို ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ ဖမ်းဆီးရမှာ ဖြစ်သည်။
ဒါက တကယ့် စစ်မြေပြင်မှာဆိုရင် သူတို့ ဤလူအင်အားလေးနဲ့ ယွမ်ကျန်းတို့ကို သွားဖမ်းရင်၊ အကျအဆုံး ကြီးမားမှာ သေချာသည်။
အခြေအနေ မဟန်ရင် သူတို့ကပါ ယွမ်ကျန်းရဲ့ အဖမ်းခံရဦးမှာ ဖြစ်သည်။
“အသုံးမကျတဲ့ အကောင်တွေ။ စစ်ဗျူဟာတွေကို ခွေးဗိုက်ထဲ ထည့်ထားကြတာလား”
ဧကရာဇ်ဝမ်သည် မျက်နှာတစ်ပြင်လုံး စိမ်းပုပ်လျက် ဝေးကွာသွားသော ဒုတိယမင်းသားနှင့် ပဉ္စမမင်းသားတို့ကို စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။
“ဧကရာဇ်မင်းမြတ်... ဒေါသမထွက်ပါနဲ့ဦး”
“မင်းသားတွေကလည်း ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ် တပ်ကို ဦးဆောင်တာဖြစ်လို့၊ လိုအပ်ချက်လေးတွေ ရှိတာကတော့ ရှောင်လွှဲလို့မရပါဘူး”
“ဟုတ်ပါတယ်၊ မင်းသားတွေက ဒီတစ်ကြိမ်မှာ တကယ့်ကို ပေါ့ဆသွားလို့ပါ...”
“ယုံကြည်တာကတော့ မင်းသားတချို့က ဒီတစ်ကြိမ်မှာ သင်ခန်းစာ ကောင်းကောင်း ရသွားလိမ့်မယ် ထင်တယ်...”
ယွမ်ထင်တို့ဘက်က အမတ်များက အလျင်အမြန် ရှေ့သို့တိုးကာ သူတို့သုံးယောက်အတွက် ဆင်ခြေပေးကြသည်။
ဧကရာဇ်ဝမ်က မကျေမနပ် မျက်လုံးဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်မှသာ သူတို့ အားလုံး ပါးစပ်ပိတ်သွားကြတော့သည်။
ဧကရာဇ်ဝမ် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး မိမိဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည် “လက်ရှိမှာတော့ ယွမ်ကွေ့နဲ့ ချင်ချီဟုတို့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကိုပဲ စောင့်ကြည့်ရတော့မယ်”
…
ဒုတိယမင်းသားနှင့် ပဉ္စမမင်းသားတို့သည် တပ်ကို ဦးဆောင်ပြီး လမ်းတစ်လျှောက် အပြင်းနှင်ခဲ့ကြသည်။
သူတို့ ယွမ်ကျန်းကို ရှာမတွေ့သေးခင်မှာပင် စိတ်ပျက်အားငယ်နေသော ယွမ်ထင်ကို အရင်ဆုံး တွေ့ရှိသွားကြသည်။
စတုတ္ထညီ ရဲ့ အခြေအနေကလည်း မိမိတို့နဲ့ ဘာမှမထူးခြားတာကို မြင်တွေ့ရသောအခါ သူတို့ စိတ်ထဲတွင်တော့ ကျေနပ် သွားရသည်။
“စတုတ္ထညီ... မင်း ဘာလို့ နှေးကွေးနေရတာလဲ။ ဆဌမကို ဘာလို့ သွားမဖမ်းတာလဲ”
ယွမ်ထင်ကို မြင်မြင်ချင်း ဒုတိယမင်းသားက ချက်ချင်း မေးမြန်းလိုက်တော့သည်။
ယွမ်ထင်က မကျေမနပ်ဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားသည် “ကျွန်တော့်မှာ ဒီလူအင်အားလေးပဲ ရှိတာကို၊ ဆဌမတို့ကို ဘာနဲ့ သွားဖမ်းရမှာလဲ”
ဒုတိယမင်းသား ခေတ္တမျှ ဆွံ့အသွားပြီး စကားလုံးဝ ဆွံ့သွားတော့သည်။
“ဒုတိယအစ်ကို... စတုတ္ထအစ်ကို ငါတို့တွေ ငြင်းမနေကြပါနဲ့တော့”
ပဉ္စမမင်းသားက သူတို့တွင် ကျန်ရှိနေသော လူအင်အား နည်းပါးလှသည်ကို ကြည့်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည် “ငါတို့ အခုရှိနေတဲ့ လူအင်အားလေးနဲ့ဆိုရင်၊ အချင်းချင်း လုယက်ငြင်းခုံနေလို့ မဖြစ်တော့ဘူး။ ငါတို့ မဖြစ်မနေ ပူးပေါင်းပြီး ဆဌမကို အတူတူ လိုက်ဖမ်းရမယ်။ တကယ်လို့ ဆဌမကသာ ကြိုဆိုရေးစခန်းကို အောင်မြင်စွာ ရောက်သွားခဲ့ရင်၊ ချင်ချီဟုတို့ ဒုက္ခရောက်မလား မရောက်ဘူးလားဆိုတာ မသိပေမယ့်၊ ငါတို့ သုံးယောက်ကတော့ ဒုက္ခရောက်မှာ သေချာတယ်...”
ပဉ္စမမင်းသား၏ စကားကို ကြားရသောအခါ နှစ်ယောက်လုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားကြသည်။
မှန်ပေသည်။
သူတို့ရဲ့ လူအမြောက်အမြားက မြင်းတွေ လိုက်ရှာနေကြရတာလေ။
ထိုလူတွေ သူတို့နဲ့ ပြန်ဆုံချိန်ဆိုရင် ဘာမှလုပ်လို့ ရတော့မည်မဟုတ်ချေ။
လက်ရှိမှာ ခမည်းတော်က သူတို့အပေါ် အလွန်ပင် မကျေမနပ် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။
တကယ်လို့ ဆဌမကသာ အောင်မြင်စွာ လွတ်မြောက်သွားခဲ့လျှင် သူတို့ ဒုက္ခမရောက်ဘဲ နေပါ့မလား။
ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ယွမ်ထင်က လေးနက်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည် “ပဉ္စမညီတော် ပြောတာ အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်၊ ငါတို့ အခု ပူးပေါင်းရင် ဆဌမကို ဖမ်းဖို့ အခွင့်အရေး ရှိနိုင်သေးတယ်၊ ဆက်ပြီး တိုက်ခိုက်နေဦးမယ်ဆိုရင် ငါတို့မှာ အခွင့်အရေး လုံးဝရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး”
“ကောင်းပြီလေ”
ဒုတိယမင်းသားလည်း အကျိုးအကြောင်း အဆိုးအကောင်းကို နားလည်ထားသဖြင့် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည် “ဒါဆိုရင် ငါတို့ သဘောတူညီချက် တစ်ခု လုပ်ကြစို့၊ တကယ်လို့ ဆဌမကို ဖမ်းမိရင် ငါတို့ သုံးယောက် အတူတူ ဖမ်းမိတာလို့ သတ်မှတ်ရမယ်၊ ဘယ်သူမှ တစ်ယောက်တည်း ဆုလာဘ်မယူရဘူး”
ပဉ္စမမင်းသားနှင့် စတုတ္ထမင်းသား တို့သည် တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် အချင်းချင်း စိုက်ကြည့်လိုက်ကြပြီး ပြိုင်တူ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။
သဘောတူညီချက် ရရှိသွားသဖြင့် သုံးယောက်လုံး ချက်ချင်းပင် တပ်ဖွဲ့ကို တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပူးပေါင်းလိုက်ကြပြီး၊ ယွမ်ကျန်းတို့ဆီသို့ လိုက်လံဖမ်းဆီးကြတော့သည်။
ဆဌမ... ဒီကောင်စုတ်ကို အမိအရ ဖမ်းနိုင်မှသာ သူတို့ရဲ့ အရှက်သိက္ခာကို ပြန်လည် ဆေးကြောနိုင်မှာ ဖြစ်သည်။